Straalbommenwerpers raken verouderd Raket ATLAS: de jacht naar het „totale wapen“ „Voorsprong op Rusland betekent veiligheid“ De eerste proef met de raket „Atlas" in de Verenigde Staten is mislukt. Dit vervoermiddel en projectiel is van zijn baan afgeweken en vernietigd. Maar het is zeker dat deze tegenslag de Amerikaanse jacht naar het ~totale wapen" nauwelijks zal vertragen. Een nieuwe proef-raket staat reeds gereed. Dit is de voorloper van de definitieve „Atlas", die in enkele minuten tijds, met een spreiding van luttele meters zijn atoomlading bijna negenduizend kilometer ver moet brengen. Maar ook deze „Atlas" is slechts tussenfase. De vooruitziende blik der Amerikaanse strategen reikt verder. Zij zien als „eindpunt" een raket die de halve omtrek der aarde — 20.000 km — zal kunnen bestrijken en die militair de absolute veiligheid zal waarborgen. Amerika zal dan vanaf zijn eigen bodem elke vijand, waar deze zich ook verschuilt, met onfeilbare zekerheid kunnen treffen, zo schrijft ~De Volkskrant". De Canberra's en de B-52's, die boven atoom-proefvelden hun last afwierpen, dragen nu reeds het merkteken van de ouderdom. Deze machines, die op topsnelheid wegvluchten vtarn hun eigen doelen, zullen binnen enkele jaren hun einde vinden in het naamloze slopersgraf: zij worden overbodig, te kostbaar, te gevaarlijk en te weinig efficiënt In plaats van deze bommendragers, door mensen bevolkt, zullen raketten en geleide projectielen komen, op duizenden kilometers afstand door mensen bestuurd óf geleid door een voü-automatisch, electronisch brein. Het tijdperk der kernenergie, waarvan de militaire component de atoombom is, loopt parallel met de revolutie die het geleide projectiel in de wereldstrategie ontketend heeft. In de wedloop tussen Amerika en Rusland speelt de waterstofbom praktisch geen rol meer. Béide landen weten dat de één niet meer kan bezitten dan de ander. Daarom is de race verlegd naar een ander vlak, waarover zich geruisloos, onzichtbaar snel en onbereikbaar hoog de drager der nieuwe wapens voortbeweegt: de raket. --- Einddoel: wereldraket De oervader van deze rakettcn-familie, die in Californie en Florida werd uitgebreid en gemoderniseerd, is de Duitse V 2. Tijdens het laatste oorlogsjaar schoten tegen de Nederlandse horizon kaarsrechte witte nevelstrepen omhoog: dit xoaren de eerste werkelijke raketten die hoog in de stratosfeer hun Londense koers zochten. De voorganger van dit vliegend projectiel, de V 1, was niet meer dan een tamelijk gebrekkig automatisch vliegtuig. liet raket-tijdperk begon precies om G uur 38 in de morgen van 8 September 19J/J). Op dat ogenblik tirukte, ergens in een tuinhuis in Wassenaar een Duitse officier op een knop. Den Haag werd opgeschrikt door een vreemde, doffe explosie: de eerste. V-2 was haar baan naar Londen begonnen. Op Vin' hoogte van 180 kilometer snelde zij over de Noordzee, om zes minuten later in Chiswick neer te ploffen. De reikwijdte van deze V-2 was een paar honderd kilometer. De Atlas zal, 1200 kilometer boven de aarde, met een meiheid van 18.000 tot 25.000 kilometer per uur haar doel zoeken. Met Duitse technici als Werner von Braun heeft Amerika na de oorlog Hitlers denkbeeld van een trans-oceanische raket overgenomen. Maar toch duurde het jaren voordat de Amerikaanse strategen — die zich op de bouw van „klein-goed" toelegden — de raket als totaal en volledig wapen zagen. In onderlinge wedgver lieten leger, marine en luchtvaart boven de woestijnen van Nieuw Mexico en Nevada hun raketten los. De luchtvaart had haar Valk, die van onder de vleugels van een jager in de lucht haar prooi zoekt; verder de Bomarc, die