Waar staat de Nederlandsche Landbouw? Onder bovenstaanden titel geeft de redactie van „De Nieuwe Veldbode" in zijn „Actualiteiten" in het nummer van 11 April j.l. een beschouwing over de ontwikkeling van den Nederlandschen landbouw in zijn verhouding tot het buitenland en in het bijzonder tot Duitschland, waarin de schuldvraag oveT de inkrimping van het handelsverkeer met Duitschland volstrekt verkeerd gesteld is. Het is gewenscht deze beschouwing te weerleggen, niet alleen om de fundamenteele onjuiste visie op de economische samenleving, welke zooals uit genoemd artikel blijkt, nog in breede kringen wordt gepropageerd, te bestrijden, maar ook omdat bij een voortduren van de wanbegrippen t.o.v. de volslagen mislukking van de ongebondenheid van het economische stglsel, zooals zich dit in deu laatste eeuw ontwikkelde, na den oorlog een weder invoeren van de foutieve economische politiek, welke tot deze mislukking heeft geleid, zou kunnen dreigen. De redactie van genoemd weekblad stelt het n.l. voor, alsof het Duitschland is geweest, dat de ontwikkeling van den goederenruil met Nederland heeft geremd en wel door eerst in toenemende mate tolmuren op te richten en later contingenteeringen van den levensmiddelentoevoer uit Nederland in te stellen. „De Nederlandsche import van uit Duitschland was daarbij altijd belangrijker dan onze export daarheen, en het lag al jaren, ook na 1914, enkel aan de Duitschers en niet aan ons, om beide verder te stimuleeren door het voeren van een den handel tusschen beide naties stimuleerende economische politiek, aldus het blad. Deze bewering, los neergeworpen, wordt en werd herhaaldelijk in Nederland vernomen, doch is fundamenteel onjuist. In de eerste plaats dient iedere economische politiek van een volk gericht te zijn op de behoeftenbevrediging van het eigen volk. Door de arbeidsverdeeling in de laatste eeuw en de daarmee gepaard gaande sterke toename van de Europeesche bevolking, ontwikkelde zich een zeer belangrijke internationale ruil. De ligging, de bodem en het klimaat van Nederland bleken bijzonder geschikt voor de ontwikkeling van landbouwveredelingsproductie in een tijdsgewricht, waarin de industrieele ontwikkeling, eerst van Engeland en daarna (na 1870) van Duitschland in die landen behoeften aan deze producten schiep. Daarbij ontwikkelde zich dan ook onze export van genoemde goederen eerst naar Engeland, na 1870 en vooral na 1900 ook en in toenemende mate naar Duitschland. Hiermee staat de ontwikkeling van de industrie in Rijn- en Roergebied in verband. Het Is volkomen logisch, dat in Duitschland, óók voor 1914, een al te groote afhankelijkheid van het buitenland gevaarlijk werd geacht en dat veel werd gedaan om de eigen productie te bevorderen. Dit nam niet wég, dat van jaar tot jaar vóór 1914 onze export naar Duitschland steeg en in onze exportbedrijven groote welvaart heerschte. Na 1918 was er echter veel veranderd. De aan Duitschland opgelegde oorlogsschulden brachten de consequentie van rentebetaling mede. Dit beteekent, voor een land als geheel bezien, dat Duitschland meer goederen moest uitvoeren dan invoeren om rente te kunnen betalen. Maar om dit mogelijk te maken, moet de rest van de wereld meer goederen uit Duitschland koopen dan er aan verkoopen en dit wilde en kon dat buitenland (waaronder ook Nederland) niet, ook al, omdat daardoor de werkloosheid zou zijn opgewekt en daardoor de mogelijkheid om meer te koopen weer zou verdwijnen. In plaats van dit te willen begrijpen hebben de staatslieden en ook de pers in de landen buiten Duitschland getracht dit probleem te ontloopen door de bestaande fouten nog te vergrooten. Men is begonnen om Duitschland op groote schaal credieten te verstrekken om het o.a. in de mogelijkheid te stellen de rente op de reeds bestaande schulden te betalen. Hierdoor kreeg b.v. de Nederlandsche export naar Duitschland de gelegenheid