Middelburg 23 januarij. . Zoo als in de zitting van dingsdag bepaald was heeft de eerste kamer gisteren het wetsontwerp tot den aanleg van een kanaal door Holland op zijn smalst en de verbetering van den waterweg van Rotterdam naar zee in behandeling genomen.. - Heden is het wetsontwerp aangenomen met 24 tegen [12 stemmen. Het verslag der zitting jtan gisteren vinvlt men iniiit noihme_. "",„, „.„ De werkzaamheden van de zitting van dingsdag waren van ondergeschikt belang en bepaalden zich grootendeels tot het aan de orde stellen van verschillende wetsontwerpen. : Het behoort tot de schoone karaktertrekken van een volk, dat het zijne groote mannen weet te waarderen en behoefte ) gevoelt, om' hunne nagedachtenis door gedenkteekenen of standbeelden levendig te houden. Die beelden toch zijn de vertegenwoordigers van grootsche feiten uit 's lands geschiedenis, of zij stellen de geniën voor, die oorzaak waren van reuzenstappen op het gebied van kunsten en wetenschappen, van weldadigen en beschavenden invloed op het volk uitgeoefend. : ** ' * Maar, door al te kwistig gedenkteekenen of standbeelden op te rigten. zou ongetwijfeld de waarde daarvan weldra zeer verminderen. Daarom kenne men ze slechts toe aan die mannen, wier daden 'of kunstgewrochten het onloochenbare kenmerk dragen, van den toets te kunnen doorstaan van het onbevangen en scherp oordeel der nakomelingschap, aan die mannen, welke tot de geschiedenis behooren en door haar vereeuwigd worden.. ■ Deze gedachte komt ons voor den geest nu wij schier alom kommissiën zien vormen om mede te werken tot oprigting van een gedenkteeken voor den hertog van Saksen-Weimar. En wanneer we nu naar aanleiding daarvan eens een vlugtigen blik slaan op het leven van den doorluchtigen afgestorvene, dan trekken voorzeker uitstekende krijgsmansdaden onze aandacht tot zich, en dwingen ons tot de erkentenis, dat insommi?e daarvan-het genie van den veldheer doorstraalt, terwijl zij allen getuigen van den dapperen, voortvarenden, stouten maar tevens beleidvollen aanvoerder. Deze daden kunnen doen vermoeden, dat daar iets groots zou zijn geboren kunnen worden.wanneerdegelegenheid zich had opgedaan tot ruimeren en meer zelfstandigen werkkring op hooger standpunt. Het is genoegzaam bekend, dat wanneer de prins van Oranje (koning Willem II) overeenkomstig de bevelen van den hertog van Wellington, den opperbevelhebber van het engelsch-nederlandsche leger, Quatre-Brashad verlaten, de veldtogt van 1815 eene geheel andere wending zou genomen hebben. De prins, te regt het gewigt van dit punt erkennende, besloot het met zijne zwakke krijgsmagt hardnekkig te verdedigen. Dit besluit was hem gemakkelijk gemaakt doordien een der nederlandsche divisie-generaals, de Perponcher, reeds tegen het bekomen bevel van den britschen veldheer aan zijne divisie bevolen had naar Quatre-Bras op te rukken in plaats van haar bij Nivelles bijeen te trekken. De hertog van Saksen-Weimar, kommandant van een der beide brigades van de divisie Perponcher, was evenwel dit hevel van zijn divisie-generaal voorgekomen en op eigen gezag van Jemappes naar Quatre-Bras getrokken, bij deze gelegenheid tot zijne officieren zeggende: „mijne heeren, ik ben geheel zonder bevelen, maar ik heb nooit gehoord, dat men een veldtogt opent niet een terngtogt;wij zullen daarom teQuatre-Bras stand houden." - De eer van bet strategische belang van Quatre-Bras ingezien en de roem van het pruissische leger bij Ligny voor een geheelen ondergang behoed te hebben, komen derhalve ten deele ook den hertog toe; iu allen gevalle is dit feit een overtuigend bewijs van zijn juisten veldheersblik. Tijdens den belgischen opstand, zoo op de Citadel van Antwerpen als bij het leger te velde, hebben zijne handelingen als divisie-generaal steeds getoond; dat hij meer was dan een gewoon aanvoerder, en deden zij hem dan ook eene groote