HET VERDRAG VAN VERSAILLES VERSCHEURD Diplomatieke Maagstompen Oe hachelijke Knalpot-politiek van ’t Derde Rijk * Nu de algemeene opgewondenheid over den „coup de théatre", waarmee Duitschland Oor ilet invoeren van den algemcenen dienstlcht het verdrag van Versailles heeft „ver*. heurd", alweer aan het luwen is geraakt, lijkt *)s het oogenblik welgekozen om zonder drift . nÜd deze opzienbarende daad te beschouwen "et licht der oudere en nieuwere geschiedenis. . **n dan zien wij, dat zy zich volkomen aansluit r" de sensationeele methodes, waardoor het opeden der Duitsche diplomatie zich vanouds r eigenaardig heeft gekenmerkt. £ Toen in 1899 op initiatief van den Tsaar aller Jissen de eerste vredesconferentic in den Haag .erd gehouden bleken alle Mogendheden in bepisel bereid om een Hof van Arbitrage in het ven -ie roepen met de bevoegdheid om alle inlriationale geschillen langs scheidsrechterlijken e 8 tot oplossing te brengen. Maar toen verhief zich plotseling de vertegen- van Duitschland, om zijn kort en bon/*8 ..Neen" in de vergaderzaal te slingeren. En ~ft*een was de verplichic arbitrage naar het '* der dierbare illusies verwezen. . jaar later, toen de overige bclanghcbbenjj* Mogendheden in den loop van het jaar J 904 r3nkrijks uitzonderingspositie in Marokko hadj.?n erkend, terwijl Duitschland bij monde van . iKskanselier von Bülow had verklaard, dat ' °ord-Afrika buiten de belangensfeer van het viel, verscheen op 31 Maart 1905 'Uern II met zijn „Meteoor" plotseling ter reede ai) Tanger en hield er een daverende speech, , aarin hij den Sultan van Marokko zijn hooge 6scherming beloofde. ®e daarop volgende conferentie van Algcciras ? Januari—7 April 1906) eindigde inmiddels "Pt 'n diplomatiek echec voor Duitschland, daar ~*Cn der andere mogendheden de aanspraken van °'zcr Wilhelm ondersteunde. 'Veer vijf jaar later werd de wereld opnieuw PSeschrikt door 't Germaanscb zwaardgckletter. |. n Mei 1911 verscheen onverwacht de Duitsche H°nneerboot „Panter" in de haven van Agadir '11 de „Marokkaanscbc onafhankelijkheid" te ■"dedigen. En ditmaal. scheelde het geen haar, de oorlog was uitgebroken. j n Duitschland werd hel leger gealarmeerd v 0r een order van „Kriegsgefahr": in de buurt ( n Aken werden groote manoeuvres gehouden j de algemeene opschudding was zoo inlens, een pelelon Nederlandsche infanterie de cht betrok bij de spoorwegbrug te Maastricht j * de opdracht haar op het eerste bevel in de ht te laten springen! •laar ook ditmaal liep het geval met een sisser j,' "Uitschland erkende voor de tweede maal Va riks protectoraat over "Marokko en aan- bij wijze van fooi voor zijn inschikke- Va een vr'jwel woest en onbewoond stuk den Franschen Congo. * * * «W deze voorbeelden ziet men, dat de taktiek v diplomatieke maagstompen reeds in het Wi?^6 k' z'-' "iet met twe lllot geestdrift wordt welkom geheeten als °ti , proefd middel om de wereld met verbazing te vervullen over de „Schncidiglje, en de durfkracht der rasechte zonen van °Ude Germanje. js' aar de bewondering der Europeeschc volken lij, at'g en zelfs voor verbazing bestaat nauwej' aanleiding. Cjjj 111ers het is reeds lang een „secret de poli sSll > dat Duitschland met koortsigen ijver (10 een nieuwe organisatie zijner levende en iHj e strijdkrachten werkt, terwijl men het ten tv ééns per maand uit den mond van den even°r kan vernemen, dat Duitschland nog altijd >.fcy Vredelievend is als in de dagen van den Wilhelm! 