Kassandra keuvelt K- assandra was.volgens den grooteten Grieksen dichter, de schoon»-ste van de Trojaanse koningsdochters. Van Apollo kreeg ze, In ' ruil voor de belofte hem toe te behoren, de gave van de prophetle. Toen zij dat goddelijk, geschenk eenmaal ontvangen had, hield ze echter met Trojaanse ontrouw geen woord en uit wraak gaf Apollo haar nog dit lot er bij: niemand zou ooit haar profetieën geloven. Toen de Trojanen de schone Helena, die de aanleiding zou worden van de Trojaanse oorlog, binnen hun muren" kregen, voorspelde Kassandra haar mede-Trojanen de slechte afloop. Niemand geloofde haar. ' Sinds Homerus ls Kassandra de naam gebleven van tal van ongeluksprofeten, die hun land en hun volk - hebben gewaarschuwd tegen naderend onheil, maar die geen geloof vonden. ■ 1 De merkwaardigste Kassandra van Nederland heet E. den Herder en woont In Harderwi]k\ een evenzeer ten dode opgeschreven stadje als destijds Troja. ' .- \ • --- Boeiend boek over Zuiderzee Den Herder is de grote tegenstander van de drooglegging van de Zuiderzee. In een wereld, die beheerst werd en wordt door specialisten en ingenieurs, vertegenwoordigde en vertegenwoordigt hij een Instinctief inzicht, dat dieper en verder ziet dan de eenzijdigheid van de meeste specialisten en Ingenieurs. Tegenover de dijkenbouwers .en de droogleggers, die slechts dachten aan akkers en graan, vertegenwoordigde hij In ïijn strijd voor de zee en voor de vis. en voor de vissers een groter Nederlands belang, want Nederland bestaat, in tegenstelling tot andere landen niet alleen uit land, maar uit land plus zeeën. Deze eenvoudige • waarheid wordt In onze geestdrift voor onze ingenieurs wel eens vergeten. En bij alle frases over ons „wakker voorgeslacht" en bij al onze schoolliedjes (dat zijn frases op maat en rijm en dreun) over „een Hollands kind, dat is bekend, vindt in de zee zijn element" ls het dan toch maar gebeurd dat een zee werd drooggelegd door landrotten en dat de vissers het toekijken hadden. ■ Het merkwaardige van de figuur Kassandra-Den Herder is nu dat hij aanvankelijk tegenover deze eenzijdige droogleggers slechts een op zfjn beurt, even eenzijdige anti-drooglegger of pro-Zuiderzeeër scheen, maar dat hij in zijn instinctief begonnen strijd voor het behoud van de Zuiderzee steeds meer argumenten 'vond en er bovendien in slaagde die instinctief gevonden argumenten steeds beter te funderen, ja, ze ten slotte zelfs wetenschappelijk wist te bere«-deneren. Daardoor groeide zijn actie vèr uit boven een actie voor een eenzijdig vissersbelang en werd het een actie voor een nationaal belang." Ja, zelfs waren er. momenten, dat zijn verrassend oorspronkelijke arfumentatle tegen de afsluitdijk in eite een pleidooi werd voor een betere afsluitdijk. Voor een hogere, beter verzekerde afsluitdijk. Voor een afsluitdijk, die niet zou dienen tot, algehele afsluiting en algehele verzoeting van het IJsselmeer, maar die dagelijks nog zoveel zeewater zou binnenlaten, dat er, bij achterwegelating van de zuidelijke inpoldering, een mooie plas ..Brak Water" zou overblijven, die aan de ene kant de vissers- en de vis zou laten leven en die aan de andere kant nog voldoende opvangmogelijkheid voor het opgewaaide Noordzeewater zou bieden, om bij Noordwesterstormen te kunnen fungeren als „veiligheidsklep voor de Noordzee." Want dat, aldus luidt één van de oorspronkelijke stellingen van Den Herder, was de wereldhistorische betekenis van de Zuiderzee en daaraan dankten de Waddeneilanden hun veilig bestaan. Zelfs al duurde een Noordwesterstorm twee dagen, dan woei het water eenvoudig weg door de zeegaten en' werd net zolang bewaard in de Zuiderzee. De Afsluitdijk, aldus Den Herder, betekent een gevaar voor onè land. Eens kan een storm komen en kan de afwezigheid van de veiligheidsklep zich bitter wreken. Den Herder heeft reeds de voldoening gesmaakt, dat mede door zijn sombere Kassandraprophetieèn de dijk hoger is gemaakt ' dan oorspronkelijk voorzien. Het „Brak Water"-voorstel, dat In een. nieuw geschrift, een boek, van Den Herder thans wordt gedaan (uitgave A. Storm van Leeuwen, Den Haag) ls in zekere zin een compromis. Dit bewijst het levenskrachtige van de theorieën en de acties van Den Herder. Hij heeft zich niet doodgestaard op de dijk, maar heeft zelfs nieuwe mogelijkheden ontdekt in de nieuwe, immers nog steeds niet definitieve situatie. Voornamelijk nog niet definitief ten opzichte van de zuidelijke inpolderingen. Instinctieve wijsheid Hij heeft allerlei instinctieve visserswijsheid in de loop