populariteit '- bij het nederlandsche leger en zelfs bij het nederlandsche volk verwerven. ■ Om kort te gaan, een ieder zal genoegzaam met de verdiensten van den hertog jegens het vaderlaud bekend zijn, om te kunnen oordeelen in hoe verre zij de oprigting van een monument ter zijner nagedachtenis wettigen. Wij voor ons willen daaraan gaarne onze goedkeuring schenken. Maar — men vergunne ons de vraag — van waar die laauwheid en onverschilligheid dan van de nederlandsche natie ten aanzien van de nagedachtenis van andere veel uitstekender, veel beroemder en meer tot de geschiedenis behooreude mannen, zoo als prins Maurits, de groote hervormer en leermeester der krijgskunst, de bevestiger van onze onafhankelijkheid; zoo als prins Frederik Hendrik, de vermaarde stededwinger; zoo als prins Willem III, de koning van Engeland, de beschermer en redder van de vrijheid van Europa? En dan zwijgen wij nog van zoo vele andere geleerden, staatsmannen, vlootvoogden, ook van de Perponcher, waaraan een goeddeel toekomt van den goeden uilslag vau den veldtogt ~'. Wil men dus in Nederland standbeelden oprigten voor bc. roemde landzaten, dan moet mea onzes inziens beginnen met die voor de drie genoemde stadhouders, wier daden nog heden, ten dage, door de pen van de grootste geschiedschrijvers eeuwigd, bij de geheele beschaafde wereld bewondering ver*, wekken. - - Naar aanleiding eener missive van het burgerlijk armbe-' stuur, heeft de gemeenteraad ützjjne zitting van heden middag beslutfcn tot het verleenen van een krediet van f 20,000 ten einde, hangende de bestaande kwestie tusschen de gemeente en gedeputeerde staten waarin de koninklijke beslissing is ingeroepen, de betaling kunne plaats hebben aan de leveranciers en anderen, welke van het bestuur der godshuizen over het jaar 1862 te vorderen hebben ; en voorts tot het toestaan eener som van f 7,400 ten behoeve der huiszittende armen. I Ten gevolge van het bedanken van den heer J. N.vao Eek, benoemd tot tweeden hulponderwijzer aan de school A, voor gewoon en meer uitgebreid lager onderwijs in deze gemeente, is als zoodanig met algemeene stemmen benoemd de heer K. E. Schelt, hulponderwijzer te Breda. De beslissing op een adres van den heer P. Verhoeven, om bij sluiting zijner school eene jaarlijksche gratifikatie te mogen ontvangen, is aangehouden. Onder dankzegging is van den waagraeester ontvangen een koperen gildepenning van de balariskinderen, welke op de oudheidskamer zal worden nedergelegd. Eene nadere missive van den heer B. A. Fokker, ten opzigte van het eigendomsregt van boomen en grond in de lijnbaan,is met de andere daarmede in verband staande stuk- ' ken gesteld in handen der kommissie ad hoc. Allerwege schijnt de storm der laatste dagen weder veel schade te hebben aangerigt. De telegraaflijnen hebben over het algemeen en voornamelijk tusschen Amsterdam en Rotterdam veel storing gehad. Van daar dat wij eergisteren en gisteren ook hier de depêches uit Amsterdam verscheidene uren later dan gewoonlijk ontvingen, waardoor de uitgifte van vertraagd werd. Naar wij vernemen is te Westkapelle de hoeveelheid krammat enz., welke in de vorige maand weggeslagen doch weder gvootendeels vernieuwd was, nu weder bijna geheel vernield. Het verlies van grond, dat in de vorige maand omstreeks 2000 kub. el bedroeg, is thans weder belangrijk vermeerderd. Er zijn echter maatregelen genomen om verder grondverlies te voorkomen. * Uit Zierikzee schrijft men ons: „Op 19 tot 22 januarij woedde er alhier een storm uit het westen, waarbij in den namiddag van den 20 de vloed nog hooger steeg dan in de vorige maand. De golven stonden op en sloegen op de meeste plaatsen over de dijkskruinen van ons eiland. Overal is groote schade aan de dijken aangerigt, welker herstelling duizenden vordert. Bij Borrendamme berokkende hetoverloopen van golven eene afschuiving der