ONZE VISSCHERIJ ledereen spreekt over de moeilijkheden van den boer, iedereen denkt aan de landbouw en aan het harde lot dat haar getroffen > heeft, dank zij de zegeningen van de duitsche cultuur. En wij leven van harte met de' landbouw mee. Maar wie spreekt over onze visschers? Niemand. '.'.'.'-.'"."'.,'C^'Qi^l Onze visschers en onze visscherij dreigen vergeten te worden. Vergeten te .worden op een vergeten eiland. Dat zal niet gebeuren, want dat verdienen zij niet. Wij praten ' zoo graag over stoere Zeeuwen, koene Hollanders, en wij verdiepen ons zoo graag in het heldhaftige maar grijze verleden, en wij citeeren woorden van De Ruyter," van Coen .. woorden, woorden. : Maar als u inderdaad stoere mannen wilt zien, ik kan ze u wijzen. Onze visschers.. .Ze praten weinig; in tegenstelling tot bijna alle andere mannen die ik ontmoet zeggen zij niet dat ze helden zijn. Zij zwijgen ook over'hun'hafde lót,~bver de offers die zij gebracht hebben en over den strijd die zij gestreden hebben en nog strijden. Dat is stoer. Maar dan zullen wij voor hen spreken, omdat er iemand voor hun rechten opkomen moer. In 1940 werden door het ons bekende roofzuchtige geboefte 14 visschersvaartuigen uit de Zierikzeesche haven gestolen. Maar onze visschers gaven het niet op na dezen.slag, zij wisten er in den loop der jaren weer vier te bemachtigen. Maar ook deze schepen vielen ten prooi aan de niets ontziende plunderzucht der moffen. En nog waren ze niet ontmoedigd, en nog streden ze door, vasthoudend, volhardend. En weet u wat voor vergoeding ze kregen ? Schrik niet: vijf heel e, harde guldens per dag per vaartuig. De guldens waren overigens niet hard, maar van papier. Voor velen eindigde deze vergoeding al in Juli 1944. En daar staan ze nu, deze stoere vaderlanders, op den wal. Wij mogen en willen niet toestaan dat deze kerels aan hun lot worden overgelaten. Dit zijn mannen, Nedërlandsche mannen, die alle eigenschappen bezitten die ons volk voor zijn wederopbouw noodig heeft. Tegen onze visschers behoeft niet gezegd te worden dat ze aan den arbeid moeten gaan. Niemand zal hen arbeidsschuwheid verwijten. Hun handen staan goed, hun' harten zitten op de rechte plaats. Zij vragen geen steun, daar zijn ze te trots voor, Goddank.. J^ii Zij vragen alleen te mogen werken, maar dan ook in hun eigen harde bedrijf en op hun eigen terrein, op het water. Laat niet het beste, fermste en kordaatste deel onzer bevolking tot werkeloosheid gedoemd zijn. Ze willen werken,• en hard werken ook ! Geef hun de kans. Ze hebben er recht op. Zij en de drie en dertig sóliede visschersgezinnen die nu lijden onder werkeloosheid. Er liggen van de heele vloot nog vijf schepen in de haven. Maar met deze 5 schepen zullen ze visschen. Met deze vijf schepen zullen zij visch en mosselen en garnalen' aan land brengen om de bevolking van ons vergeten eiland de zoo brood noodige en gezonde voedingsmiddelen te verschaffen. Maar. hun water mag niet bevaren worden. Er liggen mijnen in de Hammen, in de Roompot en in de Grevelingen. Zij willen wel maar zij kunnen niet. En daarom roepen wij dringend en nadrukkelijk de Nederlandsche en Engelsche autoriteiten op om deze' wateren ten spoedigste te laten vegen. Alle Zeeuwsche visschers, ook die van niet-vergeteneilanden, vragen er om. Kapitein Roest, helpt u de visschers aan hun schepen en