K&s|||S 1 Rekening houdend met de tegenwoordige eco- Hïsï'vfflß I nomische verhoudingen is de prijs van Aspirinlraf\i||l I tabletten in buisjes van 20 tabletten van 75 cent tot Daarnaast zijn vanaf heden in een bij- 1 zondere hygiënische zakjes-verpakking lÉsm , ~, B}* W 2 tabletten, ter vervanging van de dik- I Ë wis zo° onhygiënische aflevering van losse I K l*^^7 ..lil tabletten, verkrijgbaar tegen den prijs van I fezamen met de nieuwe zakjes-verpakking stelt iedereen in I staaf, de eenig echte, werkelijke Aspirin-tabletten fe koopen. 1 Ous vanaf heden alleen nog echte ASPIRIN I in deze origineele verpakkingen. I Aspirin wordt uitsluitend door de BAYER-fabrieken vervaardigd. I Elke tablet, die niet van het BAYER-kruis is voorzien, is geen Aspirin. I Een garantie voor echtheid en versche tabletten wordt | uitsluitend in deze origineele verpakkingen gewaarborgd. jjJQg --- WERELDKRONIEK e ontwapeningsconferentie heeft Woensdag : werk hervat. Haar arbeid is deze week zóó ingruk, dat het er in hooge mate toe zal ragen den Volkenbond te verstevigen of te wakken. De weldenkende menschheid der gee wereld hoopt natuurlijk het eerste te zien uren. ■aarom is dit keer ook voor den Volkenbond de ontwapeningsconferentie ZOo gewichtig? mdat Duxtschla.id thans niet meedoet, al is oP he oogenblik, waarop we dit schrijven, teruggekomen is van zijn besluit, niet actief Me conferentie deel te nemen, doch haar bergingen op >n afstandje te volgen, erder ls deze conferentie voor den Volkenï zelf van beteekenis, omdat Mussolini er- I heeft gedreigd, dat _ indien Duitschland den Bond zou treden, hetgeen niet denkbeelis - ook Italië hem zou verlaten, omdat tschlands mttreding de definitieve verlam-8 en onbepaalde verdaging van deze confetie tengevolge zou hebben, '""hebben we nog (maar met deze aangeleheid heeft een eventueel mislukken van de wapeningsconferentie weinig uit te staan) n Andere groote mogendheid, n.l. Japan, zal i) uittreden, als de behandeling van de Mantkwhe affaire en het Lytton-rapport niet I «jn zin is. Van den anderen kant houde 1 ook in het oog, dat Japan, hoewel het er - aieigt, zich toch nog wel eens over uittre- ?lnd/al bedenken- omdat 't 't mant dat het heeft over de eilanden, die in de, VrieSPKCle,nde ZCeën VlSgen 1 nauw verholen anest H aarcm leest het " Schleicher, het versie mterviews va" '" Mtraties en nationaal 3 ,**. Stahlhelm-de[ decreet van HinTt helo Ik de geheele Du" tsche f^fg' V°lgens het" 'e 'Ükspresident aan ï (dacht de D«*- Fheid eveneens dê r* *' ***** de staats" fcnelijke jeugd verordonmeliike °efeninS der "*»* we kunnen FranVrüi 1 J-h zal FraniS^.T!"1 a'iteit grijpen, oertijd die der gehelTVeilisheid en en zelfs in hooger alleen dan Er alle openlUkTen "IJI ™>- aPeningspogingen van n andestlene herbe-3r«kt door Duit chïnd D"! !Chland den kop eisch * plechtigheid 1 " achter Zich heeft -!inT* * gehede **' 1 "eelt -ln beglnsel M _ --- De moord te Rotterdam Eindelijk de oplossing van het drama? 'mi , nw"e«i wordt ;c i — l uramai tl*? ** raadsel thans Vte Tl Van d<* moor'\V% de Be™*Hma- W, Verdam eindèlHk "? den BlijdorppolfoP TnVich kn opgelost. I- MarieHe°nd in o«ober m-dien pol' fm«nri t]e van Os uit i „ een Jong meis'Tonh 'igevonden, nada • poolsohestraat - tók?Cfid, Behl^enda d°or cc„ tot dositêoW Het onderzoek , op de «ets was f m'n Pcn' vo°i-al ook h3S tot "kere hoogte /•k , Voor een gront ,°°r de omstandigheid lk,'l"n«en van een LS moest °*&*» °P de r . i'inui minderjarige getui/idertijd heeft d ff jonden, diie verdool!!6 6en aantal Personen fl ""slaande le Sht berden iets met deze «n, zekere H, teonn •' **" van deze menjonden, mopsj ,r«en .wien veel verdenkingen , ,"'Cn termijn ™„ a .