van zijn acties bevestigd gezien. Hij komt steeds met nieuwe en. wetenschappelijk steviger gefundeerde argumenten. Wat eerst instinctief verzet was, heeft zich thans ontwikkeld tot grondig geargumenteerde zakelijke kennis, die een zekere actualiteit niet ontbeert: als Den Herder betoogt, dat onze panharing-positie In de eerste wereldoorlog zoveel gunstiger was dan thans, dank zij de toenmalige Zuiderzee, dan spreekt zulk een argument direct tot onze maag en dus met ongewone kracht ook tot ons verstand! Het enige teleurstellende van het boek „Brak Water" ls, dat het in een niet erg fraaie stijl geschreven is. Het ls niet een stijl, die tot de hoogte van het onderwerp gestegen is. Kassandra keuvelt. Gewild joviaal, gewild kinderlijk, om niet te zeggen: kinderachtig, soms. Ongeveer zoals heel neerbuigende tantes, die zich niet al te veel voorstellen van het begrip van de' kinderen, aan deze kleintjes vermenselijkende-sprookjes vertellen. Bliek, bot en paling voeren in dit boek lange, vermoeiend kinderachtige gesprakken. De bedoeling is natuurlijk geweest om het „droge" — Den Herder helaas veel te weinig natte! — onderwerp van de voormalige Zuiderzee op een voor ieder bevattelijke wijze te behandelen. Wel, bevattelijk is het: het boek kan zo worden voorgelezen op elke Nederlandse school — 'en het verdient dat ook! I i Maar de stijl is daardoor het onderwerp niet geheel waardig. Op dit ook door den uitgever met illustraties en kleurig bandomsiag. aantrekkelijk gemaakte boek. zou eigenlijk nog een ander boek moeten volgen. Een boek, dat niet de schijn zou willen wekken het Nederlandse -volk eens prettig iets'te willen vertellen over de haring die ten haring voer en over het kortzichtig beleid van ingenieurs en eenzijdige verdedigers van vissersbelangen, maar dat, zoals het voorwoord een ogenblik doet verwachten, ons de figuur laat zien van een' stoere en ■ echt-Nederlandse figuur, die met hand en tand strijdt voor het behoud van een zee, voor het behoud van een stuk volkskracht. lemand, die de Zuiderzee .'oorloplg nog niet op wil bergen in het Zuiderzee-museum, ■ maar die er voor vecht. Die vecht voor elke duimbreed vissersgrond. die hem nog is gelaten en die in die strijd niet wil beschikken over het dynamiet, waarmee de kwaadaardigste vissers, zoals een nlet-zó-voltooide film ons destijds wilde doen geloven de afsluitdijk in de lucht wilden laten springen, maar over een reeks van sterke en gezonde argumenten. lemand die, ondanks alle tegenslag en ondanks alle onbegrip, géén querulant is geworden, maar die met een wonderlijke blijmoedigheid (en ziedaar toch nog een stylistisch-positief element ontdekt in dit ietwat kinderlijk gekeuvel) dóór blijft strijden voor zijn ideaal: een verstandig gereguleerde vissersruimte midden in ons land. Heeft een visser geen „levensruimte" nodig? Kan een visser geen levensruimte krijgen, zelfs binnen de grenzen van ons land? Ziedaar het probleem. v De vissende Harderwijker En omdat dit probleem toch wel zeer boeiend is en omdat het bovendien hier gesteld wordt op een waa> lijk nationale wijze —.waarbij dus ook andere belangen dan die van vissers richtinggevend zijn! ja. in laatste instantie is Den Herder óók tegen de dijk ter wille van het juist door de dijk z.i. bedreigde land! — daarom wenst men dit boek vele lezers. Misschien staat er later dan nog eens een schrijver op, die Kassandra niet laat keuvelen, — en die ook niet vervalt in de sentimentele romantiek, die sommige journalisten hebben uitgestort over „het wijkende water" — maar die de bewonderenswaardige figuur van den „Vissenden Hollander" of van den „Vissenden Harderwijker" gestalte geeft. Want naast de figuur van den „Vliegenden Hollander" .behoort ook déze gestalte tot onze mythen «n legenden in te gaan. Een diep en zuiver vdlksinstinct, een hartstocht, een vurige levenswil, een noodlot spreken. En midden in een tijd vol boe ren verering en Noordoostpolder-glorie klinkt terecht de stem van de Kassandra uit' Harderwijk: „navigare et piscari necesse est" — „De Nederlanders moeten varen en vissen". - " M. WOLTERS. --- Leiden en de Rembrandt-dag Geen herdenking in zijn geboortestad Toen enige tijd geleden een Nederlandse cultuurweek werd aangekondigd en men mededeelde, dat men den Leidenaar Rembrandt tot symbool van deze - week gekozen had, meencen wij met recht, dat onze oude stad met zijn groot cultureel verleden in deze herdenklngsweek een belangrijke rol zou spelen. Wat zou meer voor de hand hebben gelegen dan dat men de geboortedag van