Onderwijs. De afdeeling Zeeuwsch-Vlaanderen (westelijk deel) van het Nederlandsch onderwijzers genootschap hield den 13 dezer te Oostburg haar dertigste vergadering, om haar tienjarig bestaan te herdenken. — Door de commissie van toezicht op de scholen voor middelbaar onderwijs te Goes zijn ingeschreven 38 leerlingen en 3 toehoorders voor de hoogere burgerschool en 13 leerlingen voor de burgeravoudschool, alzoo te zamen 54 jongelieden, waarbij uog zullen komen 5 leerlingen voorde hoogere burgerschool, wier opgaven niet volledig genoeg waren om zo dadelijk te kunnen inschrijven. --- Marine en leger. De luitenant ter zee te klasse jhr. A. C. van Haeften, Ie officier op Zr. Ms. transportschip de Heldin, wordt met den laatsten dezer, en de officier van gezondheid 2e klasse P. J. van dienende op Zr. Ms. stoomschip Cycloop, met den 15 dezer op non activiteit gebracht. Daarentegen worden met den eersten October aanstaande geplaatst: op Zr. Ms. transportschip de Heldin, als Ie officier, de luitenant ter zee Ie klasse G. W. C. Westenberg; en op Zr. Ms. drijvende batterij Neptunus de luitenant ter zee Ie klasse D. Schuurman; terwijl de officier van gezondheid 2e klasse J. J. W. de la Cour met den 16 dezer geplaatst wordt op Zr. Ms. stoomschip Cycloop. --- Rechtszaken. BEHANDELING VAN HET GEDING TEGEN J. N. VAN DER HALEN, A. PAULUSSEN EN H. L. WARNAU. Zitting van Woensdag 13 September. Wanneer wij trachten een beknopt overzicht te geven van hetgeen in deze zitting verhandeld is, dan moeten wij in du eerste plaats melding maken van het hooren van den getnige C. M. Ie Sage ten Broek ten aanzien van de punten twee tot en met zeven der beschuldiging, in ons vorig nommer in het kort medegedeeld. Deze getuige erkende dat hij de verschillende stukken, op laat van den eersten beschuldigde en tegen vergoeding, van de erven C. Hocke heeft geïnd, na invulling van het blanco-endossement. Op de opmerking van den procureur-generaal, dat hij zich alzoo geleend heeft tot het invorderen van gelden welke hij wist dat niet verschuldigd waren, antwoordde de getuige dat hij dit niet geweten heeft en steeds ter goeder trouw heeft gehandeld, ja dat hij zelfs aan den eersten beschuldigde zou gezegd hebben, toen deze hem weer de invordering eener schuldbekentenis opdroeg, dat hij het niet goed vond dat deze vioeger gezegd had geene schuldvorderingen ten laste van de erven Hocke te hebben en thans andermaal daarmede voor den dag kwam; hierop zon hem door den beschuldigde geantwoord zijn dat hij niet zeggen kon nog moer vorderingen te hebbeu, daar dit geheim moest blij ven tot veertien dagen voor den vervaldag. (Deze geheimhouding is ook op verschillende stukken, onder bedreiging van boete, verplichtend gesteld.) De beschuldigde ontkende dit laatste ten sterkste. Hij voegde er bij dat hij, ten behoeve van derden, wel stukken aan Ie Sage ten Broek ter inning had ter hand gesteld, doch hem daarvoor niet had betaald uithoofde dugetuige zich zelf betaalde. Voorts ontkende hij ook, hetgeen door den getuige werd opgegeven, dat hij dezen op verzoek van Hoogenboora herhaaldelijk zou hebben gemachtigd tot vermindering zijner vordering. De getuige is zijns inziens veel te slim om zich om den tuin te laten leiden en tracht te beinantelen dat hij vaak meer geld ontvangen dan overgemaakt heeft. Evenzeer ontkende hij wat door den getuige werd verklaard omtrent