NAAR HET HERSTEL VAN DEN BEDRIJFSVREDE WAT WERD VERKREGEN TWEE UITZONDERINGEN "* Zoo zijn wij dan een heel eind op weg naar het herstel van den bedrijfsvrede in *t m«ngebied. Ln het is gegaan zooals wij hadden voorzien, oen wy in ons blad van 15 Juni j.l. schreven, at de brij niet zoo heet gegeten wordt als zij on tat«l komt. eide partijen zyn ten slotte teruggeschrikt voor e noodlottige gevolgen van een algemeene stang in de mijnindustrie. En beiderzijds hebben n nlijk gegeven van een wijs beleid en een ver-6tandige toegevendheid. n perioden van socialen strijd gaat de eerste Pwelling altijd in de* richting van harde onver-2e«elijkheid. "De productiekosten moeten verlaagd wor•en daartoe is een loonsverlaging met tien *ercent het eenig afdoend middel", zoo luidde v'ankelyk het parool van werkgeverszijde. " e mijnwerkersloonen zijn reeds tot het uiternun mum gedaald: er kan geen cent meer • zoo klonk het even positief in de kringen dit 3l> men van bei<3c kanten onverzettelijk op zie ? punt blijven staan, dan ware een onaf- are loonstryd het onvermijdelijk gevolg ge- r, j.aar gelukkig slaan aan het hoofd van den ' • rustige mannen met een arm i, nart maar een koel hoofd. iioo't Weten' dat met eenzijdige oplossingen nog jp^1 een conflict is overbrugd. Zij weten, dat SCI r.aceoord en ieder contract door wederzydz 'nschikkelijkheid tot stand komt. ■•H •U^eB» dat al,een na een verloren strijd \vorfl e Overwonnen party een dictaat kan VVej, n, °Pgelcgd, maar dat ieder tractaa», hetha . ~'en naam verdient, na moeizame onderin 'ngen in onderling overleg wordt geslo'n Ij ij (]e mijndirecteuren heerschte dezelfde • Zij werken op het oogenblik stuk voor ' * "iet verlies bij de exploitatie van 111 n ondernemingen. Laat ons dit albeheerschend "eit, -_ (jat jJqq,. rjr, poels werd bevestigd met 't Veelzeggend woord: „Ook bij de Staatsmijnen wo.rdt op het ooogenblik geld verloren", — toch vooral goed in het oog houden bij de beoordeehng van hun houding. Maar ondanks dit verlies, dat door den grooten omvang van de mijnbedrijven al heel spaedig lot toiinen gouds oploopt, hebben zij hun aanvan. keiijken eisch van tien percent verlaging, geleidelijk teruggebracht tot vijf en daarna tot drie Percent. En nu moge men even glimlachen om deze inconsequentie die blijkbaar in stryd is met hun aanvankelijke verzekering, dat zij met niet minacr* dan tien percent genoegen konden nemen, 'n kalme beoordeeling van hun gedrag voert tot de erkenning, dat ook zij den lof verdienen al 't •"edelijk-niogelijke te hebben aangewend om de anip eener werkstaking van onze mijnstreek af te eenden. . kn al weten wc wel, dat twee directies hare stemming aan het aceoord hebben onthouden, wij bovendien reden hebben om te veronstellen, dat de Socialisten nog een pooslang 'n 'gende houding zullen aannemen, om heel het It k-,ni Van de aanvaarcunS der verlaging op den °ver't ntl 'C kunnen werpen,* toch zijn wy ervan ste d' dat vóór het aanbreken van den eer- Ver-t Ustns mï alle betrokkenen het gezond nei, iif • Za' zcSevieren over de verklaarbare ge- IU«~\ 'ei(| om net loongeschil uit Ie vechten „to ">• bitter end". de . n°B één machtige invloed, die in de goe- wijst. oVg e ,"eseering moet helpen en ik ben ervan spra.Ulgd' dat de Regeering zal helpen", zoo \Vpr, r- Poels. En als onze katholieke mijn-' gaa e"J* onbevooroordeeld de kolenpryzen na°ngev 200 wel in Duitschland als in Frankrijk hier »6er het dubbele bedragen van die, welke vertr C ,ande gelden, dan zullen zy, naar wij linof(j°UWen> t°t de erkenning komen, dat de Srhuilt°kZa:il< Van den slechlen toestand niet 'ands h