IÖNISCHE EILANDEN. ; .ZANTE den $ April. Ibrahim-Pachz heeft een gedeelte. Zijner. troepen ,óp het eskader, dat hem van Alexandrien toegezonden is, .doen inschepen ; maar het. zelve maakt nog geene de minste tóebereidselen om te vertrekken. . Het gerucht loopt, dat de Graaf Capo (Tlstria zich bezig houdt met eene groote uitrusting, welke, volgens eenigen, naar Morea tegen Ibrahim, "volgens anderen, naar het vaste land van Griekenland bestemd is. De Graaf Capo d'lstria is onafgebroken , om de partijschappen onder de Grieken te stillen,' en aan het Gouvernement eene rustige houding te geven ;:mén zegt, dat het hem gelukt is vele aanhangers te winnen. Hij heeft dé verdediging der sterkten aan uitstekende krijgsmannen toevertrouwd,, en den Kolonel Heidegger tot Kommandant • van Napoli di Romania>benoemd. ' ' "■-. •-.- - .-•• -„ • .---: Te E§ina had men berigt ontvangen, dat de Porte eene commissie afgezonden had,' om den Grieken, in naam van den Grooten Heer een wapenstilstand en eene •amnestie aan fte bieden, indien ; zij zich 'onderwerpen rwilden. 'Hef gevoelen vanden Graaf Capo d'lstrias over dezen .voorslag is, "zegt men, dat het niet meer van' r.dé'Gfieken afhangt'om er gebruik van te maken, en' :dat de Turksche commissie zich niet aan-het Grieksch rGouvernement, 'maar, aan de drie Mogendheden" wenden moet." ! '•" •>-<-.■■-■■. ■ ■■ -• -~ --- PORTUGAL. ' • LISSABON den p April. } Hoezer de i Infant Don Miguel den titel van Koning'nog niet heeft aangenomen, handelt hij echter als volstrekt Monarch. De Constitutie bestaat nog, maar slechts in naam, en allen worden Constitutionele gevoelens te koesteren, worden, zoo wel van de civiele,, als militaire bedieningen afgezet en door anderen vervangen, op welken men meent beter te kunnen rekenen. Dezulken, die zich meer of min onderscheiden hebben, neemt men, onder verschillende voorwendselen, in hechtenis. D« toestand der Spaansche -ingezetenen is allerbeklagenswaardig. . Intusschén hebben .de feestdagen de gedachten eenigzints i afgeleid, en de dekreeten van het gemeen verminderd. '" ■"7 :>, . — Laatstleden Maandag heefi de Infant audiëntie verleend, en de Heer Lamb is er met veel beleefdheid bejegend. Men Wil overigens , dat er-.zichininder aanzienlijke personen, dan immer te voren, vertoond hebben. De staat der geldmiddelen verergert hoe langs zoo meer, het crediet is weg, en men'spreekt van de Bank af te schaffen, intusschén verliest het Gouvernementspapier 23 en 1 half ten honderd. Eenige voorname personen zouden door de aanmerkingen van den Britschen Gezant over de gevolgen, welke het miskennen van het gezag van Don Pedro zoude hebben kunnen , tot nadenken gebragt zijn, maar tevens.de hoop voeden, dat de Keizer 111 den toestand van zaken, ten behoeven van zijnen Broeder afstaud zoude. doen. -....-■ .De Engelsche Ministeriele ■ bladen oordcelen die hoop ongegrond, pon'Pedro'. had wei afstand «d»™ van de Portugeesche Kroon, maar onder zèkere'voó,! waarden, die nog niet vervuld zijn. en dan oÓk „o_ S««» vaDj zijne dochter Donna tó Zij gelooven nogtans, dat de Keizer, in den toeTtand van zaken , met gezind zal zijn. om bij dien aft and te volharden, en veelligt, door eene onverwachte ovef. komst in Portugal, ten einde de zaken aldaao» een = krnte„I.Vrengen' 2ijaM hoeder zo„d°ePv^ --- ITALIE. LIVO R N O óm n April. Gisteren I» hier de Egljptische oorlogsbr.k de Bella Stella, na eene overtogt van 24 dagen, uit Alexandrien aangekomen .met 250 mannen aan boord, om den brik, die hier önU«l gebouwd is , naar Egijpten te vervoeren. 