De Nederl. schaapskooi \o • ""-tepenhorst, de onvermoeide strijder y., °e*?Duder economische verhoudingen, heeft i °r ecnige dagen in de Eerste: Kamer geproe d de regeering over te lialeii tot het instel■? "Van een onderhandelingsdebat, waarmede ?en vuist gebald kan wTordien tegen het immer to-italer optredend buitenland. Hoewel de mis- der economische conferentie toen ""*eds een voldongen feit was, bleek de regee*lnë niet geneigd om van tactiek te veranderen. ,e zoogenaamd meeslbegunstigingsclausule cli; den minister nog altijd voldoende voor j*s land. Jawel! Prof. Diepenhorst had weinig oeite om aan te toonen hoe Nederland niet delfde clausule bij den neus genomen en als •-* rondgeleid wordt door Europa. Zeker op ond van de meestbegunstiging zijn wij by de foer volkomen medegerechtigd, maar het te rVeren product wordt (San zoo omschreven, at het Ned. product er steeds buiten valt. Uitscldand regelt de invoer van hooi volgens e Dieest begunstigingsclausule. Op grond daarr?n -"negen wij hooi tegen een tariefsverminde- van 5 pCt. invoeren, mits (en nu komt het) ti hooi leveren, waarin ook Thimotheuskruid U' Nu blükt echter dat dit hooi alleen in Zwef 0 doorkomt, dus ondanks de meest begunsti'nBsclausule mogen wij toch geen hooi leveren. ,J een ander geval gaat het om den import van Duitschland en Zwitserland daaromtrent een overeenkomst tegen en lager tarief en op grond van de meest be- moet ook hel ,°"t hebben een bepaalde hoeveelheid koeieii- tegen het lage tarief te leveren. Wat doen echter de Duitschers? Zy bepalen, dat het A'leesch moet zijn van koeien, die geleefci hebben zooveel meter boven den zeespiegel. Die koeien blijken alleen in Zwitserland gevonden te worden, dus ondanks de meest begunstigïngsclausule, gaat dit voordeeltje onzen neus voorbij. De Kamer lachte om deze staaltjes en de ministers niet minder, lezen wü in de bladen. Maar is het feitelijk niet treurig en beschamend, dat men in het buitenland op die wijze met onze volksbelangen de spot drijft?. Alleen omdat men weet, dat wy zoo schaapachtig y.yn om ons toch niet te verweren. Toch had de regeering nog den moed om te verklaren dat in het algemeen genomen het vryhandelsstelsel voor ons het meest gunstig is geweest. Het is jammer dat in onzen Senaat toen niet herinnerd werd aan het boterschandaaltje of aan het feit dat die Duitsche regeering vierkant den verkoop van Philipsproduclen in het land verbood, terwijl Telefunken bij ons de markt overstrooraen mag. En is de nood van den landbouwer niet hoofdzakelijk te wijten aan onze onbeschermde grenzen? Het Nederlandsche schaap laat zich scheren en het zal amper schreeuwen wanneer men het naar den vilder voert. --- FEUILLETON. WASHINGTON SQUARE No. 13 HUMORISTISCHE-AVONTUREN-ROMAN door: LEROY SCOTT. (Nadruk verboden). ö 32 Wr -Deur werd dus fieopend en daar kwam de kliste oft oinnen. Maar ondanks het half «en ? Van de kamer zagen zü goed, dat het *v»art * ancler# heer Pyecroft was dan de had n domlnée van den vorigen avond. Hij tJiod- een && costmne aan naar de laatste «ij , lnet lila das en sokken en dezelfde kleur. ?ls JS. er bepaald chic uit, nog ééns zoo jong ' en ziJn oogen tintelden van pret en »han t„jg genoegen. Men kon zien, dat deze »Goftri meeste dwaze dingen in staat was. *Üa t(wen -morgen, lieve zusjes", zoo begon hij r niiin p^aak- »Ik zie met waar genoegen, dat *é?'"r*S..meu'w pak bewondert. Wel aardig" J°ch IJ draaide in de rondte, opdat zij hem *}Ü ziin r,al goed konden bekijken en toen lic Van m dalen en fluisterde: „Het is een a? heb imijnheer Jack; ik vond het — zjjn kaS k Top I maar