fWENOTAIRES --- VOOR ONZE JEUGD NADRUK VERBODEN Onder Redactie van J. VAN DE BURGT, Hoofd der St. Vincentius-School te Heerlerheide OP DE VOORAVOND VAN DE WERELTRIOMF DER HEILIGE EUCHARISTIE. Beste vrienden, als jullie dit filmpje lezen, dan maakt de hoofdstad van Argentinië zich op, om Christus in Zyn aanbiddellyk Sacrament haar wereldhulde te bereiden. Dan zullen daar ginds duizenden, honderdduizenden trekken achter die kleine witte zon, de H. Hostie; dan zal heel een wereld samenstroomen zond de gouden monstrans, die fonkelen zal in 't stralen licht van een argentijnsche zonnedag. Dan zal daar voortschrijden in de rijen van hoogwaardigheidsbekleders, priesters en leeken onze beminde bisschop, die gedreven door zijn liefde tot Christus in 't H. Sacrament de verre zeereis naar Buenos Aires op 15 Sept. ondernam. Beste lezertjes, het lust my om jullie een en ander van dit congres, het 32ste Internationale Eucharistisch Congres, te vertellen. Misschien hebben velen er reeds over gelezen in onze Katholieke pers, maar toch lijkt het me goed nog eens even een en ander nader te belichten. Zaterdagmiddag 15 September, twee minuten over vyf, verliet de Flandria van de Koninklijke Hollandsche Loyd de kade. Driemaal rolde het doffe fluitsignaal, de muziek aan boord speelde het Wilhelmus, pal aan het water stonden de jeugdorganisaties en brachten met uitgestoken arm en neigende vlaggen hun groet. Langs de reeling verdrongen zich de passagiers, de Bisschoppen in hun midden. En met de jeugd wisselde Mgr, Lemmens enthousiast de leus: „Voor Christus, onze Koning!" „God wil het! Amen." De groote reis, de overzeesche tocht naar het verre Westen was aanvaard. De hoogbejaarde Mgr. Stolk, een eminente Amsterdamsche priester, had de congresgangers zoo subliem toegezongen, toen hy bij 't afscheid had gezegd: „Vaarwel, o Flandria Ga naar Amerika Beschermd door God de Heer En keer behouden weer." Ja, dat kon hier by dit ontroerend heengaan zoo terecht de vertrekkenden worden toegeroepen. Want aan boord was Christus Eucharisticus, Hij, die de aarde en de zeeën schiep, die Meester is over de stormen en 't geweld van de oceanen, Hy ging mee. naar 't verre Buenos Aires. lederen dag opnieuw zou Hy aan boord van de Flandria vanuit de hooge hemel komen neer. dalen op het blanke altaarlinncn in de kleine salon, waar voor deze reis twee scheepsaltaren zijn ingericht. Het was goed acht uur toen de Flandria met haar lichtende dekken, vensters en poorten, als een sprookjesschip door de duistere avond de zee tegemoet voer. Ik zal in 't kort, voor zoover de f-'roote bladen ons tot heden ('t is nu 1 October waarop ik schrijf) op de hoogte hielden, van 't leven aan boord vertellen. Ik hoop dat jullie intusschen alles wat betrekking heeft op 't I. E. C. goed bijhouden, want dat is uiterst leerzaam. Zoo las ik b.v. heel interessante dingen over enkele plaatsen, die de boot onderweg aandeed. Ik noem b.v. de Spaansche havenplaats La Coruna, gelegen als een witte stad tegen de rotsen. Het panorama van uit zee, vooral tegen de avond, toen de Flandria met onze congresgangers hier twee uren in de haven bleef liggen, was feeëriek. En toen de lichtjes, nu hier, dan daar, als openbloeiden tegen de rotsige kust, riep onze Risschop opgetogen uit: „Wat is Gods wereld toch schoon." In de nacht werd nog doorgevaren naar Leixoes en konden een deel der passagiers een tochtje maken naar het nabije Porto, de 2de groote stad van Portugal, stad van de beroemde wynen. Ook