Scheepsbouw aan den loopenden band Engelands situatie thans en tijdens den wereldoorlog Schepen, bij wijze van massa-artikel geproduceerd. Koopvaardijschepen kunnen nu eenmaal niet, zooals auto's, aluminiumkcte s enz., aan den loopenden band worden vervaardigd. Voor den bouw van goede, zeewaardige schepen is betrekkelijk veel tijd noodig Daar is niets aan te veranderen, ' hoezeer Amerika zich ook inspant om den beloofden steun aan Engeland te verleenen. Ook het op stapel zetten van zeeschepen aan de groote meren en en het transport daarvan naar de open zee via de Sint Laurentiusrivier kan aan dit feit niets veranderen. • Het is bekend, dat Engeland, wat zijn scheepvaart betreft aan het begin van den wereldoorlog In veel betere positie verkeerde, dan bij het begin van dezen oorlog. Bovendien stonden er veel meer schepen op stapel. In 1913 bedroeg de tonnernaat van deze nieuwe schepen bijna twee millioen ton. In 1938 was dit bijna de helft minder. Men berekende in Engeland, dat men gedurende den huidigen oorlog per jaar 1,5 millioen ton nieuwe schepen zou kunnen bouwen, om de verliezen door duikbooten enz. goed te maken. Deze hoop is echter door verschillende oorzaken niet in vervulling gegaan. Het gaat niet van zulk een leien dakje, als men zich dit aan de Theems had voorgesteld. De verhoudingen in den bouw van nieuwe schepen hebben zich in den tijd tuischen 1913 en 1938 grondig gewijzigd. In het jaar 1913 bedroeg het aandeel van Engeland in den wereldscheepsbouw nog 58 9 pet., in het jaar 1938 daarentegen niet meer dan 33,9 pet. Japans aandeel steeg in dienzelfden tijd van 2 op 16,6 pet. en die van Italië van 1,5 op iets meer dan 3 pet. Merkwaardigerwijze is ook in de V.S. de bouw van nieuwe schepen teruggeloopen. Terwijl deze vroeger 6,8 bedroeg, bedraagt zij nu niet meer dan 5 4 pet. --- Stand van de wereldtonnemaat. Nadat de landen, welker scheepvaart van beteekenis was voor Engeland, zooals Nederland, Zweden, Noorwegen. Denemarken, Frankrijk en België, geen werkzame rol meer speelden in den oorlog, kan Engeland alleen nog op zichzelf rekenen voor vervanging van de verloren gegane schepen. Zelfs al zouden de opgelegde schepen van de neutralen in beslag worden genomen en aan Engeland ten goede komen, waarmede men een begin heeft gemaakt, dan nog zou deze aanwas van zijn koopvaardijvloot niet zooveel te beteekenen hebben. Aan het begin van dezen oorlog en van den wereldoorlog beschikten de groote zeevarende naties over de volgende tonnernaat (uitgedrukt in bruto registertons): 1939 1914 Groot-Brittanië 18,0 mill. Brt 19,3 mül brt Ver. Staten 3,5 „ 3,0 „ Japan 5,6 „ 1,7 ~ Noorwegen 4,8 „ 2,5 „ Italië 3,5 „ 1,7 „ Nederland 3,0 „ 1,5 ~ Frankrijk 3,0 „ 2,4 „' Zweden 1.6 „ 1,1 „ --- Engeland heeft veel meer schepen noodig In de Engelsche pers verscheen onlangs een schatting van de tonnernaat, die benoodigd zou zijn voor den noodzakelij ken aanvoer van levensmiddelen en grondstoffen. Deze werd geraamd op ongeveer het drievoud van de onder normale omstandigheden benoodigde tonnernaat. Dit lijkt lichtelijk overdreven, doch zooveel is zeker, dat Engeland door verschillende omstandigheden thans veel meer schepen noodig heeft dan gewoonlijk. Daarom dringt men er dan ook bij Amerika op aan, met den meesten spoed schepen te bouwen en te leveren. Daarbij wil men dan weer methoden gaan volgen, die tijdens den wereldoorlog op een volslagen mislukking zijn uitgeloopen. Een daarvan is het bouwen van schepen aan den loopenden band, om het zoo uit te drukken. De schepen zouden seriesgewijs moeten worden gebouwd. Dit