NEDERLANDEN. Amsterdam 19 Maart. — De Staatscourant bevat het volgende koninklijk besluit: Wij WILLEM 11, bwz. ' In aanmerking nemende, dat er zich gevallen kunnen voordoen, waarin het voor de beide kamen der staten-generaal, bij bet toepassen van art. 96 der grondwet, van belang zoude wezen, de inlichtingen te erlangen, welke voor bet onderzoek van de geloofsbrieven dei nieuw inkomende leden mogten geoordeeld worden noodzakelijk te zijn; Dat rchter het bepaalde bij § 2 van het koninklijk besluit van den 8 Junij 1820, n°. 1 , de hoofden der departementen van algemeen bestuur verhindert, om aanvragen, welke van de rijde der kamers tot dat einde mogten geschieden, aan te nemen en te beantwoorden; " Dat voorts diezelfde bepaling gemelde hoofden der departementen belet, om aan te nemen de verzoekschriften, welke de kamers der staten-generaal zouden wenschen bij de regering bekend te stellen, en met dat oogmerk aan eenig departement van algemeen bestuur te renvoijeren; zulks, niettegenstaande zoodanig eenvoudig renvooi niet kan geacht worden eeoige inbreuk te maken op de betrekking, welke tusschcu de kamers der staten-generaal en de departementen van algemeen liestuur grondwettig bestaat: Hebben goedgevonden en verstaan, met wijziging in zoo verre van het bepaalde bij § 2 van het koninklijk besluit van 8 Junij 1820, n°. 1, en onverminderd de bevoegdheid bij art. 93 der grondwet aan de hoofden der departementen van algemeen bestuur toegekend, hen aan te schrijven en te gelasten: I°. Om van de kamers der staten-generaal rcspectivelijk aan te nemen en te beantwoorden de aanvragen om inlichtingen, welke bij bet loepassen Van artikel 90 der grondwet voor het onderzoek van de geloofsbrieven der nieuw inkomende leden, door eene der kamers mogten geoordeeld zijn nood«kelijk te wezen; 2°. Om desgelijks aan te nemen de verzoekschriften, welke door eene der beide kamers aan hen eenvoudig mogten zijn gerenvoijeerd. Het tegenwoordig besluit zal wordeu medegedeeld aan de beide kamers der staten-generaal, co* aan de hoofden dor departementen van algemeeo bestuur, alsmede aan den raad van state. <■ 'sGravenhago, den 17 Maart 1841. (Gel.) WILLEM De minister van Justitie, (Get.) Vak Maanxk. De minisier van binuenlandscbe zaken, (Get.) D* Kook. — Men schrijft uil'sGravenhagc dd. 18 Maart: In de afdeelingen is bet eerste onderzoek afgeloopen van de ontwerpen van wet, betreffende de regterlijke organisatie van Noord-Holland eu Limburg. De aanmerkingen daartegen zijn niet van dien aard, dat men vermoeden mag, dat deze aanleiding tot verandering van de hoofd bepalingen zullen ({even, terwijl liet ontwerp'over ue indeeling van Limburg, bij vele leden, voor kennisgeving is aangenomen, tot zoolang daartegen geene vertoogen door de belanghebbenden worden ingebragt. De opheffing van den bijzonderen toestand van Limburg, door dé afschaffing van de belgische, en de invoering var, de nederlandsche wetten, is uit vet schil lende oogpunten beschouwd. Tegen dat ontwerp is aangevoerd, dat de bekendheid der wetten door de afkondiging werd verondersteld, en de Koning alzoo de wetten aldaar rooi-st afkondigen , zullen die verbindende zijn. i De consignatién van effecten aan toonder, iv de hoofdsteden der provinciën , niet uitzondering van de fao.ifdslad van Drenthe, heeft geenen al;;e - mecnen bijval gevondtn , en is bijna eenpari;; aangedrongen, om de bewaarders van hypotheken en de griffiers b;j de arro.idissements-re;>tbmken daarmede