Zaak Onnes van Nijenrode Een Utrechtsche speurder verhaalt zijn wedervaren Johanknegt’s rol Een opgewonden zitting — Alle partijen raken hun beheersching kwijt Voor de 23ste zitting van het Onnes-proces was Dinsdag de belangstelling aamnerkeiijk gedaald, de koppen op de publieke tribune waren te tellen. Dinsdag werden de beide Utrechtsche rechercheurs van Cooten en Bleijenburg gehoord. Van Cooten deelt mede, dat hü thans hoofdagent van politie is, tydens het onderzoek rechercheur. De getuige spreekt met luide stem en windt zich meer en meer op. Op een gegeven oogenblik roept hij uit: „Edelachtbare, U moet me niet kwalijk nemen, ik moet me beheerschen, maar ik sta hier met een overkropt gemoed van meer dan een jaar en als ik me niet heheerschte zou dat niet in het belang van verd. Onnes zyn". Off.: Niet in het belang van de waarheid, bedoelt U." President: U staat onder eede en U moet de volle waarheid zeggen. Getuige: Ik ben niet anders van plan. Hü zet zyn verhaal dan voort. Op 3 Maart ia getuige voor het eerst naar Nijenrode gegaan op last van zyn chef. Het procesverbaal van zijn eerste bezoek heeft hij pas veel later uit zün aanteekeningen gemaakt. Pres.: Van alle verhooren hebt vin totaal slechts vier bladzijden getypt. Getuige: Het onderzoek was nog niet ten einde Hy vertelt dan het een en ander over de verhooren, die hy heeft afgenomen, naar aanleiding van het open zijn van de brug. De president breekt zijn langdradig verhaal af met de woorden: U dient zich uitsluitend tot de feiten te bepalen. Getuige: Dat weet ik, President, en ik zal niet probeeren grappig te zün> zooals hier herhaaldelijk is gebeurd. President: U moet zich van een oordeel onthouden. Vanmorgen is hier nog niets gezegd..." Getuige: Vanmorgen niet, maar in andere zittingen wèl. President: Uw optreden Hikt op niets. Getuige: Dan hoop ik, dat u nog een beteren indruk van me krijgt. Getuige zet zijn verward verhaal aan de hand van zijn aanteekcnii gen voort. Plotseling onderbreekt de „spreker' zich: „Excuseer, dat ik een labletje voor mijn keel neem, dank u!" Het verhaal van Van Cooten gaat dan voort. Hij maakt een oversoannen indruk en de wagen van Officier en President maken het er niet beter op. , , President: Treedt u altijd zoo vreemd in strafzaken onder eede op?" De getuige wil daar liever niet op antwoorden. ,'»!_» Mr. Muller Massis wyst er op, dat het geen wonder is dat get. zenuwachtig is, als men bedenkt wat over de Utrechtsche rechercheurs ter zitting is verteld. „Mijn onderzoek in deze zaak is zoo rein en zuiver geweest als 't maar kan," voegt getuige er no« bij. Met luider stem gaat getuige voort met zyn relaas. Hij vertelt over de verschillende „verdachte" figuren, die hij op het kasteel aangetroffen had, hij schildert de moeilykheden van het onderzoek: „'t Was een Oostenrüksch meisje en ik spreek geen Oostenrijksch!" Getuige doet verslag van zijn samenwerken met den politie-deskundige Van Ledden Hulsebosch. Op een gegeven moment had ik een tip uitgekiend, ik wilde ons in tweeën deelen om den Moerdijk en de Belgische grens te bewaken, want het was best mogelijk dat de gestolen goederen naar het buitenland zouden gaan. Van Ledden Hulsebcsch had dien avond een diner, en hij wou aan de bewaking niet meedoen. Toen heb ik gezegd: „Als je voor een dinertje de zaak in den steek laat. pas ik er óók voor!" President: Wanneer hebt u kennis met Johanknegt gemaakt. Getuige: Och meneer, op die belooning van f 10.000 kwamen zooveel mensc.hen af. Johanknegt had zich via rechercheur Boom aangeboden in deze zaak te werken. Officier: Is dat briefje in het dossier? Getuige: Ja, meneer de Officier, dank U! Johanknegt had 7 dagen a f 100 per dag in de zaak willen