'n Barstende Hoofdpijn die U kwelt en belet te werken? Neem een "AKKERTJE" en binnen een kwartier voelt Ge de hoofdpijn wegtrekken als mist voor de zon. Heb steeds AKKER-CACHETS in huis. Vannacht kunnen ze te pas komen bij Hoofdpijn, Kiespijn, Zenuwpijn, Spieipijn. Slechts 50 cent per 12 stuks. Overal verkrijgbaar. --- WERELDKRONIEK Wat wij met groote vreeze hadden gevreesd en ook voorspeld, is inderdaad reeds een feit, want waarheid is, dat Hitler c.s. druk doende zün de Protestantsche, Evangelische kerken in Duitschland „gleichzuschalten". En Hitler wordt blükbaar daarin het krachtig■4e gesteund door den onlangs benoemden Rüksbisschop Muller, die altüd als een van de beste vrienden van Hitler is betiteld. 't Is wel merkwaardig, dat een keizer, koning of dictator op het toppunt van zün macht, steeds aspiraties krügt, om ook de kerken en het geestelijk gezag aan zich te onderwerpen; machtswellustelingen schijnen het dan te worden; maar hoe ze nog steeds bedrogen uit zün gekomen, dat leert de geschiedenis ook in schrille kleuren; men denke maar eens aan keizer Hendrik IV, Napoleon, Bismarck. Zou Hitler nu denzelfden weg op willen? Een gelukkig verschünsel is het intüsscher., fiat er reeds vele Duitsche protestanten zijn, die zich de oppermacht van het Nat. Socialisme over de kerk niet willen laten aanleunen. Er vormt zich thans in Duitschland een zich iteeds uitbreidende oppositioneele kern tegen dc „nazificatie" van de Evangelische Kerk, zooate deze wordt nagestreefd onder leiding van den tot rijksbisschop aangestelden bisschop Muller, die ook op kerkelyk gebied het leidersbeginsel ingang tracht te doen vinden, evenals de op staatkundig gebied in toepassing gebrachte beginselen van anti-semietisme en rassenstryd. 't Is deze week te Berlün needs zelfs tot een openbaar conflict gekomen, toen den geloovigen, door de politie den toegang tot eenige protestantsche kerken werd ontzegd, omdat ze blijk hadden gegeven van hun onwil tegen de Naziterreur, zelfs in de kerk. Men kan er dan ook van op aan, dat het met den vrede in de gecormbineerde Duitsch protestantsche kerken is gedaan, zoolang Hitler c.s niet van plan zün op eigen terrein te blü'ven. Reeds wordt gesproken van een volledig schisma, welke gang van zaken een tegenslag van beteekenis zou zijn voor dc Hitleriaansche politiek, evenals het alternatief, nl. een gedwongen af- I reden van rijksbisschop Muller, zou rijn. Zooals bekend, is de verhouding van de R.K. Kerk tot de Duitsche regeering door een concordaat met het Vatikaan geregeld, maar men weet ook, dat Hitler, of tenminste verschillende van zyn ondergeschikten, zich niet altüd aan dat concordaat gelieven te storen. Tot een openlyken strijd zal Hitler het met ce Katholieke Kerk niet zoo gauw als met de Duitsch protestantsche laten komen; hü kent ah zelf katholiek van origine, Rome's geweldige gecstelüke macht maar al te goed. En de Duitsche katholieken zijn ook werkelyk niet van plan zich ook nog op geestelyk gebied te laten terroriseeren. Kardinaal Faulhaber, de Aartsbisschop van München, heeft dat reeds langen tyd uitdrukkelijk te kennen gegeven. Vanaf den preekstoel durft hy ook opcnlyk de heidensche Arische afstammingstheoriecn en het anti-semietisme te veroordeelen. Laters **yij, in het werkelük belang van geheel Duitschland hopen, dat de Nazi-regeering, ook in haar eigen belang, eindelyk eens inziet, dat ze zich in elk geval niet aan de kerken heeft te vergrijpen. Anders zou het Duitsche volk nog lang niet tan het einde van zijn lijden zün --- De zaak Stavisky Rechters in slaat van beschuldiging. Parijs wordt gemeid De minister van Justitie heeft besloten de rechters, die door nalatigheid verscheidene malen processen in een der oplichtingszaken van Stavisky hebben verdaagd, te dagen voor den hoogsten magistratuur-raad. Tevens deelt de miüistpr mede, dat sancties zullen worden toegepast nadat een onderzoek zal zyn ingesteld !"