aangetrokken. Van morgen il heb ik miJn dominee-uitzet in he h t i!rius verbrand. Liever kwijt dan rijk 'et-,!» vet best alle sporen te doen verdwij vj?nd te°*hT ***- was gekomen om over zijn toe «a '&e i'aa(islagen* 't was hier een zeer ge ih1 -lacht jats voor nem' vooral als men er "t»" 8 had-' rechter Harvey hier vrijen toe % stfid '_n"aar toch was het hier beter dan ii S *** hiele minste zoolang de politie hem no, hpt ~n zat. Ook voor zijn lieve Angélign. er heel gevaarlijk; als zü nu m « heel voorzichtig was en op grond van haar ongesteldheid veel in deze donkere kamer bleef, dan kon zij misschien ongedeerd de moeilijkheden te boven komen. Wanneer soms de een of ander hier binnen kwam, dan moest zy er vooral aan denken, haar gezicht goed jfi de schaduw te hóTTden. Zij zouden haar zoo goed begrüpen! Wanneer Jack en Mary en misschien ook wel de rechter soms een vriendenbezoek bij de zieke wenschten af te leggen, dan moesten zü maar ontvangen worden, want zy zouden misschien achterdochtig worden, als de toegang geweigerd werd. En kwamen zij met de verontschuldiging, dat Angélique t* ziek was, dan zouden zij natuurlijk een dokter laten komen en nieuwe kans voor ontdekking hing hun dan boven het hoofd! Neen, met een beetje kalmte, en voorzichtigheid zouden zij er zich wel doorheen slaaiiy Zoo was het alles en alles' bü elkaar gerekend, * 't verstandigst te blyven. Was dan eenmaal liet geschikte oogenblik daar, dan zouden zij zien, er stilletjes van door te gaan. Uit geheel ander oogpunt keurde mevrouw De Peyster dit plan goed. Na al wat zij de laatste Aveek had doorstaan en vooral na de eindelooze weifelingen van den afgeloopen nacht, wenschte zij niets liever dan hier maar sliL in dit somber vertrekje te liggen, en weer een weinig tot zich zelve te komen. Mathilde, de practische huishoudster, bood aan' het ontbijt voor haar zuster te gaan halen,' waarop de heer Peycroft aanmerkte, dat zij 'ook wel eens aan hem mocht denken, want zijn maag was buitengewoon veeleischend. Mathilde ging dus heen en de heer Peycroft bleef achter om nog een en ander nader te bespreken Even later kwam Mathilde terug met een bind waarop de kopjes en schoteltjes heen en - "*J •'- schudden, zóó beefde zij, want onmiddel*" uchter haar aan liepen Jack en Mary. Mevr 'iw De Peyster had geen aansporing noodig om voorzichtig te zijn, want als op bevel keerde zü zich naar den muur en de heer Peycroft «in* voor het bed zitten, Toen hij zag, dat Jack zijn pak inspecteerde, zei hij zonder eenige verlegenheid!. „Mijnheer De Peyster, ik hoop, dat u het mij niet kwalük neemt, dat ik mij eenige vrijhei-d heb veroorloofd met de kleeren, die ik in dc kast vond. De myne waren nog doornat van gisteravond". „Heel goed, mijnheer. Maar Mathilde, ik wou je eens even vragen, of je zuster niet wat wil gebruiken". Maar Mathilde's zuster had heelemaal geen eetlust en als men dan bij haar aandrong, werd de eetlust nog minder. „Zooals zü verkiest, natuurlijk", zei Jack. T,Maar nu de kwestie, waarvoor ik hier gekomen ben. Het beste zal zyn, de zaak met elkaar, wij zün nu toch alleen hier bijeen, te bepraten. Ik wou namelijk over onze voeding spreken". „Onze voeding?" riep de heer Pyecroft een beetje angstig. „Ja, en daar zit de groote moeilykheid. Kyk eens hier, algemeen denkt men dat dit huis onbewoond is en er zijn maar vyf volwassen personen in". „Vijf volwassen personen, verschrikkelijk!" riep Mary. ~.la, vijf volwassen personen', zei Jack nog eens. „Hoe moeten wü het nu aanleggen om hier voldoende voedsel binnen te smokkelen, zonder de achterdocht gaande te maken". „Een moeilijk probleem", viel nu ook de heer Pyecroft in en zyn oogen stonden lang niet vroolyk, .