zou moeten geschieden, volgens het „Journal of Commerce", door middel van „reusachtige, nog op te richten installaties, waar de schepen in elkaar gezet zouden moeten worden volgens arbeidsmethoden, zooals deze in de auto-industrie gebruikelijk zijn". Bij het bespreken van dit plan wordt toegegeven dat Engeland zelf niet in staat is, zijn verliezen aan scheepsruimte te dekken. Thans wil men dus weder Tijn toevlucht nemen tot dc starre niechaniseering van den scheepsbouw, waaraan het z.g. „fabricated ship" zijn ontstaan te danken heeft. In plaats van het bij den scheepsbouw gebruikelijke staal zal men het gewone normaalstaai gebruiken, dat anders slechts m beperkte mate voor den scheepsbouw dient. Men wil dc onderdeelen, ongeveer 20.000, m dc verschillende, over het geheele land verdeelde fabrieken laten fabriceeren. Men zal moeten afwachten, wat van dit plan terecht komt. --- De politie tegenover den misdadiger Voor het criminologisch instituut aan de Rijksuniversiteit te Utrecht sprak de heer W. H. Schreuder, commissaris van politie te Amsterdam, over het onderwerp: „De politie tegenover den misdadiger". Spr. bepaalde zich tot het belichten van. het voorbereidend onderzoek en wel meer speciaal tot het onderdeel daarvan, het opsporingsonderzoek. --- Het opsporingsonderzoek. De opsporingsambtenaar mag niet van misdadiger spreken, slechts van vermoedelijken misdadiger oftewel verdachte. Spr. behandelde het kennis krijgen van een gepleegd strafbaar feit door den opsporingsambtenaar, hetzij, dat deze het zelf ontd.ekt, hetzij, dat het bij hem wordt aangegeven. Hij is verplicht tot het in ontvangst nemen van deze aangifte of klacht. Tot het doen van aangifte is een ieder bevoegd. De verplicht ng daartoe bestaat slechts in enkele gevaren, omschreven in artikel 160 van het welioek van strafvordering. Is de aangifte è ïmaal geschied, dan heeft de aangever of benadeelde verder g.een invloed op de vervolging. Alleen het openbaar ministerie beslist over het al of niet vervolgen. Ten opzichte 'van klachtdelicten staat de wet toe, dat hij, die de klacht beeft ingediend bevoegd is, haar gedurende acht dagen na den dag der indiening, in te trekken. Eenige takken van den opsporingsarbeid zijn in centrales ondergebracht. Het zijn de centrale ter bestrijding van den smokkelhandel in verdoovende middelen, de centrale ter bestrijding van autodiefstallen, de Nederlandsche centrale inzake falsificaten en het Rijksbureau betreffende de bestrijding van den handel in vrouwen en kinderen en van den handel in ontuchtige uitgaven. Deze centrales maken deel uit van den Rtjksopsporingsdienst, welke dienst op zijn beurt behoort tot de Rijks recherche-centrale te 's-Gravenhage. --- De aanhouding Volgens artikel 53 van het Wetboek van strafvordering is in, het geval van de ontdekking van een strafbaar feit op heeterdaad ieder bevoegd den v.erdachte aan te houden. Aanhouding houdt in vrijheidsbeneming ter geleiding en overbrenging' naar een plaats van verhoor. Geschiedt de aanhouding door den officier van justitie of i een hulpofficier van justitie, dan zijn deze bevoegd den verdachte naar een plaats van verhoor te geleiden, terwijl zij ook zijn aanhouding en voorgeleiding kunnen bevelen. De aanhouding door een anderen opsporingsambtenaar dan den officier of hulpofficier van justitie geschiedt dus uitsluitend ter voorgeleiding. Wanneer men niet met heeterdaad heeft te doen, zijn, ingevolge artikel 54 van het Wetboek van strafvordering, slechts de met de opsporing van het betreffende strafbare feit belaste ambtenaren tot aanhouding bevoegd