Zitting van Woensdag 21 December. In deze zitting zijn aangenomen de wets-ontwerpen tot amortisatie of aflossing van Nationale Schuld en tot vermindering van regten op den invoer van de granen en andere levensmiddelen. Daarna zijn de beraadslagingen aangevangen over den begrootingswctten. De hoofdstukken I, II, III en IV zijn aangenomen. --- Zitting van Donderdag, 22 December. De Minister van Koloniën, zendt; in de publicatie, waarbij de uitvoer uit Java van gouden munt, zonder bepaling van regten, is toegestaan, tot uil0. December 1855. Voortzetting der beraadslagingen over de Begrootingswetten, en wel het eerst over Hoofdstuk V, Binnenlandsche Zaken. Eenige sprekers voeren het woord over verschillende punten. De Heer Lotsy vestigt onder anderen de aandacht daarop dat het Rijk zich toch ernstig late gelegen liggen aan het Observatorium te Leyden, in welke zaak hij tol bondgenoolcn zegt te hebben Z. M. en den Minister van Binnenl. Zaken. Z. M. door zijn geblekene belangstelling in de Akademie, waarvan Hij zelf burger is geweest. Ten slotte is het Hoofdstuk aangenomen. --- Tweede Kamer der Staten-Generaal. Vervolg der Zitting van Dingsdag 20 December. -.--—o — o . — -"o o .; ■ De Heer Thorbecke heeft het woord na den Minister van Financiën. Des sprekers rede heeft ruim anderhalf uur geduurd , en was in twee deelen verdeeld. Het eerste diende ter beantwoording op menige beschuldiging, en het mcdedeelen van eenige opmerkingen. Het tweede kortere gedeelte diende lot ontwikkeling der gronden voor het voorstel. De berigtgevers aan de dagbladen hebben echter verklaard, dat de spreker van hunne plaats zoo moeilijk te hooren, ja vaak zoo onhoorbaar was, dat het hun ondoenlijk is geweest, -om van die rede in haar geheelen zamenhang een naauwkeurig verslag te geven, en zij zich hebben moeten vergenoegen met het geven van een zoo getrouw mogelijk overzigt van hetgeen zij konden hooren. Het eerste gedeelte dat meer tot wederlegging van beschuldigingen en opmerkingen omtrent gezegden van sommige sprekers dient, en van wcge de groole uitvoerigheid, onmogelijk hier in korte bewoordingen kan worden aangestipt, achterwege latende, bepalen wij ons hier bij de geheele mededeeling van hetgeen onze berigtgevers van het tweede deel als onmiddelijk de zaak zelf betreffende hebben kunnen opvangen. ' " r Het voorstel is in zijn oog een begin van verbetering van het stelsel. Dat stelsel strookt niet meer met den tegenwoordigen tijd. Z. i. behoort een belastingstelsel tot de meest veranderlijke zaken. Er is geen stelsel uit te denken dat overal en algemeen kan werken; wel in eenige algemeene hoofdtrekken, maar niet in regeling. Ons belastingstelsel, als bet naar een wijs plan is daargesleld, is thans, in de tegenwoordige maatschappij in vele opzigten bedorven. Men beeft te veel gezien wat en niet hoe wordt opgebragt. Noch het voordeel des volks, noch dat der schatkist werd bij de regeling betracht. Daarbij komt dat het gebruik der noodzakelijke levensbehoeften afneemt,'niettegenstaande de toeneming der bevolking. Niettegenstaande (en hij heeft hier geloofwaardige cijfers voor zich) sedert 1835 de bevolking met 15°/o is toegenomen, en men dus bij niet te miskennen toenemende welvaart, ook een toenemend verbruik van eerste levensbehoeften mogt verwachten, is dit niet het geval, maar is omgekeerd, het verbruik van vlecscb, granen en andere eerste levensnoodwendigheden zeer afgenomen, zoo in de steden als ten platten lande. Ons belastingstelsel bezwaart de eerste levensbehoeften. Het behoeft hervorming. Hoe en waarin? Zóó dat zij de productie vrijlaat, gelijk ook de mededinging vrij, naar binnen en bniten. De gemeentewet heeft reeds het accijnsstelsel binnen eene naauwere grens beperkt. De beperking van de binnenlandsche consumtie mag niet voortduren, en de toestand der middenklasse vordert dringend