zelfstandig vijandelijke bommenwerpers uitkiest en de Navaho, een gevleugeld projectiel dat „op de sterren" vliegt en dat vanaf de grond bestuurd kan worden. Met zqii Nike, Korporaal en Eerlijke Jan trad het leger in deze raketten-galern' om met zijn Vuursteen (reikwijdte 2500 km) de trots van deze ijzige familie te vormen. De vloot volgde met Terriër en Talos, Mus en Regulus, allemaal geleide projectielen die de marine in staat stelden alle nieuwe 40 cm kanons af te bestellen. „Maar dit alles bleef, strategisch bezien, „kruimelwerk" dat de noodzaak van een kostbare en kwetsbare bombardementsvloot niet ophief. Het 'denkbeeld om atoomladingen rechtstreeks bij de vijand thuis te bezorgen — dus zonder de tussenschakel vliegtuig — moest een aantal taaie jaren vechten tegen vooroordeel, traditie en twijfel aan de technische uitvoerbaarheid. Het „Intercontinental Ballistic Missile" (intercontinentaal geleid projectiel), kortweg ICBM genoemd, leidde tot 1955 een kwijnend bestaan. Het Pentagon schudde het hoofd, generaals aarzelden en deskundigen verklaarden dat een dergelijke lang e-af standsraket nooit haar doel zou bereiken. Jarenlang loerden op de Amerikaanse begroting voor „voortgezette technische studies" slechts karige bedragen toegestaan, die in geen verhouding stonden tot de miljarden die atoom- en waterstofbommen verslonden. Generaal Schriever Eind 1954 verscheen de man die de Riekover der raketten zou worden: generaal BernardSchriever. Admiraal Riekover Had, tegen een golf van verzet in, de bouw van de eerste atoom-onderzeeër doorgezet. Generaal Schriever, hoofd van een geheime luchtachtafdeling die de nietszeggende naam „Western Development Division" (westelijke ontwikkelingsafdeling) WDD droeg, nam de taak op zich de tabel van een wereldomspannende raket waar te maken. Zoals het prototype van de Nautilus voor iedereen verborgen in de woestijn groeide, zo begon de in burger geklede ploeg van Bernard Schriever aan de ontwarring van ongelooflijke moeilijkheden rond de statige Atlas, de laatste grote tussenfase op de weg naar een wereldraket. De eerste plannen zagen er vrij ongelooflijk uit. Ze voorzagen in een drietraps gevaarte van zestig meter hoogte»met een gewicht van ruim drie ton per meter. In de eerste trap zouden zeven motoren nodig zh'n met een stuwkracht van 60 duizend kilo per stuk, die ongeveer 2ö miljoen paardekracht moesten ontwikkelen De grootste snelheid zou 15 maal die van het geluid zijn, de grootste hoogte duizend kilometer en het uiterste bereik 8000 kilometer. Zelfs degenen, die aan het ontwerp werkten, geloofden niet erg dat het gevaarte er ooit zou komen. De lading van het projectiel stelde te hoge eisen op gebied van besturing, voortstuwing en terugkeer in de dampkring, die „nog buiten het bereik van de kunst lagen". Met waterstofbom Toen doemden twee mogelijkheden op voor de oplossing van de moeilijkheden. Afmeting en gewicht van de ontplofbare lading konden zo drastisch worden verminderd, dat 't uiteindelijke projectiel, dof de lading te vervoeren zou krijgen, nog maar een fractie van het gewicht van zijn voorganger had. Door de vergroting van het aantal miljoenen tonnen explosieve kracht door gebruik van een waterstofbom kon de besturing minder nauwkeurig worden en toch de vernietiging van het doel mogelijk maken, ook al viel het projectiel er enige kilometers naast. Het gehele projectiel werd opnieuw ontworpen. Ditmaal bimien de grenzen van de bestaande wetenschap en kunde. Tegen het einde van 1955 werd er met man en macht aan gewerkt. Naast de miljoenen dollars voor de ontwikkeling van de ICBM kwamen de miljoenen voor de bouw van nieuwe