M.S.S.-cachets tt géén geneesmiddel \\ /&£%& een middel voor \\ inwendige zuivering {{ --- DE ABONNE'S VAM DIT BLAD tusschen 18 en 65 jaar zijn volgens onze Verzekeringsvocrwaarden tegen ongevallen verzekerd voor de volgende bedragen: {*-,-. , »««-a hii «wer.iiöen (in be i flfift by vtrlies van „ft ft bij verlies Sft ft oij verliesvan Ift ft bij verlies van • Aft Bij verlies van f il* bij verlies van ff ft bij verlies van |f* bij verlies van 'Jllfifl h Ififlfi oenbij ondergrondse". *■{ een hand, f M 'van fR il <* leden var' f.l 3 leden van cc, f 7[j . een lid fIH een lid van f | . 2 leden van een tHm 'n lid van eiken CU I." sVhfkSiiiri I DUU. mMnon-reval f 300.-) I üüü. voet ol oor I UU, een duim I UU. n wljivinge. I UU. .nderen vinge. | Lüi van een duim I IU. een wijsvinger I lU. anderen v.nger !Ü. anderen vrnger i. „.Hurende minsten» één «reek oetaleno abonné ilin - Polis -etiee' VE7 verstrekt te worden - ledere aangifte MOET binnen ORIEMAAI 24 UUR na he.t ongeval geschieden Deze verzekering is geldig oor hen. .ie g-»»»- « ■» lIMIIMMBIT' Il TS""ïf*r*« "■ 11 —■ I ■ . —————— *—.~..J-———^————^—^— --- HET BEGINSELPROGRAM DER S.D.A.P. HET IS NOG STEEDS GELDIG CONGRES-RESOLUTIES GEEN BEGINSELWIJZIGINGEN *# Van Mr. M. van der Goes van Naters ontvingen wij het volgend schrijven: Het spijl mij, dat in hel nummer van 15 Januari j.l. de Hoofd-redacteur van dit Blad zijn conclusies omtrent de S.D.A.P. baseert op stellingen, waarvan hij de onjuistheid kan weten. Volgens hem zijn de gestelde grondslagen der S.D.A.P. „nog altijd" te vinden in het Beginselprogram van 1912, welk Program hij „oud, maar geenszins verouderd" noemt. Hij refereert zich verder aan het oordeel van Dr. Cornelissen, die zich ook op dit Program schijnt te baseeren. Dit is dan toch werkelijk eenigszins tegen beter weten in. Reeds een maand geleden is gepubliceerd, dat het Partij-Bestuur van de S.D.A..P. een Herzienings-Commissie voor het Partij-Program heeft ingesteld: bestaande uit 18 leden. Maar al ware dit den Hoofd-redacteur niet bekend, dan wist hij toch, dat de economische verhandeling, waaruit het Partij-Program van 1012 bestaat, thans allerminst voldoende is, om de grondslagen van de S.D.A.P. te leeren kennen, waarbij speciaal aan de Rapporten en Congres- Resoluties dier Partij moet worden gedacht. 7.00 is op het Congres van 1934 naar aanleiding van het Herzienings-Rapport een resolutie aangenomen, omtrent de crisis en de verhouding lot andere klassen, en eene omtrent de democratie, die overal door de Pers zijn overgenomen en besproken, ook door het Limburgsch Dagblad, als ik my niet vergis. Nu is 't toch billijker uit 'n officieel besluit van ]'-i jaar geleden het karakter van een Partij af te leiden, dan uit een Program van 25 jaar geleden! Ook de R. K. Staatspartij b.v. zal liever wenschen te worden beoordeeld volgens haar zeer nieuw staatkundig Program, dan volgens de uitingen, waarvoor het in de plaats kwam. ('ver den klasse st rij d zegt de bedoelde resolutie: „Zij heeft allen tot zich geroepen, uit welke klasse ook afkomstig, die te midden van een wereld vol schrijnende tegenstellingen, onrecht en telkens terugkeerend oorlogsgevaar, verlangen naar een samenleving met welvaart en broederschap, vrijheid en vrede". Over de democratie als principe wordt het volgende gezegd: „het congres verklaart opnieuw, dat de democratie voor de S.D.A.I. niet alleen beginsel en middel is, maar ook tot haar doeleinden behoort en dat zij dictatuur en schrikbewind verwerpt". Ten slotte wordt in een ander officieel Rapnorl nl Het Staatkundig Stelsel der Sociaal- Democratie" de waarde van het Christendom als cultuurmacht erkend door de uitmg: -;}-1 furo poesche Cultuur, die historisch door t Christen lom is gestempeld, is diep geworteld de waar deering voor de menschelijke persoonhjkhe.d . 