°v v™ den daarvoor !'.'• omdat van Z m vr«lheid worden geitend geheel w». x geen aaneen- JP sporen, die „ „ e ™aken. Bovendien kreeg I', Js sindsdien L n andere richting duidden. ?Hjf - waa?bfi I°°rdeeld we*ens een zeden" ! r" minderjarige was betrok f te RotterdL P een terrein aan de Waalha\?esteld w; tn- nad,at hi-i weer in vrijheid V Oorden von v een soortgelijk misdrijf in roenV-er^rdeel'd.land gepleCgd- °0k d*SWC" 2aak, u^1} ?traf, in verband met deze laatn; lm de bijzondere strafgevangenis ?\d op \]Bn' nee« hij opeens bekend den k teSena ,e van °s te hebben gepleegd. 1 recht»r" r de Rotterdamsahe politie en bo'.- Hii'i ,missaris hl'e!d hij zijn bekentetterdam daar°P >n het Huis van Bewaring ■"stte bij .opsesl°ten. Het verdere onderzoek Sten Slirip i n re°bter-commissaris mr. van J SevorriYVndt- D,t onderzoek is thans zoo- x' dat binnenkort deze zaak voor K te Rotterdam zal kunnen dienen. 1 --- In de vlammen omgekomen Bij een boerderijbrand. Donderdagmorgen is aan de Lange Lille bij Lemmer een boerderij, bewoond door den veehouder H. Haven afgebrand. In de vlanumen is de ruim 40-jarige huishoudster A. Koopmans om gekomen. Huis en inboedel gingen geheel verloren. De brand ontstond omstreeks vier uur in den morgen, terwijl de boer zich op het land bevond om te melken. Het vuur greep roet groote snelheid om zich heen. De huishoudster A. Koopman, afkomstig uit Lemmer, lag bij het uit breken van den brand nog te bed. Vermoedelijk heeft zij nog getracht te vluchten, want, toen men haar ging zoeken, vond men haar bed leeg. Om elf uur 's morgens werd haar geheel verkoolde lijk in de overblijfselen van de schuur gevonden. Zij schijnt op haar vlucht door den rook bevangen te zijn en is toen in de vlammen omgekomen. --- Instelling Bedrijfsraden Het ministerieel antwoord op de bemerkingen van de Commissie van Voorbereiding. Verschenen is het verslag van de commissie van voorbereiding uit de Tweede Kamer over het wetsontwerp tot instelling van bedrijfsraden. Hieraan wordt het volgende ontleend : Enkele leden meenden zich tegen het wetsontwerp te moeten verzetten, wijl hij hen voorshands bezwaar bestond tegen elke uitbreiding van Staatszorg. Sommige leden uitten hun verwondering over de omstandigheid, dat de regeering in dezen zoo zorgwekkenden tijd een ontwerp als het onderhavige heeft meenen te moeten indienen. In zijn antwoord verklaarde de minister, dat de opvatting van eerstgenoemde leden zou leiden tot een lijdelijk toezien der regeering ook daar waar optreden geboden is. Vooral in ongekend moeilijke economische tijden als wij thans beleven, zou een overheid, die van zoodanige opvatting blijk gaf, toonen, dat zij haar taak en verantwoordelijkheid niet verstaat. Ook het standpunt van financiëelen aard kan de minister niet deelen. Inderdaad is bezuiniging noodig. Maar daarom behoorde indiening van dit ontwerp niet achterwege te blijven. Opgemerkt moge worden, dat de uitvoering van dit ontwerp relatief geringe financieeïe eischen stelt, zoowel aan de overheidskassen als aan het bedrijfsleven. Tegen de voorgestelde regeling zelf bestond bij verscheidene leden