Schippers en havenarbeiders kunnen in Duitschland werk vinden ACTIE TEGEN DE ! WERKLOOSHEID —; onder de: schippers [en havenarbeiders te Amsterdam. In de gemeentelijke' Arbeidsbeurs werden .ongeveer 600 man. Ingelicht over de werkgelegenheid In Dultschland. Daarna werd de Inschrijving opengesteld. * . (Stapf) BIJ DEN HOOGEN GRAAD VAN MOTORISEERING VAN HET DUITSCHE LEGER — is het gewenscht, dat zooveel mogelijk soldaten op de hoogte zijn van motor-techniek. Een kijkje In een school, waar hierin' onderricht: wordt gegeven. \.'; (Holland) . OP DE VELUWE — en ongetwijfeld ook elders in ons land zijn vele autobussen omgebouwd voor paardentractie. Getrokken door drie paarden gaat het met een kalm gangetje door het fraaie landschap, waarvan de reizigers ... nu meer dan vroeger kunnen genieten. tvan Hoorn) DE ITALIAANSCHE OVERWINNING IN BKITSCH-SOMALILAND. — De vlag op het fort Jlrrch. (Holland) HET SEIZOEN SPOEDT TEN EINDE; IN SCHEVENINGEN ZIJN DE EIGENAARS VAN DE HOUTEN • TENTEN LANGS HET STRAND REEDS 'DRUK'BEZIG MET AFBREKEN. ENOPBERGEN;.'. ••;'--:-■;■' -TOT HETIVOLGEND JAAR." -V"'«-..-, V-"'; . :'.-■'- '; ' (Polyooon) JAN PIJNENBURG HEEFT ZONDAG J. L. ZIJN ROEMBJJKE WIELERCARRIÈRE AFGESLOTEN.'— Hij wijdt zich nu geheel aan zijn goed beklant r:'.'«-' café in Tilburg. Jan aan de tapkast. .' '--.-, (Polygoon). BOONENOOGST IN NOORD-HOLLAND DE WITTE EN BRUINE BOONEN WORDEN TE DROGEN. GEHANGEN OP Z.G. SCHANSEN TOTDAT ZIJ '„RAMMELEN IN DE SCHIL". " '' " " (PolvooohJE --- FEUILLETON Een viool verdween... door PAUL SCHOTT. 24).' V' ——— ■"'" ■'.'■"'■' Zijn" kleine oogjes gingen'schuil- in- de vleeschmassa's van zijn gezicht, maar toch hield hl] den Spanjaard - scherp in de gaten. Deze zocht zorgvuldig naar - een clgaret en stak haar met veel omhaal var. beweging I aan.* Er moest' een uitweg zUn. Het moest. Een: half millioen Lire!' De schooier. Er moest een uitweg zljnl . - - „Luister eens,' waarde heer. ■ Ik J betaal niets. Ik zal Integendeel direct de ! lolltte opbellen en Uw bezoek melden. U wordt gevangen genomen.' U Is • een ' vreemdeling. Men zal Uw duister '• verleden" naspeuren, en...-." .-<>■.■■■ •-•■■'■' •■• ■■' • "■■-'- •. zich nog veel meer voor den aankoop van de vlooi door den bezitter van de orde van den Perzlschen Leeuw Interesseeren.". Ook dit had > Zubiaurre' zonder • een enkel lachje gezegd. - '■• .-j. ■'•■-■. „U heeft de vlooi door Bozzi of door diens agent gekocht, dat weet ik en dat kan Ik de politie bewijzen. Ik wil het echter totaal Wet. Ik wil geld, alleen maar geld. Niets ligt nüj verder dan U onmogelijk te maken, of Iets dergelijks. Een groote zaak in de tropen is mislukt en Ik moet mijn bestaan hier opnieuw opbouwen. Daarom verzoek Ik U, mij te helpen.". •«. ■'■ ■ .Wederom was Cavalcantl bij deze ongehoord rustige, en daardoor dubbel brutaal klinkende woorden opgestaan. Nu liet hij zich zwaar vallen en kon niet verhinderen dat hem een naargeestig steunen ontsnapte. „U wilt mij dus materieel ruïneeren? Dat zal u niet gelukken." Hij had dadelijk berouw van deze woorden en voegde er aan toe: „Ik betaal niets." i Zubiaurre stond snel op. „Dan rijd Ik dadelijk met mijn brief naar de Vla Roma, I naar het hoofdbureau en morgenvroeg ■ verschijnt er In de kranten een kop: Commendatore Cavalcantl wordt beschuldigd de viool gestolen te hebben; hij ontkent.". Dat ls niet aangenaam. Ook al zou het u gelukken." ■ '■ De 'handelaar zuchtte een paar malen, stond toen ook op, hield zich staande tegen de zware Gothlsche tafel, die In het midden vau de kamer stond en zei eindelijk: „Wanneer Ik een half millloen' uit mijn zaak trek, kan Ik faillissement wel. aanvragen. Ik loochen, ook maar lets met de viool en den koop te maken te hebben.' Daar .ik echter ieder opzien vermijden moet — onder mijn klanten komen de eerste namen van Genua voor — en om mijn zaak niet te' schaden, ben Ik bereid. hoort u goed, slechts uit dit oogpunt ben Ik bereid, een zekere som te betalen, mits u oogenbllkkeltjk het land verlaat.". • De laatste woorden bracht hij' er steunend uit. Zijn geheele hoofd geleek, een vleeschklomp en hU moest met belde handen op de tafel steunen. , .Prachtig, nu zullen wij het. wel ■ gauw eens zijn", zei Zubiaurre en ging weer zitten. „Ik ben bereid lnplaats van een half millloen slechts honderdduizend Lire aan te nemen, mits u mij daarbij, of de viool