„Men” geeft een verkeerde oorzaak aan. zaal sterk toegenomen rationalisatie de oor- Wllilan de crisis in ons rmïnlbedrrjf of is het gevoU en is de rationalisatie een zoent Van de crisis, waarvan de oorzaken ge\W ?oe,ten worden buiten onze mijn industrie? dep£ hem' die in staat is objectief te c-or- UvJ»*' h& het antwoord vópr de hand: het n!de deel is de. juiste, dn .Signalisatie is een gevolg geweest van indn7S:is- En dit li«t voor de band- De rayn" min f le Werd door het feit, dat de afzet steeds •naer loonend werd door oorzaken buiten haar « 'egen (waarover straks meer) gedwongen kflL l rationalisatie over te gaan teneinde de "Stpnjs van het zooveel mogelijk te takken. In normale tijden zou de rationalihl„ Zlch ook niet in zoon tempo versneld heto- W 2.ls ttidens de afgeloopen abnormale jaen - De stygende cijfers van het anbeidsrendesr^i per ondergrondschen arbeider over de ver! ndlende k%».Halen van 1932 en 1033 houden . °°r de N. R. C. echter een ongezonden groei "' „ook in volkomen normale tijden tot Vnxslag zouden nieten leiden". Deze conclusie fel j" dus geheel naast. Had men de door het .'«d aangehaalde cyfers niet gehaald, dan zou yii kostpryS in evenredigheid hooger geweest 'Jn. met tot gevolg minder concurrentie-vermo«en, nog minder 'afzet, nog meer ontslag. De a'ionalisatie werd zoo sterk mogelijk doorge- I°erd om te redden wat te redden was. Het is i*n heel ander geluid dan het liberale blad laat °°oren. --- De werkehjke oorzaken van de crisis in ons mijnbedrijf. liggen allereerst in de handelspolitieke ??aatregelen van landen als Frankrijk, België en "itschland. Frankryk en België gingen contin«enteeren en weerden daardoor onze kolen. Te- Yens had deze contingenteering tot gevolg, dat ill genoemde landen een verhoogd prijsniveau rwam, waar onze mynen, ofschoon hun afzet Oeperkt werd van profiteerden doordat ze betere frlizen konden maken. Maar de contingenteeringeii werden steeds meer verscherpt, waardoor a 6 mogelykheid om betere pryzen te maken meer afnam en tenslotte practisch geen "eteekenis meer kreeg. Bovendien zyn er aan- voor nog verdere verscherping der contingenteering, speciaal in België. Vervolgens de finantieele maatregelen van Engeland en Amerika. Engeland, dat vroeger ten aanzien van de kolenmarkt het monopolie had in Zuid-Amerika, zag na de daling van den dollar zijn terrein daar ingenomen door de Vereenigde Staten en zocht toen een compensatie op de vrye markten,, dus ook op onze nationale markt. En op het oogenblik bereiken zelfs instellingen en industrieën in onze Mynstreek veelvuldig offertes van importeurs in Engelsche steenkolen tegen pryzen, ■\velke vaak belachelyk zyn (daling Engelsche Pond!). Onze nationale en nog steeds vrye markt 's een grensmarkt en een strydgebied voor alle Furopeesche kolenproduceerende landen. Hun surplus aan productie wordt hier onder verlies afgezet, in eigen land kunnen deze voorraden eyenmin rendabel gemaakt worden. Laten we dit met een voorbeeld duidelyk maken. ' Rynsch- Kolensyndicaat beheerscht z.g. bestreken en onbestreken gebied. In het bestreken gebied heeft zy het monopolie, maakt zy dus goede pryzen en winst. In het onbestreken gebiedt vindt zij hare concurrenten, moet zy met verlies werken. Wanneer nu maar de winst in Iet bestreken gebied het verlies in het onbestreken gebied geheel compenseert kunnen de betreffende mynen by het Syndicaat aangesloten rustig met produceeren doorgaan. Onze vrye markt nu behoort tot het onbestreken gebied van Practisch alle kolenproduceerende landen, hier wordt dus een concurrentiestryd gestreden, welke van noodlottigen invloed moet zijn op de kotf" prijs. (>P geen markt valt dan ook zoon prysverbrokkeling waar te nemen als op de Nederlandsche. }°or onze mynindustrie is de toestand dus zoo: m het bestreken gebied worden pryzen gemaakt, welke veel te laag zyn, in het onbestreken gebied, waar men door verhoogde prysniveau's prijzen zou kunnen maken, wordt deze mogelijkheid weggenomen door de omstandigheid, dat de grenzen steeds meer voor onze kolen gesloten worden. De N.R.Crt. spreekt van een „gunstiger kolenbalans", maar waar zijn de cijfers om dat aan te toonen? Het blad spreekt ook van een vermindering van den vreemden koleninvoer, maar volgt dit niet noodzakelijk uit ons betoog? Immers, door het verhoogde prijsniveau in de landen, welke bij ons invoeren wordt een economische rem gevormd om naar Nederland uit te voeren! Maar wat hier op de Nederlandsche markt blijft komen wordt tegen prijzen verkocht, welke de productie onzer mijnen niet loonend kan maken. En het verminderd aanbod op de binnenlandsche markt, waar het blad van spreekt? Dat houdt verband met het verminderd verbruik door de Nederlandsche industrie tengevolge van de crisis, verminderd gebruik dat economisch bovendien vaak bevredigd wordt door de producten der moderne brandstoffen-economie (ruwe olie, electriciteit). Het betoog in de N.R.Crt. verliest veel aan argumentatie door de totale afwezigheid van afzetcijfers, die een blik kunnen werpen op de zeer groote hoeveelheden opgeslagen kolen, welke zich by onze Nederlandsche mijnzetels bevinden. --- Waarom contingenteering? Wil men conlingenteering om een winstyafzet mogelijk te maken? Geenszins. Contingenteering van den vreemden steenkoleninvoer wordt door onze mynindustrie gevraagd om een loonende afzet van haar producten mogelyk te maken. Is dat te veel gevraagd? Door een eventueele contingenteering zal tevens een verdere afbrokkeling van den kolenprys voorkomen worden, wat voor onze mynindustrie al een factor van beteekenis zou zyn. Onze opmerking ten aanzien van de eventueele toepassing van de gewyzigde Crisis Invoerwet op onze mynindustrie handhaven we volkomen met de zelfde argumentatie. Ook ten aanzien van dit punt gaat het betoog der NJR.Crt. niet op. Evenmin dat ten aanzien van de kolenconventie gesloten tusschen de Steenkool Handels Vereeniging en de Nederlandsche mijnen, waarop we bij gelegenheid nog eens dieper hopen in te gaan. Men kan het vraagstuk eener steenkolencontingenreering van twee kanten bezien: van bedrijfhuishoudkundig standpunt onzer mynindustrie en van het standpunt van het algemeen belang (van nationaal standpunt). Van het eerste standpunt gezien is contingenteering ten zeerste "ewenscht en wel oogenblikkeiyk en van nationaal standpunt? Evenzeer. Het nationale belang eischt, dat een vitaal bedryf als het mynbedryf, een loonende afzet voor haar producten