Kalender der week Liturgische Kalender van het Bisdom APRIL. 9- Palm-Zondag. (Paars.) Inlr.: Domme (in de Missen, waarin geen palmwyding plaats heeft, laatste Ev. v. d. Palmwüding): Passie volgens den H. Mattheus. '• Maandag. Van den dag. (Paars.) Intr.: Judlca; 2e Ecclesiae of P. *« Dinsdag. Van den dag. (Paars.) Intr.: Nos autem; 2e v. d. H. Leo: Exaudi. Passie volgens den H. Marcus. 3- Woensdag. Van den dag. (Paars.) Intr.: In nomine; 2e Ecclesiae of P. Passie volgens den H. Lucas. l - Donderdag. Witte Donderdag. (Wit.) Intr.: Nos autem. Gloria, Credo, praef. v. h. H. Kruis. Slechts ééne H. Mis in iedere kerk. '• Vrydag. Goede Vrijdag. Mis van het te voren Geheiligde, voorafgegaan door de passie volgens den H. Joannes en de gebeden voor alle rangen der kerkehjke hiërarchie, voor alle Christenen en voor alle menschen, en de kruisvereering en de processie met het Allerheiligste. 5- Paasch-Zaterdag. Wyding van water en vuur, van de paaschkaars en de doopvont; lezing der profetieën. In iedere kerk maar ééne H. Mis. (Wit.) Intr.: (vervalt). Gloria, geen Credo; praef. van Paschen. --- Liturgische Kalender der Minderbroeders APRIL. ' Zondag. Palmzondag. Crede. Praef. v. 't H. Kruis. Generale Absol. ' Maandag. Mis v. d. Fefie. 2de geb. v. d. H. Marcus. Generale Absol. ' Dinsdag. Mis v. d. Ferie. 2de geb. v. d. H. Leo. Generale Absol. h • Woensdag. Mis v. d. Ferie. 2de geb. v. d. H. Angelus. Generale Absol. h ' Donderdag. Witte Donderdag. Generale Absolutie ' Vrijdag. Goede Vrijdag. Generale Absolutie. ' Zaterdag. Paaschzaterdag. Generale Absol. --- Epistel en Evangelie voor Palmzondag Les uit den brief van den Apostel Paulus aan de Philippenzen: II, 5-11. broeders: Laat dezelfde gezindheid onder j 1 heerschen, als ook in Christus Jesus was. Stilt hoewel Hij Gods gestalte bezat en ('in gelykheid met God geen roof hoefde 'e achten, heeft Hij toch er Zich van ontman door de gestalte aan te nemen van e 1 slaaf en gelijk te worden aan de menden. En toen Hij uiterlijk als een mensch Je»"d bevonden, heeft Hij Zich nog verne,erd, door gehoorzaam te worden tot den °°d, ja tot den dood van het kruis. Maar daarom dan ook heeft God Hem /eriieven en Hem den Naam gegeven hoog ,°ven alle namen, opdat in den Naam van ,esUs iedere knie zich zou buigen in den phiel, op aarde en onder de aarde.en iedere >?1g zou belijden tot glorie van God, den ader, dat Jesus Christus de Heer is. --- Evangelie volgens den H. Matthaeus: XXI, 1—10 In dien tijd toen zij Jerusalem naderden ** te Bethphage bij den Olrjfberg waren zond Jesus twee leerlingen voorst en zei tot hen: Gaat naar het dorp, dat egenover u ligt, en aanstonds zult gij er eH ezelin vinden vastgebonden, en een ïeülen erbij; maakt ze los en brengt ze Mtf-s°° iemand u een bemerking maakt, zegt cm dan: De Heer heeft ze noodig; en da- e'ijk zal hij ze laten gaan. °it alles geschiedde, opdat vervuld zou wat door den profeet was voormeld: aan de dochter van Sion: slet, uw Koning, komt naar u toe, $achtrnoedig, en op een ezel gezeten, 11 op een veulen, het jong van een lastdier". t öe leerlingen gingen heen, en deden wat esus hun bevolen had. Ze brachten de eün met het veulen mee, en legden er hun Mantels op; en Hij zette zich daarop neer. Nu spreidde het talrijke volk zijn mantels /j'1 over den weg; anderen sneden takken de boomen, en strooiden ze op den weg. *Rn de scharen, die