jtufc/ek toe vat&éHox toui DAMES! Wij maken het nieuwste systeem PERMANENT compleet K O metgarantie ■ "ds™ J. STORMER Gedipl. kapper Willemstr. lOd Heerlen t.o. Edah Gevraagd een 1-jarige Duit. HERDERSHOND of GROENENDAELER, Reu, kamerzindelijk. Brieven onder No. 496 bureau dezer. WINKELHUIS TE HUUR Te bevragen Kruisstraat 66 Heerlen TE HUUR 3 BOVE NKAMERS Benzenradetvv. 100 Heerlen FOXTERRIER KENNEL jonge en oudere ruwh. en gladh. foxterriers aan spotpr. Kamp. afstamming. Couwenbcrgh. Groenstraat, Geleen. Voor direct jong en zindelijk DIENSTMEISJE gevraagd. Welterlaan 44 Heerlen. --- U kunt't op de prijslijst zien ACCOUNTANTS-KANTOOR K. VOOGD Leeraar Boekhouden M.O. Nobelstraat 20A HEERLEN Telef. 395 N.V. Melkinrichtiiig »k Mijnstreek" BRUNSSUM ALGEMEENE VERGADERING van aandeelliouders op Donderdag 12 April a.s. des natu. te 2 uur, ten kantore der Vennootschap Aandeelhouders, die deze vergadering wenschen bij te wonen, behooren minstens 24 uur vóór de vergadering hun aandeden ten kantore der Vennootschap te deponeeren. DE DIBECTIE. Te huur 2 mooie ■ GROOTE KAMERS, ■^^■^■^■^■^■^^e» Adres: Akerstraat 124. KQOMSCH~KATH. ARTS DAMES I die voor zijn beroep Laat nu Uw slroohoe- leeft, kan zich in VAALS den vervormen naar de een QOed bestaan vernieuwste modellen zekeren. Brieven bureau prijs fi. i.25 v-di b|ad onder No. 500 Maison Gertrud Dreuw Heerlen. Stationstr. 3. | --- VRAAGT ■ BIJ UWEN BOEKHANDELAAR NAAR DE VOLGENDE BOEKEN: I fiELNfIIMinCIIIIEt I ■ door Ir. G. H. M. DE GROOT E.i. Directeur der Middelbare Technische School te Heerlen. Prijs in prachtbarid f 4.80 II WfSSELSTROOMTECHNIEK Üzl I Deel I m H, In ÉÉN PRACHTBAMD *•■•» ■ . ~, . . tevens v«or Van denielfden schrijver. «i«.*„ji« Hj zelfstudie Pr»s f &»0 I —' KLEIN- — CONTINENTAL DE MEEST GEPERFECTIONEERDE SCHRIJFMACHINE HET LAATSTE MODEL! tijdeliik f locnn AANBOD I Itü.UU BRATIS DEMONSTRATIE. - Betaling in overleg met kooper U. A. KOOPS - VENLO Klaasstr. 22 Tel. 475 Nieuwstr. 6 125.00 125.00 --- BUREAU VOÖK SOCIALE HULP EN VOORL CHTING aan Geslachts zieken (onder medische leiding en kosteloos) uitgaande van het LIMB. GROENE KRUIS en de NEDERL. VEREENIGING tot bestrijding van Gesl. ziekten Aderen Woer.sdag van 5-6 n.tn - AKERSTRAAT 75 TE HEERLEN - wooÊÊammmsmiumêmmiiimaiÊamuÊmi il HIH Wllil '■IIIII'WIIIIII I VERSCHENEN | HËfVERSLAGBOER DER I 9e SOCIALE STUDIEWEEK TE ROLDUC PRIJS INGENAAID .... f l.ïü Verkrijgbaar bij alle R.K. Boekhandelaren en bij de Uitgeefster N.V. Mij tot Expl van het LIMBURGSCH DAGBLAD, NOBELS) RAAT 13, HEERLEN --- ZWANENBERG'S PAKJES SOEPEN EN BOUILLONBLOKJES Met „handigheid" wordt in de É keuken veel bereikt. Wat is het niet een gemak, wanneer U binnen enkele minuten een smakelijk bord soep of een kop dampende bouillon kunt opdienen. Daar hebt U Zwanenberg bij noodig. Zwanenberg's pakjes soepen en Zwanenberg's bouillonblokjes doen U wonderen verrichten. Vlug, voordeeliq en overheerlijk. U moet er werkelijk eens de proef mee nemen I Handclsonderncminfl „ARSO L". Apeldoorn --- Si ie St&**"aa M smaak naar keuze: p. ponds pot 40, i| bij aa ,°an f4O Ct. H smaak naar keuze: p. ponds pot 30 --- ' ~ KUNSTNIJVËRHEIDSSCHOQL MAASTRICHT DAG- MIDDAG- EN AVONDCURSUSSEN INLICHTINGEN GEEFT DE DIRECTEUR ! W JOS. A. POSTMES HOENBBROEK AGENTSCHAP LIMBURGSCH DAGBLAD HOOFDSTRAAT 11 TELEFOON 841 Abonnementen - Advertenties DRUKWERKEN --- FEUILLETON NEIL LYNDON ONTSNAPT Geautoriseerde vertaling. Uit het Engelsen van victor Bridges. (Nadruk verboden). 30 Op den hoek nam ik een taxi en om tien minuten voor vijf op de stationsklok stopten wy aan Victoria. Daar stapte ik uit en liep stevig door naar Edith Terrace. Toen ik den hoek omsloeg, zag ik Gertie 'Uggins, op een venster leunende, blijkbaar in conversatie met een boodschappenjonge) aan den overkant van de straat. Zoodra ze mij herkende, dook zü weg en verscheen aan de voordeur, juist toen ik het huis bereikte. „Ik keek naar u uit", zei ze fluisterend. „Dr is iemand voor u binnen." Ze wees mei haar duim naar de zitkamer, ~'n Dame is het", voegde ze eraan toe. „Een dame?" vroeg ik. „Hoe ziet ze er uit?" ..