bclasteu, zoo in het gemak van de inge/etenea, als tot h> t behoud van de grondregelen van de regterlijke competentie , dae.r de r-gtban - ten, uit den aard harer instelling, belast zijn regt te spreken over voog■lijon boedelzaken, welke in hunne ressorten ontslaan, en de bewaarnciner* O-t den aard der zaak deelachtig worden aan de vcrpliglingen, aan de Veogdcn tot het bewaren der pupillen goederen bij de wet opgelegd — In net algemeen vindt men ook geene redenen om eene uitzondering daar te stellen Voor Drenthe, daar het toch voor de bewoners eenen onaangeuamen indruk zoude geven, wanneer hunne eflecten san toonder aan do bewaring van de provincie Groningen moesten worden overgegeven. _ De_ antwoorden der regering op d« bedenkingen tegen de voorgestelde wijzigingen in het tarief worden nog steeds gewacht. Mogelijk, dat daarop van invloed zijn de deliberatiën bij de fransche kamer over het handelstract.-ial aanbangig. De wet over de krankzinnigen wordt geacht niet zeer gelukkig geredigeerd te rijn. Het beginsel van dat ontwerp vindt algemeen bijval, maar de voorgestelde uitvoeringsmaatregelen worden veelal afgekeurd , of daarin wijzigingen voorgesteld. — Vooral is dit let geval met de voorziening, betrekkelijk de uitoefening der rogten van den krankzinnige, gedurende zijne opsluiting. De staatsraad delibereert dagelijks «ver de nieuwe wet op het personeel; zoodra die bij den raad is afgebanseld, verwacht men dezelve bij de kamer; men zegt, dat zij uitgaat van het beginsel, om den rijkdom to belasten en aan de midden en lagere standen ontlasting te geven. Het onderzoek over de onteigening-teu algemeenen nutte zal spoedig iv de afdeelingen aanvangen, en daarua wel een scheiding voor eenigen tijd, tot na Paschen, volgen. De minister van binnenlandsche zalen heeft naar Haarlem om afschrift van het proces-verbaal der verkiezingen geschreven, en zal dit aan de kamer overleggen, als waardoor dan de kamer zal gewaar worden, dat de beide leden voor Noord-Holland bij eene volstrekte meerderheid van stemmen zijo benoemd. — Wij vernemen, dat op het verzoek van J. W. Roessingh van Eterson, secretaris van het departement Woerden der maatschappij Tot Nut van 't Algemeen, door Z. M. is goedgekeurd ecu reglement voor eene op te rigten kas tot het verlcenen van voorschotten aan ambtenaren en gepensioneerden, en dat het departement Woerden der evrogeraclde maatschappij lot de uitvoering van dat reglement door Z. N. geuugtigd is. — Z. M. heeft, naar wij vernemen, bij besluit van 12 dezer, b-paald, dat de nanstelliog van makelaars in de stad Amsterdam door burgemeester en wethnndrren aldaar geschieden zal. — Men schrijft ons, dat Z. M. aan den consul van Z. M. den koning van Pruisscn te Rotterdam, den heer F." Carp, beeft vergund het aannemen en dragen der orde van den rooden a lelaar 4de klasse , hem door gemelden koning geschonken. — Op den 7 April aanstaanden, des middags ten 12 ure, zal er, onder nadere approbatie van het ministerie van bii.nenl.