Buitenland. België. De keizer en da keizerin van Duitschland kwamen met prinses Victoria Louise gisteren om 2.20 te Brussel aan en werden bij het uitstijgen uit den trein door den koning en de koningin op hartelijke wijze begroet. Een compagnie Grenadiers, met muziek en vaandel op het perron opgesteld; gaf de militaire honneurs. Na een inspectie van den troep dooiden keizer, begaf men zich naar den uit- Eang, waar schoolkinderen stonden, die. het 'uitsehe Volkslied, zongen, waarover de keizer zich zeer voldaan verklaarde. Een en vijftig kanonschoten begroetten de keizerlijke bezoekers. De koning nam met den keizer plaats in het eerste rijtuig, d|a| (ktopingin met de keizerin en de prinses in het tweede; de overigen werden door het gevolg bestegon. Over de Place Bogier begaf de stoet zich, geëscorteerd door cavalerie, tusschen de en haic opgestelde troepen door naar het paleis. De ontvangst van de zijde der bevolking «vas hoffelijk, zelfs hartelijk op sommige punten; toch gaat het gerucht, dat verschillende personen in hechtenis zijn genomen, omdat zij bij het voorbijrijden van den keizer gefloten hebben. Een bezoek werd gebracht aan de St. Gudulekerk, waarbij het volk zeer juichte. Nadat de keizer de diplomaten had ontvangen, werd een galamaaltijd gehouden, waarbij de keizer in het Duits'C'h een toast hield als antwoord op een toespraak van koning Albert. In deze laatste dankte de koning voor het bezoek. Hij zei overtuigd te zijn, dat de keizer ook aan de Belgen de sympathie heeft willen toonen, die hij voor dit volk van wilskrachtige werkers gevoelt Het Belgische volk zal de vriendschappelijke belangstelling, waarvan het het voorwerp is, hoogelijk waardeeren en begroet in den Keizer den vooruitzienden monarch, die den glansrijken groei van zijn land op elk gebied der menschelijke werkzaamheid zoo wel heeft weten te bevorderen. Het volk, aldus de koning, verlangt niet minder dan ik zelf, dat de betrekkingen vol vertrouwen, die de beide regeerende huizen vereenigen, de vriendschap der beide natiën zal verhoogen. Aan Uwe Maeistcit zoowel door vriendschap als door bloedverwantschap verbonden, waardeer ik de gevoelens, die Zij der Koningin en mij toedraagt ten volle, gevoelens die in mij een levendige dankbaarheid wakker roepen. Aan het einde zijner rede gaf de Koning Uiting aan de warmgevoelde wenschen, die hij koestert ,dat de regeering van den Keizer bij voortduring glorierijk en voorspoedig zal zijn en dat zijn edel streven moge bijdragen om den wereldvrede hechter te maken, waardoor alle volkeren er voordeel van zullen hebben. De Keizer antwoordde: Uwc woorden van diepe en oprechte vriendschap worden door ons met dezelfde warmte en innigheid beantwoord. Wij herinneren ons het bezoek, dat Uwe Majesteiten ons in Potsdam hebben gebracht en achten het ons een zeer dierbare plicht der dankbaarheid dit bezoek te beantwoorden. De schitterende ontvangst in Uw prachtige hoofdstad heeft ons diep geroerd en heeft gevoelens van dankbaarheid in ons wakker geroepen, die te levendiger zijn, omdat wij in deze ontvangst een pand zien van den nauwen band, die niet alleen onze families, maar ook onze volken verbindt. Vol vriendschappelijke sympathie volg ik en merk ik met geheel Duitschland het verrassende succes iop, Qat het Belgische volk door onvermoeide behaalt op elk gebied van handel en industrie en waarvan Wij het toppunt bonden begroeten in do zoo geslaagde en zoo schitterende t entoonstelling. De geheele aarde wordt betrokken in den Belgischen wereldhandel en op dit vreedzame arbeidsveld ontbeten Duitschers en Belgen elkaar overal. oV en gelijke bewondering vervult ons voor l(|Palen cultus van de schoonheid, waar leiiH Olgiscno kunstenaars zich een zoo opvalv*e plaats hebben verworven. Mogen de van vertrouwen en goede buur°aP vervulde betrekkingen, waarvan