„ik alleen eet wel voor vyf". „Wü moeten eens zien, wat er gedaan kan worden. Want.sinds rechter Harvey gezegd heeft, dat de bladen zoo iets vermoeden en dit natuurlijk voor dien vervelenden Mayfair en zijn collega's een aansporing is, om den heelen dag, om het huis heen te slenteren, durf ik niet meer uitgaan. Mijn vrouw en ik zouden al lang uitgehongerd zijn, als de rechter en Willem niet enkele kleinigheden voor ons hadden meegebracht. Maar dit zyn maar hapjes voor menschen, die weinig eetlust hebben, en meer dan eens zijn wij van plan geweest den heelen boel er aan te geven, ons huwelük bekend te maken en de gevolgen op ons te nemen". In haar veilig hoekje zag mevrouw De Peyster een straaltje van hoop. O, als zij daar toch. toe konden komen. Van welk een berg van moeilijkheden was zij dan bevrijd. „Maar je begrijpl", ging Jack voort, „nu wij gisteren in de krant gelezen hebben, dat moeder in Europa geheel alleen zoo ernstig ziek ligt, zou het bericht van ons huwelijk een veel te hevige schok voor haar zün. Er zit niets anders voor ons op, dan het hier nog een poosje uit te houden!" Mevrouw De Peyster had moeite een zucht te onderdrukken. „Kom, laten we nu eens raad verschaffen , begon Jack weer, „wat moeten we nu beginnen roet ons vijven?" De heer Pyecroft stond een oogenblik in gedachten verdiept; hij streek eens met zijn hand over zijn breeden mond en glimlachte toen bijzonder vriendelijk tegen Mathilde. „Wel zus, van alle personen hier ben jy at eenige die redding kunt brengen". „Ik?" stamelde Mathilde. «-_-,_, „Wel, natuurlijk, jü hoort hier thuis. Je kunt dus vrij in- en uitgaan. Vooreerst kun je voedsel voor je zelf gaan halen, dan vertel ie aan de winkeliers, dat je een zuster te logeeren hebt, (over je broer spreek je maar niet, want hoe minder er over hem gesproken- wordt hoe beter). En dan kun je ook een en ander in-! slaan om in te maken; verder hebben we nog de kleine hapjes, die de rechter en Willem meebrengen, en in het voedselvraagstuk is voorzien". Het voorstel van den heer Pyecroft vond algemeen byval. Mathilde werd speciaal op het hart gedrukt om als er gebeld werd gewoon te gaan open doen. Want het zou maar achterdocht wekken, als niemand de bel beantwoordde omdat het in de buurt algemeen bekend was, dat zü altyd in het onbewoonde huis bleef. Maar ze moest natuuriyk voorzichtig zijn, heel voorzichtig. En nu werd ze er op uitgezonden om de inkoopen te gaan doen. De heer Pyecroft ging onder geleide van Jack vast beneden iets eetbaars zoeken, e* Mary, de vriendelijke aardige Mary bleef bü de zieke achter. ' Zy ruimde de kamer wat op, ging toen bij het bed zitten en drong er nogmaals op aan digt Angélique iets zou gebruiken. Maar ook nu wilde deze niets hebben. Toen verdween Mary een oogenblik en kwam met een boek terug. „Ik zal je eens wat gaan voorlezen, Angélique", zei ze op wat luiden toon, maar haar luid spreken hinderde de zieke niet. „Ik veronderstel, dat je zoowat denzelfden smaak hebt als je zuster; ik vond dit boek op haar kamer. Het heet „Zeewier". Je zult het zeker mooi vinden". Ze zette haar stoel zóó neer, dat ze zooveel mogelijk van het schrale licht kon profiteeren, dat door het kleine venstertje naar binnen kwam en toen begon ze te lezen, zacht om de zieke niet te hinderen en toch hard genoeg, om niettegenstaande haar doofheid verstaan te worden. Maar al mag het -waar zijn, dat het boek veel aantrekkingskracht bezat voor iemand, die verzot was op sentimenteele lectuur, mevrouw De Peyster moest niets hebben