-indschc zaken, te Lisse, in het logement de Zwaan, door de commissie van kebeer eu tnezigt over de droogmaking van het Haarlo nmerincor ,' worden aanbesteed: Het verruimen van eea gedeelte der beruisloot, Jarig» de polderkade in den Sloler buitenpolder onder Sloten, ter lengte van ongeveer 607 ellen, én het verrom en van de bermsloot, -langs de geheele nitgeslrektheid van de polderkade inden Middelveldschen Akerpolder, ter lengte van ongeveer 2,098 ellen. -— In bet Journal de la Bay* vinrlt mea een' brief van den beer J. de Vos Willemsz., secretaris der vierde klasse vao het koninklijk nederland ch instituut, waarin hij weder.spreekt een' zoogezegd uil Amsterdam aan l'Organe dts Flandres geschreven brief, v Jgcns welken in de openbare zitting van het koninklijk ned. instituut (afd. schoonc kunsten), de secretaris melding zou gemaakt hebben van een voorstel van den heer Pape, daartoe strekkende, dat er een standbeeld ter eere van Koning Willem I zou worden opgerigt, hetwelk, de klasse zou hebben verworpen, a-Het is mijn pligt, mijnheer, de heer de Vos, g te melden, dat er in het verslaj van de werkzaamheden der klasse, hetwelk ik te dier gelegenheid gelezen heb , geene sprake geweest is van een standbeeld voor Z. M. Koning Willem I, maar wel voor den Prins van Oranje Willem den lsten, den grondlegger onzer staalkundige en godsdienstige vrijheid, in 1584 door de dweepende band van Baltlia/ar Gerards vermoord. Verschillende redenen, waarvan de opgave hier onnoodig is, hebben d;; klasse doen besluiten, der Regering te raden, bet voorstel van den luer Pape voorloopig uit te stellen. Naar bet voorgaande kunt gij, mijnheer, zelf oordcelen, welk geloof men aan de redeneringen van den correspondtnl hechten moet, die hij wel achterwege bad kunnen laten, indien bij de dagbladen der hoofdstad had willen raad ■ plejen, welke van de bedoelde openbare zitting der 4de klasse van bet instituut melding gemaakt bebbcu.» •sfiRAVBMt/cï 19 Maart. De processen-verbaal der afdeelingen vao de' tweede kamer der staten-generaal over het ontwerp vao wet, betreffende de rcgterlijke organisatie van Zuid en Noord Holland en Limburg, zijn thans gedrukt en aan de leden rondgedeeld. Daaruit blijkt, dat sommiga leden hebben verklaard, dat, naar "-bun oordeel, het te groot getal der hoven voor eene gelijke regtsbcdeeling hinderlijk, voor ware regtsgeïeerdheid verderfelijk en voor de uitgeputte schatkist bezwarend is, en dat zij om die reden aan de regering in ernstige overweging geven, of het niet veel beter en doelmatiger zoude rijn, om reeds thans dut getal tot de helft of minder nog te beperken , dan om hetzelve noodeloos te vermeerderen. Andere ledeo , die deze bezwaren hebben gedeeld, meenen echter, dat bet thans, bij het blijven bestaan van bet aangenomen beginsel, eene onbillijkheid en strijdigheid met, dat beginsel zoude zijn, indien men aan Noord-Holland en Limburg provinciale geregtsboven weigerde, na dezelve, in alle de gewesten, zelfs in Drenthe , gevestigd te hebben. Ten aanzien van art. 5 beeft men vrij algemeen aangedrongen om hst getal der substituut -griffiers, bij alle de provinciale geicjlsboven, in geval van vacature, tot één substituut-griffier terug te brengen. Met betrekking tot art. 9. hebben sommige leden zich vereenigd met bet voorstel om aan de beëedigde klerken ter griffie de .bevoegdheid te geren, om den griffier bij de instructie te vervangen. Andere leden hebben echter in dit gevoelen niet gedeeld, en vonden bet gevaarlijk, werkzaamheden, aan de betrekking van griffier verbonden, op te dragen aan klerken, die dikwerf geen denkbeeld hoegenaamd zullen hebben vao de zaak, waarin rij werkzaam zijn. Vrij algemeen hebben zich de afdeelingen vereenigd met den inhoud van de 6iê 7de en Bste artikelen der project-wet. Doch bij gelegenheid van art. 8 is aangemerkt, dat de vermeerdering van werkzaamheden bij den hoogen raad, door de toevoeging der provincie L'mburg, welke