werkplaatsen, proefinstallaties afvuurbases. Tientallen firma's* werden betrokken bij de ontwikkeling van de bestudering, de neus en het lichaam die in de dampkring terugkeren en het voortstuwingsmechanisme voor de WS (wapenstelsel) 107 A. In tegenstelling met het oorspronkelijke ontwerp ts de yAtlas" 'uiteindelijk een ééntraps projectiel geworden met drie vloeibare-zuurstofmotoren. De voornaamste geeft een stuwkracht van GO duizend kilo en is drie minuten in icerking. Twee soortgelijke motoren van 45 duizend kilo stuwkracht helpen mee de eindstoot te geven. Ze zijn aangebouwd in gondels naast de hoofdmotor. Na uitgebrand te zijn wordt het gehele systeem afgeworpen. Het projectiel vervolgt dan zijn weg als een gewone kauonsgranaat. Het gootste probleem bij het ontwerpen was de terugkeer van het projectiel in de dampkring rond de aarde. De neus en het lichaam bereiken hierbij, na de terugkeer van circa 1300 kilometer hoogte, door de grote snelheid en de wrijving met de lucht, zeer hoge temperaturen. Hiervoor moest materiaal worden gevonden, dat bij die geweldige hitte van duizenden graden Celsius niet vervormt of smelt. , Hoewel de nauwkeurigheidseisen voor de besturing konden worden verlaagd, bleven de ontwikkelingsmoeilijkheden groot. Honderden onderdelen van het mechanisme zijn met horlogemakersprecisie vervaardigd. De moeilijkheden zitten hier voornamelijk in de grote temperatuursverschillen, die tijdens de vlucht van het projectiel optreden. Voor de Amerikaanse congrescommissie voor defensie werd door de luchtmachtautoriteiten verklaard. dat „de laatste technische hindernis was overwonnen" en dat er nog slechts een „uitvoeringswerk van grootse omvang was overgebleven". Voorsprong De mislukte proef met de eerste, ; voorlopige „Atlas", zal het schema der Amerikaanse geleerden en technici beïnvloeden, al zal het nodig zijn te onderzoeken waaruit de „kleinigheid" bestond, die het projectiel van zijn baan deed (afwijken. Het „Atlas"-project gaat voort, met voorrang. Als het stadium van de werkelijke „Atlas" —• actieradius 9000 km ►— bereikt is, zal Amerika, technisch gezien, bijna halfweg zijn. Reeds staat een raket, groter en meer „verfijnd" dlan de Atlas op stapel. Deze Titan zal over enkele maanden met nóg grotere accuratese een proefvlucht maken, die ergens in de Stille Oceaan zal eindigen. Zo is de Atlas een mijlpaal, die niet tot verpozing nodigt. Met een haast, die het kenmerk is van verloren tijd, heeft Amerika zich op de oplossing van de laatste raketgeheimen geworpen. Boelga-, nins dreigement tijdens de Suezcrlsis, 'ttat hij West-Europa met raketten zou bestoken, heeft het tempo nog opgevoerd. Amerika wil zich ditmaal, zoals met atoom- en waterstofbom gebeurde, niet laten „inhalen. Het wil alleen de eindstreep bereiken om vandaar uit, met het laatste, totale wapen in handen, vrede en veiligheid te kunnen afdwingen. Om dit doel te bereiken staan alle hulpbronnen van de Verenigde Staten met voorrang ter beschikking van generaal Schriever. Het Atlas-project kost Amerika reeds 4 miljard gulden per jaar. Het zal 20 miljard kosten om de eerste, operationele trans-continentale raketten ter beschikking van gespecialiseerde eenheden te stellen. Elke grote Amerikaanse electronische industrie heeft vandaag iets te maken met het ICBM en meer dan honderdduizend mensen, de knapste koppen uit het rayon van wetenschap en techniek, zijn hierbij ingeschakeld. Voor hen is de Atlas zelfs geen korte halte. In deze race, die met raketten van 300 tot 2500 km actieradius begon, is zelfs jgeen tijd om even om te kijken. Amerika weet dat Russische raketten de 2000 kmgrens gepasseerd