nog Set? geledon de onderhandelingen tusde onze regeeringen getuigde, nauwer Woren. en moge de regeering van Uwe Majes, lt oen tijdperk van geluk en voorspoed vr,t6ekenen voor het Koninklijk Huis en Uw •va • Deze wensen spruit mij uit het.diepst jjan- mijn hart en ik roep daarom: Leve de en de koningin der Belgen, hoerah' --- FEUILLETON. Een harde leerschool. Roman van ELSE VON BUCHHOLTZ 28) pP.aar hij naast Dora bleef loopen, moest iyira als derde in de zij gaan, hetgeen haar ,es te bezwaarlijker viel, daar zij vermeed, ï\ a w°ord tot Dora te richten. Vandaag ai* zij haar zelfs geen grofheid gegund. l?J:e volontair deed intusschen alle moeite ■de Q °P onderhoudende wijze bezig te hou- doch zijn streven vond weinig waar«eering. Bek was men aan den rand van het bosch L*°mcu. De houtvester spoorde zijn gasten yTn> terug te keeren, daar 't anders te laat „e]°r het avondeten werd.-Over Erhardi's bpn vloog een schaduw. Met stillen jubel Van eilUc Dora dat hem deze waarschuwing Ovp den °nden hoer zeer ongelegen kwam. bo j, zo° geroemde schoonheid van het We d 'UUI hi' tot Bv toe n°g geen word jj:?01 afscheid gaven zij elkaar de hand. diih .llue iets zeggen, maar de tegenwoorrüfl ei?r-der anderen hield hem daarvan tevrflra }V vergenoegde zich Dora met een hvr.nieni blik aan te zien> met e*" biJlia te ze uitdrukking in zijn oogen en - Tot Weerziens. Rwi0t eerziens, herhaalde Dora zacht. Warm, „ u onbeteekenende woorden I Zie keï \Z ,en,d,°? om Dora gelukkig te manen! Pn^,Jelul¥g' dat ze M het afscheid nerktP Z* and,?"en in '* niet opén Til' , ,Ct ,Welke vijandige blikken Elvira Bi? .Ji°l 0 haar beschouwden. die\ afleggen van den korten afstand, zii w ar "?« scheidde van Lindenau, hield harten i - Vl"* omvat' Z'i ha(i den k,laaP reehf J. • ',' luaar awi lieI» w*rd haar oerst «•nt duidehjk, toen deze haar bekende: — Mijnheer Erhardi, tante Dora, mag ik graag lijden, hij is een lieve oom. Dagen verliepen er — Erhardi kwam niet naar Lindenau. Dora had bij zich zelve gezegd: ik verwacht hem niet, hoe kwam ik op de gedachte, dat hij zou komen! 'en — had muurvast op zijn komst gerekend. En nu Was hij niet gekomen — — — Eindelijk zeide Edith eens — zoo terloops — dat hij onlangs bij oom was geweest en bij deze gelegenheid afscheid had genomen, daar hij nog zakelijke aangelegenheden moest regelen. — Op Lindenau moet ik de complimenten doen, voegde ze er bij. Een aangenaam man2 die Erhardi. Het komt mij voor, alsot hij op Demnitz twist heeft gehad. Hij scheen niet in zijn humeur en dat hij zijn vertrek uitstelde, is opvallend. Juffrouw von Folgen en de volontair behooren ook tot die menschen, die iemand het leven kunnen vergallen. Dora was bleek geworden. Zij vermoedde den grond van Erhardi's slechte gehumeurdheid: de wraakzuchtige Hagen en de door vleierij verwende Elvira hadden de hun lastig geworden Dora door het gif der belastering onschadelijk zoeken te maken. Door Dora's ziel ging een bitter gevoel. Niet, omdat die menschen op haar geschimpt, haar belasterd hadden, maar omdat Erhardi geloof aan hun Woorden had geslagen. Met geweld moest zij deze meening haar hart opdringen; met Vaste hand rukte zij uit haar boezem het heerlijkst gevoel van haar jong leven: de liefde voor Erhardi. Mevrouw von Blissingen zag het worstelen van haar jeugdig hart met zijn heiligst gevoel, maar zij zeide niets. Er zijn menschen en omstandigheden, bij welke woorden te plomp zijn, om uitdrukking te geven aan hetgeen men Voelt Als mevrouw von Blissingen het jonge meisje met haar weeke armen omsloot en haar wang lei legen die van Dora, dan was dat een troost voor die treurende, die haar geen woorden konden geven. En mevrouw1 wist nog een middel om Dora op te beuren, een groot, hart en geest in beslag nemend werk. "nder voorwendsel geen gelijkend portret van walter te bezitten, vroeg