'Ie ,°mand behoeft er dus aan te twijfelen, dat 8e eede verbeterde uitgave van den „auf)a er UnBenc*n Krieg", die ons wat vroeger of Seesf wachten slaat, in denzelfden defensieven Sevai Zal w°rden gevoerd als met den eerste 't pal oj)nj a' |n de eerstvolgende maanden natuurlijk «Ven ,Uv over ontwapening worden gepraat, iii ,„ °P de beide Haagsche vredesconferenties ■%tlre °" 1907' MaaT in alle zal het 'opn I a' net noemenswaardig verschillen: ■"Pcd , Vll'dc*s])al(*is in de Residentie amper gc(||'a o fS'. bars,tc de oorlog van ]914 uit; en zoo-1)()| d ,P " llaar ïaren Ilct pal*-*'*"- yan den Volkcnr<*C(ie , ',or>ève voltooid zal zijn, beslaat er ge- Sc'u*i1 a,ls °P een hernieuwing van den tnendit i,j "stlBe Nederlanders, mogen gruwen van ~lachte ,8 PersPectief, wij zijn helaas niet bij to houd n°odlottigen gang van zaken tegen AlSec * * * zi" 'U!'S ,K'Bint te verzakken, zal men bijna n' dat de schade zich niet lot één scheur beperkt, maar dat in het heele gebouw van voren naar achteren en van links naar rechts de eene splecl na de andere openbreekt. Zoo zal het waarschijnlijk ook gaan met het verdrag van Versailles. Daar zijn vooreerst de artikelen 42, 43 en 44, die handelen over den linkeroever van den Rijn en die geen deel uitmaken van het vijfde deel, dat over Duitschlands ontwapening handelt, maar van het derde deel, dat de staatkundige bepalingen bevat, die voor de rust in Europa van belang zijn. Ziehier den tekst van deze artikelen. Art. 42. Het is aan Duitschland verboden om vestingen en forten te handhaven of te bouwen, hetzij op den linkeroever van den Rijn, hetzij op den rechteroever tot een afstand van vy'ftig kilometer len Oosten van dezen stroom. Art. 43. In de strook, zooals zij is omschreven in het vorige artikel, is het verboden eenige gewapende strijdmacht te onderhouden of bijeen te brengen, hetzij voorgoed of tijdelijk, of eenige militaire oefeningen te houden van welken aard zij wezen mogen. Art. 44. Indien Duitschland op welke wijze dan ook de bepalingen der beide vorige artikelen overtreedt, dan wordt deze overtreding beschouwd als een vijandelijke daad tegenover de mede-onderteckenaars van dit verdrag en als een poging om den wereldvrede te verstoren. Men zal moeten toegeven, dat deze artikelen aan duidelijkheid niets te wenschen overlaten. En loch zou het ons hoegenaamd niet verbazen, als deze „poging om den wereldvrede te verstoren" binnenkort werd ondernomen, in naam van „die Deutsche Ehre" en met een hartroerende betuiging, dat het herstel der garnizoenen in de grensstrook niets anders is dan een uiting van de meest-oprechte vredelievendheid. En nadat in een grootsche manifestatie van trouw aan den „Führer" te Keulen of Düsseldorf ook deze „kluisters van Versailles" -zullen zijn verbroken, komen vanzelf de grenskwesties aan de beurt. En dan denken wij op de eerste plaats aan het statuut der vrije stad Danlzig, zooals het is omschreven in de art. 100 tot en met 108 van het verdrag. Op een goeden morgen (zoo valt te verwachten) wordt de hakcnkruisvlag op het stadhuis geheschen onder daverend gejubel en oorverdoovend Heil-gcroep; en aan den hoogen Commissaris van den Volkenbond wordt het vriendelijk verzoek gericht zijn taak als geëindigd te beschouwen. De Volkenbond dient een „waardig protest" in te Berlijn, waarbij Polen zich aansluit en de weigerichte maagstomp wordt door Europa's volkerengemeenschap met gelatenheid „geincasseerd", alsof er niets vcrontrustends gebeurd ware. Vervolgens komt Memel aan de beurt. Hier heeft het kleine Lithaucn rechten krachtens art. 99 van het verdrag. Deze rechten kan het nauwelijks met de wapenen doen