BURGERLIJKE STANDEN SITTARD. GEVESTIGD: Stassen C. H. P., Klooster Urs,elinen; Ploem M. H., Klooster Urselinen; den Rooyen J. Voorstad lti; ï'oimen J. (gez.), Steenweg 21; Ahsmann A. R. H., Klooster plakstraat; M. H. J., Klooster Plakstraat; Severens Th. ML, Klooster Plakstraat; Kortbus Mi, Klooster Plakstraat; Schmeitz H., Wehrerweg t); Schilfers E. Klooster Ursulinen; Maüorp J. B. Paardenstraat 1; Coenen E. A. J., Ziekenhuis; Beyer A. H. J., Ziekenhuis; Swelsen M. H. J., Bisschoppelijk College; Baggen M. L. E., Engeienkampsfraat 12; Wijshoft' J. M. J., Rijksweg Noord 23; Wezenberg Th. J. M., Rijksweg Noord 74; v. d. Camp J. G. F., Klooster Ursulinen; Schepens M, L. V., Klooster Urselinen; Massaro G. V., Klooster Ursulnen; Rosa Bian M. L., Klooster Ursulinen; Luiking H. (gezin), Vouerweg 34; Merk J., Kl. Watersleyde; Schippers K., Limbrichterstraat 19; Drehsen SI. (gezin), Leyenbroekerweg 28; Trtanj. M. (gezin), Leycnhroekerweg 23; Oh rem B., Klooster Plakstraat; Steingrafs P., Overhovener Doi"pstraat 11; Claes sen \V. J. H., Putstraat 76;; Peters J. I. M., Oude Markt 8; Linnartz H„ Steenweg 86; Wilms M., Klooster Plakstraat; Peeters M. G., Markt 15; Flore M., St. Josephsheim; Holzappel Cr., St. Josephsheim; Frittang J., St. Josephsheim; Wagner M„ St. Josephsheim; Berkvens Th. F. M., Ouc'u Markt 12; Stroek W. S. (ge :in), St. Petrusstraat 22; Schren E. C, Ziekenhuis. --- VERTROKKEN: Schnieits M. P. .1., Slachthuisstraat 5; van Odijk P. J., Bisschoppelijk College; Muis J. W., Bisschoppelijk college; Kaesmann N. F., Markt 33; Munnichs M. ('.., Tuddernder weg 64; Laakmann G., Klooster Leyenbroek; Jansen G., Klooster Leyenbroek; Prinz W. Klooster Leijenbroek; Scheibl. A., Klooster Lleijenbroek; Schemp F., Klooster Leijenbroek; Selbag F. K., Klooster Leijenbroek; Pörteners M. G. A., Kloosterplein 16: Spanjaard Th. M. H., Rijksweg Noord 77 A; Gibbels A., Bisschoppelijk College; Schnitzeler M. C„ Klooster Plakstraat; Graven P. A. W. (gezin) St. Paulusplein 3; Hillion C, Ziekenhuis; Hoedemakers A. B. R. Ziekenhuis; Diederen M. G. A., Ziekenhuis; Guerin R. M., Ziekenhuis; Gijzen P. H. (gezin) Linde 27; Gaspers IL. Putstraat 58; Krebs D., Koestraat 51; Jansen M. G„ Brandstraat 31; Adamsc-n A. Th., Koestraat 51; v. d. Broeken P. F. W., Graetheide 3; Leenes .1. (gezin) Walramstraat 1; (Toffin M., Jubileum-straat 3; Scheren M C ziekenhuis; Alberts M. R. J. CL, Putstraat IS; Hayen H., Limbrichteistraat 13; Majer V., Poelderstraat 17; Willems A. M. E., Slachthuisstraat 11; Kreuze B. (gezin), Veestraat (Sooorwachterswoning); van Rooy H F. (gezin) Kruisstraat 4; Montagnano A, Parlaan 11; Huibers W. J., Oude Markt 1, Missiehuis; Deussen M. L., Ziekenhuis. --- Herinneringen aan Mgr. Nolens HET BEKENDE „INTERVIEW” VAN HANS. In zijn jongste Parlenientsfilm in „De Vrijheid" haalt dhr. D. Hans de volgende herinneringen op aan mgr. Nolens. „Verscheiden jaren geleden (November 1921) hen ik 'n Film aan hem (Mgr. Nolens) gewijd: het was één der eerste die ik in dit blad publiceerde. „Deze Film' — zoo schreef ik aan het slot — „bedoel ik als een bloem, die ik neerleg op het vermaarde verre bankje, heelemaal achter-rechts, waar hij aitijd zit of hij er volstrekt niet bijhoort, en of het hem ganscuelijk niet interesseert". Den volgenden dag zond Nolens mij zyn portret, met aan de acnterzijde dit: „Met beleefden dank voor het als bloem bedoelde Filmpje, gevonden op het verre bankje dat nu wel eenige weken leeg zal blijven". De laatste woorden hadden betrekking op zijn aanstaand vertrek naar Genève. Een paar jaar later, toen Anton van Wely zijn bekende schilderij van den staatsman had vervaardigd, waarop men hem ziet in het volle, kleurrijke, deftige gewaad van pauselijk hoogwTaardigheidsbeklecder, stuurde hij mij ook daar een reproductie van: ik heb haar laten inlijsten, zij