zij Dora den knaap le schilderen. En toen Dora twijfelde, of naar bekwaamheid zoo- Ver wel ging, WIS, zn haar zoo aanmoedigend toe te spreken dat Dora ten slotte een nog moeilijker taak aanvaardde. Ze wilde moeder en zoon te zamen op een groote schilderij brengen. Dora had alüjd met bewonderenswaardige juistheid koppen kunnen teekenen. Toen dit plan eenmaal bij haar gerijpt was, zette zij zich met grooter ijver aan 't werk. _ Je geeft mij de schilderij met Kerstmis cadeau, sloeg ™vrouw voor en wij zullen er dan den houtvester mee verrassen. Door den indruk, dien ze op hem zal maken, zullen wij dan zien, ot het goed gelijkend is. Mii lijkt het nu al precies sprekend. En het werd sprekend gelijkend. Dora, die nog weinig routine bezat, kon niet vlug opschieten maar geduldig poseerde mevrouw elken da» een uur en ook Walter toonde jobsgeduld Hoe verder haar werk de voltooiing naderde, des te meer ging Dora er in op, om met onuitsprekelijke vreugde te zien dat de schilderij een trouwe weergave van' haar dierbare modellen was. Met geschoolden blik zag zij, dat ze wel geen kunst- Werk had gewrocht, maar toch zou het een onpartijdig beoordeelaar zeker bevallen. Edith was weer vertrokken en correspondeerde druk met Dora. Ik heb onlangs een heel prettigen avond bij" de familie Werner doorgebracht," schreef zij eens. „Marie zit tot over' de ooren in dé zorgen voor haar uitzet,, daar het huwelijk in het begin van 't volgend jaar zal plaals vinden. Ze vormen samen een gelukkig bruidspaar, de beide jongelieden. Wat is de liefde toch eigenaardig. Wat weet ze de menschen te veranderen niel alleen innerlijk, ook uiterlijk. Uit de eens in het geheel niet opvallende onderwijzeres heeft ze een werkelijk aardiu meisje gevormd, van wie men dat het jong en beminnelijk c naar ik door moeder Natuur helaas ook niet vrijgevig bedacht ben, heb ik er al eens over nagedacht, of ik het, om mijn uiterlijk te verfraaien, ook niet eens maar met de liefde zal probeeren. Natuurlijk alleen uit 1J Doch 'scherts ter zijde. Ik moet je de groeien doen. Weet je van wie? Van je ridder van Groot-Westritz, van mijnheer Erhardi die met zijn moeder ook bij Werner Was. Ik zat naast hem, wij hebben ons best geamuseerd Voorloopig gaat Erhardi niet meer naar Demnitz, hij heeft er ook geen reden voor daar alles geregeld is en hij het landgoed' eerst later zal aanvaarden.'--— Hij heeft er ook geen reden voor! herhaal de Dora zacht, terwijl ze de hand op het hart legde.. Xe ging naar Walter, die aan zijn tafeltje zat bezig met vlechten voor Kerstgeschenken. Zij kuste den lieven knaap. Zoo wilde zij ook doen: anderen vreugde bereiden en zich zelve vergeten. • Ouder allerlei geheimzinnige voorbereidin«cn kwam het Kerstfeest. Walter had met den houtvester een prachti»en denneboom uitgezocht, dien de knaap later met Dora versierde. Het had gesneeuwd en een heldere hemel, door de volle maan bleek verlicht, strekte zich uit over de witte aarde In Lindenau was het warm en behaaglijk Mevrouw en Dora. hadden nog veel le doen De korfjes met warme kleedingstoffen eetwaren en noten moesten nog gevuld worden, want mevrouw placht elke familie in het dorp Wat te schenken. Walter liep rond met een grooten zak vol nolen en telde een zeker aanlal in elk korfje. Van ijver had hij vuurroode wangen, babbelde 'voortdurend en had zich reeds oneindig vaak vergist. En telkens als dit gebeurd was had hij uit vrees er te weinig te hebben gegeven er een handvol extra aan toegevoegd, Zoo Avas de zak spoedig leeg geworden. we\Touw. lachte. — ~Dan heb je ook niet goed geteld, Walter. Is elk korfje met noten voorzien? Mooi. Dan is er niets voor jou over. — Al krijg ik niets, dat geeft niemendal, verklaarde Walter. Ik heb nog appels en peperkoeken genoeg. Dora kon niet nalaten, trots haar drukko bezigheden, den knaap te kussen. Hij