deze zeer ernstige bedenking, dat hier de goede weg is verlaten welke ten aanzien van de bemoeiingen der overheid met de arbeidsverhoudingen in het bijzonder in den laatsten tijd is ingeslagen: die van aanpassing van deze bemoeiingen aan hetgeen in de betrokken kringen leeft. Thans poogt de regeering het bedrijfsleven te vervormen. Dit streven is gedoemd te mislukken. Het kan slechts leiden tot het ontstaan van kunstmatige bouwsels, welke aan de harmonische ontwikkeling van de bedrijfsverhondingen in den weg staan. Volgens deze leden moet de wetgever zich, wat de bedrijfsorganisatie betreft, beperken tot het stellen van regelen, welke eenerzijds sanctionneeren wat op dit gebied in het maatschappelijk leven is ontstaan en anderzijds aan werkgevers en arbeiders de grootst mogelijke vrijheid laten ten aanzien van vorm en werking van nieuw te stichten organen. Naar aanleiding hiervan merkte de minister op, dat de bedrijfsraad niet van bovenaf wordt opgelegd, maar alleen tot stand komt in die bedrijven, waarin het organisatorisch overleg tusschen werkgevers en arbeiders voldoende is gevorderd om van een bedrijfsraad gunstige resultaten te kunnen verwachten. Ook ten aanzien van de samenstelling van den bedrijfsraad wordt aan de organisaties van werkgevers en arbeiders de grootst mogelijke vrijheid van beweging gelaten. Voorts kenmerken de artikelen betreffende de werkwijze zich eveneens door een groote mate van soepelheid en niet minder duidelijk spreekt de wensch om zich bij de practijk van het bedrijfsleven aan te passen uit de wijze waarop het ontwerp den werkkring van den raad omschrijft. Voorts zegt de minister de meening van andere leden dat er, in de plaats van het onderhavige ontwerp, behoefte bestaat aan een publiekrechtelijke regeling, gelijk die in 1923 is bepleit in een rapport over bedrijfsorganisatie en medezeggenschap, uitgebracht door een commissie ingesteld door het N. V. V. en de S.D.A.P. niet te kunnen deelen. Naar zijn meening kent dit rapport aan de overheid een onjuiste taak toe. De overheid behoort aan te knoopen aan hetgeen in het bedrijfsleven zelf is gegroeid. Alleen op deze wijze kan een organische ontwikkeling van het bedrijfsleven worden bevorderd. Met nadruk komt de minister op tegen de voorstelling, alsof aan de bedrijfsraden geen enkele bevoegdheid van eenige beteekenis wordt toegekend, al geeft hij toe, dat de raad voornamelijk een adviseerende bevoegdheid bezit. Verder zegt de minister, dat de invoering van bedrijfsraden niet aan de ontwikkeling der ondernemingsraden in den weg behoeft te staan. De regeering is gaarne bereid, met de verschillende opvattingen, welke op het gebied der. bedrijfsorganisatie bestaan, zooveel mogelijk rekening te houden. Dat dit zou moeten leiden tot het zoeken van een compromis, waarin deze verschillende opvattingen zijn weer te vinden, kan echter niet worden toegegeven. De regeering zou daarmede haar plicht, een oplossing te vinden, welke zij zelve juist acht, voorbijzien. Verscheidene leden juichten de indiening van het ontwerp toe. Naar hun meening zal de daarin vervatte regeling, wet geworden, in belangrijke mate tot de bevordering van den bedrijfsvrede kunnen bijdragen. Op een door sommige leden gemaakte opmerking antwoordde de minister, dat hij op zijn aanvankelijke zienswijze, dat het scheppen van de mogelijkheid om collectieve contracten bindend te verklaren, aan de