werken. Als zijn werk succes had, bedong hy f 200. Getuige had dit met den assuradeur v. d. Dussen besproken. Juist toen we zaten te praten, helde Johanknegt op. Ik dacht: daar zal je 'm hebben. En jawel, 't was 'm! Hy had prachtige aanbevelingen van politiecommissarissen te Amsterdam, zegt getuige dan. Hij had meermalen met succes voor politie en justitie gewerkt. Officier: Hebt u die aanbevelingen gezien? Getuige herinnert het zich niet precies meer. Wel had hij nog informaties naar den detective ingewonnen en een man. die 't weten kon, had gezegd: „Hy is reuze goed bekend met linke jongens, maar houd je vingers uit zijn bek." Eindelijk Avas er dan besloten eens te „praten". President: Waar zou dat onderhoud plaats hebben? Getuige: Wij hadden voorgesteld op 't hoofdbureau, maar hy wilde liever in een „sjiekere" gelegenheid afspreken. Toen zijn we naar Terminus gegaan, daar voelden we ons ook best thuis, want wc kwamen er wel eens voor controle. Johanknegt — we geven slechts enkele grepen uit gel.'s verklaring — was aanvankelijk overtuigd dat het een echte inbraak was ge- Aveest. Hij dacht dit volgens gct. nog, toen de eerste partij goed Avas terugbezorgd. Johanknegt zei toen: „de kraak is gezet, 't is een gezonde ir.brnak geweest." President: Kende Johanknegt do daders? Geinige: Ja, hij wist wie het Avarcn. Bij het eerste onderhoud in Terminus had Johanknegt pezegd: „die schilderijen, versch van de naald" I" hebben. De malen van die schilderijen klopten echter niet, met die, welke op Neijenrode varen gestolen. De mannen, die de drie schilderijen in bun bezit hadden gekregen, waren in !■■ ter ceval destlfde die op Neijenrode de inlr-'i-k hadden gepleegd. Getuide van Cooten maakt zich dan weer boos o-i de Amsterdamsche nolitie en die president vindt, dat petuige's verklaring een ongunstigen i i•'••!■',- mankt. Getuige: Als 11 had meegemaakt wal ik in deze raak had beleefd, dan zou u zeggen: Van Cooten, ze hebben je schunnig behandeld, dank U! Onvermoeid zet van Cooten zijn roman voort. Jihankne«i voor en .U'-v'-no"! na. Hot blijkt dat de detective iïverig heeft deel genomen aan d" „naspeuringen". Op zekeren dag kregen ze bericht.'dat dien avond de zaak „rond" zou komen. Van Cooten. en Bleijenburp waren naar Johanknegt's vete getogen aan de Stadhouderskade. Hij was niet thuis, maar zijn secretaresse had gezegd: „de baas komt direct, hy heeft groot nieuws." Van Cooten en Bleüenburg hadden lang gewacht en wat gegeten, wat wel meer was gebeurd. Eindelijk, daar kwam de detective aan. Hü had een jasje aan, met aan zn mouw van die „flauwe kul " President: Meneer, dat zijn geen uitdrukkingen hier. Dat is ontoelaatbaar!" Getuige: „Verexcuseer, ik wilde alleen maar te kennen geven, dat Johanknegt ons wilde „determineeren". Het blijkt dat Johanknegt in de mouw van het jasje een electcriseh lampje had voor „speurdersdoeleinden" en dat hij daarmede de rechercheurs wilde „intimideeren". Nadat de zitting tot ruim 12 uur geschorst is geweest, gaat de rechtbank in Raadkamer om te beslissen over het Zaterdag ingediende request tot invrijheidstelling van Onnes op grond van diens gezondheidstoestand. De doktoren Delprat en Dubois hebben verdachte onderzocht en zyn tot de conclusie gekomen, dat zijn toestand niet van dien aard is, dat deze zyn invrijheidstelling wettigt. De rechtbank wijst dienovereenkomstig het verzoek tot invryheidstelling af. --- IN BOTSING MET VRACHTAUTO. Te Woerden kwam uil de richting Utrecht 'n personen-auto, bestuurd door den heer P. F. L. Bakker uit Rotterdam en waarin mede gezeten was de hoer A. Paassen, eveneens uit Rotterdam, ter hoogte van de carrosseriefabriek van de firma Oudsten en Domburg op den Utrechlschenstraatweg