6 — Her Amerikaansche linie-schip dé Delaware vao 74 stukken l var. Nieuw-Engeland komendeTbeefh™ gisteren Karel Lucien Buonaparte, de zoon rS eu zijne Ecntgenoote, de dochter van Jozef 'Buonaparte mét twee kmdefen. aan land gezet. Zij bevinden zch in quarantaine ren het schip is heden weder uitgelopen. - De Archipel is tamelijk van de zeeschuimer, gezuU UnndiV. " t on"ker,.heid «» van h«g,uat- verlamt alle haudels-ondernemingen. " --- DUITSCHLAND. a-?E?"LJN den '3 APril De Ko|onel de'Stro'enof. Aide-de-Camp yan Z. M. den Keizer van Rusland, i» gisteren hier als koerier van Petersburg aangekomen , MP„en Kr^S Peea b,jronder lel>oogr onTv,n: gen. Men wil dat hij eenen eigenhandigen brief v,n den Keizer zoude hebben overgebragt, waarin dezelve van zijnen doorlucht.gen schoonvader eene bijeondere zamenkomst zoude verzoeken, te Warsehöuw. of wel op eenige andere plaats, niet verre van den weg vet. :wijderd, langs, welken de Keizer zich naar zijne Zuit! 1Jme;„!t^en bl?fVe" moet' Dei Kodings antwoord tlZ\r"mo«cliJk »°gL«ker weten, hoewel niemand twijfelt of onze Monarch zal aan het verzoek van zijnen schoonzoon voldoen. -.: ~- •' ■ ,' . "J"™ -Men spreekt zeer veel van delaatste önderhandelin. : gen tusschen ons Kabinet' én dat van Weenen. Er ia juist geen tractaat van offensieve en defensieve alliantie lop het tapijt,-maar veel eer eene overeenkomst,waarmede zich.al-.de groote Kabinetten van Enropa fßus-land alleen uitgezonderd), voegen zouden, en verbinden, om zich van alle tusschenkomst.'in den oor. log, tusschen en Turkije ontstaan;-«te onthouden.. Het Hof van Petersburg, zegt men. heeft de mededeeling van het daartoe betrekkelijk stuk ontvangen , vóór dat Pruissen er in toestemde. Het heeft er . geene de minste misnoegdheid over aan den dag gelegd» maar verklaard, niets meer dan strikte onzijdigheid van de Europesche Mogendhedtn te vragen in eene zaak, .die hetzelve alleen aanging,.en die het op.eene wijze zoude weten ten. einde7té brengen ,7 welke aan .de ; Mogendheden van nieuws Zoude bewijzen, hoeverre het verwijderd was van eerzuchtige ontwetpen te koesteren. ' .■■'= -- - ----- - . . -. [Te Weenen,' is den 2den, een koerier aangekomen mer eene zeer genoegelijke verklaring van Rusland, omtrent de zaken van het Oosten. Het Russisch leger - in.'PeTzlen, is tegen' Erzefurn in aantogt. Met hec einde, yan April, wordt.Keizer Nikolaasite Tulczya verwacht.']; -7 '": ,"..•• -«- --- FRANKRYK. '7 TÖULÖÜSÈ'den i's April. De navolgende tijdingen ; kan men als officieel beschouwen: . * ••■ ;liïd-'s' de Seu d'ürge» en Jaca zullen' door de ; Fransche troepen niet ontruimd worden, maar wel Figueres. Pampelnna en St. Sebastiaan. Het iste regiment Zwitsers, dat Figueres bezet, heeft bevel gekregen, om zich naar Grenoble te begeven. De eerste kolom der Fransche bezetting van Pampeluna, heefc gisteren, den iBden.'overeenkomstig de ministeriele ii.structien.den aftogt begonnen; de laatste kolom Zal den 27 April te Bayonne aankomen. Dadelijk daarna .zal de ontruiming van St. Sebastiaan beginnen. .; ''p PARYS den 22 April. Een buitengewone "koerier heeft tijdingen uit Petersburg van den 7den des morgens. . aangebragt. De, Keizer .had die hoofdstad ,nog niet verlaten; maar men maakte alle de noodige toebereid. . selen voor zijn vertrek.