instelling van bedrijfsraden zou moeten voorafgaan, tengevolge van de thans heerschende crisis is moeten terugkomen. De minister acht het voorts niet waarschijnlijk, dat de ontworpen wet zal leiden tot het ontstaan van organisaties tot behartiging van het consumentenbelang. Het ligt niet in de bedoeling bedrijfsraden in het leven te roepen voor bedrijven, welke slechts door één onderneming worden vertegenwoordigd, zooals het Hoogovenbedrijf. Verder zegt de minister zich niet te kunnen yereenigen met de zienswijze van de leden, die in de wet voorgeschreven willen zien, dat in elk bedrijf slechts één bedrijfsraad, op nationale basis opgetrokken, bestaanbaar is. _ De minister maakt bezwaar tegen een imperatief voorschrift om vertegenwoordigers van het algemeen belang aan den bedrijfsraad toe te voegen. Komt een voorstel tot toevoeging van dergelijke vertegenwoordigers uit het betrokken bedrijf zelf op, dan bestaat tegen inwilliging daarvan geen bedenking. Nota van wijziging. Bij nota van wijziging heeft de minister o.m. aan art. 15 een tweede lid toegevoegd, luidende : Indien de bedrijfsraad de beschikking wenscht over gegevens, berustend bij administratiën, behoorende tot het departement van onzen minister, dan kan hü zich tot onzen minister wenden met het verzoek deze gegevens te verschaffen. Onze minister willigt dit verzoek in, tenzij redenen van geheimhouding, of financieeïe bezwaren zich daartegen verzetten. Voorts wordt het derde lid van art. 16 als volgt gewijzigd : Wordt ingevolge het bepaalde bij of krachtens de Arbeidswet, 1919, de Caissonwet 1905, de Steenhouwerswet 1932, de Stuwadoorswet tegen een beslissing van het districtshoofd der Arbeidsinspectie, van het districtshoofd, bedoeld m art. 17 der Stuwadoorswet of van een anderen door onzen minister aangewezen ambtenaar, beroep ingesteld, bij Onzen minister, dan is onze minister indien in het bedrijf, waarop het be- ZkkI"S ?"eeft' een bedrflfsraad bestaat, wiln/n r\ 3dV-le- Van den bedrijfsraad in te ZenZ; f"ïister is daartoe verplicht, indien hy, die het beroep instelt, zulks verlangt. onïnWnliSsie;'an acht thans de d^ïïoJrbsad.agmB over het °ntwerp vol-v £ i m .-. j --- Geestdrift der Italianen op de proef gesteld Voor het fascisme. Naar bekend is behoort Italië tot de landen, waar aan werkloozen geen geldelijke ondersteuning wordt verstrekt; zelfs heeft Mussolini meermalen te kennen gegeven, dat hij elke rijksbijstand aan werkloozen beschouwt als een „uremie op de luiheid". Toch kent men in de practijk ook In Italië een zekere hulpbetoon in den vorm van het verstrekken van warme maaltijden, brood en zoo noodig melk aan de gezinnen van werkloozen gedurende de wintermaanden. Dit hulpbetoon is door de fascistische partij georganiseerd en de levensmiddelen worden verstrekt in de lokalen der „fasci". Al is de dienst beperkt, toch brengt hij de partij op hooge kosten en om deze te bestrijden, heeft Mussolini beslist, dat met ingang van 1 September j.l. in alle café's, restaurants en dergelijke op iedere consumptie een recht zou worden geheven van 5 centimes, te bestemmen voor het fascistisch fonds van hulpbetoon. De couranten waren in de laatste dagen der maand Augustus vol van juichende artikelen over deze vondst. Een soldo (5 centimes) immers is een bedrag van niets, doch gezien de gewoonte om geen koffie in 't eigen huis, doch alles in de tallooze kleine „bars" (heel