van sentimentaliteit en kon onmogelijk genieten van die aHedaagsche uitdrukkingen, die zalvende zedepreeken. en de gezwollen toon van het boek deed haar bepaald rillen op haar smal, ongemakkelijk meidenledikantje. Was ze nu maar werkelijk doof! Bezat ze nu maar de hardhoorigheid, die de heer Pyecroft haar had toegedacht. En met het grootste mogelijke geduld ging Mary steeds voort bladzyde na bladzijde van het afschuwelijke boek voor te lezen. Het was wezenlyk opvallend, met hoeveel ambitie zü bet saaie boek doorwerkte! Misschien hoopte zy daardoor haar eigen verveling te overwinnen. Eindelijk dan toch kwam Mathilde terug en Mary sloot het boek met een zucht van verhchr ting. Toen ze begreep dat dit niet erg beleefd was, hield zij zich alsof ze over iets anders gezucht had. „Ik beloof je, Angélique, je voorloopig iederen dag een paar maal te komen voorlezen", zëi de aardige Mary bij het afscheid, „ik weet het te goed, niets kan een zieke zooveel afleiding geven". Maar mevrouw De Peyster had het zelfs niet in haar macht „dank u" te zeggen. --- VOOR DEN MIDDENSTAND Het driemanschap voor den winkelier Etaleert - Maakt reclame. - Adverteert door L.M. Hoe geheel anders is thans het leven en wer,"n van een winkelier in zijn zaak tegen en( etc jaren geleden. Wat was het toen bijna een ; Ustig leven tegen wat het nu is. Wat waren zijn Porgen eigenlijk gering vergeleken bij heden. Poe gemakkelijk verkocht hij zijn artikelen aan tot goedgeloovige publiek. Maar wat is er veel ; eranderd. Het is niet zoo eenvoudig meer «»s vroeger. Nieuwe groote problemen zijn door to tijdsomstandigheden naar voren geschoven. «■"■ uit deze willen wij thans de drie genoemde ln het kort bespreken. etaleert, d. *w. z. dat uw étalage niet langer echts een bergruimte voor uw artikelen moet tin. vet Hoofdvereischte voor een goede étalage js: „leven". Dit beteekent niet alleen ■a' 2e moet boeien en aantrekkelijk zijn, 7*ar ook, dat ze moet varieeren. Gij moet jJns geregeld nieuwe etalages maken. Het is gee-^en, dat het geregeld etaleeren van behaalde artikelen den verkoop bevorderd. Dit is els. Wat door de meeste winkeliers toegepast aa worden. Bestudeert verder de speciale •schen gesteld aan het etaleeren voor uw ' ons derde punt, zeer veel mogelykheden, 's: speciale aanbiedingen, waarin b.v. een «kei gedurende een bepaalden tijd tegen aninerkelijk gereduceerden prijs verkocht ordt om een proefneming aanlokkelijker te aken; speciale aanbiedingen, waarmee men let als in het zoo juist aangehaalde precies de waag" naar een bepaald artikel wil vermeereren ,doch den omzet van een bepaald artikel **•*• «en bepaalden tijd; toezending van folders en ■fcder reclame-drukwerk, mits pakkend, fraai , vooral waar; enz., enz. om nog niet te spreen van de zoo bestreden en verdedigde systeen als het geven van korting, cadeaux, enz. Adverteert. De nieuwe ideeën over etaleeren uien er,bü vele winkeliers wel in; in het It van „reclame maken over hét algemeen" eBmnen ze te gelooven, maar advertecren, ,?ar "willen velen nog maar niet erg aan. Wat lt betreft zyn er nog tal van winkeliers erg aatdunkend. Het begrip, als zou het geld, uitgegeven voor advertentiën zijn weggegooid, heet bij de zakenlui verouderd. Maar tot hoe menig -winkelier is het nog niet doorgedrongen, daf het lezen der courant een deel van den dagtaak der menschen is geworden. Hoeft ge hier geen rekening mee te houden? Moet ook gij deze omstandigheid niet voor uw zaak ten nutte maken? Het succes, hetwelk talloos velen kennelijk door adverteeren hebben bereikt, is voor menigeen nog geen aanwijzing. De flinksten