in botsing met een vrachtauto, waardoor de personenauto in een langs den weg loopenden sloot terecht kwam. De lavcc inzittenden geraakten onder den auto. Spoedig was hulp aanwezig en het mocht dhr. W. B. gelukken de inzittenden op het droge te brengen. Me.juffr. K. paste kunstmatige ademhaling toe, Avaarna beide slachtoffers, die zware verwondingen hadden bekomen, naar het R. K ziekenhuis te Woerden werden overgebracht. Hun toestand is ernstig. --- ECHTPAAR VAN OVER NEGENTIG JAAR. Een-en-zeventig jaar gehuwd. Het record van het langste huwelijk zal wel staan op naam van het echtpaar Maboe uit Kingston in Ontario in Canada. Zij huwden in 1863; (Ie man is thans 92 jaar oud en wint hel in ouderdom van zyn vrouw die nog maar itil is. Beiden verheugen zich nog in een goede gezondheid. Het grootste deel van den dag werkt de heer Maboe, die een enthousiast tuinier is, op zyn stukje grond, en hij slaagt er ieder jaar in hierop voldoende groenten te kweeken om er den Avinter mee door te kunnen komen. Zijn vrouw helpt hem daarbij, zooveel haar huishouding dit toelaat. Gedurende 42 jaar heeft de heer Maboe als directeur van de plaatselijke Zondagsschool de kinderen van Kingston in de Heilige Schrift onderwezen. 'Loen hü den leeftyd van 86 jaar had bereikt, heeft hij zich echter tot zijn werkzaamheden in den tuin moeten bepalen. --- MERKWAARDIGE BESLISSING OVER DEN HITLERGROET. In een beleedigingsproces heeft het straf gerecht te Weenen een merkwaardige beslissing getroffen over den aard van den Hitlergroet. In de uitspraak wordt gezegd, dat de Hitlergroet is te beschouwen als een betuiging van sympathie, en niet als een eerlooze of onzedelijke daad. Dat, wat de staat verbiedt — de Hitlergroet is in Oostenrijk verboden — behoeft nog niet eerloos of onzedelijk te zijn. Hij, die uiting geeft aan zijn vereering van een vreemd staatsman, handelt niet onzedelijk. --- DOOR ACHTEROPKOMENDE AUTO AANGEREDEN. Maandagmorgen omstreeks half twaalf heeft op den nieuwen Rijksweg onder Overschie een motorongeval plaats gehad. De 37-jarige motorrijder F. C. v. K. uit Den Haag, werd door 'n achter op komendn motor aangereden. K. werd van zijn motor geslingerd en is in zorgwekkenden toestand naar het St. Franciscns Ziekenhuis te Rotterdam vervoerd. De toestand van K. is zorgwekkend. --- JULES VERNE IN DE SOWJET-UNIE. In den loop Aan dit jaar zal de Staatsuitgeverij van kinderboeken in de Sowjet-Unie o.m. drie romans van Jules Vcrnc laten verschynen: l)c kinderen van kapitein Grant, 20.000 Mijlen onder water en Het Geheimzinnige eiland. De drie deeltjes, die door I. Pelroï opnieuw \ertaald zijn, zullen uitgegeven worden met de oorspronkelijke illustraties van de eerste Fransche uitgave. De vertaling moet zoo volledig en nauwkeurig mogelijk zijn. maar levens heeft de vertaler een aantal wetenschappelijke „abuizen" van den Fransehen schrijver gecorrigeerd: zoo moeten sommige dialogen uit 20.00(1 mijlen onder water wemelen van onnauwkeurigheden en onjuiste medodcelingen over de classificatie van de visschen, terwijl in De kinderen van kanilcin Grant het klimafl van het Zuid-lijk halfrond met dat van het Noordelijke verwisseld zijn. --- NA LENNART EN SIGVARD PRINS BERTIL? Een Zweedsch blad maakl melding van het vrucht, dat nrins Bortil. de derde roon van den Zweedschen kroonprins, voerrn itv ni ,rr\ lijn hel voorbeeld van zijn onderen broed " Sigvard en van zijn neef Lennarf te volgen en en meisje nlt burgerkringen te huwen, p.l. njejuffrouw C'irisü'ia Brambsck. wier veder een bi f' Jlliv \" C'r,( ' '-•. 