GROOT-BRITANNIE. Londen den 31 October. Men wil weten, dat er binnen kort eene ver. : 'andering in het Ministerie zou komen, omdat Lord Glenelg, Secetaris van < Staat voor de koloniën, zijn ambt zon willen nederleggen. Den 35sten hebben te Dublin de vergadering van Afgevaardigden uit verschillende Kerspelen plaats gehad; op dezelve zijn_al de grondslagen aan. «enomen, op welke O'Connellde zoogenaamde voorloopige maatscaappij wil Vestigen. Deze zal het grootste gedeelte van November doorbrengen met teene reis door lerland te doen. ' ". ■ ..• • i-1 Door eenige bladen was gemeld geworden, dat de Koningineenen «igetihandigen brief aan Lord Durham in Canada gezonden had, om hem te bewegen zijn gouvernement aldaar te blijven behouden: een der Ministeriele bladen weerspreeKt dit; echter meent men, dat H. M. dit verzoek door een | tweeden persoon aan den Lord zal.willen te kennen geven. -..■:'« - :Eene gaz-ontploffing heeft onlangs weder .in eene steenkolenmijn bij , Whitehavèn plaats gehad', waarbij 40 menschen verongelukt zijn. De schaft ' van de mijn was 95 vademen diep; en de vlam was niettemin nog verschei-, Tden ellen boven de opening zigtbaar. Voorwerpen, op den bodem der mijn liggende, werden door de schaft op een verren afstand op de aarde geslingerd Op het oogenblik der uitbarsting werden juist twee mannen en twee jongens nedergelaten, en zij werden als of zij voorden mond van een stuk geschut hadden gestaan, in de lucht gedreven; een man en een jongen bragten het er, tot "groot wonder, nog met het leven af.1 De anderen waren vreesetijk doodgeslagen, even als de overige ongelukkigen, die mcii onder brokken steen en gereedschap, schier onkenbaar wedervond. Waarschijnlijk is dit ongeluk weder een gevolg van onvoorzigtigheid met licht, te midden van het ontvlambare gaz. --- FRANKRIJK. 'Parijs den' 2 November. Men. wilde dat de beide Kamers tegen 24 De. ■cember bijeen zouden worden geroepen., . •• Binnen weinige dagen, meldt men uit Straatsburg, zouden 300 landverhuizers uit den Elzas op weg gaan, om zich van Toulon naar de Fransche bezittingen in Afrika te begeven. -. . .' . . _ , • van het begin van October heeft men berigten nit Oran, welke melden dat in het binnenland onder onderscheiden met de Fransche vereenigde volkstammen menigvuldig geroofd én gemoord werd door onderdanen. van Abdel-Kader; diens Zaakgelastigde, bij wien de Fransche Overheden gedurig klagen inleverden, scheen tegen die strooptogten en moorden niets te kunnen iiitrigten, zelfs meende men, dat bij binnen kort Oran zou verlaten, als wanneer men vermoedde, dat het kwaad nog zou verergeren,.' - ,;y.,,, --- MENGELINGEN. DE TURKEN in het HEDENDAAGSCH KONSTANTINOPEL. De Turken zijn de talrijkste inwoners van Konstantinopel'; van'dé 600,000 inwoners dier hoofdstad zijn wel twee derde gedeelte Mahomedanen. • De Turk is over het algemeen verstandig, ingetogen, vroom, braaf en milddadig, maar daarbij ook trotsch, onwetend en dikwijls dweepachtig. Koelbloedig en zonder hevige.hartstogten in het dagelijksch leven, toont hij 'wanneer men hem tergt, de woedeeens tijgers. ; Eenige zijner zede.' lüke gebreken hangen met zijn, burgerlijk bestaan tezamen; andere móét . men aan de wilde, nog steeds bewaard gebleven zeden zijner Voorvaderen, toeschrijven. Het verkeer met, Európeêrs maakt hem '\vel, buigzamer erf '■ «ogenschijnlijk menschelijker, doch schaadt ook dikwijls aan zijne goede hoedanigheden. ~ '• •. , 1 ..;., ■ •..•.