XWaW X» % \m mm*. WW ■ = a\'- -■ ■»m.~ m •■'•§ m■■ m 'M ■m.■ 'm > Pij P», il «ra »wk. r a. a ' j* S M m m \M Ë Der Einkauf Ihrer Nikolausgeschenke bei In unserem 3. Stock sehen Sic die grofste Spielwaren- Ausstellung im Regierungs-Bezirk Aachen. \ - 'F*s&fHklk e 9e^auPen Waren sdiicken wir Ihnen gerne TELEP. No. 32251. --- Als U slechte bijts gebruikt K_l^__/v» heeft is het te laat; Uw werk is dan voor goed bedorven. Neem daarom steeds: 9aa*%a\mO&yU' mW , MET DE BEVER7 — f^V ■mi- uw »■ iiiii — ■nm ■ ■ "' 111 300 tot 400 gulden maandelijksch zonder 7-ijn beroep op te geven door verkoop aan particulier. BELGISCHE FIRMA biedt aan vlijtige, eerlijke vertegenwoordigers een duurzame existentie ! ONMIDDELLIJKE HOOGE VERDIENSTEN ! Geen vakkennis. Brieven aan: BOITE POSTALE 365, BRUSSEL. België. ~» im i " in i i..-i.,- „i. „. Tiu. ïiinïT noodigt U beleefd uit tot bezich tiging harer uitgebreide collectie in SINT NICOLAAS- EN KERSTGESCHENKEN Zonder eenige verplichting toonen wij U gaarne onze prachtige koffie-, thee- en eetserviezen, fruitstellen en schalen, vazen, bonbondbozen, coupes, rookstellen enz. Elk geschenk uit Kriponi heeft den waarborg voor kwaliteit en goeden smaak. KERKRADE POSTSTRAAT 5 --- ADVERTENTIEN --- VOETVERZORGING! Door gediplomeerd voetspecialist. Pijnlooze en afdoende behandeling — van alle voetongemakken — Raadhuisstraat 10 Heerlen TELEFOON 1035 HEUEROFFNUNBÜ f DES SpMsaals IM Quellenhaf S^IRALOROULETTE Es wird taglich ab 17 Uhr gespielt --- Voor direct gevraagd noodhulp goed op de hoogte met het maken van banket, letters en speculaas. Limburgsche Brood- en banketbakkerij E. CRUYEN Dorpstr. 40 Brunssum B. z. a. eerlijk Duitsch DIENSTMEISJE voor dag en nacht, 19 j. bekend met alle huiswerk. Te bevragen onder no. 1801 bur. dezer. Poppen Reparateur Verkoop van poppen, koppen, en pruiken. SALON WIEN WILLEMSTRAAT 41 HEERLEN HUIS TE HUUR. Bevr. Brandhofstr. No 5 SCHAESBERG. PENSION AANGEBODEN met gelegenheid tot autostalling. Adres: Kloosterkoolhof 33 Heerlen Moderne boyenwoning te huur, apparte opgang Adres: Qeerstraat 105 Heerlen Middenstandswoning te huur. Huurprijs f 30.— per maand. Brieven onder No. E 69 bureau dezer TE HUUR: 't welbekende magazijn „De Bijenkorf" met ruime woning, zeer gunstig gelegen te Beek. Adr. A. Gelissen, Beek (L.) 3 Kamers te huur, aan 14 gulden Baanstraat 74, Sehaesberg --- TE HUUR middenstandswoning groot 8 kamers, van alle gemakken voorzien, met inrit voor auto. Gelegen vlak bij de kerk te Heerlerbaan. Te bevragen: Heerlerbaan 107 ALDERSHOF'S AARDAPPELHANDEL HEERLEN GEERSTR. 4 Ruime voorraad roode ster voor opslag. Friesche a f 3.50. Zeeuwsche f 3.25 --- IZU NIKOLAUS! WaSCHE UND WOLLWAREN H. ERNST-QRMANNS ECKE MARKT/KRaMERSTRASSE --- Voor alle soorten Speelgoed naar de Zondag Zondag „CONCURRENT" ORANJE-NASSAUSTRAAT 12 HEERLEN --- Kijktïeens naar.dieidoos! Daar kijkt eenjetter D uit. Een letter 'van Droste-chocolade. Een letter "van Droste-kwaliteit! Wie zoon lettercadeau krijgt zal Uw keuze zeer 'op "prijs stellen. Want het is alom bekend, dat Droste-chocoladeletters bijzonder fijn zijn van smaak en bijzonder geurig van aroma. U proeft direct dat het Droste is! Houdt U voor St. dus aan het devies: Droste - Altijd Welkom! Droste-chocoladeletters zijn aanmerkelijk in prijs verlaagd! De 'prijzen zijn: ,80, 50 en 25 ets. respect, .voor 250, 150.en 75gram. Spaart,plaatjes eoor hetwkuwe. aüuafßo-V^. --- t VRAAGT 1 Uwen Boekhandelaar naar de volgende boeken: | GEUJKSTROQMTECHNIEKI door Ir. O. H. M. DE GROOT E.i 1É I Ëj Directeur der Middelbare Technische 8 School te Heerlen j—■■— PRIJS IW PRACHTBANDI6.; | UÏT WISSELSTRQOMTECHHIEK i tevens voor ~ _ zelfstudie Héél len 11, in ÉÉN PRACHTBAND. H l Van denzelfden schrijver. ■ PRIJS - . . . f 7.80 1 &n j/ --- GELDBELEGGING Geld gevraagd op schuldbekentenis (3 of fS f opzegging), voor eenige Hollandsche Kl°°ifftfy R.K. Kerkbesturen. 