De Regeering I maakt in Ned. Indië 60 tot 90 pCt. rente per jaar, voor Leeningen | van f 50 en f 10, met alle mogelijke zekerheid. Wlü rekenen voor onze Leeningen van af f 50 tot f 500 GEEN RENTE EN GEEN ONKOSTEN. (Zonder borg en zonder zakelijk onderpand). Firma K. Reuters, Postbus 55, Heerlen. mK^^ÊmaÊ^Ê^—**^^*^****^*^*^*^*******mWÊmmm*mmm I^——— i w-iwinir■ mi ui -—^—^—«"^*—m G- RICHTER wonende* Schuttersstraat 46, FR. J. VAN LIEROP, wonende Steenberg- Jjca^maPen. betuigt hiermede zijn hartelijken straat 11 in de Eggenkolonie Ie Brunssum, betuigt hiermede zijn hartelijken dank aan de Firma KBeutersteHeerlen FirmaKßeutersteHeerien voor de spoedige uitbetaling der levensverzekeringsgelden, groot fl. 300.— bij 't over- voor de sPoedige uitbetaling der Levensverlijden van zijn dochter Martha Deze was zekeringsgelden bij het overlijden, door een slechts een paar maanden verzekerd. ongeluk, van zijn oudste zoontje. --- Brief uit Weenen Weenen, 37 Aug. ’24. Franciskanerplatz. „DER DUMME KERL VON WIEN” Acht dagen heb ik „vorstelijk" gerasi- D*wd-in de beroem de abdij Stift Melk en op ' » mot den Prelaat ook 'ns mogen ikT^611 Tan k** natuurschoon- dier borg- . "Fiwge omgeving. De blauwe Donau mag gel-nafc ooncurreeren met den groenen Rijn; al *»s d» hartader van Oostenrijk, zooals ik [#J»a meen gezegd te hebben, voor 't oogenflpxk niet in beste conditie: geelachtig groen F groenachtig geel. Mij dunkt: voor 'n pauwen Donau is toch eanigseins 'n blauwe .JPK&I met zonneschijn noodig en de lucht is inteer van en zomer echt Hollandsch grauw. I Als ik nu nog eens terugkom" op de reeds josproken „Kralikrunden", dan is 't om 'n gepaalde reden. Niet om te vertellen, hoe • .Mït internationaal die kring zich vertoont, raar Amerikanen, Franschen, Russen., enz., jtiz. samenkomen, — gisteren was er ook 'n pensene dame, — ook niet om van 'n lieve |ttentio te gewagen: 'n pas gedicht en gecoiaponeerd St. Fraraciscuslied, dat de grijze kunstenaar reeds verleden week had willen voordragen, maar wegens afwezigheid van ?faergeteekende en diens confrater tot g.s- had bewaard; maar ik wilde u n i «wakken indruk geven van 'n beschouwing *e>% Oostenriijks tegenwoordigen toestand zoo •kwestie van de SGnulid aan &m oo*lo®' , ° eigemaardig en origineel als men maar 'ooj ?? kan. De dicihter-componist, enz. is jTLißetoricus. Hij liet ons 'n nummer van T 3 Eeuw zien met twee earricaturen: •• ™ Pruisisch krijigsman vóór John Buil in "*«» posen: de eene in dreigende houding, J» andere: smeekend, knielend. *g* spotprenten waTOn overgenomen uit 'n •Sï En do gevoelige Oostenrijker de o zoo • Sar&astische gevoelsuiting me* on diA vwi venhoudingen gin motet 6 conferentie: die immeTS 't bckomeairtT Wezen van 'n eindeliJk tot stand »Maa »Verbroedering" der volkeren. swiie-erT We zÖn de overwonnenen, moeten wrïiveT ons °°k alie SGlcmid laten &&Vi' he'hbw t wij, centralen, dan geen schuld ïtfo>» /oorzeker, maar, wat ons, Oosten«KiM PetrecEfc. althans geen dolus, dat is _, UiQ m den strengen zira, waarbij booze Oo^611 en list en sluwheid' een rol spelen. JS. Banuld is de eulpa, de schuld van den Kerl von Wien, den dumanen Kerl gj? " En reeds verstonden de Wiener den spreker. Die „dumme " (tussehen haakjes: ook elders komt Voor!) die domme kerel is hij, die zich de £n z^'n en z'fn rageerulg vlOO1* gij houdt dan zij zijn, die op alles, wat in rjp land, door zjjm regeering gebeurt, wat j*** te merken heeft en zelfs bij een Seipel al- maar 'zoekt naar de zwakste zijde. Die Kerl von Wien" is dus precies en , de tegenhanger van... den chauivivnist, die elders 'n hoofdrol speelt en niets ; Wereld zoo goed en voornaam en edel ; Vladt als bü zijn eigen volk en landsbestuur. Oit thema nu werkte de scherpziende man mar verschillende zijden uit, o-a. er op wij- ?eöd, hoe Oostenrijk telkens de fout heeft — uit zijn> volksaard van dan duimden Kerl, voortspruitend, — van n-L niet op ' juisto, moment,met kraoht op te trede.i, l ?