binnenglooijing. De steiger te Zijpe en de hoofden onzer haven zijn mede zeer geteisterd." De le Bathpolder in Zuid-Beveland heeft nog al veel schade bekomen. Door tijdige hulp is een doorbraak van den dijk, waarvan het bovendeel is weggeslagen, voorkomen. Aan de haven te Bath werd woensdag middag aan de suatiesluis van den Reigersbergschen polder een zuiger ontdekt, waardoor het water door den dijk in de vest liep. Deze zuiger is aan de binnenzijde gestopten het gevaar was door vereende inspanning spoedig geweken. Te Bergen op Zoom moesten de bewoners van sommige straten en kaden tegen het water eene schuilplaats op hunne zolders zoeken. De stadspolder en de nieuw ingedijkte polder aan de schorven stonden beide blank en hadden groote schade geleden. In den nacht van dingsdag op woensdag zijn te Rotterdam de kaden en straten der buitenstad weder onder water gezet, doch bij den snellen afloop van het water was de gestremde kommunikatie reeds 's morgens ten 8 ure weder hersteld. Te Scheveningen is de houten warande aan de noordzijde van den koepel van Bellevue gewaaid en van het gemeentebadhuis stukken zink, pannen enz. De visschers werden met hunne pinken tegen de duinen geworpen. Zes pinken waren nog in zee; men is zeer bekommerd omtrent hun lot. Uit Kampen meldt men dat de polder Mastenbroek is ingeloopen, zoo dat bij het aanhouden van deu storm IJsselmuiden spoedig onder water zou zijn gezet. Het Kamper-eiland was ook gedeeltelijk onder geloopen. Eene stoom-spinnerij fabriek te Enschedé, welke door den brand in mei jl. was vernield, doch thans weder onder dak was gebragt, is door den hevigen wind ingestort. Te Nieuwediep was men zeer beducht voor de schepen welke nog in de Noordzee konden zijn. Een gerucht wil dat er bij Petten een of twee zijn gestrand. De stoomboot Telegraaf, die voor Dordrecht wilde ankeren, brak hare ketting en moest doorstoomen. De boot van Zierikzee bleef den nacht voor Willemsdorp ten anker. Dordrecht had veel van het water te lijden en de passage was er een poos gestremd. Te Nijmegen is maandag avond:een man in de rivier gewaaid en verdronken. — - Te :'s Hage zijn eenige boomen ontworteld en de tenten in het Bosch hebben veel geleden. ■■ I■,. -. . :■.,.. -.- * Uit Utrecht schrijft men ons van 21 dezer: ; •* : '-* - „Werd hier vroeger wel eens geklaagd, dat de utrechtsche dainfcs des Vintürs, buiten ut! maandeiij'ksche Nütsleziifgen, weinig gelegenheid hadden tot het bijwonen van openlijke voordragten over letterkundige of historische onderwerpen;— in den laatsten tijd wordt die klagt niet meer gehoord Nu eens kondigden mannen als Busken Huet en Ten Kate elk eene reeks van litterarisehe voorlezingen aan, die zij met algemeene toejuiching volbragten ; dan weder vereenigden zich sommigen onzer uitstekendste letterkundigen, om aan Utrechts heschaafd publiek de vruchten hunner geestesgaven, meê te deelen, en een Beets. een van Oosterzee c. a. traden als sprekers op voor eene talrijke en belangstellende schare. Ook in dezen winter is hier aan lezingen geen gebrek. Om niet te spreken van die, welke door het natuurkundig genootschap en andere inrigtingen worden aangeboden, noemen' wij alleen de zeven „letterkundige avondstonden," door prof. Biïll gegeven, en de reeks van aesthetisch-litterarische voordragten, waarop de heer Hl-gen — die aan onze hoogeschool de betrekking vervult van lector in de hoogduitsche taal- en letterkunde — zijn hoorders onthaalt. Over de eerste zullen wij ; weinig zeggen. Prof. Bviil brengt met zijne duistere en in ! wonderlijke vormen gehulde improvisatien, — naar welker eigenlijk onderwerp men vaak, naafloop der rede, nog zoekt zonder te kunnen vinden, — zijn gehoor nog minder in verrukking dan vroeger. Het is waarlijk te betreuren dat een man van zulk een beminnelijk en achtenswaardig karakter en zóó begaafd als de hoogleeraar Brill, niet meer