aan hun vischwater. Zij verdienen het! Do it now! --- Rusland wordt hersteld door Duitsche krijgsgevangenen Men schat het aantal Duitsche krijgsgevangenen, dat in Russische handen is, op 4 a 5 millioen. Behalve de oudere leden van den Volkssturm, vrouwen en gewonden, die — ten getale van ongeveer een millioen — in Oost-Duitschland, Opper-Silezië en Polen zijn ondergebracht, is het grootste deel dezer gevangenen in kampen geïnterneerd bij Leningrad, Moskou, Minsk, Stalingrad, Kief, Charkof, Sebasto'pol en andere verwoeste of beschadigdesteden. Daar zijn zij verdeeld in 3 categorieën. In de eerste categorie zijn ondergebracht de oorlogsmisdadigers • die verantwoordelijk zijn' voor het fusilleeren en mishandelen van Russen. Deze „terroristen" zullen —r.ten getale van 10.000 '■—) nog in den loop van dit jaar berecht moeten worden; ën wel in de gemeenten,'.waar zij hun wreedheden misdreven hebben. . De tweede groep zal bestaan uit hen,'CdieJals willooze werktuigen van hun meesters de fabrieken, dorpen, enz. hebbén doen vernielen. Zij zullen: niet naar huis terugkeeren, voor alles weder is hersteld wat zij hebben verwoest, ien men berekent, dat .{nun arbeid twee of drie jaèriduren zal. Onder deze; categorie vallen de meeste leden van de Waffën-S.S.', Het komt voor dat zij saboteeren door langzaam te arbeiden. . De V.' P. gewaagt van een dergelijk geval, waarin de' controleerende Sovjetofficier niet ; tüsschenbeide kwam omdat hij aldus redeneerde : „Volgens óns zorgvuldig je opgemaakt plan. zou hetiwerkivjolkómen voltooid kunnen zijn binnen 27 maanden. IndienpnzeTeutopnsche vrienden 72 maanden noodig zouden hebben, zullen zij niet naar huis" terugkeeren vóór het werk af is. Ongetwijfeld zullen zij zich daarvan te eeniger tijd rekenschap geven". Ten slotte wordt dan de groote- groep te werk gesteld, waarvan men de leden individueel niets ten laste kan leggen. Zij zullen faciliteiten genieten, werken op boerderijen en in steden, en naar huis terugkeeren zoodra er in Duitschland plaats voor hen is en Rusland hun arbeid niet meer noodig heeft. Men neemt aan, dat allen binnen twee jaar zullen zijn gerepatrieerd. (Y.P.) --- Generaal Cr er ar is met duizenden Canadeesche soldaten te Halifax in Canada aangekomen. Ottawa bereidt zich op een grootsche ontvangst voor, Op aanbeveling van maarschalk Tito heeft het voorloopig parlement van Zuid- Slavië een amnestiewet aangenomen, nopens welke duizenden Zuid-Slaviërs, die wegens collaboratie of dergelijke aanklachten zich in hechtenis bevinden of reeds veroordeeld zijn, in vrijheid worden gesteld. --- Ministerieel bezoek aan Zeeland Dr. L. J. M. Beel, min. van binnel. zaken, bracht Vrijdag een bezoek aan Zeeland voor het voeren van besprekingen met de burgemeesters der verschillende Zeeuwsche gemeenten. In het gemeentehuis te Goes had een vergadering plaats met den Commissaris der Koningin, leden van Ged. Staten en den griffier der Staten, het dagelijksch bestuur der gemeente Goes en de burgemeesters van vele gemeenten uit Walcheren, de beide Bevelanden, Schouwen en Duiveland en Tholen. Op vlotte wijze zijn tal van kwesties besproken, voor een deel naar aanleiding van uit de vergadering gestelde vragen. Dé minister zegde toe zoo spoedig mogelijk noodwoningen te doen bouwen. . Inzake, de zuivering gaf de minister de verzekering, dat deze