voorziening; dat gedeelte der middelklasse dat na aan de armoede grenst; dat gedeelte, dat gelegen is aan den breeden zoom der armen-populatie. Dat deel der middenklasse moet worden behoed voor voortgaand verval, opdat de klasse der armen allengs binnen engere grenzen worde teruggetrokken. Die middenklasse eenig beter voedsel te verschaffen, is in verband met de andere deelen van het voorstel, het doel dat beoogd wordt. En nu vrage men niet: is de accijns eenige centen meer of minder, maar men zegge: men belaste de voedingsmiddelen evenmin als de overige grondstoffen der nijverheid en men ga daartoe over zoodra de finantiele krachten het toelaten. Spreker eindigt met de betuiging, dat hij zich niet vleit, dat de Regering uit vrijen wil tot hervorming van het belastingstelsel zal overgaan, omdat zoo iets schier nooit ergens gebeurd is. ' Daarna vat de Minister van Buitenl. Zaken het woord op, ter verdediging van de rigling van het Ministerie. Hij zal niet treden in de beraadslagingen over het voorstel zelve. Dit behoort niet tot zijne taak, maar zijne taak was, omtrent de politieke beschouwingen van het voorstel, met eenvoudigheid en waarheid de meening der Regering te kennen te geven. De zitting is daarna opgeheven tot des avonds ten 7J ure. --- Avondzitting van Dingsdag 20 December. yr.ii ü. _o - o o In die zitting zijn de beraadslagingen voortgezet. De Heer van Bosse heeft het voorstel zeer breedvoerig verdedigd en daarbij de bedenkingen wederlegd, daartegen ingebragt, heizij uit een politiek oogpunt, hetzij uit een algemeen finanlicel oogpunt, hetzij op grond van den inhoud van het voorstel zelf. Hij heeft onder anderen gezegd dat hij eens heeft gewezen op de nadeelen van het accijns-stelsel, vooral bij de nijverheid door de formaliteiten die hare ontwikkeling belemmeren, en hoe door de uitbreiding van dit stelsel al meer en meer de belasting werd verhoogd. De spreker toont verder aan, dat de berekeningen, in de memorien van toelichting en beantwoording voorkomende, juist waren. Omtrent de wisselvalligheid der koloniale bijdragen merkt bij aan, dat de Heer Rochussen een krachtig bondgenoot voor de voorstellers geweest is. De Heer Dirks had, uitgerekend, dat er nog geen behoorlijk equivalent door besparing van rente was verkregen, om lot de afschaffing van eene belasting te kunnen overgaan. . Spr. geeft toe, dat er wel een verschil van ƒ 50,000 zal bestaan. Naar zijne berekening kan op l.Februarij 1854 de besparing van rente tot 11 ton geklommen zijn, waarbij men voegen moet 4 ton voor bespaarde renten door uitgifte van de nieuwe muntbiljetten. Daarbij komt de opbrengst van gronden van het Haarlemmermeer. Spr. betoogt dat we gerust den weg, door Engeland ingeslagen, kunnen en moeten volgen, daar afschaffing van lasten . niet altijd vermindering van inkomsten voor den Staat ten gevolge heeft. Verder zegt hij, dat de accijnsen op het gemaal, het geslagt, de brandstoffen , het zout en de zeep hij hem op gelijke lijn staan en bij wenschte dat ze ' alle konden worden afgeschaft; welke accijns eerst? dat is afhankelijk van het bedrag der opbrengst en de omstandigheden. De afschaffing van het gemaal is niet voorgesteld, omdat dit aanzienlijk bedrag niet kan worden gemist. De accijns op de rogge kan men niet afschaffen, omdat dan de surveillance van dien op de tarwe onmogelijk zou zijn en men dan tot de afschaffing van den gehcelen accijns moet komen. Spr. wederlegt de bewering, dat het niet zou baten en dat de prijzen van het vee toch zouden rijzen. Hij toont aan, dat, zoo de accijns wordt afgeschaft , de prijzen zullen dalen en er . dan meer vleesch zal worden gegeten. De tabellen der Regering bewijzen, dat, bij rijzing der prijzen, er minder vleesch gebruikt wordt. Hij doet opmerken, dat niet alleen de afschaffing van den accijns wordt voorgesteld, maar ook vrijdom van invoer van vleesch