het aanbieden van inkt tot het invullen van endosseinenteu, welke inktsoort de eerste beschuldigde nl. zou hebben aangeboden, omdat deze iets lichter was dan de donkere welke de getuige gewoonlijk gebruikte. De beschuldigde toonde zich over deze opgave ten zeerste verwonderd en zeide dat hij daarvan niets begreep. Van deze verklaring is evenwel aanteekening geschied. De verschillende verdere verklaringen van dezen getuige omtrent de onderscheidene stukken, ontlokten het openbaar ministerie herhaaldelijk opmerkingen over de vreemde houding van den getuige ten aanzien dezer schuldvorderingen. Uit hetgeen de getuige W. Borrendamme verklaarde bleek o. a. dat deze met den vroegeren griffier der arrondissements rechtbank te Zierikzee wijlen mr. J. Berman vertrouwehjken omgang heeft gehad, waarbij hein gebleken is dat die heer, die gezegd wordt verschillende schuldbekentenissen te hebben afgegeven, in zeer ongunstige fiuanciëele omstandigheden heeft verkeerd, zoo zelfs dat hij getuige hem op zijn verzoek onderscheidene ' malen geldsommen, som 3 slechts tot een bedrag van een of twee kwartjes, heeft voorgeschoten. Nimmer heeft hij ook bemerkt dat mr. Berman disconteerde eo nimmer heeft die heer — ditwas het antwoord van den getuige op eene vraag van het openbaar ministerie — geztgd of eonigen schijn gegeven dat.hij in het bezit was van papieren van waarde, waarvan hij geen betaling kon krijgen en waarover hij moest zwijgen,omdat het bestaan daarvan geheim moest blijven. Ten aanzien van den eersten beschuldigde, dien hij in vroeger jaren zeer goed heeft gekend, en roet wien hij later op het kantoor van diens vader is werkzaam geweest, verklaarde de getuige, dat hij den beschuldigde wel eens handteekeningen op stukjes papier heeft zien vervaardigen. Van eenige tusscheu Berman en Hocke bestaan hebbende betrekking was hem niets bekend, evenmin als van eene, volgens de verdediging, bekende slordigheid in de administratie vau wijlen C. Hocke. De eerste beschuldigde erkende dat hij met den getuigo sinds hunne jeugd tot vóór twintig jaren in zeer goede verstandhouding heeft verkeerd, doch in de laatste twintig jaren nimmer twee personen „zoo fiament tegenover elkander hebben gestaan" als hij tegenover den getuige en de getuige tegenover hem. Hij ontkende voorts zich ooit aan eenige valschheid in geschrifte te hebben schuldig gemaakt. De tweede beschuldigde is bij dezen getuige als een actief man bekend. Ten aanzien van de geldelijke ongelegenheden van wijlen mr. J. Berman werd mede gewag gemaakt door de getuigen P. Tuytel en G. de Vries, uit wier verklaringen het openbaar ministerie dan ook de gevolgtrekking maakte dat mr. Berman nooit iemand is geweest die beschikken kon of het aanzien had van te kunnen beschikken over eenige duizende guldens. Deze getuigen verklaarden ook dat de eerste beschuldigde onderscheidene malen in financieele moeilijkheden verkeerd en hulp genoten heefr. De getuigen A. Btiyze Mz. en A. Buyzo Dz. deelden mede dat zij niet weten dat wijlen hun den 19 September 1.85') overleden vader — ten wiens name ook schuldvorderingen voorkomen— ooit eenige pretentie ten lasto van C. Hocke gehad heeft. Wel verklaarde eerstgenoemde gehoord te hebben dat onder een aangeboden solieden borgtocht geld is gevraagd op eene acceptatie, geteekend door C. Hocke en in het bezit van F. Jansons, afkomstig van van der Halen, doch