'Rente 4V2% en 5%. Mfnffij verstrekt de: GOOISCHE EFFECTEN- %W' SITOBANK N,V. LANGESTR. 83, STLV^y 19 §1111111 ■■■■■■I| i|ll>Kl 18111111 Mlllllj H'Ül | fAIV au (|||| a„| || \ nllHia lillHh» tthnti liilHii iisu» ImiP (AIX-LA-CHAPELLE) i Ist mil seiner Umgebung ?") J schlossenes Wirtschaftsgebi6 ca. 1 Million Einwohnern. „ fllje" Es Ist ein VerbraucherbezirK $ wiegend industrielier Struktu' eines der besten Absatzfl6 Deutschlands. j'Si krijgbaar voor de lezers van „Het i Dagblad" met inlevering van deze DE TWEE PRACHTIGE REPRODT>* | Vermeer, Het Straatje eO i Pieter de Hoogh, Dorpshü|S,])(),|, ler groote van 57x80 c.M. op fraai cn.r°,fei>li I beeldgrootte is 39x48 c.M. De bcoordeelJ^C1, deskundigen, als H. J. Steenhoff, onder*» \ Rijksmuseum, S. Hahn en den directe'ir j;ji Kunstnijverheidsschool Quellinus, èm->, <$ lof en bewonderen als om strijd de fraaiee ff*l ring. Wij behoeven niet te zeggen, dat ƒ* jpg A platen werkelijk een blijvende 'verS^clr*el'j)ï tevens een fraai geschenk. Voor de 'c dezen bon in plaats f 2.75, afgehaal"' ,ƒ 1.25. Franco uitstekend verpakt, na P° of op Giro 124280 al 1.50. --- De drie Oostenrijkers als dops-sovjet (Russische novelle). En dan las hy met verheffing van stem de proclamatie der Sovjetregeering aan de bevolking van het land, begon met dë woorden „Leve het vrije Rusland" en verzweeg geen woord van den inhoud, las, zonder haperen dit epistel, geboren uit baat, hetze, fanatisme en sluwe berekening en eindigde tenslotte met de aansporing de adellijken en de burgers van hun bezittingen te berooven, zich, indien noodig, met geweld van hen te ontdoen en in iedere gemeente een dorps- Sovjet te vormen volgens het nauwkeurig omschreven voorbeeld. „Staat er dat werkelijk allemaal op?" vroeg Wassilij Pawlowitsch en wees op het plakkaat. „Ja," zei Nekrassow en keerde zich niet. om. Zy'n lippen bewogen zich alsof hij bad. De Oostenrijkers knikten zwijgend met de hoofden. „Ja, dan is er niets aan te doen," zei Wassilij Pawlowitsch. „Wat gedrukt is, is waar, dat is altyd zoo geweest." „Waar, waar," mompelden de boeren. „Powel Achmowits, dan moet je.wel sterven," wilde de boer zeggen. Maar hij kwam er niet meer toe. Eer hij zyn mond geopend had kraakte een schot. Of waren het er twee? Jegor en Kalgar, — beiden hielden een nog rookend pistool in de band. Niemand wist boe ze aan de wapens gekomen waren. Nekrassow lag op den grond — hij was dood, was neergeschoten, zonder dat hy ook maar een woord had kunnen zeggen. Het lijk van den vermoorde werd weggebracht. Men had een goed geweten, want men had immers slechts gedaan, wat van boven af bevolen was. Nu kwam het er op aan de dorps- Sovjet te kiezen. Wassilij Pawlowitsch stelde 3 Oostenrijkers voor — drie mannen moesten het zyn, en boeren of soldaten. Waren de Oostenrijkers geen soldaten? Maar zeker! En zij konden lezen en schrijven! Dat zou wel gewicht in de schaal leggen. Jegor en Kalgan stemden tegen, zy waren van meening dat het Russen moesten zijn. Eenerzyds omdat men vermoedde dat zij zelf gaarne deze posten bekleeden zouden — en men bun eerzucht en hun .machtsmisbruik kende anderzijds omdat er in de proclamatie werkelijk niets stond, dat het Russen moesten zijn. Het heette daar slechts „uit hun midden." En woonden de Oostenrijkers dan niet sedert drie jaar jn hun midden. Nu, dus ! En bovendien konden Jegor, en