PASCHEN! CHRISTUS IS VERREZEN. Wy moeten Sint Paulus hooren spreken over den verrezen Christus. Sedert hy het leven in Christus gevonden had, scheen hem ieder leven, dat niet voor Christus en met Christus ■was, nietig. We zien hem van alles afstand doen: hy wandelt rond over de aarde: hu' vaart over de zeeën, hy lydt honger en dorst, hy "waagt zich in doodsgevaar. Bij hem werd alles, al zijn doen en laten beheerscht door deze gedachte: „Is Christus niet verrezen, dan is onze Prediking ijdel en ijdel ook uw geloof... Maar ■we weten dat Christus als eersteling der ontslapenen van de dooden is opgestaan. En zooals wij allen in Adam zullen sterven, zoo zullen allen in Christus leven: ieder volgens zyn beurt, Christus als eersteling, vervolgens die tot Christus behooren. Ja, Sint Paulus was het zich helder bewust dat een leven van ontbering niet gevergd kon worden wanneer Christus niet verrezen was. „Staan de dooden niet op, laat ons dan ften en drinken want morgen zijn we dood." Maar neen Christus is verrezen zooals Hij zelf gezegd heeft. Nu kent Sint Paulus geen onrust of vertwijfeling meer. En er was iets in hem opgekomen machtiger dan al het andere, verhevener dan vreugde of droefheid, dan aardsch leven of sterven. AI behield hü nog zoon gevoelig hart, al trok hy zich het lot der armen nog zoo zeer aan, al schreed hü nog met zoon open blik door een wereld vol jam mer, slavernij en vertwijfeling, hü stond zelf recht op; hy spreek zelf woorden van bemoediging, hij wandelde zelf voort in een zon, die heel zijn leven verguldde. Hij doorkruist de landen de«,r -wereld met hun smarten en zorgen met hun oorlogen en revoluties steeds als over v!n u/ £Ïeel blonden in de heerlijkheid jan het Ryk, dat niet van deze wereld is er vat toch wonderbaar lichtend is en zaligheid brengend aan allen die in haar midden staan. Een zegefeest in dit Ruk is PaSchen. tus no 1 w miin Verlosser leeft. Noch Pila- Rome Tiero(les, noch de Phariseeën, noch njeti n Jeruzalem hebben hem kunnen ververrez " *n het graf kunnen houden- HiJ is m , n' Hij heeft het geheim van een nieuwe n; 'n hem getoond. En dit is zulk een ent, dat zij een groote verandering gebracht eert over de geheele wereld. Neem al uw lyen te samen, dit zinkt tot geheel in het niet deze nieuwe groote Verlossingsmacht? zijt ziek, maar stelt gij Uw hoop dan niet °P dit verheerlijkt lichaam? Gij zijt arm, maar 'St er dan niet voortdurend een rijkdom van tiods geluk voor U? Gij bezit eene woning ™aar spreekt hij niet van de woningen die Hy U bereid heeft? Uwe zaak ging ten gronde, maar heeft Hij geen schatten voor u, die noch' door roest noch door mot verteerd worden? Gij zijt innerlijk zoo ongelukkig, zoo verschrikkelyk ongelukkig, maar brandt hier niet een Liefde, die er naar verlangt te lijden? Gij kleine mensch! Gy verlangt den schralen troost, «al-het morgen wel beter zal gaan in de poli»ek, niet uw zaken, met uwe ziekte, met de zware tijden en gij vergeet daarbij dat er nog en heel andere troost is uit het Evangelie van o-en Verrezene! Het hebt strijdt met de duisternis. Het Ryk wereld schijnt zich tegenwoordig alle moei- Rük 8eifeU- °m iGdere gedachte aan het andere te v. in ''J'l6ll van ongeluk en tegenspoed door fci kken door P"kkeling en verlokking, °r kleur en muziek,- door carnaval en dans. **"• diplomatie, die zonder God werkt, een Wetenschap die zijn naam verzwijgt, een kunst die niets meer afweet van de geheimen des Hemels, een pers, die niet meer over God schrijft en zelfs tegen Hem is, zij helpen er allen aan mee om een