Millionairs en millioenen. ~ T, een verschijnsel in onze maatarm es * verscaillcnde uitv»kJ < het *k toe«e» wereldverkeer,' alles V"-*.*"! *? MJUe *«>• hij om *» b°? « eene^8 #gen°emd " i» "E ? eU toeBtaad »«ten tomen, "üZ ' /6rschillen ™tnog fi7orde*. Eén van de w«gen, ***£ /lthans «» deel der bijeW^llSCiatten weer tot de geftoeenscWJWewen, is door verscheideof m" ,nairs ingeslagen. Of gedureof vtVeVen reeds, of bij uiterste wil»be7lu*l"B gaven ze van hunne «chatte» ten, algemeenen nutte en ofschoo* ze daarmede de sociale nooden niet konden doen ophouden, bereikten *e da*rniede web. een dubbel doel: ze Verlichtten de ellende van velen en leverden meteen het bewijs, dat het gemee»«cflaPsgevoel nog niet gansoh en !»1 is uitgestorven. Zoo julst lazen we in de bladen, dat «e Berlijnsche bankier Samuel Bleichrö- Per aan zijne vaderstad een millioen llcefï uAüciateu om daarvoor een gesticht >« boU^on vo°* hulpbehoevende zieken l«H herstellenden. 'tlB een voorbeeld lit vele- V°or een Pfar Jaar legateerde heer Gustad DlPPe **n d« stad ft i,:nburg meer dan een half millioen } ' '-jrvoor eene ondersteuningskas 0? richten, uit welke ambtenaren, > vr de» en arbeidsters bij gebleken i> (te nu'P k°nden verwerven. De (u °f flt Dollfus in Mühihausen ia den h|r het voor een twintigtal jaren niet ■V ? dan duizend arbeiderswoningen inder voor één gezm m CW tuin omgeven. Ze werden op CaW vool™l*™ verhuurd, dat buorder» lang eigenaars zijn \il i- Wat de heeren Krupp in !^ordiaan hebben in 'tbalangPC tüe werklieden, is van algemeene bekeLheid, al hoeft het &ecne »lgemeene CdeeriDg gevonden. Immers, 't is kr niet zoo heel lang geleden, dat [ij? ofc onder hun werkvolk een op- C. . geest openbaarde en zelfs de werd dat men de Ah'ken iQ brand zou steken, eene welke kalm werd beant- Vrd niet de mededeeling, dat ze in \ geval niet weer zouden opgebouwd Vden. ca an zica voorstellen, dat het verschil tusschen den arbeider aan den eenen en den millionair-fabrikant aan den anderen kant aanleiding geeft (tot vergelijkingen, die nu niet buitengemeen geschikt zijn om tot volkomen tevredenheid te stemmen, maar dit mag geene reden zijn om niet te erkennen de waarde van veel goeds, dat er met de millioenen wordt gedaan. Waar bijvoorbeeld een rijke brouwer, Edward Guinness in Dublin eene som van drie millioen gulden schonk voor het stichten van arbeiderswoningen in Londen en Dublin, daar moet men erkennen, dat zulks strekt tot zegen voor velen, die anders nog meer van den druk der omstandigheden zouden lijden. De groothandelaar Kobert Barclay, die in 1830 overleed, stichtte een arbeidshuis en onderhield het jaren lang met groote kosten, tot het hem eindelijk gelukt was om op die wijze vlijtigen maar armen families uit den omtrek een meer onafhankelijk en onbezorgd bestaan te verschaffen. Een aalmoes uit te reiken, al ware die ook ruim geweest boven verwachting, het zou zeker, niet die goede gevolgen hebben gehad als de practische weldadigheid, op bovenstaande manier bewezen. Toen Barclay eene erfenis kreeg, bestaande in landgoederen op Jamaica, liet hij dadelijk al den slaven de vrijheid geven, ofschoon hij wist, dat daardoor zijne inkomsten met 120000 gulden per jaar zouden verminderen. Een droppel nit den emmer, zal men zeggen, en dat is waar ook, maar men vergete niet, dat Barclay door niemand gedwongen kon worden om te doen,, wat hij deed on alleen menschlievendheid hem daartoe drong. Nog altijd echter zijn we niet bij de grootste miüionairs; we moeten die zoeken ui Amerika, waar nog meer dan gekomen, we willen voor een deel weer werden besteed. De dTSTs8™6 ba?kier Georse Peabod^' üie in 1869 ln Londen stierf, schonk aan de stad Baltimore en den staat MaryJand langzamerhand 17, millioen voor een opvoedingsgesticht en liet er « no8 een prachtig gebouw voor f~' dan 8 millioen gulden bestemde hlj voor gcholen m de Zuide. mÏÏJ, Vau Noord-Amerika en 6 miuioen voor arbeiderswoningen in Lon"•J* Girard, in 1831 als een lederKaflgvange te PailadelP^a «ver-6 mïlli een weeshuis meer dan al Jnn ' .nadat Wj bovendien bijna dadige d°Vr.lge rijkdommen voor wel***s£** b6Steedlandspeculanten' *** ?.elukkjgBte John Astor ? ' dle vaH zin colle8a Btor eeß« het sommetje van 150 millioen gulden kwam leenen en het na enkele jaren secuur