C WmW Vfl BHBr ■BH fl_T \ ' — — /™ - UITVERKOOP i pc VAN WINTERJASSEN EN ULSTERS f VOOR HEEREN EN JONGENS Ons seizoen is geslaagd, daarom geven wij op alle voorradige ULSTERS, p WINTERJASSEN, REGENJASSEN en JEKKERS I 10 % KORTINCi | De niet complete series zijn zelfs VERLAAGD met SiO tot SÓ pCfc. j 1 M De prijzen zijn dan ook zoo iaag gesteld, dat veien hiervan reeds profiteerden. Een mooie gelegenheid ook voor U om voor de FEESTDAGEN nog een | moderne ULSTER of WINTERJAS te koopen. i é&m | W Onze prijzen stellen een ieder in staat oni hiervan inderdaad te kunnen >3 w. profiteeren i| BEZICHTIGT ONZE ETALAGES HET IS DE MOEITE WAARD ÊÊ amïWf jßf in MS 9 £3jf JK JU Sarofeastroat !■■» Heerlen --- .......ttw tïltu^Bf is toch VEEL GOEDKOQPER en BETER iM PRIJS lOda" EN HOOGER « COMPLEET met LUIDSPREKER WAAR NIET VERTEGENWOORDIGD VRAGE MEN HW AAN BIJ DE J RADIO- EN ELECTRISCHE GROOTHANDéJ Fa. L Resenboom-Ha^ SCHAESBERG Tel. 633 ROERMOND Tel- 5 I HANDEL NORMALE KORTING '• ' Wtmß m& Hf £y v w nË M vfl Tot en met Woensdag a.s. Bij & pond Thee 1 CHOC. LETTER GRATIS I Bij 1 ons Thee f 1 REEP CHOCOLADE GRATIS f 1 Tevens bestaat er gelegenheid tot gratis theeproeven in onzer, winkel § Emmaplein, Heerlen il | ! .J I ' -ü»^ BBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBBB«B»^/ H ■ QB in ii — mum i«n i.niiiiawßwawweatßa—mjwiiim n .aMMBa— ffl H « Hebt ü reeds 'n Kerstgeschenk bedacht feHJjaBJJBBBjBBB|BBBBBBBr'~~'***'^ Zooniet, denkt dan eens aan een | RAPIO-Apparaa* |.[ RatliohuisZijlstra,Kouvenderstr.l9oHoensbrgS Het koopen van een Radio-Apparaat in deze zaaK, | steeds een aangename herinnering bij U achter 'a «a a /K|| B steSlen de gemakkelifß** vl||j§Jt | I betalingsvoorwaarde 1 ww lil van als zaken in de Mifnstr^ HANDEL NORMALE KORTING 1 H .> m H " UMI»—mtU.»l»MIIIIMII« latf^ --- FEUILLETON. DE MAN VAN NERGENSHUIZEN DOOR VICTOR BRIDGES. (Nadruk verboden), 32 XIV. Ik keerde m|j verrast om en daar stond zü met uitgestoken handen voor mii. Ik wist niet hoe ik doen moest en ik geloof ttiet, dat ik ooit in mijn leven my zoo onbeholpen heb gevoeld als op dit oogenblik. Ik zei niets, doch keek haar vragend aan. Ik zag nu achterdocht en woede geleidelijk in haar opzwellen; eindelijk deed zij een stap achterwaarts en balde haar handen. „Waarom tracht je nijj te bedriegen?" brak zij hartstochtelyk fluisterend los» „Is er iemand fliïders tusschen gekomen? Zeg mij üe waarheid, Stuart, direct!" Aangezien de waarheid juist datgene was, wat ik haar niet wenschte te zeggen, bewaarde ik een pijnlijk stilzwijgen. „O, je behoeft niets te zeggen," vervolgde zy bitter, „ik ken je maar al te goed." Toen echter vlamde er plotseling woede, neen moordzuchtige onbedwingbare razerny in haar oogen op. ' „Dwaas die je bent. Meen je dal ik tot dat soort vrouwen behoor, die zich door een mannengril laten aannemen en weer wegwerpen? Zou je je slechts een oogenblik kunnen verbeelden dat je roii kunt bedriegen?" „Neen," bekende ik somber, „dat kan ik ook niet." Zij lachte onaangenaam bitter; toen streek zü haar lokken, die naar voren waren gevallen, terug en keek mij met starende oogen vlak in het gelaat; een prachtige tügerin tegelijk. „Stuart, ik bemin je," sprak ze nu kalm en vastberaden. „Ik bemin jt, zooals ik geloof dat niet veel