Mgr. de Aartsbisschop maakte deze tocht te land mede. De bladen meldden nog, dat het gezelschap teruggekeerd aan de kade van Leixoes. tot de minder aangename ontdekking kwam, dat 't bootje, dat de verbinding onderhield met de „Flandria" reeds weg was. Maar gelukkig pikte een motorhootje het illustere gezelschap gauw op en bracht het naar het vertrouwde schip, dat voor 2 maanden het tehuis was van de congressiten en waarmee de halve wereld werd omvaren. de zomer tegemoet. Want jullie begrijpen natuurlyk, dat 't op de evenaar aan steeds warmer wordt, zoodat b.v. onze aartsbisschop tijdens de reis een witte toog draagt met paars afgezet. Wat 't leven zoo aan boord betrelt, hebben jullie kunnen lezen, dat 't reizen met de Kon. Holl. Lloyd in één woord schitterend is. Dat alles hier uitvoerig vertellen kan ik onmogelijk. Maar wel moeten jullie onthouden dat iedere dag in het kleine, maar o zoo mooie kapelletje aan boord de H. Mis wordt gelezen en iedere avond om 5 uur een kleine avondoefening plaats vindt in dit intieme tot kerkje geïmproviseerde salonnetje. En menigeen, die de weg verloor naar het huis van O. L. Heer komt hier, schuchter in 't eerst nog wel, weer in inniger contact met Zijn Schepper. Dat is eigenlijk al het begin van de triomf van Christus Eucharisticus. Omdat ik me moet beperken zal ik jullie nog even opgeven de data van heen- en terugreis der Flandria. En als jullie nou wat willen leeren, dan teeken je een kaartje na uit je atlas, waarop je die heele route zelf kunt uitstippelen. Dat heb ik mijn 7e klassers ook laten doen, en met... succes. Hieronder volgt 't officieele reisprogramma: 15 Sept. 17.00 Vertrek per s.s. „Flandria" van Amsterdam 16 Sept. 11.00 Aankomst Boulogne 13.00 Vertrek Boulogne 22.00 Aankomst Southampton 23.00 Vertrek Southampton 18 Sept. 16.00 Aankomst La Coruna 18.00 Vertrek La Coruna 19 Sept. 8.00 Aankomst Leixoes (Porto) 12.00 Vertrek Leixoes 20 Sept. 6.00 Aankomst Lissabon 14.00 Vertrek Lissabon 22 Sept. 17.00 Aankomst Las Palmas 24.00 Vertrek Las Palmas 30 Sept. 12.00 Aankomst Pernambuco 15.00 Vertrek Pernambuco 4 Oct. 6.00 Aankomst Rio de Janeiro 14.00 Vertrek Rio de Janeiro 5 Oct. 5.00 Aankomst Santos 12.00 Vertrek Santos 8 Cct. 9.00 Aankomst Buenos Aires Willen jullie de congresgangers ook volgen op de terugreis, teeken dan in je kaartje aan, b.v. met een andere kleur deze data: 15 Oct. 12.00 Vertrek van Buenos Aires per s.s. „Flandira" 18 Oct. 9.00 Aankomst Santos 18.00 Vertrek Santos 19 Oct. 8.e,0 Aankomst Rio de Janeiro 20 Oct. 12.00 Vertrek Rio de Janeiro 30 Oct. 19.00 Aankomst Las Palmas 24.00 Vertrek Las Palmas 2 Nov. 4.00 Aankomst Lissabon 9.00 Vertrek Lissabon 4 Noc. 20.00 Aankomst Southampton 21.00 Vertrek Southampton 5. Nov. 6.00 Aankomst Boulogne 7.00 Vertrek Boulogne 22.00 Aankomst Amsterdam. Ziezoo vrienden, dat zyn wat dorre cijfers, maar waar toch wel wat uit valt te leeren. Hoofdzaak is echter dat we meeleven met dit heerlijk gebeuren daar ginds in het verre Argentinië, 'n land dat wonderschoon is aan natuurschoon niet alleen, maar ook rijk aan geloof. Letten jullie heel even op deze foto, waar je de baas van Rio de Janeiro ziet afgebeeld. En nou een voornaam puntje, dat je heel goed moet onthouden. Wat is eigenlijk een Internationaal Eucharistisch Congres? Een I.E.C. is een bijeenkomst aller volkeren (van hiërarchie en leeken', waarbij het Allerh. Sacrament een wereldhulde wordt gebracht, wordt gepredikt en verklaard het Aanbiddelyk Geheim der Eucharistie. Kunst