aanleiding geeft tot de aanstelling van eenen derden advokaat-geueraal, zich ook tot de leden van den hoogen raad zelven zal uitstrekken, en uit dien hoofde wensehten die leden bet getal der leden van den hoogen raad met een of twee te vermeerderen. Andere leden hebben dit eebter bij de tegenwoordi'e gesteldheid ,van 's lands liriaocièn voor onraadzaam gehouden. Sommige leden hebben betwijfeld, of de letten der boven in de beide onderdeden van de voormalige provincie Holland wel even talrijk behoeven te zijn, als thans het geval is, nn alle de burgerlijke geschillen in booger beroep bij het hof van Holland worden behandeld, Teu aanzien der tweede alinea van art. 9, hebben sommige leden vermeend , dat er voor de regters eenige vernedering kan gelegen zijn in da waarneming van bet griffier-ambt; andere leden echter hebben dit denkbeeld niet gedeeld. Sommige afdeelingen zijn bij deze gelegenheid in besebonwrngen getreden, over het doelmatige, ona alsnu m*dc in de organiek» wet die verbeteringen in te voeren, die de ondervinding als noodzakelijk heeft aangetoond; terwijl men overigens vrij algemeen den wensch heeft te kennen gegeven, dat dit ontwerp iv drie afzonderlijke projecten zou gesplitst worden, ten einde er aldus drie vota geschieden, over hetgeen men nu voorstelt met ééne stemming af te doen. De antwoorden der Regering nopens dit wetsontwerp worden binnen kort met belangstelling te gemoet gezien. De tweede kamer der staten generaal zal morgen ten 1 ure wederom cena openbare zitting boudeo. Meu verwacht, dat in die zitting eene missive van Z. Eic. den minister van binnenlai dsche zaken, botrekk lijk het aanbanjige adres van den beer advokaal Lipman, zal worden ler tafel gebrajt. — De soiree, gisteren avond door Z. Eic. den baron Bois le Cornte. buitengewoon gezant en minister ■pteiiipotcritiaris van Z. M. den k-jning der Fran«chen aan ons hof, gegeven, was zeer luisterrijk, en werd met de tegenwoordigheid van HH MM. den Koning en de Koningin vereerd ; tevens bevonden er zich HH. XX. HH. de prins van Oranje, prins en prinses Frederik der Nederlanden, prinses Sophie en de prinsen Alezander en Hendrik, bel corps diplomatique, de ministers des Konings, en een groot getal aanzienliJKe personen. Mevr. Miro-Camoin, mejurvr Klotz, en de beer Valgalier, van den koninklijken franschen schouwburg, hadden»de eer zich, in de prachtige even kostbaar als met goeden smaak versierde zalen, te doen booren. De door oêa beer Lefelivre voovjredragêo zangstukjes Iwiiben medo veel toegebraglom de soiree te veraangenamen. Letdin 18 Maart. Helen morgen ten 7 ure rijn deze »tad gepasseerd HH. XX. HH. prins en prinses van Oranje, zich van 'sGravenbage naar Stuttgart begevende. Rotterdam 18 Maart. Naar wij vernemen, zal de eerewoebt, welke bij de aanstaande komst van Z. M. geé'erbiedigden Koning in deze stad dienst zal doen, bestaan uit de volgende heeren: H. Hoffman, J. van Vollcnhoveo, G. Duriug, M. van Heel, A. van Hobokeß, M. Ezechiels, J. Havelaar, E. 3. Havelaar, C. Hanegraaf, J. Hcff-' man, W. Hoffman, J.Smith, Offers, G. vanOordt, A.Hoens, E.Dutilh, C Hartsen, Rurlett, M.Casteel, Is. Roest van Limburg, J.Jung, A. Mees, C Virnly, 1. Knight, van KuUem, L. Ebeling, C. Criclaert en J. Mees. Utrkcht 18 Maart. Heden morgen omstreeks 11 ure zijn HH. XX. HH. de prins en prinses van Oranje uit 'sGravenhage al hier aangekomen, en hebben , na alvorens aan het posthuis gedejeuneerd te hebben', HoogStderzelver reize naar Stuttgart