weer terug gaf, gaf farms (boerderijen) in menigte weg of schonk geld om landerijen te kunnen verwerven. Hij ging van de leer uit, dat, „ieder mensch recht had op eea stuk grond om eene boerderij te kunnen drijven" en niets meer behoefde om „verder te komen." Aan elke weduwe en ongehuwde vrouw in den staat New- Vork schonk hij 120 gulden om daarvoor land te koopen en na den burgeroorlog gaf hij drieduizend farms van 6 tot 30 hectare grootte aan even zooveel families, die in den burgeroorlog hare verzorgers hadden verloren of groote geldelijke schade hadden geleden. Men verbaast zich over de millioenen, waarover men in Amerika beschikt en kan een gevoel van nijd nauwelijks onderdrukken. Maar toch zijn eronder de millionairs meer als Astor, die zeide: „mijn rijkdom schenkt mij m t geheel Lm genot. Dat hebbeni ander.> menschen ervan. Ik zelf kan niet meer gebruiken dan voor 't leven noodig 18, en dat is weinig. Mijn geld bezorgt mij ergernis en 't hecht zich aan m„ vastalsmet klauwen, die mij dag noch nacht rust laten." . .„ We zonden 't er weleens op willen wagen, zullen velen zeggen- we weten niet of hun wensch ooit vervuld zal worden, maar zoo ja, dan Hopen Wo> dat ze bij deAmerikaansche-nilhoenen ook den Amerikaanschen weldadighwds. zin zullen krijgen. Er » »«B **>1 te helpen vóór de groote klove usschen armoede en rijkdom geleidelijk ge. dempt is. --- FEUILLETON. Edele Zielen. k"Hoa schoon ia uwe dochter geworden : L mÜn jonge adjudant schgnt een goed 'er te , , ■ L*Het spijt mg vreeselgk, freule, u met f»tond herkend te hebben,// zeide Von Kidl * act dansen een oogenblik VuuS m?nlleer- dit is niet meer dan SaT ' *\ lewt men zooveel verschü- Krr SS?>»•? dat°Vhet licht kan jfoordde LauVLSS» te vergeten,* ant- ***«»■ eenig spoor van |lg:kkisbSee.U £? »*•* hoe het ,m 0" [Nhend aanziende. Wd6 Henri, haar glim- Wiaura bloosde 6n to , 3 ♦ [>r cavalier hierover v*rheugd, dat Sr over de tentooi!, rder doorBing' Ven. Wo,"t«liing begon te l'Vindt u niet, freule d„* , . t-i ïjtukktt zün dit jaar'.^.6^'B*l6Bo^l; INe Btuk van t"* SerkU heeft u Mker Relaas neen.* S,/> dan moet ver nog e«n« 1. 'Ct het Zwitsersche vS herinnert gg u toch zeker?* \ heb ik evenmin gezien.// *»l£? u de ?entTOns*emnS misschien in nog niet bezocht, freule?// "Neen,* .„ij ' * eenigszins verl« de Laura meM en smartelgk aanß de vraa8 haar van een groote * deze geneuSte,n het boek met de Waren voor haar perkte middelen M?en zeBelen' hare be" er van te ireni«+„Verooïlootden k*»' niet daarentegen, die e heer Von Rißg een fraai landgoed W^6, oPbrflng»t van natuurlijk in Bd**on begreep prozaïsche reden d« • verte niet> welk? er naar toe te gaan." damB belethad //U schgnt veel v»* j schildert ge misschien* d°kun»t te houden, //Zeker. Het Wa« ,r TroeBLauravurigste wensch, rn« *6,1& eenmaal mgn derkunst te wgCVal 6el-.aan f" 8 dit niet en nu ben it T "T Tader Tlde voor,' want ofschoon met ? i ï' daat, vind ik nog tfid * rt en ""i ' ♦' muziek en schilderen £ °6g onl m'met maar wg vergetendaS ? ! Nu mengden zij zioh wf> a andere paren. De dl wed°'tuwchen de ïnder opP en van^ddyn volgden elkbg hare moeder, na£twi?J kWBm Bïed. bleef zitten Wle de majoor nog «Amuseert ge u no* .1 t 10 «O, mijnheer, ik^an*VSt'nkbaar genoeg zgn voor den r,L« danlcbaar Sride ««. hem de^fSf"1 *rond»1* een jong meisje doet L . S" Z°°als Ligt gelaat trok h^r^ïwasT; °°l g6/d S ? d 6 t onbezorgde en opgeruimde wezen van haar laatsten cavalier, den adjudant, dien zn juist had verlaten. * De avond liep ten einde en mevrouw Bodenwald gal den majoor gaarne verlof, haar van tgd tot tgd te komen bezoeken, terwgl Laura, indachtig aan de minder dan eenvoudige inrichting harer woninz dezelfde yraag van den luitenant met eenige verlegenheid beantwoordde «Nu is dit schoone, prettige'feest al weer voorbg// zeide Laura bg het afscheid nemen van den jongen adjudant «Ik hoop, freule, dat het u bij ons niet i, tegengeva en eu dat wg voortaan het genoegen zullen hebben, u hier moer te zien.* «Was dat maaj mogelgk U zuchtte Laura. «Mogelgk ?// vroeg Von Bing, «dat zal alleen van u zelve afhangen, freule, want voortaan zult gg telkens voor onze bals een uitnoodiging ontvangen.