graf te delven voor Christus en de Zünen. Maar laat ze delven! Wanneer de Paaschklokken luiden dan treden toch de vrome geloovigen naar voren! Dan verrijst Christus toch voor hen uit het Graf. En al wordt hun zelfs den steen van het ten ondergaande Europa op de ontstelde gemoederen gewenteld, zy weten toch dat Christus leeft, en eenmaal gestori*n niet meer sterft. In de Westfaalsche stad Minden bestaat dt Bewoonte dat op Goeden Vrijdag ieder uur een man beladen met een kruis naar een kapel gaat a'e een uur verder gelegen is. Simon van Cyde e ondersteunt hen daarbij, en zoo trekken e ITlannen uit ieder uur een ander paar. Dag "acnt, tot den morgen van den Paaschdag en -Fe an echter vormen zij een processie Be\voord\het een heer,Ükc feestjubel. Heerlijke \y..°nte! Het leven is een kruisweg. OpwaJ m°eten ons kruis draSell--- Steeds bergvv-eerh Het ecne na het andc^e Altüd krui iL°Ude en ook telkens weer een nieuw W. er is een verschil van wie ik het t "ccm' °' ««* is het kruis der wereld.. haat S Z ?? iVl°ek- het k™<« den met\Jl Ct krUIS van Cn"stns, dat ik meMiefdc aanneem, onder dankzegging draag "' triomph eenmaal nederles/. g' Straiendc Paascbzon, doordringt met Uw uit, onze duisternis, en werp Uw stralen on et kruis van ons leven, opdat het worde fr *n»s van Christus, den Vcrrezene! --- Wij blijven ons rechtmatig deel eisenen Is dat nu ernstige, zakelijke journalistiek, vragen we ons onwillekeurig af, wanneer we zelfs de „N. Rott. Crl." het volgende zien schrijven: „Doch in plaats van een nieuw cultuurinstituut, zooals de radio dan toch inderdaad wezen kan, werd zij in Nederland de prooi van politieke en kerkelijke hartstochten. En zoo wordt de luisteraar dag aan dag getracteerd op roomsche en neutrale lunchmuziek, op orthodox-protestantschc en socialistische concerten, op rechtsche en algemeene taallessen, enz." 't Is waar deze kinderachtigheden werden neergepend door een redacteur, die bijschriften leveren moet bij de prentjes, die de „N. R. Ct." dagelijks uitgeeft, maar we mogen toch aannemen, dat deze zich wèl wachten zou dergelnke flauwigheidjes te publiceeren, indien hij vreezen moest van zijn hoofdredacteur of van zijn afdeelingschef een uitbrander te krhgen. Herinneren we ons dan, dat de redactie van de „N. R. Ct." een tn'd geleden geregeld te velde trok tegen wat ze, wel erg onjuist, het „sectarisme in den aether" noemde, op welke onjuistheid we niet nalieten te wijzen, dan komt het vermoeden op, dat de auteur van boven geciteerde dwaasheden zich heel veilig voelen zal en veeleer een goedkeurend knikje en een Instemmend glimlachje van zijn superieuren verwachten durft. Dat beginsel tegenover beginsel verdedigd wordt, levensovertuiging tegenover ander inzicht wordt gesteld is natuurlijk en beiderzijds plicht. Maar 't is oneerlijk bet voor te stellen, als zou de tegenstelling der ideeën tot uiting komen in concert of opvoedende en cultureelontwikkelende muziek. Het verwondert ons daarom ook niet, dat de „N. R. Ct." wèl haar grapjes richt tegen de V.A.R.A. eenerzijds en den K.R.0., de N.C.R.V., tegen den zoogenaamden rechlschen zender van Huizen anderzijds; en den, noch door de eerste, noch by de tweede groep behoorenden, V.P.R.O. ongemoeid laat. Deze laatste omroep staat principieel immers te dicht bij den religieusen A.V.R.O. om van dezen eenigen hinder te kunnen duchten. De strijdwijze van de „N. R. Ct." wordt door die onbenulligheidjes van „roomscbe lunchmuziek" verlaagd tot het peil, waarop b.v. de strijders van den A.V.R.0., de gewichtig-doende heer