toen zijn vader dit laatste hoorde heeft hij het geld dadelijk geweigerd. Laatstgemelde getuige verklaarde nog dat wijlen zijn schoonvader, die den 14 Juni 1863 is overleden, lang ciediteur van den eersten beschuldigde is geweest, ontstaan door huishuur eu geleverde winkelwaren. De beschuldigde antwoordde dat den getuigo Buijze ook niets bekend kon wezen van zijue relatiën met hun vader, omdat deze hem, als hij hem spreken moest, altijd in den tuin ontving, en dat wijlen D. Buijze niet éen maar wel drie acceptatiën ieder van /"1000 van hem ontvangen heeft. Na het hooren van den getuige J. G. Bohl, wiens verklaringen, voor zoover wij konden verstaan, geene bijzonderheden bevatten, werd nog gehoord de getuige a décharge C. van der Lek de Clercq, en wel over het achtste punt van beschuldiging. Hij verklaarde op de hem gedane vragen in hoofdzaak dat hij alleen met de zaak bekend is doordien J. Hoogenboom herhaaldelijk zijne financieële hulp heeft ingeroepen tot betaling van schuldvorderingen .ten laste van den boedel zjjnsgrootvadersC, Hocke. De herhaling dier vorderingen heeft hem echter later de betaling er van doen afraden, daar hij begon te twijfelen aan de echtheid van herkomst en aan valschheid in geschrift begon te denken. Niettegenstaande dien welmeenenden raad is Hoogenboom steeds met de betaling voortgegaan, vermoedelijk uit vrees dat zijne familie, vooral twee oude tante 3, in onaangenaamheden zouden kunnen komen. Namens den tweeden beschuldigde werd den getuige ook gevraagd, of hij zich niet herinnerde dat in het voorjaar van 1858 die beschuldigde zich bij hem op het kantoor vervoegd heeft, nadat de getuige zich te vergeefs naar de woning van den beschuldigde had begeven, en hem op dat kantoor, naar aanleiding van zijn verzoek, inzage is gegeven van eene schuldbekentenis ten laste van C. Hocke, na welker inzage hij zou gezegd hebben, dat de besch. gerust kon zijn en de betaling zou volgen. Hieromtrent ontkende de getuige de mogelijkheid niet, ofschoon hij verklaarde dat hij het zich niet meer herinnerde, doch hij in allen gevalle toen geen oogenblik aan de echtheid van het stuk heeft getwijfeld. ■ De tweede beschuldigde betoonde zich hoogst verwonderd over de verklaring van den getuige dat hij zich het gebeurde niet meer kan herinneren. Nadat aan een zevental getuigen verlof was gegeven om huiswaarts te keeten, is de zitting geschorst tot Donderdag morgen te tien uren. Zitting van Donderdag 14 September. De lezing van het negende punt van beschuldiging ging vooraf aan do voortzetting van het getuigenverhoor. Wat dat punt inhield deelen wij dus eerst iv het kort mede. Er is betaling gevraagd van een acceptatie, gedagteekend Zonnemaire 26 Juli 1838, groot/1000 en vijf jaren intrest, vervallende eene maand na afbetaling eener schuldbekentenis dd. 24 Juli 1838, gegeven ten behoeve van mr. J. Berman of order, of aan toonder, „als eene allerlaatste betaling," onder nader omschreven voorwaarden. Deze scliuldbekeutenis is onderschreven Corn. Hocke Jz. en verstorkt door de woorden: „Goedgekeurd door mijn zoon Joh. Hocke Cz." Hieronder staat „Voor mij aan den heer (blanco) waarde genoten. Zierikzee 3 December 1849. J. Berman." Bovengenoemde schuldbekentenis, ten bedrage van ƒ1250, met inbegrip van intrest, is betaald aan den heer G. H. Steïnigeweg door J. Hoogenboom, onder verklaring dat er — volgens de acte