voortgezet. — Gisteren namiddag omstreeks 5 ure badden wij over onze stad een toor dezen tijd des jViars zwaar onweder, vergezeld van hagel en regen. De slagen volgden elkander spoedig op, en sommige derzclve waren, als in de nabijheid, zeer sterk. De bliksem is dan ook op den stads singel, tusschen de Wiitevrouwen- en Tolsteegpoorten, in eenen boom geslagen, en heelt denzelven gedeeltelijk van zijn' bast beroofd. Oosterbeze 17 Maart. D* tijding van den zoo onverwachten dood -van den waarlijk edelen baron Roëll van Hazerswouda, dien wij nog in deze zelfde maand welvarend onder ons zagen rondwandelen, heeft deze omstreken met woa-achtige rouw vervuld, daar er aan dien regtschapen, welden kenden brave zeer veel verloren wordt. Als hoofd van een talrijk gezin, dat hij loffelijk ten goede Voorging, en tot echte christenen zocht te Vormen , teudé zijri Verlies reeds gevoelig geweest zijn; als onafhankelijk volksvertegertwoofdujer, die Koning en vaderland zonder bjicogmèrkcn diende, ïoude zi;n dood betreurenswaardig te noemen zijn; maar als bezitter van' uitgestrekte landgoederen, die bij met hinde en ijver beliecrde, mag zijn gferois voor de vele onderboorigen, die aan hem bnnne Welvaart bebbeh dank te wijlen, óbhcrsteibear beeten. Wie Warnsbom (hél zoogenoemde Lajj»-eri) gekend beeft, toen de baron BoëTI er eigenaar van'werd; eu het nu betoekt, 'zal best kunnen nagaap, wat er Van dit heerlijke landgoed door zijne zorgen geworden is, en tevens kunnen beseflén, Wat deze zijne Schepping aan den ftian v-rliest, die in den bloei des lévens aan zijnen OiiMcn werkkring op etni oritschéurd werd. Doch 'niet alléén doof- de doelmatige uit'b'éding dezer bezittingen, — doe* 'den aankoop van andere 5n èe cabuurrchep 'gelegen landerijen, — door de ontginning van woeste gronden, en liet 'daarstellen van cernt menigte nette landwoningen, heeft zich de eigenaar Van Warcsbörn verdienstelijk gemaakt; maar hij Wordt vooral daarom betreurd, dewijl hij, iv den volsten 'zin des 'woord», de vader zijner onderlioorigen was, en voor hunne belangen dikwerf rrieer dan vóór zijne eigene Waakte. In diC wóonlgen vooral stroomen thans tranen om zijn verlies; ieder, die Roèll tet landheer bad, weet, dat bet gelat der landeigenaren gering is, die hem' gelijken; en ieder, rb'e bet geluk mogt hebben in zijne dienst te treden, kent alle de. liefdevolle zorgen, dié bij, met de zijnrn, in nood ert smart, bij ziekte en ongeval, voor rfcn minste hunner ten beslo bad. Ziet, dat is de krans, die de bewoners der streek, in welke bij hel grootste gedeelte des jaars sleet, op het graf van den ontslapene nëderleggen; een krans, eenvoudig en önóp ésmiikt, Ó6ea dié erkentelijke liefde vlocht, en die Schittert door het aantal p-iariei van bet zuiverste water, die de weehetidé armoede er aan vasthecht, 's M int astrhe ruste in vrede, God sterke en trdoste de Zijnen! ! --- MENGELWERK. DE LIEDJESZANGSTER. (Geschiedkundige anecdote dezer Eeuw.) Nagenoeg twintig jaren geleden, zong eene jonge en bij uitstek schoone spasnsche vrouw haie liederen met guitar-accompagnement langs de straten van Londen; welligt zullen eenige personen zicb barer nog herinneren. Gestadig werd baar zang, te midden der romances, door eenen stroom van tranen afgebroken, en ban; gebecle houding scheen zinsverbijstering te verladen. Somtijds vloog zij eensklaps uit den kring nieuwsgierigen , die haar £mringde, als öf zij iemand der voorbijgangers herkende, en gaf zich, bij bl't