W. Vogt en de moppige mijnheer Clingc Doorenbosch in hun laatste St. Nicolaas-uitzending afzakten, toen zelfs de eerste al zyn statigheid en zijn gefingeerde neutraliteit vergeten was, om zijn goedkoopen, gecsteloozen spot te luchten tegen de „haringsla" van Huizen. Welk een gemis aan werkelijkheidszin en welk een aanmatigende zelfoverschatting spreekt er uit de boute bewering, dat de radio alleen dan een „nieuw cultuurinstiluut" zyn kan, als iedere levensovertuiging op godsdienstigen grondslag geweerd wordt!! We h'ebbcn indertijd de wcnschelijkheid van samenwerking en derhalve van tijd- en geldbesparing geopperd, door ernstige overweging der mogelijkheid, of een goed deel van de muzikale uitzendingen niet gezamenlijk kon geschieden. Het bestuur van den K.R.O. beantwoordde dc vraag beslist ontkennend. Van de objectieve onmogelijkheid dezer zeer beperkte samenwerking »jn we nóg niet overtuigd. Maar wél is de neiging tot zulk een tegemoetkomende houding zwakker in ons geworden, sinds wy week na week sindsdien ervaren moesten, hoe ver de eigenbaat van den nietneutralen A.V.R.O. gaat; niet tegenover de omroepvereenigingen van confessioneclcn huize alleen, maar ook tegenover de V.A.R.A. tegenover welke wij wel niet van principieele sympathie zullen verdacht worden. En telkens wanneer wy de erger dan kinderachtige dwaasheidjes te lezen of te hooren krijgen, waarmede de z.g. reebtsche uitzendi>gen worden bestookt en, naar de A.V.R.0.- -hceren meenen, ook worden bestreden, wordt ons duidelijker, dat het bestuur van onzen K.R.0., door ryper ervaring blijkbaar geleerd, tóch gelyk zal krijgen in zyn bewering, dat er van eenige samenwerking, hoe beperkt ook, niets komen kan, omdat de A.VJt.O. zich als de alleen rechthebbende beschouwt en het, wel erg consequent, maar in even sterke mate onlogisch van de daken verkondigt, dat iedere andere levensuiting dan de neutrale, die nimmer neutraal is, recht van bestaan mist in den aether. Dat derlftlve de A.V.R.O. alleen zyn eigen zender hebben moet en als de andere omroepvereenigingen nederig om samenwerking zouden vragen, alweer de A.V.R.O. alleen de wetten stellen kan. Zakelijke gedachtenwisseling over de beginselen die ons van den quasi-neutralen omroep scheiden, onoverbrugbaar scheiden, is nu eenmaal niet te vermijden en heeft voor de verheldering der ideeën ook haar waarde. Maar eene bestrijding als waarvan de ijveraars der quasi-neutraliteit meenen zich Ie mogen bedienen tegenover hen, die óók de radio willen dienstbaar maken voor hunne zaak, de zaak niet van de „kerkelijke hartstochten" zooals de „N. R. Ct." neuswijs en geringschattend zich uitdrukt, maar de zaak van hun innigste' overtuiging, hun zieleimpulsen en van hun zedclyken plicht, zulk een bestrijding kan ten leste geen ander gevolg hebben dan dat de verdedigers van den confessioneelen omroep te zamen gedreven worden in hun verzet tegen den quasi-neutralen omroep, dien een groep sectarische drijvers aan het geheele Nederlandsche volk wil opdringen. En wanneer de Radioraad nu eens niet mocht advisceren in den geest dier agitatoren, wee dan dien Raad! Daar zijn er echter onder dezen Raad ook, wien de neutraliteit een gruwel is. En anderen, die een „stabielen toestand" van den Nederlandschen omroep zeer juist daar zoeken waar deze alleen te vinden is: in een billijke evenredigheid der leidende denkbeelden, die in dal Nederlandsche volk leven. --- 1 O* ' Indien cc b j>iu»t tot de aanschaffing van Linoleum Krommenie, dan doet ge een gelukkige koop. 100 verschillende dessins