voorop gingen en volgen, riepen uit: Hosanna den Zoon van David; Gezegend Hij die komt in den naam des Hosanna in den hooge! [Heeren; W___ --- Palmzondag , Als gewoonte gingen honderden Joden om het Paaschfeest naar Jeruzalem. De we- V^11 over de heuvels en berge, i kon men van *rre kennen door de trekkcnce kameelcn, de ezels en de pelgrims, 't Was alsof de bergruggen levend werden door de lange karavanen, die zich over hen kromden, stegen en daalden en steeds met nieuwe rijen werden aangeschoven. En dat alles kwam samen in één middelpunt: „de Heilige Stad". Aan de nauwe poorten was het gedrang zoo groot, dat velen hun tenten opsloegen in het open veld of de nachten doorbrachten onder den besterden hemel. leder huis herbergde familieleden en vrienden, terwijl de straten vol waren als boomtakken waarop de bijen zijn neergezwermd. In die lawaaierige drukte hoorde men een babelsoh gewirwar van kelen. Want menschen uit heel het Morgenland, vanaf de groote zeeën in 't Westen tot ver in Azië en Afrika kwamen hier byeen om hun Paaschfeest te vieren. De Jood moet met Paschen zyn H. Stad zien en zijn onder zn volk. Druk en beweeglijk met hun handen, hebben zij elkaar zooveel te vertellen, terwyl kooplui en venters in bontkleurige lappentooi door hen heen leuren pn schreeuwen. Veel werd er gesproken vóór en tegen, over een zekeren Nazarener, in verband met gebeurtenissen der laatste jaren, vooral over de kortgeleden opwekking van Lazarus. Menigeen keek er zn oogen voor uit om te zien of Jezus, de groote Zoon van David, ook nu niet naar Jeruzalem zou komen. Kort na de opstanding van Lazarus had Jezus met zn leerlingen zich teruggetrokken in de wildernissen by Ephrem om daar in afzondering te bidden en te wachten, tot zyn tijd gekomen was. Want om Hem in stilte te dooden hadden Farizeeërs en opper-priesters bevel gegeven, zoo iemand wist, waar Hy was, dit aan te brengen. Zóó mocht 't echter niet! Jezus wist, dat nu het Paschen gekomen was, waarop Hij als „het Lam Gods" zyn offer moest brengen, opdat het Paschen zou zyn voor heel de wereld. De wildernis verlatend, ging hy zes dagen voor Paschen nog eens naar Bethanië. We vinden Hem in 't huis van Simon, den melaatsche, waar ook Martha en Lazarus zyn. Terwijl zü aanliggen aan tafel, komt Maria binnen, breekt den hals van een albasten kruik en giet kostbare Nardusbalsem uit over 't hoofd en de voeten van haar Goddelyken Meester. Het was een laatste samenzün, een afscheid tot den dood. Toen het in Jeruzalem bekend werd, dat Jezus te Bethanië was, verlieten velen de stad om Jezus te zien. Inmiddels beraamden de vijanden 'n plan tot zn dood en zü wilden ook Lazarus dooden, omdat velen door zyn opstanding in Jezus geloofden. Vanuit Bethanië neemt Jezus den stoffigen witten weg over de bergen naar Bethphage. Daar gekomen zendt Hij twee leerlingen om 'n ezelsveulen te halen, waarop nog niemand gezeten had. Zoodra de eigenaar hoort, dat „de Heer" het noodig heeft, staat fan' met graagte zn jong rijdier af, terwyl de leerlingen hun mantels er op uitspreiden en Jezus daarop plaatsneemt. Heel de menigte, die gekomen is uit Jeruzalem en ver uit de omgeving, of die gevolgd zün uit Bethanië geraakt in geestdrift. Velen gooien hun mantels af en spreiden ze over den weg, opdat Jezus er over zal heen gaan. Anderen trekken lange blaren van de palmen af of kappen groen uit de boomen. De