hangt in mijn werkkamer en al werpt menig bezoeker wel eens een ietwat verwonderdeu vragenden blik naar dat mooie beeld — die priester-staatsman, in de kamer van de liberalen journalist? — het is voor mij een kostelijk bezit. Vlak ernaast hangt de beeltenis van Goeman Borgesius, welke ik indertijd van diens familie mocht ontvangen; ziet ge nu dat ik, later, kostbare herinneringen zal hebben aan dezen tyd van myn leven? Tweemaal heb ik geprobeerd Nolens te interviewen. Tweemaal vruchteloos. Den eersten keer ontving ik, wekenlang geen antwoord. Doch eindelijk wenkte hy mij in de Kamer om even „naar beneden" te komen: „U zult wel denken, het was onbeleefd om u niet te antwoorden. Maar ik k o n niet antwoorden. Een interview kon ik u niet toestaan, maar als ik dat direct gezegd had, zonden daar ook alweer gevolgtrekkingen uit gemaakt zijn, en dat wilde ik niet. Nu is de crisis voorbij en nu kan ik het u wel zeggen". Dit was de hyper-voorzichtige Nolens, de diplomaat. Den tweeden keer ontving ik een briefje waarin hij my zeide onmogelijk een interview te kunnen toestaan „en vooral niet in deze omstandigheden". Juist als het aardig zou zijn, moest Nolens van iets dergelijks niets hebben en hij wees ledereen onverbiddelijk af. Ja — aan interviewen had liy een heele collectie broertjes dood. — Drie jaar geleden, in December 1928, ontving ik een uitnoodiging van Nolens om bij hem te komen eten. Dankbaar nam ik het aan. Hij riep me toen nog even inde Kamer: „Denk u er aan, niet te officieel hoor, gewoon colbertje dat is voldoende". We waren aan dien maaltijd met zn vieren: Monseigneur, oud-minister Aalberse, de heer Roodhnyzen en ik. De drie gasten hadden elk een Jubileum herdacht: mr. Aalberse was, meen ik een kwart eeuw Kamerlid geweest; de heer Roodhuyzen was 70 jaar geweest, of zou het spoedig worden, en ik had juist mijn zilveren feest als journalist achter den rug. En: vandaar de uitnoodiging. Want tijdens den maaltijd zei Monseigneur: „Tk houd er heelemaal niet van, om in feestcommissies te gaan zitten, maar ik heb de heeren op deze wiize een bewiis vnn vriendschap willen geven". Het trof mij diep. Toen echter, heb ik Nolens wel in een zeer eieenaardige gedaante gezien. De staatsman, de priester, als — ja, met permissie — als huisvader. Want gedurende den gansenen maaltijd bediende hij zelf. De nonnetjes kwamen als hii geheld had. gemischloos binnen, haalden 't gebruikte servies weg; zetten het sehoone neer; droegen de schotels met spüzen aan; maar Nolens zelf bediende. Monseigneur schepte de soep; Monseigneur sneed de haas (op die haas was hij, ik herinner het mij nog levendig, trotsch; een haas uit zyn provincie; „vanmorgen uit Limburg ontvansen", zei hij); Monseigneur gaf de appelmoes; Monseigneur schonk de v/ijn. Geboeid heb ik zitten kijken. En nos zie ik hem, na afloop, toen wy naar zifn werkkamer waren gegaan, liggen in zijn stoel, met een echt-vergenoeed ge?icht de fijne sigaar rookend: in zijn werkkamer, waar ook een groot portret hing van Talma, den anti-revolutionair over wien hij met zoo warlne waardeering spreken kon. Kort na dezen maaltijd heb Ik werkelijk een stout journalistiek stukje uitgehaald. Men hoore. De fisuur van den soep-opschepoenden. haassnijdenden, blommige - aardappels - uitdeelenden priester-staasman had mij zóó geboeid, dat ik in „Het Vaderland" een uitvoerig gefantaseerd interview schreef over dien maaltijd. D.w.z. ik schetste Monseigneur zooals ik hem aan den disch in werkelijkheid had gezien, en ik zette een vragen- en antwoorden-soel op, dat verband hield met bepaalde gerechten die ik in betrekking bracht tot de politiek. Ik liet bv. kreeft serveeren, van die fijne roodgekooktc kreeft, en ik vroeg Monseigneur of hij van kreeft hield, van die rooie kreeft. „Nee" zei Monseigneur, alleen bü uiterste noodzaak!" Ik moet, achteraf