is een echte zoon zijner moeder, dacht ze. Het uur der overhandiging van alle geschenken brak aan. Evenals alle jaren was ook de houtvester gekomen. Wel brommend en mopperend, maar in den grond der zaak toch in die stemming, zooals mevrouw verlangde. Dora had een teeken met de bel gegeven en haastte zich mevrouw naar de groole zaal te brengen. De houtvester trad binnen met Walter aan de hand en de overige huisgenooten volgden. Daar viel Krumbow's blik op een groote schilderij midden in het vertrek geplaatst: daar, uit een breede gouden lijst keken ze hem aan, moeder en zoon, met die trouw en vriendschap, waardoor zich beiden kenmerkten. Daar zat mevrouw in 't wit gekleed, in haar mooie oogen die goedige uitdrukking, om deh mond het gewone lieve glimlachje. En achter haar, zich hall tot haar overbuigend, stond Walter in zijn blauwj pakje en zijn sprekende blik scheen te zeggen: Wij hooren bij elkaar, mijn moedertje en ik. Met ingehouden adem had Dora den houtvester gade geslagen, om .den indruk te zien, dien de schilderij op hem zou maken. Ze kon tevreden zijn. Hij was ontroerd en evenals altijd, als hij zijn ontroering trachtte te verbergen, snoof en wreef hij met zijn zakdoek langs zijn gelaat. Hij zeide niets. Plotseling nam hij den knaap iii zijn armen, streelde en liefkoosde hem; eindelijk vond hij een woord: Mijn Wallcr! — Ü is er eerst een, juffrouw Dora! verklaarde hij vervolgens. ïk had niet gedacht, dat jonge dames zoo iets konden maken. I (Wordt vervoloi, --- Duitschland. Nu de Turksche leening in Frankrijk volkomen mislukt is, ondanks alle moeiten die de Fransehe ministers Cochéry en Pichon zich hebben gegeven, om de overeenkomst 'nog ter elfder ure te doen slagen, hebben de Duitsche financiers aan de Turksche regeering kennis gegeven, dat zij ten allen tijde bereid zijn de leening over te nemen. De onderhandelingen tusschen de Turksche regeo ring en het Duitsche consortium worden thans geregeld voortgezet. Over den koers der leening is nog niets! bepaald, wel over het aandeel, dat iedere deelnemende firma er in krijgen zal. De Duilsclid groep bestaat uit de Duitsche bank, het huis Blrichröder., de Disconto-maatschappij, de Dresdensche Bank de Nationale Bank en da Schaffhauscnsche Bankvereeniging. De „Temps" meent, dat de kwestie der leening in Frankrijk geheel afgeloopen is. Het blad prijst de Fransehe regeering en meent dat Frankrijk geen reden heeft om te treuren over den loop dien de zaak genomen heeft. Ook de groepen, die uit de loening voordeel hoopten te behalen zullen, naar de „Temps" zegt, slechts een voorbijgaande ontgoocheling hebben. Want de „Temps" profeteert: Turkije zal terugkomen. De ~Lokalanzeiger" zegt hiervan: Frankrijk heeft te vast vertrouwd op de wereld-zending van zijn kapitaal, en is daarom op zijn eischen blijven staan, die de Turksche financiën onder Franseh toezicht moesten stellen, én bovendien Frankrijk nog economische en politieke rechten moesten verzekeren. De fout van Frankrijk was, dat het daarbij een . verkeerden weg insloeg. De Turken hebben geloond te kunnen wachten, en wie wachten kan, dien gaat het nog niet slecht zoodat Turkije zijn geld zal krijgen en nog een flinken post gewonnen crediet op nieuwe rekening zal kunnen overboeken. --- Frankrijk. Bij de opening van de Kamerzitting is het gisteren zeer rumoerig toegegaan. Het binnenkomen van Lépine, den Parijschen prefect van politie, werd begroet met de kreten: „er uit, er uit!", waarop de vergadering werd geschorst. Bij de na heropening begonnen bespreking der interpellatie werd Briand aangevallen door Colly van de uiterste linkerzijde Hierop hield Briand een groote rede, waaraan het volgende is ontleend: De spoorwegstaking was geen beweging, die vakbelangen tot oorzaak had en de regeering bevond zich niet tegenover een staking, maar tegenover