Kalgan lezen noch schryven. Stadelbacker had de anderen een kmpoogje gegeven. Men nam de keuze zonder meer aan. Men mocht de boeren immers niet tegen zich in het harnas jagen — drie tegen honderd! Het was immers beter hun leiders te zijn dan bun slachtoffers. Nekrassow sprak een overtuigende taal. Zoo kwam het dat in het afgelegen dorpje Tomsa, drie Oostenrijkers, Stadelbacher, Sinzheimer en Grinzing — zoo heetten ze — het bestuur der kleine gemeente op zich namen...... absoluut zelfstandig en absoluut vrij... De wielryders met hun leeren kappen kwamen niet meer terug het dorp werd door de wereld vergeten Het driemanschap regeerde op eigen houtje, en daar men verstandig en voorzichtig was, gelukte bet werkelijk in den loop der volgende jaren iets goeds te presenteeren. Men werkte ongeveer volgens de richtlijnen, zooals Leningrad die gaf vooral om zich in ieder geval te dekken. Overigens ging men volkomen zelfstandig te werk, hield de noodige conferenties zonder overdrijving en paste zich op handige wijze bij de bestaande toestanden aan. De naburen uit Gusicha zagen met jalouzie deze ontwikkeling aan. Het was hen dezen geheelen tijd niet gelukt een geschikten Sovjet samen te brengen. Alles mislukte wegens den geweldigen wederzijdschen haat, wederzydsch wantrouwen en tweedracht. Tenslotte kwamen zy' op een avontuurlijk plan. In een donkeren winter drongen ze in de woning van d!e Oostenrijkers binnen en dwongen ze mee te gaan. Zy waren minstens met 30 man. Toch weigerde Sinzheimer resoluut om mede te gaan. Hij wist wel waarom. Maar men boeide hen alle drie, noodigde hen met zacht geweld uit in een slede plaats te nemen en reed met hen weg, eerbiedig maar beslist. Groote verrassing den volgenden morgen in Tojma. Maar de zaak lekte spoedig uit. Men zond boden naar bet naburige dorp met den dringenden eisch, de Oostenrijkers vrij te laten zonder resultaat Op alle verzoeken, beden en bedreigingen, antwoordde men met spot en hoon. Had men dan ook geen recht op 'n bruikbare Sovjet? En hadden de andere die met lang genoeg gehad? Het was niet mee dan billijk en rechtvaardig, dat zy hem ook eens aan de buren uitleenden Men deed alsof de drie Oostenrijkers een zaak waren, die men kon uitleenen, stelen of verkoopen. Men had ze gestolen — nu goed, kom en haal ze teurg, als je dat kunt, tenminste. En men kwam. Tachtig boeren, of meer, verschenen met geweren, zeisen, messen en bijlen. Het werd een echte veldslag. Ook Jegor en Kalgan gingen mee, maar zij hielden zich wijselijk op den achtergrond. Zij hadden er geen belang bij zich voor de vreemdelingen aan zoon bloedig gevaar bloot te stellen. Integendeel, zij trachtten telkens de anderen weer het hopelooze der onderneming onder het oog te brengen. En eigenlijk met recht. Want Guschawas wel tweemaal zoo groot als Tojma. Zoo werden de boeren al spoedig uit Tojma teruggedrongen. Wassilij Pawlowitsch viel door een bijlslag die hem den schedel spleet. De lange Ilja verloor de rechterhand door een slag met een sikkel. Hij bloedde dood. Tenslotte sloeg men hals over kop op de vlucht, waarbij ook Jegor door een nagezonden kogel, die feitelijk voor een ander bestemd was, het leven verloor. Dat was de slag aan de Suchone in het ongeluksjaar 1923, waan'n ten paar honderd Russische boeren elkander afranselden, tot bloedens toe sloegen en vermoordden ter wille van drie Oostenryksche krijgsgevangenen. In de bladen heeft men daarvan niets vermeld gezien en het is alleen bekend bij de menschen die er aan deelgenomen hebben en enkele ingewijden. Natuurlijk waren die uit Tojma niet rust'g. Er had bloed gestroomd een der