// Met stralende oogen zag zij hem aan, maar tegelijkertijd verscheen een smartelijke trek op haar gelaat, want zg wist hoeveel onkosten haar goede moeder reeds voor dezen eenen keer had gehad. Mevrouw Bodenwald en hare dochter namen nu afscheid van den commandant en zgn vrouw, alsook van den msjoor en de andere familiën waarmede zg kennis hadden gemaakt en weldra reden de beide dames naar huis. Laura leunde met haar hoofd tegen den schouder harer moeder en fluisterde, haar de hand drukkende: «Hoe zal ik u danken, beste mama, voor dezen heerlijken avond!// «Wel, mgn best kind, je zoo vroolg'k en gelukkig te zien, was een genot voor me.// «Nu, mamaatje, zult ge eens zien, hoe dubbel vlgtig ik zal zgn.// Nog lang bleven de twee vrouwen onder het genot van een kopje thee napraten en eindelijk begaven zg zioh ter rust, met het prettige gevoel, sedert lang zoon heer-. lgken avond niet te hebben beleefd. «Wie van onze twee nieuwe kennissen beviel je het beste, kind ?/c «Natuurlgk de heer Von King.... maar ik vind den majoor ook een zeer aangenaam mensen,// antwoordde Laura, zich naar hare kamer begevende. Eenige dagen waren voorbg gegaan en terwgl de beide dames weder haar gewonen arbeid hervat hadden, hield de herinnering aan het bal en de gesmaakte genoegens vooral Laura nog aangenaam bezig. Er werd geseheid, waarop zg eenigszins ontstelde. Zou het Von Bing zgn, die zgn woord hield en een bezoek kwam brengen? Even een blik in den spiegel, de kamer rondzien of alles wel in orde was en reeds werd majoor Von Olefeld aangediend. //Het is ons zeer aangenaam je te zien, Von Olefeldj* zeide mevrouw Von Bodenwald, hem tegemoet gaande. Maar ge zgt geheel buiten adem. Ja, ja, vier trappen op te klimmen is geen kleinigheid.// //Neen, dat is zoo,* antwoordde de majoor, //maar eenmaal boven, word ik nu ook voor de moeite beloond.// //G-e zgt zeer vriendelijk, majoor.// //Geloof mg, lieve mevrouw, sedert het bal heb ik aanhoudend verlangd u te bezoeken en zonder allerlei zaken die het mg beletten, zou ik al eerder gekomen zgn.// «G-e kunt niet begrijpen, hoe aangenaam het mij is, weder met een zoo ouden, goeden vriend te praten.// //Had ik u niet ontmoet dien dag, dan zou ik u toch later bezocht hebben,// zeide hg, in de kamer rondziende, /rik ken hier alles nog zoo goed.// //Ja, voor het uiterlijke is alles hetzelfde gebleven, maar hoe is het innerlijk veranderd !// //Dat is een goed portret van uw vader, freule Laura. Welk een goed, rechtschapen measch was hg \u Laura vond geen ander antwoord dan de hand van den majoor te grijpen en die hartelgk te drukken. Zg gevoelde groote sympathie voor den man, die zoo over haar vader sprak. Onwillekeurig bewonderde de majoor Laura's schoon gevormde hand, welker vriendschappelijke druk meer te kennen gaf, dan woorden vermochten. De dames vertelden nu alles van hare omstandigheden en hoeveel teleurstellingen en droefheid zij ondervonden hadden. «Mgn levenspad was evenmin zonder doornen,// zeide de majoor. «Tien jaar geleden trouwde ik en ...,// «Zgt gg gehuwd ?« vroeg de barones verwonderd. «Ik was het. Ook mgn echt was gelukkig, ik had eene beminnelijke, schoone vrouw en twee bloeiende kinderen. Vier weken waren voldoende om mg' alles te ontnemen en mij als een vernietigd wezen achter te laten.// «Mgn arme, beste vriend, daarvan wist ik niets,// zeide mevrouw Von Bodenwald, hem deelnemend de hand drukkende en Von Olefeld zag dat Laura's oogen vol tranen stonden. «Ja, mgn' levensgeluk is verwoest en menigmaal vraag ik mg af, waarom ik alleen op de wereld moest achterblijven?« Bg' deze woorden viel zgn blik op het gelaat van Laura, dat van medelijden met hem straalde, en het was hem, of hg verkeerd had gedaan met zoo te spreken. //Gij zgt een man,// vervolgde mevrouw Von Rodenwald, «gg hebt uw werkkring, kant veel goed doen, en vervult meteere de plaats, u door den goeden God aangewezen ; wie weet of de hemel u niet nog eens iemand doet vinden, die u begrijpt en gelukkig maakt.// De mßJoor glimlachte weemoedig en weder zoohien zgne oogen Laura. Bloosde zg niet een weinig P Was er niet eenige zenuwachtige haast in de wg'ze waarop zij de theekopjes op het blad schikte ? Hoe bevallig was zg' in al haar bewegingenen hoe aanminnig vroeg zg hem, haar nog meer van zgn overleden vrouw en kinderen te vertellen. «Ik dank u vriendelgk, freule Laura, gg kunt niet begrgpen hoeveel goed het mg doet, mgn hart eens bg vertrouwde vrienden te kunnen uitstorten.