*!en die ministers, die niet geprotesteerd hebbea tegen die verdagingen. --- Arrestatie-bevel tegen Bonnaure. Uit Parijs wordt gemeld: De rechter van instructie te Bayonne heeft verzocht om opheffing van de onschendbaarheid van afgevaardigde Bonnaure, van de radicale partij. Verder heeft hü een bevel tot inhechtenisneming uitgevaardigd tegen Dumarry, den directeur van de „Volonté" en Camille Aymard, directeur van de „Liberté". Dubarry zou van Stavisky een bedrag van 2 millioen francs hebben ontvangen en Aymard een bedrag van 55.000 francs. .Stavisky zou verder de verkiezingscampagne vil Bonnaure gefinancierd hebben en bovendien de rekening van diens tailleur ten bedrage van 15.000 francs hebben betaald. --- De rebellie in Foekien Spoedig einde verwacht. Volgens berichten welke te Tokio op het ministerie van Buitenlandsche zaken zün ontvangen, zal binnenkort de separistische regeering te Foekien vallen, nog voor den grooten slag van de Nanking-troepen. Alle leiders van de separatistische beweging zün reeds gevlucht, met uitzondering van generaal Tsai Teng Kai, den commandant van het beroemde 19e legercorps. Nog geen twee maanden na de uitroeping van de onafhankelyke regeering te Foekein, zal deze zich dus moeten overgeven aan Nanking. De Japansche autoriteiten letten nauwkeurig op de ontwikkeling van den toestand, aangezien Foetsjau en Amoy een Japansche bevolking van moer dan 20.C00 zielen tellen. De Chineesche regeering heeft verzocht deze te evacueeren, doch dit is onmogelijk omdat hun. aantal te groot is en hun eigendommen te ver verspreid liggen. --- Het stoffelijk overschot van v.d. Lubbe Aan mr. Stomps te Haarlem, die, zooals bekend is, tot de Duitsche regeering het verzoek had gericht tot gratieverleening aan den ter dood veroordeelden Van der Lubbe, is gevraagd, of hü op dat request sinds Woensdag nog een antwoord had ontvangen. Hü zeide, dat dit niet het geval is geweest en wat volgens hem het meest grievend is, is, dat de familie van v.d. Lubbe niet in kennis is gesteld van de afwijzing van het gratieverzoek. Onze regeering treft daarbij geen schuld, deze kon niet anders veronderstellen dan dat de familie door de Duitsche regeering van de terechtstelling mede in kennis was gesteld. Door bemiddeling van de burgemeesters der drie gemeenten, waar familie van Van der Lubbe* woonachtig is, is thans medegedeeld, dat zy de beschikking kunnen krijgen over het stoffelyk overschot. Door de familie wordt daarop wel prijs gesteld. Maar aan de overbrenging van het lijk zy'n vrü hooge kosten verbonden en de familie bezit niet de middelen om deze te dekken. Een begrafenisondernemer maakt thans een berekening der onkosten. Het is niet onmogelijk, zeide ons mr. Stomps, dat ik een beroep zal doen op de pers om te trachten van het Nederlandsche volk de noodige gelden te verkrijgen. Ik vertrouw, dat zulk een beroep veel kans van slagen zal hebben. Op een vraag of de familie in de laatste dagen nog een brief van den