--Men dacht algemeen, dat het . Russisch leger, hetwelk aanvankelijk den i4den de Pruth moest overtrekken,' uit hoofde van den slechten staat , der wegen, eerst omtrent het einde dezer maand zoude .:'aanrukken. Men verzekerde mede, dat de grondslagen , der Russische tusschenkomst, tusschen de drie «verbondene ' Kabinetten . overlegd en bepaald waren, op eene wijze, welke het tractaat van "den fijulij in volle kracht, liet; nog zeide, men te Petersburg openlijk, dat men, na bet bezetten van Moldavien en Wallachijen stellige vredes-voorslagen zoude doen, en het Russisch leger op de oevers der Donau hunnen aantogt laten 'staken. '. Sh ■ ■ j- ■ •- -■ :.. * —Van' Stockholm meldt men,' dat er een Russisch koerier hoogst gewigtige tijdingen moet hebben aangebragt. Immers heerschte er sedert dat oogenblik bil het Bureau van Buitenlandsche zaken de grootste werkzaamheid, en twee koeriers stonden gereed,-de een om naar Londen, de ander om naar Petersburg te vertrekken. .1 « '-.=.' ■'• -. ■ .-.".■•• — Gisteren avond-heeft de Koning den Graaf Pozzo di Borgo, Gezant van Rusland, m een bijzonder gehoor ontvangen. ~..-. ... , °. . -.- — Een Telegraafsch berigt nit Toulon ,'van den 22 Maart, meldt, dat het. fregat de Astree, in den mond der baai van Tnnis, een Algerijnschen kaper van 6 stukken en 6b man equipagie, genomen en verbrand h.eeit. i Die kaper en degene, welke te Caglian geblokeerd gehouden wordt, schenen de eenige te zjjn die sedert twee maanden air Algiers uitgeloopen waren : zij hadden geenen enkelen prijs gemaakt. — In de Kamer der Gedeputeerden zijn heden, op uitgebragt rapport der respective Bureaux ter verificatie , met eenparige stemmen toegelaten de Heeren Cabnon ■ als gekozene/door het kies-koliegie van Puy Lévêque , Departementen Lot, en de Mirandol van wegen het kies-kollegie te. Périgneyx, Departement de la Dordogne, J__Wijders brengt de Heer Favard de Langlade, ,van wegens de commissie ter onderzoek, het rapport uit over het ontwerp van wet op de jaarlijksche herziening .der Kiezers-lijsten en der Jury, en stelt [daarbij eenige amandementen voor , welke , beneffens het rapport, xuUen worden gedrukt en rondgedeeld. . . --- MENGELINGEN, IETS OVER MONTESQUIEU. ■ ■' ■■-, ■'.' ■' '■ (tyrvoig: o'stot'der' Mejigclingéh van -..: ■■-.' ','■: Maandag den 21. "April /./.)'..;,,'''■')' ' De schrijver van het stuk, hetwelk wij hier mede? deelen, de Heer Lerminier, Advokaat bij het Koninklijk Geregtshof te Parijs, schijnt geen kennis te dragen van de voortreffelijke aanteekeningen, welke de diepdenkende Elie Luzac, hoezeer naamloos, op het hoofdwerk van■ Montesquiea -gemaakt heeft,; waarin hij. ten duidelijkste heeft aangetoond, dat hetgene 'Mohtesquieu hier. van de wetten zegt, ais Definitie niet naauwkeurig. voorkomt, maar de geleerden in Frankrijk dragen in de meeste vakken geringe kennis van hetgene er bij andere volken," en vooral van hetgene er bij ons in vroegere jaren: gepraesteerd is. ? Elie 'Luzac had toch . Fransch geschreven.,, en werd ook in zijnen , tijd ~'zoo wel'in. Frankrijk,als in ;Duitscliland , onder, de voornaamste - mannen in het j vak van Wijsbegerige'Regtsgeleerdheid geteldr', Men zie de Notitie of levensberigt van Ëlie Luzac door' wijlen den Hoogleeraar,Cras vervaardigd . en geplaatst voor de Uitgave van Luzac'S werkje: Le' ■ Bonheur, waarvan, weinige jaren geleden , bij de Heeren P. den Hengst en Zoon te Amsterdam, door den Heer' Cras eene uitgave bezorgd is. ..... . Doch bopren wij den Heer Leïminier verder.'