zich op een volkomen valsche basis te ontwikkelen en in de jaren 1925 tot 1929 groeit deze export weer van belang. Daarbij verdienden de bankiers dikke provisies aan de leeningen, welke in Duitschland door gemeenten, kloosters, enz. voor vaak onproductieve doeleinden werden opgenomen. ledere econoom wist, dat dit spaak moest loopen, maar het publiek mocht het niet weten. Toen het spaak liep — en wel op het oogenblik, dat er geen nieuwe leeningen meer werden verstrekt en de bestaande credieten voor een deel zelfs werden teruggetrokken — zou Duitschland weer met een overschot van den goederenexport boy den import hebben moeten betalen en zou dus de rest van de wereld in zeer verhoogde mate van Duitschland hebben moeten koopen om den export naar Duitschland mogelijk te doen blijven. Maar de economische inzinking in de landen, welke crediteuren van Duitschland wa- ren, was zelfs aanleiding, dat men minder van Duitschland ging koopen en indien Duitschland zijn invoer en de verschuldigde rente wild,e betalen bij een terugloopenden export, dan moest het zijn invoer wel beperken. De primaire oorzaak lag aan de crediteurstaten, waarvan Duitschland en daardoor onze export de dupe werd. Dat de Nederlandsche import uit Duitschland daarbij hooger was dan onze export naar dat land. zooals de redactie van de Nieuwe Veldbode opmerkt, doet daarbij niets ter zake, omdat Duitschland (evenals ieder ander land) mei zijn totale handels- en betalingsbalans t,e maken had. Bovendien hadden wij op de betalingsbalans met Duitschland tegenover den invoer uit Duitschland niet alleen onze uitvoer, maar ook onze (Rijnvaart)-diensten aan D. en onze te vorderen rente te plaatsen. Dat dit zoo is, blijkt o.a. uit de instelling van de Nederlandsche clearing met Duitschland, waarbij wij zelf den export van landbouw- en tuinbouwproducten rigoureus beperkten om betaling van rente door Duitschland mogelijk te maken. Uit de geheele tragedie na 1918 blijkt, dat de Westersche wereld en ook Nederland de belangen van het geld en het crediet boven de belangen van het volk en van een samenwerking van volken heeft gesteld. Dit zijn de primaire oorzaken van de moeilijkheden. Indien men dit nu nog niet ziet, is men ziende blind. Het gevaarlijkste is echter, dat het publiek door artikelen als in de Nieuwe Veldbode opgenomen, voortdurend verkeerd wordt ingelicht en dat op deze wijze nimmer tot een betere verstandhouding kan worden gekomen. Wij hebben ons dus na 1918. maar vooral ra 1933 afgewend van onze Oostelijke buren, waarheen onze export zich zoo mooi ontwikkelde en vooral na 1933 hebben wij onze export naar het Westen geforceerd (o.a. boter tegen belachelijke prijzen) en wij hebben na 1918 wat de fouten van het internationale credietwezen betreft, ons aan de zijde van het Westen geschaard. De Nieuwe Veldbode meent, dat wij na den oorlog als natie weer het best voor onszelf kunnen zorgen. Ja, maar wanneer onze inzichten niet veranderen en het zou ons toegestaan worden na den oorlog weer dezelfde rentenierspolitiek te voeren als sedert 1918, dan werden wij opnieuw een gevaar voor een harmonische ontwikkeling van den goederenruil. Men behoeft zich geen illusies te maken, dat Duitschland een dergelijk gevaar naast zich zou willen duiden. Maar wanneer vrij on_ herzien en wij onze economie op willen bouwen op de werkelijke volksbehoeften, wanneer wij dit bewust willen en kunnen, zal ons de grootst mogelijke vrijheid binnen onze grenzen worden gelaten. Men zal echter, in tegenstelling tot de redactie van de Nieuwe Veldbode moeten beseffen, dat men niet meer kar; leven uit het begrip „Jedermann ist sich selbst am Nachsten", doch dat een nieuw Europa niet mogelijk is zonder het besef, dat het belang van onzen naaste ook ons belang is. Er; de voorbeelden, die de genoemde redactie aanhaalt voor een internationale samenwerking zijn nu juist die, welke