van beschuldiging en het stuk zelve — ten laste van de erven C. Hocke Jz. geene pretentiön meer in handen waren, afkomstig van C. Hocke Jz. of J. Hocke Cz. Omtrent dit punt werd in de eerste plaats gehoord do heer B, W. H. vau Maanen, vroeger scheepsmakelaar te Brouwershaven, thans wonende te Amsterdam. Dezo getuige herkende bovengenoemd stuk, als zijnde hem op zijn kantoor ter endosseering door den tweeden beschuldigde aangeboden. Vroeger heeft hij Paulussen goed gekend, doch desniettegenstaande weigerde hij diens verzoek tot endosseinent van bovengenoemd stuk (waarop getuige zich niet herinnert den naam van J. Berraan gezien te hebben), en wel omdat het hem niet aanging. De tweede beschuldigde beweerde destijds tegen dien getuige dat hij deze schuldbekentenis gekocht had, hetgeen evenwel den getuige niet belemmerde in zijne verklaring dat hij niet begreep waarom die beschuldigde juist een datum op dat stuk hebben wilde. De beschuldigde Paulussen verklaarde dat hij nooit ecu endossement of het stellen van een datum op het stuk aan den getuige heeft gevraagd ; hij heeft alleen, zooals hij opgaf, eene voldaan-teekening verzocht, en dat wel ten verzoeke van J. Hoogenboom, terwijl het stuk hem - in handen zou zijn gekomen door den eersten beschuldigde, die hem tegen ƒl5O belooning met de inning belastte. — Een en ander was voor den eersten beschuldigde echter niet voldoende om hem te brengen tot hot erkennen van de hem vertoonde schuldbekentenis. Bovengenoemde getuige weigerde het plaatsen van een endossement, doch de volgende, de heer G. H. Steinigeweg, zag daarin geen bezwaar. Hij handelde echter, zooals hij verklaarde, te goeder trouw en zonder eenig vermoeden van kwade praktijken, hoezeer do tweede beschuldigde hem, naar hij meende, de plaats tot het stelleu van qnitantie op het stuk heeft aangewezen, met opeulating eener ruimte voor endossement. Die getuige verklaarde voorts dat er geen sprake is geweest van het stellen van een anderen datum dan de ware, alsmede dat, zoo de beschuldigde van der Halen met het stuk gekomen ware, hij het endossement zon geweigerd hebben. Bij het tiende punt van beschuldiging wordt ten laste gelegd dat ter betaling is aangeboden eene schuldbekentenis, gedagteekend Zonnemaire 31 Juli 1838, groot ƒ2OOO, en vijf jaren intrest tegen 2j percent, betaalbaar 15 Juli ISSB, afgegeven ten behoeve van mr. J. Berman, order of toonder, ter geheele afdoening van „alle onze zaken" en ook „dezer allerlaatste effectenzaak." Onder dit stuk staat eene borgstelling en vijfjaar intrest a 2J percent, geteekendj. Hocke Cz.; voorts eene overdracht in blanco, dd. Zierikzee 7 April 1840 en geteekend J. Berman. waarin de woorden „LI. L. Waruau gedaan" blijkbaar later zijn ingevuld. Voorts bevat het stuk eene kwijting, luidende: „den geldelijken inhoud dezer op heden in dank ontvangen; Zierikzee 15 Juli 1858 ; H. h. Waruau." Omireut dit punt werd als getuige gehoord mr. J. Moolenbnrgh, procureur te Zierikzee, die op verschillende tijdstippen aan de familie Hoogenboom adviezen heeft gegeven ten aanzien van sommige schuldvorderingen ten laste van C. Hocke. Deze getuige verklaarde onder meer dat hij in de meening heeft verkeerd dat Hocke in het laatst van zijn leven in eene of andere zijner betrekkingen moeilijkheden heeft ondervonden, en dat de een of andere deugniet daarvan heeft weten gebruik te maken. Meermalen