■ ■ ",". ~' "' ". : . ■ "De beschaving ;der hoofdstad. was; tot hiertoe een mengsel van Aziatische eo'Middeleeijwsch-Grieksche elementen; de behoeften, waren gering"en dé weelde barbaarser!. Niettemin heeft de Turksche natie,velë,'in hunne soort, zeer geschikte en talentvolle kunstenaars en werkbazen voortgebragt.' Merl vindt in • Konstantinopel bloemen-sdiilders, wier arbeid wegens teèdérhèid van téekening'en uitvoerigheid van'koloriet, verwondering baart. Hunne beeldhouwwerken in hout, .hunne, arabesken,, gevlochten draadtferken en uiarmerwerken verdienen grooten lof, en de scheepsbouwmeesters der Tur. .ken zijn onovertreffelijk; dit bewflzen de Knïks op den Bosporus, wier ligte bouw,, hechtheid, sierlijkheid en snelheid'niets te wenseben over laten. • ■Onderde. voortbrengselen der Turksche nijverheid verdienen voornamelijk '. hunne'zijden- en boomwollen-waren, hunne goudstoffen," fluweelen 'en. liri. j 'nens,' loffelijke melding. 'De Turken zouden zonder twijfel in-elke Enfopé. • -sche'kunst vorderingen maken, zoo' hunne.godsdienst hen niet in vele-stil. l: dien'tegenwerkte, en de regering niet alle mededinging belette.''-'■>'■■ '-—1 .-Een vreemdeling had in Konstantinopel-een stuk land tor Het aanleggen \ .vart eenen tuin gekocht, en wilde zelf de. handen aan hef werk 'slaan; -doch ; bet gjlt},,der, tuinlieden, wendde zich dadelijk tot de regering,'; en klaagde, : dat, zoo men'deze mededinging, veroorloofde, de tuinm-nslóonen te laag i «zonden worden.-, Men vond dit verzoe.k'billijk,' en de nieuwe tuin kwam '■ •niet tot stand. — Een koopman wilde eene' groote hoeveelheid zijden- en , .•wollen-stoffeny'w'elke.in Konstantinopel vervaardigd w'aréh,'uitvoeren'; maar I ,de:to)beambte!d'e,éd hem.verstaan,'dat hij,den uitvoer -van deze geheele I 'hóeveeiheiii nier, kon toestaan, omdat destoffen'daardoor in'prijs konde i . -tijgen. ;-r, Er waren , vroeger'twee katóen-fabrijken In de hoofdstad;' om j echter alïe mededinging te beletten, werd* besloten,'dat dezelve in twee j (verschillende vakken werken zouden. '."',-';";'' 7 <'"", W-i)»ii j ";; -'•".: [ -.-.o De. Turken zijn de regtschapenste van alle natiën der hoofdstad. Inde ! •'hoogere, standen der maatschappij, vindt men wel dezelfde eerzucht en j dezelfde kuiperijen als in her beschaafde Europa, dikwijls zonder het mom I itier-welvoegelijkheid, dat de hatelijkste ondeugden in Europa dragelijker : Waakt; maar er zijn ook hier zoo als elders eervolle uitzonderingen."' In den ' ■ tniddelstand en onder het volk moet men het karakter der natie leeren kennen! . Turk aan wien men zich vertrouwd heeft, zal daarvan geen misbruik j ■ blaken; hij zal zijn woord gestand doen, en alle omwegen vermijden.;. Men verlaat in Konstantinopel vóór zonnenTopgang zijne rustplaats, en ; "met het aanbreken,van. den dag begeeft zich'een ieder stil aan zijn werk. ' ten kop koffij of gekrulde salep en.een stuk slecht gebakken koek, maken .-■W. ontbijt des burgers van Konstantinopel uit. Kort voorden middag hotidt hij ' ïijnen maaltijd, welke uit rijst en schapenvleesch'of gezouten viscli en groen, r ten bestaat. Hij eet weinig en zeer snel; zijn drank is klaar bronwater. Na . 1 dezen.soberen maaltijd, gaat hij' in.de moskee of verrigt zijn gebed te huis. ; het. midden, van den namiddag op den tijd,-welken men Ikiridi noemt, heeft het gebed voor zonnen-ondergangplaats. Dan is de dag voorbij; . 3.de-kantoren en:reg.tbanken,,de bazars en,werkplaatsen worden gesloten, en . if.