gelden. Ook deze nieuwe scheur in het gebouw van Versailles zal met diplomatieke protesten wel niet te stoppen zijn. Daarna komen wellicht de grootere objecten aan de orde. Daar is o.m. het statuut van Oostenrijk, geregeld in art. 80 van het verdrag, waarbij Duitschland de onvervreemdbaarheid der onafhankelijkheidsrcchten van Oostenrijk plechtig heeft erkend. Daar zijn de art. 32, 33 en 34, waarin de overdracht van Moresnet, Eupen en Malmcdy aan België is geregeld. Daar zijn de art. 109 10l en mei 114, waarin de gedeeltelijke afstand van Sleeswijk-Holstein aan Denemarken wordt voorzien. En daar is ten slotte de Poolsche corridor! Maar voordal de afbraak van het verdrag zoover is gevorderd zal hoogstwaarschijnlijk het kanon reeds gesproken hebben. Want onvermijdelijk.komt er een oogenblik, dat de diplomatieke maagstompen door het zware gedreun der hrisantgranateii en luchtbommen zullen worden vervangen. En daarom achten wij de huidige knalpotpolitick van het Derde Rijk een uiterst gevaarlijk spel. Daarom rest ons, vreedzame Nederlanders, niets anders dan het vurig gebed: „Domme da pacem in diebus hoslris: Heer laat ons de hernieuwing van den oorlogsgruwel niet meer beleven!'' --- GRATIS | TOT 1 APRIL a.s. ONTVANGT U ONS BLAD ALS U ZICH REEDS THANS HIEROP PER KWARTAAL ABONNEERT. DE DIRECTIE --- Herdenking sterfdag Koningin Emma Ter herdenking van den sterfdag van H.M. de Koningin-Moeder zijn gisteren by het Regcntesscmonument te 's-Gravenhage kransen gelegd door het gemeentebestuur der residentie en het Haagsche Comité voor volksfeesten. Ook te Delft is een kranslegging geschied. --- Vestigingseischen VOORONTWERP VAN EEN WETTELIJKE REGELING GEREED. Naar gemeld wordt is thans gereed gekomen het voorontwerp eener wettelijke regeling betreffende het stellen van vestigingseisehen voor den detailhandel, het ambacht en de kleine nijverheid. De minister van Economische Zaken heeft hierover het advies verzocht van den Economischen raad en den Middcnstandsraad. --- O., K. en W. Minister Marchant deelde in de gisteren gehouden vergadering van de Eerste Kamer mede, dat een oiitwerp-nionumentcnwet eerlang zijn departement zal verlaten; een ontwerp architectenwet heeft dat gedaan, evenzoo een voorontwerp natuurbeschermingswet. Min. Marchant kondigde \ ..der aan 'n wetsontwerp tot vervroegde pensionneering van onderwijzers. --- Postverzending naar Europeesche bestemmingen Een belangrijke beslissing van P.T.T. Met ingang van den a.s. zomerdienst op het Europeeschc luchtnet, zal de verzending van brieven en briefkaarten met Europeeschc bestemming steeds per luchtpost geschieden, indien hierdoor bespoediging in de overkomst kan worden verkregen. De afzenders behoeven derhalve geen bijzondere maatregelen meer te nemen voor verzending van brieven en briefkaarten per luchtpost binnen Europa. De luchtpostetiketten zijn overbodig en het luchtrecht vervalt. De nieuwe wijze van verzending door den postdienst zal een ingrijpende verandering brengen in de expeditie, van de correspondentie met Europeeschc bestemmingen. In het belang van een vlotte en snelle behandeling door den postdienst, wordt dringend de medewerking van het publiek ingeroepen voor volledige en duidelijke adresseering. In het bijzonder is het van belang dat het adres ook bevat den naam het land van bestemming, provincie (country, canton of departement) en voorts dat tijdige ter post bezorging plaats vindt. --- Katholieke zusters gearresteerd De „Reiehsposl'' deelt mede, dat de geheime staatspolitie op 19 Maart een huiszoeking deed