Nederlands grootsten 'schilder In zijn geboortestad zou hebben gevierd; waar zou men een . betere plaats tot herdenking kunnen vinden dan daar, waar op 15 Juli 1606 in het gezin van Harmen van Rijn in de molen „de Pelikaan" een knaapje werd geboren, een Jongen dien dê trotse vader ■ Rembrandt noemde. Geen plaats is er, die ons straks wanneer wij met eerbied de nagedachtenis \ van i een . van Neerlands grootste zonen gedenken -zo dierbaar is, als die bij onze Leldse : Weddesteeg, waar wij In de muur van een klein pakhuisje een eenvoudige, blauwe steen zien aangebracht en waarin slechts die enkele zin ls gegrift: IgMBWÉIMÉPWMWWi ■'■ Hier werd geboren op den ISden Juli 1606 ■ 1 ','., Rembrandt van Rijn. ,-i\- ;i ' Het was in Leiden waar Rembrandt , geboren werd, het waren de Leidse straten, waarin zijn kinderstappen stonden en waarin hij zijn spel heeft gespeeld, het was in Leiden, waar hij Directeur: H. J. Kerkmeester, Bussurn; hoofdredacteur: Hendrik Llndt, Amsterdam; plv. hoofdredacteur; Ir. A H. de Haas van Dorsser, Haarlem; binnenland: J. v. Grieken; illustratie en opmaak: R. Kampstra; volkscultuur en kunst: M. weitere; muziek: G K. Krop; sport: J, J. Llber; adver tenties: A. S. Lammen, allen, te Am* sterdam. - K 113 de Latijnse sclioul bezocht, waar hij van knaap man geworden ls.. waar hij onder leiding van Jacob van Swanenburch schilder is geworden. Met onderbreking van een half jaar heeft hij de eerste vijf en twintig jaar van zijn leven in Leiden gewoond en hij heeft van Leiden gehouden zoals hij later van Amsterdam gehouden heeft. „Amsterdam en Rembrandt die horen zo echt bij elkaar", heeft Lodewljk van Deyssel eens geschreven; van Leiden zou men het zelfde kunnen zeggen. Rembrandt" moge dan zijn grootste roem en ook zijn grootste miskenning in Amsterdam hebben gevonden, in Leiden werd hij schilder. En daarom zou het logisch en begrijpekjk geweest zijn, wanneer de dag van zijn geboorte in de plaats van zijn geboorte tenminste zou worden herdacht - Zo is het niet. Leiden, de stad van Rembrandt, de stad met een cultuurhistorisch verleden, dat groots ls in onze vaderlandse geschiedenis, doet niet mee aan de Rembrandtherdenking en evenmin aan de Nederlandse cultuurweek. Toen wij tér bevoegder plaatse informeerden wat het aandeel, onzer stad was in de komende Rembrandtherdenking, ; antwoordde men ons laconiek „niets", met een gebaar en op een toon van . „wat heelt Leiden eigenlijk met Rembrandt te maken?" Met deze terzijdestelling ls het slagen der cultuurweek niet gemoeid — men zal zich kunnen bezinnen op onze cultuurwaarden ook zonder dat hier een herdenkingsrede zal worden uitgesproken en de ■ tentoonstellingen, lezingen, voordrachtavonden en ■ muziekfeesten, - welke overal in, den lande zullen worden gehouden," zullen er een niet minder groot publiek door trekken; maar bij de Rembrandtherdenking zal er toch een gemis zijn, een gemis, omdat men zijn geboorteplaats, die -' voor onze Nederlandse - cultuur heilige 1 grond is, achteloos is voorbijgegaan. De eenvoudige blauwe steen in de gevel van Rembrandts geboortehuis. (Foto A.P.-archief) --- Leer grafiek naar waarde schatten Het zou een' goed ding zijn als het grote publiek de grafiek meer naar haar waarde leerde schatten. Dit niet zozeer ter wille van de grafiek dan wel terwille van het publiek zelf. .Wij «wezen er in deze kolommen reeds eerder op, dat een goed schilderij over het algemeen niet te verkrijgen is dan tegen een ook zeer goede prijs, terwijl daarentegen de prent (litho, ets. gravure, houtsnede) hoewel goed, toch zeer goedkoop zijn. Het treurige ls, dat de mensen vrijwel zonder uitzondering ■ wanneer zij niet al te veel geld-tot hun beschikking hebben liever een slecht schilderij kopen dan voor -hetzelfde geld een voortreffelijk grafisch kunstwerk. En toch kunnen enkele zwart-wit prenten i aan een kamer, vooral nu tegenwoordig het lichtere behang ingang gevonden heeft, zulk een gedistingeerd en bij uitstek verfijnd karakter verlenen. - ■ Van oudsher is de prent reeds bestemd geweest om tot het grote publiek door te dringen. In de late Middeleeuwen werd bijvoorbeeld de houtsnede het middel bij uitnemendheid om het Bijbelse verhaal in eenvoudige, vaak zeer kinderlijke tafreltn meer bekendheid bij het volk te geven. De houtsnede Immers kon afgedrukt worden in een vrij grote oplaag en deed als een soort propaganda-middel voor de kerk uitstekende diensten. Albrecht Dürer o.a. heeft verscheidene van zulke bijbelse prentenboeken vervaardigd, die ongetwijfeld voor de verspreiding