takt heeft, om de litterarisehe ontwikkeling zijner stadgenooten te leidenen te bevorderen. „Geheel anders is het met den heer Hisgen, die, naden 9 december 11, zijne eerste voordragt te hebben gehouden, gisteren avond andermaal voor ons optrad. Het onderwerp, dat bii in zijne verschillende voorlezingen ontwikkelen wil, zijn Duitscblands twee grootste dichters. Goethe en Schiller. Eene zeer uitvoerige inleiding toonde den aard en het wezen der poëzie, hare verschillende rigtingen en soorten aan. Op de objektieve poëzie, waarin de werkelijkheid dichterlijk opgevat en tot poëzie verheven wordt, werd gewezen, even als op de subjektieve, waarin de dichter zich boven het reëele verheft, ons door eene ideale wereld rondvoert, en den stempel zijner eigene persoonlijkheid krachtig op de voortbrengselen van zijn genie drukt. De eerste rigting wordt door Goethe, de tweede door Schiller vertegenwoordigd. Om ons beide dichters in hunne onsterfelijke waarde te doen kennen, zou de spreker ons de ontwikkeling van hun genie in de verschillende perioden van hun dichterleven schetsen. Bij Goethe onderscheidde hij drie zulke perioden, waarvan de eerste met het jaar 1785 eindigt, de tweede met de italiaansche reis aanvangt en door Schillers dood (in ISOi) besloten wordt, de derde Goethes overige levensjaren inneemt. Het tweede tijdperk wordt door het begin van de zamen werking der beide dichters in tweeën verdeeld. — Bij Schiller werden even zoo drie perioden aangewezen , waarvan de tweede, met de voltooijing van den Don Carlosbeginnende, het wetenschappelijke tijdperk van des dichters leven mag heeten, terwijl de derde, waarin hij zijne hoogste ontwikkeling bereikte, die is van zijne zamenwerking met Goethe. „Gisteren avond sloeg de heer Hisgen een blik op Goethes eerste periode, die zijner natuurpoëzie. Een beknopt maar helder overzigt van 's dichters leven gedurende deze jaren, van de personen die den krachtigsten invloed op hem uitoefenden, van de liefdesbetrekkingen, waaraan wij vele zijner schoonste lyrische gedichten te danken hebben, — ging vooraf aan eene beschouwing van het kenmerkende zijner natuurpoëzie. Die poëzie, aan Goethesjeugd zoo bijzonder eigen, was geheel natuurlijk en ongedwongen; de dichter zong omdat hij zingen moest, gelijk de vogel in het woud. Zij naderde hierdoor min of meer tot het volkslied, en was geschikt om in den mond des volks voort te leven. Maar vooral was het vermogen des dichters verbazend, om alles, ook zich zelven, geheel objektief te beschouwen en weer te geven. „Noch door liederen, door vaderlandsliefde ingeboezemd of aan het vaderland gewijd, noch door deskriptieve poëzie heeft Goethe in deze periode zich onderscheiden. Maar hij gaf eiken indruk, dien zijn rijken ontvankelijk gemoed ontving, terug in zijne zangen. Van daar ook dat zijne onstandvastigheid in de liefde — een gebrek dat in Goethe als inenseh niet te verschoonen is — hem als dichter nietgeschaad heeft, maar integendeel voordeelig is geweest. „Met een zeer juisten smaak koosde heer Hisgen uit den' rijken schat van Goethes gedichten in deze periode een aautal, die hij op eene goede, levendige wijze voordroeg. Hij voegde er telkens zoo veel aanmerkingen en ophelderingen bij, als noodig waren om het geheel regt te verstaan en te waarderen. Hij toonde in alles volkomen voor zijne taak berekend te zijn, en met_egt aan zijne lezingen den naam, niet alleen van litterarisehe, maar ook van aesthetische voordragten te hebben gegeven. Met verlangen wordt door velen zijne derde voorlezing te gemoet gezien." * Het boek van den heer Colenzo, bisschop van Natal, waarin hij het onhistorisch karakter aanwijst van de zes eerste bijbelboeken — onlangs door ons met een enkel woord besproken naar aanleiding van een artikel door den heer P. Bruijn in den Spectator geplaatst — is, blijkens een berigt voorkomende in Le