. Deze5, waardeerir.g (appitciation) der wet, zegtjiij, is bui- ten twijfel eene der schoonste waarnemingen, welke de genie -dés men.schen "gedaan' heeft. De ' definitie,' welke Montesquieu geeft , omvat de , en in hare onpartijdige wezenlijkheid . zweeft zij over alle stelsels. Een- Wijsgeerig Regtsgeleerde Van eenen zeer verheven geest . «maar die door het 'Sensua. Mismus vooringenomen, dikmaals tot vreemde dwalingen vervalt; Bentham, laat zich over deze definitie dus hooren : „ Niets is meer algemeen bij. Regtsgeleerde ,„ en Staatkundige Schrijvers - dan om redeneringé1!! te :„ maken en zelfs uitgebreide werken te vervaardigen „ over defimrien die geheel, willekeurig'zijn.' De ge„ heele kunst bestaat om een woord te vatten in eenen" , '„ zin die geheel bijzonder is. en afwijkende van , de ~„ gewoone en aangenomen beteekenis, dat woord'teT- „ gebruiken zoo als het nooit gêbrnikt is, en delezêf» ' ■ te verbijsteren door éen ïekefc schijn van diepden. «kendheid en geheimzinnigheid. : MontesqUieu ■Is zelf ' • in.dit gebrek vervallen, dadelijk bij den aanhef van i yan zijn werk. . Eêne definitie willende geven van -wet, gaat hij van leênspreuk tot leenspréuk over', -vereenigt de meest uit een loopende voorwerpen, de Godheid, de stoffelijke.wereld, de hoogere geestert.' de beesten en de menschen. Hij beweert eindelijk, dat de wetten betrekkingen Zijn. en Wel noddwen- . é dige. niet toevallige betrekkingen. En daardoor is "' de definitie meer nog duister dan de zaak die gedefi„nieerd moet.Worden. -Het woord Wet, in de eigen-.' é lijke beteekenis. wekt een denkbeeld op dat voor alle • n menschen tanielijk duidelijk en verstaahbaat is. Het n woord rapport of betrekking dóet géeh een eenig bc. n paald denkbeeld ontstaan. " Het Woord wet in den . 9 figuurlijken zin. brengt niets dan dubbelzinnigheden „te weeg, en Montesquléu, die deze duisternissen moest doejß ophouden," is jnist degene die dezelve • verdubbelt." '." •—'■•• " Deze kritiek is de snljdendste en onredefijkste, Welke' immer gemaakt is. Hier liet Bentham zich beheérschen door de begoochelingen van zijn stelsel, en zulks in die mate, dat hij de eenvoudigste definitiên miskenden. Hij beschuldigt' Mor.tésqutcü wegens willekeur én paralo. glsmas, en evenwel is juist die Zoogenaamde paralogisY jfius, eene niet min naauwkèürige dan verheven .'waar-7 neming. Uit dit Wijsgeerig oogpunt beschouwt Montesquieu de:'geschiedenis van alle volken, hunne zeden en wetgeving. Dan blijft hij overtuigd, „ dat in die - oneindige verscheidenheid van wetten en zeden, de m CienSCrien niet maar enkel geleid worden door hunne „ griiligheden," ( voorrede van rEsprit des leis.") Hij begrijpt dat er in de zedelijke wereld noodwendige be-. trekkingen bestaan; hij vervaardigt een werk, waarin ieder volk de redenen en gronden moest vinden der stelregels (maximes,') naar welke het geregeerd wordt, waarin hij den geest ontwikkelt eb kenbaar maakt der wetten, die tot op zijnen tijd gemaakt waren en waarin . hij de echte en wezenlijke algemeene historie schetst der laatste eeuwen. . .. . .... , '..