onschuldige lokalen, waar men staande koffie, limonade of ijs geniet) te gebruiken, zouden de vele ,soldi" van alle Italianen tezamen — vreemdelingen waren van deze belasting vrijgesteld — een groot bedrag vormen. Doch het volk wilde er niet aan. Aan geestdrift voor Mussolini en zijn werk ontbreekt het nooit, maar een nieuwe aanslag op de portemonnaie liet men zich niet zonder protest welgevallen. Op 15 September publiceerden de bladen het volgend laconisch bericht: „Z.E. het hoofd der regeering (Mussolini) heeft gelast de verordening betreffende de heffing van een bijdrage van vijf centesimi op iedere consumptie ten gunste der werken van hulpbetooning in te trekken." De meeste couranten plaatsten als titel boven dit berichtje nog eens duidelijk: ~Het intrekken der verordening op de consumptiebijdragen door onzen Duce gelast" --- Aanranding en berooving De 69-jarige melkventer W. Hopman, wonende aan hiet Zeglis te Alkmaar (buitenkant der stad) is, toen hij van een vergadering in de stad naar huis terugkeerde, op een onbewoond gedeelte van de straat nabij zijn woning door een persoon, die hij van te voren nog nit had opgemrkt, aangevallen en ernstig mishandeld. Daarna ■'s hij van zijn geld beroofd. De buit was ongeveer f 35. Hoewel hij zeer veel pijn leed wist de man zijn woning te bereiken, waar verscheidene verwondingen en kneuzingen werden geconstateerd. Van den dader geen spoor. --- Priesters op de bres Voor slachtoffers van v. Papen’s noodverordeningspolitiek. De zware politieke crisis, welke in Duitschland door de noodverordeningspolitiek van het kabinet von Papen ontketend werd, laat de groote materieele offers, welke zij den laagsten klassen der bevolking oplegt, gemakkelijk overzien. De katholieke geestelijkheid heeft herhaalde malen in officieele verklaringen de jongste noodverordeningen uit sociaal-politieke gronden ondraaglijk genoemd. Zoo maakte het kapittel van Kempten eenige dagen geleden een verklaring bekend, waarin de door de noodverordening van 14 Juni 1.1. vastgestelde vermindering der pensioenen en invaliditeitsrenten voor het grootste aantal der meerendeels oude en zieke menschen catastrophaal genoemd wordt. De geestelijkheid roept de christelijke afgevaardigden op, al het mogelijke te doen, om de hardste maatregelen der noodverordening weer ongedaan te maken. De pastoorsconferentie van de industriestad Augsburg richtte den 12en September een schrijven aan den rijkskanselier, waarin gezegd wordt, dat door de laatste noodverordening over de pensioenen, steun aan oorlogsverminkten en invaliditeitsrenten een ontzettende ellende veroorzaakt wordt, dat de betrokken volksksringen in hun bestaan bedreigd worden, en dat honger er. vertwijfeling met al de vreeselijke gevolgen daarvan voor rust en orde in den staat dreigen. --- Avonturen van twee Engelsche jongens Gedeserteerd uit het Fransche Vreemdelingenlegioen. — In zee gesprongen en opgepikt. — Journalistieke sensatiejacht door de Rotterdamsche havens. Uit Rotterdam werd ons Woensdagmiddag gemeld: Hoewel het niet eiken dag voorkomt, behoort het niet tot de zeldzaamheden, dat personen, die geleekend hebben voor het Fransche of Spaansche Vreemdelingenlegioen, kans zien daaruit te ontsnappen. Gezien de romantische sfeer, die dit LeSoên van grootendeels maatschappelijk mislukten in de oogen van het groote publiek nog steeds omgeeft, vinden de verhalen van deze leeserteu"aaTtijd