Middelburg 28 januarij. rHet zal thans wel aan ieder duidelijk zijn geworden dat het ministerie zich schromelijk heeft vergist. Aan het in de laatste dagen zoovaak besproken votum der eerste kamer had ; het beproefd eene uitlegging te gevea waardoof de mogelijkheid om aan het bewind te blijven zonder dat staatsligchaam te ontbinden niet zou worden afgesneden. Het wilde eene poging wagen om eene veroorrieeiing welke het koloniaal jegeringsbeleid van het geheele kabinet getroffen had, alleen op de schouders van den gewezen minister van koloniën te doen neerkomen. Voor deze vergissing, voor die poging is het ministerie gevoelig gestraft. De eerste kamer, die zeker wel het meest bevoegd zal zijn om over de beteekenis van haar eigen votum te oordcelen, drukt zich in het verslag omtrent de kredietwet voor koloniën zoo bepaald, zoo duidelijk, zoo waardig uit dat de regering nu wel gedwongen wordt haar fout in te zien. En al kan zij er nog niet toe besluiten dit te bekennen, haar antwoord is zoo zwak dat het als geene verdediging kan gelden,maar in de oogen van ieder verstandig man slechts als een vonnis dat zij over hare eigene handelwijze velt, kan worden aangemerkt. Wij willen onze lezers zelf laten beslissen. In het verslag der afdeelingen, drukt de kamer zich volgenderwijze uit: . „Men heeft zich afgevraagd, hoe het toch mogelijk is, dat „omtrent de strekking van het afwijzend votum der eerste „kamer eenige twijfel zou bestaan, daar zoowel uit de gewisselde stukken als uit de gehouden beraadslagingen blijkt, „dat die afstemming evenmin was gerigt tegen de cijfers der „begrooting.als tegen den persoon des ministers, maar wel dergelijk tegen de beginselen der regering, die zelfs bij de openbare diskussie door niemand, dan door haai*, zijn verdedigd. „De meerderheid was eenstemmig van gevoelen, dat zoo„wel het belang der zaak, als de waardigheid der kamer tegen „deze miskenning van haar votum een ernstig protest moet „doen aanteekenen. Zij wijde daarom ten overvloede bij dit „verslag uitdrukkelijk verklaren, dat hare verwerping der begroeting van het departement van koloniën de strekking heeft „gehad eene bepaalde af keuring uit te spreken van de vege„ringsbeginselen op koloniaal gebied, zoo als die meermalen „zijn gebleken uit de mededeelingen, welke de afgetreden mi„nisier van koloniën zoowel mondeling als ingewisselde stuk„ken aan deze kamer heeft gegeven, welke mededeelingen „door geene zijner ambtgenooten zijn wedersproken en mits„dien geacht kunnen worden de koloniale politiek van het „kabinet te kenmerken." Deze niet zeer zachte teregtwijziug beantwoordt de minister van koloniën ad interim aldus: . „Het zou den minister van financiën, tijdelijk belast met „het beheer van het departement van koloniën, leed doen, in„di,en hij in de andere kamer eene beteekenis had willen toe„kennen aan het votum dezer kamer, die in strijd ware met de „werkelijkheid. Maar zelfs na hetgeen thans in het verslag der „kamer wordt te kennen gegeven, is hij nog niet overtuigd, de „zaak onjuist te hebben voorgesteld. Teontkennen is het niet „dat het votum van 29 december gerigt was tegen een koloniaal „regeringsbeleid. Maareen regeringsbeleid, zoo als men dat of „bij de regering onderstelde, of uit sommige bewoordingen „van den afgetreden minister van koloniën meende te kunnen „afleiden; niet echter het regeringsbeleid zoo als de regering „zich bewust is te zijn toegedaan. Zij mag zich dus geene rege„ringsbeginselen laten toekennen, die de hare niet zijn. Het „algemeen regeringsbeginsel op koloniaal gebied, dat deze „regering is toegedaan, is datgene, wat de kamer op den 4 „januarij 1862 door haar votum heeft bekrachtigd. Toen werd „door den ministervan koloniën ook in deze kamer te kennen „gegeven, dat er beslist moest worden, of op koloniaal gebied „de zuiver behoudende of de zuiver liberale rigting moest wor„den gevolgd. De kamer verklaarde zich, na eene heftige bestrijding van enkelen, met overgroote meerderheid, door de „goedkeuving der begrooting, voor de zuiver liberale rigting. „En het is nu deze rigting, die sedert tot regeringsbeginsel is „verheven. . „Te regt werd door den toenmaligen minister van koloniën betoogd, dat van eene zoodanige rigting niet het natuur„lijk gevolg was eene slooping der goevernements-kultures, „maar dat, met het behoud van deze. overeenkomstig art. 56 „van bet regerings-reglement, tevens moesten kan gepaard „gaan eene uitbreiding van de partikuliere industrie en de „ontwikkeling van de materiële welvaart van Java. „Dit nu zijn de zelfde beginselen, die door den minister „van financiën in zijne rede van 8 december 11. als regerings„beginselen zijn op den voorgrond gesteld. En zoo lang nu „de kamer zich niet tegen deze beginselen heeft verklaard, „zoo lang het der regering niet gebleken was, dat het votum „van 29 december dat van 4 januarij had te niet gedaan, „meende hij, met volkomen regt te kunnen zeggen dat de „koloniale politiek der regering noch door de eerste, noch „door de tweede kamer was veroordeeld geworden." De regering meende dus nog onlangs te kunnen zeggen dat hare koloniale politiek door de eerste kamer niet veroordeeld was. Maar zal zij dit na de ondubbelzinnige verklaring der kamer, welke wij zooeven aanhaalden, ook thans nog kunnen zeggen ? Wij gelooven dat zij zich gelukkig zal achten op dit oogenblik niet verder tot antwoorden gedwongen te zijn. Maar al heeft de regering nu nietteantwoorden met woorden, zij heeft toch te antwoorden fo/jt daden. Wat «jj verder doen zal komt ons niet twijfelachtig voor: zij zal eene spekulatïe wagen op de wankelmoedigheid der eerste kamer en de hoop voeden dat de vergadering die in december een ander politiek gevoelen scheen te omhelzen dan in januarij des vorigen jaars, — met andere woorden: dat de kamer die eenjaar geleden de begrooting van den heer Loudon aannam en thans die van den heer Uhlenbeck verwerpt— binnen weinige maanden het budget van een ander zal aannemen met wie de overige leden van het kabinet, even als met de beide vorige ministers van koloniën, verklaren homogeen te zijn. Of eene dergelijke berekening gelukken zal is moeijelijk vooruit te zeggen. VaH de persoonlijke eigenschappen van den aanstaanden minister kan zeer veel afhangen, en zijn talent als redenaar, zijne meerdere of mindere politieke takt kunnen op de beslissing der kamer van grooten invloed zijn. Maarzoo we na al het budget van iemand die dezelfde rigting is toegedaan, als de heeren Loudon en Uhlenbeck of — wat het zelfde is — als het tegenwoordig ministerie, door de eerstekamer zullen zien goedgekeurd,zal de uitkomst dan zoo verblijdend zijn ? Een resultaat dat door verkeerde middelen verkregen wordt heeft voor ons geene waarde. En dat het middel door het ministerie te baat genomen niet het regte is, hebben we reeds vroeger getracht aan te toonen. Na de verwerping van het budget van den heer Uhlenbeck had eene ontbinding der eerste kamer of eene aftreding van het geheele ministerie moeten volgen. Dit was de eenige weg in den geest onzer grondwet, welke men slechts kon ontwijken door het votum der eerste kamer willekeurig uit te leggen. Tot dat middel nam de regering hare toevlugt, maar het heeft haar zeer veel schade berokkend. Wel mogt de heer Betz die onjuiste opvatting m de tweede kamer, wel mogten de dagbladen haar tegenover het publiek trachten teregtvaardigen, ondanks dat alles is zij thans doorliet verslag der eerste kamer streng gevonnisd. De flinke houding der kamer doet ons ontzaggelijk veel genoegen. Haar standpunt brengt mede dat zij de liberale koloniale politiek, haar thans eerst duidelijk