// Weder kleurde de ondergaande zon de huizen aan de overzijde met gouden gloed, de musschen kwamen op de vensterbank hare kruimpjes brood vragen, die Laura haar terstond bracht. Terwgl de majoor zgne wederwaardigheden vertelde, viel de schemering in en bracht Caristiane de lamp binnen. Het was den majoor, of hg in deze gezellige kamer plotseling weder een tehuis had gevonden. Eindelgk begon hg weder over Laura's vader te spreken en Laura luisterde met verrukking naar alles wat de majoor van hem vertelde. Nadat de majoor vertrokken was, met de belofte spoedig zg'nbezogk te hervatten bleven moeder en dochter nog kmr hü' elkaar zitten. 8 * (Wordt vervolgd.) --- BUITENLAND. Dnitschland. V* *lZtl T 6™» heeft thans ook eene verhoog ing der rechten met 50 procent voor»steld goederen, die uit Dnitschland naar Finlai:d worden uitgevoerd. Zeer waarschijnlijk zal Dnitschland nu weer eenen répressaillemaatregel nemen. Hoe zeer lus anti-semietisme tegenwoordig in Dnitschland m de mode komt, blgkt weer duidelgk uit eene openbare vergadering van turners te Berlgn. waar het zeer onordelijk « toegegaan De vergadering bleek bijeengeroepen door anti-semieten, die eens op het jodendom 108 wiiden trekken en het ook naar hartelust deden. Nu waren er wel velen, die duidelgk trachtten te maken, dat gymnastiek niemendal te maken heeft met godsdiensten politiek, ™™ *\eerden overschreeuwd door de Jodenhaters, en ten slotte werd er een voorstel aangenomen, waarin als de meening der meerderheid werd te kennen gegeven, dat de gymnasten verplicht zgn om den echten Duitsch-nationalen geest in hun midden aan te kweeken en daarom Joden en socialisten beiden uit hunne kringen moeten weren. Frankrijk. Onze lezers herinneren zich uit het Panama-schandaal den voortvluchtigen bankier Arton, die in 't bezit zou zjjn van een ljjstje, waarop een groot aantal van de hooggeplaatste personen vermeld stond als medeplichtigen aan 't schandaal. Ook herinneren ze zich, dat naar men vernam de regeering alle moeite deed om Arton in de handen te krijgen, maar dit nooit wou lukken. Thans komt de heer Dupas, gewezen secretaris van den directeur der Parjjsche geheime politie, in eene brochure vertellen, waarom men hem nooit kon snappen. De regeering, zegt hg, heeft Arton nooit willen vatten 1 De opeenvolgende kabinetten waren alle met hem in onderhandeling, en terwijl de ministers in do Kamer verklaarden, dat ze alle mogelijke maatregelen aanwendden om Arton te snappen, hadden ze in 't geheim bevel gegeven om hem niet te arresteeren en waren ze met hem in onderhandeling over t uitleveren van compromitteerende stukken. Dupas zelf, de schrq ver der brochure, was belast met die onderhandelingen en reisde Arton naar verschillende plaatsen na. Ten slotte sprongen de onderhandelingen af, omdat Arton de stukken en vooral het lijstje van omgekochten niet wilde afgeven aan ministers, die h$ niet vertrouwde en die weldra weer gewoon kamerlid zouden kunnen zjjn. Alleen aan president Carnot zou hg ze willen geven, °mdat men van dezen verwachten mocht, dat hj) ze gebruiken zou tot heil des lands. Ofschoon de berichten van Dupas haast ongelooflijk zgn, durft men er toch niet alleen eene verkiezingsmanoeuvre in zien. Als ze geheel waar zgn, wijzen ze wel op eene groote verdorvenheid onder de personen, die Frankrgk moeten regeeren. Engeland. Te Fife en Konrans hebben weer 7000 mgnwerkers den arbeid gestaakt, omdat ze geen 25 procent loonsverhooging l irggsn. In het district Durham wilden ze als vergoeding voor de loonsverlaging in de laatste jaren eene verhooging van IS'/ï procent, maar ook deze is hun geweigerd. De patroons willende zaak door een scheidsgerecht laten beslissen, maar men verwacht, dat de werklieden dit voorstel van de hand zullen wgzen. Uit Amerika komen treurige tijdingen omtrent werkeloosheid. Te Chicago en te Fittsburg zgn elk 50000 man zonder werk, te San Fransisco, Gincinnati en Buffalo 5 a 10000. Uit de westelijke staten trekken de arbeiders in grooten getale naar 't Oosten om werk te zoeken. De spoortreinen worden door hen bestormd. Griekenland. Zondag is eindelijk het kanaal door de landengte van Gorinthe plechtig geopend. Over 't water was een