bedoeld ' waren maar niettemin van een even grote kunstzin getuigen als de beroemdste schilderijen. Op deze wijze kreeg ook de mindere man kunst van de beste soort In zijn handen. In Frankrijk hebben in de' vorige eeuw kunstenaars als Daumier en Steinlen begrepen, dat in deze richting een vruchtbare taak voor hen was weggelegd. Hun prenten verschenen in kranten en periodieken, waren voor de grote massa bestemd, bereikten hun doel ook en zijn toch nog steeds, vooral die van' Daumier, erkende kunstwerken, diè door de fijnproevers als. het beste van het beste beschouwd worden. Ook tegenwoordig en bij ons zitten de grafici niet stil. Men krijgt soms zelfs wel eens de indruk, dat er onder de. jonge grafici meer belangrijks en veelbelovends gist en in wording is dan bij de schilders. Er is in ieder geval, indien men de verborgen schatten in aanmerking neemt die op de markt, in tweede-handsboekwinkels en kunsthandels in dit opzicht voor het opgraven liggen, meer dan genoeg grafiek om heel. wat mensen, als zij de ogen slechts willen openen, voor zeer matige prijs gelukkig te maken, *. .-- -- Men kan beter!iets moois hebben in sober zwart en wit, waarin niettemin de nobelheid van een werkelijk kunstenaarsgemoed > zich- . uitspreekt, dan wat kleuren en olieverf, die 'niets diepers weten te vertolken. En waarom zou het grote .publiek dit niet willen inzien? Misschien is het reeds voldoende als het er een paar maal op gewezen wordt. D. V. NIJLAND. --- De zaak DERUGA "" ' . ■ RtcardaHuch 2S) ' ■ . ■ De Justizrat vervolgde: „Is het een belediging, als ik zeg, dat ik het mogelijk acht. dat u met het testament van uw vrouw bekend was? Zeg ik dan, dat dit feit u tot de daad aanzette? Ik zeg alleen, dat men met de mogelijkheid moet rekening rouden, dat dit feit van invloed was!" Deruga liet het mes vallen en leunde vermoeid achterover. < « -' „Deze mogelijkheid is uitgesloten, omdat de voorwaarde ertoe ontbreekt", zei hij. ~U weet, dat het testament op mij geen invloed kon hebben, omdat ik er geen flauw vermoeden van had. U weet dat, omdat ik u dat gezegd heb en omdat u mij moet geloven. Het zogenaamde, publiek, dat dom is en mij niet kent, behoeft mij niet te geloven, maar van u eis ik dat." , - •» De zweeg even en zei toen: „Mijn waarde, probeert u zelf eens een deel van die rechtvaardigheid te betrachten*.die u zo*riJkelijk van anderen verlangt 1 Eerst sedert korte tijd heb ik het genoegen u te 'kennen, en ik leerde u wel onder zeer dubbelzinnige omstandigheden kennen. Men hoort niet veel goeds over u. U. leidt - een lul leventje, werkt, alleen als u geen cent meer heeft,'of schoon u een winstgevend beroep en veel verstand heeft. U heeft zich met opzet laten gaan en is. om zo te zeggen, een moedwillige vagebond. Zou het van mij niet lichtzinnig of dom zijn. als ik u door dik en dun geloofde, ook Indien feiten of redelijke vermoedens daartegen pleiten? De Justizrat keek peinzend de rook van zijn sigaar na en schudde het hoofd: „Ik heb u naarmijn bette overtuiging geadviseerd", zei nij. „Dat u de daad volbracht uit reine, edele motieven, had u niet kunnen bewijzen, omgekeerd kan men u niet bewijzen, dat u ze werkelijk volbracht hebt, of er zouden nog totaal onvoorziene aanwijzingen aan bet licht moeten komen. Ik denk dus, dat ik' u erdoor sleep als u consequent blijft ontkennen, En dat is toch beter, dan een paar jaar gevangenisstraf, al zou u misschien ook op een heel gezelllgen Diogenes hebben geleken. Wij riskeren een hoge inzet, maar kunnen opk een grote winst boeken, dn het andere geval kregen we op,zijn best slechts lapwerk." „En u ls geen lappenmaker, doch een kledingkunstenaar", zei Deruga. „Ik pas eigenlijk in het kamertje van den lappenmaker." „Een échte Italiaan kan evengoed voor lazaroni als voor edelman spelen", zei de Justizrat. „Als u eerst maar weer vrij is en in het bezit van uw vermogen, zult u deze korte moeilijkheden vergeten en zo jnogelrjk een nieuw leven beginnen." a_ „Een nieuw leven beginnen?" lachte Deruga. „Op 46-jarige . leeftijd! Alsof ik er niet al lang meer fJan genoeg van had!" . „Nu, daarover zal ik met u niet praten", zei de Justizrat. „U kunt ook verder vagebonderen. In elk geval leek mijn advies u destijds juist en heeft u dit uit vrije wil opgevolgd." "•- ,*-t.», - „IK doe alles, wat u wilt, opdat barones Tnischkowitz, dat loagtiartige mens, het vermogen niet Jrrljgt", zei Deruga. „Als dat niet het geval was liet ik me rustig onthoofden of In de gevangenis stoppen. Het leven is een dergelijke strijd niet waard.". , • - -• IV. Op de brede straat, die naar het paleis van Justitie leidde en die door de onzekere stralen van de lentezon beschenen werd. ontmoette dr. Von Wydenbruck den Oberlandesgerlchtsrat, dr. Zeunemann, stelde zich voor en uitte, zijn bewondering voor de manier, waarop de Oberlandesgerichtsrat het proces leidde. HIJ sprak zijn erkentelijkheid uit voor het Inzicht in een-gecompliceerde nel, dat hem daar geboden werd en hij zeide ervan overtuigd te zijn, dat dr. Zeunemann nog steeds meer licht zou laten vallen op de nuances dezer ziel. ..