bloemen uit de hoven worden gestrooid op den weg. Zingend gaat het den Olijfberg op, onder een steeds grooter wordende menigte: „Hosannah! den Zoon van David! Gezegend Hij, die komt in den naam des Heeren". Met hun twügen en palmtakken wuivend in de lucht en de schal hunner stemmen ver voor zich uit, trekt het volk op naar Jeruzalem. Wanneer Jezus echter den Cedron overtrekt en de stad ziet, weent Hy over haar: „Och mocht ook gy en wel op dezen dag nog erkennen, wat u tot vrede strekt maar gy hebt den tijd uwer bezoeking niet erkend!" Binnen de stadsmuren raakt alles in beweging; de nauwe straten geven geen doorgang meer, terwijl de daken vol loopen van nieuwsgierige menschen. En als de vreemden vragen: „Wie is deze?" dan roept de menigte hen toe: „Dit is Jezus, de groote profeet uit Nazareth in Galilea. Gezegend Hij, die komt in den naam des Heeren. Hosannah, den grooten Zoon van David." p. fr. R. B. o. p. --- Hosannah! (Meditatie voor Palmzondag.) Het oude Jeruzalem — hoe dikwijls mocht het den plechtigeni intocht van een gezalfden koning binnen zyn muren beleven! Zulks had het te danken aan David, die de versterkte plaats tot hoofdstad verhief, nadat hü er de ingeboren bewoners, de heidensche Jebusieten, met wapengeweld eindelijk uitgedreven had. Van den intocht van zyn eersten opvolger heeft de Bübel ons een kleurrijk beeld geschetst. — Daarstraks heeft ginds beneden, by de Gifaonbron 'aam de oostelijke helling van den Tempelberg, Sadoc, de priester, de heilige olie uitgegoten over het hoofd van den twintigjarigen kioonprins. De bazuinen hebben geschetterd, en het volk beeft geschreeuwd: „Koning Salomon leve!" Nu tilt men den gezalfde op het muildier, waarop alleen de vorst het recht heeft te rijden, en te midden der gewapende koninklyke lijfwacht leidt men hem op naar den burcht Sion, om hem daar den troon van David te doen bestijgen. En achter hem aan deint zonder einde het juichende volk. Fluitspelers blazen op alle tonen dooreen. Het is een lawaai en een geroezemoes, dat de bodem dreunt en daarboven de stille, leeggeloopcn stad ervan weerklinkt! Deze stonde lijkt wel een voorspel van Palmzondag • • • En thans, zoowat duizend jaar later, is hij daar werkelyk, de ware Koning van Israël. Om zich als koning te laten huldigen, heeft i Hij het juiste oogenblik gekozen. Het is Paschen, een der jaarhjkscfa? heiige feesten, waarop van overal in het land en uit allo streken wereld honderdduizenden naa - „eruzalem bycenstroomen. En; het is len!c, het feestelijk seizo. n m de natuur. Uit de dalen voert de lucht een zoeten geur van millioenen bloempjes naar boven. De palmkruinen wuiven en ruischen zacht in den wind. Donkergroen ligt de Olyffaerg daar, en tusschen 't gebladerte zyner aloude, knoestige boomen lachen de frissche, wit-gcle bloesemtrossen. Hoort gij .den stoet ginder aangebruischt komen? Daar, aan de bocht van den weg, wordt r!e kop reeds zichtbaar. Wat een menigte! Luister: zy roepen „Hosannah den Zoon van David! Ilooggcloofd weze Hij, die komt in 's Heeren naam!" Zie, daar is Hyzelf! Hij is gezeten op een ezelveulen: het moederdier loopt er naast. De kleederen, die men als zadel op den rug van het rydier heeft gelegd, hangen neer tot aan den grond. Hoe geestdriftig lyken al deze menschen! Zij ontdoen zich van de bonte bovenkleeren en spreiden ze vóór Hem uit op de stofferige straat. Zy