vrouwen ooit een man bemind heb. ben, maar eerder zal ik je dooden, dan dat *n andere vrouw je zal bezitten.'' Dan keerde zij zich, zonder verder 'n "woord te spreken, om en ging haar kamer binnen. Ik stond voor een oogenbiik wezenloos naar de pas gesloten deur te staren. Ik had een gevoel als iemand, die plotseling een dynamiet. patroon had doen ontploffen. Ik sloop naar imjm kamer en deed de deur op slot. Wat ook de juiste waarde van haar laatste bedreiging mocht ziin, ik wist tenminste zeker dat ik een vijandin had, die gevaarlijker was dan allen die Northcote tot nu toe op mün dak gestuurd had en uit den grond van mijn hart verwenschte ik mijn dubbelganger en al zijn gedragingen. Eenigszins opgelucht door deze. ontboezeming begaf ik mij naar bed. Als slaapdrankje vond ik Lady Baradell echter een totale mislukking. Ik moet gedurende minstens twee uur onrustig gewoeld hebben, vol gedachten aan de nieuwe geschiedenis, waardoor ntijn toch al hachelijk bestaan nog ernstiger werd bc. dreigd. Het was werkelijk slechts lichamelijke vermoeidheid, welke tenslotte mijn oogen sloot en mij in een welkome bewusteloosheid dompelde. Slaap, hoe kort ook, heeft op mij steeds de aangename uitwerking, mij mün natuurlijke vroolijke stemming terug te geven. Ik ontwaakten den volgenden morgen zoo frlsch en opgewekt, alsof geen nachtelijk avontuur inbreuk op mijn gewone acht uren had gemaakt. De morgenzon seJiitterede door bet geopende venster in mijn kamer en ik zag een bescheiden huisknecht, die mijn bad in orde maakte. „Wenscbt U wan» of koud, mijnheer?" zoo vroeg hij. „Geef het maar koud,"5 «ei ik. „Hoe laat ontbijten wij 7" „Om negen uur, mijnheer. Het is nu kwart voor achten." „Goed," zei ik met een tevreden knikje. Ik had dus vollen tijd om mij behoorlijk te kleeden en' daarna B'lly op den straatweg te on'moetcn, alvorens de overige gasten op hun spiegeleieren met ham zouden aanvallen. Precies half negen, volgens de pendule op den schoorsteenmantel verliet ik mijn kamer. Ik ging stil en vlug de trap af, want ik gevoelde weinig lust Maurice of iemand anders tegen het lijf te loopen. Dwars door den tuin en door een kJein zijhek kwam ik op den hoofd weg. De vogels zongen blijde hun morgenlied en vanuit het blauwe hemelgewtlf straalde de zon een weldadige warmte af. Ik gevoelde mij beslist „lekker". Billy zat bij de eerste kromming van den we« op een bandw zyn pijp te rooken. Hij wuifde'mij, reeds van verre armslingerende, toe. „Zoo, ze hebben je dos vannacht geen kopje kleiner gemaakt," lachte 'hn' met voldoening. „Integendeel, Billy," zei ik. „Ik heb niets dan vriendelijkheid en hartelijkheid ondervonden." Ik zette my naast hein neder en haalde critisch mijn neus op. „Ik kan je geen compliment maken over je Varinas," zei ik lachend. „Het is de beste tabak welke in „De Ploeg" te krijgen is," verweerde Biüy zich, „maar jij bent ook zoo reuzen gewend!" H« Mopte mii op m'n schouder. ~Jack,J' sprak hij, „ik heb succes gehad. Ik kan Sherlock Holmes een goede voorgift geven en hem nog in de eerste ronde kloppen." Billy was niet gewoon te bluffen, daarom keek ik hem vol belangstelling aan. ~Ga door VFüKam" *ei ïk aainmoedigentL Hü drukte de taljak een beetje vaster in zn i PUP en grinnikte in zichzelf. „Gisteravond," begon