zijn. Er zal, volgens het Pentagon, geen absolute veiligheid zijn voordat de Atlas ook de laatste 10.000 km bij haar vaart gevoegd heeft. --- Moore en zijn wereldtitel De national Boxing Association, waarbij alle Amerikaanse staten behalve New York zijn aangesloten, heeft de wereldkampioen half zwaargewicht Archie Moore met schorsing bedreigd tenzij hij zich verplicht voor 1 Juli a.s. zijn titel te verdedigen. Moore, die momenteel een tournee maakt door West Duitsland, zal dezer dagen naar de Ver. Staten terugkeren om te trachten met Floyd Stevens, president van de bond tot een acepord te komen. Later wordt gemeld, dat Archie Moore, wereldkampioen halfzwaargewicht, die nog altijd in Duitsland vertoeft, 18 Juni a.s. te New >Tork zal arriveren en daar onderhandelingen voeren over zijn titelgevecht. Moore deelde mede dat hij al in telegrafisch contact staat met Ray Röbinson, de wereldkampioen middengewicht en met de crooner Frank Sinatra, die als promotor zou optreden voor een wedstrijd met de wereldtitel half zwaargewicht als inzet. Volgens Moore was er momenteel alle reden om aan te nemen dat deze wedstrijd zou doorgaan en wel te Los Angeles, waai- een recette van een miljoen dollar verwacht werd. --- Noorwegen verslaat Hongarije met 2—1 In de voorronde van het tornooi om het wereldkampioenschap voetbal (groep 3) heeft het Noorse team met 2—l van Hongarije gewonnen. Bij de rust was de stand gelijk (1-1). i' ■ --- Nederland B won met 4—o van Noorwegen B Het Nederlands B-elftal heeft in Bergen (Noorwegen) met 4—o van Noorwegen B gewonnen. Bij de rust was de stand 3—o voor Nederland — B- --- Wijn uit. sinaasappelen In de Zuidafrikaansc staatscourant is een besluit gepubliceerd, waarbij aan de Duitse emigrant, H. ff. Rottcher, toestemming wordt verleend een gegiste drank uit sinaasappelen te vervaardigen en dit product als wijn op de markt te brengen. Tot dusver mocht 'slechts gegist druivensap de naam van wijn dragen. Rottcher zal jaarlijks 10.000 liter sinaasappelwijn vervaardigen, aldus meldt de ambassade der Unie van Zuid- Afrïka. --- Dit is, schematisch voorgesteld, de koers van de lOBM ~Atlas". die bijna een kwart van de omtrek der aarde (9000 km) zal kunnen overspannen. Bijna driemaal zo hoog als de toekomstige aardsatelliet, zeven maal de hoogte van de V 2 en met een snelheid die tot 25.04 kilometer per uur kan oplopen, zoekt dit „volmaakte wapen" zijn doel. De proef-Atlas, die de vorige weekin Florida gelanceerd is, en kort na de start is neergestort, had een voorlopige actie-radius van 2500 kilometer. --- De zaak Mochtar Lubis Exceptie van de verdedigers door rechter Razak afgewezen Zitting verdaagd tot 9 Juli Rechter A. Razak St. Madjolelo heeft Dinsdagochtend m een rechtszitting de exceptie afgewezen, welke voorgebracht werd door de verdedigers van de hoofd redacteur van „Indonesia Raya , Mochtar Lubis, en hij zei zich te kunnen verenigen met het standpunt van de openbare aanklager om op grond van artikel 154 (pri mair) en artikel 207 van het Wetboek van Strafrecht de zaak op summiere wijze te behandelen, daar op grond van artikel 835 HIR het bewijs eenvoudig is. Mochtar Lubis wordt er van beschuldigd, de regering te hebben beledigd wegens zijn artikelen in het dagblad „Indonesia Raya" van 14 Augustus en 6 September 1956 onder de titel., „Minister van buitenlandse zaken in Rp. 1.500-000, affaire gewikkeld" en „Het dagblad Indonesia Raya klaagt Wet Ali-kabinet aW' In de vorige zitting heeft de verdediger, mr. Lukman Wiria-, dinata, verzocht de zaak niet op. summiere wijze te behandelen, terwijl de tweede verdediger, mr. dr. Tan Kian Lok, verklaarde dat de artikelen 