spoedig tot een einde zal worden gebracht. De minister heeft het plan binnenkort over deze materie voor de radio te spreken. --- . Het laatste^gat in. _den Wieringermeerdijk 'is thans gesloten. Men kan nu met de droogmaking beginnen. --- VERGETEN We gaan de noodklok kleppen, Ons roeren en ons reppen.. We gaan reclame maken. En schreeuwen van de daken: Ons eiland wordt vergeten! Waarom ? We willen t weten. • Ons land in 't hoekje schoppen, We kunnen 't niet verkroppen. We willen 't niet verdragen""'.. En blijven daarom vragen: Waarom ons steeds vergeten ? We moeten d' oorzaak weten. • We gaan de stormklok luiden En dat zal strijd beduiden. Eerst dan de wapens neergelegd j Als onrecht plaats maakt voor %het Recht. Héél Holland zal het weten. Dat Schouwen tcordt vergeten. --- zout ha. zoet Schouwen—Duiveland H500 — Tholen en - . ncnn ' 3000 ; — . St.-Phllipsland luBUU/7800 Noord-Beveland... 80 — O. Zuid-Beveland . . 2900! "7 W. Zuid-Beveland . . 1100 '.-V-irT Walcheren'. , . . . 12500, — Zeeuwsch-Vlaanderen 1100 j 5002300 --- De in het stadion te Amsterdam gespeelden voetbalwedstrijd tussehen de stedelijke elftallen van Brussel en Amsterdam, werd door dé Belgen, met 2—1 gewonnen. --- Nederlandsen Indië in de branding Er zijn andere verhoudingen ontstaan Dezer dagen is hier te lande teruggekeerd oud-minister- P. A.' Kerstens, die in September 1944 naar de Indische regeering in Australië vertrok om zich daar op de hoogte .te stellen van de laatste ontwikkelingen. ... Aan een redact. van A.N.P.- ANETA vertelde de heer Kerstens van zijn ervaringen op allerlei gebied. In den loop van het gesprek bleek, dat Ned.-Indië zwaar heeft geleden onder den druk van den Japanschen bezetter, doch dat gegronde hoop bestaat voor een groote toekomst van dit eilandenrijk. Om dit te bereiken zal er veel arbeid moeten worden verricht. \" Wat de positie der Europeanen tijdens de Japansche bezetting betreft, zeide de heer Kerstens, dat alle Europeanen in Ned.-Indië zijn geïnterneerd en ondergebracht in kampen. De situatie in deze civiele kampen is zeer verschillend en hangt af van tal van plaatselijke omstandigheden. Waren in het begin de gezinnen gescheiden, later is dit gedeeltelijk gewijzigd en zijn vele gezinnen weer hereenigd. Over de kampen voor krijgsgevangenen is niet voel bekend, doch wat bekend geworden is geeft aanleiding tot sombere vermoedens. De houding van de Indo-Europeesche groep is in het vuur beproefd. De afkondiging van massale, strenge maatregelen tegen de Indo-Europeanen in Indië is er het beste bewijs voor, dat zij zich verzetterj tegen den Japanner en dezen veel last veroorzaakten. Hoe zal de Indonesiër staan tegenover het terugkeerende Nederlandsche gezag ? De heer Kerstens wees er op, dat de Inheemsche bevolking tot aan den dag van de bezetting op geen enkele wijze een vijandige houding aangenomen of getoond heeft tegenover de Europeanen. Ten tweede heeft het Japansche regiem zooveel kolossale fouten begaan jegens de Inheemsche bevolking, dat men er algemeen van doordrongen is hoe goed men het eigenlijk had onder de „kompenie". Wij Nederlanders kunnen er op rekenen, dat wij over het algemeen met verlangen worden terugverwacht, doch wij komen niet terug zooals het vroeger was. Er zijn andere verhoudingen ontstaan en de klok kan in dit opzicht niet worden terug gezet. ---