gretig aftrek. Juistin deteag iaren kon men eenige malen dergelijke nlslorl" zoowel in binnen- als buitenlandsche dag-.en Sbladen vinden, zoodat het ™™™™* H werd, dLtwPe Engelsche deserteurs uit het Fransche pSnt" uiï fngeland naar Rotterdam te zendenp Fn«elsche journalisten hebben ruimschoots gefetenndd gehad, om de Maasstad en omgeving f Sen. Want pas Woensdagmiddag tegen 4 nnr arriveerde het verwachte schip aan de Hoek van HoS vanwaar terstond naar Rotterdam werd doorgestoomd. -, „, Het was het Engelsche s oomschip „Glenshane" komende van Noord-Afnka, aan booid waarvan zich de beide jeugdige: toer eurs, de i7-jari«3 William Cochrane Crooks Vfit .Newcastle on Tyne, en de 18-jarige Stanley Flanaghan uit Manchester, bevonden. Beide jongelui hebben in de laatste maanden meer avonturen beleefd dan zij waarschijnlijk ooit in hun meest fantastische jongensverhalen hebben gelezen. En waarschijnlijk is het lezen van dergelijke verhalen niet geheel vreemd aan zucht naar avontuur, die bijna twee jonge menschenlevens voor goed zou hebben vernietigd. Stanley Flanaghan kwam verleden jaar op ruim 17-jarigen leeftijd van school en deed vergeefsche moeite om te Manchester een betrekking te vinden. Hij zwierf, op zoek naar werk, eenige weken door Engeland en kwam terecht in Londen, waar hij een baantje kreeg op die Groentenmarkt van Coven.t Garden. Dit werk bevredigde zijn avontuurlijken geest echter niet. Reeds toen kwam de romantische gedachte bij hem op avonturen te gaan zoeken in het Fransche Vreemdelingen legioen. Hij spaarde van zijn klein weekloon wat geld bijeen en reisde van Londen naar Duinkerken, waar hij in Januari van dit jaar teekende als legionaris voor het Vreemdelingenlegioen in Marokko. Over Parijs en Marseiile werd hij op transport gesteld naar Oran, vanwaar hij na eenigen tijd werd overgeplaatst naar Sidi-bel-Abbes. De 17-jarige William Crooks liep in den zomer van dit jaar, bijna zonder geld op zak, uit het ouderlijk huis te Newcastle on Tyne weg, omdat hij vreesde bestraft te worden voor het slechte rapport, dat hij van school meebracht. Ook hij zwierf door het land, doch zorgde ervoor, in Folkesfone terecht te komen, waar hij kans zag, onaemerkt aan boord van een schip te komen, dat het*kanaal overstak. Te Boulogne wist de stow-away Frankrijk binnen te komen. Zonder middelen van bestaan kwam hij te Parijs aan en hier teekendia hij op 25 Augustus j.l. eveneens voor het Vreemdelingenlegioen. Langs den gebruikelijken wTeg werd hij over Marseille via Oran naar Sidi-bel-Abbes getransporteerd, waar hij zijn mede-legionaris Flanaghan ontmoette. De beide jeugdige Engelschen werden spoedig goede vrienden en weldra rees bij hen het plan, te trachten uit het Vreemdelingenlegioen te deserteeren. De werkelijkheid bleek namelijk reeds na eenige dagen veel minder romantisch dan men hadi gedacht, en in plaats van avontuurlijk was de dienst doodsch en vervelend. In plaats van gevechten leveren tegen fantastisch uitgedoschte opstandige Bedouinen moesten zij steenen sjouwen en werken voor den aanleg van wegen. Bovendien was het voedsel slecht en beviel het gezelschap hunner mede-legionarissen hun in het geheel niet. Af en toe kregen zij den indruk, verzeild te zijn geraakt tusschen een troep gekken. Vooral 's nachts ging het op de chambrêe helsch toe, zoodat het besluit van de jeudige Engelschen weldra vast stond Zondag 11 September