BINNENLAND De Technische Noodhulp OPRICHTINGSVERGADERING Te Amsterdam is de oprichtingsbijeenkomst gehouden van de Technische Noodhulp in Nederland, een organisatie, die reeds vele jaren in Duitschland haar onschatbare diensten op onmiskenbare wijze heeft bewezen en die thans niet alleen tot Nederland, maar ook tot tal van andere landen zal worden uitgebreid. Kreisleiter Paustian, die een inleidend woord sprak, wees er op, van hoe groot belang het ongestoord runctlonneeren der openbare bedrijven, — gas, electriciteit, waterleiding — is, hoewel men het belang er van meestal eerst dan inziet, wanneer men een dezer zaken moet ontberen. Spr. heette onder de aanwezigen In het bijzonder welkom majoor dr. Fr. Beek, Hauptbereitschaftsführer in den Verbindungsstnb Niederlande der Technische Nothilfe. Majoor dr. Beek schetste hierna In korte trekken bet ontstaan van de Technische Nothilfe (T.N.) in Duitschland. onmiddellijk na den wereldoorlog, met het doel, het functionneeren van de vitale bedrijven, die onder stakingen en sabotage hadden te lijden, te verzekeren. Zij lieten de anderen staken en stelden alles in het werk om eventueele schade te voorkomen en. waar eenmaal aangericht, zoo spoedig mogelijk te herstellen. Daarmede arbeidden zij voor het geheele volk.' Duitschland wil thans deze organisatie ook voor andere landen ter beschikking stellen. In Nederland en ïn verschillende andere landen heerschen thans toestanden, die de oprichting van een Technische Noodhulp hoogst gewenscht maken. De T.N. wordt geen groote organisatie, maar een kleine elite-organisatie, waarschijnlijk een paar duizend man over het geheele land. Niet in elk dorp komt een groep van de T.N., slechts in belangrijke plaatsen. De leden van de T.N. betalen een bijdrage naar draagkracht, zij het ook, dat de minst kapitaalkrachtigen met een bijdrage van b.v. 10 cent per jaar kunnen volstaan! Dan zijn er nog donateurs en instellingen, die — het nut van de T.N. inziende — grootere sommen willen bijdragen. Het adres voor aanmelding is: Kreïsleitung N.S.D.A.P. in Noord-Holland, Heerengracht 478, Amsterdam- --- OVERNEMING CONTRACTVARKENS In de eerstvolgende weken zal door de Ned. Veehouderij Centrale een aantal contractvarkens worden afgenomen, met een levend gewicht, liggende tu**schen 40 en 50 K.G. Voor deze varkens zal bij levering een prijs worden uitbetaald van ƒ 0.79 per K.G. levend, franco leveringsplaats. tDe levering dient te geschieden door tusschenkomst van een erkenden handelaar, die voor zijn bemoeienissen f 0 50 per looper ontvangt van den leverancier. Bij te gering aanbod zal noodgedwongen moeten worden overgegaan tot verplichte levering, waarbij een prijs zal worden uitbetaald van ƒ'0.75 per K.G. levend, af boerderij. By deze gedwongen levering zullen de vrijwillig aangeboden loopers in aanmerking worden genomen. Waar bovendien, gezien de voederpositie, het voornemen bestaat in de naaste toekomst over te gaan tot overneming der mestvarkens op een levend gewicht van 60—70 K.G.. wordt den varkenshouders aangeraden hun varkens langs dezen weg af te zetten. --- C. A. O. LEDERINDUSTRIE De Staatscourant bevat een beschikking van het college van Rijksbemiddelaars betreffende de algemeen verbindend verklaring van bepalingen der collectieve arbeidsovereenkomst In de lederindustrie, voor het tijdvak van 18 Augustus tot en met 31 December a.s. --- FINANCIEEL Nederlandsche Bank DE VERKORTE BALANS De voornaamste cijfers van den weekstaat van de Nederlandsche Bank waren op 21 Juli (tusschen haakjes de cijfers op 14 dezer): Binnenlandsche wissels ƒ 35.576.100 (f 60.576.100); papier op het buitenland f 379.579.344 (f 356.971.344); beleenin-zen ƒ 173.800.763 f ƒ 174.647.729». waarvan aan Ned.