ter dood veroordeelde had ontvangen antwoordde mr. Stomps, dat de dienaangaande loopende geruchten moeten worden tegengesproken. Tot op dit oogenblik heeft geen der familieleden een in de laatste uren van zün leven geschreven brief van Marinus ontvangen. --- Afkeuring in Engeland. Alle Londensche bladen, die de executie van v.d. Lubbe bespreken, becritiseeren de nazirechtspraak. De „Telegraph" spred-t van een „onverdedigbare executie" van een geestelijk gestoord man. Wegens die geestesstoring geloofden ook vele Duitschers, dat de doodstraf in een andere straf zou worden omgezet. Ware dit geschied, dan zou de reputatie van het nazi-regime er op vooruitgegaan zijn, niet zoo zeer wegens een daad van clementie, als wel van algemeen rechtsbegrip. De „Morning Post" vindt het weerzinwekkende in deze zaak het ter dood brengen van een stakker, die krankzinnig was en bovendien gestraft werd voor een daad, waarop geen doodstraf stond, tenzy alleen bij terugwerkende kracht. De „News-Chronicle" zegt: „De dageraad, die schemerde over het tooneel op de gevangenisbinnenplaats te Leipzig, was een dageraad van schandelük, onedel gedrag voor Duitschland. 'n Versuft, verdierlykt gevangene guillotineeren, die op zn best genomen, maar half bü zü'n verstand is, is een vlek op de Duitsche beschaving". De „Manchester Guardian" noemt het doodvonnis in strijd met de elementaire rechtsbegrippen. Het zou een kleinigheid, en toch een groot iets geweest zyn om clementie te toonen, doch de Duitsche regeering kent geen clementie. Het nageslacht zal er daarom geen hoogen dunk van hebben. --- Nieuwe normen voor Jeugdopvoeding Versterking weerstandsvermogen en verbetering der schoonheidslijn. Uit Home: Ten aanzien van de lichamelyke en gcestelüke opvoeding der Italiaansche jeugd behoorende tot de fascistische jeugdformaties, zün dezer dagen door de bevoegde autoriteiten nieuwe normen gesteld. De lichamelüke opvoeding zal tot doel moeten hebben de versterking van het weerstandsvermogen van het organisme en de verbetering van de aesthetische Iyn der jonge meisjes, doch alle vormen van strydlust of athletiek zullen geweer blü'ven, evenals elke kampioen— schapstendenz, die schadelyk is voor 't vrouwelijk karakter en organisme. Dc jonge meisjes zullen moeten geoefend worden tot het waardig vervullen van haar taak als echtgenoote en moeder, als leidsters van tehuizen voor de opvoeding van de jeugd, en by het verleenen van bijstand aan ouders in geval van ziekte of ongeluk. In de landbouwcentra, waar de jonge meisjes deel uitmaken van de jeugdorganisaties, zullen zü worden opgevoed in liefde tot den bodem dank zij het initiatief van de landbouwkundige instellingen, en in de industrieele centra zullen zü worden opgevoed voor deelneming aan den arbeid. --- WAT ANDEREN ZEGGEN Die berufstandische Idee in Oesterreich Door bemiddeling van het Partüsecretariaat van de R.K. Staatspartü ontvingen wij het volgende verslag: Op Dinsdag 9 Januari j.l. hield Z.Exc. Dr. R. Schmitz, Minister van Sociale Zaken in Oostenrük, een rede over „Die berufstiindische Idee in Qesterreich" voor de Katholieke Sociale Studieclub. Voor deze gelegenheid waren verschillende uitgenoodigde belangstellenden aanwezig. Minister Schmitz begon zyn rede met de opmerking, daf, wanneer heden de naam van Oostenrük wordt vernomen, de wereld een beeld van zwaren strijd om vryheid \oor zich ziet. Een tweede aspect is dat van een land in het hart van Europa, dat