lien, een gewoonlijk goed onderrigt protestantsch weekblad, in Engeland met veel graagte gekocht. Er waren in december 11. reeds 10,000 exemplaren van in omloop. De. anglikaansche geestelijkheid, door Colenzo zoo hevig te vervolgen, werkt het meest de verspreiding van zijn boek in de hand. leder wil het nu zien en lezen. Met de werkzaamheden aan den staatsspoorweg Breda- Tilburg gaat men goed vooruit, zoo zelfs dat men dien met junij e.k. voor het publiek verkeer zal kunnen openstellen. Zijn wij wel onderrigt, dan zal die openstelling geschieden op 17 junij e. k. den verjaardag van 11, M. de koningin. De brug ten behoeve van de staatsspoorweglijn Breda- Moewlijk ovftr de rivier de Mark/nabij het Nieuwvieer is thans geheel loltooid. Een bij netbestuurder Peninsnlar and Oriental company te Londen ontvangen telegram meldt, dat uit het wrak der onlangs verongelukte postpakketboot Colombo al de kisten met brieven en verder de gansche lading met duikerstoestellen boven gebragt en gered zijn. {Staatscourant.) De heer Berge, hoogleeraar in de scheikunde te Brussel, heeft in eene zijner jongste lessen den oorsprong besproken van d? steenolie (petroleum), zoomede de voordcelen, die zij voor de verlichting aanbiedt. Daar het gebruik dezer olie allengs menigvuldiger wordt, zullen onze lezers met belangstelling een verslag lezen van hetgeen de heer Berge daaromtrent heeft gezegd. Hij deed in den aanhef zijner rede uitkomen, dat men de steenolie sedert langen tijd kende. Plutarchus heeft deze olie reeds vermeld; de perzen en birmanen maken daarvan sedert vele eeuwen gebruik, ten einde licht te verkrijgen; de steenolie is voorden khan van Bakn eene bron van inkomsten geweest, welke hem jaarlijks 200,000 franks opleverde. Deze olie werd ook gevonden in Calabrië, Modena. Sicilië, enz. In 1694 verkregen Eccle Hamock en Portlock een oktrooi voor eene bewerking, die hen instaat stelde om hars, teer en d elfstoffel ijk e olie (e verkrijgen. In 1791 distilleerde men voor het eerst de olie, ten einde haar te zuiveren. In 1801 ontdekte men in Parma eene bron, rijk genoeg om de hoeveelheid olie te leveren, die noodig was voor de verlichting van de stad Genua. Spallanzani maakt melding van bronnen van steenolie in het hertogdom Modena; een russisch schrijver, met name Martinovisch, spreekt van bronnen in het Carpatisch-gebergte. In het indisch koningrijk Ava worden de steenoliebronnen sedert vele eeuwen geëxploiteerd. In 1845 hielden Seligne en Johard zich bezig met de zuivering der del .stoffelijke oliën en wenschte ze voor de verlichting te gebruiken. De steenolie is dus geen nieuw produkt en even wel heeft de ontdekking in Amerika een diepen indruk gemaakt, omdat de amerikaansche bronnen zeer veel opleveren en in staat zijn om de wereld te voorzien. De ontdekking van deze laatste bronnen heeft aanleiding gegeven tot den aanleg van verscheidene nieuwe spoorwegen. De Atlantische, de Great-Western en de Erie spoorwegen en verscheidene takken van den Canadaschen spoorweg zijn daaraan hun bestaan verschuldigd. De opbrengst der olie wordt telken jare grooter. In 1559 leverde Philadelphia alleen 325 vaten op. „ 1860 „ „ „ 21,793 „ „ ' „ 1661 „ „ „ 134.929 „ „ In januarij 1862 heeft deze staat 30,000 vaten opgeleverd, zoo dat naar deze laatste verhouding de opbrengst jaarlijks 360,000 vaten zou bedragen. Doch de uitkomst heeft deze verwachting overtroffen en men schat de opbrengst op een millioen vaten, ter waarde van ongeveer 250,000,000 fr. Bij deze uitkomst is het niet vreemd dat de amerikanen in geestdrift dat produkt wonder-olie noemen. Virginie',Pensylvanie, Kentucky, Ohio. Canada, Tenessee, Maryland, Georgië zijn de staten welke de meeste steenolie voortbrengen. De uitgestrektheid gronds waar zij wordt gevonden is aanzienlijk. Na de geschiedenis van de steenolie te hebben uiteengezet en het gewigt te hebben