Verkoopingen en aanbestedingen. Vlissingen den 14 december. Bij de eergisteren plaats gehad hebbende aanbesteding van de levering van versch rundvleesch ten behoeve van Zr. Ms. zeemagt te Vlissingen en op de Schelde, is daarvan aannemer geworden P. J. van der Leve, voor GS J cent het ned. pond. --- Thermometerstand. 12 dcc.'s av. Uu. 40 gr. 13 „ 'smorg. 7u. 39„ 'smidd. lv. 40gr.'sav.Ilu.33gr. 14 ~ 'smorg. 7u.36 „ 'smidd. 1 u.40 gr. --- Staten generaal. r EERSTE KAMER. Btj de hervatting der werkzaamheden heeft de eerste kamer zich dingsdag uitsluitend bepaald tot het verzenden naar de afdeelingen der door de tweede kamer aangenomene wetsontwerpen, alsmede tot het vernieuwen der afdeelingen. Deleden hebben zich daarop naar de afdeelingen begeven tot het kiezen der voorzitters en ondervoorzitters. TWEEDE KAMER. De uitslag der stemmingen over de begrootingen van marine en financiën, hebben wij reeds in ons vorig nommer medegedeeld. Wij hebben echter van de beraadslagingen over deze beide hoofdstukken nog verslag te geven. Over die van marine kunnen wij kort zijn. Zij leverden weinig belangrijks op, en bepaalden zich hoofdzakelijk tot eenige opmerkingen omtrent de loodsdienst en den aanbouw van schepen op particuliere werven, door de heeren Hugenholtz en Westerhoff in het midden gebragt, door den minister beantwoord; alsmede tot den door den heer Hugenholtz uitgedrnkten wensch voor uitbreiding van het korns mariniers. Bij de discussien over de begrooting van het departement van financiën moeten wij langer stil staan. De heer Westerhoff wilde de minister nietbeoordeelen naar vroegere handelingen en zou daarom vóór de begrooting stemmen. Hij geloofde niet dat gedurige afwisseling van ministers in het belang des lands was. Deheer van Foorthuyzen wilde de minister geen onbepaald vertrouwen toezeggen, doch deze begrooting zou hij aannemen omdat hij geen bezwaar tegen de cijfers had. De heer Dirks sprak in gelijken geest. Als hij de begrooting niet afstemde, had hij ook het oog op de spoorwegwet. De heer Thorbeeke zeide de leer te zijn toegedaan, datmen eene begrooting ook kon aannemen van een politieken tegenstander, zoo daartegen geene redenen in de begrooting waven. Evenwel was het iets anders wanneer het gold politieke moraliteit, of wanneer het gold eene politiek, die hij bestempelde met deu naam van parasitischs politiek; in dat geval zou hij eene begrooting afstemmen. De minister van jlnantien wenschte thans geene aanleiding te geven tot discussie. Al de kwaliticatien, die de laatste spreker goedgevonden heeft tot hem te vigten. wilde de minister onbeantwoord laten. Hij vleide zich te hebben aangetoond, dat de tegen hem ingebragte beschuldiging in het niet is gevallen. Ook omtrent dc kwestie van vertrouwen, bij dc behandeling der begrooting. zouhij nietspreken. Hij heeft die kwestie altijd van de begrooting afgescheiden. Eenmaal is hij daarvan afgeweken, in het vorige jaar. De redenen waarom, zou hij thans niet onderzoeken. Hij was der kamer niet van iedere daad rekenschap verschuldigd. Mogten eenige leden zijne begrooting afstemmen uit wantrouwen, het stond hun vrij, maar hij meende te hebben aangetoond, dat wantrouwen niet te hebben verdiend. Hij zou daarop niet terugkomen. Tot dusver had hij het geluk steeds vertrouwen deze vertegenwoordiging te hebben mogen ondervinden bij de vaststelling van twee belangrijke wetten. Hij zou er naar streven, dat vertrouwen bij voortduring waardig te zijn. De heer Dullert had zich tot dusver met opzet van de discussien onthouden. Ook heden zou hij gezwegen hebben. Maar het belang van het vaderland drong hem tot spreken. Wij hebhen hier een zonderling schouwspel, een man hier aangevallen als nooit in eene parlementaire vergadering te voren is geschied, een man, alleen en verlaten, dopr niemand geholpen, door niemand