door de weeën wordt bezocht die den overgang naar een ijieuwe ordening van het staats- en maatschappijleven plegen te begeleiden. Byna in alle nabuurstaten zijn reeds radicale veranderingen in werking getreden. Hoe zal Oostenrük zich op dit punt ontwikkelen? Als leidende gedachte geldt, gelijk voor de buitenlandsche politiek; de onbuigzame wil, de zelfstandigheid en de zelfbestemming van Oostenryk tot gelding te brengen. Politiek-sociale systemen zün exportartikel. Niet naar het spreekwoord „omnia probate quod bonurn est tenete" kan men een nieuwe ordening voor staat en maatsehappy bereiken, maar alleen de zelfbestemming naar eig*en aard, eigen geschiedenis en naar door natuur en Voorzienigheid bepaalde taak helpt ons den weg te vinden. Zócrdoet Oostenrük het! Spr. wijst op de twee groote redevoeringen van Dolifuss tüdens den Weenschen Katholiekendag. De noodzakelykheid van politieke hervorming by Oostenrijks binnenlandsche politiek, ligt voor de hand. De autoriteit van de staatsleiding moet absoluut verzekerd zyn De nieuwe grondwet zal niet meer gekarakteriseerd worden door het individualisme, maar door een corporatieve ordening. De kern van de hervorming is echter de vernieuwing der maatschappü-ordening, volgens het program van Quadragesimo Anno, welke overigens geen recept is, maar een algemeene Codex voor het maatschappelük.leven. Het Oostenrijksche Katholicisme heeft reeds zeer lang de beteekenis erkend van de „standische" idee, niet als compromis tusschen individualisme en socialisme, maar als organische natuurlijke en harmonische ordening. Spr. herinnert hier aan Lichtenstein (1877), Vogelsang, Schindler, Seipel. De taak is: de ombouw van klassen-maatschap- PÜ in beroeps-standen-maatschappü. Spr. wyst op de funeste invloeden van de klassenstrüdgedachte op staat, maatschappy, cultuur en godsdienst, op volk en gezin. Het begrip klasse is in wezen negatief, wezenlijke eenheid alleen tegenover den tegenstander. Klassenethiek, klassensolidariteit, kan geen draagster zijn eener betere ordening. De christelyke arbeidersorganisaties hebben de groote verdienste, de marxistische infectie tegengewerkt en een christelyke vernieuwing mogelyk gemaakt te hebben. De ellende van den klassenstrijd is in Oostenrijk duidelyk gedemonstreerd, hetgeen spr. met verschillende historische voorbeelden aangeeft. Pariemcniarkmc en democratie zijn juist in Oostenrük daardoor verlamd. Wat is een beroepsstand? Negatief: niet een arbeidsmarktparry. De beroepsstand is de maatschappeyke groep, weke door, in een geyk beroep, gemeenschappelüke functie innerlük verbonden is. Het zeker byzonder karakter ervan is: de autonomie. Een welbegrepen autonomie, door daartoe geestelük bevoegde menschen uitgeoefend, is een waarborg van matiging en begrip van het algemeen belang. De organisatie van den beroepsstand, intern, zal wisselend zün, als de veelvormigheid van het werkely'ke leven. Ook aan minderheden-bascherming moet worden gedacht. Zulke ordening beantwoordt aan den Thomistischen grondregel: ordening is eenheid in weigebouwde veelheid. Daardoor hoeden wy ons voor den klassestrüd zoowel als voor gelijkmakerij of wild centraliseeren. De veelheid in de beroepsstanden beteekent niet zoo maar een getal, maar een opbouw, een organische verbondenheid, waardoor alle deelnemers aan een bepaalde maatschappelyke functie, van hoog tot laag, worden omsloten. De autonomie in eigen sfeer is onderdaan van de