een beweging, die dood en ondergang van het land beoogde, een beweging, waarvan de arbeiders de ware bedoeling niet kenden, en waarvan zij de werktuigen waren. Aangezien de regeering, vervolgde Briand onder tumult, de bewijzen in handen had, dat de beweging een anarchistisch en opstandig karakter had, moest zij maatregelen treffen om de nationale Veiligheid te verzekeren. De spoorwegbeambten konden in October lotsverbetering verkrijgen, maar zekere elementen wilden ongeregeldheden. Briand was dan ook van oordeel, dat met 't oog op de verzoo ningsgezinde houding der regeering het afkondigen der staking, midden in de onderhandelingen, een onduldbare zaak was. Het geheele land heeft getoond, dat het zich, niet van de wijs zou laten brengen. De minister las een omzendbrief voor, die bij de poststaking door zekere agenten is verzonden en die zeer precieze aanduidingen bevat voor de sabotage van telegraafdraden De leiders van de tegenwoordige staking hebben een dergelijken omzendbrief onderteekend en als de socialisten vragen: welke leiders? antwoordt Briand, dat zij dat spoedig zullen weten, misschien al te spoedig naar hun zin. De bedrogen arbeiders hebben hun woede reeds geuit. De regeering heeft, niettegenstaande de angsten, die het land, met het oog op het gevaar, heeft doorgestaan, geen andere middelen gebruikt dan de Wet te harer beschikking stelt. De socialisten onderbraken Briand herhaaldelijk, de voorzitter had de grootste moeite om de stilte te herstellen. Toen Briand eindelijk kon voortgaan, zei hij: De vrijheid, die de socialisten verdedigden, is niets dan het afzichtwekkende beeld van de tweedracht en het grijnzende beeld van den burgeroorlog. De vrijheid der vakvereenigingen beslaat niet in gewelddadigheden, tegen de arbeiders evenmin bestaat de politieke vrijheid in de tegenwoordige houding der uiterste linkerzijde. Er zijn oogenblikken, waarin een staatsman zijn plicht vervult, allen bedreigingen ten spijt en met gevaar voor zijn leven. Ik vertrouw, dat ik mij tegenover de jongste gebeurtenissen aan de zijde der vrijheid heb gehouden. Briand eindigde met de volgende Woorden: In de ernstige omstandigheden, waarin het land naar den burgeroorlog Werd gedreven, zou iedere regeering, die dien naam Waard is, gedaan hebben wat wij hebben gedaan. De regeering neemt in haar geheel de verantwoordelijkheid óp zich. De vrijheden, waar in de spoorwegarbeiders zich verheugen, zijn door de staking niet bedreigd. De regeering bestudeert de wijze, waarop het land in de toekomst tegen dergelijke gevaren behoed kan worden, zonder dat de wezenlijke vrijheid der vakvereenigingen zal verminderd worden Het is aan u om te zeggen of gij de regeering toevertrouwt dezen arbeid tot een goed einde te brengen. --- Griekenland. In een onderhoud met den Koning wees Veniselos erop, dat hij Wanneer hij de stemmen uit toegevendheid niet mederekent, het vertrouwen der meerderheid niet heeft. lien later bericht meldt: De nationale vergadering is bij decreet ontbonden. De nieuwe verkiezingen zijn uitgeschreven tegen 28 November en de opening van de nieuwe zitting tegen 8 Januari De koning schijnt het dus met Veniselos te willen wagen tegenover de andere persoonlijke partijen, die tegen hem gemeeno zaak maken omdat zij zich in hun bestaan bedreigd achten. --- Portugal. uit Lissabon wordt gemeld: De diploma heke vertegenWoor^it 4 van Duitschland had een langdurig onderhoud met den minisnniiX brUitenlandsche zaken Machado. De üuilscne regeering komt naar hier wordt hStmÏiw met 'sympathie tegemoet. Hef blijkt waar te zijn dat de regeeringen van Groot-Brittannië, Duitschland, Frankrijk en Spanje <]e 'portugceschc republiek voorloopig erkennen Dit werd door de genoemde rcgeeringen aan de provisioneel© regeering meegedeeld De definitieve erkenning der repubiiek zal eerst volgen, wanneer het meuwe regime de constitutioneel* goedkeuring door de nationale vergadering n.vt Z T6en' °cze mededeeling beeft hier met erg aangenaam aangedaan. De regeering wijst erop, a"t de verkie- de constitutioneele vergadering i;; zeker tijdsverloop gehouden kunnen worden en de definitieve erkenning deze zeer wordt vermSk ndt?a een dooreet publiek gc£%« *%d?Pd°or het godsdienstonderwns autorite ten geheel opgeheven , wordt De alle bezm?n mventariseeren op 'toogenbhk eb*"?