hebben dit zoo noodige middel direct aangegrepen om hun verkoop te vergrooten, de nakomers vragen echter nog: „Is dat nu ook wel iels voor mijn zaak?" Nog kort geleden hoorden wij een jong firmant van een in een der grootste steden goed gerenommeerde zaak aan een reclame-adviseur vragen, of zijn artikelen zich wel voor advertenties leenden. Laten wij u zeggen, dat het prachtartikelen waren, mooi, van groote verscheidenheid en goede kwaliteit, artikelen, welke een middelmatig reclameman reeds gemakkelijk in staat stellen er de mooiste ontwerpen voor te maken. Zeggen dan tenslotte uitspraken van mannen van naam u misschien iets? Het wTas Yanderbilt, die heel terecht opmerkte: „Hoe kan de wereld nu welen, dat men iets goeds te verkoopen heeft, als het haai' niet bekene! gemaakt wordt?" Zeide Rockefeller niet: „Zooals de ervaren kapitein bü gevaarlijke plaatsen een loods noodig heeft, aldus de handige zakenman de reclame". Wij zeggen u met Mark Twain: „Al hebt ge goud voor lood aan te bieden, ge raakt het niet kwijt, als ge het niet bekend maakt". Etaleert? Maakt reclame? Adverteert. Het publiek is wakker geschud, het weet thans, waar het op letten moet om zijn voordeel te kunnen doen. Weest dus niet langer eigenwijs. Laat uw etalage uw eerste verkoopster zijn. Breng door uw reclame het publiek op öe hoogte van uw artikelen, de goede kwaliteit tn den billüken prijs ervan. Laat uw advertenties den roep over uw zaak verder uitdragen dan ooit het geval was. Etalage, reclame en advertentie, ziedaar uw driemanschap. --- Voorkoming van oorlog Naar wij vernemen is prof. mr. V. H. Rutgers, hoogleeraar aan de Vrije Universiteit te Amsterdam, benoemd als vertegenwoordiger van de Nederlandsche Regeering in het comité, belast met het opstellen van een ontwerp-verdrag ter versterking van de middelen ter voorkoming van den oorlog, welk comité op 29 April a.s. te Genève zal bijeenkomen. --- De Mijnspoorweg Nuth-Maurits De staking opgeheven Met 100—28 stemmen. Dinsdagmorgen had in de zaal Bruis te Schinnen een druk bezochte vergadering plaats van de stakers aan den Mijnspoorweg onder leiding van dhr. N. Windt, hoofdbestuurder van den Ned. R.K. Bouwvakarbeidersbond. Mede waren ter vergadering aanwezig dhr. Kühn, hoofdbestuurder van den Alg. Nederl. Bouwvakarbeidersbond en dhr. Savelkoul, districtsbestuurder van den Nederl. R.K. Boawvakarbeidersbond te Sittard. In zijn openingswoord deelde de voorzitter mede, dat de staking aan den Mijnspoorweg die 13 October door een gemeenschappelijke actie van den R.K. en Neutr. Bouw vak arbeidersbond is georganiseerd, thans in een tmtac stadium is gekomen, daar door de besturen met den aannemer een overeenkomst Li aangegaan, waarover de stakers in deze vergadering de beslissing hebben te nemen. Volgens mededeeling van den voorzitter bedroeg het uurloon vóór de staking bü du firma Breejen en v. d. Bout 40 cent en geen enkele sociale bepaling, terwijl thans gegarandeerd wordt een loon van 50 cent direct en vanaf ' S«pt. a.s. 55 cent per uur, terwijl verd°r alle sociale bepalingen van het collectief contract aangenomen werden. Daar door deze overeenkomst door de vakbonden zeer veel bereikt is, adviseeren de besturen aan de vergadering om de overeenkomstkomst te aanvaarden. Uit de vergadering gingen 7 stemmen op van de stakers, die tegen de -#K>rgestelde overeenkomst waren, op grond dat het uurloon van het collectief contract, 55 cent per uur, niet direct bereikt was. Daartegen werd door den voorzitter aangevoerd, dat het uurloon van het collectief contract weliswaar niet direct verkregen is, doch djtt sedert