'ri is, In hofkringen wensdv men dit bericht nec'j te i bevestigen, noch te ontkennen. --- Hevig incident. Een hevig incident ontbrandt, als de Officier precies wil weten hoe het bij den rechter-commissaris is gegaan. Hij wenschl nauwkeurig te weten uit welke kamer die en uit welke kamer die persoon kwam. Hij gaat ervan uit dat getuige nauwkeurig het interieur van het gebouw op zyn duimpjes kent. De O'ficier windt zich meer en meer op, hy wil bijzonderheden. Rechter, mr. De Gaay Fortman blijkl zichtbaar over dit optreden geërgerd, hij richt zich eerst tot den president, die niet reageert, verontwaardigd wendt hij zich dan direct tot den Officier, om zijn afkeuring over d;>ze ondervraging te kennen te geven. Het gaat heftig en opgewonden toe. De getuige schreeuwt, als de officier eenige bedenkingen tegen zijn verklaring laat hooren en slaat met de vuist op het getuigenhekje: Ik laat me door U niet in een hoek drukken meneer de Officier! Het tooneel wordt nog verwarder, als de president een opmerking tot getuige maakt. President: „De waarheid ligt in ieder geval niet dik op hetgeen U zegt. Getuige is meer dan woedend. De verdedigers protesteeren tegen de woorden van den president. Mr. Muller Massis: „President, U zegt dingen tegen den getuige op grond van mededeelingen var, op zyn minst genomen zonderlinge individuen als johanknegl. President: Denkt U dat het een lolletje is, den heelen dag zoon verhoor te leiden? Getuige (opgewonden): Zet me in arrest en vraag het den autoriteiten. Ik heb nog dienxelfden dag mijn superieuren in Utrecht van hel voorgevallene bij den rechter-commissaris te Amsterdam in kennis gesteld. Het tooneel is een en al opgewondenheid en verwarring. De president sluit deze opgewonden zitting lot Donderdag-ochtend a.s. Rechter mr. de Gaay Fortman verdwijnt haastig in de raadkamer, vóór het einde der zitting reeds tot ieder is doorgedrongen. Getuige van Cooten wordt Donderdag veij»r gehoord. --- LIJKJE TE MAARSSEN OPGEHAALD. Misdrijf in het spel? Te Maarssen is uit een sloot welke in verbinding staat met de rivier de Vecht het lijkje opgehaald van een pasgeboren kind. Om 't halsje zat een lint, waarmede de kleine vermoedelijk is geworgd. In de nabijheid van het lijkje dreef 'n mand, waarin zich een onderrok bevond. Vermoed wordt dat 't lijkje in deze mand heeft gelegen maar dat door de stroom de mand is gekanteld. --- RAZZIA TE GUNZENHAUSEN. Vcrjcden week heeft fe Gunzenhausen, een Stadje in Midden-Frankenland, 'n tegen de Joden gericht oproer plaats gehad, dat ten gevolge had, dat twee personen „zelfmoord" hebben gepleegd. Tüdens een woordenwisseling in een café zou een Jood, genaamd Rosenfelder, een nazi in 't gezicht hebben gespogen. By het hierna volgend tumult zag Rosenfelder kans te ontsnappen. Dit incident gaf evenwel aanleiding tol een razzia op Joden door groote troepen nazi's voor het meerendeel opgeschoten jongens. Eenige Joden werden urenlang in de gevangenis opgesloten gehouden, totdat zy door den plaatselijken nazi-leider, die tijdens de ongeregeldheden de stad zou zijn uitgeweest, in vrijheid werden gesteld. Volgens een officieelc lezing zouden Rosenfelder en een andere Jood zelfmoord hebben gepleegd. --- NEDERLANDER TE MARSEILLE GEARRESTEERD. Zijn uitlevering was gevraagd. Uit Parijs wordt gemeld: De politie te Marseille heeft in een hotel den Nederlander F. J. K. gearresteerd, wiens uitlevering door de Nederlandsche autoriteiten was gevraagd in verband met een oplichting ten bedrage van f 8000.