en weienschap knielen neer bij Jezus in ele H. Hostie, o?n Hem te geven het schoonste, wat zy geven kunnen. De Paus zendt zyn Kardinaal-Legaat (dit jaar Z.E. Kardinaal Pacelli); Kardinalen, Aartsbisschoppen, Bisschoppen, *bten, Priesters, leeken, komen uit alle wereldeleelen, ip de stad van het Congres, om Jezus Christus als Koning der eeuwen en der volkeren te huldigen. En om dit deel te bereiken wordt by ieder Congres op twee wijzen daarna gestreefd: le. door gebed, H. Communie, aanbidding, predikatie, plechtig eerherstel aan de Koning der Koningen, en voor alles door een grootsche slotprocessie, als openbare acte van eerherstel en liefde jegens het Allerh. Sacrament. 2e. door vergaderingen, secties (met internationaal karakter). En of zoon I.E.C. ook resultaat heeft vrienden? Och, dat is immers vanzelfsprekend. Denk maar eens aan de millioenen H. Communiën, die by zoon gelegenheid meer ontvangen worden dan op andere dagen. Overal immers staat het Allerheiligste ter aanbidding uitgesteld. Door ieder I.E.C. komen tal van bekeeringen. De volken leeren elkaar kennen en ook nog zoovele andere, tientallen heerlijke resultaten worden dan weer blijde geconstateerd. O ja, beste jongens en meisjes, wonderbare dingen werkt de Eucharistie uit. In de oorlog b.v. vermeldden de kranten, hoe de le Zondag na de inname van Antwerpen èn Belgen èn Duitschers samen in dezelfde kerk de H. Mis bijwoonden. Diezelfde Eucharistie brengt ruim 20.000.000 buitenlanders naar Buenos Aires, terwyl niet minder dan 6 Kardinalen, 160 Bisschoppen en 200 prelaten mede aanwezig zullen zijn. Diezelfde Eucharistie doet te lucht en te water de menschen heensnellen naar Zuid-Ame- rika, want terwijl ik dit schrijf is de „Graf Zeppelin" uit Friedrichshafen vertrokken met vele Congresgangers aan boord. Vrienden, ik ga m'n filmpje eindigen. De ruimte is te beperkt om nog meer te vertellen. Maar nog eens, volgt dit heerlyk Roomsen wereldgebeuren, vaar in gedachten mee met die schitterende Oceaansteamer van de Kon. Holl. Lloyd hel stoomschip Flandria, dat met de Pauselijke wimpel in top 3 October Buenos Aires zal bereikt hebben. Nu, Chr., je vacantie-verzuim heb je ruimschoots ingehaald door je reuze-zending, die wel voor drie telt. Je fietstochten-relaas zie ik met belangstelling tegemoet. Niet je belofte vergeten, hoor! Hartelijk gefeliciteerd met je eind-examensucces! Nu, dat is voor de drommel niet voor de poes, maar daarom is 't welslagen zooveel te verdienstelijker. Ook onze Pinksterbloem m'n gelukwenschen met haar „overwaaien"". Als ze de volgende keer geen briefje schrijft, stuur ik 'n legioen bladluizen op kaar bloementuintje af. Je versjes — Hollands fabricaat — plaats ik zeker, maar je moet 'n weekje geduld hebben, 'n paar ridders hebben de vorige week al audiëntie in onze studio aangevraagd. Je eerste zending ontving ik niet; 't is tegenwoordig regel, dat met port belaste brieven geweigerd worden, omdat ik die nog al 'ns vaak ontvang. 'n Herfstgroet en 'n hartelijke hand! Swentibold, Ophoven-Sittard. Hartelijk welkom in de kring van vorstelijke personen en edele ridders in kleurige bloempjes van onze S.N.C, 'k Hoop, dat je je spoedig 'n.