voor de toekomst niet meer mogen gelden. Alle z.g. internationale afspraken uit de laatste 20 jaar waren tegen de belangen der consumenten gericht. Wij zullen moeten komen tot bindingen, ook internationaal, waarbij de overvloed kan worden aanvaard ter verhooging van het levenspeil van de massa. Alleen zoo kan een betere nationale en internationale samenleving geboren worden. Wie echter deze ontwikkeling bewust tegenwerkt en de ontwikkeling van het verleden verkeerd voorstelt, houdt de politieke vrijwording van ons volk' tegen. Zoo vormen artikelen als dat van de redactie in de Nieuwe Veldbode van 11 April jl. een zeesr e<-t--*t.ig gevaar voor de toekomst van ons vollr Dr. ir M. D. Dijt. --- „De vrijheidsstrijd tegen Enge'and begonnen!” Irak richt oproep tot alle Arabische volkeren Petroleumtoevoer naar Ilarfa afgesloten. In een door den zender Bagdad verspreiden oproep van de Iraksche regeering worden de Arabische volkeren aangespoord, hecht bijeen te staan. De thans begonnen oorlog tegen Engeland is vrijhei *>s*rijd van de Arabische wereld. Voorts heeft de zender Bagdad een door tien Arabische stamhoofden aan ministerpresident Kailani gerichten brief voorgelezen, welke als volgt luidt: „Jaren hebben wij op dit oogenblik gewacht. In 1929 waren wij nog niet voldoende bewapend en ook het Iraksche leger was toen niet zoo goed georganiseerd en uitgerust. Niettemin gingen wij toen tot den strijd tegen Engeland over. Thans zijn wij besloten, dezen oorlog tegen den grootsten vijand van ons volk tot aan de bevrijding voort te zetten. --- Groot-Moefti spoort aan tot verzet. De Groot-Moefti van Palestina heeft een oproep gericht tot Vemen, waarin hij de bevolking aanspoort tot verzet tegen ai; nd --- Een Britsche aanval op Mosoel. Het Iraksche opperbevel meldt: Onophoudelijke hevige luchtbombardementen door den vijand hebben de Iraksche troepen, die het vliegveld Habbannija belegeren, genoodzaakt zich op betere stellingen terug te trekken. In den nacht van 5 op 6 Mei bombardeerden Iraksche luchtstrijdkrachten met succes Engelsche munitiedepots. In aansluiting op een hevig bombardement werd een Engelsch toestc—,>p de vlucht gedreven en werd een andere machine genoodzaakt te Akarjoelak een noodlanding te maken. De Iraksche vliegtuigen keerden alle op hun basis terug. Engelsche luchtstrijdkrachten bestookten op 6 Mei de militaire luchthaven en het station van Washash met bommen, doch richtten slechts geringe schade aan. Naar uit Bagdad verluidt, heeft (?ie Iraksche regeering den petroleumtoevoer naar Haifa thans volkomen afgesloten. Het Iraksche opperbevel deelt verder mee, dat het Britsche luchtwapen Mosoel heeft aangevallen en enkele bommen heeft uitgeworpen. Een Britsch vliegtuig is daarbij neergeschoten. --- Drie Amerikaansche vlootbases in Zuid-Afrika? Amerika neemt overal Engeland's plaats in. In politieke en diplomatieke kringen van Zuid-Afrika acht men het besluit van de Vereenigde Staten om militaire attaché's in de Unie van Zuid- Afrika te benoemen zeer opmerkelijk, zoo meldt „Stockholms Tidningcn" uit Pretoria. Luitenant-kolonel Day, die onlangs in Pretoria zijn functie heeft aangevangen, heeft een reeks conferenties met den Britschen gouverneur-generaal sir Patrick Duncan gehad, waarin het aanleggen van vlootbases te Durban, Simonstown en Walvischbaai aan de kust van Zuid-Afrika besproken zou zijn. --- Amerika speelt beslissende rol in Ned. 0.