ontdekken van haren misslag, aan de buitensporigste betuiging van wanhoop over. Gewoonlijk nam zij van het ontvangen geld slechts zoo-veel voor zich zelve, als zij vermeende volstrekt tot haar onderhoud to beboeten , 'n verdeelde het overige onder de armen, welke zij op baren weg ontmoette. re"s bij een minder zonderling gedrag zon de dwaze zangster eene groote **iOchtheid onder de mindere klasse en ledigloopers van Londen hebben ""lonicn. Men sprak daarom ook veel van de vieemde, van bare welgezinde gelaatstrekken, van hare welluidende slem, en van de bekwaamheden, vaarincde zij do guilar bespeelde. Voor het overige kende, zij naauwclijks ooveel cngelsch , als vereincbt werd om de noodige voorwerpen tot levensriderhond te vragen, en scheen met hare gedachten bestendig bezig, om e-werkelijk of denkbeeldig wezcr/, hetwelk zij zocht, op, te sporen. ftog eene andere gewoonte scheen der zangeres tol eene tweede natuur Boorden, welke daarin bestond, dat zij alle jooge kinderen, die nog op Ho"]8"" «'cc,raËeu wer(lcni ging beschouwen. Willens of niet, men was ge«lu° , tl *a" hare m.euw*B'er,i;ürid ten deze toe te geven, en haar vaak den Bevnr lC 'atc" °P''lTten' v.'a*riiiede de wichtjes waren bedekt. Gaf men *ctn! |T ï3" *"'ar vcrianÉ"'n tOL>» dan *'erp zij ontroerde blikken op het kind, «Uco l en wischtc, zich verwijderende, hare tranen af. Rood Vrend- Pi ,c-5e",UD<'' dan werd zij drillig en begon te dreigen, schreeu- Ul') dat uicu haar teu'' zoon iiad o-tioofd. Deze uitbarsting dui:r„ echter niet lang; diepe verslagenheid volgde weldra en zij verviel weder in hare dioomerijen , liet treurig bet hoofd biingeo en mompelde in het spaaosch : «Ik ben gekrenkt! dwaas! krankzinnig! (soy loeca).B Op zekeren achtermiddag bevond zich de krankzinnige zangster aan den ingang van Dyde Park. Daar zij genoeg bad ontvangen vo<* de behoeftvan dien d.ig, bleef zij, als naar gewoonte, op hare guitar leunende, de menigte met flookerendi oogeu aanstaren. Een zwart kleed teck'-ndu volkomen hare vlugge eu seboonc gestalte. Eene kanten mantille bedekte gedeeltelijk b3ar voorhoofd, eu daalde verder over hals en schenders af. Zonder zich over du nieuwsgierigen, die haar omringden, te bekreunen, stond zij stilzwijgend, ep de voorbijgangers lettende, tot zich eensklaps eene boitengemeene vreugde over haar aangezigt verspreidde. Met éénen sprong'was zij door de menigte, die bair omringde, heen gedrongen, en vloog op een rijtuig aan, zich blootstellend', om door de wielen verbrijzeld of door de paarden vertrapt le worden. « Dgo mio.' hyo mio! (Mijn kind I mijn kind!) » riep zij, tot een' man van vijf en twintig jareu, die zich in het rijtuig bevond. « Mijn kind, bij de heilige maagd 1 mijn kind! (Byo mio, por la virgen Sanlissima.' mio hyo).'» De zich in bet rijtuig bevindende gentleman was in den aanvang, op bet zien der krankzinnige zangster, verbleekt; maar hij herstelde zich dadelijk van deze ontroering, en anPwoordde: « Ik ken u niet, en weet niet, wat gij zeggen wilt.» Daarop gaf hij den koelsier een teeken om voort te rijden: deze legde de zweep over de paarden , die in vollen draf heen vlogen. De spaansebe hield zich eenige aan het portier vast, en liet zich zoo medesiepen. Plotseling zag men, dat zij eenen dolk uit den boezem trok, den gentleman eenen sloot toebragt, en neder stortte. Een der raSeren rolde over haar heen, en bloedende, en balf dood, bleef zij liggen , terwijl de calèche met snelheid voortreed, hetzij, dal