aanzienlijkste hoeren, Wassily' Pawlowitsch, had zyn leven moeten laten. Maar niemand dacht er aan, zoo maar zonder meer in de nieuwe toestanden te berusten. Nu waren er een paar, die konden lezen en schrijven, jongelui met eerzucht. En zij stelden een zonderling, verward relaas samen over het gebeurde en zonden dit naar de gouvemements' Sovjet' in Wologda — een relaas waarin vooral veel gesproken werd over Stadelbacker en Oostenrijk, maar in de eerste plaats over Gusicha. Zelfs de doodé Nekrassow kwam er nog aan te pas. Het was een schrijven vol gas en vergif, een echte aanklacht tegen het diefachtige en roofzuchtige naburige dorp. En toen maakte de zoon van Wassilij Pawlowitsch zich gereed voor een reis naar de hoofd stad. Met het schryven in den zak begaf hij zich op weg en reisde dagen en dagen lang om persoonlijk de bezwaren van het dorp bij het gouvernement in te dienen. En bet was goed zoo, want nu kon hy' veel mondeling verklaren, wat uit het schrijven niet duidelijk was. Eerst barstten de heeren uit de stad in een geweldig gelach uit, maar langzamerhand werd men ernstiger; er heerecjbte spoedig een pijnlijke stemming. Het scheen alsof er iets niet in orde was, dat men daar in het Noorden een dorps- Sovjet uit krijgsgevangenen gevormd had en dat men elkander daar zelfs den schedel voor kloofde. Andrej Wassiliewitsch kreeg heel wat grove woorden te hooren over de domheid, bekrompenheid en dwaasheid der boeren uit zijn geboorteplaats. Hij stond verlegen te kijken en plukte aan zijn muts. Die kameraden hier onderscheiden zich eigenlijk niet veel van de vroegere heeren, dacht hij. „Het is goed, gij zult er wel nader van hooren" zei men hem eindelijk, waarschijnlijk om van hem af te zijn. Hij ging heen, verlicht, maar niet zonder zorg. Zou men zijn dorp de gestolen Sovjet nog teruggeven? Neen, men wüde het niet. Men was tamelijk bang, dat deze tragi-komische zaak ook in Leningrad ruchtbaar zou worden. Zou men zich zoozeer blameeren? Zonder dralen werd een half dozijn roode gardisten op de been gebracht die sneller dan de boer terug kon zijn in Gusicka opdoken, waar men de gewapenden met zichtbaar respect ontving. Er werd niet veel meer geredeneerd. Deze heeren soldaten zagen er wel wat al te dreigend uit, beelemaal niet goedmoedig of meegaand Nog dn volgenden dag werd het merkwaardig klaverblad, zonder dat er geweld gebruikt behoefde te worden onder gewapend geleide gehaald en de bewoners der beide dorpen ontvingen als laatste groet slechts een driestemmig „Tot ziens!" een wensch, die wel niet in vervulling zou gaan. Want men had op de bevoegde plaatsen plotseling een zeldzaam groote haast de drie Oostenrijkers naar hun eigen land te sturen, waarmee toen hun eigenlijke rol als dorps- Sovjet beslist en voor altijd ten einde was. --- t Hiermede vervullen wij den droeven I plicht U kennis te geven van het I overlijden van onzen dierbaren Echt- I genoot, Vader, Grootvader, Broer en Oom I DE HEER Johannes Franciscus Vroomans in den ouderdom van 60 jaar. De bedroefde familie: Wed. A. VROOMANS-PERQUIN. WOUT VROOMANS. ARN. VROOMANS. J. VROOMANS-LOONTJENS en Kinderen. JEANNE VROOMANS. ALIDA VROOMANS. ANNY VROOMANS. HEERLEN, 26 November 1932. De plechtige lijkdienst gevolgd door de begrafenis zal plaats hebben op Woensdag 30 Nov. a.s. in de Parochiekerk O. L. Vrouw van Lourdes te Molenberg om kwart voor negen uur. Bijeenkomst Bilderdijkstraat 63 om half negen uur. Zij, die van dit overlijden geen kennisgeving mochten ontvangen hebben, gelieve dit toe te schrijven aan de droevige omstandigheden waarin wij ons bevinden, en deze als zoodanig te beschouwen. ---