( illuster en lieftallig gezelschap thuis zult vo* Je vesjc is niet. onverdinestelijk en heel „gleerder" dan onzen gewone „Eigen Omr° klanten", maar veel te zwaar voor ' lezertjes, 't Is nog zoo echt uit de bastische" school en mist eenvoud, dus 't merk van 't ware. Maar m.i. demonstreer voldoende aanleg, waarom ik je zou willet1 , gen, 'ns 'n leuk voorvalletje uit 't jeugdlevej' beschrijven of je gevoel voor onze mooie n*1 'ns uit te zingen, 'n Dichtersgroet en 'n ferme hand! --- EIGEN OMROEP „Thomas Morus" begint op zn eigen „vrye manier de'schoonheden van dê „Herfst", waarvan we allemaal in deze tijd van gouden Octobertlagen zooveel mogelijk moeten genieten. Volgt het voorbeeld van onzen zanger en trekt er, als hij doet, op uit om te genieten van de kleuren van 't stervend jaar. Onze onvermoeide „Spinola" vertelt in 'n heel stout fantasietje, hoe „De bedrieger bedrogen" werd. 't Is origineel en aardig verteld en 't zal onze luisteraars zeker bevallen. Denk om jullie winterbijdragen, jongeluitjes! Op Gods burcht de Jeugd!" --- DE BEDRIEGER BEDROGEN. De hele dag had hij geslenterd en rondgelopen door de stad. Reeds maanden was hij werkloos. Hy' was vrijgezel en kon met het geld, dat hij trok van 't crisis-comité, nauwelijks rondkomen. Geld, geld moest hy' hebben! Van alles had hy al geprobeerd. Nu had hy weer 'n nieuw plan. Zn buurman had hem gevraagd of hy' geen kanarie voor hem kon opscharrelen. Nu had hij gedacht, 'n mus te vangen en die te verven als een kanarie. Het idee wou hem niet meer los laten en 's middags begon hij met 'n geleende mussenval te vangen op mussen, 't Resultaat was niet bijster mooi. Eerst ving hij een mus, die reeds de geest gaf voor hij haar had kunnen verlossen uit de val. Toen ving hy er eentje, die nog 't zomerpakje aan had. Ze had byna geen veren. Eindelijk had hy er eentje, die waardig gekeurd werd om tot kanarie geverfd te worden. In de stal vond hij nog wat verf- en lakpotten, 'n oud penseel en hij begon. Eerst werd de mus op tafel vastgebonden, toen ging hy aan de arbeid, 't Reestje scheen er de stuipen van te krygen, maar de schilder trok er zich niets van aan en kladde maar. Dat de tafel mee geverfd werd, spreekt vanzelf en dat zn handen en kleren er eveneens zoo mooi uitzagen ook. Maar toch, 't beest kwam klaar. Nu moest de mus nog gedroogd worden. De volgende morgen ging hy met zn kanarie naar zn buurman. Het beestje werd bekeken en betast. Al gauw had de buurman dan ook zn handen vol zitten van de verf, die zo slecht droogde. Hij liet echter niets merken. „Fluit hij ook goed?" voeg hij. „Dat zou ik menen", zei de kanarie-fabrikant Maar tot overmaat van ramp bekon de pseudokanarie te tjilpen. De buurman scheen het echter voor goede munt op te nemen en vroeg naar de prijs. „Een riks is nog te weinig voor 't beest, maar enfin, geef maar op", vroeg de „schilder" brutaal. De buurman ging 't geld halen, terwyl de kanarie-verkoper zich verkneukelde van pret, dat het zo goed afliep. De buurman kwam terug en gaf hem de riks, die hij gauw wegmoffelde, waarna hij met 'n goede morgen en opgeruimd gezicht 't huis verliet. Thuis gekomen, haalde hij de riks te voorschijn. Maar toen hij hem goed bekeken had, wierp hij de slecht nagemaakte riks op de grond, woedend, dat hy zelf bij de neus genomen was. Ophoven. SPINOLA. --- HERFST. Ik dwaal door de bosschen En zie weer den toover, De schitterende kleuren In 't najaarsloover. Het is nu weer Herfst; Zacht ritselt 't om mij, De bladeren vallen Gestadig en langzaam; Nog huilt er geen wind, Die 't kleed van de takken Zal rukken, vernielen, Al wat ik zoo mooi vind, AI wat ik wou vatten, Om 't steeds maar te zien. Maar nog is er zon En nog is er leven!