de koetsier niets van den moord bad ontwaard, of wel, dat zijn meester slechts gekwetst was, en hem bevel had gegeven, om door te draven. Eenige policie-dicnaren namen haar op, len bragten baar, op bevel eens olderniais, in de gevangenis. Daar betoonde men haar alle de zorgen , welke haar hachelijke leestend vorderde, en stelde alies ter barer geiezing in het werk. Deze duurde lang; eene hevige koorts, gepaard m»t ijliicxldi-lieid , bad zich geopenbaard, en de rampzalige hield niet op, van den och-end tot deo avond , to roepen : «Mijn kind 1 mijn kind!» Eindelijk bedaarde de koorts, de wanden verkregen een nvndur onrust - wekken 1 aanzien, en de policie, die met ongeduld naar dit oogenblik bad gewacht, kon thans een' aanvang met het verhoor makel). Dit was eene vrij oioeijelijke zaak met eene vreemde, die niet kon antwoorden op vragen, die zij niet begreep, en zich in eene taal uitte, welk* de magistraten, met het verhoor belast, niet verstonden. Men moest zijoo toevlugt tot eenen tolk nemen. De krankzinnige weigerde dezen te zegiren, hoe zij heette, en «aar zij geboren was. Daarentegen bekende zij geheel ongekunsteld , dat zij een' heer met eenen dolk had gewond. M-n vroeg baar, wie die heer was, en waarom zij hem bad willen dooden ? Zji draaide bet hoofd om, en, na eenigeoogenbbkken nadenkcos, antwoordde zij, bare vurige blikken op den regier vestigende : cEs muerto, mi seeretlo moriro conmigo; te vive tedavia, la piri en su presencia, y delante de la jutticia.B « Is hij dood, dan sterft bet geheim met mij ; leeft bij nog, dm ïal ik het hein in bet aangezitrt en voor d n regter ze 'gen. » Dit antwoord voldeed maar zeer weinig aan dé magistraten met het onderzoek belast, want in weerwil van alle nasporingeu had men niets van den door de krankzinnige zangster gewonden persoon kunnen ontdekken; ca zij zelve wilde zijnen naam niet opgeven. Na vele nuttelooze kunstgrepen , meoigen nutteloos gespanneu valstrik , en veel tijds te vergeefs te bebhea verspild, om der wonderlijke vreemdelinge bet geheim te onttrokken, vergenoegde men zich, baar voor het hof vao asrises te voeren, slechts voorzien van de bespottelijke .en onvolkomen berigten en stukken, waarop de beschuldiging rustte. De zaak was van dien aard, dat zij tegelijker tijd de algemecne aandacht en de belangstelling der regtsjeleerden opwekte. De romaneske geschiedenis der aangeklaagde en de bekentenis barer misdaad, vai de eene zijde, en van de andere het verdwijnen van den gewonden gentleman, die volhield zich voor het oog der politie te verschuilen, b;-moeije'ijkten de zaak onbegrijpelijk. De krankzinnige zangster verscheen voor de gezworenen met eene wee-nocdije zedigheid, echter zoode-r valsche tehaamte of zwakheid. Vrijmoedig antwoordde zij den president, ontwe.-k met eene moedige openhartigheid alle slinksche widjel.n ter harer reddiug' en weigerde de hnlp van een beroemd advokaat, die zich had aangeboden om haar te verdedigen, i De zaak werd bepleit en, in weerwil van de weigering der vreemde, kreeg zij eenen advokaat om baar te verdedigen. Hij betoogde, dat er geene misdaad kon bestaan daar, waar geen voorwerp, waarop die gepleegd'zou rijn, voorhanden was. Daarbij voegde hij nog, dat de dor de aangeklaagde gewonde persoon, — indien er werkelijk iemand gewond! ware, — zich wel groote verwijtingen ten opzigte der spaansebe vrouw zou te doen hebben , wijl bij zich aan alle nasporingen der policie bad onttrokken ; een onwfderie'gbaar