in het „Katholieke Frauenkonvent" van Reinickerdorf, een voorstad van Berlijn. De abdis en de assistente werden gevangen genomen. --- Nieuw incident op de Abessiniscbe grens Uit Mogadiscio wordt gemeld: Alhier is bericht ontvangen, dat nicl-geïdcnti-I'ieeerde gewapende troepen een razzia hebben gehouden onder de inboorlingen van Italiaansch Oost-Afrika, waarbij zij een honderdtal kameelen hebben gestolen nabij Agable, lusschen de Italiaansche posten Bandes el Beit en Gorogoi, ten Zuiden van Uebi Scebeli. Een mobile, Italiaansche afdeeling is naar de plaats gezonden, waar de razzia werd gepleegd, waar getracht werd de daders te achterhalen, maar aangezien deze laatsten zich snel hadden' teruggetrokken uit de linie der italiaansche posten en gevlucht waren naar het gebied, dat onder controle staat van Ethippische troepen, werd de achtervolging opgegeven, teneinde niet aanleiding te geven tot nieuwe incidenten. De Italiaansche legalic te Addis Abeba heeft instructies ontvangen een formeel protest nader te preciseeren welke schadevergoeding verschuldigd geacht wordt voor de aan Italaansche onderdanen toegebradhte schade. --- Na het besluit te Berlijn Flandin over de invoering van de algemeene dienstplicht in Duitschland De 12 Duitsche legercorpsen bestonden reeds Uit Parys wordt gemeld: Minister-president Flandin heeft de zitting van den Senaat van Woensdag geopend met een redevoering die een uur en een kwartier duurde. Hij ving aan met de door de regeering in haar in de Kamers, afgelegde verklaring genoemde maatregelen ter vereffening van de recrulen-arme jaren te moliveercn. De regeering had de keuze tusschen toepassen van art. 40 en indienen van een wetsontwerp. Aangezien zij echter niet kon ingaan op de debatten in de Kamer heeft zij het noodzakelijk geacht binnen het kader van de wet op den eenjarigen diensttijd terug Ie grijpen op art. 40, waarmede zy gelooft de landsverdediging het beste te hebben gediend. Nadat nu dit besluit door de regeering genomen is-, staal het ieder parlementslid vry een amendement in te dienen op de tegelijkertijd met de regeeringsverklaring ingediende wet op de bevordering van het kapitulantcnstelsel. In het tweede deel van zijn redevoering ging Flandin over tot bespreking van de proclamatie der Rijksregeering inzake indiening van den algemeenen dienstplicht. Men heeft' deze gebeurtenis willen voorstellen als gevolg van de publicatie van het Engelsche Witboek en van de verklaring van de Fransche regeering. Deze bewering staat in tegenspraak tot de feiten. De twaalf legercorpsen en de 36 divisies zijn in werkelijkheid reeds voorhanden geweest. Bovendien is acht dagen te voren het officieele besluit inzake instelling van een Duitsche strijdmacht in de lucht bekend gemaakt. Men staat dus tegenover een politiek, waarbij men de proclamatie zeker opzettelijk heeft laten samenvallen met den heldengedenkdag. Deze proclamatie is in overeenstemming met een opvatting, die wanneer zij door de wereld zou worden aanvaard, de vernietiging zou beteekenèn van het op den Volkenbond steunende werk. De proclamatie deelt den stalen mede, dat de bescherming van de eer en de veiligheid van het Duitsche rijk thans toevertrouwd is aan de eigen krachten van het Duitsche volk. De rijksregeering voegt hieraan toe, dat zij niet wil uitgaan boven de eischen van de veiligheid, de eer en de vrijheid van het Duitsche volk. Wanneer men den tekst van de proclamatie vergelijkt met het Volkenbonds-staluut, ziet men twee tegenover elkaar staande opvattingen. Waar blijft de