j.l. zagen zij kans uit Sidi-bel-Abbes te ontsnappen. Ontdaan van hun uniform en gehuld in Arabische kleeren wisten zij in een auto naar Oran te komen, waar zij des nachts aankwamen. In de haven vonden zij het Engelsche stoomschip „Alnmoor", en geholpen door de duisternis slopen zij aan boord, waar zij zich verborgen in een van de reddingbooten. Hier hielden zij zich schuil tot den volgenden Dinsdag, en pas na het vertrek uit die haven van Oran kwamen zij te voorschijn, in de hoop, bij hun ontsnapping uit de Fransche hel door hun landgenoot geholpen te zullen worden. Hoe groot was echter hun teleurstelling toen zij hoorden, dat de eerstvolgende haven, die de „Alnmoor" zou aanloopen. Casablanca was, waar de beide deserteurs door de Fransche autoriteiten weer ingerekend zouden kunnen worden. Zij vroegen den kapitein om raad, maar deze verklaarde, om hunnentwil geen moeilijkheden met de Fransche autoriteiten te willen krijgen. Hij adviseerde hun, naar het Legioen terug te keeren en zich vrijwillig te melden. Bij vrijwillige aanmelding krijgen deserteurs meestal een slechts lichte straf. De jongens beraadslaagde met elkaar en maakten opnieuw een plan, dat zij echter voor den kapitein verzwegen. Vandaag, juist een week geleden, Woensdag 14 September, volvoerden zij hun wanhoopsdaad. Des avonds tegen 7 uur het was toen reeds geheel donker sprongen' zij ieder voorzien van een reddingsboei, dfe met een touw aan elkaar waren gebonden, en met eenige planken om op te kunnen steunen, oP 10 nujl afstand ten Westen van Gibraltar overboord, en dat, terwul de jonge Crooks in het geheel v!,n«rTTfen •" Gl dV.onSe Flanaghan deze kunst slechts vrxj gebrekkig meester was. Er stond een zeer ruwe zee, en beide jongens kregen veel water binnen. Het water was bovendien tamebjk koud, zoodat Flanaghan spoedig last van kramp ln de beenen kreeg. in hulpeloozen toestand dreven zu rond, toen zij ploseling een schip vlak bij hen zagen opdoemen. Zoo luid als hun krachten het toelieten schreeuwden zij om hulp en haddei,, het geluk, dat hun kreten door gehoerd °flCer °P de brug werden Het passeerende schip was de „Glenshane", op weg naar Rotterdam. De officier liet het schiD terstond bijdraaien. Op het water heerschte echdnJ™ V 0'Js.lagen *"sternis. want de maansverduistering die verleden week viel waar te nemen was ook op dit oogenblik - het was half negen 'en de jongens hadden al anderhalf uur rondgedreven — bijna volkomen. Met behulp van eenige lampen had men hen echter spoedig gevonden. Door de ruwe zee was het onmogelijk, een sloep uit te zetten en de jongens waren niet meer in staat, een lijn te grijpen. Een der matrozen van de „Glenshane" sprong daarop, voorzien van een lijn met een boei, overboord en wist de twee drenkelingen behouden aan boord van het Engelsche schip te brengen. Ze waren beiden uitgeput, konden niet meer op hun beenen staan en Flanaghan was zoo goed als bewusteloos. Zij waren spoedig echter weer opgeknapt en toen zij hoorden, dat het schip naar Rotterdam ging, vroegen zij den kapitein om hulp. Deze wendde zich draadloos tot de reederij in Londen om instructies, en na eenig overleg met den Britschen consul-generaal te Rotterdam kreeg de kapitein opdracht om de jongens mee te nemen naar Rotterdam. Wanneer hij hun papieren zou hebben gezien, zou hij hen Donderdagochtend reeds een paspoort verstrekken, en op deze voorwaarde wist hij van de rivierpolitie