en dan nog alleen voor die feiten, waarvoor voorloopige hechtenis is toegelaten — delicten, welke den dader zeer ernstig worden aangerekend — en ter zake van het opgeven van een valschen naam door hem, die doo: het bevoegde gezag naar zijn naam is gevraagd. Wanneer men niet met een van deze beide gevallen of met heeterdaad heeft te doen, kan een verdachte van een feit niet meer worden aangehouden. Ten hoogste kan hij worden staande gehouden, hetgeen uitsluitend de bedoeling heeft den verdachte raar zijn naam, voornamen en woon- en verblijfplaats te vragen. Fouilleering is, krachtens artikel 56 van het -W.etboek van strafvordering, uitsluitend toegestaan ten -aanzien van dien verdachte, tegen wien ernstige bezwaren bestaan. --- De inbeslagneming. Het wetboek van strafvordering kent voorts als op den verdachte toe te passen dwangmiddel de inbeslagneming, het onder zich nemen of gaan houden van een voorwerp ten behoeve van de strafvordering. Krachtens artikel 94 van het wetboek van strafvordering zijn hiertoe-vatbaar alle voorwerpen, welke kunnen dienen om de waarheid aan den dag te brengen, of welker verbeurdverklaring, vernietiging of onbruikbaarmaking kan worden bevolen. Ofschoon door een uitspraak van den Hoogen Raad de opsporingsambtenaren ten opzichte van de bevoegdheid tot inbeslagneming ruimeren armslag hebben gekregen is,' volgens spreker, deze materie in den grond der zaak niet afdoende geregeld. Betere, voor geen bestrijding of twijfel vatbare voorschriften zijn, naar sprekers oordeel, in dit geval broodnoodig. --- De valsche aanklacht Roman van de bekende schrij ster Violette Carr 6 Geen van beiden had er eenig idee van, dat het dezelfde bok was, dien ze van twee verschillende zijden beslopen — in beiden leefde niets anders dan de zucht naar de jacht. Er was zeker wel een uur voorbij gegaan en nog steeds stond het dier daar stokstijf op dezelfde plaats. Langzaam hief Xaver het geweer omhoog — nu was hij dicht genoeg genaderd; een scherpe, korte knal verscheurde de stilte van den nacht, de bok zeeg in elkaar en viel van het rotsblok af waarop hij stond. Xaver keek er met knikkende knieën naar. Wat was dat? Had zijn kogel doel getroffen? Het leek hem, alsof hij nog een knal had gehoord, even voordat zijn vinger den trekker aangeraakt had, alsof er twee schoten tegelijk gevallen waren, en toen — een korte gil! Was hêt mogelijk dat een bok in doodangst gilde? Was het niet eerder een menschelijk geluid geweest? Xaver had nog nooit een bok zien sterven, en op hetzelfde oogenblik, dat het prachtige dier neerstortte, dat zoo trouw zijn kudde bewaakte, maar tegenover den menschen toch zoo machteloos was. kreeg hij biter berouw. Onbewegelijk stond .hij daar, maar opeens werden zijn oogen groot van schrik. „Je geweer omhoog, vervloekte strooper. Niet het getroffen dier had gegild — neen daar — aan den anderen kant stond een mensch — eenman m dc uniform van dc douane. Dc maan scheen juist op zijn gezicht. „Thomas Infanger!" Geschrokken wilde Xaver een pas achteruit doen, gleed uit — en uit dc tweede loop van zijn geweer, waarvan dc haan ook gespannen stond, klonk een schot — op hetzelfde oogenblik hoorde hij een luide, smartelijke kreet — toen was alles stil. Xaver kwam langzaam overeind, richtte zich op zijn knien op, keek om zich heen — maar alles bleef stil — wat was er met den jager gebeurd? Waarom kwam hij niet om hem te. arresteeren? Waarom? Xaver voelde, terwijl hij over al zijn leden beefde, dat hij •bijna bevroren was. Hij stond langzaam op en moest op zijn geweer leunen, wankelde vooruit, zag