ïen ieder keert huiswaarts. 7..7,'.'.,'; , ' ~'":.. 7 '.""'..' " '"' . ,j ;■: , Op:de, schoone zomer-avonden wemelt.het op den. Bospóms en'in de haven; van vaartuigen van allerlei aard; eene ontelbare menigte menschen•; beweegt zich op den'prachtigen waterspiegel;''Dé verschillende'schilder-: -achtige kleederdragten, de zeldzame maar heldere toon der Christelijke avond- f klokken, het Arabische gezang der muessins van dé ininarets af, de zilver. , . -tchtïge-golveii-vaii den Bosporus,'.fiè;la,atste zpniiéiistra»!, :wclke:nog:een.; maal den top des O'ympus verft; de statige koepeldaken en het betoovereme t boómgroepen en cfjpressen-bojchjes — -I deze tooneel.cn vormen . ï een harmonisch "geheel ,'dat rrogelrjk na'auwelijks deszelfs wedergade op aarde , I heeft. o"*'--'"scliiilig' in zijne Icïik uitgestrekt, rookt de muzelmanzijne.lange , pijp;"en"hëi-énï:;l]ém Mgt mondvoorraad; - als visch, vleesch, zure 'melk ; (logbtirl) enz.,-welke hij mede naar huis neemt. Het avondeten is de voo'rj naamste-maaltijd, dofc'h altocs sober. Heeft de Turk des avonds gegeten, ! dan "bezoekt hij nog een koffijhuis. De koffijhuizen zijn eene soort van casi | no's;"hier drinkt rnên voor eenen para een kop koffij, rookt zijne pijp en praat, met statigen ernst, over verschillende onderwerpen. Men speelt in de koffijhuizen tric-trac en schaak, doch nooit kaart, ook drinkt men geene , geestrijke'dranken; gekruide'salep en ijs-sorbet worden als verversthingen aangeboden. De gasten zitten op estraden, die, met matten of kleeden overdekt, zich langs de wanden bevinden, of op zeer lage stoelen zonder leuningen (Iskemle,) waarvan een gedeelte aan den ingang van het koflijhtiis staat, welke door eengroot prieel overschaduwd wordt. Menig ledigganger brengt den geheelen dag in het koffijhuis door;- hij moet zich echter hoeden, veel over staatkunde te praten, daar de Regeling zulke discussien niet duldt.' De gelatenheid, welke de Turk in het ongeluk aan den dag legt, benift op zijne godsdienstige Hij gelooft niet aan een blind noodlot maar aan eene goddelijke voorbestemming. Deze overtuiging geeft hem eenen zekeren trots, welke den Mabomedanen ei jen is; hij gelooft door een 'hemelsch licht omstraald te zijn, dat de ongeloovigen ontberen moeten. Zijne dweepzucht maakt hem onregtvaardig en gruwzaam; hij staatTechter den raja de rustige uitoefening van zijne godsdienst toe, zoo lang deze hem goedwillig de schatting betaalt. Het verdrag van Jerusalem onder den Kalif Osmar, is het voorbeeld van alle verdragen met overwonnen Christenen geworden. Het overwigt der Russen iv het Oosten heeft de Turken daarheen gebragt, dat zij zich ten minste niet meer voor de eerste aller natiën houden. Ook zijn de nieuwe inrigtingen van Snhan-Makmoud zeer gunstig voor de verdraagzaamheid. Bij de Turksche grooten is het Islamismus nog slechts iets uiterlijks, terwijlzij het goede in elke godsdienst schatten, zonder daarom ontrouw aan hun geloof te worden. Hetgeen den godsdienstigen trots der Turken te Konstantinopel bijzonder neersloeg, was de inneming van Algiers, eene stad, die zij als een bolwerk van het Islamismus beschouwden. Toen de Russen den Krim overmeesterden, den Donau overtrokken, den Balkan zelfs bestegen hadden, bestond er nog, tot troost der algeloovigeMoslemim, " eene maagdelijke, van Christelijken invloed.vrije, stad, waarde godsdienst van Mohammed alleen heerschtè. De Engelschen heerschten in Bagdad ; Europesche