«i van de Engelsche godsdienring heennlgmBen ™ Portugal. De regeehoudina L ?g get3n beslult Benom:en' ™nmpn\*'>»v«r die vereemgingen wil aannemen. Men echter, dat ze in deze kwestie niets zal ondernemen, zonder zich Öe EngelsS regeling te hebben De voorloopigc receerina heeft besloten den luitenant Machado doT sfnlos het grootkruis der orde van. Toren en het Zwaard te verleenen «n hem een levenslang pensioen van 2400 Ruiden Der jaar toe te staan. Machado dos Santos een n°S ionBe officier> was aanvoerder der'eigenlijke revolutionaire strijdkrachten. Zijn troepen zijn thans voor een deel naar huis gezonden. --- Gemeenteraden. UITHUIZERMEEDEN, 25 Oct. In de gisteren gehouden raadsvergadering werd eervol ontslag uit hare betrekking van onderwijzeres te Oudeschip verleend aan mej. N. Wolfis met ingang van 16 Dec. a.s. Een schrijven van mej. ■'■ M Zijlstra, inhoudende aanneming van en dankbetuiging voor haar benoeming tot onderwijzeres te Uithuizermeeden, werd voor kennisgeving aangenomen. Het adres van het spoorwegcomité Roodeschool-Appingedani-Delfzijl, inh. aanvrage om renteloos voorschot van f 5000, indertijd beloofd tot 1907, werd in handen gesteld van B. en W. Kasverificatie gemeente-ontvanger: ontvangsten f2718f74y2, uitgaven f 23435.13, aan kas f 3847.611/*- celonUi. Vereeniffinc afd. Veendam en Wilder\..nk werd on haar adres om subsidie op voorstel Tan B en W fl5 subsidie per jaar toegestaan. Een schrijven van de Kamer van Koophan, e" Tfohr eken in verband met de aanhandel en Fabrieken in Pvan een Tnlvan'gen schrijven van B en W haar daaromtrent reeds ingediend. fdres uitvoeriger toelicht en nader motiveert werd voor kennisgeving aangenomen en zal bij het adres der Eerste Gron. Tram- Wtf der boei L V«« van den gemeente-ontvanger, 3e kwartaal 1910J*luSM ontv. f 87810.75», uitg. f 79264 84 alzoo in kas f 8545.91», werd voor kennisgeving aangenomen. Fen adres van de vereemging „Industriae Sacrum" omtrent de tramplannen, waarbij %i nnihouw van de tram voor de streek en voor het verkeer der Veenkoloniën een dringende eisen geacht wordt en waarin aan Hen raad verzocht wordt deze zaak krachtig te willen steunen, werd voor kennisgeving aangenomen en zal eveneens gevoegd worden bij het adres der E. G. T. M. Een voorstel van B. en W. tot wijziging der salarisregeling etc. voor de gemeenleveldwachler, waarbij het aanvangssalaris op f 500 gebracht wordt 'niet 2 driemaandelijksche verhoogingen van 1 25, terwijl de vrije woning, de f6O voor bovenklceding en de f 25 vergoeding aan den veldwachter te Stadskanaal voor een fiets om veranderd blijft, werd aangenomen. Tot nu toe was het aanvangssalaris f 175 met 2 tweej aarlij ksche. verhoogingen van 25 gulden. Een aangehouden adres van het bestuur der afdeeling „Groningen van den Nederl. Bond van Gemeente-ambtenaren omtrent de salarieering van burgemeester, secretaris en ontvanger en over de bezoldiging en het gelal ambtenaren ter secretarie werd op voorstel van den voorzitter voor kennisgeving aangenomen. Het kohier van schoolgeld M. U. L. 0., 3e kwartaal 1910, werd vastgesteld op een bedrag van f 172.10. Tot hulpkeurmeester van vee, vleesch en visch werd bij tweede stemming benoemd de heer S. Hoekstra van Heemstede met 7 stemmen, zijnde no. 2 der voordracht. De heer J. L. de Vries, zijnde no. 1 der voordracht verkreeg toen 5 stemmen. De