-Indiè ƒ 55.341.825 (f 55.341.8251; voorschotten aan het Rijk ƒ 15.030.000 (ƒ 15.000.000); munt en materiaal, goud f 1.022582.235 (f 1.022.610.398); zilveren munt enz. ƒ 12.485-037 (ƒ 12.966.402): totaal munt en materiaal f 1.035.067.272 (;' 1.035.576.7991: bankbiljetten in omloop ƒ1.634.605.720 (ƒ 1.684.525.150); bankassïgnatïèn in omloop ƒ 42.432 (ƒ 11.543»; totaai rek. cour. saldo f 168.241.595 (ƒ 172.780.244); beschikbaar metaalsaldo f 297.130.133 (ƒ 295.867.135); schatkistpapier bij de bank / 32.000.000 (ƒ 54.000.000). --- KERKNIEUWS Algemeene Synode NED. HERV. KERK In verband met een verzoek van den kerkeraad van Sloten (N.H.) om vernietiging van een besluit van het prov. kerkbestuur van Noord-Holland had de uitloting van een synodus contracta plaats. Vervolgens werd gehandeld over de geestelijke verzorging van leden van de Hervormde kerk, die aan deze verzorging dringend behoefte hebben. Een belangrijk gedeelte van den dag werd gewijd aan de bespreking van een voorstel, door de commissie voor kerkelijk overleg ter tafel gebracht. Wegens het houden van commissievergaderingen werd de zitting verdaagd. --- Over een door de pioniers gebouwde pontonbrug trekken de Duitschers over *de Duna. (Weltbild-Polygoon) --- FEUILLETON MOORD IN BLOK SCHRIFT door BRAM VERSCHOOR 22 — Hij rijdt liever met den auto, niet ,ongen? hielp hem zijn vader, bij hem plaats nemend, zoodat ook AA. gevoeglijk kon gaan zitten. Zijn Lancia tweezïtter is. naar mij de handelaar heeft willen wijsmaken, eenig in ons land. — Als dat alleen maar wijsmakerij was, dan begon Eddy kwijnend. — Neen, neen, daar bestond immers in het geheel geen reden tee onderbrak Van Wieringen hem haastig en op een toon van gezvvoMenheid waarvan de bedoeling voor mij duidelijk was. Maar op mijn openingszet had Paul reeds geantwoord. Ik verplaatste een stuk, keek toe, terwijl hij voorbarig de koningin in het veld bracht. Weldra was ik zoo in het spel verdiept dat ik van niemand dan van Pan! en dan nog voornamelijk wanneer hü mijn zetten moest brnm'wor-rden notitie nam. Teun bleef bij de paft*l toeMiken: mevrouw scheen nog steeds verzonken in de lectuur van het avondblad; een zestal meters van mij verwijderd had AA. den jongs:en spruit gewikkeld in een gesprek over de Holiandsche wegen en het uitbalanceeren van een motor. Wij deden in dit overdadig weelderig gemeubileerd vertrek niets dan den tijd zoekbreng-m, tot het bedtijd zou zijn geworden, D:t zoekbreng-m van den tijd ging voor zoover ik hl staat was het te beocrdeelcn, buitengewoon voorspoedig. Ik verloor de eerste partij en won, terwijl ik mijn aandacht geheel op het spei samentrok, de tweede. John, door Van Wieringen per telefoon geroepen, serveerde ververschingen en cmdat Paul, mijn tegenpartij. Wj cognac verwerking zocht, deed ik dat eveneens. Ik voelde mij zeer voldaan over deze logeerpartij, ik had het avontuur naar den achtergrond verschoven en ik aarzelde geen oo«enb!ik: de witte stukken wederom ep het bord te plaatsen, totdat ik. Teun .ia n kijkend, zag, dat deze met mijn vriend een blik van verstandhouding wisselde. Hij wenschte mij daarna een goeden nacht, wuifde nor-r d(* anüe.