eerlijk bekennen, dat ik een beetje in den knoei heb gezeten over dat interview, waaruit de fantasie natuurlijk overigens wel duidelijk bleek. Maar ik hoopte: Nolens was breed genoeg, en kon iets dergelijks velen. Met een schuinen blik keek ik, in de eerste Kamervergadering die er op volgde, naar het verre bankje, Hij had my ook ontdekt Daar kwam hy Langzaam kuierde hij tot dichl bij de pers-tribune, hief vermanend zn vinger tegen my op en fronste het voorhoofd: „Wat heb je nou uitgehaald?" scheen hij te zeggen, en wandelde terug, Ik was gerustgesteld. Ik had aan zyn gezicht genoeg gezien. Nolens was een sterk mensch, móést dat ongetwijfeld wel zijn. Want wie hem wat beter en intiemer leerde kennen, kwam alras lot de ontdekking, dat zijn kalmte en zyn nuchterheid voor een zeer groot deel waren: zelf bedwang. Heerschappij over zyn eigen natuur. Immers, kwaamt ge met hem in particulier gesprek, dan duurde niet lang of ge ontdekte hoe spoedig het kon gloeien en tintelen en woelen onder de oppervlakte. Zijn kalmte was: gebreideld temperament. Trouwens, wie hem in de Kamer aandachtig in het oog hield — en ik heb dat dikwijls gedaan — merkte hoe bij kon meeleven met het debat; hoe boos hij zich kou maken op een lid (vooral als die uit zijn eigen fractie was) of op een minister, wanneer het te lang duurde, of wanneer men niet zakelijk was. Dan trok zijn gezicht zich in een plooi van afkeuring; dan begon hij met den vermaarden zegelring te likken; dan nam hij de lorgnet van den neus en sloeg er nerveus, ongeduldig mee op tafel, fn het ergste geval kwam hij het gangetje tusschen de banken uit en toonde bij de ballustrade in 't midden der zaal staand, den spreker duidelijk zijn ongeduld. Zyn eigen redevoeringen waren zelden lang, immer zakelijk. „Gesproken stenografie" heeft Aalberse ze eens, voortreffelijk typeerena genoemd. Hij sprak het minst van alle politieke leiders in de Kamer. Hij kon zwijgen. Ziin positie leed er niet onder. En van overbodig spreken had hy een innigen afkeer. Een kwetsend woord heeft hij nooit gezegd. Nooit. Nobel was hij immer. En nobel was men jesens hem. Hij droeg ieders diep-oprechte achting; men zou het een smaad voor zich-zelf gevonden hebben tegen dezen priester een grievend woord te zeggen. En: toch zocht deze man geen intieme toenadering. Hy was de onbevlekte autoriteit van zijn figuur en zyn bedoelingen, die de tegenstanders jegens dezen eenzame tot achting, neen, sterker, tot stille genegenheid bracht. Eenzame? Dit was hij. De eenzaamheid heeft hy gezocht en gewild, in het groote stille huis op de Prinsengracht, waar hij de priester was der hem devoot-toegewijde nonnetjes, die hem verzorgden. Hier heeft hy, wars van alle uiterlijkheid en van alle hulde in gestage plichtsbetrachting welke hem, den ernstig zieke, nog naar zijn taak in Zwitserland voerde, in voornamen, hoogen stijl zijn leven geleefd. De Nederlandsche journalisten-kring — ik mag dit nu wel verklappen — had gehoopt hem dezen zomer aan een noenmaal als gast te mogen begroeten, en hem daarmee een bewijs van eerbiedige hoogachting te geven, doch het heeft niet zoo mogen zijn. Hy werd ziek. En zooals ik eenmaal, jaren geleden, mijn Film over hem bedoelde als een bloem, die ik neerlegde op het verre bankje, waar hij altyd zat of hij er niet bijbehoorde doch waar niets hem ontging, zoo legde ik eerbiedig het hoofd buigend voor de stille glorie van dit werkleven in dienst van Kerk en Vaderland besteed, deze Film neder als een witte bloem op zijn graf". --- FEUILLETON. TROPENLIEFDE door CHARLES BRUCE. Geautoriseerde vertaling van Teo de Witte. (Nadruk verboden). 