gesteund. Zij, die vóór zullen stemmen zelven, leggen hun wantrouwen duidelijk aan den dag. In eene vorige vergadering heeft deze minister gewezen op de vele diensten, die hij het vaderland bewees. Spreker liet het verledene rusten. Maar hij veroorloofde zich deze e'e'ne vraag: indien gij op uwe verdiensten de kroon wilt drukken,,,ruim uwe plaats," Indien gij niet eigen grootheid stelt boven het belang van het vaderland, „ruim uwe plaats." Meent gij dat het belang vau het vaderland vordert, dat gij blijft aan deze tafel, laat de koning, laat de natie beslissen, maar zóó kan het niet duren, zóó kunnen wij niet medewerken, zoo gaan wij een wissen ondergang tegemoet. De minister verklaarde, dat zelfs de laatste reden hem er niet toe zal nopen, zich in de beraadslagingen te mengen, en indien hij zich iets voorneemt, zij, die hem kenden, zouden erkennen, dat hij zich niet spoedig van een voornemen zal laten afbrengen. Hij wenschte niet te schetsen, welken indruk de beraadslagingen iv de vorige week op hem hebben gemaakt: de indruk der laatste discussien was genoegzaam voor hem, om verder het stilzwijgen te bewaren. Een woord over de oproeping door den heer Dullert. Gold het den persoon des ministers ofzijne portefeuille? Gelukkig zou hij zich hebben gerekend, zijne demissie te mogen nemen na de aanneming der spoorwegwet. De minister heeft gemeend, het niet te moeten doen. Niets zou hem gemakkelijker zijn, dan die dienst aan het vaderland te bewijzen, om af te treden. Volgens de heer Duljert, was dit eene dienst, hij dacht op dit oogenblik er anders over. Als hij wist, dat het den koning aangenaam en nuttig was, dat hij aftrad, dan zou hij aan dat verlangen voldoen. Maar hij herhaalde, het tijdstip was thans niet gekomen, en indien hij was afgetreden na de aanneming der spoorwegwet, had men hem van egoïsme kunnen beschuldigen. Alleen dit wilde hij te kennen geven dat, indien hij mogt aftreden, de indruk der gevoerde discussien in de vorige week voor hem genoegzaam zou zijn om er toe mede te werken, dat als zijn opvolger alleen zou worden aangewezen degeen, dien hij wist, dat den koning aangenaam zou wezen, en wiens benoeming zou zijn te beschouwen overeenkomstig met het welbegrepen belang des vaderlands. De heer van Diggelen zeide, dat indien deheer Dullert werd gedreven door een hooger gevoel van vaderlandsliefde, ook dat gevoel hem bezielde. Toch zou hij stemmen voor de begrooting. Hij doorvorschte de redenen van den aanval. Onder alle goede bedoelingen sluimerde te dikwijls de zucht om een minister des konings van de groene tafel te doen opstaan. Hij achtte zich gelukkig, niet te hebbenmedegewerkt in het vorige jaar het ministerie van Bosse te doen aftreden. Van zoodanige bedoeling heeft hij toenmaals den heer van Hall verdacht gehouden, hij erkende het, erkende tevens, dat, wat dit ministerie tot stand bragt, ook aan andere ministerien zou kunnen gelukt zijn en dat de gelegenheid dit ministerie gunstig was. Maar indien de stem klonk: „treedt af," dan lag daarin de stremming van de ontwikkeling van de bronnen onzer volkswelvaart. De spoorwegen zouden zeker in ieder geval tot stand komen, maar de overtuiging, dat 's lands belang niet herhaalde aftreding wettigde, zou hem nopen voor deze begrooting te stemmen. De heer van Lynden verklaarde op de tegen den minister van finantien gerigte aanvallen gezwegen te hebben, omdat hij geen enkel groot beginsel had hooren behandelen. De minister van financiën had die aanvallen voldoende afgeslagen; maar men had vergeten dat hij was minister des konings. De strijd tegen den minister was alleen een persoonlijke strijd geweest, want de overige leden van het kabinet waren meerendeels ongemoeid gelaten. Gronden tot staving van het harde vonnis tegen dien minister had hij niet hooren opnoemen ; alleen had men op vroegere afwijkingen