-e.i. gaf zijn moedor een kus en verliet het salon, om znoals ik wist, op de kamer van Phiüo Somer de wacht te betrekken. Met zelfverwijt om mijn belangstelling voor wat te'iF'otte toch maar fan spel be-f, gaf i'< mijn t*"en*:pr- Mj to l-".v/.en vermoeid te z;jn en ede voo-w-.'riir aan te geven bij een volgende gelsgcnheid onze krachten opnieuw te meten. Meteen was ik weer geheel in de geheimzinnige zaak. waarvoor we hier gekomen waren. En het was een tot onzen gastheer gerichte vraag van mijn vriend, die me er in bracht. — Hebt u den chauffeur last gegeven den hond te begraven? vroeg hij. — Daar heb ik geen woord over gezegd, klonk het antwoord. Ik zou het trouwens aan Hendrik opgedragen hebben, want die kan beter met schop en aarde overweg. — Ook John heeft mij reeds te verstaan gegeven,' dat'dit Hendriks werk zou zijn, hernam A.A. Onze vriend Willem schijnt zich zelf voorbeschikt te achten tot het verrichten van onaangename karweitjes. Hij zei dit zonder eenige bijbedoeling, goedig spottend. Ik voel er, eerlijk gezegd, niet veel voor me er nu in te verdiepen of mij te verdiepen in wat dan ook. Ik hoop, dat u het niet toeschrijft aan tekort aan gezelligheid hier, maar ik begin te verlangen naar een verkwikkenden slaap. Mevrouw had,, dadelijk na haar oudsten zoon. de kamer verlaten. Aangezien Teun als de eenig volstrekt betrouwbare bekend was, gaf mijn vriend, door over zijn eigen moeheid te beginnen; tevens het sein voor onzen gastheer, want dere im'rriêrs 70:1 ïn geze'sfhap b'ijvon en dus nu met nijn vriend npc.r boven gaan. Vóórdien echter behoorde ik me bij Teun te hebben gevoegd en dus groette Ik na een kort oppervlakkig praatje met Van Wieringen over het schaak-inzicht van Paul de aanwezigen. In de hall liep ik John tegen het lij', die juist uit de eetkamer kwam. Hoewel onverstoorbaar gelijkmatig als altijd, gaf een of andere kleinigheid in zijn houding, die ik niet nader bepalen kon, te kennen, dat hij had nagezien of de vensters gesloten en door de pennen verzekerd waren. Hij maakte een stijf buiginkje, dat mij welwillender dan woorden welterusten wenschte en schreed naar Van Wieringens kamer, waar hij stellig voordat hij de ramen sloot, even luchten zou, als hij het niet reeds gedaan had. Ik besteeg de breede statietrap en glipte, omdat ik me aan Johns blik, ingeval de huisknecht juist op dit oogenblik de hall weer zou betreden, onttrekken wou, de kamer van den oudsten zoon in om over het balcon de kamer van den vermoorden secretaris te bereiken. De duisternis in de kamer belette me in het begin iets te onderscheiden, doch toen ik er even aan gewend was. kon ik bij het van buiten invallende schemerlicht (het was, zooals ik daarna op het balein zat», lichte maan) voldoende zien zonder tegen iets te stooten; dus zonder gerucht te maken, het balcon te bereiken. Ik nam aan, dat Teun reeds »P de afgesproken plaats was. doch niettemin doortrok mij een huivering toen ik bukte en onder de ramen van het trapportaal en de beide W.C.'s, die weliswaar van matglas waren, doch mij, door schaduw, verraden konden, doorging in de richting van de secretaris-kamer. De deuren van deze kamer stonden op een kier. Van Wieringen en zijn zoon waren overtuigd, dat de onbekende vijand van onze plannen niets wist, mij daarentegen had