154 en 207 W.v.S, niet meer in overeenstemming -zijn.; met. de huidige situatie en derhal-va niet van kracht zijn. vaardigen" beter dan „verdedigen de onreinen" of ~de schavuiten". Verloop zitting De terecht zitting die voor de derde keer onder leiding stond van rechter Razak duurde een uur en tien minuten. De. vragen van de rechter betroffen de bewuste krantenartikelen van 14 Augustus en 6 September. Beklaagde ontkende daarmee de artikelen 154 en 207 W.v. S. te hebben overtreden. De desbetreffende berichten werden volgens beklaagde gpubliceerd op grond van gegevens, verstrekt' doof particuliere bronnen, civiele, en militaire functionarissen en eigen medewerkers van IR, aan de betrouwbaarheid waarvan hij niet twijfelde. Mochtar , Lubis weigerde een na-v dere verklaring at 'te leggen omtrent de bronnen der berichten, daar zulks tegen de journalistieke code zou indruisen. Inzake het in IR gepubliceerde bericht als zou de politie de inhechtenisneming van Rusland Abdulgani met het leger hebben besproken, verklaarde beklaagde, dat de politie voornemens was maatregelen ,te nemen tegen Abdulgani, doch dat zij zich 'niet sterk genoeg voelde-. De gegevens hiervan heeft hij niet verkregen van de zijde van de politie. Op de vraag van de rechter of beklaagde ervan overtuigd was dat premier AH en generaal-majoor Na-, sution inderdaad „de onrechtvaardigen verdedigden" (als onderschrift van in IR gepubliceerde foto's), antwoordde beklaagde bevestigend, daar het Hooggerechtshof Abdulgani thans een straf blijkt opgelegd te hebben. De rechter vroeg vervolgens of beklaagde niet van mening was, dat het bericht omtrent het bevel tot inhechtenisneming van Abdulgani door Kolonel Kawilarang, juist.voorhet vertrek van de minister, niet van zeer ongunstige invloed zou kunnen zijn in het buitenland. Beklaagde was van oordeel dat als zulks het geval was, de oorzaak niet aan de publicatie lag, doch aan het feit. • Volgens beklaagde 'klonken de woorden „verdedigen de onrecht- Het al dan niet beledigende karakter van het bericht was volgens hem afhankelijk van de waarheid ervan. In het ongunstige geval achtte hij het 'zijn plicht, het aan het publiek bekend te maken. De verdediger, mr. Lukman Wiriadinata, verzocht de rechter beklaagde gelegenheid te geven, bewijzen en indien nodig getuigen voor de brengen. De rechter verklaarde dit verzoek in overweging té zullen nemen; De verdediging .Do verdediger bleef bij zijn standpunt, dat deze zaak geen eenvoudige kwestie betrof en derhalve niet bp summiere wijze behandeld dient te worden. . Rechter Razak zel-tc uiteen, dat 'hij de exceptie van de verdiger afwees en dat de beweeggronden van de, afwijzing kp.i, in het eindvonnis opgenomen zullen worden. Ook de exceptie van de verdediger mr. dr,Tau Kian Lok inzake de artikelen .154 en 207 W.v.S. was .volgens de 'rechter nie-t van kracht. \ Tenslotte verklaarde rechter Razak, een copie van de authentiek -.van het vonnis van het Hooggerechtshof aangaande de kwestie Abüulgani te zullen verzoeken. Dm waar te maken. Slechts .dertig jaar geleden speelt dit verhaal over een eenzame, bange en dappere tocht van New York naar Parijs! De hele wereld hield de adem in, gedachtig de vele doden die een mogelijke verbinding der continenten door de lucht reeds had gekost. Thans rust er dag en nacht een dak van. comfortabele salon-vliegtuigen op dezelfde oceaan, die lAndoergh destijds r.o met ontzag heeft vervuld. Do tijd is snel gegaan en de ontwikkeling die de luchtvaart heeft genomen is bijna onvoorstelbaar, za denkt men bij het kijken naar de film van Wilder. Het is opvallend hoe een intelligent geschreven scenario de