- '. .'--.i'\; V (Wordt vervolgd) --- BEPERK HET GEBRUIK VAN WARM WATER --- * - (Ingezonden ' Mededelingen) j een jurk P kunt U xelf de stof keuren. Bil e| verpakte levensmiddelen kunt U m niets keuren. Gs din af op den H naam W. A. SCHOLTEN. Een kwa- P ■ liteitsgirantic. die o.a. voorkomt |: op W. A, SCHOLTEN'S Albumona,, m! Buüroma, Transparant», Sago eo ë| veroakt Aardappelmeel. ;. ft ■■ *fc. M een gtfd/tpaarin de -je* rondheid va* jonge kinde" wordt bedreigd - dan ooit, vormen Nutrtcia** - producten»,coo poetf, 200 atxf:,'ver en voedzaam, een toe* \ ■ -5' verlaat voor moeders en kin* deren zonder taL\ • *■" ■; GEEF UW KINDEREN - WEERSTANDSVERMOGEN. Geef ze Melba. - Melba • ia da onmisbare bljvoe■ ding ui leder gezin waar . groeiende kinderen zijn. Melba kunt ge koopen op - . debonvoorkinderdrank". 3 elke acht weken een pak, ". voor leder kind tot 13 jaar. '■ MELBA de vmterarnde ktndrrdranh RECEPT ', lllliiimillllll SoGGEBROOD '~. van nature ioet bereid van c^^",'rW' 1 gebroken rogge 'J^^^^r^^'^^ GEBR.TEN HOEVE ROTTERDAM DEN HAAG 'Teler, 38427 Telaf, 333298 j \iaaaafl'>ïnT.iiiiiiiiy I IQQIHS 1 I LHHH9 HAVERMOUT I VOeOZAAMettSMAKetVK IMRIMDIOEB ;. Klaar in een wip! . (Ingezonden Mededeling) ■ ■' HEEFT yWOCgWBïZOEK EN SCHENKT I*ll ] HAARJJAST EEN KOPJE THEE. ■ EVi/'IS HET ECHTE?". A > t VRAAGT OE i . BEZOEKSTER. ' Ik, HJ M VERKLAPPEN WIEPEN WINC.OIE IN EEN HOEKJE B ■ VAN DE KAMER SPELEN. ll'fw'fï "surrosaatliaweiJ. ffiTy HAAR.THEESURROtAAT gfjfr, y VAN SIMON PE.WITI.'t, --- Leerlingen-uitvoeringen leiden tot wancultuur en exploitatie Ooms en tantes plegen een run op de kassa Babyklas op toer? •' In deze tijd schijnt alles mogelijk Zeker op het gebied van het kunstleven in ons land. De zomer is daar en het concertselzoen komt geleidelijk tot een seizoenmatige rust, maar toch zijn onze concertzalen nog bijkans avond aan avond gevuld. Vorig jaar waren het de amusementsmuzieken show-ensembles, die elk vrij podium bevolkten totdat men er bijna beu van werd. Dit Jaar maken wij de vlucht van de „leerlingen-avonden" en „leerlin gen-uitvoeringen" mee. De argeloze zal niet vermoeden, wat er achter deze alledaagse en bijna huise- Hjk-gezellige terminologie schuilt. Is het soms niet goed, dat muziek- en dansscholen voor ouders en familieleden avondjes organiseren, waarop ds Jeugdige leerlingen in de gelegenheid zijn getuigenis af te leggen van hun liefhebberij en studiezin? Is het niet opwekkend, dat vader en moeder met zekere trots kunnen opkijken naar hun spruit op het toneel, die al zo aardig piano speelt, of die al zo sierlijk op de puntjes van de tenen kan ronddansen? Natuurlijk, daar kan niemand bezwaar tegen hebben. Maar in de practijk van het heden gaat het een beetje anders. Zulke leerlingenavonden gaf een zichzelf respecterende muziek- of dansschool vroeger eens per jaar, aan het einde van het leerjaar of desnoods midden in het seizoen. Desnoods kon een kleine entree de kosten van de insteling helpen "goedmaken. Weg ls thans het huiselijke en veelal gezellige beeld van weleer. De leerlingen-avonden zijn voor sommigen een zaakje geworden, vooral van de minder -bona-fide instellingen op dit gebied. Een te goeder naam en faam bekend staande muziekschool exploiteert haar leerlingen niet. Een goed paedagoog weet, welke onherstelbare geestelijke schade er kan worden toegebracht aan zijn pupillen, indien zij onrijp in het publiek worden losgelaten en ovaties van een publiek, dat gekomen is om te juichen, in ontvangst kunnen nemen. Helaas zijn er genoeg muziekscholen, die dit verantwoordelijkheidsgevoel niet hebben en die daarbij de naam van muziekschool nauwelijks verdienen. '-■ Onserieuze- basis ■■' Wat te denken van die instellingen, waar het muziekonderwijs nimmer op een serieuze basis wordt vérstrekt, omdat zij uitsluitend willen beantwoorden aan de eisen van een vermaakzoekende massa? Er. zijn legio scholen en instituten,' die zich vrijwel uitsluitend toeleggen op het geven van onderwijs in het amusementsmuziekgenre; scholen.