heeft hij echter de familie lloogenboom de betaling van de hun vertoonde stukken ontraden, daar hij zelf aan de gedane ehcheu niet zou hebben toegegeven, en hij het alleen wijt aan gemis van zelfstandigheid en vrees voor de publieke opinie, dat de heer J. HuogenbooiQ desniettegenstaande aan de gedane vorderingen voldeed. Voorts gewaagde hij van geruchten, volgens welke de oude heer Hocke niet stipt zou zijn geweest in de afdoening van boedelzaken. Hij was het echter eens met den voorzitter dat, zoo er voor die geruchten eenige grond ware geweest, er zeker wel iets ! zou zijn geëntameerd tegen deu boedel van Hocke (in ; 1840 overleden), daar in 1851 de liquidatie van de zaken der weeskamers is begonnen, waartoe e(ne commissie is benoemd, die ook ter zijde werd gestaan door io deze provincie met het geven van inlichtingen belaste personen. Hij ontkende zelfs de mogelijkheid niet dat, in verband met de in Zierikzee bekende positie van den beschuldigde van der Halen,die praatjes aan dezen hun oorsprong hebben ontleend, daar hein geen feiten van Hocke bekend zijn, welke al die schuldbekentenissen met mogelijkheid ten gevolge zonden kunnen hebben. Na de arrestatie van van der Halen heeft ook de circulatie van stukken opgehouden, hetgeen, volgens den procureurgeneraal, zeer natunrlijk is te achten, daar (ie fabriek, waaruit zij voortkwamen, toen gesloten was. — Op de vraag van den verdediger des eersten beschuldigden, of het hem niet onverklaarbaar was voorgekomen dat al do schuldbekentenissen, waarvan sprake is, ecist twintig jaren later betaalbaar waren, verklaarde de getuige dat hij daarvan geen uitlegging kon geven. Na het hooren van dezen getuige geschiedde voorlezing van het arrest van verwijzing en der acte yan beschuldiging voor zooveel de punten elf tot vijftien betreft, waarvan wij den inhoud hier verkort mededeelen. De elfde schuldbekentenis is gedagteekend Zonnemaire 31 Juli 1838, groot ƒ 600, betaalbaar l(i Juli 1858, ten behoeve vau mr. j. Berinan of toonder, „ter afdoening van alle zaken", onderteekend door C. Hocke Jz. Vau onder staat: „voor mij aan toonder dezes, J. Berinan", en voorts bevat het de kwijting: „Voldaan den inhoud dezes ter somma van ƒ600; Zierikzee 29 Juli 1858; pr. ord. C. E. Jnnes Mant, H. L. Warnau." — Met betrekking tot dit punt is de slotsom van het openbaar ministerie dat de eerste beschuldigde deze schuldbekentenis bedriegelijk heeft verzonnen en vervaardigd, alsmede door verzonneu overdracht tot gebruik gereed gemaakt; dat de tweede beschuldigde, bewust van de misdadige herkomst dier bescheiden, ze van den eersten heeft gekocht, eu na de inning betaald; dat de derde beschuldigde met een en ander niet- onbekend heeft kunnen zijn en zich, tenen geldelijke belooning bedriegelijk voordoende als eigenaar dier valsche schuldbekentenis, als ware zij echt, door de erven C. Hocke Jz. heeft doen betalen en alzoo langs bedriegelijken weg van een deel van hun vermogen heeft meester gemaakt. Het twaalfde punt van beschuldiging is eene ter betaling aangeboden schuldbekentenis, gedagteekend Zonnemaire 20 Juli 1836, afgegeven door C. Hocke Jz. en waarvoor zich mede hoofdschuldenaar stelt J. Hocke Cz. Zij is groot/" 1348, zonder intrest, de waarde in contanten genoten, ten behoeve van mr. J. German, order of toonder. Onder dagteekening van 10 September 1838 is deze schuldbekentenis door