overhandigt, die ik terstond gezamenlijk met u, Indien u dit wenscht, naar de politie zal brengen — daarvoor zullen we wel de een of andere geloofwaardige geschiedenis in elkaar draalen — of indien u mij den naam van uw kooper noemt". , Cavalcantl stond nog steeds voor de lange tafel, alsof hij een toast wilde uitbrengen: „Dat kan ik niet." „De kooper zal nooit te weten komen, dat ik zijn naam van u heb gekregen." „Laat me den brief zien!" zei de handelaar plotsellng./ ,Jk denk er niet aan."'Voor de'eerste maal lachte de Spanjaard. „Neem alsjublleft vlug een besluit: of de viool, of de kooper". . „U wilt of mij of de verzamelaar afzetten, nietwaar?" „Natuurlijk! — Aha — Is het dus een verzamelaar — «"■- — *l"*wiiiimjjMlJi"«>^ Zubiaurre knikte een Sint George uit de school van Tltlaan toe, die tegenover hem hing. „Ik vreesde reeds dat de viool naar Amerika aan een handelaar verkocht was." - Oh, Ik Idioot, dacht Cavalcantl, dat had Ik toch kunnen zeggen. Dus — geen uitweg! „Ik betaal vijftigduizend' Lire", l zei hij dan, terwijl zijn adem zwaar ging, „Ik kan Uw gekheid niet meer aanhooren." . • „En noem mij den naam van den kooper." • .Mijnentwege. Wanneer u mij belooft ach wat maal Ik om het woord van een dergelijk Individu." . . „Ik'ben tenminste geen;heler van een gestolen meestervlool. Nu, hoe heet de man? Ik geef u het eerewoord, van een bedrieger, dat Ik niet alleen uw naam verzwijgen zal, maar dat u ook nooit meer van mij hooren zult. Wanneer u het geld niet in huls heeft, neem Ik ook genoegen met een cheque; er is toch voor mij geen gevaar aan verbonden, want vijf minuten, nadat de cheque niet uitbetaald wordt, ls de aangifte tegen u gedaan. Cheque zonder naam, alstublieft!" Cavalcantl haalde zijn chequeboek te voorschijn,'schreef een cheque voor vijftigduizend Lire uit en zette met een diepe zucht zijn handteekenlng er onder, waarna hij' zelde: .Lorenzetti, de groote verzamelaar uit Vicenza, die In Grand Hotel Columbla woont, heeft de viool gekocht Niet van mij, maar ik weet ervan. • En verdwijn nu ■ ©ogenblikkelijk, anders laat ik u door mijn bedlenden eruit gooien." •■ Cavalcantl werkte den man de deur uit en bemerkte niet, dat zijn, tot nu toe zoo rustige bezoeker ineens zeer bleek geworden was. Terwijl hij de deurknop reeds In de hand hield, zei hij: ■ '„Lorenzettl? Die is helaas reeds vertrokken. Met de viool; maar niettemin, bedankt en tot ziens!" ■ Cavalcantl viel. met gesloten' oogen In zijn stoel neer, en het was hem te moede alsof hl] In dit halve uur twintig Jaar ouder Het Idee was oorspronkelijk van Lena uitgegaan. Men was er vele uren mee bezig geweest, om de zevenendertig door de politie verschafte adressen van menschen, die Sallmbenl heetten, na te zoeken. Men was In het Noorden In het Armenhuls geweest en In het Zuidelijkste deel van de stad in een wijk, waar een scheepstimmerman van dien naam woonde. Men was In oeroude, muffig ruikende hulzen, gevuld met katten en kinderen naar boven gegaan en had een Glogorio Sallmbenl, schrijfmachinehandelaar In het middelpunt van de stad ondervraagd, alles tevergeeïsch. En toen had Lena In een klein restaurant haastig haar ravioli nuttigend, na lang stilzwijgen gezegd: „Zullen wij dien Gomez tegen Cavalcantl uitspelen?" „Je bedoelt, dat lk naar Gomez moet gaan? Wat bedoel je met uitspelen? Oh. lk begrijp het!" riep Apt, ,Je bent toch een slimmerd. Ik zal Gomez op Cavalcantl loslaten!" - ■ — —- - „Die dikzak zal dol van woede zijn, dat hij nog lets van de-belooning overhoudt, nog lets van de paar honderd Lire, die Modena hem gegeven heeft • Men zou hem moeten vertellen, dat hij naar Cavalcantl moet gaan, die de viool heimelijk gekocht en verkocht heeft. Gomez moet hem het vuur zóó na aan de schenen leggen, tot Cavalcantl zijn kooper noemt, totdat wij tenminste te weten komen wie Sallmbenl ls.". ■ ■ .. . , . -.. . „Maar Cavalcantl zal liegen, precies zooals hij tegen mij gelogen heeft!" Lena, die In deze dagen zeer veel treurie voor zich uit had zitten staren, vond nu plotseling haar oude vrooltjkheld terug .Gomez moet zeggen, dat hij het hem "bewijzen kan indien de oude handelaar hem er dan uit Jaat gooien, hebben we pech ge■d\.m.aar lk geloof' *" "li v«>leer angst Wat denk -u ervan? Misschien heeft hij boter op zijn hoofd. En met die zon hier " (Nadru* verboden). ..' (Wordt vervolgd)..- ---