gewezen, waaraan zich ook anderen schuldig maakten. De beschuldigingen omtrent politieke manoeuvres hadden niet gestaafd kunnen worden. De meening dat als ministers slechts de mannen van 18 IS mogten optreden, gelijk sommigen wilden, vergoelijkte de aanvallen tegen den minister van finantien niet. Het crediet der kamer zou niet winnen door den toon dezer beraadslagingen. De heer van Hoëvell merkte op, hoe gevaarlijk de politiek der antirevolutionaire partij was; dit was blijkbaar uit de rede van den heer van Lynden, die de politiek van beginselloosheid Hij had de meening voorgestaan, waarop gewezen was, dat slechts de mannen van 1818 als ministers konden optreden, omdat de grondwet van IS4B was. Deze laatste woorden waren door den heer van Lynden verget.n, en dat wilde hij doen uitkomen. De heer Mackay werd genoopt met alle bescheidenheid en eerbied voor den minister der kroon, op te merken, dat het de wijsheid der regering was de minderheid in eene meerderheid te herscheppen. Indien er eene fout was begaan, dan lag die iv de optredmg van het kabinet, hetwelk na de aftreding van vroegere leden van het ministerie, niet op voorzigcige wijze was aangevuld. Daardoor was beweging ontstaan. Er was in Europa zoo veel stof tot ongenoegen, dat hij meer dan ooit eenstemmigheid in Nederland noodzakelijk achtte. Nadat de heer van Lynden zich tegen den heer van Hoëvell verdedigd had, voerde den heer van der Linden het woord. Hij vroeg of bij dc aanneming van sommige motien van orde niet voldoende gebleken was dat deze regering het vertrouwen niet genoot. De heer van Foreesl wenschte door de aanneming van dit hoofdstuk een votum van vertrouwen te geven. Nu men uit het stilzwijgen afleidde dat men met de verguizing instemde moest hij het stilzwijgen afbreken. Hij schonk den minister zijn vertrouwen om diens groote financiële kennis, om zijne politiek, welke boven de partijen stond, om zijne onpartijdigheid en om de vastheid der beginselen, welke in al zijne daden was gebleken. De heer Cool vreesde eene verwisseling van ministerie of i eene ontbinding der kamer en zou daarom vóór stemmen. j Bij de behandeling der artikelen kwamen de posterijen ter . sprake, waarbij de heer van Eek herinnerde aan de te dezen opzigte in het vorig jaar gemaakte aanmerkingen, betreffende ! de kleine belooning der postdirecteuren en commiesen, de stempeling der brieven, en de wenschelijkheid der examens van de postambtenaren; onderwerpen die hij aan de aandacht des ministers aanbeval. De minister van financiën gaf daarop te kennen, dat in de stempeling binnen kort verbetering zou wordeu gebragt; omtrent de examens moest hij in gevoelen verschillen. De heer Poortman ondersteunde de meening van den heer van Eek omtrent dat laatste punt. Woensdag zijn de beraadslagingen aangevangen over hoofdstuk X der staatsbegrooting (departement van oorlog.) De heer de Bieberstein zag de vermindering van het aantal vrijwilligers met bezorgdheid in, vooral met hetoog op de versterking van het indische element — had evenwel met genoegen opgemerkt de aanmaak van 100,000 geweren — was dankbaar voor de aanbieding der militiewet, — drong aan op de organisatie der schutterij, — verheugde zich over de regeling der kazernering, doch betreurde, dat de staat de procedure, die hij voert tegen de gemeente Maastricht, omtrent den afstand van het kazernegebouw, niet door minnelijke schikkingheeft geëindigd. Hij hoopte, dat regtvaardigheid en billijkheid ook hier mogten zegevieren. De heer Dommer van Poldersveldt hr> hulde aan den minis, ter voor de deugdelijkheid der begrooting en zijn ijver voor verbeteringen, maar hij was het niet met hem eens over de verdedigingswerken. De heer Heemskerk As. hesprak mede de kwestie der kazernering, vooral in betrekking tot de hoofdstad, hij wilde dat de kosten door het rijk gedragen werden. De