66 Ze begroef haar gezicht in haar handen esi door haar vingers vielen heete tranen. Jim stuurde Baji met enkele woorden van vriendelijken lof weg en ging naar zijn zuster. Hij legde zyn arm om haar heen en koesterde baar zachtjes tegen zich aan. „Ik weet bet wel, beste meid, het is de ergste slag hè. We zouden nog zoo veel hebben willen doen om haar duidelijk te maken, dat alles, wat zy voor ons gedaan heeft niet vergeten was. Maar nu..." „Maar Jim", zuchtte ze, „waarom was ze daar? Waarom was ze daar als een vrouw in het gevecht? Hoe kon mr. Carruthers dulden, dat zij hem daarheen volgde? Haar werk was toch afgedaan'?'' „Dat weet ik ook niet. Ik zou het je niet kunnen zeggen, hoe ze daar is gekomen en ik wilde daar natuurlijk niet te veel over vragen, dat snap je. Het is alsof wy achter Carruthers rug om smoesden. Wij moeten in ieder geval dit zien vast te houden Stella: Ze heeft Carruthers gered, ze heeft hem aan ons terug gegeven, en wij moeten zorgen, dat hy' van ons blijft, jij en ik. En die beste oude Callaghan moet hem er door halen. Het zal niet gemakkelijk zijn, maar we moeten de zaak flink aanpakken." Langzaam haalde hy de handen van haar gezicht af en keek in haar oogen. „Je bent een kraan van een meid geweest, Stella, ik ben trotsch op je. Wij mogen Simuk niet in den steek laten. Tanden op elkaarl Dat is nu ons motto, totdat wy den patiënt weer op de been hebben. Nu, verpleegster Temple, droog je traantjes en maak je gereed voor de zaalwacht." Hü kuste haar zacht op haar voorhoofd en voegde er glimlachend aan toe: „Ik weet, dat dit eigenlijk niet by" het vak hoort, lieve zuster, maar ik kan het niet helpen." --- HOOFDSTUK XXI. Er gingen drie weken voorby, voordat Callaghan eindelijk kon zeggen, dat Desmond uit medisch oogpunt geen gevaar meer opleverde. De eerste dagen had de zwerende en vuile wonde in den bovenarm hem zeer ongerust gemaakt. In zyn hooge koortsen had Desmond meer dan eens de banden, die zyn arm stijf tegen zyn lichaam hielden geklemd losgerukt, en Calaghau had angstig het oogenblik zien naderen, dat sterker ingrijpen noodzakelijk zou maken. „Ik zal zijn arm zien te behouden, als het ook maar eenigszins mogelijk is, Temple", had hij op zekeren dag gezegd, „maar het is een dubbeltje op zijn kant. Ik mag er niet te lang mee wachten. Als hij zich maar rustig wilde houden, maar zoon woelwater heb ik nog nooit meegemaakt. Je zuster is eigenlijk de eenige, waar hij naar luistert. God is myn getuige, dat ze niet anders zou wenschen, dan hem voortdurend op te passen, maar ik heb aan één patiënt meer dan genoeg. Zij moet ook eens wat rust hebben, om op verhaal te komen." Toen was langzaam, onmerkbaar byna, het ty omgeslagen. De crisis was geweken en Desmond gaf |"okter Callaghan weer allen moed. Hü was er nu zeker van, dat de arm behouden zou blijven en enkele dagen later kreeg hy zelfs het gerust gevoel, dat het met de aangebrachte schade wel los zou loopen. Een beetje styf wellicht door bet samentrekken der spieren, maar dat zou met veel masseeren eu overlgens zeer pijnlijke oefeningen wel zijn te verhelpen. Eerst toen het ergste gevaar voorbij was, gaf hy Stella een duidelijke uiteenzetting van het verloop der genezing. „Dat kan ik je wel zeggen, miss Temple, er waren oogenblikken, dat zelfs ik een beetjf zweette. We zijn hier nog al gehard tegen een schrammetje, maar dat zaakje zag er verbazend leelyk uit en de patiënt deed alle moeite om de genezing legen te werken. Ik was werkelijk bang, dat hy' er tusschen uit zou knijpen, of zijn arm zou verspelen". „Dat heb ik wel gevoeld, dokter," antwoordde zy'. „U sprak zonder woorden en ik heb al dien tijd gebeden, dat het goed mocht atloopen" De lange dagen gingen voorbij en Desmond lag uren aan een stuk op zijn bed. Dan kon hij daar zoo maar liggen, zonder een vin te verroeren, zonder een woord te spreken. Vergeefs trachtten ze hem wat op te vrooljjken, zijn aandacht te trekken naar de groote dingen in de wereld, naar de kleinigheden om hen heen. Elke kunstgreep, die by andere