de drie bovengenoemde personen overgedragen aan den debitant der staatsloterij M. L. van Bergen, order of toonder, waarbij deze zich verbindt tot naleving der in de oorspronkelijke schuldbekentenis gestelde voorwaarden,terwijl de opeischbaarheid der schuld nader wordt bepaald op 15 Juli 1859 of eene maand daarna. Op dit stuk komt verder voorcenegoedschrüving in blanco, terwijl C. Hocke aan de keerzijde zich verbindt tot betaling der boete, van het zegel der overeenkomst en de overdracht. De tweede beschuldigde zegt dit stuk met de drie volgende gekocht te hebben van den eersten, hoezeer deze dit ontkent. De eerste der drie volgende is eene schuldbekentenis, gedagteekend 20 Juli 1836, groot ƒ2300 en vijfjaren intrest, geteekend door C. Hocke Jz. ten behoeve van J. de Looze, deurwaarder te Zierikzee, order of toonder, betaalbaar 15 Juli 1856, houdende bedreiging van ƒ6OO boete tegen het kenbaar maken vóór den vervaldag. Op dat stuk staat: „Ontvangen van den heer C. Hocke op deze obligatie/500, J. de Looze;" daaronder eene overdracht van C. Hocke Jz. en J. de Looze aan mr. J. Berraau, voor rie overschietende ƒ LBOO, geteekend door genoemde drie personen. De goedschrijving in blanco is van J. Berman, zonder dagteekening, waarbij nog behooit eene anlere overeenkomst, houdende nadere bepaling dat de aan Berman overgedragen ƒ 1800 eerst betaalbaar worden gesteld op 15 Juli 1859. liet bedrag dezer schuldbekentenis is door den derden beschuldigde van J. Hoogenboom geïnd. Gelijktijdig met de beide vorige is ter betaling aangeboden eene schuldbekentenis van ƒ2600, ouder dagteekening van 6 September 1838, geteekend C. Hocke Jz., gegeven ten behoeve van mr. J. Bei man, order of toonder, „waarde in contanten genoten, tot geheele afdoening van alle onze zaken, speciaal der zaak van /7000 en in■ tresten." Vervolgens komt daarop voor een borgstelling voor ƒ 2600 door J. Hocke Cz. en voor hem aan den heer (blanco) of toonder, waardj genoten, geteekend J. Berman. Eindelijk komt op de derde bladzijde eene bepaling voor eener boete van ƒ6OO, getei kend door genoemde drie personen, onder dagteekening van 6 September 183 S. Evenzeer heeft de derde beschuldigde van de erven C. Hocke Jz. de betaling geëischt van eene schuldbekentenis, gedagteekend 10 September 1838, ondertcekend door C. Hocke Jz. en mede als hoofdschuldenaar door J. Hocke Cz. Zij is groot ƒI2OO en betaalbaar gesteld 15 Juli 1859, ten behoeve van mr. J. Berman, en wordt "gezegd te strekken tot afdoening van vier jaren intrest eener schuldbekentenis van/7000, vernietigd ingevolge overeenkomst. Omtrent de vier laatstgenoemde schuldbekentenissen is, na eene door den derden beschuldigde gevoerde bedreigende briefwisseling met J. Hoogenboora, bij mr. J. Moolenburgh tot schikking overgegaan en zijn deze schuldvorderingen betaalbaar gesteld bij overeenkomst van 15 Juli 1859 op nieuwe termijnen van drie maanden tot drie maanden, met bijbetaling van rentea vijf ten honderd. Deze overeenkomst, waarbij do derde beschuldigde zich als eigenaar gedraagt, is ten uitvoer gelegd door het trekken van wissels tot dat bedrag door H. L. Warnau, die betaald zijn ten kantore van den heer Moolenburgh te Zierikzee. Bovendien komt daarvoor eene kwijting voor op het dubbel der overeenkomst bij bet betalen van den laatsten termijn. Bij de sluiting van genoemde overeenkomst op 15 Juli 1859 is