—. --- GROOTE BRAND TE ROUAAN. Te Rouaan heeft een brand gewoed in een entrepot, waarbij o.m. 170 H.L. alcohol een prooi der vlammen zün geworden. De brand ging gepaard met eenige ontploffingen ten gevolge waarvan drie brandweerlieden zijn gewond. De schade bedraagt meer dan een millioen francs. --- EEN ROEMEENSCHE STAD DOOR BRAND VERWOEST. Het stadje Frumusica bij Botosani is door 'n ernstigen brand zoodanig geteisterd, dat de plaats een prooi der vlammen dreigt te worden. --- ONGEKENDE DRUKTE OP PASCHEN IN ENGELAND. De uittocht uit Londen van hen, die de Taschen elders gaan doorbrengen, heeft dit jaar ongekende afmetingen aangenomen. De treinen naar Schotland en Engeland waren Donderdag en Vrijdag buitengewoon sterk bezet: niet minder dan dertienhonderd slaapcoupc's waren besproken. Vijftienhonderd extra-treinen moesten worden ingelegd. De Imperial Airways had een record aantal passagiers. Donderdag en Vrydag vlogen niet minder dan 117 vliegtuigen met passagiers naar Parys, terwyl 2500 reizigers per stoomschip het Kanaal overstoken. Alle wegen, die naar Londen leiden, vooral die naar de Zuidkust, waren de laatste dagen vol verkeer en men verwachtte met Paschen nog een toeneming. De weervooriützichlen voor de Paaschdagen waren gunstig, hoewel het nog koud zou blijven. --- TOPPUNT VAN VERGEETACHTIGHEID. De Amerikaansche bladen brengen een bericht van bijzondere vergeetachtigheid door een professor. De politie vond dezer dagen in een auto langs den weg nabij Berkcley (Californië) geparkeerd een jongedame, zorgzaam in een deken gewikkeld. Zij vertelde, dat haar metgezel was uitgestapt met te zeggen dal hij dadelijk zou terugkeeren. Zij had echter twee uur op hem gewacht en nog was hij er niet. De politie ging op zoek naar den vermiste, een professor aan de California University. Men vond hem thuis in bed. Hy was het meisje geheel vergeten --- DE VERDUISTERINGEN TE GENEVE. Hoe Leo Huegli een maatschappij stichtte. In de verduisteringsaffaire te Genève is thans een tweede arrestatie verricht. De gearresteerde employé, Jean Dick, van de (leneefsche hypotheekbank beweert nl., dat hij de verduisteringen len bedrage van 500.000 Zwitsersche francs grootêndeels heeft gepleegd voor den 58-jarigen Leo Huegli uit Bern. --- 250 VISSCHERS EN 100 PAARDEN OP EEN IJSSCHOTS. Aan den mond van de Xewa is een groot iis.vc'd van naar schatting drie vierkante kilometer losgeraakt. De schots drijft thans in Noordelijke richting af naar de Finsche golf. Op de schots bevinden zich '2,',') visschers en 100 paarden. Twee ijsbrekers hebben ">."> visschers gered, doch moesten wegens den dikken mist het verdere reddingswerk staken. --- ERNSTIG ONGELUK. Zaterdagmorgen omstreeks elf uur had in de Hoofdstraat te Sassenheim een ernstig ongeluk plaats. De 21-jarige Hekkert uit Voorhout, wilde op het trottoir een paar voetgangers passeeren, waartoe hij met één been van het smalle trottoir stapte. Dit been werd gegrepen. De man slingerde op straat en kreeg een met zware steenen beladen vrachtauto, komende uit de richting Lisse. over het lichaam. De man is in zorgwekkenden toestand naar het Elisabethziekenhuis te Leiden vervoerd. --- MOTORRIJDER IN BRAND GERAAKT. De 2ö-jarige motorrijder N. C. M. uit Rotterdam, werd op de Bleidorsbrug te Overschie, door 'n auto aangereden. M. viel van zyn motor, die intusschen in brand was geraakt en kreeg hem vervolgens over zich, zoodat ook zijn kleeren weldra vlam vatten. Hij had nog de™ tegenwoordigheid van geest in het water te springen. Omstanders haalden hem op. M. werd door een Roode Kruis-auto met ernstige brandwonden naar het ziekenhuis te Rotterdam overgebracht. --- De middagzitting. Te ruim twee uur wordt de openbare zitting weer hervat en wordt het verhoor van getuige van Cooten voortgezet. Getuige deelt dan mede, dat op 29 April bericht binnenkwam, dat Koning had gepoogd in Den Haag een platina collier te beleenen. De Utrechtsche politie heeft toen haar Haagsche collega opgebeld. Van Koning was in Den Haag niet veel bekend. Wel wist men daar op het bureau, dat twee jaar