zieken schitterend zou geslaagd zijn, leed hier schipbreuk. Callaghan scherpte zyn geest tot het uiterste en jungleerde als een goochelaar met zyn spitsvondigheid. Zijn breede lersche glimlach lag zoo uitnoodigend op zijn goedig gezicht, maar ho maar, de stijfkop reageerde er even averrechts op, als een varken op het trekken aan zijn staart. Ten slotte werd de ler droevig gestemd, en langzamerhand groeide zyn ontstemming tot angst. „Het is toch curieus, Temple", zei hy, toen hij op een morgen als gewoonlijk by den zieke was geweest, „dat de jongen het eigenlijk best maakt. Alies gaat prachtig dicht, de koorts is geweken, hy heeft geen gebroken botten, geen scheuren in longen of maag, zyn eetlust komt terug, vooral als jy hem met al die lekkernijen blijft volstoppen en toch wil het muschje niet tjilpen. Wij hebben hem nu al vier weken onder handen en nog nooit heb ik hem zien glimlachen. Als je niet beter wist, zou je hem naar de hel laten loopen, dat wordt ongemanierdheld. Uit beleefdheid had hij toch wel eens kunnen schuddebuiken over die laatste mop, die ik hem verteld heb over den Engelschman, die een ler wilde beduvelen..." „Vertel jij wel eens iets anders?" vroeg Temple droog. „Ja, over leren die de Engelschen niet willen beduvelen, maar het doen. Hè, die zit mannetje", zei Callaghan, „daar neem ik er een extra op. Maar zonder g?kheid, als hij in goeden doen was geweest, had hy over die laatste mop beslist moeten lachen, dat zyn lever er van schudde, want ik heb al dien tijd mijn gezicht niet uit den plooi gehad en zoo heerlijk is dat schijnheilig smoel van dien Engelschman.,." „Let op je woorden, Callaghan." „Er is toch geen dame bij..." „Neen, maar een Engelschman". „Prosit. Ik wil maar zegen, dat er iets met Desmond aan de hand moet zyn. Er is blijkbaar iets gebeurd, waar wy niets van af weten". „Ja, dat heb ik ook in de gaten. Hij spreekt geen woord, als je hem niet pree'es een antwoord afperst. Ik heb hem al de brieven voorgelezen, die de menschen hem hebben gezonden, om hem te bedanken voor de groote weldaad, die hij aan het land heeft bewezen, door op zoo afdoende wijze de orde te herstellen. Ik heb voortdurend zitten booraen over den grooten lof, waarmee ze op het fort over hem spreken. Hoe de kranten vol staan van zijn schitterend geslaagde expeditie. Zelfs de oude Fuffy heeft du haut de sa grandeur enkele woorden van waardeering willen schenken aan zijn gebleken bekwaamheden, zijn doorzettingsvermogen en moed. Dat zou je toch in de wolken moeten brengen. Man, als mijn Londensche bazen me zooiets schreven, zat ik een week later op hun kantoor met een verzoek om loonsverhooging." „Ik zou alleen een ridderorde wenschen", zei Callaghan. „Dat zeg je, omdat je toch geen kans ziet het andere los te krygen", sneerde Temple. „Een dokter wordt betaald, omdat hij..." „Ja, ja, dat weet ik, die slag is voor jou. Kom, ik neem er nog maar een". „Maar Desmond zit ergens over in den pat. ' """' ' ■ i ■■■ i nniii ui m Hij is het liefst zoo vlug mogelyk van je af? Hij wil zelfs niet lezen." „Hoe staat het met je znster? Heeft die nog pogingen gedaan, om iets rrit hem te krijgen, voordat ze vertrokken is?" „Geen woord. Geen glimlach. Je begrijpt wel, dat ik er moeder bij gehaald heb. Ik dacht dat het kind het gewoon besterven zou van de zenuwen. Ik heb een briefje naar het fort gestuurd en den volgenden dag kwam er al een epistel, waarin de oude vrouw heerlijk deed alsof ze zich dood verveelde. In minder dan geen tijd waren Stella's koffers gepakt. Den volgenden dag stond ze ondanks alle tegenstribbelingen op het perron van onzen express. Ze wilde absoluut niet vertrekken, maar ik heb haar 'n paar keer verrast, dat ze hevig zat te schreien en toen begreep ik heel goed, waar de schoen wrong. Het was om er zelf tranen van in de oogen te krijgen man, als jij