rechtvaardigheid waarvan do statuten van den Volkenbond spreken, wanneer ieder zich het recht toekent de verplichtingen der verdragen te verloochenen? Wat blyft van de kracht van het internationale recht over, wanneer men de eigen kracht van ieder volk in de plaats van dit recht stelt? Frankrijk kan de opvatting van het Duitsche rijk niet deelen, evenmin als het de motiveering kan aannemen, die de rijksregeering daarbij geeft. Sedert 15 jaar heeft Frankrijk veel gedaan voor de toenadering en voor de wederverzoening van de beide groote volkeren. Maar deze verzoening kan niet op de omdraaiing der waarheid en op de loochening van het recht en de rechtvaardigheid gebaseerd worden. Het is niet waar, dat het Duitsche volk na een oorlog van 4Vi jaar de wapenen heeft neergelegd. Over de verantwoordelijkheid van de ontketening van den oorlog is het vonnis reeds sinds lang uitgesproken. Spr. zal niet toelaten, dat dit vonnis zal verjaren. Spr. roept Hitler op de herinneringen van een zijner groote voorgangers, nl. van vorst von Bülow, te lezen over de omstandigheden waaronder de oorlogsverklaring van Duitschland aan Rusland geschied is. Een samenwerking vol vertrouwen van de beide volkeren, een samenwerking die de wensch van allen is, kan niet tot stand komen door het vergeten der verantwoordelijkheden. Het is niet waar, dat het Duitsche volk vrijwillig de wapenen in 1918 heeft neergelegd. Zeker heeft het Duitsche volk krachlig tot aan het einde gestreden. Dat zal niemand ontkennen. Maar de wapenstilstand is onderteckend toen Frankrijk hem gewild heeft om nieuwe verliezen te vermijden, aangezien de coalitie der volken, die voor het recht streden, overwonnen hadden, evenals zij dat in de toekomst zullen doen. Ook is de bewering onjuist, dal Frankrijk zijn ontwapeningsverplichtingen niet is nagekomen. Vergeef men dan de vermindering der troepensterkte die Frankrijk heeft uitgevoerd en die ruim 50 pet. heeft bedragen? Vergeet men, dat Frankrijk den duur van den militairen diensttijd gelijdelijk verkort heeft van drie tot 1 jaar. Bü de oorlogsniarine heeft Frankrijk de tonneninhoud van 768.000 in 1914 verminderd tot 550.000 ton. Evenzoo zyn de luchtstrijdkrachten verminderd. Bij den wapenstilstand heeft Frankrijk zich doen Iciclcp door den wensch haar ontwapening. Wanneer Frankrijk niet meer heeft gedaan, is dat geschied alleen wegens de bewapening die aan den anderen kant van den Rijn voortgezet is. Het is verder niet waar, wanneer verklaard wordt, dat het Rijk zijn verplichtingen, die uit het vredesverdrag voortvloeiden, heeft uitgevoerd. Het Duitsche rijk telt de officieele vernietiging van het materiaal op, maar vergeet dit te doen met de nieuw gebouwde strijdmiddelen, die in het geheim tot stand gebracht zijn en die achter een officieele ontwapening een feitelijke bewapening vormde. Van Spa tot Lausanne is de lijst van af/.ien van eischen aan Duitschland blank. De Fransche belastingbetalers zullen moeten betalen en zullen nog lang moeten betalen voor verwoestingen, die niet te herleiden zijn op oorlogshandelingen, maar bewust en systematisch door de Duitsche troepen tijdens de bezetting geschied zijn. In Lausanne heeft men daaronder een streep gezet. En eerst kort geleden heeft Frankrijk het Saarplebiscict met geen enkel uur vertraagd. Het Rijk vergeet dat alles. Men moet zich afvragen hoe een groot volk onder een zoodanige vermomming der historie ooit een oprechte wensch zou kunnen vinden naar samenwerking. Het Fransche volk, dal opgewonden is geweest over het uittreden van