• Wel veel, doch niet alle Vogels zijn henen; Er klinkt nog 'n lied. Ik kan nog niet henen En blijf nog wat dwalen En kijk en geniet. THOMAS MORUS. --- ’n Kauwen-geschiedenis (Nieuwe spelling.) (Vervolg.) Onmiddellijk wilden de jongens langs de zachte heuvelrug-glooiing naar beneden stormen, maar Wevers hield hen tegen en wees op een verderop liggend berkenlaantje, dat in de richting van de eerste vonder liep. ~I)a;'ir naar toe, jongens!" wees hij. „We moeten het makkelijkste pad nemen, want we hebben nog heel wat voor de boeg. Vooruit!" Hij had moeite, om de driftige knapen, die door hun hevig verlangen werden aangevuurd, by te houden en telkens moest hij hun vaart door een waarschuwend woord temperen. Heel gauw was de eerste vonder bereikt en de bnkker maande aan tot voorzichtig loopen, daar geen leuning eenige steun verschafte. Slechts nu en dan passeerden ze een diepe, donkere poel en 't deed Frank de logische vraag stellen: „Waarom hebben de mensen niet alleen over het water een brug gelegd. Over het land hadden ze toch een pad kunnen maken?" „Goed opgemerkt, jongen!" zei de bakker. „'1 Schynt werkelyk, of de mensen hier wat overcompleet werk hebben gedaan en bovendien nog verkwistend zijn geweest. Maar als ik je dadelijk vertel, waarom dit zo is gedaan, zul je er wel anders over denken. Maar je moet geduld hebben tot na deze vonder, want jullie stampen als dragonders en ik kan mijn eigen woorden niet verstaan!" Een honderdtal meters verder eindigde de vonder en de bakker lei uit: „Kijk eens, jongens, zooals jullie 't nou voor je hebt liggen, ziet dit moerassige dal er niet altijd uit. Tegen de winter stijgt het water van de Gele Reek en overstroomt de hele vlakte, 't Is hier dan één uitgestrekte waterplas en 't lopen langs dezen eigenaardige weg is dan zeer gevaarlijk. Eén misstap en je ligt in 't water. En juist, omdat hier zoveel verraderlijke diepten lussen liggen, zou je heel gemakkelijk kunnen verdrinken, 's Zomers wordt dit pad alleen maar door enkele kerkgangers begaan, 's winters is 'n voetganger hier een grote zeldzaamheid, 'k Ben hier eens tegen het vallen van een herfstavond langs gegaan, maar ik verzeker jullie, 't werd me bang te moede door die verschrikkelijke eenzaamheid en verlatenheid". De „tweelingen" geloofden niet, dat vader ooit bsfag zoit kunnen worden, hun grote, sterke vader! Maar deze bleef volhouden, dat hy zich toen geenszins op zyn gemak had gevoeld en deze verzekering overtuigde de jongens eindelijk. Hier in die wijde, woeste vlakte zelf, bezagen zy haar met geheel andere ogen dan straks vanaf de heuvelkam en zelfs op deze blije zomermiddag, vol licht en leven, viel hun de troosteloze verlatenheid dezer woestenij op. „Heel vroeger", vertelde vader verder, voor de landweg eloor 't Sterrenbosch naar de grote straatweg was aangelegd, moesten de mensen van het kleine dorpje L. langs deze weg gaan of anders in Duitsland de H.H. Diensten 3 wonen. Nou volgen zij met hun grote de minder gevaarlijke, een half uur langt' die een vijftig jaar geleden werd aangele.u die weg wordt ook het hout vervoerd, want langs is het natuurlyk onmogelijk". , i Weldra waren de vijf vonders gepassecf% keken ze van de hoge brug in het heldere * j der Gele Beek. Duidelijk zagen ze grote en •*' , vissen zwemmen tussen waterlelies en lisse' 't bracht Antoon op 't idéé: „Hè vader, hier moesten we eens gaan viss Maar vader toonde niet de minste lust op . voorstel in te gaan en Gys drong alweer op s™ aan- i-r*1 Door laag struikgewas voerde het smalle *' , keipad de hoogte op en plotseling stond4,11,, voor de grijze bouwval van 't oude riddertj Een breede slotgracht, gevuld met modderig ter en welig tierende moerasplanten, om"1' het machtige bouwwerk, waarvan de beid .