A.A. toevertrouwd, dat. den tegenspeler niets kon zijn ontgaan. Mijn vriend had mij zijn eigen revolver gegeven. Ik nam die uit mijn zak en hield ze tot schieten gereed in de hand.' Ik tuurde door de kier, doch zag niemand. Een afgrijselijk voorgevoel zei me, dat ik binnen een verrassing vinden zou, die ik niet aankon. Als iets zich bewogen had. zou ik geloofd hebben, dat Teun mij wachtte. Er roerde zich echter niets. Doch ik was voorbereid thans, ik zou door niets zoo buiten me zelf geforacht ■ kunnen worden als vanmiddag door den moord op Somer.' Ik trok de deuren open; ik waagde het er op mijn zaklantaarn, die A.A. me met de revolver had toegestopt, aan te knippen. Tegen den muur, ongeveer in het midden, dacht ik, ontwaarde ik een onbeweeglijke gestalte, gezeten oo een stoel, met een geweer op de knieën, stellig niet alleen geladen, doch ook met gespannen haan. Voor de zooveelste maal herinnerde ik me het antwoord, dat John ïn het aan mevrouw gaf: Teun had een geweer laten schoon maken Nu liet ik me niét langer door de onbeweeglijkheid van de gestalte weerhouden; ik trad binnen en fluisterde: — Dus u bent er al, mrjnheei Van wieringen? " Had hij me nu geen antwoord gegeven, het zou me natuurlijk hebben doen ontstellen. Er kwam evenwel antwoord, eveneens op fluistertoon: Ja, en het is goed, dat u iets zegt, want ik zou u niet veel dichterbij hebben laten komen. — Is de deur hiernaast al gesloten? — Ik weet het niet, maar het zal wel. Ik heb er niet naar gekeken. Voor alle zekerheid ging ik in de slaapkamer poolshoogte nemen, me bijlichtend met de" zaklantaarn waarvan ik het schijnsel niet naar buiten op het balcon liet vallen. De deuren waren dicht en nauwkeurig rondkijkend stelde ik vast, dat van de slaapkamer uit niets; te vwrzen was. Ik voegde me bij Teun, nam tegenover hem plaats. En omdat hij met den loop van het geweer naar het balcon zat, lette ik in het bijzonder op de gangdeur, waardoor even later de gastheer binnensloop. Hoewel mijn oogen nu aan den schemer gewend waren, kon ik hem toch niet dadelijk herkennen, doch hij kondigde zich aan met een zeer zacht gefluisterde verklaring: Ik ben naar de badkamer gegaan en daardoo'* hierheen. Maar ik wilde wel, dat 1* het mijn vrouw had mogen zeggen want die denkt nu stellig, dat ik nog in de badkamer ben. tWordt vervolgd). --- DE DIEREN VAN TARZAN 30) Weken lang was Jane Cüayton een gevangene geweest aan boord van de „Kinsaid". Die vreeselijke nacht, toen ze alleen naar het schip was gegaan in de hoop haar kind en man te vinden, leek haar jaren geleden. Inplaats van man en kind. had zij zichzelf opgesloten gevonden in een hut dopr Nicol.-ias Rokoff. Ondanks haar smeekbeden werd zij geangen gehouden en hoorde niets over hen, die zij zoo liefhad. Gedurende dezen tijd bracht de Zweedsche kok haar voedsel, maar ook hU scheen doof te zijn voor al haar vragen. Op zekeren morgen, toen ze voor haar patrijspoort stond, zag ze, dat haar man naar de kust werd giioejd en dat het schip daarna zijn reis voortzette. Drie dagen varen van de plek, waar Tarzan was achtergelaten, ging de Kinsaid voor anker In den mond van een groote rivier en nu kwam Rokoff bij Jane In de hut. Na haar te hebben verteld, wat er met Tarzan was gebeurd, vroeg hrj haar een cheque voor een groot bedrag. Dit zou haar veiligheid en terugtocht naar Engeland garandeeren, zeide hij. „Als u weigert", vervolgde hij, ~bevdenk