redding van een film als deze kan betekenen. Men krijgt een globale indruk van het door vliegen bezeten leven van de jonge Lindbergh alvorens hij de stoute sprong over de oceaan heeft gewaagd. De film doet dit niet chronologisch, maar duikt op de vooravond van de vlucht, wanneer Lindbergh in zijn hotelkamer in New York de slaap niet kan pakken, in het verleden. Ook tijdens de vlucht komt dit verleden steeds aanstormen, drijvend op de gevoelens en gedachten, die de eenzame vlieger beheersen. Het gehele bonte leven van het kaliber man, dat Lindbergh moest zijn om een luchtvaartpionier te kunnen worden, bloeit voor de toeschouwer open tijdens de spannende én eentonige solovlucht van een moedige, van geestkracht vervulde en doorzettende vlieger. De mens Lindbergh Lindberghs carrière voordat hij over ■ de oceaan vloog, past helemaal in ds wilde, rumoerige voorgeschiedenis der burgerluchtvaart. Lindbergh, de overmoedige postvlieger; Lindbergh de stuntacrobaat in een vliegtuigcircus; Lindbergh, die zijn motor inruilt voor een afgedankt legervliegtuigje; Lindbergh die zich met een in elkaar vallend toestel meldt bij de militaire vliegschool; Lindbergh met zijn onwrikbaar geloof in de toekomst van- de luchtvaart; al deze facetten van een boeiende persoonlijkheid vallen tenslotte samen ih de benauwend kleine cockpit van de „Spirit of St. Louis", waar een man in eenzaamheid al zijn durf en Helemaal alleen, zonder radiocontact zelfs met de wereld, vecht hij een strijd uit met zichzelf, slechts in gezelschap van een vlieg, die hem 'bij het naderen van de oceaan verlaat. Dit gevecht vooral van Lindbergh tegen Lindbergh verleent Wilders»film zijn waarde, zijn wijdere menselijke betekenis dan de sensatie van een eerste oeeaanvlucht. De sensatie van die eerste vlucht vormt zelfs een onwezenlijk element in dit op de eerste plaats reëel menselijke verhaal. Want wanneer de doodvermoeide Lindbergh op het Parijse vliegveld Le Bourget met moeite een landing had volbracht, stonden daar tweehonderdduizend mensen om hem uitzinnig te verwelkomen. Zij komen ons onwezenlijk voor. Bij terugkomst in New Tork waren er vier miljoen op de been. -Toen was er de sensatie van de eerste vlucht. Daarvóór lag slechts het moeilijke leven van een pionierv nog verborgen voor de publieke 'belangstelling, maar gereed voor die ene grote daad, die het enthousiasme der mensheid weet los te slaan. Van dit moeilijke leven vooral en zijn bekroning in die worsteling boven de oceaan, geeft de film van Billy Wilder de toeschouwer een boeiende,en aanvaardbare indruk. Men kan wensen, dat de film over Fokker, die thans in Nederland wordt vervaardigd,, in dezelfde orde van onze waardering zal terechtkomen als deze Amerikaanse film over Lindberghs vliegend ideaal. --- P.O.N.-WEST JAVA NAAR SEMARANG In het kader van de officiële opening van het politi e-stadion aan de djl. Kalisari te Semarang op 22 Juni a.s. zal het P-0.N.--voetbalelftal uit West Java in Semarang een tweetal wedstrijden spelen, nl. op 22 Juni as. tegen een elftal van de P.O-P. Midden Java en op 23 Juni a.s. tegen het Semarangse bondselftal (P.5.1.5.). De officiële opening van het Semarangse politie-stadion zal geschieden door hét hoofd van de provinciale politie Midden Java de heer A. Bastari. De opbrengst van de wedstrijden komt ten bate aan de K.0.1. Midden Java als een bijdrage in de kosten voor de uitzending van een ploeg uit Midden Java naar de a-s. PO.N. te Makassar. De Deense regering zal een aanbod van de Verenigde Staten voor de gratis levering van raketten aanvaarden, aldus werd in Kopenhagen vernomen. --- „Kom maar op“ zegt Adena er Ollenhauer op