geleden tegen Koning procesverbaal was opgemaakt wegens oplichting in België. De Utrechtsche recherche is naar Den Haag gegaan en heeft daar Koning aangehouden en naar het bureau gebracht. Hy weigerde inlichtingen te geven. Op het bureau te Den Haag werd hy gefouilleerd door getuige van Cooten. Deze vond toen de blanco wissel van Onnes. Van Cooten had den wissel niet teruggegeven toen Koning even later vertrok. Van Cooten heeft toen den burgemeester van Breukelen opgebeld, deze is meegegaan naar het huis van Johanknegt. Het bleek toen, dat Johanknegt al een deel van het goed terecht had gebracht. Officier: Wat deed de burgemeester van Breukelen er bij? Getuige: Jhr. Roëll was hulpofficier van justitie, hy was dus geïnteresseerde. Johanknegt had op 12 April al geannonceerd, dat de buit terecht was Officier: Waarom werd de commissaris hier ter stede niet gewaarschuwd? Getuige: Wy waren toch de eersten in dat onderzoek. En bovendien hadden we met den burgemeester afgesproken hem direct te waarschuwen. Officier: Werkt U in andere plaatsen wel meer zonder de autoriteiten te waarschuwen in die plaatsen? Getuige : Meestal waarschuwen we direct de politie. Mr. Muller Massis: Kan het ook zijn, dat de aanbevelingen van Johanknegt U een beetje huiverig maakten de Amsterdamschc politie te waarschuwen? Getuige v. Cooten: Misschien was er wat animositeit en eerzucht, we wilden de zaak liever niet uit handen geven. Maar we hebben de officier in Utrecht van de zaken op de hoogte gesteld. We moesten v. d. Dussen en Johanknegt nader hooren. President : Uw processcnverbaal waren erg kort. Getuige: Ze waren voorloopig en voor uitbreiding vatbaar. Ik heb de heeren Onnes en v. d. Dussen verweten, dat ze ons niet op de hoogte hebben gehouden van de onderhandelingen over het terugbezorgen van de gestolen voorwerpen. Onnes antwoordde toen: Dat is nogal natuurlyk; de verzekering heeft me gezegd: Als je de politie van de onderhandelingen op de hoogte stelt, bemoeilijk je 't werk van de verzekering en loop je kans, dat er geen cent wordt uitbetaald. President: Op 3 Mei hebt U Johanknegt gehoord? Getuige: Ja meneer. Officier: Is dat een verhoor; hü heeft 't zelf getypt! Getuige vertelt dan, dat hij den volgenden dag is voortgegaan. President: Er is ook verklaard, dat U pas 9 Mei het verhoor voorlzctte. Getuige: Ik blijf er bij: den volgenden dag. Ik heb toen ook v. r> Dussen gehoord en dat waren verklaringen, die je maar niet in een vloek en een zucht op papier zei. De verklaringen zyn later door de secretaresse van Johanknegt getypt. Met klem ontkent getuige, dal de verklaringen gedeeltelük gefantaseerd zijn. Ook ontkent hy, dat Johanknegt heeft gezegd: „Ik ben benieuwd wat de Officier van de fantasie zal zeggen." Johanknegt heeft vlak daarna een onderhoud met den Officier te Utrecht gehad, door ons bewerkstelligd. Wat daar is besproken weet getuige niet. Officier: Hoe ging dat verhoor van Johanknegt. Getuige: Hij verleide en ik maakte aanteekeningen. Juffrouw Nögerath zou gaan typen, maar de huishouding hield haar bezig. Getuige was toen maar begonnen, en juffrouw N. had het werk later overgenomen. Officier: Hebt U alles van Johanknegt opgenomen? Getuige: Natuurlijk, het heele relaas. Als je met Johanknegt ben je nog niet direct klaar en als de heeren Johanknegt kennen, zullen ze zeggen: ~'1 is pen wonder, dat hij dat verhoor in anderhalven dag voor elkaar bracht. Mi. de Gaay Fortman: Was het niet zóó, dal. Manda Nögerath typte en Johanknegt dicteerde? Dien indruk heb ik gekregen. Ge'uige: Dat kan ik niet helpen, maar ik dieleerde en juffrouw N. typte. Officier: Stelde IJ ook wel eens vragen? Getuige: Natuurlyk! President: Maar er is een verbaal van het