hij, „ben ik een beetje op verkenning uit geweest. Ik dacht bij mijzelf dat het niet onnuttig zou zijn, om eens rond te snuffelen en te zien, of ik met de omgeving eenigszins vertrouwd kon raken. Zoodra ik j zeer bescheiden iets" gebruikt had slenterde ik langs den ingang, oriënteerde mij goed en toen ik niemand bespeurde, sprong ik over de heg en sloop door de heestervakken tot vlak bij het huis. Ik zat daar ongeveer tien minuten onder een laurierkers neergehurkt en wie denk dat er de laan op kwam? Je vriend, de huisknechtvergiftiger. Ten minste, volgens je beschrijving moet hij het beslist geweest zijn. Fen groote, leelijke, eenigszins scheeve schavuit en zyn cci.c schouder was minstans drie centimeter hooger, of zoo je wilt, lager dan de andere." „Toe Billy, ga door, ik verbrand van nieuws gierigheid." „Nu, hy sloop al rondghupend naar 't huis en ging op de balustrade zitten vlak tegenover de plek waar ik mij bad verscholen. Ik vermoedee dat hij op iemand wachtte en zoo was het ook, want hij was er slechts enkele minuten toen er iemand in smoking naar buiten kwam — je neef natuurlijk, ten minste, afgaande op jouw beschrijving." „Maurice heeft na het diner een luchtje geschept. Hij moest den jachtopziener spreken," zei ik. „Och, wat je zegt," smaalde Billy. „Nu, hij heeft hem gesproken hoor. Ze hebben wel een twintig minuten staan redeneeren en ai maar over jou m'n jongen." „En was het belangrijk?" vroeg )k. „Wat ik hoorde wel, maar ik heb geen tiende deel kunnen verstaan, want z«. f luisterden bijna aldoor. Het scheen alsof zij een afspraak maakten voor vandaag — iets over jou en den zeekant, voor zoover ik er uit "wijs kon worden." Ik knikte. „Er zal vanmiddag een ongeluk gebeuren op de jachtpartij, als ik mij niet vergis," .fret ziet er wel naar uit," zei Billy s°\ty „Ze hadden tenminste verduiveld veel in het zaakje. Het eenige wat ik verde hoorde, was over dat meisje van jou i»ej £tt pij tooi, hoe heet ze ook weer, is bet met cia?" „, f „Mercïa?" herhaalde ik. „Wat zeiden ** haar?" Billy grinnikte ondeugend. _ ,-# „Jack, ik zie je graag zoon beetje \e(t» Dan verschikte hij zijn pijp naar zij» aI $& mondhoek, trok er een paar maal aan c 0 j, f de hem toen uit zijn mond, om er de te kloppen. Billy, je ergert mij, ga voort," zei ik-,, ](Jl]i'' „Ik hoorde alleen maar haar naam, hij. „Die huisknechtvergiftiger noemde naam en herhaalde het wel vier maal. I* ,t f' dat hij kwaad was over iets; dit kon ik amnier van doen wel opmaken. Je neef hem iets te verwijten." j. * Een plotselinge bezorgdheid voor lighc:d van Mercia maakte zich van nMJ f£ ter. Ik wist bij ondervinding dat het ee0u1 kelooze bende was en als zij er achter gekomen zijn dat Mercia mij had "*ttf\ sohuwd niet naar Ashton te Raan, f.c r zij minstens in even groot gevaar als . Billy raadde natuurlijk mijn gedachtelet* „Ik geloof dat ze op het oogenblik we (lgtJJ, is," sorak hji, „onn de eenvoudige reaentafj£L wheele bende er op uit is om jou ** jjfl %l Maar ik heb je het beste gedeelte va\Vjjjjt v derzoek nog niet verteld. Ik heb werfce . geluk gehad hen op te sporen.** . ft? Hij leunde achterover en keek mii var' j matigen trots aan. „Sapperioot, Billy!" riep ik, „je o*"1,.. 'n mirakel 1 Hoe heb Ie dat aangcleJld" (Wordt v*Tv^ ---