stemmenjacht met jazzorkesten en athleten BONN, 12 Juni. — De drukpersen draaien druk voor tussenstationnetjes van uit het balkon spreken en op grotere haltes uitstappen Op het bureau van de spoorwegen grinnikt men om zulke veronderstellingen. Duitsland is Amerika niet Zon Adenauer-trein zou alleen op het traject Dusseldorp naar Koblenz een verstopping veroorzaken, die voor het land onbetaalbaar zou zijn. De CDU weet dat ook en schuift dit gerucht op rekening van een nijdassige oppositie. Voor de veertig stembus-redevoeringen, die Adenauer zijn partij toezegde, staat hem zijn Mercedes 300 ten dienste en voor langere afstanden de herboren Lufthansa. Verder doet men in de CDU heel geheimzinnig over nog twee verrassingen — „Wahlschlagers" zegt men hier — die Konrad Adenauer voor zijn mensen in petto zou hebben. Eén ervan is vermoedelijk al bekend: een Volkswagen-aandeel van vijftig mark voor iedere liefhebber en tegen een zacht prijsje. Op de andere wacht men. Misschien komt ze ook met. Bij een verkiezingsvuurwerk merkt men niet of wel alle afgeschoten pijlen ontploffen. Men geniet van het geheel en volgens de CDU is dat al imposant genoeg. De schoorstenen roken, de hammen hangen aan de zolderbinten en het ziet er naar uit dat men straks, als dat zo doorgaat evenveel Volkswagens heeft als ijskasten. De CDU schiep welvaart en welbehagen en kom maar op, zegt ze. Stembusrevue De SJPD-propaganda neemt die uitdaging aan. Behalve met pamfletten gaat ze de tegenstander met alle middelen te lijf, die de moderne verkiezingstechniek oplovert. Beweerd wordt dat OUenhauer een stembusrevue op stapel heeft staan niet jazz-orkesten, loterijen, beroemde voetballers en boksers, plus nog de nodige filmsterren. Zestig cabarettroepen, zou hij in de komende maanden op West-Duitsland en Berlijn loslaten. Dan is er nog een Ollenhauer-film plus een sociaal filmpje, waarin alle noden van een familie met een Adeuiauer-huurhuis breed worden uitgemeten. De film over OUenhauer zelf heeft tot titel „Handslag met Amerika. Men weet niet goed waarom. Zelfs in een sector van de Duitse boekenmarkt, die men goed doet streng van de Duitse litteratuur te scheiden, we bedoelen de sector van de actuele politieke roman, woedt de stembusstrijd. En hier wordt wellicht door de oppositie een kleine slag binnengehaald. Naïeve Duitse zielen, die alle „historische reportages van Maverling tot Hitler lazen, kan men weinig weerstand toedichten als ze een zogenaamde Bonnse roman te lezen krijgen als „Op zand gebouwd" of „In Bonn zijn alle vesten wit". Men verkoopt ze onder de kleine luider} als warme worstjes, nadat twee grote geïllustreerde weekbladen deze rommel-fantasie in wekelijkse afleveringen brachten. Goed, de eerste historische roman „Op zand gebouwd" mag vanwege het aantal politieke lijken, dat hij opdist, minder overredend zijn, nummer twee van Frank Richard, is met het opdienen van figuren als Eden en Lord Attlee irt- een Duitse diplomatieke intrige — beslist kwaadwillig. Er is dan ook gevraagd, of hier niet het punt >verd bereikt, waar de vrijheid door misbruik in de knel komt. --- Alle soorten Clichés I il II BOEK- EN HANDELSDRUKKERIJ IH /Il | DJt. BRAGA 11 - 13A - TELF. 3017 I --- *«——;——■—————.— « — X l VL>»£-x l "" '"*'■* »»«""'« foor jullie. f ö '" \ «Il Bi' het AiD ~ Di Bra?a '' -~ l ".' zijn verkrijgbaar n Rp. 5,— per c-x.r \ * Torn Poes en tic A-Prillers / X^-wÊs Torn Poesen He Waarzegger ' y !■'.■" in ' — '■ ■ ■'" ' ' '- -"°- '«. TOMORROW ORIENTAL - ROXY (ROK. % h. later) „RED SUN DOWN" An Universal ■ Film with: RORY CALHOÜN-MARTHA HYER DEAN JAGGER 17 y. mcl. Eng. vers. ' V i , , , ~ m .i.i.ii ■» ---