klimmen op de boomen, rukken groene twijgen af en strooien ze vóór zijn voeten. En aan \ juichen en jubelen komt geen einde: „Hosannah den Zoon van David!" Jawel, Israël erkent zijn Gebieder! Het begeleidt zijn Koning op diens intocht in de hoofdstad! * * * En Hü, die zich aldus laat huldigen? die, door zijn geheimvolle macht over 's menschen hart, dezen triomftocht voor zichzelf heeft bereid? — Hü zwüigt. Een diepe ernst ligt over zijn wezen, terwyl Hij op het versierde lastdier langzaam voortigedragen wordt naar de stad. Men zou zeggen, dat hy in de verte iets vreeselyks, iets ontzettends ontwaart Daar, naar het Westen toe aan de andere zyde der stad, rust Calvarië op, de plaats, waar de misdadigers terechtgesteld worden. Nog vijif dagen, en dan beweegt zich een andere stoet daarheen — een stoet, waarvan Hy-zelf nogmaals bet middenipunt zal zy'n. Maar dan niet meer als de gevierde, omjubelde heerscfaer van Palmzondag! Zie, romeinr sche soldaten en beulsknecfaten leiden hem op. Den troep, die hem omringt, kü'kt de haat uit de oogen. Verwenschingen en schimpwoorden regenen op hem neer. En barrevoets voortstrompelend, sleept hij een zwaar kruis de hobbelige hoogte op. Op zijn hoofd zit, bü vrijze van kroon, een hoed van scherpe, harde doornen. Dat is nu de Koning van Israël, die aanstalten maakt om de zonden der wereld uit te boeten aan den schandpaal van, het kruis! Dat is de Messias, de gemartelde „knecht Gods", zooals de Profeet hem zag! Dit bloedige toekomstbeeld heeft Jezus vóór oogen, terwyl opafzienbare scharen Hem triomfantelijk naar Jeruzalem begeleiden. Hy houdt zün intocht als Koning, maar als Koning der boete. En deze plechtige intrede moet de oogen van Jeruzalem en van heel het saamgestroomde land op hem richten tegen den nakende.i grootschen stond, waarop hij sterven zal om wille van de zondaars...... • af m De stoet is eindelijk aangekomen ter plaatse, van waaruit men een wonderschoon uitzicht heeft op de stad. Daar ligt, badend in wit zonnelicht, het groote, trotsche Jeruzalem, met zün huizenblokken al hooger en hooger stügend. Welk een geweldige ringmuurl wat reusachtige vestingtorens! Waar ter wereld vindt men zulk een bolwerk?... Waarlük, geen vüand kan die plaats bemeesteren!... — En daar, een ganschen heuvel bedekkend, ligt de wonderbare bouwmassa van den tempel met zijn prachttorens en zuilenhallen, zün lichte voorhoven en heiligdommen, met gouden daken bekroond. En bü dien aanblik gaat Jezus plotseling luidop aan 't weencn, gelijk een mensch, die zün hart voelt bloeden. De menigte is onthutst en wordt stil. En midden in dien ernst en dat zwügen roept Jezus uit: „O, als toch ook gü woudt erkennen, en wel op dezen dag, wat u tot vrede strekt!..." Wat mag dan wel zyn alziend oog in de toekomst ontwaren? — Hij ziet den tempel opgaan in vlammen een ontzaglijke vuurzee! Romeinen tieren en moorden in de hallen, in de voorhoven, tot zelfs bij bet altaar. En in de dikke rookwolken, die zwart ten hemel wentelen, sterft het weegeklaag weg van vrouwen en kinderen, het gereutel der neergestokenen, de doodskreet van een vernietigd volk. Dat is de straf! De Messias wou die ontzetting afwenden, maar Jeruzalem duldt niet, dat Hij de waarheid verkondigt en slaat Hem aan 'I. Kruis * * * Palmzondag — dat is de tegenwoordige tijd! En Jeruzalem — dat zyt gy! De Koning van boete laat ook den kreet weerklinken