- ..„..:....- Eenige letterkundigen hebben gezegd, en rheh heeft het na hunnen tijd meermaals herhaald , dat Bodmus en Montesquieu hetzelfde onderwerp behandeld hadden , dat de grond van hun werk hetzelfde.is. ên dat' de vorm «Heen eenige -verscheidenheid oplevert. Nooit kon een dwaalbegrip gevaarvoller Zijn om tot het verstand van Montesquieu's werk over den Geest der Wetten te geraken.' Bodmus, een. kweekeling der Staatkundigen vin de • Oudheid, hééft zijn gemeenebest willen vormen-in de manier van Pldto;'hü heeft pretentie gemaakt om Wetgever .'te .willen zijn. 'Montesquieu heeft hieraan niet eeni gedacht," is niet» Snders geweest en niets anders- I willen zijn dan de geschiedschrijver dér wetgeving; hij heeft gezocht en gevonden den geest, niet der wetten die nog te maken Waren, maar der wetten die reeds . aanwezig waren.' 'Zelfs in dat boek van zijn werk, hetwelk als het allermeest dogmatische'voorkomt," het XXIX., waarin hij handelt over de wijze hoe de wetten ■ moeten gemaakt worden,'. levert hy toch alleeö maar , geschiedkunde, en Verklaart zijne meening duidelijk genoeg met betrekking tot de Wetgevers. „ Aristetetes," zegt hij, .„ wilde dan eens. zijnen m na-Sver tegen Plato, dan weder. zijne zucht voor m Alexander bevredigen. Plato was verontwaardigd over „ de dwingelandij: van het Atheensch gemeen. Machiavel was vol van zijnen afgod den Hertog van Vateniinois. m Thomas Mortis, die veel meer sprak naar hetgeen hfl „ gelezeö had, dan naar hetgeen hij overdacht had, n wilde alle Staten regeren met de eenvoudigheid eener „ Grieksche stad. Arringhten zag niets dan het gemee„ nebest van Engeland , terwijl dat eenè menigte andere u schrijvers, overal wanorde zagen , wair zij geene „ Koningskronen ' zagen. . De. wetten ontmoeten altyd „ of de hartstogten. of de' yooroordeelett van den wet„ gever.' 'Somtijds gaan zij er dwars doof henen, doch ■ innemen er eenigermate de kleur van aan. Somtijds „ blijven. Zij: er. in hangen. tn JijvCn zich daarbij als ■„ •twareln.". V ':' ".. " 7 ... ; ;- '..', Naar mate Montesquieu fileer" bövert zljhé eeuw verleven was, in diezelfde mate werd hij minder begrepen. 'Er, was te veel oorspronkelijkheid in om tusschen beiden te komen, te midden. Van zijne fijdgenóöten, die , in tegenovergestelde rigtingen tot hartstogt opgewonden waren "voor de Sarcasmen van' Voltaire en'de vervoe. ringen van Jean Jacques. Rousseau, en Montesquieu''s tusschenkomst was gekenmerkt door al die onpartijdigheid, waarmede hij den aard;en de reden. van «alle in, stelling opspoorde, en bij • eindigde mét te besluiten: - B' dat het aan niemand kan vrijstaan om. veranderingen „ in de; wetten voor te slaan , dan aan dezulken , welke '■> ,',' onder een zoo gelukkig gesternte geboren zijn, dat „ zij geest en vernuft genoeg verkregen hebben, om . „ in het gansche zamenstel van den regeringsvorm van ,', eenen Staat door te dringen." , . ...... '..Ook werd hij niet begrepen.'