heer van Voortkuyzen had bezwaar tegen vermeerdering van de getalsterkte en de daarmede gepaard gaande hoogere kosten. De heer Delprat ontwikkelde het denkbeeld om officieren en soldaten in vredestijd bij het aanleggen van openbare werken te doen werkzaam zijn. In gelijken geest als de heer Heemskerk Az. sprak de heer Begram over de kazernering, doch de heer van Bosse kwam daartegen op, de gemeenten moesten het hunne bijdragen voor een zaak die voor haar zoo voordeelig was. Hij zou echter tegen de begrooting stemmen zoo het eindcijfer niet verminderd werd. Zoo ook de heer van der Linden, die geene aanmerkelijke verbeteringen bij dit departemeut erkende, in verhouding tot de gevorderde millioenen ; hij wees verder op het nog ontbreken van 'wetten op de militie en de schutterijen. De heeren Coolen van Lynden verklaarden zeer ingenomen te zijn met verbeteringen die het lot van den soldaat in den laatsten tijd ondergaan had. De heer Elout van Soeterwoude zeide te gelooven dat de bewegingen van troepen in den vredestijd voor oefeningen niet noodig waren. Aangenaam was het hem geweest te hebben vernomen dat in den laatsten tijd hieromtrent van bestaande gewoonten was afgeweken. De heer van Hoëvell sprak over de wenschelijk vaneen naauwer verband tusschen het leger hier te lande en dat in nederlandsch Indie. Dit onderwerp verdiende zijns inziens de meest gezette overweging, daar gebleken was welke bedenkelijke gevolgen uit eeue te groote uitbreiding van het vreemde element in het oost indisch leger voortsproten. Hij geloofde dat men ten voordeele van het oost indische leger veel zou kunnen toebrengen, indien men maatregelen nam tot verzekering van de toekomst van den soldaat die in Indie gediend heeft. De minister van oorlog verdedigde zich omtrent de vertraging welke de indiening van de wetten op de militie en schutterijen had ondergaan. Alle leemten der gewapende burgermagt erkennende, mogt hij toch de verzekering geven dat men dien aangaande niet ongerust behoefde te zijn, buitengewone gevallen niet medegerekend. Er zouden bij het leger proeven genomen worden met geweren van een Zwitsers stelsel doch van grooter kaliber, terwijl het gebleken was dat de gladloop- die tot de getrokken geweren gemaakt waren zeer goed voldeden. Er waren nu ruim 57 duizend getrokken geweren gereed. Ter beantwoording van den heer Dommer zeide de minister, dat hij in den tegenwoordigen tijd niet tot de slooping van sommige vestingen durfde overgaan. Met betrekking tot de kazernering verklaarde hij dat van zijne zijde geen dwang was uitgeoefend, maar de gemeenten behoorden ook hem geen dwang op te leggen door het stellen van voorwaarden. Den heer van Hoëvell gaf hij de verzekering dat men zoo veel mogelijk bevorderde de vrijwillige dienstneming voor het oost indische leger. Op dit oogenblik hield men zich bezig metde versterking van liet nederlandsch element bij de daar aanwezige magt. Tot verzekering van de toekomst van den oostindischen soldaat, dit erkende hij, kon nog veel gedaan worden; en op dit punt zou de aandacht gevestigd blijven. Den heer Delprat gaf hij bij nader inzien toe, dat er wel iets op te vinden zou wezen om de officieren der genie van dienst te doen zijn bij den aanleg van spoorwegen; bijv. voor den aanleg van eene lijn door Noordholland, of voor die van Breda naar's Hertogenbosch. zouden eenigen, zoowel voorliet departement van binnenlandsche zaken als voor dat van oorlog werkzaam kunnen wezen. Nadat onderscheidene sprekers nog waren terug gekomen op de door hen aangevoerde bezwaren en door den minister beantwoord, werden de algemeene beraadslagingen gesloten en de 21 eerste artikels goedgekeurd. --- Gemeenteraad van Goes. Zitting van 10 december. Allen tegenwoordig. De notulen worden gelezen en gearresteerd. Aan de orde is de vaststelling van het maximum