in de straten en uithoeken, vam uw hart: „Als gü eens woudt erkennen! " En tranen overstroomen daarby zijn gelaat. Die tranen, zy zeggen u, hoe innig Hü u liefheeft hoe verlangend Hü uitziet naar den terugkeer van den verloren zoon hoe smartelijk uw eeuwige ondergang Hem zou treffen Er zyn er genoeg, die zich gedragen als vyanden van Jezus-Christus en bun leven niet willen beteren: zijn tranen ontroeren hen niet. Al behoort gü wellicht niet tot bun getal, toch is het boetvermaan des Zaligmakers ook tot u gericht. Ook de beste immers moet met Paschen een vernieuwing ondergaan. Eenieder moet zyn lauwheid afleggen den stryd aanbinden tegen ingewortelde gewoonten yveriger zijn plicht vervullen Houd thans een poosje stil en keer in uzelf: „Zóó mag het niet voortgaan. De Koning der boete roept. Hy wil, dat ik de verslapping tegenga en grondig verandere. Dat zal!" H. MOHR. --- Golgotha Vrijdag-middag. Ontzaglijk veel volk op den heuvel, die Golgotfa" 3 iet : Far'zeën in hun bonte boernoe's, Sadduceën trotsch, ir, rijke mantels, Herodianen met stoere g~z:chtcn. Ze sla n bij groepen, ze praten en kuxen nair Lts, dat hun oogen verlustigt. En achter hen wriemelen mannen, vrouwen en straatbengels op den berg en küken eveneens toe. En ginder, reikhalzend tusschen de kanteelen der stadsmuren, hangen de menschen bij heele trossen te staroogen. Drie kruisen worden geplant. Over het dwarshout van het middelste worden koorden geworpen. lemand wordt tegen den stam opgetrokken, en er aan vastgebonden Hoerra! de juichkreet der Farizeën wordt opgevangen in 't gehuil van het volk, 't gejubel golft over de heuvelen, over de bauwende muren van Jeruzalem, en davert weg in de rillende verte. De beulen wringen de handen van den kalmen Lijder vóór de nagelholten in het dwarshout, en kloppen botte bouten door de palmen, 't Bloed speerst, de pezen liggen vingerdik gespannen over de armen, het lichaam siddert. De knechten sleuren en wringen de opgerilde beenen tegen den stam van 't kruis, en terwül een der beulen de schenen vaster in de koorden klemt, hamert een ander de stompe nagels dwars door de voeten, en vertrekt zyn gezicht voor 't opsprietelende bloed, terwijl hij boven hem den Gekruiste hoort bibberen van smart. De menigte kükt immer toe. De Gekruisigde hangt gelaten; zijn blikken staren vol eindeloos leed en medelijden vóór Hem uit, en schouwen kalm door de wassende wolken naarboven, alsof Hy daar den tyd wil verzoenen met de eeuwigheid. En een zucht rilt van zyn lippen: Vader, vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen. De menigte kükt immer toe. Een soldaat kruipt tegen het kruis omhoog, en slaat boven het hoofd van den Lijder een bordje vast, waarop staat geschreven: Jezus de Nazarener, Koning der Joden. * * * En bij het Kruis stonden zyne Moeder, en de zuster Zyner Moeder, Maria van Kleophas, en Maria Magdalena, en Joannes, de leerling, dien Jezus beminde. En onder het Kruis zaten soldaten gehurkt, deelden de kleederen van den Gekruisigde, en dobbelden om den lüfrok. En verder stonden Farizeën, Sadduceën, Herodianen. De twistzieke politiekere, die voor vandaag een bloedverbond gesloten hadden, grinnikten tevreden. En achter hen drongen Joden, die van heinde en verre naar Jeruzalem waren gekomen om het Paascfafeest te vieren; ze wilden Hèm zien sterven, over wien ze zooveel hadden vernomen. En terwü'l