-Indië. Nadat de pogingen van Washington om zich met behulp van Londen een steunpunt aan de kust van Zuid-Afrika te verschaffen, bekend geworden waren, is in politieke kringen te Tokio het vermoeden ontstaan, dat de opdracht van Jarrtes Roosevelt van grooter beteekenis is dan tot dusver aangenomen is. Zijn reisroute toont reeds duidelijk den omvang van de door Washington nagestreefde doeleinden, waartoe niet alleen de gebieden van het Britsche rijk in den Stillen Oceaan met inbegrip van Avntralië, Singapore en den Indischen Oceaan behooren, maar ook Zuid-Afrika. Steunend op Hawaii en Manilla speelt Amerika reeds thans de beslissende rol in het gebied van Australië, Nederlandsen-, Indië, Singapore en Honkong, hetgeen door de conferentie te Manilla en de aanstaande militaire bespreking te Singapore speciaal verduidelijkt wordt. Washington treedt steeds meer op de plaats van Engeland, dat zijn krachten op de Middeilandsche Zee en in Engeland zelf moet concentreeren. Derhalve is de uitbreiding van den Amerikaanschen invloed tot den Indischen Oceaan tot_ aan Suez een aangelegenheid, die nagestreefd wordt volgens een verklaring van den minister van marine, Knox. De nieuwste berichten over Amerikaansche ,/vues" op Zuid-Afrika eischen bijzondere aandacht, naar politieke kringen te Tokio betoogen. --- Idyllisch tafereeltje in Irak: Een schaapherder met zijn dieren. (Weltbild-Polygoon). --- Een pony wagen in den bruidsstoet. — Te Amsterdam werd een huwelijk voltrokken. De bruidsstoet werd voorafgegaan door eenponywagen, waarin de bruidskinderen• hadden plaats genomen. (Polygoon). --- Naar de bollenvelden Enorme drukte allerwegen. De bollenvelden hebben de laatste dagen een gedaantewisseling ondergaan. De vlakken welke de vorige week nog prijkten met helgele narcissen en zachtrose of paarsche hyacinthen zijn nu grootendeels verdwenen. Maar de vroege tulpen zijn op vele plaatsen in vollen luister ontloken en sieren de velden met hun gevarieerde kleuren. De bewonderaars van deze bij uitstek nationale bloemen zijn dan ook Zondag niet thuisgebleven. Bij duizenden trokken zij met fietsen en tandems naar bollenland, dat daardoor een tweeden drukken Zondag beleefde. Vooral de jeugd uit de hoofdstad was thans zeer sterk vertegenwoordigd en gaf in onvervalscht Amsterdamsen dialect uiting aan haar bewondering voor de kleurenrijkdom der tulpenvelden. Ook de tram bracht vooral in de middaguren weer duizenden kijkers naar de bollenstreek en hoewel de N.Z.H.T.M. achter de diensten van Haarlem naar Leiden de groote wagens van de vroegere Gooische tram had gekoppeld, bleek deze maatregel nog niet voldoende te zijn, om alle passagiers te vervoeren. Van vele trams waren zelfs de treeplanken bezet. De bloemenverkoopers langs de wegen konden over de commercieele ervaringen tevreden zijn, want toen in den namiddag de stroom van wielrijders en wielrijdsters weer huiswaarts keerde, vormden de fietsers of berijders, die niet met bloemenslingers getooid waren, een groote uitzondering. De café's uitzichttorens en rondvaartdiensten maakten eveneens goede zaken. Door het vrij koude weer is de bloeiperiode der tulpen verlengd, hetgeen het voordeel heeft, ;at men ook in de komende weken nog van het kleurenfestijn in bollenland kan genieten. --- Het herrezen Kroatië Landbouw als basis. De leider van het nieuwe Kroatië, Ante Pavelitsj heeft in een interview met Italiaansche journalisten te Agram volgens het Giornale d'ltalia verklaard, dat Kroatië weer verdeeld zal worden in twintig provincies en zijn oude hoofdstad Luka zal krijgen, terwijl Agram de politieke, moreele, economische, industrieele en literaire hoofdstad zal blijven. De landbouw zal de economische basis van Kroatië vormen. --- Engelschen bombardeerden Nederlandsen kerkhof 100 woonhuizen beschadigd. In den nacht van Vrijdag op Zaterdag was het Engelsche luchtwapen actiever. Men vloog echter op groote hoogte en wierp de bommen doelloos en willekeurig uit. Zoodoende werd slechts geringe schade aangericht. Gelukkig zijn er ook geen dooden of gewonden te betreuren. In een dorp in het Westen van het land werd helaas een kerkhof getroffen, tal van graven en grafsteenen werden beschadigd, in de omgeving liepen ongeveer honderd woonhuizen door den luchtdruk glasschade op. Op een andere plaats werd een boerderij zwaar beschadigd, een andere licht. ---