verhoor van den detective, dat voor een deel is geschreven en voor een deel is getypt en dat is' óók geteekend, dat maakt toch een zeer vreemden indruk. Getuige kan hiervan geen bevredigende verklaring geven. Hij komt met veronderstellingen aandragen. Over dit punt wordt lang gediscussieerd, zonder dat het volkomen wordt opgelost. Als „patmet voor ondervraging" is getuige niet erg over Johanknegt te spreken: Dan wordt er weer getelefoneerd, dan komt er weer iemand om hem te spreken, dan moet Manda weer weg, en zoo gaat 't den heelen dag door Maar heeren, zoo voegt getuige er aan toe, de heeren kennen Johanknegt óók wel. Dit is dus getuige's verklaring voor de eigenaardige wyze waarop het verbaal tot stand kwam. Van Cooten wijst er nog eens met nadruk op dat hü wel den indruk had dat Johanknegt fantaseerde, doch daarvoor kon hij geen verantwoordelü'kheid op zich nemen. Wel had hij den Officier van Justitie gewaarsclurwd. De verhooren van Johanknegt c.s. heeft v. Cooten eerst gefotografeerd en toen heeft hy de origineelen aan den rechlcr-commissaris gegeven. Officier: Er is toch b.v. van het verhoor van Reyenga nog een aanvulling gemaakt. Dit aanvullen 1 verhoor is niet door getuige afgenomen maar de verklaring is schriftelijk afgegeven. Officier: U r.am dus een verhoor af en nam genoegen met een schriftelijke verklaring die werd overgelegd. Is dat wel meer door U gedaan bij het onderzoek in een of andere zaak? Getuige: Ja, dat gebeurt wel meer. President: Maar dan kunt u het toch geen verhoor noemen? Mr. Muller Massis: Het komt toch wel voor dat er door ienin"'1 in een ingewikkelde zaak 'n schriftuur wordl overgelegd, waarin hij vertelt wat hü van de zaak weet. President: Dat kunt U geen verhoor noemen! Getuige van Cooten geeft nu toe, dat Johanknegt zijn verklaring heeft gedicteerd. Maar eerst is hy' door den rechercheur gehoord. Datgene, wat later door den detictive werd gedicteerd was het resultaat van het verhoor. Mr. Muller Massis: U vertrouwde Johanknegt toch nog al? Getuige: Och meneer, laten we daar maar over zwygcn! Ook juffrouw Nöggerath heeft haar tegenverklaring op schrift gesteld, daarbij geassisteerd door Johanknegt. Maar, voegt v. Cooten er bij, eerst heb ik haar gehoord! Verd. Onnes: Hoe zit dat, is dat verhoor van die juffrouw Nöggerath in stukken en brokken gegaan, of was dat één geheel? Getuige: Het was een doorloopend verhoor, maar het werd wel eens onderbroken. President; Juffrouw N. verklaart heel wat anders, zij zegt dat er een heel genoegelijke stemming heerschte en dat in overleg de processenverbaal zün gemaakt. Getuige: Juffrouw N. heeft haar verklaring zelf getypt. President: Het is een heel andere stijl, het is kennelijk van u! President: Weet u wel dat juffrouw Nöggerath zeat dat u niets hebt gevraagd? Getuige (plechtig): Ik ontken dat pertinent! Op een gegeven dag kwam Johanknegt en juffrouw N. aan het hoofdbureau. Hij wilde ons alleen spreken; bij die gelegenheid liet hij 3 a 4 miniaturen zien. We hadden ons woord gegeven dat we ze niet in beslag zouden nemen. Getuige had voorgesteld ons de voorwerpen te laten fotografeeren, maar daar was Johanknegt sterk tegen. President: Maar u mocht Johanknegt toch niet beloven ze niet in beslag te zullen nemen! Getuige: Ons werk is al moeilijk genoeg en ave Avarcn al foly' dat er wat schot in kwam! President: Wanneer Avas dat bezoek aan het politiebureau? Getuige: Na 30 April — in de nazomcr! President: Voor dien tijd had u de voorwerpen niet gezien? Getuige: Neen, absoluut niet, dat ontken ik pertinent! Johanknegt schuift dat bezoek vóór 30 April, maar onjuist is 't! Van 21 tot 20 April heb ik nachtdienst gehad, dat is makkelijk- controleerbaar, mijn chef is hier