den dooden gemsbok liggen maar — waar was dc jager? Weg? ,Verdwenen! Er voer een rilling door Xaver heen en hij streek zich met zijn hand over het hoofd. Daar — daar had dc man gestaan, daar had hij zijn geweer op hem gericht, en nu was hij verdwenen. Xaver dacht na. Waarom zou Infanger nu juist vannacht hierheen gekomen zijn? Infanger had hem dien morgen m Pontresina nog verteld, dat hij een smokkelaarsbende moest opsporen, vlak bij dc grens. Onzin, dc jager was geen adelaar, die op- eens weg kon vliegen. Hij was er natuurlijk heelemaal niet geweest — zijn zenuwen speelden hem parten. Bijgeloovig als alle bergbewoners, voelde hij zich erg onder den indruk van het gebeurde. Zou een berggeest wraak hebben willen nemen op het dooden van den gems? Zou deze hem willen aanvallen? Angstig keek Xaver om zich heen, maar — alles bleef stil. De gemzen waren gevlucht, de doode bok lag vlak bij hem. Om te lachen! Hij had zeker te veel aan Infanger, zijn medeminnaar, gedacht. Daar lag het doode dier en hij moest het laten liggen als prooi voor de roofvogels. Hoe zou hij het dier kunnen meenemen zonder zich te verraden. Hij knielde neer, sneed het dier zijn sik af en stak deze bij zich. Dit wilde hij als aandenken bewaren, als waarschuwing — om nooit, nooit meer ep een onschuldig dier te schieten. Dat was moord! Toen keek. hij om zich heen en — groote hemel! Terwijl de maan weer achter dé wolken te voorschijn kwam, zag hij pas, dat er menschelijke voetstappen in de sneeuw gedrukt stonden. En daar! Daar! Daar lag een pet, de pet van een douane. Met bevende handen raapte hij hem op en keek er in. T. I. stond er in de voering geschreven! Xaver tandeklapperde van de schrik! Thomas Infanger. Hij was hier geweest, daar had hij gestaan — zijn geweer tegen hem opgeheven, en nu was hij verdwenen! Weg! Bevend zocht Xaver naar zijn vijand, waarom was hij er niet? Waarom kwam hij niet te voorschijn om hem in hechtenis te nemen? De sneeuw was vertrapt, een diepe voor zag hij, een spoor en daar daar gaapte de afgrond! Nu was het duidelijk voor Xaver. Zijn tweede kogel, de kogel die afgeschoten werd toen hij struikelde, had Infanger geraakt! Waarschijnlijk was hij toen achterover gevallen en in den afgrond te pletter gevallen. Met lijkbleek gezicht en opengesperde oogen keek Xaver om zich heen. Moordenaar! Moordenaar! Hij had Thomas Infanger doodgeschoten! Toen sprong hij op. Hij wist niet wat hij deed. Maar toen wierp hij de pet, die hij nog steeds in zijn hand hield, van zich af, evenals zijn geweer, waarmede hij geschoten had en rende over den gletscher van de plaats weg. Hij dacht aan niets, maar holde als een mensch, die achtervolgd wordt, sprong over spleten, kuchte van inspanning, raasde als een bezetene over het ijs uit welker afgronden ieder oogenblik een zekere dood grijnsde. Thomas Giori, de tweede douane was de richting naar de Italiaansche grens ingegaan en was nog niet ver weg, toen hij het eerste schot hoorde. Een strooper? Dadelijk hoorde hij het tweede schot. Thomas Infanger was slaags geraakt met een der bandieten. Hij keerde zich om en ging op weg naar de plek waar hij het schot had hooren vallen. Toen hij daar eindelijk arriveerde vond hij er niets dan de doode bok. Hij had, doordat hij achter de rots vandaan kwam .niet gezien, dat Xaver daar had gestaan en nu weggevlucht was. Hij stond bij het doode dier. Zou. er werkelijk een strooper aan het werk geweest zijn? Zou Thomas Infanger hem overweldigd hebben? Hij besloot te roepen. „Thomas Infanger! Hé! Thomas!" Geen antwoord. Nu zette hij een fluitje aan den