verzekeren U een enorme keuze, zoodat ge zeker een ontwerp zult vinden dat prachtig in Uw kamer part. Linoleum Krommenie i» bovendien uiterst gemakkelijk te onderhouden; even wrijven met was, en het glanst weer als nieuw. LINOLEUM KROMMENIE Verkrijgbaar bij: STOFFELS' miizuiii BRUNSSUM SPEKHOLZERHEIDE LUTTERADE Complete teMmn • 60 Hamers --- ■""W■■■■^»■H■~M—■————o——_—_—•——E___■__i_ ALLEEN MAATKLEEDING zit gemakkelijk Laat dus Uw costuum vervaardigen bij J. H. LINSKENS Kleeding naar Maat voor Dames en Heeren Akerstraat 38 Heerlen Telefoon 249 --- R.K. Rond v. Overheidspersoneel Naar de Volkskrant verneemt, zal er binnen niet langen tijd een levensbeschrijving het licht zien van Sint Paulus van het H. Kruis, patroon van den Katholieken Bond van Overheidspersoneel. Pater Bonifacius van het Passionistenklooster te Haastrecht is de auteur. Het moet in 't voornemen liggen in het boek op te nemen „een aanhangsel", waarin een en ander wordt verteld over genoemden vakbond, zyn groei en werk; dus wel een heel moderne uitgave. --- Het Huwelijk in Rusland In één jaar op 14.000 huwelijken 10.000 ontbonden. In het voormalige Petersburg werden in 1928 14.000 huwelijken gesloten. Intusschen werden er 10.000 weer wettelijk ontbonden. Het klinkt ongelooflijk, maar het is droeve werkelijkheid. Gevolg van de opvatting waarop het huwelijk beschouwd wordt als een bloote formaliteit. — Om een huwelijk wettelijk te ontbinden, is het in Rusland, zooals men weet, slechts noodig, dat een van beide partijen den wensch daartoe uit. Op het platteland neemt men het echter serieuzer op. Vooral dan, indien het huwelijk ook nog door een pope is" ingezegend --- Het Te Deum van Rome en Nederland Dit is de titel van de redevoering, die de heer Alph. Laudy Woensdag 17 April te Utrecht zal houden in tegenwoordigheid van Z. Excellentie den pauselijken Internuntius, van het Nederlandsch Episcopaat, van talrijke, zoo wereldlijke als geestelijke waardigheidsbekleders. Katholiek Nederland komt daar zijn vreugde uiten over de oplossing van de Romeinsche kwestie en zijn hulde betuigen aan den grooten Paus, die de oplossing bracht, zooals het vroeger zijn hulde en aanhankelijkheid betoonde aan de Pausen, die door hun duldzaamheid en standvastigheid tte oplossing hebben voorbereid; Een viertal oud-zouaven gaven aan de uitnoodiging van het hoofdbestuur gehoor, om de vergadering met hun aanwezigheid op te luisteren. Na de redevoering zal het Te Deum van den grooten Nederlandschen componist Alph. Diepenbrock op andere wijze de gevoelens vertolken. De uitvoering staat onder de beproefde leiding van den heer Job. Winnubst, de beleiding is toevertrouwd aan het Utrechtsch Stedelijk Orkest, tweehonderd dames en heeren van het Utrechtsch R.K. Koorcomité vormen het koor, als solisten zullen optreden de dames Jo Yzer-Vincent, sopraan, S. Luger-Beuge art en de heeren Louis van Tulder, tenor, J. Dekker, bas. Reeds zyn honderden toegangsbewijzen aangevraagd door de leden van den Nederlandschen Katholiekendag. Vanaf 1 April zijn voor niet-leden kaarten te verkrijgen tegen betaling van ƒ 1.50 voor plaatsen in de zaal en één gulden voor plaatsen op het balcon. Met den verkoop der kaarten en het reserveeren van plaatsen heeft zich welwillend belast de firma Wed. J. R. van Rossum, Utrecht, Korte Minderbroederstraat 3. Men wende zich uitsluitend aan dit adres. De vergadering wordt gehouden in de groote zaal van Tivoli; zy begint om half twee en is tegen vier uur geëindigd. --- Doodelijke ongelukken Door een drijfriem gegrepen. Gisterenmorgen