'Pafl •Ifll Het lijkt mij niet hcelemaal correct wanneer dit in oen 1-ctoog beter te pas komt, wel op oude en verouderde uitingen een beroep te,ao?a> maar niet op de officieele verklaringen, die het huidige standpunt in een Partij weergeven. Wij bieden Mr. van der Goes van Naters onze verontschuldiging aan voor het betreurenswaardig feit, dat wy niet alle party-resoluties van alle jaarcongressen in ons geheugen kunnen houden. Maar aangezien alle politieke partijen beurtelin-s 'n jaarvergadering beleggen, waarop velerlei besluiten en moties worden aangenomen, is hot wellicht toch wat veel van de journalistieke memorie gevergd, haar te willen belasten met aiwat in deze rijkgeschakeerde gezelschappen beurtelings wordt behandeld, aangenomen of verworpen. Zelfs Dr. Cornelissen, die de beginselen der Nederlandsche politieke partijen aan een opzettelijk daartoe ingesteld onderzoek onderwierp, heeft het blijkbaar niet noodig geacht zich '13 dezen doolhof van wisselende congresbesluiten te begeven. HU heeft zich wijselijk gehouden aan de officieele partij-programma's, zooals zij op het oogenblik rechtsgeldig zijn. En daarmee heeft hij gehandeld, zooals ieder jurist dagelijks doet bij de beoordeeling der gevallen, die aan zijn rechtskundig beleid worden toevertrouwd. Wanneer een advocaat niet aanstonds weel welk advies hij behoort te geven, dan raadpleegt hij kort en goed d e w e t, ook wanneer hij weet, dat zij niet of niet meer met het heerschend rechts- of bilijkheidsgevoel overeenstemt.. Immers niet het „jus constituendum", maar I „Jus constitutum", niet wat recht zou bchooren te zijn maar wat op dit moment hier in Nederland recht is, heeft beslissenden invloed op den afloop der geschillen, die voor den rechter worden gebracht. Men denke o.m. aan ons hmvelyks-gocderenrecht, dat reeds vóór veertig jaar heftig werd bestreden, zoowel in de rechtscolleges aan onze hoogescholen als in de roman-litteratuur. De ouderen onder ons hierinneren zich wellicht nog het destijds sensatiewekkend — thans nagenoeg vergeten - mode-boek van mevrouw Goekoop de Jong van Beek en Donk, getiteld: „Hilda van Zuylenburch". Hilda, zelve advocate, trouwt met een advocaat. En in plaats van het hart van haar jeugdigen echtvriend te verteederen met weidoorbakken vla en goedgestoofden hazenbout, poogt «J zijn geest te veroveren met hartroerende pleidooien over het slavinnelot der gehuwde vrouw. De methode leek ons reeds destijds van zeer twijfelachtige waarde en met luttel kans op sixces. Maar dit neemt niet weg, dat wij gaarne I. instemden met den eisch, dat zoowel het beschikkingsrecht van de vrouw over het harerzijds in de gemeenschap gebrachte huweln'ksgoed als haar bevoegdheid om tijdig scheiding van gecderen aan te vragen, onverwijld dienden te worden gewijzigd. Thans zijn wc veertig jaar ouder: en wanneer thans een kroostrijke moeder bij ons informeert, of er geen middel is om haar cchlgenoot in zyn verkwistend leven te stuiten, dan moeten wij haar nog altijd verwijzen naar art. 211 B.W. waar aan de vrouw zulk een zware bewijslast wordt opgelegd, dat de scheiding van goederen in dt meeste gevallen eerst lot stand komt, wanneer er weinig of niets meer te verdeden valt. Wél is er reeds vóór een paar jaren 'n wetsontwerp — het zooveelste! — ingediend om het huwelijke-goederenrecht aan een grondige herziening te onderwerpen. Maar dit wetsontwerp dreigt het lot van vele zijner voorgangers te deelen. En inmiddels heerscht niet de Ie verbeteren, maar de onverbeterde regeling van het Burgerlijk Wetboek. * # * Welnu, juist op dezelfde wyze als de wetten blijven ook de staatkundige bcginsel-progr a ma's hun kracht behouden, totdat zij w o r d e n ge w ij z i g d . Dit is o.m. het geval in de R.K. Staatspartij, die in het jaar 1933 een Commissie heeft ingesteld met het doel een „algemeen beginselprogram" te formuleeren. Op 1-t October 1933 werd deze Commissie geïnstalleerd, op 3 Juni 1935 heeft zy het resultaat van haar arbeid aan het Partijbestuur aangeboden. En na een grondig onderzoek heeft dit Bestuur op 14 November 1935 het ontwerp der Commissie ongewijzigd overgenomen. Thans is het woord aan den Partijraad, waarbij het ontwerp is ingediend ter behandeling en vaststelling in zyn jaarvergadering van 29 Februari a.s. Eerst dan heeft het nieuwe program vollcd;g-bindende kracht. Thans geldt rechtens nog het „waschlijslstelsel", volgens hetwelk voor iedere wetgevende periode met min of meer succes een aantal actueclc dcsiderala aan de voorafgaande reeks worden toegevoegd. Maar men kan het niemand euvel duiden, wan. nt'er hij thans reeds het door het partijbestuur