-. Voltaire haastte zich om te zeggen, dat het een boek was waarin Montesquieu , geestigheid over de wetten, „ de Pesprit sur les lolx" uitgekraamd heeft. Men schreef aan Montesquieu de ongerijmdste stelsels van Wijsbegeerte toe, men verbeeldde zich dat hij alle bestaande- instellingen regtvaardigen moest omdat hij er de geschiedschrijver van werd. De Vormen van den stijl,bragten ook de meerkundigelezers inden Mits. ■ Montesquieu zegt onophoudelijk: dat moet zijn, dat zal zijn. Waarmede hij Wel juist, geene zedelijke goedkeuring van een wijsgeerig leerstuk heeft willen te kennen eeven, maar enkel en alleen de erkentenis en geschiedenis der noodwendige betrekkingen. Hij had, veel meer dan Lucretius aan zjjn boek den titel kunnen - geven: over de natuur der dingen. • - .. Dit misverstand van het ware oogpunt, waaruit het werk van Montesquieu moet beschouwd worden,-heeft op zeer.veel der genen, invloed. gehad , die zijn boek gecommentarieerd hébben. Het is onder dien. in. vloed dat Destut de Tracy zijne Commentarius geschreven hééft; ' Eyenwel iv Duitschland, was Montesquieu !.; bêt Voorwerp Vim diep. Studiën,. _„- het was ten dëêl .de beoefening van het werk varT Montesquieu welke ' mJ^w'B&, de KeS»g«'eerdeu aldC"'om de: Historische School te stichten. " . J,fT^mtT''eU Z,ch h,,iten'oVefeeHstemmingge»' Steld had met den geest zijner eeuw, dan is hij doof. de natuur van zijn _•«ƒ,. in volmaakte hahnohie met dê ?nu* .Pll_deftlSe onpartijdigheid, vol Van belangeloos-" held, die den geest "verheft en de ziel zuivert vart' , kleine hartstogten, IS het- punt Waartoe Wij gekomen • zijn, na dat wij de stelselmakers, en de omwentelingen ontworsteld zuil. Wij gevoelen heden allen de behoefte: van geregtigheid en Wetenschap: het is een schoon oogen» : blik om het verbond met Montesquieu te hernieuwend vMdn ontkent geenzins dat er: gebreken In het werk van Montesquieu zijn, en dat dezelve.hunrie verschq.o--rtlng alleen gevonden hebbén, in zijnen voortf ettelijken onvergankelijKen stijl, die het onverderfelijke afdruksel is van eén edel hart en eén schoon genie.,: :.- . ' Overigens al. waren er nog meer dwalingen en ge->" breken, dit. kan. niet beletten dat dit werk altijd het voornaamste Zal blijven over wetgeving en regiskennis. Hij is het, die onderwezen heeft, dat het regt vooft> vloeit uit éen .oorspronkelijk fedebeginsel, eene wetenschap op zich zelven. vormt, alle betrekkingen en alle . verphgtingen omvat, en behoefte heeft in onze'heden-' : daagsche maatschappijen, om de ondervinding der vol kert: en de overpeinzingen der zelfdenkers ten steun te ne-:' : men, eh dat de regtsgeleerde, zonder zijn eigen karak. ter. te'verliezen, Zijne standplaats moét nemen-tusschen' de geschiedenis en de wijsbegeerte. Het is Montesquieu, die-zonder staatkundige hartstogten of sektengeest, de zedelijke Wereld gadeslaat, even gelijk Newton de zinnelijke aanschouwbare Wereld heeft waargenomen. Indien, zoó als Vtllematn gezegd heeft, Voltalre geen anderen kweekeling gehad heeft, dan zijne eeuw, dan zal Montesquieu, wien zijne tijdgenooten niet begrepen hebben, tot kweekeling de onze hebbéh. Wij treden in de, wereld, in het leven, in de maatschappij met eenen geest, die vrij is van allen stelseldwang, met blanke onschuld en onbewustheid van eenig kwaad,' en die voor niemands misstappen of gebreken verantwoordelijk zijn ~ en : waardig om onderwezen te worden in de school van Montesquieu, en de verhevenheid, Zoo Wel als de eerlijkheid van Zijn genie en zijne groote ziel te gevoelen. : .-..:...-> ■ .:.• ;.. ... ■: ■ 7 Dit lezenswaardig stuk, hoezeer wij zeef wel erkennen, dat er nog.vrij wat op aan te merken zoude vallen; vind: men in.de Themts ou.BÏbliotheque dd Juril. consulte', Torn VIII, óine Livraison, p. 145. *•» ---