mond en liet een schel signaal hooren! Geen antwoord! Maar opeens zag hij de pet, die Xaver van zich af gegooid had, hij z&£ een bloedspoor, dat naar den afgrond leidde. Hij schrok hevig. Hier was een moord gebeurd! Thomas Infanger was doodgeschoten en de moordenaar had het lichaam in den afgrond geworpen. Een oogenblik overlegde Giori wat te doen, zocht verder — vond het geweer en herkende het! Herkende het bij het licht van zijn zaklantaarn. Daar stond de naam van een Beiersche 'firma en de letters L. K. waren er ingesneden. De vader van Xaver had Louis Kernbacher geheeten. Hij, Thomasio Giori had het geweer dikwijls in de hand gehouden — in Pontresina bij het prijsschieten. De man werd ijskoud en het was hem, alsof hij alles voor zijn oogen zag gebeuren. Xaver was de gems op het spoor gekomen en had zijn doodsvijand ontmoet. Wat had Fientje ook weer gezegd: „Wees voorzichtig voor Xaver!" (Wordt vervolgd) : --- Welke bonnen zijn geldig? BROOD OF GEBAK: Bon 19 van de broodkaart van 11—17 Mei voor voor 100 gram brood. Elk der met 19 gen. bonnen is ook geldig voor een rantsoen gebak. Op 17 Mej nog niet gebruikte bonnen blijven geldig tot en met 21 Mei. Extra broodbon 18. Geldig van 6 —24 Mei voor 100 gr. brood of 1 rantsoen gebak. Bon 18 blijft t.e. m. 28 Mei geldig. Bon 7 van de bloemkaart van 21 April—lB Mei v. 50 gr. brood öf een half rantsoen gebak, als boven genoemd. Bon 7 v. de bloemkaart geeft ook tot 18 Mei recht op het koopen van 35 gr. tarwebloem óf tarwemeel öf boekweitmeel, óf roggemeel, óf roggebloem öf zelfrijzend bakmeel. AARDAPPELEN. De met 1 gen. bon v. d. aardappelkaart voor iy2 kg. aardappelen van 10—18 Mei. Op 18 Mei nog niet gebruikte bonbonnen blijven geldig tot 21 Mei. BOTER: Bon 15 van de boterkaart voor 250 gr. geldig tot 25 Mei. MARGARINE OF BOTER: Bon 15 van de vetkaart tot 25 Mei voor 250 gr. boter of margarine. • SLAOLIE, BOTER OF MARGARINE. Bon 17 van boterkaart voor 200 gr. slaolie, of 200 gr. raapolie of 250 gr. boter. Van de vetkaart 250 gr. boter of margarine of 200 gr. slaolie of raapolie. Bonnen moeten 12—17 Mei ingeleverd worden; er kan van 26 Mei —11 Juni op betrokken worden. MELK. Van 12—18 Mei geeft de met „16" genummerde bon van de melkkaart recht op het koopen van 1 3/4 liter melk. KAAS: Bon 65 en 75 van Alg. Distributiebonboekje elk voor een ons kaas. Van 5 — 18 Mei. Bonnen blijven tot 1 Juni geldig. EUÏREN. Bon 86 van Bonkaart Algem. voor één ei, van 12— 18 Mei. Op 18 Mei nog niet gebruikte bon. nen blijven geldig t.e.m. 21 Mei. VLEESCH. Elk der 4 met „14 vleesch" gemerkte bonnen van de vleeschkaart geeft tot 14 Mei recht op 50 gram vleesch been inbegrepen, of een half rantsoen vleeschwaren. De met „14 Worst vleschwaren" voor een half rantsoen vleeschwaren. Zooals bekend gelden deze bonnen nu ook voor alle soorten verduurzaamd pluimvee, 50 gr. - Bonnen blijven geldig t.e.m. 17 Mei a.s. THEE OF KOFFIE: Bon 30 van Bonkaart algemeen. Geldig van 5—25 Mei voor 40 gr. thee of 250 gr. koffiesurrogaat. SUIKER: Bon 31 van Bonkaart algemeen Geldig tot en met 8 Juni voor één kg suiker. RIJST, RIJSTEMEEL, GRUTTENMEEL gemengd meel) of RIJSTEBLOEM: Bon 23 (bonkaart algemeen) vooi 250 gram. Geldig van 21 April 18 Mei. Extra rantsoen van 250 gr. op bon 21 v. d. boter- en vetkaart Geldig van 3—25 Mei. GORT. GORTMOUT OF GRUTTEN Bon 25 (bonkaart algemeen) vooi een half pond. Van 21 April - 15 Juni. HAVERMOUT, HAVERVLOKKEN, HA VERBLOEM, AARDAPPELMEEL VLOKKEN GORT OF GORI MOUT OF GRUTTEN. Bon 24 (bonkaart algemeen) voor een half pond. Van 21 April—ls Juni '.IAIZENA, of GKIESMEEL, of SAGO oi AARDAPPELMEEL, dan wel PUD DINGPOEDER of PUDDING SAUSPOEDER of div soorten STIJFSEL op bon 27 (bonkaart algemeen) van 21 April —15 Juni Rijstgries Is niet op deze bonnen verkrijgbaar, hoewei onder naam „puddingpoeder" in den handel MACARONI ot VERMICELLI o» SPAGHETTI: Bon 26 (bonkaart algemeen) voor 1 ons, geldig van 21 April — 15 Juni. PETROLEUM: Zegel gemerkt ..Periode 10" van 21 April — 15 Juni voor 2 liter Alleen voor wie uit • sluitend op petroleum kunnen koken ZEEP: Van 28 Apr.