geworden, afkeurt. Zij doet dat met ronde woorden en komt dus in openlijk verzet tegen het ministerie en de tweede kamer. Onze overtuiging, waar het koloniale aangelegenheden raakt — iedereen weet het —is in lijnregten strijd wet die der eerste kamer, maar toch maakt ons haar votum niet mismoedig, en allerminst zal het ons nopen een sluijer te werpen over hetgeen geschied is. Als onze overtuiging gevestigd is kan tegenstand ons niet uit het veld slaan. Slechts zwakken gevoelen behoefte om zich de bezwaren te ontveinzen die ze te overwinnen hebben. Ook het ministerieThorbecke had dit moeten bedenken; het had behooren te weten dat zijn politieke rigting die van onzen tijd is, en dat het alzoo, hoe het ook door de eerste kamer wordt aangevallen, op de toekomst | rekenen mag. Wij hebben dat ministerie bij zijn optreden ' toegejuicht; wij achten ons verpligt het te steunen waar het getrouw blijft aan zijn roeping: de toepassing der grondwet in milden geest, — waar het zich krachtig en liberaal vertoont, j Maar om in ons oog krachtig te zijn moet het naauwgezet de i eischen van den vertegenwoordigenden regeringsvorm volgen ; het houdt op liberaal te zijn zoodra het zijn heil zoekt in dwangmaatregelen die door niets gewettigd worden. Hoe weinig sympathie we ook mogen hebben voor de politieke overtuiging der eerste kamer, toch moeten wij die eerbiedigen en bekennen dat die ka'tner het ministerie een nuttige les heeft gegeven. Laat ons hopen dat deze niet verloren zal gaan. Sedert ons vorig berigt is de schade aan den westkapelschen zeedijk niet vermeerderd en houden de gemaakte verdedigingswerken volkomen stand. — Gtstereu werd per middelburgsche stoomboot alllier eene massa houtwaren aangebragt die heden naar Westkapelle zijn vervoerd. Men verwacht heden schepen met rijsmaterialen, welke met de stoomboot De union naar Middelburg zullen worden opgesleept. Maandag avond geraakte op den vlissingschen weg ter hoogte van Oost-Souburg een bij wagen tot de omnibus behoorende in de sloot. De koetsier en een der passagiers werden ligt gekwetst, de overige zijn met den schrik vrijgekomen. Sedert de laatste mededeeling welke wij deden omtrent het aantal lijders aan de angina diphteritica te Bruinisse hebben zich wederom 31 gevallen voorgedaan. Van het uitbreken dezer ziekte tot heden heeft in die gemeente derhalve het aantal lijdera volgens onze verschillende opgaven in het geheel 121 bedragen, hetgeen in eene gemeenteatsßruinïsse van omtrent 1500 zielen nog al belangrijk is. De sterfte was daarbij evenwel gering doch de herstelling gaat zeer langzaam, Opmerking verdient het dat de angina diphteritica zich tot nog toe niet buiten die gemeente heeft uitgebreid. * Maandag had ten hove een soiree dansante met souper plaats, waarop deleden der koninklijke familie, benevens het corps diplomatique, de minisier's, deleden van de eerste kamer der staten generaal, vele hoofd- en andere officieren en ambtenaren tegenwoordig waren. * Uit 's Hage schrijft men ons 26 dezer: „Het regtsgeding dat eerstdaags bij ons provinciaal geregtshof geboerd zal worden tegen den italiaanschen matroos Giovanm Troncagliolo. beschuldigd van moedwilligen doodslag in augustus jl. te Schiedam gepleegd, geeft aanleiding niet alleen tot eene belangrijke geregtelijk-geneeskundige kwestie maar ook tot de vraag of het niet raadzaam, ja noodzakelijk is maatregelen te nemen tegen het misbruik van sterken drank, dat al weder de oorzaak van het misdrijf was. „Het spreekt wel van zelf dat de overheid, in 't fjlgem'een, niet geroepen is om het schenken van sterke dranken door strafbepalingen tegen te gaan; de staat is geen zedemeester en ieder meerderjarig burger moet zelf weten wat en hoeveel hij gebruiken wil. Doch geheel anders is het ten opzigte van minderjarigen en vreemdelingen, die