gewoonten en zeden drongen in Egypte; Mekka zelfs had voor de kettersche Wahabiten moeten onderdoen — Algiers alleen was nog „het ono-' verwonnen huis des heiligen strijds" (Darul-Dschihad) zoo als de Arabieren zeiden. Ook verspreidde het berigt van deszelfs eindelijken val, allerwege gioote ontmoediging. •' . - ' ■De Turk heeft bijzonderen aanleg tot het soldaten leven: hij is gespierd, geschikt tot alle ligchaams-oefeningen, dapper in den strijd, gehoorzaam en onvermoeid. Een Fransch officier, de heer Gaihard, heeft de eerste regel, matige troepen des Sultans gevormd en organiseert nog altoos nieuwe regimenten". Talrijke jonge' manschappen, welke mogelijk nog rirnmer Europesché muzijk gehoord hadden,'zijn door de bemoeijingen van den Piemontezer, Donizetti, zoover gekomen, dat zij thans volledige corpsen van geschikte miizijkanten uitmaken."" ' ' '-, s Wat echter den voortgang der beschaving in het Ottomannische Rijk ongetwijfeld magtig tegenwerkt, is de omstandigheid, dat de Porte geene vreemdelingen.in hare. inwendige aangelegenheden toelaat. Slechts Muzelmannen bekomen-militaire commando's; de Fransche, Britsche of Duitsche officier geldt voor eenen eenvoudigen militairen leeraar, die men beloont; de Sultan geeft 'aan. zulke onderwijzers échter dikwijls blijken zijner tevredenheid, • .'De Turk reist.weinig en bezoekt nooit een Europeesch land, ten zij hij tot een gezantschap behoorë. De burgers van Konstantinopel verlaten hunne hoofdstad zelve slechts zelden, en dan nog bepalen zich hunne togten tot de kusten der Zwarte zee. De vermakelijkheden der Turken zijn noch me. nigvuldig noch luidruchtig. Op de schoone zomerdagen ziet men den Muzelman,-onder koele lommer, in de.nabijheid eener fontein, of aan den oever van den.,Bosporus,, bijna onbeweeglijk zitten en zijne lange pijp róokên. Men geloov.e echter niet, dat hij. gedachteloos daar zit ; de Turk denkt altooj na, hij ziet de toekomst in, en. bij den rook des Tschibuks, wordt menig groot plan rijp. Het is eene hoogst merkwaardige daadzaak, dat Turken, die;' uit eenen lagen stand der maatschappij, plotselijk tot hooge ambten bevorderd worden,-- zich,' bijna zonder uitzondering, dadelijk geschikt too. .nen voor.hunne nieuwe betrekking.' De voorname Turken beminnen schoone paarden, doch men ziet er minder in Konstantinopel.'sedert de Sultan het voorbeeld van groote eenvoudigheid in zijne Keizerlijke hofhouding gegeven heeft. . Ook de zoo talrijke bedie'ningeri zijn'merkelijk verminderd geworden. ■ -f;\' '_ Er-zijn'in Konstantinopel eene menigte openbare scholen, welke gedeeltelijk vrome stichtingen zijn; ook kunhen de kinderen van alle standen lezen en schrijv.'en. .Bij .verscheidene.Keizerlijke moskeeën bevindt zich eene hoogere leer.instellirg, alwaar mapnen dèr godsdienst en der wet gevormd wor-. derr. 'Reeds vóór Mahmoud, .bestond! er. eerie-iviskundige school, en de regèrejide. Sultan, heeft een chirurgisch kollegie gesticht, aan welks hoofd Europescue heelmeesters 'staan,' Beide ihrigtingën-hebben goeden voortgang, - -De.Turken/toonen over het algemeen groote leergierigheid; mogten slechts hunne studiën zoo geleid worden,- dat zij niet alleen met de vormen, maar ook met den geest der Europesché beschaving, naauvvkeuriger bekend worden. Daar wij 'zoo even vari'openbare'inrigtingen'spraken, zoo kunnen'wij de nachtelijke vuurwa'chtén niet. met, stilzwijgenheid voorbijgaan. Er zijn in Konstantinopel drie boogé torens,'waarvan een in het midden der stad, een . tweede in het serail en de derde in Galata staat. Op deze torens bevinden .