Staatsautoriteit. Wanneer in den Staat een op beroepsstanden geordende maatschappü wordt gebowd, zal de Staat zich vanzelf ook kunnen verrijken met nieuw leven en nieuwe vormen voor zyn eigen staatsrechtelüke inrichting. Na deze uiteenzetting der theoretische grondslagen, hesprak Minister Schmitz dc practische uitwerking, welke wordt nagestreefd. Daarbü wees spr. er met nadruk op, dat hü spreekt over Oostenrijk en de daar geldende omstandigheden. Voorop staat de idee der „Ent-proletarisierung", waarvan de kern is: bestrijding van be-zitloosheid en bestaansonzekerheid, door bevordering van bezitsvorming en bevestiging van het economisch bestaan van den arbeider. Daarnaast memoreert spr. Retzbach's woord, de „geistige Ansiedlung" door overwinning van de klassenstrüdleer en inschakeling in een beroepsstandenmaatschappij. Hoe is de toestand thans, in Oostenrijk op dit punt? Spr. behandelt achtereenvolgens, na het eigen karakter van den geestelijken stand tevens te hebben geschetst, de verschillende groepen: de landbouw, de intellectueele groepen, het handwerk (het ambacht) en de industrie. Voor al deze groepen wüst spr. op de punten van aanknooping, welke met het oog op de nieuwe ordening naar beroepsstanden feitelijk aanwezig zyn in 't vaderland. Het meest geldt dit voor den landbouw in zijn vrijwillige „Genossenschafte" onder de leiding \-.\n christelyke mannen samenwerkend in den geest der beroepssianden. De radicale omzetting van de agrarische productie na den oorlog was zonder deze niet mogelyk geweest. Boeren en „Kleinhausler" (landarbeiders met klein erf) werken daarin te zamen. Spr. vermeldt voorts de „Landeskulturrate", die na den oorlog werkelijk publiekrechtelük werden uitgebouwd. Gekozen door de landeigenaren (inclusief de „Kleinhausler") bezitten zü autonomie met recht van belastingheffing, behartigen quaesties van bodemcultuur en landbouw-onderwüs. In christelük bestuurde Bondslanden is er voor gezorgd, dat ook de landarbeiders in deze organen zün vertegenwoordigd, terwül in socialistische provincies dit werd verhinderd, vanwege de klassenstrijd-leer! De landarbeiders moest n daa- met de industrie-arbeiders zich i*i Llasse-orgapen vereenigen. Verdere hervormingen zullen binnen eenige maanden de taak dezer organen verruimen en den provincialen opbouw in hndelijk verband brengen. In de vrije beroepen zyn ook aanknoopingspunten in publiekrechtelijke kamers of soortgelijke instellingen. Hier zyn echter nog veel groote hiaten, die zullen worden overbrugd. Zelfstandigen en de door hen aangestelde medewerkers moeten hier tesamen worden gebracht, waar zü tot heden nog als partüen ma* elkander handelen. Wat het ambacht betreft, zün meesters en knechts thans in verplichte „Berufsgenossenschaften" tesamen gebracht, maar afzonderlijk naast elkaar voor meesters en knechts. In socialistische handen gekomen, hebben de knechtsorganisaties zich beperkt tot maatregelen voor eigen voorzorg. De meesters zyn met industrieelen in „Handelskammer" georganiseerd, de knechts met de andere arbeiders in „Arbeiterkammer". Volkomen dus het beeld van de klassen-maatschappy. Dit moet noodzakelijk worden hervormd in verticale richting. In de industrie is de klasse-gedachte, «ooals in büna alle landen, overheerschend uitgangspunt van organisatie, versterkt door het onpersoonlüke vennootschapswezen. Op dit terrein ondervindt de corporatieve opbouw de grootste moeilijkheden, maar tevens is die daar juist het meest noodig. Toch zyn ook daar eenige aanknoapingspunten voor dien opbouw aanwezig, en wel de samenwerking in sociale ambtelyke organen (voor werkloosheidszorg, arbeidsbemiddeling, verzekeringsorganen e.d.) en in collectieve contracten. Vooral dit laatste is een uitgangspunt van belang. Verder bespreekt Minister Schmitz de twee slagwoorden ..bedrijfsdemocratie" en „Werkgemeinschaft". Het eerste is zuiver socialistisch gedacht, en-wijst spr. af.