dikwerf de bedwelmende kracht van het schiedamsche vocht niet kennen en wier geoorloofde onkunde hun regt geeft op bescherming der overheid. Ten aanzien van minderjarigen zou het moeijelijkheid opleveren straf tegen den hun drank verschafFenden tapper te bedreigen: immers men kan dikwerf aan het uiterlijk niet zien of iemand al dan niet meerderjarig zij. Doch dit bezwaar bestaat alweder nietten opzigte van vreemdelingen, bepaaldelijk niet ten opzigte van vreemde matrozen, die aanspraak en voorkomen ten duidelijkste te onderkennen zijn. . „Uit de tegen den genoemden doodslager opgemaakte akte van beschuldiging blijkt dat de 22jange italiaan, hoofdzakelijk door aansporing van anderen, er toe gebragt werd de eene kroeg na de andere te bezoeken, ja, dat men hem, als hij wijn verlangde jenever schonk. „Hij (de beschuldigde) — zoo luidt het in de aanklagt — verlangde wijn en gaf totdat einde f laan het oudste dochtertje van ... Er is echter bessenjenever gehaald .... Daarna wilde de beschuldigde gaan zitten slapen, doch op aansporing van .... ging bij weder mede naar de tapperij." Die zelfde akte van beschuldigingleert ook dit, dat zoo niet afdoende maatregelen tegen het schenken van sterke dranken aan vreemde raatrozen worden genomen, de veiligheid op alle haven-plaatsen voortdurend bedreigd wordt. De beschuldigde had geen den minsten wrok tegen den verslagene, hij kende hem niet eens; hij doodde hem als den eersten, den besten, even als de oosterling die „amok" maakt. Hij verkeerde in een toestand van waanzin en was in dien toestand door den sterken drauk gebragt. Overal waar tapperijen zijn en vreemde matrozen komen, staan alle ingezetenen voortdurend bloot aan 't gevaar om door deze laatsten aldus dood gestoken te worden. „Eindelijk vergete men niet, dat op vele buitenïandsche schepen het dagelijksch gebruik van sterken drank is verboden. Zoo lang in onze haven-plaatsen geen soortgelijk verbod bestaat is eerstgenoemde maatregel, schijnbaar nuttig, inderdaad schadelijk. Immers daardoor zullen de vreemde matrozen, aan 't gebruik van sterken drank ongewoon, des te eer bedwelmd en tot alle misdaad bekwaam worden, als zij den voet in ons gezegend jeneverland gezet hebben. „Moge in de gemeente-verordeningen van al onze havenplaatsen weldra dit artikel geschreven staan : „Het is, op boete van .. gulden of subsidiaire gevangenisstraf van .. dagen, verboden om aan vreemde zeelieden, als zoodanig aan hun uiterlijk kenbaar, eenigen sterken drank te verstrekken, tenzij hun deze, blijkens attest, door een geneesheer mogt zijn voorgeschreven." --- Benoemingen en besluiten. leger. Eervol ontslag verleend, met ingang van 1 februarij, aan de heeren J. E, Muller, als militie-kommissarisin het 3emilitiedistrikt van Zuid-Holland ; A.J.M, van der Meij.als militie-kommissaris in Drenthe, en A. J. P. Storm de Grave, als militie-kommissarisin het 2e militiedistrikt van Limburg. Benoemd tot militie-kommissaris in het 3e militiedistrikt van Zuid-Holland den gepensioneerden majoor der artillerie J.G.Usener; in Drenthe den gepensioneerden majoor der artillerie A. P. Carré; in het 2e militiedistrikt van Limburg den gepensioneerden majoor der infanterie J. E. Roelants. belastingen enz. Eervol ontslag verleend aan den heer A. van Tonderen, uit zijne betrekking van kontroleur der direkte belastingen en van het kadaster, roet den rang en titel van provinciaal bewaarder van het kadaster in de provincie Overijssel, behoudens aanspraak op pensioen. Benoemd tot kontroleur van de direkte belastingen en het kadaster in de provincie Overijssel, de heer W. van Konijnenburg, thans adjunkt-kontroleur te Maastricht, en tot adjunkt kontroleur van de direkte belastingen en het kadaster te Maastricht de beer P. H. de Gelder, thans surnumerair bij het zelfde vak te Middelburg. ---