Duitschland uit den Volkenbond, heeft sedert het aceoord van Rome en de besprekingen van Londen geloofd, gerechtigd te zijn tot nieuwe hoop. Het Oostpact scheen in korten tijd te kunnen worden uitgevoerd. Men heeft de uiteindelijke verzekering van den Europeeschen vrede kunnen verwachten. In Londen heeft men een politiek van voorkoming aangevangen. Van deze politiek heeft men veel verwacht bij het streven naar het vermijden van een catastrofe, die het einde der beschaving zou beteekenèn. In Geneve heeft men op het punt gestaan de ontwapeningsonderhandelingen te hervatten. Dit oogenblik heeft Duitschland gekozen om te beweren, dat het bedreigd wordt. Door wie kan het zich bedreigd gevoelen? De kwestie zal te Geneve besproken moeten worden. (Wij verwijzen in dit verband naar de Wereldkroniek. Red. L.). Wij willen geenszins ondraaglijke toestanden handhaven. Binnen het kader der legaliteit zijn echter alle herzieningen der verdragen mogelijk. Dit hebben wij in het verleden reeds getoond.. Frankrijk haat den oorlog en alle noodzakelijke maatregelen voor de handhaving van den vrede zullen worden genomen. De Fransche regeering zal om zich heen blijven groepeeren een machtig bloc van staten, die hetzelfde ideaal nastreven. Na te hebben verklaard, dat de anti-nationale en anti-koloniale propaganda in Frankrijk zal worden bestreden, besloot Flandin zijn rede met een oproep tot eenheid en absolute samenwerking aan alle Franschen. (Langdurig applaus.) Vervolgens werd een motie-de Jouvenel met 263 tegen 21 stemmen aangenomen, waarin vertrouwen werd uitgedrukt in de regeering, dat zij de politiek van nationale veiligheid en waarborging van den vrede zal voortzetten. --- Aardbeving in Midden-Italie Uit Rome wordt gemeld: Uit de streek van Foggia wordt gemeld, dat aldaar een korte, doch betrekkelijk krachtige aardbeving heeft gewoed, die Dinsdagmorgen om 9.30 ook in Florence, Turijn en Genua is waargenomen. Het epicentrum zóu zich bevinden in de nabijheid van Foggia. Ofschoon in dit gebied op verschillende plaatsen een paniek is ontstaan, schijnt nergens schade van belang te zijn aangericht. --- De reorganisatie van de Grieksche regeering Uit Athene wordt gemeld: In leidende kringen der regeerende Volkspartij wordt er op het oogenblik druk naar gestreefd een regeering te vormen, die een uitvoering van uitvoerige maatregelen voor den wederopbouw van het land zal waarborgen. De eergisteren afgetreden minister zonder portefeuille. Metaxas, die leider is van de Vrijwilligersparlij, is Woensdag ontvangen door den staatspresident, Zaimis, en heeft hem zijn opvattingen uiteengezet over den binnenlandschen politieken toestand. Gelijk reeds gemeld is, heeft Theolokis het ministerie van landbouw op zich genomen; Petros Mavromichali zal thans belast worden met de portefeuille van luchtvaart. --- De Russische strijdkrachten Uitbreiding der Sovjet-luchtvloot? Uit Moskou wordt gemeld: De „Prawda" van 20 Maart publiceert een artikel over den internationalen politiekcn toestand, waarin gewezen wordt op de noodzakelijkheid van een verdere versterking van de Sovjet-Russische weermacht. Ofschoon tot dusverre nog geen officieele mededeelingen zijn gedaan over uitbreiding van het Roode Leger, is men alhier van meening, dat de Sovjets daartoe zullen overgaan en in het bijzónder de luchtvloot zullen vergrooten. De Ossoviachim heeft besloten aan de oefeningen van het Roode Leger in Juni en Juli a.s. in verschillende deel en van Rusland met vrijwillig informaties der arbeidersorganisaties deel te nemen. ---