het begin der staking een direct voordeel is behaald van 10 cent per uur, benevens de doorvoering van de sociale bepalingen volgens het collectief contract. Tevens is dooide voorgestelde overeenkomst verkregen dat de arbeidsvoorwaarden voor de werken aan het Julianakanaal, tusschen Roosteren en Elsloo, geregeld zijn en voor alle komende werken aan het Julianakanaal. Terwijl hier het loon 40 cent per uur bedroeg, zal dit loon direct verhoogd worden tot 43 cent, met ingang van 1 Oct. tot 50 cent, en met ingang van 1 Jan. 1932 tot 55 cent, terwijl verder alle sociale bepalingen voor het collectief contract door den aannemer aanvaard zijii. Hierna had een schriöelyke stemming plaats waarbij 100 stemmen voor de opheffing der staking, 28 tegen en 5 blanco en ongeldig werden uitgebracht. Door dit besluit, dat door de vergadering met applaus begroet werd, is de slaking aan den Mynspoorweg, die meer dan vijf maanden geduurd heeft, voor de arbeiders tot*een goed einde gebracht. Medegedeeld werd, dat de stakers zich heden nog kunnen melden en dat morgen, (Woensdag) begonnen zal worden met de afbakening der werkzaamheden. De voorzitter prees de arbeiders voor hun flinke houding en feliciteerde hen met het succes, dat zij door hun moeitevollen strijd hadden behaald. Hij sprak de hoop uit, dat de collegialiteit onder de bouwvakarbeiders ook in de toekomst steeds mocht blyven voortduren. Dhr. Kühn, hoofdbestuurder van den Alg. Ned. Bouwvakarbeidersbond, onderstreepte de woorden van den voorzitter en noemde de gevoerde actie van groot belang voor Z.-Limburg en voor geheel Nederland, daar deze werkgeyer tot nog toe nooit zulk een regeling met de arbeiders heeft gelroffen. Beide sprekers werden luide toegejuicht, waarna de vergadering met een dankwoord door dhr. Windt werd gesloten. Door deze goedgekeurde overeenkomst is gelukkig een einde gekomen aan een lange 1 loonstrijd en wat nog van veel grooter belang is, er is thans een overeenkomst afgesloten die hopelijk verdere conflicten zal voorkomen. --- ZUID-AFRIKAANSCH STUDENT BIJ PROEFVLIEGEN GEDOOD. Een student der universiteit Tan Pretoria, Marity Kruger genaamd, vond den dood, loen hü bü het oefenen voor het vliegeniersdiploma in botsing kwam met de machine van een mede-student. Deze ontsnapte den dood op wonderdadige wijze. --- CHARLEY CHAPLIN TE PARIJS. Een „buitengewoon” hartelijke ontvangst. Charley Chaplin is te Parijs aangekomen, waar hem wederom een buitengewoon enthousiaste ontvangst is ten deel gevallen. De politie had voor een behoorlijke afzetting gezorgd, maar kon niet voorkomen, dat de enthousiaste menigte door het cordon heen drong tot óp de treepïank van Charley Chaplin's auto sprong, en dat eenige enthousiaste Panische jongedames Charley Chaplin ter verwelkoming hartelijk kusten. --- PRINSES ASTRID. In de H. Mis te Oslo. Uit Oslo bericht men aan „De Standaard": Kroonprinses Astrid heeft Zondag 15 Maart incognito en vergezeld van een hofdame, de H. Mis van 8 uur bijgewoond. De H. Mis werd opgedragen en de preek werd gehouden door een Nederlander, pastoor dr. W. Wijn. Dit stille, eenvoudige maar treffende bewijs van geloofsovertuiging der Belgische kroonprinses heeft niet nagelaten zijn goeden indruk te maken, zoowel by de Katholieken als de oprechte Protestanten. De Katholieken van Oslo zijn er H. K. H. dankbaar voor. --- DE NALATENSCHAP VAN EEN BEDELARES Te Ujpest (Hongarije) is dezer dagen een oude bedelares overleden. Bij haar dood bleek dat zij op de spaarbank een bedrag van 50.000 Pengo had staan. In haar testament stond vermeld dat zij uitstluitend gebedeld had om