de Farizeën hen bezagen staken ze 't hoofd hoonend naar Hem op, en riepen: „Bah! Gü die den tempel afbreekt en in drie dagen opbouwt, red U-zelven: indien GÜ de Zoon Gods zijt, kom af van het kruis!" En de Farizeën knikten bemoedigend, klapten in de handen, en huilden: „Anderen heeft Hü gered, zichzelven kan Hy niet redden; de Messias, de koning van Israël, styge nu af van bet kruis, opdat vrij zien en gelooven!" En een van de gekruisigde boosdoeners lasterde Hem en zeide: „Indien Gy de Messias zyt, red dan U-zelven en ons." En de Romeinsche soldaten vonden het een lollig vertoon, rezen recht en zeiden: „Indien Gy de Koning der Joden zijt, red dan U-zelven." En Jezus kreunde: Mijn God, myn God, waarom hebt Gü my verlaten? En toen de laatste voorspelling over Hem was vervuld, riep Hy met luider stem: Vader, in uwe handen beveel Ik mynen geest. En Hij zuchtte: Het is volbracht! En Hij neigde het hoofd en gaf den geest. * * » Nog dreven donkere wolken door het ruim. Achter rosse dampen staarde de starre zon als een griezelig gelaat naar de yzige aarde. Een geweldig gerommel ontsteeg den daverenden grond, de bergen kraakten, het gedreun donderde over de heuvelen, zwol in de lucht, en boeide met de bauwende wolken over 't land, de stad, de aarde. Farizeën, Sadduceën en Herodianen verbeten hun vrees, en voelden bij 't woeden der natuurelementen nog Zyn macht, en den aanvang hunner verpletterende neerlaag. De menigte, die naar dit schouwspel was samengestroomd, en het gebeurde aanschouwd had, keerde, zich op de borst slaande, huiswaarts. En de honderdman, en die met hem Jezus bewaakten, verschrikten hevig bij het zien van de aardbeving en van wat er gebeurde, en zij zeiden: — „Waarlijk, Deze was Gods Zoon!" * * * Nog staat, en eeuwig staat, vóór het aanschyn der wereld, de leering van den Gekruiste, en glanst doorheen het donker van dwaling, ongeloof en heidendom. Velen zien gelukkig er naar op, gelooven en belijden. Anderen kijken onverschillig toe, er. gaan huns weegs. Anderen spotten: wie bewust ons de waarheid zijner leering, opdat wij zien en gelooven? En het Licht der Waarheid dingelt over de wereld, en ze sluiten moedwillig de oogen; en twintig eeuwen schenkt die Waarheid het leven en 't geluk aan millioenen, en zij onderzoeken Haar niet; en duizenden verdoolden vonden Haar, en getuigen van hare pracht en macht, en zij willen niet hooren. En over vele landen sluiten twistzieke politiekers verbond tegen Jezus, omdat hun üdele trots niet duldt, dat Hij heer&che over de menschen. En door alle tijden werd en wordt in vele landen een strijd op leven en dood aangebonden tegen Hem. En ze ruien het volk op tegen Zijn Kerk, knevelen hare vrijheid, rooven hare goederen, vervolgen en verbannen hare bedienaars, en jubelen: ~We zullen zien, wie Haar zal redden!" En soms betrekt de hemel en rumoeren de natuurkrachten; sores loeien dz driften en botsen de landen en standen bloedig opeen, — want het gezag of de moreele macht van hen, die de Waarheid haten en verdrukken, kunnen de stormen niet stillen, welke een valsche leering noodzakelijk ontketent. En in de algemeene verwarring, ziet men er velen uit de menigte zich op de borst slaan, en komen tot de Waarheid. En anderen ziet men hun vrees verbyten, en hoort men vloeken, omdat hun onmacht beter nog de behoefte aan Hem en zyn leeriug doet uitkomen. * # • Nog drijft