aanva a ar d program als uitgangspunt neemt bij de beoordeeling van het politiek streven der R. K. Staatspartij. Heel anders staat het evenwel met de S.D.A.P. Daar is men nog niet verder gevorderd dan tot de instelling eener herzieningscommissie van achttien leden, die hun arbeid binnenkamers nog moeten beginnen. Maar welk ander houvast heeft dan op het oogenblik de kritiekgrage journalist dan het beginselprogram der S.D.A.P. zooals het sinds 1912 ongewijzigd van kracht bleef? En hoe kan men van hem verlangen, dat hij uit congrcsresolutics beginselwijzigingen zal gaan opsporen ? Dit ware zijnerzijds juist een principieele vergissing van de ergste soort! Beginselen zijn alleen te veranderen langs den daartoe aangewezen weg eener programherziening. Elke andere methode is erger dan lapwerk. Want zij laat het oude program in wezen onaangetast. En dus heeft iedereen het onloochenbaar recht de partij naar dat program te beoordeelen. Nu evenwel de geachte inzender onze aandacht heeft gevestigd op de veranderde houding der S.D.A.P. ten aanzien der groote levensproblemen, willen wij hem het antwoord niet schuldig blijven. Dit antwoord hopen wij in ons nummer van morgen te geven. --- Wat anderen zegqen De Deensche soc.-democraten en de weermacht De Amsterdamsche s.-cl. wethouder E. Boekman schrijft in het weekblad „De Sociaal-Democraat": De houding van de Deensche partij ten aanzien van de landsverdediging, of, duidelijker gezegd, van het militaire vraagstuk, blijft interessant. Stond zij tot voor weinige jaren nog sterk op het standpunt van de ontwapening, thans heeft zij haar koers volledig gewijzigd. Duidelijk is dit rog eens tol uitdrukking gebracht door de benoeming van Alsing Anelerscn, den partijsecretaris, tot minister van defensie, als opvolger van Stauning, den minisier-president, die tot nu toe zelf dit departement beheerde Ir een ïntcrvrew. dat de hoofdredacteur van het hoofdorgaan der Deensche sociaal-democratie, H. P. Sorensen, aan het te Stockholm veHSschynende „Socral-Demokralen" gaf, verklaarde deze, dat dit onderdeel der wijziging in de regeering „in zekeren z!n een nieuwe wending in de landsverdedigingspolitiek der Deensche sociaal-democratie beteekent, welke trouwens sterken tegenstand ontmoet van de zijde der oude garde in de partij, welke ook thans nog het zuiver pacifistische standpunt vertegenwoordigt. ..Een nieuwe opvatlirg heeft zich echter baan gebroken, die de verplichtingen van Denemarken tegenover den Volkenbond erkent, evenals de noodzakelijkheid om de democratie, welke in de oogen van de groote meerderheid het meest gewaardeerde bezit is van ons land, zoo goed mogelijk Ie verdedigen. In de harde wereld der feilen beteekent dat een verhooging van onze mililaire uitgaven met ettelijke milliocnen Deensche kronen; onder de tegenwoordige moeilijke omstandigheden kunnen wij er niet meer voor opbrengen, maar in zekeren zin beteekent het ook een verandering van principieele opvattingen." Men zal zich herinneren, dat reeds voor eenige maanden hier op deze voor onze partij zoo belangrijke wijziging de aandacht werd gevestigd. In het bovenstaande vindt men haar nog eens geaccentueerd. --- „En de Doctor kwam”... MGR. DR. H.A. POELS EN ZIJN WERK. Aan het artikel in de „Opmarsch" is nog het volgende ontleend: Doctor Poels zal op onzen Landdag spreker. Als „de" doctor kent Limburg hem en bijna niemand noemt ooit zijn andere titels. Terecht, v.anl die tiiel is de waardige bekroning gew&est van den jongen geleerde, die Ie Leuven Semietrsche taalwetenschap studeerde en zich zoo wydde aan de studie van den Bybel. dat hy spoedig een internationalen naam verwierf en dat Paus Leo XIII den jongen kapelaan opnam in de gewichtige Bijbelcommissie, waarin slechts geleerden van wereldfaam een plaats verwierven. In die dagen publiceerde dr. Poels zijn vlammende geschriften, waarin hy de Katholieken opriep, de heilige Bijbelboeken te verdedigen tegen de aanvallen van het moderne ongeloof, tegen de voorloopers Van degenen, die nu over de Oostgrenzen, tot verontwaardiging van Kardinaal Faulhaber, de jeugd berooven willen van de Heilige Schrift, van'het Oude Testament vooral. --- OP DE BOOT. Hel Amerikaansche Episcopaat, verlangend