(). 'n Heusche dame. Ze heeft 'n erg mooien hoed." .Is ze jong en donker en nogal mooi?" Gertie knikte. „Dal is ze. Ze wou geen naam noemen, maar dal is ze." Ik verspilde geen tijd meer mei vragen, maar I ■: ■ mijn hoed op de tafel in de hul en Hen door naar de zitkamer, waar ik zachtjes aanklopte. „Binnen!" riep een slem. Ik opende de deur en stond hel volgend oogenblik voor Sonja! Zij was van de sofa opgestaan, toen ik binnentrad en stond nu midden in de kamer. Haar keurig gesneden, nauwsluitende japon was uitstekend in overeenstemming met haar schoonheid. „Ah!" zei ze zachtjes. „Gelukkig, dat je niet te laat bent. Ik moet heel gauw weg." Ik vatte haar hand, die ze mij toestak en zei: „Maar beste Sonja, waarom heb je me niet laten weten, dat jij het was, die mij zou komen bezoeken?" „Ik wist het zelf niet," antwoordde zij. „De dokter was van plan zelf te komen, maar hij werd onverwachts weggeroepen en zond mü toen. Ik heb een brief van hem." Terwyl zü haar taschje van tafel nam en er een enveloppe uit te voorschyn haalde, keek ik haar aan. Ik wist eigenlyk zelf niet goed, hoe ik my tegenover haar moest houden na ons laatste samenzün. Dat wü elkaar tutoyeerden scheen mij heel gewoon, hoewel het de eerste keer was, dat wü dit deden. Ik vermoedde wat zij die laatste keer tegen mü had willen zeggen, toen ons gesprek werd onderbroken. Mocht zij eenige liefde voor mij hebben opgevat, dan zou mij dit spyten, want nooit zou ik die kunnen beantwoorden. „Moet ik hem nu lezen?" vroeg ik, toen zij den brief had overhandigd. Zij knikte; ik scheurde dus de enveloppe open en haalde er een ge. vouwen vel van een bloc-note uit. Het was Mc Murtrie's schrift maar de brief droeg geen datum of adres. „Geachte Heer Nicholson, Al de voorbereidingen voor uw werk in Tilbury zün nu geëindigd. Uw werkplaats ligt in het veenland dicht bij de rivier, drie mülen ten oosten van de stad en een imjl ten westen van de Cunnock-kreek. U kunt er komen zoowel langs den grooten weg, die er een myl landwaarts langs gaat, als langs de aanslibbingen achter den dük. U kunt u niet in het gebouw vergissen, daar het volkomen alleen staat; het bestaat uit een kleine hut en een groote, bygebouwde loods voor uw werk. Weelderig is het niet; wij hebbon uw woonkamer echter zoo aangenaam mogelijk ingericht en in de loods zult u alles vinden, wat in uw lijst als noodzakelijk voor uw proeven stond aangegeven. Ik zou graag zien, dat u het zoo kon schikken, overmorgen daarheen te gaan om uw werk te beginnen. Er gaat een trein van Fenchurch Straatstation naar Tilbury om 11.45 's morgens en wanneer u hiermee gaat, zal ik zorgen, dat er een rijtuig aan het station is om u langs den weg zoo dicht mogelijk naar de plaats te brengen. Daardoor zult u niet een heele week — zooals u had verlangd — in Londen kunnen blijven, maar er zijn enkele mocielijkheden gerezen, die het voor ons noodzakelijk maken, uw uitvinding zoo spoedig als maar eenigszins mogelijk is aan de markt te brengen. Wat uzelf betreft, hoe eerder uw werk geëindigd is, das te eerder zult u over uw aandeel in de fondsen kunnen beschikken, waardoor u in staat zult zijn, uw vrijheid te gebruiken naar het u het beste lukt. Sonja heeft de sleutels van het huis en zal ze u met dezen brief brengen. Zoolang het werk in de hut duurt, lijkt het mij beter, dat u geheel en al in de buurt blijft. Ik denk, dat u alles, wat u aan voedsel en kooktoestellen noodig heeft, in de hut zult vinden en u kunt natuurlijk altijd naar Tilbury gaan, maar ik raad u sterk af dit te doen, tenzij het bepaald noodzakelijk is. Afgezien nog van het gevaar, dat u ontdekt mocht worden, zijn wij er ten zeerste op gesteld, dat niemand, die bij springstoffen