bewijs , dat bij neg in leven moest rijn;. dat hij Biet aan zijne wond was bezweken, indien hij er al eene had ontvangen. ,De beschuldiging hervatte daarop, dat de bekentenis der beschuldigde voldoende was tot hare veroordceliog; dat bovendien verscheidene getuigen baar den gentleman:eenen dolksteek hadden zien toebrengen. De jury ging tot de beraadslaging over en velde een ongnnstig vonnis tegen de beschuldigde, dat echter eeoige verzachtende omstandigheden inhield. Men sprak de verbanning tegen haar uit, c Wanneer moet ik sterven ? * vroeg zij den tolk. «Gij zult io leven blijven,» antwoordde hij, haar te krnnen gevende, wat eigenlijk de- verbanning beduidde. «-4 Jetut! yo criea h'iber sufrido battante para morir! (Mijn Hemel! >J» mwnde reeds genoeg geleden te hebbeu, om eindelijk te sterven IJ » Gecw** 1>«-1 zij zich naarde gevangenis van Ntvgute terug voeren. "e diepe droe"j;e-stigheid der veroordeelde, bare sombere onderwerping, m e*|)t'B','''(' en het afgrijzen , dat zij voor do woeste zeden en gewoonten ïarer medGew|jinnen ■__ _e betoonde, wekten weldra de aandacht van mevrouw nj „, „„jgg andere eerwaardige vrouwen. eero^nlMvcn1 'm.6"?* kwakerw,e» d!*» wn haar achttiende jaar, met rampzaligen, **. ?e^d. heft. «» _** verbeteren d*r KemnrtSZl of misdaad in den schrikwck kenden kolk van "j *** •"«■*-«*«"*• ». « net oenend, welke proeven zij moest doorslaan, en welke moeijelijkheden zij had te overwinnen, eerst om tot in de gevangenis dour te dringen en daarna om de gevangenen naar baar te doen luisteren., Toen mevrouw mr baren vromen arbeid te Netrgate aanving, was de tedelijko toestand in die gevangenis zoo betreurenswaardig, dat men dezelve niet durfde bezoeken, uit vrees vac bestelen te worden; de wachters verloren geen' der bezoekers uit liet qog, en zelfs verzochten zij, alvorens bjnnen te treden, alle,voorwerpen vau waarde af te leggen, omdat men te •n dezer rampzalige vrouwen.voor niets kon instaan. De te Newgate iulen vrouwen ontvingen mevrouw Fhy met sjottend gelach en beleedijti.igen ; men riep hüiir toe, dat zij niet ffjoest ,wageu ten tweeden male té komen; dat men hare preken wel kon missen even als haren bijbel; in éón woord, haar ij-er werd in den beginne, met ;*pot beloond, Met het evangelie gewapend, antwoord Je zij op de uittartiogi-u dezer vrouwen enkel met de woorden des Hoeren en zijne lecrliogen; zij, betoogde hun de mogelijkheid der vergeving; zij sprak ben met die teedere christelijke woorden aan, die dikwerf'zulke spoedige eu diepe wortelen schieten, en nog nimmer door die arme wezens, met zoo veel zachtheid en vroomheid gepaard, waren verpemeu! Weldra werden er eenige ha-ten door aangedaan; allcngskens beminden eenige ifirr vrou»en de weldadijre zuster, die haar den «aren levensweg toonde. Het gezegend werk. maakte groote vorderingen; het christelijk van mevrouw MT vestigde de a!;;craeeoe aandacht. Zij zeWe,. door den wensen, bezield, om den kring, waarin zij zich had geplaatst , uit te breiden, zocht de godsdieostvrienden, ja zelfs vroeger onverschillige personen te overreden om de droevige verblijfplaats te bezoeken, waar bare tegenwoordigheid eindelijk als eene weldaad werd beschouwd. Door hare vrienden ondersteund, slaagde zij er in, het committé te Londen te stic'iteo, ooder de bescherming der hertogin vau Glocester. Eindelijk zag zij zicb in staat gesteld het lot te verbeteren dier vrouwen, met welke zij zico uitsluitend bezig hield. (Vervolg en Slot hierna.) ---