dat had mee moeten maken. Eiken dag zag dat kind den toestand erger worden, in plaats van beier." „Heb je wel eens geprobeerd om wat van hem los te krijgen, over zijn tocht? Een keer heb ik me er aan gewaagd, maar hy' gaf me met een paar woorden te kennen, dat het niets om het lijf had. Ik voelde me als een handelsreiziger in wijnen, die al tien collega's voor zich heeft gehad, in het kantoor van een millionnair." „Geen woord. Hy wil er niet over praten. Ik heb het ook geprobeerd. Stella meerdere malen zelfs, maar wé hebben geen kans. Zooiets van: Och, niets bizonders, het gewone verloop. We hebben een beetje gevochten en het om meer te weten, maar het was onbegonnen werk. Hy" bepaalde zich tot de hoogst noodzakelijke gegevens en zei toen, dat hij te moe was en zy hem met rust moest laten." (TVordt vervolgd.) --- „ZOO IS HET LEVEN” Zit op de varanda en geniet van 'n fijn sigaartje op een war' me Zomersene avond Hoort hoe de Jansen'» van den overkant de tekortkomingen van de buren be critisecren Vindt dat do m«n-schen er toch aan moesten denken dat stemmen ver dragen kunnen, en vooral 's zomers als iedereen met open ramen zit Meent te moeven ■vaststellen dat de Pc fersen's 'n sombere discussie voeren en wel over de groot ie en de lengte van dr kruideniersrekening! Hoort hoe Jaap Klaassen telkens *n ander lid van zijn familie „aanpakt" en wel over het zoekraken van zijn lievelingspijn waarby heftige argumenten gevoerd worden... Bert Jacobs schijnt het noodige van e*n Vrouw te hooren te moeten krijgen over 't laat worden van zyn pokeravondje.... Gaat naar binnen om vrouwlief toch 'ns te gaan vertellen hoe dwaas hot is cm familie aangelegenheden af te handelen, wanneer alle huizen in den omtrek zoo wijd open staan... en iedereen alles ver staan kan... Ziet dan de gazen miuskietendeur weer open staan en beginl onmiddellijk 'n hevige en vurige toespraak tot zijn hui genooten die „altijd' deuren open later. Staan, die e'genlijk dicht moesten zijn... Besluit met: „Er zy.n heele volkstammen!" Zijn verhitte uitval wordt tot in de verste hoeken van 't wo ningcomplex ver --- Gratie verleend Officieel wordt gemeld, dat aan 19 Russische spetsen, die verleden jaar wegens sabotage e.a. contra-revolutionnaire daden ter dooa en later tot levenslange gevangenisstraf waren veroordeeld, op voorstel der GpOe gratie is verleend. --- RECHTSZAKEN ONPRETTIG VACANTIE-BEGIN. Door struikroovers uitgeplunderd. Zeer laat in den nacht van 11 op 12 Juli 1931 kwam dhr. A. J. A. R., afd.-chef by den Gem. Woningdiienst te Amsterdam aan het stille station Gulpen aan, teneinde zijn vacaraüe door te brengen in het mooi gelegen Wittem-Epen. De hotelhouder had echter verzuimd voor geleide te zorgen, zoodat dhr. R., besloot, ondanks he* late uur, langs dal en hoogte te voet en geheel alleen den weg naar Epen te doen. Omstreeks twee uur dien nacht bemerkte hü onder het gehucht Partij, dat hij gevolgd werd door een tweetal personen, een groote en een kleinere, die in een woning, waarin nog licht brandde, verdwenen. Even later zag de ls.'.e wandelaar beide personen hem weer achterop komen, de '-'rootste voorop. Deze greep hem, naderbij gekomen aan, sloeg hem tegen den gromt en beroofde hem van zijn portefeuille en geld. We! het mes op de keel en de zware gestalite van den aanvaller op zich, werd dhr. R. gedwongen te zegen waar hij zyn geld bewaarde. Ter zake van dezen overval staat Maandap 28 September a.s. voor de Arrondissementsrechtbank te Maastricht «arecht F. H. P. thans gedet'neerd. --- UITSPRAKEN KANTONGERECHT SITTARD. C. E. D., strooperij, f 4 of 3 d.; C. L. Sittard, overtreding woningwet f 3 of 3 d.; A. C. Sittard loopen over verboden grond f 2 of 7 d.; J. J. E. Sittard id. f 1 of 7; P. M. A. R. Sittard id. f 1 of 7 d.; J. G. L. Kerkrade wegens overtreding Drankwet f 2 of 2 ;J. M. N. Geleen