be noeming zal ingaan met 1 Dec. en is tijde lijk voor één jaar. Tot directeur van den keuringsdienst op voedingsmiddelen en gebruiksartikelen werf met algemeene stemmen benoemd de hoer dr; A. Verweij, met ingang van 1 Jan. 1911. Omtrent de aangehouden begrooting van het Burgerlijk Armbestuur voor 1911 rapporteerde de commissie bij monde van den heer Oosterwijk ze te hebben nagezien en geene bemerkingen te hebben. Daar het salaris van den vader van het armhuis met f5O werd verhoogd en gebracht werd op f3OO, werd de begrooliug in ontvangsten en uitgaven vastgesteld op fB5OO, waarbij f 7379 subsidie van de gemeente. Nu kwam de gemeenlebegrooting voor 1911 aan de orde. De heer Oosterwijk rapporteerde namens de commissie, dal deze de begrooting nauwkeurig had nagegaan en geene bemerkingen had. Bij de arlikelsgewijze behandeling moesten echter tengevolge van verschillende in den laatsten tijd genomen besluiten, verschillende posten verhoogd of gewijzigd worden. Zoo moest de post jaarwedden veldwachters met f 100 worden verhoogd en gebracht op f 1625, de post jaarwedde hulpkeurmeester met f 25 en giebracht op f 775. De post voor straatverlichting werd met f5OO verlaagd en gebracht op f 5000, als nieuwe post kwam echter ombouw electrischc verlichting te Wildervank f 3500. Als nieuwe post werd ook op de begrooting gebracht f 2850, voor de verbouwing van de Zuiderschool. in verband daarmede werd de post schoolmeubelen van f4lO op f 772.50 verhoogd. De subsidie handelscursussen, kwam van f 150 op f 200. De post kosten publieke feesLen pro memorie werd f4OO voor in 1911 te houden schoolfeesten. Onder de inkomsten kwamen als nieuwe posten: bijdrage van het Bijk bouw schoollokaal f 712.50, en een geldleening van f6OOO voor dcii ombouw straatverlichting, bouw schoollokaal en meubileering daarvan. De post onvoorz. uitgaven werd van f 5211.62 teruggebracht op f 4983.12, zoodat de totale verhooging der begrooting in ontvangsten en uitgaven f 7012.50 bedroeg. De heer Zeven wiensclite nog oen post prö memorie uit te trekken voor de stichting van een arrestantenlokaal bh' het Middelste Verlaat in vereeniging met Veendam. De voorzitter had liet verstandiger gevonden indien de heer Zeven eerst eens met hem als hoofd der politie over de zaak had gesproken. Een pro memorie-post acht hij niet noodig, doch hij wil de zaak wel eens onder de oogen zien. Daar het voorstel-Zeven niet voldoende ondersteund wordt trok deze het in. De voorzitter zeide echter nadere overweging toe. Daarop Werd de begrooting 1911 in ontvangsten en uitgaven vastgesteld op een eindcijfer van f 156592.50. Van deze begrooting zij nog vermeld dat a Is eerste post onder de ontvangsten voorkomt het batig slot over 1909 bedragende f 8707.365, en dat de hoofdelijk© omslag, die voor 1910 f 42000 bedroeg, op de begrooting voor 1911 nu is vastgesteld op f4OOOO, dus eene verlaging van f2OOO. Nadat de voorzitter een woord van dank gebracht had aan de commissie voor het nazien der begrootingen, Werd, daar niemand meer het woord verlangde, de openbare vergadering gesloten. BORGER, 25 Oct. In de heden gehouden raadsvergadering was afwezig de beer 11. Smid. Met algemeene stemmen werd afwijzend beschikt op een adres der afd. „Odoorn o. a." van het N. O. G. met verzoek om de onderwijzers, die met de leiding van het Herh.-onderwijs zijn belast, daarvoor vergoeding te verleenen. Op voorstel van B. en W. werd besloten om de dennen, staande op een akker behoorende bij de algemeene begraafplaats te Borger, te verkoopen. Afgewezen werd het verzoek van het bestuur der Algemeene Handelsvereeniging te Stadskanaal om genoemde vereeniging een subsidie te verleenen. Op advies der gezondheidscommissie werd besloten tot onbawoonbaarverklaring der woning van W. Springer te Stadskanaal bewoond door \V. Wanders te Nieuwbuinen. ---