- waar dit onderwijs niet veel anders beduidt dan het leren hanteren van een trekharmonica of een Hawailan-gltaar, opdat men toch vooral in staat zal zijn de gangbare „Schlagers" op meer; of minder redelijke wijze ten gehore te brengen. Zulk onderwijs mist elke degelijke muzlekbasis, elke technische volledigheid. In plaats van het musiceren door leken te bevorderen in nlgemene zin richten zij zich naar een beperkte behoefte en kweken een wansmaak, door het uit het oog verliezen van alle redelijke proporties in de muzlekbeoefening. Bleef deze wantoestand nu nog maar binnenskamers, dan zou men zich er niet zo aan stoten. Maar de, „leerlingen-avonden" brengen de feiten dusdanig in de openbaarheid, dat men er naar van wordt. Eigenlijk zijn deze uitvoeringen verkapte amusementsprogramma's, die . tussen de verschillende groepjes van trekharmonlca en Hawaiian gitaar-wellustellngen ook nog wel eens een goochelaar of een buikspreker ter verhoging van de pret lanceren. De entreebewijzen worden tegen behoorlijke prijzen door de medewerkers zelf verkocht aan vrienden en kennissen en in deze i conjunctuurtijd hebben zij zoveel succes, dat zij net zoveel herhalingen van hun programma kunnen geven als er zalen beschikbaar zijn. ■ Wij beleven het thans zelfs, dat dergelijke muziekscholen met -hun leerlingen op tournee gaan I De onbevooroordeelde lezer zal. bij kennisnemen van deze feiten moeten toegeven, dat dit ontoelaatbare practijken zijn, die het onderwijs; In kunstzaken geen eer aandoen en zelfs nadelig, beïnvloeden. Terecht heeft de overheid in deze toestanden aanleiding gevonden tot - het opleggen van beperkende maatregelen, die voor een deel, waar het muziekscholen betreft, reeds In werking zijn. Men kan dit ingrijpen in het belang van muziekonderwijs en cultuurleven slechts toejuichen. „Leerlingen-avonden". die verkapte „zaakjes" zijn, behoren nu waarschijnlijk wel tot het verleden. ' Lieftallige kiemen.». Op het gebied van de dans is men helaas zover l nog niet. Dansscholen In net gehele land, bonafide en bedenkelijke, gaan nog voort met 'het handhaven van de ongezonde praktijken. Alle ooms en tantes van alle kinderklassen en babyklassen bevolken de.drukke „leerlingen-uitvoeringen", waar rissen kleine meisjes in vlindercostuumpjes rondhuppelen tot spekking van de zak van hun dansleraar of -lerares. Als men de kunst van het reclame maken maar verstaat! De procedure'ls als volgt:.men zorge er voor, -dat een '-lieftallige kleuter een poppend'ansje uitvoert In de eerste helft van het programma, laat vlak daarna - aankondigen.. dat „wegens overweldigend succes" een herhaling volgt op die en die dag en dat men in de pauze al plaatsen voor de volgende avond kan bespreken/ Het resultaat" is dan. dat alle ooms en tantes en neven en nichten een run op de kassa plegen. Het ls bijkans weerzinwekkend. '- ■ ■ •» .-..-.- W. G. G. --- „Sneeuwvlok - de Eskimo" 1036. En zo wordt professor Snijlust dus niet gearresteerd-voor po-" ging tot moord, maar wel omdat hij - probeerde een vogel te slachten. Pen Kwen ls zwaar beledigd, omdat hij • niet voor een mens aangezien wordt. ~Kom Jó", zegt Sneeuwvlok terwijl ze het huis verlaten, ;,wat kan het Jou schelen. De hoofdzaak ls toch, dat de professor zijn straf krijgt en wij weer bij elkaar zijn." '.„Hup", bromt agent Blubberbuik, „opschieten, proffie". Tekeningenen ■ tekst van miiHEULDUK , 1037. Voor het huis staat nog de auto, waarin de professor Pen Kwen van het circus naar zijn villa vervoerde. Die auto komt nu heel goed van pas. De agent gaat achter het stuur zitten met den professor naast zich. Onze vrienden klimmen achterin en zo gaan ze op weg naar het politiebureau. Maar voor ze daar zijn, laat Sneeuwvlok de auto midden in een straat stoppen. Daar is Plet Punthoofd! Het weerzien tussen hem' en Pen Kwen is erg grappig. „Zo artlsf", zegt Piet, i „ben je me nog niet "Vergeten?" „Nee", kwekt Pen Kwen, „zon snuit als het- Jouwe is onvergetelijk!" " --- Belevenissen aan Normandische front Achtung. Tlefllegerl Als de weerlicht draalt de chauffeur een der holle wegen binnen en rijdt, onder het snel aandonderend motorcngeweld een honderd meter van de straatweg af. Hier zijn wij veilig en onzichtbaar voor de roofvogels, die wil. van onze sch uilhoek uit — liefst negen In getal — enige honderden meters verder, zien neerstorten op de weg onder het droge krakende geluld van hun boordkanonnen. Vliegtuig na vliegtuig duikt naar de weg, trekt daarna weer op, gaat met ■ een bocht en