haar dood met veel praal en luister begraven te kunnen worden. Een groot zangerskoor moest treurliederen zingen en een prachtig grafmonument moest boven haar laatste rustplaats worden opgericht. Het bedrag van 50.000 Pengo moest daaraan besteed worden. --- SCHRIJVERS VAN DREIGBRIEVEN GEKNIPT De politie heeft proces-verbaal opgemaakt tegen E. en H. te Terborg, die zich hebben schuldig gemaakt aan het schrüven van dreigbrieven en het plegen van chantage ten opzichte van den heer H. aldaar. Het tweetal heeft den heer H. willen dwingen tot het deponeeren van een bedrag van duizend gulden op een bepaalde plaats. Toen de enveloppe, waarin een waardeloos biljet van duizend mark was gedaan, in ontvangst werd genomen, liep het tweetal de politie in handen. --- EEN WOLVENPLAAG IN NOORD-FINLAND. In de laatste weken hebben de wolven groote schade aangericht onder de kudden rendieren, zoodat de eigenaars groote verliezen hebben geleden. Thans worden er groote klopjachten gehouden waaraan geheel de bevolking van de grensdistricten in Noord-Finland deelneemt De wolven hebben zich na den oorlog in Rusland sterk vermenigvuldigd en in de landen die aan Rusland grenzen komen herhaaldelijk overvallen voor van deze woeste roofdieren. --- HONDEN ALS SMOKKELAARS. Bü het smokkelen wordt dikwijls gebruik gemaakt van honden. Het Fransche ministerie van Financiën heeft een dezer dagen een besluit genomen, waarin wordt bepaald, dat een douane-beambte 15 francs ontvangt voor eiken smokkelhond, dien hij weet te pakken. Om deze belooning te ontvangen, is het echter niet alleen voldoende, dat hy het bewijs levert dat de hond inderdaad smokkelde, doch de beambten moeten er tevens voor zorgen, dat de hond wordt gedood. . In een der Fransche bladen heeft iemand een faartsiochtelyk betoog gehouden om tegen dit besluit van het ministerie ie protesteeren. Hij wijst er op, dat alleen honden met meer dan middelmatige intelligentie voor het doel kunnen worden gebruikt. Is het rechtvaardig, vraagt de schrüver, dat de hond wordt gedood, terwijl zijn baas, indien hij al wordt gearresteerd, alleen maar voor het gerecht wordt gedaagd, waar hij in staat is zich te verdedigen? Hij voegt hieraan toe, dat de Fransche vereeniging voor dierenbescherming een poging doet om het effect van het ministerieel besluit teniet te doen door den beambten 25 francs te geven voor eiken smokkelaarshond, welken zij gezond en wel afleveren. --- GEMENGD NIEUWS ZELFMOORD VAN EEN HOOGLEERAAR. Prof. dr. ir. Koek, hoogleeraar aan de technische hoogeschool te Gharlottenburg in radiotelegrafie en hoogfrequentie, heeft zich — volgens de Berliner Zeitung am Mittag — in zijn woning te Gharlottenburg doodgeschoten. Het motief van de daad is in een ernstige kwaal te zoeken. --- HET TESTAMENT EENER RIJKE VROUW. Overeenkomstig het testament van miss Ella Wendel, een der rijkste, maar tevens een der eenzaamste vrouwen ter wereld, die onlangs te New Vork op 80-jarigcn leeftyd is gestorven, zullen haar bezittingen, waarvan de waar' de op 100 millioen dollar wordt geraamd, worden verkocht. Het grootste deel der opbrengst zal in tweehonderd legaten worden .verdeeld, welke ten goede komen aan ziekenhuizen eh andere instellingen van liefdadigheid. --- BELANGRIJKE VERDUISTERING TE RAALTE. Oneerlijke filiaalhoudster. De filiaalhouder J. te Raalte wordt verdacht ten nadeele van de N.V. Krol en Co.'s Kunstmesthandel te Zwolle ernstige verduistering te hebben gepleegd, vermoedelijk tot een bedrag van f 26.000. J. dreef ook voor eigen rekening zaken en dekte de uitgaven hierdoor met gelden van den kunstmesthandel. B. aanschrijving