{ weerde hoektorens nog dreigend omhoog st** Een neergelaten, brede valbrug gaf toet het ruime voorplein, begroeid met eeuv lindeboomen. De verweerde voormuur sto geheel overeind; de zijmuren en de achter™ waren gedeeltelijk weggebrokkeld. Op een J hoeken van het ruime voorplein stond op met klimop begroeid huisje een grote dmv til. Daarin huisde de kouwenkolonie! --- IV. ’n Rijke vangst. , 1 Terwyl Frank nog vol bewondering ston J staren naar 't oude, grijze bouwwerk, hief J al een Indiaans vreugdegehuil aan en dan, rondom zyn lachenden vader, schreeuwde nl) een bezetene: . d! „Kauwen, vader, kauwen, daar boven "1 til!" t( „Goed, dat je 't me vertelt," grapte vader- * weet ik het ook." ji ..Mogen we er naar toe gaan, vader?". Gijs, niet lettend op vaders klein spotterny'','^ „Kom maar mee, jongens," antwoordde vj\.ft en het voorbeeld gevend stapte hij de brug j 't slotplein op. Om hem heen sprongen de logen knapen, wier blijdschap bij 't zien va $1 toekomstige buit tot uitgelatenheid het gebouwtje gekomen, commandeerde hU J zette zich op het lage slotpleinmuurtje en s" tot de voor hem staande knapen: „Luister eerst eens goed toe. voor dat J jA naar de lil klimmen. In de allereerste P* dl voorzichtig; in de tweede plaats: niet na* „? nesten aan de grachtzijde; en in de derde niet meer dan vier jongen uithalen. BegrePy „Ja, vader! Ja bakker," kwam het in k°° de jongensmonden. é „Goed! Dan zullen we nou eerst het werk delen. Johan is de beste klimmer; die Bafl8afl boven in de til. Durf je dat. vent?" ..;; „O, gerust, bakker! 'k Heb eksternesten u',.1*! haald, drie driemaal zo hoog zaten," " Johan. ! „In orde! Nummer twee: Gijs. Jij gaat n^eeié by de til en neemt de jonge kauwen af11, dat gaan. mijn jongen?" ~: „O best, vader; ik zal ze heel voorzichtig pakken," verzekerde de jongen. „Prachtig! Nummer drie: Antoon. Die schuin op het dak liggen en neemt de wers over van Gijs. Is dat geen fijn b 3' voor je, vent?" „En of, vader! Zal ik maar vast erin klim111 stelde de jongen ongeduldig voor. ~/ „Wachten is de boodschap," hield vader tegen. „Nummer vier: Frank. Ik beur jou è op, tot je op myn schouders kunt gaan stafly zo neem jy' de beestjes één voor één in M vangst. Durf je dat aan, kleine man?" V de bakker zich tot Frank. ./ ~'k Geloof 't wel, bakker," kwam Frank zelend, want de krijsende angstkreet van f( paar oude vogels, die onraad bemerkt hado nou boven hun hoofden cirkelden, had hel" 1 iets van zyn gewone zekerheid ontnonit'"' .f. zal 't in elk geval proberen," voegde hij fl' ter aanstonds bij. , i „Je behoeft niet bang te zijn," bemoedigd ',) goedhartige man, die de vrees van den •*!. J aanstonds had bemerkt. „Ze schreeuwen e J magere varkens, sperren hun bekken oPeIJJ3 kikvorsen, maar bijten of pikken doen ze En nou aan 't werk!" ,tft! Meteen pakte hij Johan,die zich aan 't k ff' vasthield, by de enkels, tilde hem a'Sifl veertje omhoog en in 'n oogwenk had het M ventje de dakrand bereikt en kroop lan£s |il schuine, met klimop beladen dak naar 'c (Wordt vervolg***' --- Constantijn, Maastricht. Je ~zaken-brief" ontvangen, 'k Zal er zoo mogelijk werk van trachten te maken en heb gegronde hoop op succes, omdat ik de hulp j invloedrijke connecties op dat gebied kan in < pen. 'k Denk, dat je er wel gauw van horen v Hartelijke groeten en 'n krijgersband! ---