o. a. tevens afgegeven eene afrekening, dd. 15 Maart 1839, betrekking hebbende op de vier laatstgenoemde schuldbekentenissen. Volgens deze door C. Hocke en J. Berman ouderteekende afrekening zou eerstgenoemde schuldig blijden /7048, welke op den vervaldag aan mr. J. Berman of toonder zouden betaald worden en waarmede „alle mogelijke denkbare zakeu" zouden zijn afgedaan. De echtheid der laatstgenoemde schuldbekentenis is door J. Hoogenboom betwijfeld. Door deu getuige M. Platschorre werd onder meer verklaard dat hij kennis draagt vau het innen van twee schuldvorderingen ten laste van de erven llockc, zonder medeweten van van der Halen. Van deze verklaring geschiedde aanteekening. Ook heeft deze getuige in 1863 eene som van ƒ249 van J. N. van der Haleu te vorderen gehad, dien hij om een wisselbrief heeft gevraagd omdat hij geld moest innen van J. Hoogenboom, die echter op navraag van Platschorre heeft ontkend eenige gelden aan van der Halen schuldig te zijn. De getuige P. G. de Looze legde eene verklaring af, geheel in strijd met die voor den rechter-corainissaris. Il ii Il> I- ■■■!■ ITI ■MI__HI 1111 ■ II waar hij — om van het overige te zwijgen — o. a. heeft opgegeven dat hij indertijd, toen hij voor den eersten beschuldigde schrijfwerk verrichtte, eene declaratie op zegel heeft moeten schrijven, met zeer hleeken inkt, waaronder met de voor het lichaam van het stuk noodige ruimte de naam van C. Hocke Jz. was ingevuld. Hiervoor werd hem ƒlO als belooning toegezegd, die hij echter nimmer ontvangen heeft. Ter terechtzitting trok hij die verklaring even als andere weder gedeeltelijk in, hetgeen tengevolge had dat hij door den voorzitter alsmede door den procureur-generaal herhaaldelijk opmerkzaam werd gemaakt op zijne vreemde houding en het gevaar dat hij liep om, wegens verdenking van het afleggen eener valsche verklaring, een requisitoir ten zijnen laste genomen te zien. Volgens den eersten beschuldigde -— die onder anderen zegt dat hij nooit eenedcclaratieop zegel geschreven heeft — is de laatstgenoemde getuige stompzinnig wegens misbruik van sterken drank. Deze beweering was volgens den getuige onwaar en misschien integendeel wel op dien beschuldigde zelven toepasselijk. Het verder verhoor van dezen getuige is tot later uitgesteld, terwijl hem de raad is gegeven zich goed te herinneren, ten einde een requisitoir ten zijnen laste, op grond van het hem voorgelezen wetsartikel, te ontgaan. De'getuigen J. Slicrendrecht en C. Westplate gaven eenige algemeene inlichtingen ten aanzien van den eersten beschuldigde en van door deze gedane en ontvangen vorderingen, die wij, als voor onze lezers minder belangrijk, achterwege laten. Aan het eind der zitting werd weder aau een drietal getuigen verlof gegeven zich te verwijderen. Den 13 dezer heeft de arrondissements rechtbank alhier uitspraak gedaan in bet geding van Louis Koster, sigarenmaker alhier, eiecher tegen de adelborsten welko hem op den 5 December 1863 eene onherstelbare verwonding (het verlies van zijn rechter oog) hebben toegebracht. De rechtbank, passeerende den door den eischer gedanen incidentelen eisch om toegelaten te worden tot een getuigenverhoor en bericht van deskundigen, heeft dadelijk ten principale uitspraak gedaan en oordeelende dat er in deze van geene solidariteit sprake is, den eisch ongegrond verklaard en den eischer veroordeeld in de kosten. ---