een sombere hemel over de wereld, en de landen hunkeren naar Licht. De zoolang geteisterde volken snakken naar vrede, ei: vrede is nog niet gekomen. Heerschzucht en hoogmoed verwurgen vrede en broederliefde. O, zoo zü, die nu hier dan daar gaa.i redekavelen over het lot der landen, wilden opzien naar Hem, wiens leering in vele harten werd gedood door haat en onverschilligheid, zoo zij, in de yzige ontreddering, wilden belijden: ..Deze was Gods Zoon": Hij bracht vrede en liefde; Hy schonk hun zijn heel klaar programma van vrede en liefde; Het oude, stervende Europa zou herleven en verjongd verrijzen in zijn Licht. JOZ. DE VOGHT. --- Kerkelijke Diensten HEERLEN. PAROCHIE VAN DEN H. PANCRATIUS. Vaste diensten. ZONDAGS: De H.H. Missen te 20 minuten voor 6, half 7, half 8, half 10 en half 11 Hoogmis; 20 minuten vóór y Kindermis alteen voor sihoolg. kinderen; te 3 uur Vespers en Lof. In de week: de H.H. Missen te hall 7, kwart na 7, kwart v. 8, kwart na 8 en y uur; *s avonds te half 7 Rozenhoedje met avondgebed. Gelegenheid tot biechten iederen Zaterdag van half 4 tot kwart na 8 uur. --- Veranderlijke diensten. Priester der week: Kapelaan Bollen. ZONDAG. Heden begint de kindermis te hall' t» en H. Mis van half 10 te k\v. na 9 uur. De zegening der palmen te 10 uur. De Hoogmis wordt opgedragen voor Theo Willemsen, besteld door de buren; te half 8 algem. H. Comm. *oor de mannen der H. Familie en jongelingen der congregatie; te 3 uur Kruisweg; Gen. Absolutie; daarna H. Familie voor de mannen; te C uur Vastenpreek en, Lof. Congregatie voor de jongelingen na de Hoogmis. MAANDAG kw. voor 8 gest. jaard. voor de eohtel. Consten-Gilson. DINSDAG, 9e Dinsdag ter eere van den H. Antcnius; te half 7 gest. Hoogmis te zijner eer; na alle H. Missen vereering der relikwie; kw. voor 8 gest. jaard. voor de echtel. Beokers-Beumer. WOENSDAG best. jaard. voor de echtel. Keula rts-Wetzels en dochter Maria; kw. na 7 Laudes; kw. voor 8 Hoogmis. Gelegenheid om te biechten van 3—B uur; te half 7 Kruisweg. DONDERDAG, Witte Donderdag, van half 7 tot 8 uur gelegenheid om te biechten; i* 8 uur Hoogmis stichting Ferdinand Nijssen. Uren van Aanbidding: van 9—12 kinderen; van 12—1 congregatie der jongelingen en M.L.L.O. scholen; van I—2 kinderen; van 2—3 congregatie van jongedochters; van 3—4 H. Familie raa mannen; van 4—5 H. Familie van vrouwen; f 0 uur H. Officie en Gen. Absolutie. VRIJDAG, Goede Vrijdag, H. Diensten te half 8; te 3 uur Kruisweg en vereering van het H. Kruis; te half 7 H. Ofticie en preek. ZATERDAG begin der H. Diensten te half 7; de Hoogmis ongeveer te kw. voor 8 (stichting Frank-Ekkenmans). --- LAANDERSTRAAT RECTORAAT ST. FRANCISCUS VAN ASSISIE. Vaste diensten. ZONDAGS: de H.H. Missen te half zeven, le half acht de kindermis; half negen en te 10 uur de Hoogmis. Te 6 uur Lof met Rozenhoedje en Litanie der Allerheiligste Maagd. IN DE WEEK: de H.H. Missen te 7, 8, en 9 uur. --- Veranderlijke diensten. ZONDAG. Om half 10 de palmwijding, waarna de Hoogmis, waaronder het lijdensverhaal wordt gezongen. In alle H. Missen collecte voor het H. Land. Vandaag en alle dagen van de Goede Week generale absolutie voor de leden der Derde Orde. MAANDAG, DINSDAG en WOENSDAG om 7 uur H. Missen voor zal. Cornelis Ludovicus Erkens op verzoek van de buren. DINSDAG om 7 uur uitstelling van het Allerheiligste tot na de H. Mis van 8 uur; om 8 uur