dan, dat ik uw zoon In handen heb." En tenslotte schreef Lady Grcystoke de cheque en gaf die aan Rokoff, die deze met een grijns van voldoening op zijn dulvelsgezicht, aannam. Maar hij wilde de vrouw nog meer schrik aanjagen. Hij liep naar haar toe, maar Jane week zooveel mogelijk achteruit, plotseling kwam er een trek van krankzinnigheid op door EDGAR RIGE BURROUGHS zijn gezicht. Hij sprong naar haa toe en greep haar bij de keel. Op dat zelfde oogenblik werd de deur vat. de hut geruischloos geopend en 'n man in vuile, witte kleeren stapte binnen. (Wordt vervoled) --- RADIOPROGRAMMA DONDERDAG 24 JULI HILVERSUM I, 415,5 M. 6.45 Gramofoonmuziek 6.51) Ochtendgymnastiek. 7.00 Grnmoroonmuziek. 7.43 Ochtendgymnastiek. 8.00 8N.0,: Nieuwsberichten. 8.15 Dagopening (voorbereid door het Vrijzinnig Prot. Kerkcomité). 6.25 Gramofoiinmtiziok. 9.15 Voor de huisvrouw, i).L'5 Gramofoonmuziek. 11.00 Voor don boer. 11.20 Orgelconcert. 12.00 Orkest Malando en solist. 12.40 Almanak. 12.45 8.N.0.: Nieuws- en economische berichten. 1.00 Romanccrs en gramofoonmuziek. 2.00 Zang en piano en gramofoonmuziek. 3.00 Voor de vrouw. 3,20 Pianovoordracht on gramofoonmuziek. 4.00 Gramofoonmuziek. 4.30 Causerie met gramofoonmuziek. 5.15 8.N.0.: Nieuws-, economische on beursberichten. 5.30 Harmonie-orkest ~'s-Gravonliftgo". 6.15 Causerie: „Sociale zorg, ook voor U'\ 6.30 Orgelconcert.' 7.00 8.N.0.: Vragen van den dag. 7.15 De Gooilanders. 7.4.r> Voor don boer 8.00 8.N.0.: Nieuwsberichten. P.15 Spiegel van den dag. 5.30 Gevarieerd Internationaal progrnmma. 9.30 Berichten (EngeUch). 9.45 8.N.0.: Nieuwsberichten. 10.00 8.N.0.: Uitzending in de Engelscho tanl: „National features of the HILVERSUM 11, 301.5 M. ". 6.45 Gramofoonmuziek. 650 Ochtendgymnastiek-. 7.00 Gramofoonmuziek. 7.45 Ochtendgymnastiek. 8.00 RN.O.: Nieuwsberichten. 8.15 Gramofoonmuziek. 10.00 Morgenwijding (voorbereid door de Chr. radio Stichting). 10.2 H Gramofoonmuziek. 10.10 Declamatie. 11.00 Gramofoonmuziek. 12.00 Politieberichten. 12.15 Roemeeiiseh orkest Gregor Sarhan. 1*2.45 8.N.0.: Nieuws- en economische berichten. 1.00 Pont middagprogramma. 8.00 Ramblers. 3.30 Voor de zieken. 4.00 Gramofoonmuziek. 4.30 Voor de jeugd. 5.00 Lezen van Christ. Lectuur (voorbereid door do Christ. Radio .Stichting). 515 8.N.0.: Nieuws-, economische en beursberichten. «.45 Reportage. 7.00 8.N.0.: Persoverzicht voor binnen- on buitenland 7.15 Gramofoonmuziek. 7.30 Causerie: ~Ik was er zelf bij". 7.45 Gramofoonmuziek. 8.00 8.N.0.: Nieuwsberichten. 8.1"» Hot Omroep-Svmphonie-orkest, solist-» on gramofoonmuziek. 9.30 Causerie „Sport on lichamelijke opvoeding". 9.45 8.N.0.: Nieuwsberichten. 10.00— 10.15 Gramofoonmuziek. --- GIFTEN WINTERHULP In de periode van 7 tot en met 12 Juli zijn door de winterhulp Nederland giften ontvangen tot een totaalbedrag van ƒ 12.7 U.25. --- KANTTEEKENING Bohémien Gr. — We zitten op een zolder. Vier hoog. Er zijn ondefinieerbare dingen. Getimmerte, dat tot buffet dient, maar tevens als vallulk dienst doet. Gordijnen, waar achter ik een haast onbedwingbaren lust krijg, te kijken en een tapijt midden op een oneindig aantal vierkante meters gebeitsten vloer. Een tapijt, dat als een eiland aandoet, waarop een tafel Is aangespoeld. En lampen. Hier één en daar één, en plots ergens een boudoir-knus-lief-rood schemerlampje, dat de intimiteit schept van een afigeschot gedeelte. Het gróóte raam, dat