loopen over een spoorweg f 3 of 2 weken tuchtsch.; L. D. wegens strooperij f 2 of 7 dg. tuchtschool; H J. D. Welkenraed (B.) wegens overtreding Rywielwet f 3 of 3 d.; L. K. Maeseyck (B.) id. T 2 of 2 d.; H. P. A. M. N. Sittard id. f 3 of 3 d.; P. J. H. Brunssum overtreding motorwet f 5 of 3 d.; J. J. L. Beek. id. f 3 of 3 d.; Th. J. Ph. Beek id. f 6 of 4 d.: W. S. zonder bekende woon plaats id. f 5 of 3 d.; H. J. W. Sittard id f 5 of d.; G. v. D. Sittard, wegens overtreding Arbeidswet 10 x f 1 of f 0 x 1 d; L. A. D. Brunssum wegens overtreding motorreglement f 2 of 1 d; P. J. B. Stem overtreding Invaliditeitswet f 12 of 6 d.; A. S. zonder bek. verblijfplaats wegens dronkenschap f 5 of 3 d.; P. B. Geleen id f 5 of 3 d.; S. H. S. Belfeld wegens dragen verboden wapens f 5 of 3 d. en verbeurdverklaring van wapen. A. H. S. Sittard en M. H. G. Sittard, wegens overtreding jachtwet ieder f 3 of 3 d. R. H. L. Roermond, wegens innemen standplaats woonwagen f 1 of 1 d.; W. W. J. B. Sittard wegens overtr. Motorwet f 12 of 6 d.; M. E. G. Merkelbeek id. f 3 of 3 cl.; R. C. Stem id. f 3 of 3 dg.; A. H. J. R. Beek wegens ovettredingg Rijwielwet f 2 of 2 d.; P. van M. Geleen wegens overtr. Motorwet f 7 of 5 d.; J. F. K. Geleen wegens overtreding rywielverord. f 3 of 3 d«ï J. W. Geleen id. f 2 of 1 d.; W. J. R. Geleen id. f 3 of 3 dg.; L. IJ L. zonder bek. verblyfplaals, wegens overtr. vervoerverbod f 2 of 2 dg.; N. K. Geleen id. f 2 of 2 d.; J. W. V. Geleen wegens overtr. rijwielverord. f 1 of 1 dg.; H. L. S. Sittard wegens overtr. ventverbod f 2 of 2 d • M. P. L. R. Geleen id. f 2 of 2 d.; A. P. Geleen, wegens niet aanmelding f 2 of 2 d.; H. v. M. Stem overtr. Motor- en Riiwiel-regl. f 3 of 3 d.; J. H. E. Stem id. f 3 of 3 d.; F. R. Sittard id. f 3 of 3 d.; H. L. zonder bekende verblijfsplaats id. f 4 of 3 d.; G. W. E. id. id. f 2 of 1 d.; G. D. Sittard id f 3 of 3 d.; P. .1. M. S. Sittard id. f 3 of d.; H. A. N. Schinnen idem f 5 of 3 d.; W. S. NieuwstPdt id. f 3 of 3 d; E. L. J. H. Sittard id. f 3 of 3 d: Th. J. H. P. Beek id. f 6 of 4 dg.: J. C. L. Sittfrd id. f 2 of 1 dag; P. L. E. Sittard id. f 3 of 3 dagen; H. W. B. Sittard id. f 3 of 3 dagen; H. L. Barg- Urmond id. f 3 of 3 dagen; H. H. R. Sittard wegens overtreding vuurwaDenwet f 5 of 14 d. tuchtschool en verbeurdverklaring w." -m; J. H. Susterseel (D.) overtr. Motor- en R' Ireslement f 2 of 1 d; L. M. S. Sittard idem f 7 of 5 dagen: J. L. J. D., Oirsbeek idem f 3 of 3 dagen; H. v. M. Stem idem f 3 of 3 da"en; J. J. D. Bruns sum idem f 3 of 3 dagen; J.M. Roermond wegens innemen verboden standnlaats woonwagen f 1 of 1 dag; P. A. H. G. S'tfard wegens overtreding taxi-verordening 2xfsof2x3 dagen; J. W. D. Sittard idem f 5 of 3 dagen; F. A. W. D. Tilburg, wesens venten zonder vergunning f 2 of 2 dagen; M. d. R. zonder bekende verblijfnlaats wegens dronkenschap f 5 of 3 dnsen; R. M. id. idem f 5 of 3 dasen; C. van H. idem idem f 5 en f 20 of 3 en 10 dagen; P. R. idem idem f 5 of 3 dagen; J. W. v. E' wegens te snel rijden f 15 of 10 dagen; L. v.d. V. Sittard wegens dronkenschap f 5 of 3 dawn; F. J. Sittard wegens dronkenschiD f 5 of 3 da?en; J. .1. D. Beek id. f 5 of 3 d.: P. .1. H. H. Sittard idem f 5 of 3 dagen; L. N. B. zonder betend» verblijfplaats wegens loopen over verboden grond f 3 of 3 d.; C. H. Mneseijck (B.) idem f 3 of 3 dagen: M. B. S. Maeseück (B.) idem f 3 of 3 dagen: H. J. W. S;ttnrd Merfl f 3 of 3 d-gen: J. Mé G. S-'ftard idem f 3 of " digen; J. B. H>°rlen weaen.s dronkenschap f 5 of 3 dn"en: F. S. (D.) wegens overtreding Motor- en Rh'wip'vfirordening f 1 of 1 dag; F. K. Hartenrath (D.) idem f 1 of 1 dag. --- NIEUWE UITGAVEN WISSELSTROOM-TECHNIEK. door Ir. G. De Groot. Uitgave Limburssch Dagblad, Heerlen. Bij de Uitgeversmaatschappij „Limburgsen Dagblad" te Heerlen is een herdruk versoenen