zijden lint gespannen, dat door de koningin met eene gouden schaar werd doorgeknipt. De vorstelgke personen voeren daarop met hun jacht door het kanaal. Eene godsdienstige plechtigheid, geleid door den bisschop van Gorinthe en een maaltijd vormden verdere nummers van het feestprogramma. --- BINNENLAND. Uit Hoek van Holland schrijft men: Gisteren is Hoek van Holland aan een ontzettend gevaar ontsnapt. In de gasfabriek ontstond brand en binnen weinige minuten stond het gebouw in lichte laaie. De hitte was hevig, waardoor de ketel met 10 atmosferen gas dreigde te springen. Op eenigen afstand lag een schip met dynamiet, waarvan de schipper, naar men zegt, in angst de duinen was ingesneld. IJlings werd het schip in veiligheid gebracht, doch met moeite waren er mannen te vinden, die met het gevaarvolle blusschingswerk durfden beginnen. Ten slotte waagden zich enkelen, die met brandspuit en brandbluschgranaten ten laatste het vuur rondom den ketel meester werden. De fabriek is geheel uitgebrand. Een knap gekleede vreemdeling kwam bg P. Bielsen te Bodegrave met de mededeeling, dat hg een flink werk had aangenomen aan de Wierickerschans en nu een geschikt kosthuis zocht. Men werd het over den prijs van het kostgeld eens. De koffers van den aanstaanden kostganger waren echter nog te Woerden. De hospes kreeg een adres op en vertrok met een handkar daarheen om die goederen te halen. In Woerden was echter niemand te vinden, die iets van dat heer, noch van de koffers wist. Woedend over dit bedrog, keerde de kostbaas terug. Bij zgn thuis* komst vertelde moeder de vrouw, dat de vreemdeling zich het voorgezette eten en drinken goed had laten smaken van de vrouw //even// een gulden geleend had en nu was gaan wandelen. Tot hellen is de kostganger niet teruggekeerd, zoodat het gebleken is, dat het een sluwe oplichter was. Te Eraneker is, met het oog op werkloosheid in den aanstaanden winter, eene commissie van werkverschaffing opgericht. Het bestuur der Kamer van Arbeid heeft daartoe het initiatief genomen. De commissie acht voor haren arbeid noodig een bedrijfskapitaal van ongeveer f 10,000; de burgerij zal per circulaire worden uitgenoodigd om aandeelen van f2O te nemen tot waarborg. Mogelgk verlies, door de commissie geschat op ongeveer 25 pCt. wordt door die waarborgaandeelen gedekt. De commissie, die aanvankelijk reeds goeden steun vond, hoopt op deze wg'ze zoo goed mogelgk tegemoet te komen aan de dreigende werkloosheid. Te Hellevoetsluis is gevankelgk binnen gebracht, op Hr. Ms. wachtschip «Prins van Oranje,// de gewezen korporaal der mariniers De Vries, die gedurende zgn verblgf in Ned.-ladië het Gouvernement aldaar voor f 30,000 heeft opgelicht. Hg leidde sedert een zwervend leven, tot zelfs in Japan; een bedrag van f 25,000 werd hem ontstolen. Eenige dagen geleden kwam hg te Londen en vervoegde zich bij den consul aldaar, wien hg onder den naam Van Asperen, om geldelgken onderstand vroeg. Het signalement van den oplichter had intusschen alle voorname steden van de wereld, dus ook Londen, bereikt. De consul kreeg achterdocht. Hij hielp Van Asperen op minzame wg'ze, maar telegrafeerde meteen aan den Minister van Justitie te 's Graveahage, dat hij iemand met het stoomschip «Maasstroom// naar Nederland zou zenden. Bij de aankomst dier boot te Rotterdam wees een korporaal der mariniers, die Van Asperen heel goed kende, een inspecteur van politie aan wien deze moest hebben. Hg werd toen terstond in verzekerde bewaring gebraoht. De kermis te Bodegravef Volgens de Holl. bladen, zou de kermis te Bodegrave voortaan slechts 3 dagen duren. Bodegrave's vroedschap heeft nu de zaak nog eens ernstig besproken, wg'l er sedert 2 adressen waren ingekomen met verzoek het inkrimpings-besluit te herroepen. Als motieven werden in het eene adres (der heeren N. Oudejans en 34 anderen) o. a. aangevoerd: dat door de inkrimping der kermis tot 3 of liever 3 dagen (Maandag is bestemd om op te bouwen) het voor groote kramen ot spellen, inzonderheid den schouwburg onmogelgk gemaakt is de kermis te bezoeken; dat een schouwburg evengoed tot leering als tot vermaak strekt en een genot verschaft, waarvan ook het zoogenaamde volk kan genieten; dat volgens het advies van Burg. en Weth. de kermis geen aanleiding geeft tot