- De Oostenrijksche ondernemingsraden zün zuiver partü-politieke instellingen geworden. Wat het tweede betreft, bedoeld wordt ermede: de fabriekscommissie. Als uitdrukking van de gedachte dat de nieuwe ordening een zuivere arbeiders-kwestie zou zün, is zij eenzijdig. Tenslotte behandelt spr. nog de twee vragen: het verband tusschen de corporatieve hervorming en het staatsbestel en voort de vraag: wat zal de positie zijn der vakvereenigingen in de nieuwe ordening? Ten aanzien der eerste vraag wyst spr. er op, dat de Staat de hervorming moet doorzetten, maar dat de Staat daarna zich op eigen werkterrein moet terug trekken. Niet dus dat de beroepsstanden onzelfstandige organen van den Staat worden, dan zou er niet wezenlyks veranderen. Neen, volledig autonoom leven voor' de beroepsstanden. Maar de souvereine Staat heeft den plicht van toezien en het recht van leiding en interventie, zy het secundair en subsidiair, in het algemeen belang. Wat aangaat de vakvereenigingcn, deze zullen allereerst moeten meehelpen dc nieuwe ordening verwezenlükcn. Ook in de corporatieve maatschappy eullen er verschillen en tegenstellingen blüven tusschen arbeiders en werkgevers en deze zullen hun weerslag vinden in zekere groepeering. De uiterlü'ke vorm der vakvereenigingen zal zich aanpassen evenzoo als dit in den loop der geschiedenis reeds meer is geschied. Hoe dit alles zal moeten geschieden is niet vooruit nauwkeurig te omschrüven of te bepalen. Het zware werk der nieuwe ordening is niet alleen een zaak van nieuwe vormen. Slechts van den geest die hen moet vervullen, den geest der sociale gerechtigheid, komt leven en kracht. Misschien zullen er offers gevraagd worden van liefgeworden gedachten, gevoelens en instellingen, maar in edelen offerzin moeten wij allen medewerken. Het individualisme hee-ft zich zelf overleefd, het socialisme loopt vast op de innerlijke onmogelykheden van de klassen-maatschappü. De corporatieve icree echter, past geheel in de schoone harmonie der christelijke wereldbeschouwing. --- Praag en de H. Stoel Het conflict nog steeds niet bijgelegd. Zooals bekend is de vroegere nuntius te Praag mgr. Ciriaci, die indertüd naar Rome was ontboden, om inlichtingen te verstrekken omtrent het geschil tusschen de Tsjecho-Slowaaksche regeering en den H. Stoel, dezer dagen benoemd tot nuntius te Lissabon. Sommige buitenlandsche bladen meenden hierin een aanwüzing te mogen zien, dat het conflict tusschen Tsjecho-Slowakije en den H. Stoel thans is by'gelcgd. Naar de Romeinsche correspondent van de „Koelnischc Zeitung" echter uit officieele kerkelüke kringen verneemt, beteekent de benoeming van mgr. Ciriaci tot nuntius te Lissabon geenszins een zwichten van het Vaticaan voor de van bepaalde Tsjecho-Slowaaksche zijde op den vertegenwoordiger van den H. Stoel gerichte aanvallen. Het beste bewys hiervoor is, dat geen opvolger voor mgr. Ciriaci te Praag benoemd is. --- Geen hervatting betrekkingen met Vaticaan Uit Madrid wordt gemeld: Het door