—3l Mei bon 29 van Bonkaart algemeen voor 150 gr. toiletzeep (nieuwe samenstelling) of 10 gr. huishoudzeep oi 200 gr. zachte zeep (oude samenstelling van vóór 1 Jan. '41) o' "150 gr. zachte, zeep (nieuwe samenstelling van na l Jan. '41) oi 300 gr. zachte zeeppasta of 250 gr. zeeppoeder of 600 gr. wasch poeder (t.b.v wasscherijen). SCHEERZEEP: Bon K van de textiel - kaart geeft recht op het koopen van 50 gram scheerzeep of — voor zoovervoorradig — een tube scheercrême dan wel een pot scheerzeep. Scheercrême met lager vetzuur dan 4 pet. is zonder bon verkrijgbaar. Geldig t.e.m. 31 Augustus. BRANDSTOFFEN. Van Mei bon „brandstoffen" en „01 K. F. van de bonkaarten m en n voor uitsluitend kookdoeleinden, voor één eenheid vaste brandstoffen. „Generator—Antraciet, vierde periode" van I—3l Mei voor 1 H.L. anthracietnootjes V (max. 75 kg.) „Generator—turf, vierde periode" voor 50 st. baggerturf. --- Het procesverbaal. Als laatste punt behandelde spreker het proces-verbaal. leder opsporingsambtenaar is krachtens de artikelen 148 en 152 van het Wetboek . van strafvordering, verplicht van het door hem opgespoorde strafbare feit of van hetgeen door hem tot opsporing is verricht of bevonden, te doen blijken, door daarvan ten spoedigste procesverbaal op te maken. Dit „ten spoedigste" heeft slechts ten doel de geloofwaardigheid van de verklaring van den opsporingsambtenaar te versterken. Bij het verhoor mag op den verdachte geen ongeoorloofde pressie worden uitgeoefend ten einde hem een bekentenis te ontlokken. --- De in-verzekering-stelling. Tenslotte besprak de heer Schreuder het dwangmiddel der in-verzekering-stelling, dat slechts kan worden toegepast voor delicten. welk,e den dader zeer ernstig worden aangerekend. Voor het verhoor mag de verdachte niet langer dan zes uur worden opgehouden. Het bevel tot in-verzekering-stelling is slechts twee maal 24 uur van kracht. De vaststelling van deze termijnen vormt voor den opsporingsambtenaar, die voor zijn onderzoek een langeren termijn noodig heeft, een gevoelige belemmering. Deze moeilijkheid zou eenerzijds kunnen worden verlicht door die termijnen te verlengen, anderzijds zou zij kunnen worden ondervangen door de bepaling, van het moment van invrijheidstelling c.g. van voorgeleiding voor den officier van justitie, zoo noodig onder zekere voorwaarden, aan den hulpofficier van justitie over te laten. --- Bestrijding werkloosheid Verplichten tot het verrichten van diensten bij werkverschaffingen. De Nederlandsche Staatscourant bevat een eerste uitvoeringsbesluit van den secretarisgeneraal van het departement van Sociale Zaken ingevolge de verordening van den rijkscommisaris voor het bezette Nederlandsche gebied betreffende de beperking ten aanzien van het veranderen van betrekking (verplichting tot het verrichten van diensten bij werkverschaffingen). Hierin wordt bepaald: Art. 1. l. Bewoners van het bezette Nederlandsche gebied kunnen volgens door den directeur-generaal van het rijksarbeidsbureau vast te stellen richtlijnen door den directeur van het gewestelijk arbeidsbureau, binnen welks gebied zij wonen of verblijven, worden verplicht voor een bepaalden tijd op een hun aan te wijzen plaats binnen het bezette Nederlandsche gebied diensten te verrichten ten behoeve van dên rijksdienst, bedoeld in artikel 1 van het Organisatiebesluit Werkloosheidsbestrijding 1939 (Rijksdienst tot bestrijding der werkloosheid), hierna rijkdienst te noemen. 