van bedeeling voor 1861; waaromtrent het armbestuur adviseert, het bestaande onveranderd te behouden, doch een nieuwe post daaraan toe te voegen, te weten : verstrekking van een breukband of andere heelkundige hulpmiddelen f 10. ■^^B De heer van den Bosch meent dat het de bedoeling van art. 25 der armenwet niet is dergelijke zaken te regelen, maar dat het artikel alleen ziet op de bedeeling. De voorzitter en de heer van Kerkwijk kunnen dit niet bepaald tegenspreken, het artikel schijnt twijfelachtig te zijn, op te maken naar de verschillen in andere gemeenten gerezen, en het voorstel van het armbestuur strekt alleen om welligt kostbare procedures voor te komen. Na eenige discussie wordt de bij voeging goedgekeurd met 9 tegen 2 stemmen die van de heeren van den Bosch en Saaijmans Vader. Achtereenvolgens worden met algemeene stemmen herbenoemd tot lid der plaatselijke schoolcommissie de heer J. - Kooman, tot lid van het bestuur over het gasthuis de heer A. Nortier, tot lid van het burgerlijk armbestuur de heeren P. van Dalen en Mulock Houwer, tot regentes van het gasthuis mevr. van Daten, tot regentes van het weeshuis mevr. Pieper, terwijl met 10 stemmen tot lid der plaatselijke commissie van geneeskundig toevoorzigt wordt benoemd de heer IL S. Krol van der Hoek terwijl eene stem op den heerP. Johannissen is uitgebragt. Op daartoe gedaan verzoek is aan L. A. Snijder, uit hoofde van vertrek naar Oost Indien, eervol ontslag verleend als hulponderwijzer. Op voorstel van burgemeester en wethouders besluit de raad af- en over te schry ven op het artikel kosten der registers van den burgerlijken stand f 12.85. De suppletoire kohieren van den hoofdelijken omslag en de hondenbelasting waartegen geene reclames zijn ingekomen, worden zonder discussie vastgesteld. Door den voorzitter worden medegedeeld de volgende ingekomen stukken -, van heeren gedeputeerde staten, dat van de zijde van Middelburg is verzocht magtiging om met dezen raad te handelen over de opheffing van het beurtverdrag, verzoekende te mogen weten of dezerzijds zoodanige magtiging mede verlangd wordt, terwijl daarna is ontvangen een brief van het bestuur te Middelburg, dat het nader inzien de regeling der beurtveren bij de wet zal afwachten. Van het zelfde collegie de goedkeuring der subsidie van het gasthuis en de goedgekeurde gemeenterekening over 1859; van mr. J. Cohen berigt dat hij bereid is de betrekking van lid der plaatselijke schoolcommissie te aanvaarden ; van de wed. C. V. Lauer, dankbetuiging voor de deelneming bij het overlijden van haren man. Het proces verbaal van kasopnemingbij den gemeenteontvanger met een saldo in kas van f 9274,70£. Het berigt dat de gewone voorbereidende maatregelen voor het doen eener uitdeeling van eetwaren en brandstoffen op nieuwjaarsdag zijn genomen. Eenige verzoeken om kwijtschelding van hoofdelijken omslag, die worden aangehouden en eenige staatsbladen die gedeponeerd worden. Op de vraag des voorzitters of iemand iets heeft voor te stellen, verzoekt den heer van de Putte hetwoord l.ora bij de op handen zijnde regeling van de vestiging der zetels van regterlijke collegien, daarop de aandacht van burgemeester en wethouders te vestigen; 2. tot het doen vaneen voorstel tot wederinvoering derbrootzetting. uithoofde door de groote mate van overeenstemming der bakkers, den prijs van het (brood drie cent per pond te hoog is en 'ó. tot het vragen vaninlichtingen aan burgemeester en wethouders nopens den stand f van zaken met de gasfabriek; op het le punt zullen burge) meesteren wethouders bedacht zijn, het 2e punt ter volgende vergadering door den voorsteller toegelicht, terwijl het laatste punt op verzoek vau den voorsteller, geappuijeerd door de heeren van den Bosch en S. Vader in beslotene zitting zal worden behandeld. Daarna is de openbare vergadering gesloten. ---