betrokken is, eenig vermoeden krijgen zal, dat experimenten voor een nieuwe stof worden genomen. Ik ben onverwachts voor enkele dagen weggeroepen, maar zoodra ik terug ben, zal ik naar Tilbury komen, om u op te zoeken. Mocht u mü voor dien tijd eenige mededeeling hebben te doen, dan kunt u nüj schrijven of telegrafeeren naar Hotel Russell, Londen W. C. In de hoop, dat u van uw welverdiende en languitgesteldc vacantie genoten hebt, Uw oprechte vriend, L. J. ■Mc.Murlrie." Langzaam vouwde ik den brief weer op. „Je weet zeker wat er in staat, Sonja?" vroeg ik. Zy knikte. „Zij willen, dat je er dadelijk heengaat. Je moet het doen; je moet voorloopig alles doen wat zij je zeggen." „Daartoe zal ik langzamerhand wel in staat zijn," antwoordde ik grimmig. „Ik heb de laatste drie jaar niets anders gedaan." Met een stille, snelle beweging kwam zij bij mij en legde haar hand op mijn arm. „Heb vertrouwen," zei ze met zachte stem. „Heb vertrouwen. Er zal misschien nog een tijd komen, waarin je een kans krijgt, een kans, die voor jou zal beteekenen vrijheid en rijkdom... en voor mij misschien..." Zij draaide het hoofd om. Ik meende, dat ik een traan in haar oog zag glinsteren. Ik begreep, wat in haar omging, maar ik mocht aan haar gevoelens niet toegeven. Mijn vriendschap kon ik haar geven en op dit moment ook medelijden... maar mijn liefde!... neen, ik kon het niet! Het zou mijn plannen ongetwijfeld ten goede komen als ik haar volkomen aan nüj kon binden, doch ik voelde mij te veel gentleman om op deze oneerlijke manier een meisjesleven te vernietigen. Terwijl ik dit stond te overwegen, kwam onbewust het beeld van Joyce voor mijn oogen. Dit versterkte nog mijn besluit om Sonja zachtjes mijn inzicht op dit punt te laten merken. Ik deed een stap naar haar toe en reikte haar mijn hand. „Sonja, ik ben je dankbaar voor die woorden, maar wat ik je bidden mag, houd je toch verre van elke inmenging ten gunste van mij. Je zoudt er onaangenaamheden met je vader door krijgen." En plotseling van stem veranderend vervolgde ik luchtig en schertsend: „Ik ben een slechts gastheer, vind je niet? Gebruik je niet een kopje thee of zoo iets, Sonja?" „Neen, neen," antwoordde zij snel. „Ik moet dadelijk weg; ik r-r ' " < ■ '■••• met de auto ophalen. Mr.ar vc. ï' >< '• in dien tijd gedaan hebt. Heb je je neef gezien... dien man, die je door zijn leugens in de gevangenis heeft gebracht. Ik ben er bang voor geweest, dat je hem zoudt dooden en daardoor weer ontdekt zou worden." „Neen, dat heb ik niet gedaan." „Maar je hebt hem gezien?" „Ik had gisteren het genoegen een paar kilometer lang achter hem te loopen. Hij zag er wel wat bekommerd uit, maar overigens heel goed." „Enne... heb je dat meisje nog gezien?" Een oogenblik stond ik paf, maar herstelde mü spoedig. „Neen!" Ik vond het beier voor Joyce om die leugen te zeggen. Het gesprek dreigde echter de verkeerde richting uit te gaan en daarom zei ik: „Sonja, ik moet je iels vragen. Begin ik last van mijn zenuwen te krijgen of is het waar, dat ik gevolgd ben, toen ik in Londen kwam?" Zij keek mij lang aan. „Waarom denk je dat?" vroeg zij. „Wel, het kan natuurlijk verbeelding zijn, maar ik ben ervan overtuigd, dat een man met een litteeken op zijn wang een soort van beminnelijke belangstelling voor mijn handelingen toonde." Een oogenblik aarzelde zij; toen haalde zij met een minachtend lachen haar schouders op. „Ik heb hen lang genoeg gezegd, dat het overbodig was." Ik bedwong den uitroep, die naar mijn lippen drong. De man met het Htteeken was (lus een vriend van McMurtrie en zijn houding tegenover Bruce Latimer stond opgetwijfeld ook met mij in verband. Het gevoel, dat ik verward gerankt was is een onzichtbaar netwerk van boosaardige geheimzinnigheid kwam met een dubbele kracht weer in mij op. „Ik hoop, dat hij een bevredigend verslag heeft uitgebracht," zei ik luchtig, ' Sonja knikte. (Wordt vervolgd.) ---