de vorige week om openstaande posten bleken verscheidene menschen reeds betaald te hebben. J. bevindt zich in voorloopige hechtenis. --- EEN ZONDERLING. Te Bordeaux is een bekend advocaat overleden die in breede kringen in zeer hoog aanzien stond. In rijn woning bevond zich een kamer die door niemand, zelfs niet door zijn vrouw betreden mocht worden. Nu hü overleden is heeft men de deur van de geheimzinnige kamer geopend en men vond toen een ontzettend groot aantal nieuwe schoenen. De overledene hield buitengewoon veel van mooie schoenen; hij kocht de mooiste schoenen die hij kon krijgen met dozynen tegelijk. Op die manier heeft hij een voorraad schoenen gekregen die een waarde van 60.000 francs vertegenwoordigen. --- ERGERLIJKE DIERENMISHANDELING. Te Warmenhuizen is het gewoonte de paarden, die op het land moeten werken, per schuit te vervoeren. De heer Jb. Kraakman stond aan eenige landarbeiders zijn paard af, waarna de mannen het dier medenamen en het in een schuit trachtten te trekken. Het angstig geworden dier weigerde waarna men het een louw met een lus om de tong bond. Het dier werd geslagen en er werd zoo hardhandig aan het touw getrokken, dat de tong van het dier werd uitgerukt. Men schijnt daarna nog getracht te hebben met het paard landwerk te verrichten, waartoe het dier niet meer in staat was. Het is naar het abatoir te Alkmaar vervoerd en daar afgemaakt. Tegen het drietal, dat bij deze ergerlijke mishandeling betrokken was, is procesverbaal opgemaakt. --- EEN AANSLAG? Een ijzeren balk dwars over een spoorweg gelegd. Men schrijft uit Lochem: Zaterdagavond om ongeveer half 9 bemerkte de machinist van den trein Enschedé— Lochem enkele kilometers van het station Lochem, dat de locomotief tegen iets dat oj> de lijn lag, stootte. Nadat hij aan het station Lochem daarvan had kennis gegeven, heeft uitgezonden personeel naast de lijn een zware ij-zeren zgn. dubbelspoor aangetrofen, vermoedelyk afkomstig van de werken aan het Twente—Ryn-kanaal. Doordat de binnenkomende trein langzaam reed, zijn er geen ongelukken gebeurd. Ongeveer een uur later zou de D-trein naar Duitschland hebben moeten passeeren. Had de versperring er dan nog gelegen, dan zouden er ernstige dingen zün gebeurd. De politie heeft de zaak in onderzoek. --- VIERVOETIGE COLLECTANT GESTORVEN In de stralen van Londen, vooral in de omgeving van het Charing Cross- en Victoria station, kon men reeds jaren geleden talryke bon. den ontmoeten, welke groote, aan riemen bevestigde, blikken collecte-bussen droegen, met een opschrift, dal het doel der inzameling aangaf. Meestal zijn de binnenkomende giften voor Minden-inrichtingen, hospitalen, kindertehuizen enz. bestand en zelden verzuimt een voorbijganger een kleine bijdrage in de spleet deibus te werpen, als de smeekende oogen van den viervoetigen bedelaar hem aankyken. Nu is er weer een van deze trouwe helpers der armen heengegaan. Yelverstone was zijn naam, afgekort Vel. Het was een Alredale.ter. rier eigendom van commandant Davenport. Hij heeft groote sommen voor liefdadigheidsdoeleinden gedurende zijn hondenbestaan ingezameld en „eigenvoetig" naar de bank gebracht, waar hij een eigen op naam staand conto had. Men kende het dier daar natuurlijk reeds heel goed en met een op de bank berustende duplicaatsleutel werd de bus geopend en de inhoud er uit genomen en geboekt. Vel werd onder den oorlog ook op schepen gebruikt, waar hij giften inzamelde voor dé hospitalen der-zeelieden. Hij kreeg voor dit werk in krijgsdienst, waar bij hij ook een paar keer in het vuur geraakte de „dapperheidsmedaille." ---