herhaalt deze manoeuvre vijf-, zes-,' zevenmaal, totdat daar een zware, zwarte rook wol* opstijgt achter het ■ geboomte, breed als een huizenblok en hoog tot In de wolken. Dan draalen de nijdige bromvliegen weg, weer rakelings over onze schuilplaats en verdwijnen achter de heuvelrand. \ > Wij vinden drie grote vrachtauto's, volkomen uitgebrand. Twee zijn door hun chassis gezakt" en steken hun gloeiende stalen karkas naakt uit boven de verkoolde resten. De derde ligt op zijn zijde en ls omringd met grote geblakerde benzlnebllkken, deels opengesprongen, - waarvan .de vluchtige inhoud zoeven als een zwarte wolk is opgestegen. De bezetting, t enkele NSKK-chauffeurs en een paar soldaten, staat ons met zwart beroete ge- zichten aan te gluren. ZIJ kon nog bijtijds In dekking springen en is er heelhuids afgekomen. De kameraden krijgen een hartige slok van oris en vervolgen te voet hun weg naar de dichtstbijzijnde verzamelpost. Daar wachten hun weer nieuwe wagens en nieuwe opdrachten, want de „Nachschub" moet naar voren en al gaan er hier en daar wat wagens de lucht in, gelukkig komt verreweg het grootste deel er goed doorheen. De tocht gaat verder en voert ons door enige van die prachtige oude Normandische dorpen en steden.. . „Opletten, niet zoveel wagens bl) elkaar parkeren". Het ls een Haupt— mann, die onze bespiegeling stoort. En terecht, want de helft van dit vredige stadje ligt reeds in puin Systematisch trekken de Amerikaanse bommenwerpers over de2e dorpen en steden en werpen er hun bommen. Zij kunnen niets zien uit de hoogte, waarop zij vliegen, maar alleen de kleine kans, dat zich hier wellicht soldaten zouden kunnen ophouden, geelt hun aanleiding hun dodelijke „bevrljdingsbcodschap" te zenden. - % ****. Vrouwen en kinderen, ouden van Hmran allen 7.11 n ruin filftctltoff ftrs. Vrouwen en kinderen, ouden van dagen, allen zijn hun slachtoffers. Reeds meer dan zestigduizend onschuldige slachtoffers nebben deze „moorden'aars-van-Churchlll-en-Roosevelt" in luttele dagen gemaakt in het land, dat zij beweren te komen bevrijden. Meer dan vijftig dorpen en steden zijn met de grond gelijk gemaakt, op een wijze, die elke beschrijving te boven gaat. Niets is heilig, niets is veilig. De bommenwerpers gooien de boel in puin en de Jagers komen daar achteraan om de brandweermannen en de vluchtende bevolking met hun mitrailleurs te bestoken. Wat zich maar even- beweegt langs de weg of In het veld, ls hun prooi. Of het een hond ls, of een kind, of een wielrijder, of een gewonde, die ligt te krimpen van -Je pijn, het is- hun alle* om het even., Zij doden om te doden. ■ ■-■— <*•*—<* - »v- "-»*■'«> mi**^ Een schrijnend voorbeeld ls het volgende historische voorval. Ergens bij een dorp in de nabijheid van Villers- Bocage — dat is tussen Caen en Sant Ló — liggen zestig Engelse gewonden op de berm van de weg. Zij wachtenop hun transport en Duitse hospitaalsoldaten lopen tussen hun rijen door om hier en daar hulp te verlenen. Op de weg, volkomen vrij en zichtbaar van alle zij den. liggen enige grote Rode-Kruis-vlag gen uitgespreid, waarop de felle zon blinkt en die dus op kilometers afstand uit de lucht zichtbaar zijn. • - Niettegenstaande dat, komen enige Engelse Jacers naar beneden, richten hun boordkanonnen op dit ellendige hoopje mensenleed en mitrailleren enige malen de gehele rij langs, zodat vrijwel alle gewonden gedood worden. En hoe! Het is onbeschrijflijk. - Tot vleesklompen kapotgeschoten. ,De vijand waartegen het Duitse leger vecht, toont 7*lch meer en meer In zijn ware gedaante. De bewoners van Normandlë weten thans waar zij aan toe zijn. WIJ merken het aan de liefderijke ontvangst, die wij- overal vinden on aan de tot haat verwrongen afschuw waarmede de mensen .spreken over den invaller. Zo groeit, In de smeltkroes van ellende en leed, Europa samen tot één familie. Laten de enkele dwazen, die men wellicht in ons land nog vindt en die gewenst hadden, dat de invasie ten onzent zou hebben plaats gevonden,, beseffen, aan.welk ontzettend gevaar zij — i voorshands althans — ontsnapt zijn, dank zij de voorzieningen, die de Duitse overheid trof om onze kust te versterken. Het moge een Toldoenlng zijn voor onze kameraden der OT daaraan te hebben meegewerkt, r, ■-<-. «w. y. OT-oorlocsverslaegever WOUTER HULSTIJN. --- Voor de kinderen Voor kleine letterzetters Beste neefjes' en nichtjes, • Hieronder heb ik twee rijen letters neergezet. Nu la het de opgave, uit de letters van de eerste rij drie Jongensnamen en uit de letters van de tweede rij drie meisjesnamen