wanordelijkheden en ook de onzedelijkheid niet door haar wordt bevorderd; dat het ook niet aangaat in te gaan op een verzoek als van de Christ. Jongelingsvereeniging, bestaande grootendeels uit jongens die den kinderschoenen nauwelgks zgn ontgroeid; dat zg met het oog op de woelingen, die elders heerschen, en om in Bodegrave rust en orde te hondenden Baad in overweging geven den bestaanden toestand te handhaven en niet noodeloos verbittering, misschien wanordelijkheden, te veroorzaken. Enkele leden die in de vorige vergadering vóór de inkrimping waren, bleken thans van opinie veranderd. Het raadslid Bollman (die indertgd het voorstel tot bekorting deed) is dan verbaasd over die leden. Hg zon hen kunnen vergelijken met windwgzers. #Als wg, leden van den Baad, niet beter weten wat we willen, deden we beter ons mandaat te stellen in handen der kiezers, opdat deze flinker mannen kunnen kiezen. Moet de Baad nu op zgn besluit terugkomen, omdat enkele ingezetenen een adres hebben ingediend ? Hg ziet wel kans meer dan 600 namen op een adres te krggen van personen, die tegen de kermis zgn.* Ten slotte besloot de Baad met 8 tegen 3 stemmen het besluit, in de vorige zitting genomen, in te trekken en de kermis op den ouden voet onverkort te behouden. --- TWEEDE KAMER. Dinsdag kwam de heer Pyïtersen aan 't woord, die Vrg'dag verzocht had zgne redevoering te doen verdagen. Spreker blgkt zonder voorbehoud voorstander van de voorgestelde uitbreiding. De grondwetsbezwaren erkent hg niet. De leiders der liberale partg doen het bevriende kabinet den oorlog aan. Daartegen wil de heer Pyttersen protesteeren, in t bijzonder tegen den heer van Houten, die van den minister eischt, dat hg zioh zal onderwerpen of zgne portefeuille zal neerleggen. De heer van Houten is heelemaal veranderd. Wat de minister nu voorstelt, verdedigde hg' reeds 16 jaren geleden. Ep de hh. Levy en van der Kaay, die vroeger den belastingeensus sterk afkeurden, zgn ook omgekeerd. Als de voorstellen van Van Houten werden aangenomen, zou geen plattelandsarbeider in Eriesland het kiesrecht verkrggen. Beperking van 't kiesrecht zal niet baten. Als men meent daardoor den invloed der sociaal-democratie te verminderen, is men mis; die zal er grooter door worden. Dat men aan de rechtmatige eischen der democratie toegeeft, zal het behoud voor vaderland en kroon zgn. De heer Borret had het bekende grondwettelijk bezwaar, de heer Lambrechts was tegen het ontwerp, dat gevaarlijk is voor eigendomsrecht, land en kroon en het verderfelijk algemeen stemrecht zal brengen. De heer Land is voorstander van 't ontwerp mits eenige formeele bezwaren worden opgelost. De heer Lieftinck maakt de opmerking, dat er niet veel geestdrift in de discussies is. Dat verwondert trouwens zeker niemand, ook den heer Lieftinck stellig niet. Er is geen nieuws meer te zeggen. De hoer Lieftinck trad op als verdediger van de Liberale Unie en betuigde ig'n genoegen, dat de regeering homogeen is. Hg meent, dat men aan de lagere standen geene rechten mag onthouden, waar men hun plichten oplegt. Als voordcelen van de kiesrechtuitbreiding noemt bij: opfrissching der kiezers, verhooging van 't peil der Kamer, wat minder geleerdheid en wat meer practifcben zin. Hg is volstrekt niet bang voor vermeerdering van omkooperg' en deelt ook niet in de vrees voor de sociaal-democratie, welke hg' dwaas noemt. De heer de Ras wil wel groote uitbreiding, maar dan moet de minister ook goede waarborgen geven. De heer Gerritsen acht kiesrechtuitbreiding noodig om daardoor met klassenbevoorrechting te breken en met de verwaarloozing van andere belangen. De waarschuwingen, welke men nu van verschillende kanten hoort, klonken ook in 1848. Men wil concessies, maar, zegt de heer G., die zgn reeds in 1887 van onze zgde toegestaan. Onder verdediging van het standpunt der radicale partg bestreed spreker de hh. van Houten, Butgers en de Beaufort. Woensdag heeft minister Tak gesproken. Meer dan twee uren bleef hg aan het woord. Al dadelgk deed hij uitkomen, dat de samenstelling der provinciale staten en de regeling van het gemeentelijke kiesrecht thans niet aan de orde waren. De kietreohtregeling werd door hem verdedigd, op grond dat de liberalen de kiesrechthervorming hebben aanvaard, de regeling steeds op den