ongeveer 8 uur is op de Veenendaalsche stoomspinnerij en -weverij een ernstig ongeluk gebeurd. Men was aldaar bezig met het omleggen van een drijfriem, waarbi' Neeltje Burken hulp verleende. Op een gegeven oogenblik schoot de riem er aan den eenen kant af, waardoor deze aan de andere zyde omhooggestoken werd. Ongelukigerwyze hield N. v. B. de riem krampachtig vast, waarbij zy mede omhoog getroken werd met het noodlottig gevolg dat zy met haar voorhoofd met kracht tegen een as geslingerd werd. Haar voorhoofd werd daardoor geheel ingedrukt. Zi. was op slag dood. De ongelukige was ongehuwd en ongeveer 35 jaar. Het lijk is per brancard naar het gasthuis vervoerd. --- Onder een wipkar gedood. De bejaarde arbeider Ten Herge te Zuidbroek had het ongeluk onder een wiel van een wipkar te geraken. Inwendig zwaar gekneusd is hy denzelfden dag aan de gevolgen overleden. --- Voorzichtig met vuur GEVAAR VOOR BOSCH- EN HEIDEBRANDEN GROOTER DAN OOIT. De directie van de Nederlandsche Heidemaatschappy verzoekt ons met het oog op de groote droogte in bosch en hei, een waarschuwend woord te richten tot toeristen, fietsers, automobilisten, wandelaars en al degenen, die in het bosch en op de heide komen, om vooral voorzichtig te zijn met hei gebruik van vuur. Tengevolge van de strenge vorst en de daarop gevolgde droogte is het gevaar voor bosch- en heidebrand grooter dan ooit. Het achteloos wegwerpen van sigaret, sigaar of lucifer, het uitkloppen van een pijp, het aanleggen van vuurtjes, zijn alle bedreigingen van boschbezit en natuurschoon. Wanneer men tabaksrestanten wegwerpt, doe men dat steeds in het zand en doove het vuurmet den voet. Men ga vooral niet verder, alvorens zich overtuigd te hebben dat geen vuurresten meer achter zijn gebleven. Uit de statistieken blijkt, dat de oorzaken van het ontstaan van bosch- en heidebranden in verreweg de meeste gevallen bij het uitgaande publiek moet worden gezocht. Het groot aantal branden op Zon- en Feestdagen bevestigt zulks. Vooral het rooken is gevaarlijk om van vuurtje stoken niet te spreken. Het publiek heeft vaak de neiging om by het begin van een brand te vluchten; dit is zeer noodlottig. Juist in het begin kan een brand soms door enkele personen worden gebluscht. Wacht men te lang, dan is de brand dusdanig in omvang toegenomen, dat voor het blusschen veel krachten noodig zyn. Naast het verzoek op heidevelden en in bosschen voorzichtig te zijn met vuur, herinneren wy aan de bekende spreuk: „Laat niet als dank voor het aangenaam verpoozen, Den eigenaar van het bosch de schillen en de doozen." Het behoud van ons natuurschoon is een algemeen belang en wy doen een beroep op het publiek het natuurschoon te ontzien, door geen houtgewas of struiken te vernielen, banden, afrasteringen enz. niet te beschadigen, en zich algemeen te houden aan de zoo juist genoemde spreuk. --- Wederom een belangrijke uitbreiding van ons blad Van al de dingen, welke de menschen in zoo groote hoeveelheid omgeven, is er geen dat meer invloed heeft dan de krant. De krant van vandaag is een samengestelde en belangrijke factor in de samenleving, en derhalve onmisbaar geworden. Haar functie is niet langer uitsluitend het verzamelen van nieuws; zij vertolkt niet alleen de gedachten en ideeën van een groote groep menschen, maar maakt die vaak. Als men de kranten van de laatste tien jaren naslaat, constateert men een langzame maar belangrijke verandering van hun inhoud. Men is begonnen met veel foto's te plaatsen en allerhande rubrieken op te nemen, die „elck wat