van buiten. Mogt er vleesch naar herwaarts worden vervoerd, dan zal dit noodwendig van grooten invloed op den prijs alhier zijn. Zoo de beweringen der tegenstanders gegrond mogten zijn, men verhooge dan de belasting; dan zal de prijs volgens ben dalen. De voorstellers weten wel, dat het voorstel de kwalen van de menschheid niet zal wegnemen. Zij wenschen daaraan te gemoet te komen, iets te doen voor de middenklassen. Hij gelooft dat dio door den maatregel goedkooper vlcesch zullen krijgen, omdat, naar mate de meervermogenden meer vleesch gebruiken, de afval voor de minvermogenden zal vermeerderen. Zoo het waarheid ware, dat de accijns door den meervermogenden alleen betaald wordt, die toch vleesch koopen, dan zou verhooging van den accijns wenschelijk zijn. De spreker houdt vol, dat de accijns werkt als eene premie op den uitvoer. Immers het transport kost ƒ 12 a ƒ 15, de inlander betaalt, ƒ 30 aan accijns. De uitvoer wordt,bo-, ven den invoer bevoordeeld. Hij toont ook aan de juistheid der berekening omtrent de vermindering, die de afschaffing zal ten gevolge hebben. Nog dezer dagen heeft hij bij twee voorname handelshuizen in Amsterdam en Rotterdam inlichtingen doen inwinnen, die de juistheid zijner berekeningen hebben aangetoond en waarvan de slotsom is, dat de halprijzen te Londen oneindig goedkooper zijn dan te Amsterdam of te 's Hage. - Ten slotte zegt spreker, dat het beginsel der voorstellers is, dat op de accijnsen op de eerste levensbehoeften, op het voorbeeld van Engeland, moet worden teruggekomen. De Minister van Justitie heeft den spreker beantwoord en op nieuw uit verschillenden hoofde, voorzigtigheid aanbevolen, ten einde de pas herstelde finantien niet op nieuw in ongunsligen toestand te brengen. De Heer van Bosse heeft daarop gerepliceerd, waarna er eene woordenwisseling tusschen den Minister van Finantien en de Heeren van Bosse en llugenhollz over de berekening van het tonnegeld ontstaan is. Bij 11 ure is. de zitting gesloten, zullende morgen ten 12 ure de beraadslagingen over het. voorstel worden voortgezet, daar de Ministers in den voormiddag bij de algemeene beraadslagingen over de Staalsbegrooting in de Eerste Kamer moeten tegenwoordig zijn. --- Zitting van Woensdag 21 December. 0- - 0 Aan de orde, de hervatting van de beraadslagingen over het voorstel der negen leden. • De Heer de Man, een der voorstellers, erlangt het woord. Hij zegt, dat, welk lot het voorstel ook moge "hebben, het dit gevolg zal hebben gehad, dat over het belastingstelsel, met de daaraan verbonden vraagpunten, grondiff is onderzocht. De hoofdvraag is thans meer in bepaalde beraadslaging gekomen: de vraag, of de tijd daar is om langzamerhand tot ontheffing van de mindere en lagere standen, door opheffing van sommige belastingen, over te gaan. Dat is het terrein, waarop men zich thans beweegt, en het voorstel, zegt spr., is een eerste stap om tot oplossing van dat vraagstuk te geraken. Zijns inziens veroorlooft de staat der schatkist om daartoe over te gaan. ..-■.- De Heer Reinders, mede een der voorstellers, verdedigt dit en eindigt met de betuiging, dat hij met genoegen gezien heeft dat vele leden erkennen, dat er iets moet gedaan worden; welnu, zegt hij, men vereenige zich met het voorstel. i: : :. .-■*; De Heer Hugenholtz, ook een der voorstellers, belast zich met de taak tot wederlegging van de aanmerkingen, betreffende het tonnegeld. . De Heer v. Hoëvell zal drie punten behandelen: 1°. De beschuldiging van inconsequentie ; 2°. Of de Indische geldmiddelen eene vermindering van de lasten van het moederland veroorloven; en 3°. Kortelijk betoogen, dat de hervorming van ons belastingstelsel hier te lande in een naanw verband staat met een beter koloniaal bestuur.. ■ • ' Doch tot het derde punt gekomen, wordt het vervolg bij het ver gevorderde uur, tot des avonds uitgesteld. • ■ '■ ---