2. Ingeval van twijfel, of iemand tot het verrichten van diensten, als bedoeld in het eerste lid, in staat is, kan de betrokkene op schriftelij ken last van den directeur van het Gewestelijk Arbeidsbureau door een geneeskundige, door of vanwege den directeur-generaal van het Rijksarbeidsbureau daarvoor aangewezen, aan een geneeskundig onderzoek worden onder worpen. 3. De vorm van den schriftelij ken last als bedoeld in het tweede lid, wordt door den directeur-generaal van het Rijksarbeidsbureau vastgesteld en houdt o.m. in het tijdstip en de plaats, voor het geneeskundig onderzoek vastgesteld. Art. 2. 1. Aan personen, die ingevolge het bepaalde in het eerste lid van artikel 1 voor het verrichten van diensten als daar bedoeld worden aangewezen, wordt door den directeur van het Gewestelijk Arbeidsbureau een schriftelijke kennisgeving toegezonden. 2. De vorm van de kennisgeving, als bedoeld in het eerste lid, wordt door den directeur-generaal van het Rijksarbeidsbureau vastgesteld en houdt o.m. in den naam, de voorletters, het adres (gemeente, straat en huisnummer) van den aangewezen persoon, de plaats, waar de dienst moet worden verricht, het tijdstip van den aanvang en van den duur der dienstverplichting en, zoo mogelijk, de arbeidsvoorwaarden, welke daarvoor gelden. Art. 3 De personen, die diensten verrichten als bedoeld in artikel 1, zijn verplicht, zich te gedragen naar de aanwijzingen, die door of vanwege den rijksdienst worden vastgesteld. Art. 4. 1 Personen, die ingevolge het bepaalde in het eerste lid van artikel l tot het verrichten van diensten ten behoeve van den rijksdienst worden verplicht, kunnen, voor «zooveel noodig, worden ingekwartierd bij inwoners of in de nabijheid van de gemeenten, waar de dienst moet worden verricht. 2. De inkwartiering, als bedoeld in het eerste lid, geschiedt op schriftelijk verzoek van of vanwege den rijksdienst aan den burgemeester van de betrokken gemeente. 3. De vorm van het schriftelijk verzoek, als bedoeld in het Jweede lid, wordt door mij vastgesteld en houdt o.m. in het aantal personen, dat moet worden ingekwartierd, alsmede het tijdstip van den aanvang der inkwartiering en den duur daarvan. , 4. Voor zoover niet anders wordt bepaald gelden voor de inkwartiering de regelen, welke zijn vastgesteld bij de Wet van 14 September 1866 betrekkelijk de inkwartieringen en het onderhoud van het krijgsvolk, zooals die wet laatstelijk is gewijzigd, en bij haar uitvoeringsvoorschriften. 5. De kosten van inkwartiering worden door den rijksdienst volgens te stellen regelen met de betrokken gemeenten verrekend. Art. 5. 1. Hij, die niet voldoet aan een schriftelij ken last tot het ondergaan van een geneeskundig onderzoek, als bedoeld in het derde lid van artikel 1, of die geen gevolg geeft aan een kennisgeving, als bedoeld in artikel 2, tot het verrichten van de daarin omschreven diensten met ingang van den dag en tijdens den duur, daarin aangegeven, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zes maanden. 2. Hij, die weigert, gevolg te geven aan een bevel van den burgemeester tot inkwartiering van personen, als bedoeld in artikel 4, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zes maanden. ---