te Rotterdam gedaan te krijgen, dat de beide jongens heden zonder paspoort in ons land toegelaten zouden worden. De ouders en een broer van den jongen Crooks en een broertje van Flanaghan arriveerden reeds Vrijdag j.l, te Rotterdam om de „Glenshane" af te wachten, vergezeld van een vertegenwoordiger van een Engelsch nieuwsbureau, dat zich telegrafisch het alleenrecht op 't verhaal van de beide jongens had verzekerd. Als een Cerberus heeft de Engelsche persvertegenwoordiger de beide jongens trachten te bewaken, teneinde te voorkomen, dat zij met eenige concurrent in gesprek zouden raken. Met een bood, aan boord waarvan zich de vader van Crooks en de beidie broers bevonden, ging hü Woensdagmiddag, toen bekend was dat de „Glenshane" den Hoek was gepasseerd, het schip tegemoet. De Rotterdamscbe Rivierpolitie was hem echter al voor geweest. Bij Vlaardingen was zij aan boord gekomen, en toen zij mededeelde, dat zij over deze zaak reeds met het Britsche consulaat in verbinding stond, maakten de beide Engelsche passagiers geen bezwaar om over te stappen aan boord van het politiebootje, dat er snel van door ging naar het bureau van de Rivierpolitie aan de Schiehaven, gevolgd door het motorbootje met den Engelschen Cerberus en den vader, en door een tweede bootje met eenige Nederlandsche journalisten, die zich de kans op een interessant verhaal van de biede jongens niet door 't geld van het Engelsche persconcern en deszelfs vertegenwoordiger afgesnoept wilden zien. Ongeveer tegelijkertijd arriveernoept wilden zien. Ongeveer gelijkertijd arriveerden de beide bootjes aan de Schiehaven, waar de eenige, die kans op een langdurig onderhoud met de ex-deserteurs had,, de dienstdoende inspecteur was, die hun een uitvoerig verhoor afnam om daarvan proces-verbaal te maken. En daarna begroetten zij hun vader en beide broers, den Britschen consul-generaal en den vice-consul, die beiden aanwezig waren. Per auto ging het stadwaarts naar het hotel, waar Crooks' moeder hem wachtte. Inmiddels was de „Glenshane" is de Maashaven op stroom voor anker gegaan. Ook hier had het almachtige Engelsche nieuwsagentschap getracht, de stilzwijgendheid van liefst de geheele bemanning te koopen door de imponeerende draadlooze AA? ' dat alle bijzonderheden omtrent de redding van Crooks en Flanaghan uitsluitend voor dit agentschap gereserveerd waren. Dat deze insti-uctie op een groot deel van de bemanning echter niet den minsten indruk maakte, spreekt vanzelf. Donderdagochtend te 10 uur zou de de Britsche consul-generaal op het bureau van de Rivierpolitie de papieren van de beidie jongens laten teekenen. Zij konden zich dan weer vrij bewegen en zouden waarschijnlijk nog Donderdagavond uit Rotterdam vertrekken; nog niet rechtstreeks naar Engeland maar in gezelschap van de familie Crooks eenige dagen naar Antwerpen en Brussel, als kleine ontspanning na de door-1 gestane avonturen en vermoeienissen. --- Bertram vliegt weer Uit Berlijn wordt gemeld : Gemeld wordt dat de Duitsche piloot Bertram die eenigen tijd geleden in de binnenlanden van Australië een noodlanding heeft moeten maken en met zijn begeleider Clausmann verschrikkelijke avonturen heeft beleefd Dinsdag de plaats der noodlanding weer heeft verlaten en zich naar de stad Broom e (West Australië) heeft begeven. Clausmann bevindt zich nog steeds in een sanatorium, aangezien zijn zenuwen nog steeds geschokt zijn. ---