het dagblad „El Sol" verspreide bericht betreffende de benoeming van den minister van buitenlandsche zaken Pita Romero tot Spaansch ambassadeur bij het Vaticaan is niet bevestigd. Volgens een recente mededeeling van het ministerie van buitenlandsche zaken is men voorloopig niet voornemens over te gaan tot wyzigen van de betrekkingen van Spanje en het Vaticaan. --- Ernstige incidenten Twee dooden Uit Weenen wordt gemeld: Volgens een tegen middernacht Woensdag gepubliceerd officieel communiqué is het tengevolge van een van nationaal-socialistische zijde gegeven instructie tot, deels ernstige, incidenten gekomen van den kant van de leden van verscheidene werkkampen van de Vereenigingen Oostenrykschen Arbeidsdienst en van Studenten arbeidsdienst. Tot byzonder ernstige incidenten is het gekomen in Klagenfurt, waar 70 tot 80 personen uit het kamp Hollenburg voor het gebouw van de drukkery van het Christelyk Sociale „Kaerntener Tagebl." betoogingen hebben gehouden. Verscheidene vensterruiten zyn ingeslagen en een bom is geworpen op de binnenplaats van het gebouw. De demonstranten hebben een voor het gebouw staand lid van de hulp politie aangevallen, waarop deze uit noodweer drie schoten heeft gelost, waardoor twee demonstranten gedood en een derde gewond werden. Tal van demonstranten zyn gearresteerd. --- De tocht van den „Postjager” De „Postjager" schynt den laatsten dag de schade nog eens extra te hebben willen inhalen, want uit Marseille vertrokken om 8.23 uur, stond het vliegtuig na een vlucht met een gemiddelde snelheid van 300 K.M. Donderdag om 11.40 uur stil op het vliegveld te Schiphol. Ondanks het minder geschikte uur was hier de belangstelling toch vry groot en waren zeer velen aanwezig om de bemanning, bestaande uit de heeren luit. Asjes, Geysendorffer en Van Straten hartehjk te verwelkomen in het vaderland. Er zün tal van personen aan het woord geweest. Dan was het woord aan luitenant Asjes, die hartelijk dank zegde voor de niet verwachte, hartelyke ontvangst. Helaas is deze tocht niet zoo verloopen *vs aanvankelük was gedacht en is van de vele goe- ; de wenschen niet veel tot uiting gekomen. Bij dezen tocht is het opgevallen, dat de Neder- i landsche aviatiek in zoon hoog aanzien staat in , de wereld. Spr. brengt daarvoor dank aan de organisatie van de K.L.M. en de zuster-organisatie in Erfgeland. Hartelyk begroet trad hierop Geysendorffer voor de microfoon. Veel wist hjj niet te zeggen, zoo begon hy. „We zyn een beetje ongelukkig geweest, pech gehad, doch het goede voorbeeld van de „Pelikaan" heeft ook ons aangespoord". Dan is het even stil. „Daar,sta ik nu " zegt „Geys", dat is de naam, waaronder hij te Schiphol bekend is. Ook hy zegt dank voor de onverwachte har* j telyke ontvangst. Er is op dezen tocht veel studiemateriaal verzameld. Geysendorffer hoopt, dat dit *eyn nut zal hebben. Als derde vertelt van Straten njg, dat re een prettige reis hebben gehad. Wel een be«lje pech en tegenspoed, maar overigens gaat het toch best en is er nog wel iets van terechtgekomen. Hiermede was dc officieele huldiging ten einde. Omstuwd door bewonderaars en vrienden en toegejuicht door de menigte, die zich achter het hek hadden verzameld, begaven de drie vliegers, vergezeld door hun echtgenooten, verloofde en verdere familieleden, zich naar de douanekamer van het stationsgebouw, waar de eerewyn werd rondgediend. De drie vliegers hadden heel wat hartelük toegestoken handen te