zich tusschen den bal- kenzolder ruimte gemaakt heeft naar het licht. Rondom schilderijen. Op den grond, tégen ezels aan, op een stoel en hier en daar tegen den wand. : Het atelier van den schilder. Telkens wanneer ik zoon atelier bezoek, krijg Ik neiging óók op zoon zolder te gaan wonen. Wat is dat in mij? Het Is of ik me plots overbelast voel van meubelen en mooie bungermans-gerie f lijkheden. Die ruimte daar. zonder meer, leent zich tot alles, als je er maar geen dure gebeeldhouwde boekenkast met dito schrijf bureau en „bank-metzitje" inzet. Want dan heeft die zolder ineens genoeg van zijn kostelijke eigenschappen. Dan schaamt hij zich, maar naakt gebeitst te zijn en vraagt, dwingt om een gespijkerd kleed. Maar timmer er, van een paar oude stijfselkïsten een schrijftafel en van vier planken een boekenkast tegen den muur, dan is die zolder weer in zijn eigen doen. Maar aangezien i k dan niet in mijn eigen doen zou zijn, zou het met mij misloopen aan die stlj fselkisten-improvisatie. Daarom blijft die zolder de zolder van den schilder, bij wien ik graag eens een avond aanloop en daarom blijft mijn studeerkamer, de werkkamer, waar de schilder zich zoo nu en dan op zijn gemak voelt. De bohémien en de burgerman vertegenwoordigen twee werelden; waarvan het niet zóó is, dat die twee werelden botsen. Dat doen ze alleen in de verbeelding van kwas[-artistieke menschen. die den mond altijd vol hebben over „b u r g e r 1 ij k" (wat dan slaat op de situatie bij hun kennissen) en „artistiek" (wat dan de roem is van hun eigen, kaaltjesaangekleed woon-slaap-eet-vertrek met wit behang en — vooral niet symmetrisch geplaatste moderne bazar-artistiekerigheldjes). De twee werelden van den bohémien en den burgerman, zijn de twee werelden van het leven zélf. De schilder — de artiest — is in zijn atelier voor de volle honderd procent: zich zelf. Hrj werkt daar, hij lééft daar en ontvangt daar zijn vrienden.' Wij hebben onze studeerkamer alleen maar voor ons zelf. Wij leven ergens anders. Ontvangt de dokter ooit zijn kennissen en familie op een gezelligen Zondagavond in ziin spreekkamer? Neen, hij daalt naar ons af In zijn salon. Wij klimmen naar den schilder op In zijn zolder. Misschien voelt u zóó iets van die tegenstelling, die vooral geen tegenwerking inhoudt. De bohémien gééft zich zoo als hU is; artistiek en primitief. De burgerman heeft altijd twee kanten: zijn . privé ik en zijn geoultlveerde „wij", Den bohémien moeten wtj nemen zoo als hjj is. Doen wij dat niet, dan Is dat hem zóó-een-zorg, maar hij laat ons schieten. De burgerman — u en ik — wij moeten elkaar nemen zooals wij zijn. wy moeten ons op elkaar instellen, met elkaar rekening houden. Daarom schept de ongecultiveerde atelier-sfeer van den schllder-opzijn-zolder een veel primitiever wereld met veel minder materieele zorgen, dan die wereld van óns, die voortdurend met het boekje „H.oe hoort het eigenlijk" zit opgescheept. Daarom leeft de bohémien niet alleen eenvoudiger, en zelfs niet alleen: goedkooper, maar juist daarom zooveel gelukkiger dan de burgerman, die aan „de in acht te nemen vormen van zijn welstand", zijn penningen offert. En tóch is er geen botsing tusschen die twee werelden, wanneer de geesten over en weer contact hebben en zij zich belden voelen ingeschakeld in dat cultureel-algemeene, bij de gratie waarvan de schilder Kunstenaar is en de burgerman Mensch. ---