wils" bieden. Hierdoor werd de belangstelling voor den cultuurfactor „krant" veel grooter en breidde ook de gewoonte om een krant te lezen zich onder alle klassen der bevolking sterk uit. Dat wij niet achterblijven hebben wij eenige weken geleden bewezen, door onze ongelukken-verzekering belangrijk te verhoogen, zóó zelfs dat wy nu hiermede aan de spits staan. Thans hebben wij besloten om in ons blad buiten de andere rubrieken nog meer rubrieken op te nemen, zooals een mode-rubriek, een vrouwenkroniek, een jcugdrubriek, en een schaakrubriek. Dit alles gaat natuurlijk ten koste van riieer papier, tijd en moeite, want wfl zullen nu voortaan geregeld dagelijks met TWEE BLADEN verschijnen. Wij weten zeker, dat dit door al onze abonnés met groote ingenomenheid zal worden begroet en twy'felen er niet aan of onze lezers zullen met nog meer ijver anderen, die wij nog niet als lezer hebben, aansporen, zich eveneens op ons blad te abonneeren. Dat èn verzekering èn de uitbreiding van ons blad duizenden guldens gaat kosten, behoeft natuurlyk geen betoog, doch dat hebben wij er gaarne voor over, maar wy kunnen in de prijzen van de week-, maand- en kwartaalabonnementen nu geen verschil meer gaan maken. Reeds menigmaal werd ons terecht gevraagd, waarom een week- en maand-abonné goedkooper kon lezen dan een kwartaal-abonné terwijl het toch andersom moest zijn? Voor den buitenstaander was dit ook moeilyk te begrijpen doch voor den insider was het zeer logisch. Wy hebben gemeend aan dien toestand thans een einde te moeten maken en wel met ingang van a.s. Maandag 1 April. --- Vanaf dien dag zullen de week-abonnementen ƒ non de maand-abonnementen . non gaan kosten, terwijl de kwartaalabonnementen van het dagblad ƒ 2.65 en die van ons anderdaagsche blad „Nieuwe Limburger Koerier" op ƒ 1.55 komen! ,i 3'j sy"5y" hiermede niets duurder geworden oen f» blalfrtèn Ïp» 1 ,rt ,3ar/n bovenstaande prijzen 1 „iVpnA ta\en'- dodl door onze hoogere ongehjkenverzekering zyn wij eigenlijk nog goed- WU zetten thans met verdubbelden ijver onze werkzaamheden voort om de belangstelling voor den cultuurfaclor „krant" nog grooter te maken, tot heil van-ons gewest, zyne bevolking en zijn religie. DE DIRECTIE. --- Nederland en Oostenrijk Aan den minister van Buitenlandsche Zaken heeft de onderteekening plaats gehad van een handels- en scheepvaartverdrag tusschen cNderland en Oostenrijk, Het verdrag, dat voor Nederland en Oostenrijk. Het verdrag, dat voor nister van buitenlandsche zaken en voor Oostenrijk door den Oostenrykschen gezant te 's-Gravenbagc houdt in de definitieve regeling der handels- en scheepvaarthetrekkingen op den voet van de wederzijdsche behandeling als meestbegunstigde natie. Waar dit mogelijk was, is tevens de gelijkstelling der wederzijdsche onderdanen voor de uiloefening van handel, nijverheid en scheepvaartvastgelegd. Het verdrag, dat in werking zal treden drie maanden na de uitwisseling van de ratificatie-oorkonden, heeft een geldigheidsduur van één jaar, met stilzwijgende verlenging telkens voor een jaar, zoolang het niet drie maanden tevoren is opgezegd. --- Droeve statistiek Na een periode van griep. Men meldt uit Londen, dat de statistieken over de sterfte gedurende het loopende jaar tot 23 Maart wyzen op de gruwelijke vernietiging, door griep en longaandoenigen tijdens de jongste koudeperiode aangericht. Het totale sterftecijfer in de groote centra van Engeland en Wales bedroeg gedurende de eerste twaalf weken in 1929 104.576 personen tegen 64.182 in dezelfde periode van 1!)28. ---