samen te stellen. Ik neb het jullie wat makkelijk gemaakt door de beginletters van de zes namen door een hoofdletter aan te geven. Aaaa b d cc Hhh 1 J k m nun ons aaaaa C ccc Hhh lt J 1 nnn o p r s t En nu maar aan de slag) Oplossingen moeten gezonden worden vóór Dinsdag, -11 Juni, aan Oom Jan, p.a. Redactie „Het Volk". Hekelveld 15, Amsterdam (O.) • V - -• --**-;t«" ~ Er was deze keer zon groot aantal oplossingen, dat'lk nog drie extraprijsjes beschikbaar hêb gesteld. Vooral uit Utrecht en omgeving waren deze keer bijzonder veel raadseloplossingen binnen gekomen., J *' -■ ■ Alle nieuwe niohtjes en neefjes wens Ik hartelijk welkom bij onze raadselwedstrijden. Deze week worden weer, zoals altijd, vijftien prijzen uitgeloofd. De achttien prijswinnaars van de aardrljkakundewedstrijd. waaruit natuurlijk BLOEMENDAAL kwam, zijn:: Miop Janssen, Plataanlaan 44. Winterswijk; Aony Mccking, Ormclstr. 5, Aalten; Doortje Doorntnk, C. 204, Varsseveld; Danlela Buehre, Hazelaarstraat 43. Amsterdam-N rd.; Allda de Ruljter, Morelstraat 46, Utrecht; Beppie Rumbrink, Burg. v. TuylKade 26 bis. Zullen tutr. i: - Barbara Loos, Corn. Roobolstraat 47 bis", Utrecht; Herman Verhoef. Beukenlaan 20, Sassenhelm; Klazina Honcoop. Hoofdweg 1453. Nieuw Vennep (Haarlemmermeer); S. K. Jongejans, Driftstraat 34 B. Leiden: Beatrix Vonk, Hoofd- straat 101, Leiderdorp; Annie Kersten, Jhr. Or. v. Zoelenstraax 16, Donckselaan. Bolnes; J. M. Keukens. Putselaan 191 a. Rotterdam-Zd.t - O. Teljn. Jan Kobellstraat sb. Rotterdam-W.; S. Folkerts, Poortatraat 33. Groningen; Phüippus Zonneveld. Celalusstraat 28b, Schiedam; Jenny Slulfzand, Stulfzandseweg %, . Hoogeveen (Dr.); Frans Glellnk, - Auke Stclllngwerkstraat 81, Leeuwarden. *--*—•*»■ — ■ - Allemaal hartelijk gefeliciteerd. Ik heb de prijsjes reeds aan Jullie verzonden. Vergeten* Jullie vooral' met Je naam en adres in de brtei te schrijven? Ik moest deze keer weer een aantal Jongens en meisjes, die hun .adres niet hadden opgegeven, buiten mededinging laten en dat ls de bedoeling toch niet, wel? * in-.r»^jt j*j»h ■ » Met hartelijke groeten van Jullie . » . ■ OOM .JAN. --- Voor de vrouw Aardappelgebak Gebak van' aardappelen kan heel goed zijn. mits we maar koude, goed uttgewasemde aardappelen gebruiken en kruiderijen of essences van behoorlijke kwaliteit. Aardappelgebak kan men als aanvulling van de boterham, als broodbelegging of als tractatie bij een kopje koffie of thee gebruiken. Aardappelcake. — 6 groto (400 g.l gekookte aardappelen, 2i kopje (200 g.) aardappel grlesmeel of gortgrutten, 2 kopjes (100 p.l zelfrijzend bakmeel (liefst - geel nek leurd - banketbakkersmeel. 8 lepola suiker, flink wat citroenessence, de aardappelen fijn wrljvon, de overige bestanddelen toevoegen en alles zolang kneden, tot een gelijkmatig deeg ontstaan ls. Van dit deeg 'een broodje vormen, dit op een bakplaat leggen en in een matig warme oven 'bruin en gaar bakken. Baktljd pl.m. 1 uur. ■ Men kan het deeg ook in een met margarine of met . vet Ingesmeerde koekenpan drukken en zachtjes bakken, met een deksel er schuin opgeplaatst. Na twintig minuten de koek met behulp van, het deksel omkeren en aan de andere zijde vijftien minuten bakken. •■ »*■ W»y--4U ■" ■ ■ii » In plaats* van een grote koek kan men ook kleine koekjes van het deeg vormen en deze in de koekenpan baksen. *■ — i »y>*TMM mtm ■.., ' -*w* Anrdnppplhrnofl — 6 grote (400 g.) ?ekookt* aardappelen, 2i kopje (200 i.) aard appel grlesmeel of gortgrutten, i kopjes (100 gr 1 zelfrijzend bakmeel i liefst geelgekleurd banketbakkersmeelt, 1 theelepel eput. De aardappelen- i*Un wrijven, de Dvenge bestanddelen . toevoegen en alles zolang kneden, tot een gelijkmatig deeg ontstaan ls. Van dit deeg een broodje vormen • dit op een oakolaat leggen en m een vrij warme }ven . bru'.n en- easr bakken Baktljd plm 1 uur Men kan bet deeg ook •n een koekenpan bakken. (Zie vorig recept.) --- Geldige bonnen BROOD, BESCHUIT, MELK, VI.EES: 20 en 30 ■ TABAK: 29 en 30, beide n. keuze BLOEM: 169 en 170 PEULVRUCHTEN: 171 (250 gr.) VERMICELLI: 172 ; KAAS: U 3 . . SUIKER: 174 STROOP: 175 en 176 (250 gr. p. bon): - JAM! 177 - -.'■.- KOFFIESURROGAAT: 178 KINDERVOEDING: D 57 gort, E 57 kinderm. of voedingssuiker . EENHEIDSZEEP: 179; waspoeder 180, c. d en e 58; toiletzeep e 59 ■ SNOEP: 29 1150 gr.) BOTER: 29 A en 13 en 32 A Einde geldigheidsduur 22 Juli, behalve voor zeep en waspoeder 179, 180, e.d. e 58, e 59 (5 Aug.) .-'•" Nog geldig zijn: 153, c, d. e5O wasp. (5 Aug.) en RO5 scheerzeep i 2 Sept.) •.- ... .... ---