schudden. ïn het stationsgebouw trachtte de pers de leden van de bemanning aan 't praten te krijgen. Asjes liet zich nog niet benaderen en Geys Jiet niet veel los, het mooiste oogenblik was het vertrek geweest. „Maar uitstekende snelheden hebben wy gemaakt", „Ga eens na: Marseille—Arasterdam in drie uur en vier minuten. Dat beteekent een gemiddelde snelheid van 330 tot 340 K.M. per uur en Woensdag Cairo—Marseille in namelyk 10 uur, ondanks het feit, dat we boven de Middellandsche Zee slecht weer kregen. We hebben veel pech gehad, vooral de terugkeer onmiddellijk na het vertrek uit Indië, heeft ons leelyk gedupeerd. Dhr. A. Bronsing, voorzitter van het Studiecomité Snelpost Nederland-Indië heeft nog eenige mededeelingen gedaan. De volgende week, zoo zeide ons de heer Bronsing zullen wy met de vliegers vergaderen en de resultaten van de vlucht vaststellen. Daaruit trekken wy dan onze conclusie voor de toekomst. Plannen hebben wy nog niet. Wy zyn heel blij en dankbaar, dat de „Postjager" behouden is teruggekeerd en dit köstb-.rc instrument weer veilig en wel op vaderlandschen bodem staat. De overname van de machine van de Panderfabrieken staat nog niet vast. Ook hierover zal nader worden beslist. Niettemin mogen wü wyzen op het belangrykc feit, dat de uitreis naar Indië in 46 vlieguren en de thuisreis naar Holland in 51 vlieguren werd afgelegd, een prestatie nog nooit door eenig vliegtuig op deze route geleverd. Blyft de bemanning ter beschikking voor nieuwe vluchten van „de Postjager"? Neen, Geysendorffer gaat terug naar de K.L.M., evenals Van Straten, terwyl Asjes zü'n oude functie als instructeur by de Nationale Luchtvaart School weer zal innemen. De gemaakte tijden. Zaterdag Afstand Vliegtyd Batavia—Alorstar 1575 km 6 u. 10 Alorstar—Rangoon 1480 km 4 u. 55 3055 km 11 u. 5 Zondag Rangoon—Calcutta 1078 km 4 u. 4 Maandag Calcutta—Allahabad 750 km 2 u. 37 Allahabad—Karatsji 1460 km. 5 u. 23 2210 km. 8 u. Dinsdag Karatsji—Basra 2250 km. 8 u. 50 Basra—Cairo 1600 km. 6u. 7 3850 km. 14 u. 37. Woensdag Cairo—Athene 1280 km. 4 u. SZ Athene—-Marseille TT6O km. 6 u. 26 3040 km. 11 u. 18 Donderdag Marseille—Amsterdam 1040 km. 3u. 16 De vervoerde post van den „Postjager". Het totaalgewicht van het aantal poststukken, aangevoerd door den „Postjager" bedroeg 247 kilogram. --- Hervorming der Fransche politie Minister-president Chautemps heeft Maandag in de kabinetszitting aangekondigd dat hü, op grond van de ervaringen van den laatsten tüd, plannen heeft tot reorganisatie van de Fransche politie. Naar verluidt, zal de Parüsche politieprefeetuur gevoegd worden bü de onder het ministerie van binnenlandsche zaken bestaande veiligheidspolitie. Tot nog toe was de politie-prefectuur belast met de veiligheid van Parus en het opsporen en vervolgen van misdadigers, terwijl de veiligheidspolitie belast was met den veiligheidsdienst in geheel Frankryk, uitgezonderd Parijs. Wanneer, zooals in het geval Stavisky, een misdaad beide gebieden betrof, ontstond dikwüls een soort concurrentie tusschen de politieprefectuur en de veiligheidspolitie, waardoor het onderzoek vaak berooeilükt werd in plaats van bevorderd. Chautemps wil daarom den geheelen veiligheidsdienst vereenigen in handen van de autoriteiten der veiligheidspolitie en deze geheel slcllen onder het ministerie van binnenlanosche zaken. Het schijnt nog niet vast te staan, wie aan het hoofd dezer nieuwe politie-organisatle ral komea te slaan. ---