voorgrond stond en de regeering haar als hoofdzaak beschouwde. De oplossing moet thans gevonden worden; de minister hoopt met medewerking der kamer en den steun der natie. Dat de ontwerpen het algemeen stemrecht bedoelen, ontkent hg beslist. Hetkenteeken van geschiktheid is overeenkomstig veler wensen. De schrijfproef is niet drukkend, vooral niet voor de tegenwoordige kiezers en hoewel er bezwaren tegen de aanvrage zgn aangevoerd, is dit niet geschied door de aanstaande kiezers. Ook zgn die bezwaren niet overwegend. De minister wil over het welstandsteeken afzonderlgk laten beslissen. Hg houdt vol, ook met verwijzing naar 't geen minister Heemskerk zelf erkend heeft, dat de eisch van voorziening in eigen onderhoud volkomen grondwettig is. Hfl verklaart dat kenteeken voor de voorgestelde regeling onmisbaar. Misbruiken kunnen worden tegengegaan door goede bevolkingsregisters, aan bezwaren kan door 't stellen van waarborgen worden tegemoet gekomen. De uitsluiting der bedeelden echter wordt door de wet geëischt. De regeering zal geene wijzigingen voorstellen, maar wanneer er voorstellen worden ingediend, waardoor verbeteringen worden aangebracht of bezwaren opgeheven, zal de regeering die nauwgezetheid overwegen. Dan kan blijken of ze al dan niet aannemelijk zgn. Maar amendementen, die de beginselen der ontwerpen aantasten, zal de regeering beslist afwijzen. Of de reeds aangekondigde amendementen zulks doen, zal ze onderzoeken. Voorloopig neemt ze eene afwachtende houding aan. Sprekende over de beginselen, waarop de ontwerpen berusten, noemt de Min. de kiesrechtuitbreiding eene eisch van rechtvaardigheid en staatsbelang, die niet langer uitgesteld mag worden. De gevaren, waarop door anderen gewezen is: overheersening door de lagere standen, omkooperg, omverwerping van staat en maatschappij vreest hg niet. Wel zal er meer woeling komen als de zesde stand van deelneming aan 't bestuur wordt uitgesloten. Hoe grooter die deelneming is, hoe sterker de monarchie, zei Thorbecke en de minister zegt het met hem. Instandhouding en verbetering van het geheel is het beste middel om elke stoornis te voorkomen. Daarom doet de regeering met vertrouwen haar voorstel en rekent op de medewerking van de Kamer. Aan 't einde der rede klonken bravo's door de zaal. Maar niet allen zgn natuurlijk door den minister bekeerd. Zoo niet de heer van Houten, die weldra repliceerde. Hg' bestreed nogmaals de voorgestelde regeling, die eene ongewenschte vermeerdering van macht zal geven aan het parlement, dat zeker niet meer achting en vertrouwen zal verdienen als het tegeLwoordige. Spreker wil trachten een kenmerk voor te stellen, waarin geschiktheid en welstand beide zgn begrepen, en waardoor tg niet worden uitgesloten, die niet schrgven kunnen en wel welstand bezitten. De heer van Houten ontkent, dat bg de leider U van de beweging tegen deze wet, maar als de regeering vasthoudt aan hot tweede üd van*artikel 4 van 't ontwerp, dan zal hjj 't worden. Of voorstel van den heer Butgers werd besloten de beraadslaging te verdagen. Door de heeren Vermeulen, Harte, Haffmans, Mutsaers en Travaglino is een voor«tel gedaan tot invoering van meervoudig kiesrecht, jliet toekennen van een extratL* 11 ?«kere categorieën vanpersonen. .Door de Tieeren Vermeulen, Travaglino, Mutsaers, Dobbelman en Van Vlijmen is voorgesteld de uitoefening van het kiesrecht verplicht te stellen. Indien van geen wettig beletsel blgkt, worde verzuim gestraft met eene geldboete van ten hoogste f 8; bg tweede veroordeeling binnen den tijd van een jaar van ten hoogste f 10, en bg derde veroordeeling binnen denzelfden tgd met hechtenis van ten hoogste drie dagen. Protettmeeting. Door het voorloopig comité tot voorbereiding der protestmeeting te Amsterdam tegen de houding van verschillende Kamerleden bg' de kieswetdebatten, is aan de besturen van vak- en andere vereenigingen het verzoek gericht twee afgevaardigden te zenden ter gecombineerde vergadering op Vrg dag 11 Aug. a.s. in //Constantia,// teneinde de verdere werkzaamheden te bespreken. In Maastricht gaat een adres ter teekening aan de Tweede Kamer rond, waarin wordt verzocht de wgze van verkiezing, zooals die bij de nieuwe kieswet voor leden van de Tweede Kamer en de Provinciale Staten wordt voorgesteld, ook