van het gunstig bekende leerboek over wisselstroomtechniek van Ir. J. H. De Gnol, directeur der Middelbare Technische Schol te Heerlen. Dat 't leerboek reeds zoo spoedig n tweede druk bereikte, moge gelden als bewns, voor de deugdelijkheid er van. Onderwijsinrirhtingen, die het gebruikten, zijn hoogst tevrr>.!cn er over, terwijl ook de tec^n:ci, die hel voor zelfstudie gebruiken, en hun Kennis en inzicht in hun moeilijk vak door verruimen en verdiepen. --- RADIONIEUWS VRIJDAG 25 SEPTEMBER. HILVERSUM — 1875 M 8-^~^;(r?»V^RA; AVRO; 4.00--v^» 8-°°-«-00 VPRO; 11.0Ó-12.00 VARA. 6.45—7.00 en 7.30—7.45 Gymnastiekles onder nnnnVan G" Kleerekoper 8.00 Gramofoon I°Tgeiw,Jdlng VPRO; 10.15 Voordracht i?nn rty ?"*■ 1(U0 Voor *» 2iGk»» lU©-12.00 Gramofoon 12.00 Omroeporkest onder h-ichng van Nico Treep 2.00—2.30 H. Th. de ?'£!ir!OCIi voor b£a die °P «e zijn? 2.30—4.00 Gramcfoon 3.00—4.00 Kovacs Laios en zyn orkest 4.00 Pianostukjes dlr j 4. Jong afgewisseld door Gramofoon 4.30 Voor d» kin deren 5.15 Concert VARA orkest onder Icidine' lanIan -H' t ,Gr°o,t -6-° l Zan« en Pian<> rcsp. door Anme Adelaar-van Es en Hendrik Altink G.15 Vervolg Orkes concert 6.45 Actueel allerlei d. LÜ*L lT: ZanS en Piano 7.15 Slot Orkestconcert 7.45 Toespraak voor 't Amsterrlrmsch cainte voor den Zonnestraaldag 8.00 .vtej. flr. N. A. Bruining: Catechisatie Kerkgeschiedenis 8.30 Piano-soli door H. Bosmans. Jou in*. H. Wolf: Humanistische religie ni. 'xoethe 9.30 Verv. pianosoli 10.00 VriJK/Godsd. Persbureau 10.05 Vaz Dias 10.15 Declamatie uit tigen werk door Jonkvr. Carla v. Lidt de Jeude. 10.45 Gramofoon 11.Ü0—12.00 Gramofoon van de VARA. HUIZEN — 298 M. Algemeen programma verzorgd door de KRO. 8.00-9.15 en 10.00—11.30 Gramofoon 11.30 Voor zieken en ouden van dagen 12.00 Politie berichten 12.15—1.45 Concert KRO kwintet onder leiding van P. Lustenhouwer 1.45—2.15 Gramofoon 2.15—3.15 Orgelconcert door Evert Haak 3.30—5.00 Kamermuziek KRO kwartet 5.00 Gramofoon 5.30—7.00 Concert KRO kunst -nsemble onder leiding van P. Lustenhouwer 700 Drs. A. A. Wanders: Astronomie 7.30 Po''tieherichten 7.45 Gramofoon 8.00—11.00 Uit '-»et Concertgebouw te Den Bosch. Concert K RO orkest onder leding van J. Gerritsen Mevr. M Offers, zang. 11.00—12.00 Gramofoon. DAVENTRY — 1554.4 M. 10.35 11.05 Lezing 12.20 Or'-esi'.concert 1.05 Orgelsnel door W.\s Vale 1 50 Gramofoon 2.45 Schoohiitzending 4.50 Orkestconcert 5.35 Kinderuurtje Ö. 20 Berichten 6.50 'lanorecital door E. Isaacs. 7.40— 7.25 Lezing 7.30 Le.rng 7.50 Lezing 8.20 Concert. S. Wildon, tenor. Orkest 9.45 Pianoreci'.al door E. T.ush 10.CO Berichten 10.15 Berichten 10.20 Lezing 10.35 Orkestconcert 11.20—12.20 Dansmuziek. PARIJS „RADIO-PARIS" — 1725 M 8.05 Gramofoon 12.50 Gramofoon 1.23 Gra•ncf-wn 6.50 Gramofoon 8.20 „Veronique" van Orkest en solisten. — 1153 M. 1.05—2.20 Orkestconcert ' 3.20—5 10 Orkest-on"ert en 8.30—9.05 Orkestcon~ert 9.05—9.30 Raditoooneel 9.30—10.20 St -oncert en p:ano-soli 10.35—11.30 Joego Slavi~''h Causerie, zang en strijkkwartet. BRUSSEL - 508.5 en 338.2 M. aoB.o M.: — 5.20 Orkestconcert 6.50 Gramown 8.20 Orkestconcert 9.20 Radio Tooneel. M.: —, 5.20 Orkestconcert en gramofoon ".50 Gramofoon 8.20 Orkestconcert!: en gramo'oon. LANGENBERG 473 M. 7.25 Gramofoon 11.00 Gramofoon 12.20 Gra•nofcon 1.25 Orkestconcert 5.20 Orkestconcert 1.20 Avondconcert onder leiding van Wolf 8.50 Van het zangspel naar de operette. Hierna be-ichten en tot 12.20 Dansmuziek. ZEESE.N — 1635 M. 7.00—7.50 Gramofoon 9.20—9.45 en 10.30— 10.55 Uitzending van scholen 10.55 en 12.20 Berichten 12.20 Gramofoon 1.15—2.20 Berich'en 2.20—3.20 Gramofoon 3.20—4.50 Lezingen 1.50—5.50 Concert 5.50—8.20 Lezingen 8.30 Symphonieconcert 9.30 ,Ein leben in Versen" muziekgedicbt van A. Scbnack. Muziek van H. Zielowsky 10.20 Berichten en hierna Concert ''oor werkloopp musici. ---