in de zaal aanwezig rn ■bij kan het verklaren. Officier: Waarom hebt u indertijd geen proces verbaal opgemaakt van het in beslag nemen van den wissel, toen Koning door u werd gefouilleerd? Waarom hebt u er mr. Fabius niet over gesproken? Getuige: 't Kon wel een waardeloos papiertje zijn geweest, --- Hollandsche Rading. Hierhy stelt de president de vraag, of by dit bezoek niet ter sprake is gekomen hoe de buit moest worden gevonden? Dit is volgens getuige nooit besproken. De president stelt hier tegenover hoe de detective en zijn secretaresse dit onafhankelijk van elkaar hebben verklaard. Getuige kan zich naiiAvelijks meer beheerschen. Hij zegt ongeveer 't volgende: Op 3 Juni moest ik om 10 uur bij den rechtercommissaris komen. Om half drie zaten Bleyenburg en ik non met een rijksveldwachler in de wachtkamer. Wij wisten dat Johanknegt in verhoor was. De deur gaat open, wij zien Johanknegt door juffrouw Nöggerath ongeveer omhelsd; hij was zoogenaamd flauw gevallen; ze zijn vandaar naar de waterleiding gegaan. Tegenover den veldwachter — Sant getuige voort -- heb ik mijn verwondering uitgesproken, dat deze getuigen met elkaar contact hadden. ..Och. man, zwijg daarover, dal gebeurt zoo dikwijls!" zou de veldwachter volgens geinige gezegd hebben. Getuige verwijsl dan naar een andere zaak, waarbij Johanknegt ook eens is flauw gevallen; hij wil daarmee aanloonen dat de detective en zün secrclaresse wel contact hebben gehad. Verdedigers en verdachte springen op dit punt in; zij vragen hiervan acte en een hevige discussie volgt met den Officier, die zich zeer verontwaardigd over den getuige toont. Hij vraagt naar den naam van den veldwachter. Getuige zegt dat men Avel kan nagaan, welke veldwachter diens! heeft gedaan. Officier: Ik zal de juistheid van uw verklaring nagaan. --- GEMENGD NIEUWS OVERVAL OP POLITIEAGENT. Te Dudweiler is de politieagent Petit door 8 mannen, naar men zegt communisten, aangevallen. Zy'n toestand is hopeloos. Ook een man, die den agent te hulp kwam, werd zwaar gewond, terwijl by de vervolging een der aanvallers doodelijk is gekwetst. Vijf der aanvallers zijn gearresteerd. --- MOTORRIJDER GESLIPT. Onder de gemeente Rietveld slipte Zaterdagavond een motorryder. Zyn echtgenoote, die op de duo gezeten was liep een schedelfractuur op en werd naar het Algemeen Ziekenhuis te Woerden overgebracht. De bestuurder kreeg slechts lichte verwondingen. Het motorrijwiel werd geheel vernield. --- KINDEREN SPELEN..... REVOLUTIE! Een elfjarige jongen opgehangen. In de gemeente Steyermühl in Stiermarken hebben kinderen een nieuw spel bedacht, dat noodlottige gevolgen had kunnen hebben. Zij speelden de „Fcbruari-rcvolutie", waarbij de kinderen zich in twee groepen verdeelden: de republikeinschc Schutzbund en de Heimwehr. Des middags na schooltijd werd de ..revolutie" gespeeld. De kinderen, gewapend met houten sabels en steenen, die zij met katapulten wegschoten, leverden een geregelden slag. Volgens de regelen der kunst werden gevangenen gemaakt en de ..Heimwehr" richtte een concentratie-kamp in. Volgens de regelen van het standrecht werd een der kinderen, behoorende tot den republikeinschen Schutzbund lot den dood door de strop veroordeeld. De elfjarige jongen, die deze rol vervulde, werd naar den opgehangen sonaal-democratischen leider Walliscn genoemd. Het vonnis zou onmiddellijk worden voltrokken en met behulp van een stevig touw werd de knaap aan een in de nabijheid staanden boom opgehangen. Toen de in nood verkeerende knaap om hulp begon te schreeuwen, vluchtten de kinderen. De moeder van den jongen, die het hulpgeroep hoorde, snelde toe en kon tijdig het touw doorsnijden en den jongen, die reeds bewusteloos was, redden. ---