-zich-vuurwachten. Zoodra er brand ontstaat, worden de naburige hoofd. . wachten er van onderrigt; sterke potrcuilles trekken door de straat,""stoótën met hunne dikke, met ijzer beslagene'stokken op den grond, en'roepen „„brand!" terwijl-zij het gedeelte der stad noemen alwaar de" brand is uitgebarsten: Dan loopt een ieder', die ièis'te verlfezen beeft, daarheen; en redt wat kan. De zeer'ligt gebouwde houten'huizen, welker wanden dik. wijls van binnen met olie-verw beschilderd zijn, geraken snel in brand; is ' er op zulk eenen ongelukkigen oogenblik eenige wind, dapgelijkt het vuur ! eenen.stroom, welke door niets kan worden tegengehouden, en vermindert niet, tot dat het in deszelfs weg,'op een steenen gebouw stoot. Het is ver. schrikkelijk te zien, hoe de lieden hun huisraad op de openbare plaatsen ;.werpen, hoe vrouwen ch' kinderen vlngten, en hoe men huizen omwerpt, '■ om den alvernielenden vlammen paal en perk te stellen.. De spuiten doen : inmiddels hunne werking, en de toeschouwer let met angstige verwachting .-■op. den strijd der beide elementen. Maar zelfs.daar, waar het vuur ten ergste woedt,.. ontstaat er geene verwarring; de Oostersche onderwerping . maakt e|k ongeluk dragelijker. De Sultan, de Ministers en de Rijksgrooten, komen,persoonlijk, en wekken tot werkdadigheid op. Dikwijls ziet men een geheel hnisgezin op'gerihgen afstand van hnn afgebtand huis op straat of op "de trappen eener moskee zitten, terwijl deze ongelukkigen bedaard uit. roepen: „Het was Gods wil.'" De Sultan wordt bij zulke gelegenheden, door eene zijne slavinnen', die.de wacht heeft, op eene zachte wijze ge.'Wekt; terwijl zij eene lantaarn met roode stof in de hand heeft, nadert zij • t'bèm stilzwijgend, en zoo' Zijne Hoogheid niet dadelijk wakker wordt, streelt '-Zij hem zachtkens de voeten. De Sultan laat zich dadelijk van het noodige •vomtrèh'r.den brand onderrigten.en rijdt, in geval van nood, daar zelfs heen. Mee de Muzelmannen leeft in Konstantinopel eene menschen-klasse, wel. , ke, wat hunnen,stand betreft, niecs evenaardigs bij ons beeft, het zijn de . '."'-■-:"-•— ri»".-.— '- t;...' '«laven. Men clenke hier niét -an eene slavernij; zoo:als zijin de.Arn.ari. . itaansche 'koloniën bestaat; de Turk houdt den..stand van.eenen slaaf niet voor verachtelijk, maar voor de laagste soort:der maatschappelijke ladder,,, van waar men zich makkelijk verheffen'kan: -De Muzelmannen laten hunne slaven in de voorschriften des Korans onderwijzen; sterft de slaaf. eer hij tot het Islamismus bekeerd is, dan wordt hij in eene mat en op' de eerste beste plaats begraven. Geen in Konstantinopel wonende,christen, mag slaven koopen of bij zich houden, lijfeigene negers somwijlen daarvan 'uitgezonderd. . . -•-..•.■ .:,:... , v „ , . .■]■..'---• Vele Muzelmannen nit de provinciën komen naar,Konstantinopel, om daar 7 door hunne nijverheid geld te verdienen. De Turksche lastdragers zijn gewoonlijk Lasen, een wild volk, dat de oevers der Zwarte-zee aan den voet van den Kaukasus bewoont;, ook Kurden komen somtijds met hetzelfde doel in de hoofdstad. De Barbarijsche bewoners van Tripolie en nog meer die van Tunis, zijn vreedzamer menschen en geschikt voor den handel. De Arabieren nit Syrië/die niet even talrijk zijn, worden vanbedrog beschuldigd, iets waaraan de Mahomedaansche bevolking van Konstantinopel Vreemd is. ■ ---