op de verkiezing van leden voor den gemeenteraad toepasselijk te verklaren. Adressanten zeggen tot dat verzoek te worden geleid door de ondervinding bg de jongste gemeenteraadsverkiezing opgedaan, waarbij de vrijheid der kiezers niet altijd voldoende werd geëerbiedigd. Men schrijft uit Haarlem : Met genoegen kunnen wg mededeelen, dat onze zoo algemeen geachte directeur van het stedelijk muziekcorps, de heer Chr. P. W. Kriens, weder in zooverre hersteld is van de onlangs aan zgn oog toegebrachte verwonding, dat hg heden het laatste bezoek van den oogarts ontving. Echter is het den heer Kriens verboden, minstens gedurende veertien dagen, eenige voor zgn oogen vermoeiende bezigheid te verrichten, zoodat hg' gedurende dien tgd wel op het orkest bg de uitvoeringen van zgn corps zal tegenwoordig zgn, doch het hem niet vergund is de uitvoeringen te leiden. Door curatoren der Amst. universiteit wordt, ter vervulling der vacature, opengevallen door het eervol ontslag, verleend aan prof. dr. J. W. B. Tilanus, aanbevolen voor de betrekking van gewoon hoogleeraar in de heelkunde, de militaire heelkunde en voorloopig ook de tandheelkunde, de heer dr. J. Botgans, privaat-docent in de heelkunde aan de universiteit te Groningen. Te Utrecht zat Maandagavond eene vrouw met ongeduld op de komst van haar man, die koopman van beroep is, te wachten en maakte zich over zgn lang wegblijven des te meer bezorgd, omdat zg wist dat hg ongeveer f 50 aan geld bg' zich kon hebben. Het lange wachten eindelijk moede besloot zij hem te gaan zoeken, maar was hg wel eens van de reis terug? Dit laatste zou zg aan het station te weten kunnen komen, daar toch de meeste politieagenten haar man kenden. In die verwachting werd zg' dan ook niet bedrogen, want al spoedig had zg de zekerheid verkregen, dat haar man reeds des middags in de stad was gekomen en dus al kng thuis had kunnen zgn. Niet wetende waarheen zich te begeven, besloot zg', na een paar uur door de stad gedwaald te hebben, maar weder huiswaarts te gaan in de hoop er haar man te zullen aantrt tien, toen zg een vriend van dezen ontmoette, die haar met een geheimzinnig lachje te kennen gaf, dat hg wel eens in zeker café in de Haverstraat hg de meisjes zou kunnen zitten. Nauwelgks had het arme vrouwtje dit gehoord of zg snelde als een furie naar net aangeduide café, stormde er binnen en zag daar werkelgk haar echtvriend tameink opgewonden tusschen een vg'ftal schoonen zitten. Een oogenblik bleef zg ak versteend ™mi("«",ini("«", doch zich «poedig herstellende, stond zü, zi_ met £leb08 en vuisten een weg weUra haar niet minder verschrikten echtgenoot en eischte op fleren toon dien. beurs,welke deze haar, blgkbaar bevreesd voor erzer, gewillig overgaf. 6 ' Trotsch op de behaalde overwinning verliet de vrouw daarop het café, doch ontstak opnieuw in toorn, toen zg op straat gekomen, bemerkte dat de beurs nog slechts |f 1,20 inhield. Gelukkig was de politie inmiddels gewaarschuwd en wist deze de vrouw met een zacht ljjntje naar huis te krijgen, anders zou het zeker tot een algemeene kloppartij zijn gekomen, daar reeds velen voor de vreuw hadden partg gekozen. Wat manlief betreft, deze heeft zich sedert nog niet thuis laten zien. Bedeeling. In een der pkttekndsgemeenten bij Amsterdam had een arbeidersvrouw de vorige week f 1 van het armbestuur gehaald ; bg werkeloosheid van vader en zoon werd zulk een bedrag dikwijls aan dit gezin uitgekeerd. De gulden werd gewisseld en met de woorden: «daar Kees, heb jg toch wat om een borrel te koopen* ontving de 30-jarige zoon 35 cent, met welk bedrag hg' aanstonds kroegwaarts ging. De genoegens van statistisch onderzoek. Ak men tegenover een postkantoor wcont, is het wel eens aardig om na te gaan, hoe dames brieven posten. Van de dertig waren er steeds twee-en-twintig, die het epistel, dat zg aan de post toevertrouwden, eerst nog eens goed bekeken, voor zg hem in de bus wierpen, of hg wel goed dicht was, of er wel een postzegel opzat, of het adres wel juist was en of men ook door het couvert heen zien kon. Van deze 22 waren er dan altgd 3, die vergeten hadden er een postzegel op te Skkken, 2 die met potlood nog iets op e enveloppe moesten schrijven, en eene die die den brief weer in den zak stak en hem mede naar huis nam. ---