doen uitkomen van de amerikaansche bronnen, deelde de hoogleeraar Berge mede op welke wijze deze olie wordt gezuiverd. De oorspronkelijke steenolie is niet gelijksoortig; sommige hoeveelheden zijn gemakkelijk, andere zeer moeijelijk te zuiveren. De oorspronkelijke olie bevat organische stoffen, zout' water, snlforeten, zwavelwaterstofgas, aarde en benzine, het ontplofbaar element dezer olie. De zuivering van de olie heeft ten doel, om al deze stoffen te verwijderen. De hoogleeraar beschreef vervolgens de inrigting van amerikaansche lampen en deed opmerken dat men getracht heeft lampen te vervaardigen van een ander model, doch dat deze namaaksels zeer slecht zijn en gevaarlijk kunnen worden. In al de amerikaansche lampen heeft de buitenlucht vrijen toegang tot de inwendige ruimte der lamp. Omtrent de besparing, die het gebruik van steenolie mogelijk maakt, heeft de heer B. proeven genomen, welke tot den volgenden uitslag hebben geleid: Eene lamp met raapolie gevuld op 72 duim en eene met steenolie voorzien op 75 duim van den lichtmeter geplaatst, werpen daarop even donkere schaduwen ; het licht geven der eerste staat dus tot dat der laatste als 100 tot 109. Het verbruik van de raapolie bedroeg gedurende 2 uren 65 wigtjes en dat van de steenolie 38 wigtjes, d.i. per uur 32,5 wigtjes raapolie a 1,37 franks het f_ of centimes en 19 wigtjes steenolie a 95 centimes het ffi of 1-& centimes. Nadat men 2 uren proeven had genomen nam het licht van de lamp met raapolie gevuld af, terwijl de lamp met steenolie gevuld het zelfde licht vermogen behield. Na den zelfden tijd gebrand te hebben was de verhouding van het lichtvermogen als van 100 tot 133. De bezuiniging die dus voortspruit uit het bezigen dezer olie is zoo aanzienlijk, dat het wel der moeite waardig is de aandacht daarop te vestigen. Terwijl toch eene lamp 4 centimes raapolie per uur verbrandt, verbruikt eene zoogenaamde amerikaansche lamp, die even sterk licht geeft, slechts 1| centime d elfstoffel ijk e olie in het zelfde tijdsverloop hetgeen derhalve eene bezuiniging geeft van 57 pet. Ten slotte heeft de heer Berge, de vraag behandeld of het gebruik dezer olie zoo gevaarlijk is als door velen wordt beweerd Hij heeft zich daarbij niet vergenoegd met het uiten van een persoonlijk gevoelen, maar hij heeft door afdoende bewijzen, door beslissende proefnemingen aangetoond, dat de steenolie, mits behoorlijk gezuiverd, niet het minste gevaar voor ontploffing oplevert. Het is ons onmogelijk al de proeven te beschrijven, welke voor het overgroot getal toehoorders zijn genomen, daarom moeten wij ons bepalen tot de vermelding van de belangrijkste. De hoogleeraar hceft&öCmolie op eene plank gegoten en vervolgens aangestoken; hij beeft daarop gelijke proef met raapolie genomen en bevonden, dat de laatste het hout meer deed verkolen dan de amerikaansche olie. Brandende pitten wierp hij in fleschen met steenolie gevuld, doch er had geene ontploffing plaats; de olie heeft niet gebrand ; zelfs olie tot 90 graden verwarmd is niet ontvlamd. Men heeft zich zeer verontrust over het gevaar, dat ontstaan kan door het toevallig omverwerpen van eene lamp; maar dit gevaar is even groot bij eene lamp met raapolie gevuld. Ten einde dit proefondervindelijk te bewijzen heeft de hoogleeraar verscheidene amerikaansche lampen een el omhoog geworpen, doch niet het minste ongeval heeft daarbij plaats gehad ; sommige zijn door den val uitgegaan, andere zijn blijven branden zonder ontploffing en zonder begin van brand te veroorzaken. Deze reeks proefnemingen waren hoogst belangrijk, want zij logenstraft de beweringen van velen, die op grond van vooroordeelen het gebruik van de amerikaansche lampen verwerpen. De hoogleeraar besloot deze belangrijke voordragt met te wijzen op de gewigtige rol, die de scheikunde in den tegenwoordigen tijd vervult. {Indêpendance beige.) ---