%ar, steeds te waohigebig, te toegeeflgk, Jöikena te laat te komen. Maar vooral kwam I ?t hy' d«n dummen Kerl noodt op, wat zijn land, dat tocih 't eentnim «n de oorsprong en die kern vormde van „das heilige Römi- Sohe Reieh deutscher Nation, als 't ware ge- Sd desr christelijke cultuur te beteekemen Oostenrijk 't bolwerk telgen de Turken; Poarteurnk' met zijn verbazende schatten van «Unst en wetenschap od alle gebied: tel* de abdijen en kloosters en bibliotheken en ver- S°et niet, dat ook datgene, wat nu door den "taat beheerd wordt, voor 't grootste gepelte eens binnen de bloosteraiuren berust'n6: de schatten, de rijkdom van katholiek oostenrijk! Dep dumime Kerl von Wien" heeft allerlei Uilespiegelstreken uitgehaald, maar toch... heeft hij in onzen eeuwonoude Sint ?teven de godin der rede op 't altaar vereven... zooals elders! Dikwijls culpa! ®1- dolus! ..Vergeet verder niet," — en.de stem van grijsaard werd plechtig en indrukwekfend, — „dat wij behalve op 't gebied van en wetenschap, ook op religieus gebied p 8 opvolgers zijn en moeten zijn van de oude klassieke volkeren. Die immers waren ook m feun goeden tijd gidsdienstig, trouw aan hun §oden: ook zij hadden, hun heilige plaatsen, door gansch 't volk in hooge eer gehouden. , En dan volgde beknopt en overzichtelijk a° opsomming en gesohiedenis van üosten*Öka heilige plaatsen. Eu zinspelend op 'n w:°ord van G-oethe besloot hy. „Hier oder ist die Statte der Heiligtumer! Hier der riirgend ist Maria-ell!" „Wat wü in oorlog noodig hadden, wat wij nu. van hebben, is: eine Armee von Betern! moet weer worden een biddend °*k- En von Kralik verontßchuldigde zich, oat hy voor den Izooveelsten hierop terugkwam: ..Wif brauchen eene Armee von Betern." — Miaar zij, die daar samenkomen, telkens weer, zö worden niet moe, ook naar zulke woorden aandachtig te luisteren, vol oprechten eerbied voor dien maa,_ die zelf een leger waard is en dien men dichterlijk genoemd heeft: dus toetende Herz Oestenreichs; 't biddeaidle hart van Oostenrijk. Aan 't einde gekomen vroeg V. Kralik, of iemand der aanwezigen 't woord verlangde. Toen stond de Hollandsche Franciscaan op en meende te mogen verklaren, dat; wie in Nederland ook onder of na den oorlog minder sympathiek tegelver de centralen gestaan had en zelfs aan dezen de schuld van den oorlog had gegeven, toch hierbij nooit Oostenrijk op 't oog had, maar eerder dacht aan een rijk, of juister: aan een rijksgedeelte, jwelks geschiedenis, de historie van machtsmisbruik en geweld, dergelijke vermoedens eerder vermocht te .wekken. De heden aanwezige z.cerw. heer Lutlde, werd door den aflegger dezer verklaring, in 't Nederlandsch (tot genoegen van 't gezelschap!) als getuige, opgeroepen. De zeereerwaarde heer I/utkie was 't met zijn landgenoot roerend eens. En zoo zullen er ten onzent wel meer zyn! P. fr. R. RITZEN O. F. M. P.S. 't Bovenstaande is, naar ik vernam door Kralik verder uitgewerkt in 'n boekje, getiteld: „Das heilige Oesterreich. --- FEUILLETON. De Zwarte Bedelaar. Naar het Fransen van Paal Feval. Men begroef hem in het familiegïaf van Mn zijner landgoederen, en zijn adellijke vrienden, die zijn edele 'hoedanigheden naar waarde schatten, dronken verscheidene gallons sherry bij zijn doodmaal. Florence-Angèle bleef dus weduwe voor de derde maal. , Wij durven niet te bevestigen dat zij haren echtgenoot Öiep betreurde, maar zij wijdde oprechte tranen aan zijn Prachtige domeinen, die onvervreemdbaar waren en met tat pairschap overgingen op een nieuwen lord Cox, baton Cox, neef van den vorigen in den vierentwintigsten «raad. - Florence-Angèle verwea&ehte uit den grond haar-s harilen de wreedheid der Engelsehe wetgeving en zwoer aïm- te hertrouwen — met een Hd van die onfloffehjke hatie. Z4j hteid woord. Men was toen iw het jaar 1806. Florence w-as over de dertig, maar het was nog altijd de;*e»de sirene, men zou geeegd hebben, dat de tijd zelf j~?*>r. hare sehoonfeeid ingenomen, haar had willen eerbiedigen. Een menigte aanzoekers doogen om hare hand en begingen duizenden dwaasheden om bare aandacht te trekken. Florence bleef onve*bWde*qk, zij had haar geheime beidoekngen. Sinds eemge maanden was een Fransch die tot dusverre Lodewijfc XVHI naar Mittau en in Rusland vengeaeid had, zich in Londen komen vestigen. Ondanks de aanzienlijke verliezen, die de revolutie hem had «oen lyden, bezat dte edelman nog een tamelijk schoon, vepi.een granschman. ' " - ' Voor een lord ware het een kleinigheid geweest: hij 'foad slechts vijftig duizend franks per maand te verteren. De heerde Rumbrye droeg den titel van markies; hij was weduwnaar en had een dochter van zes a zeven jaar. De jonge Alfred Lefebvre des Vallées was bijna veertien. Morenee dacht, dat freule de Rumbrye, in het vervolg, ■een zeer goede partij zou zijn. Om die vereeniging tot stand te brengen, rekende zij op haar groote behendigheid, op den invloed, dien zij op den markies zou weten te verkrijgen, op de innemende hoedanigheden van den jongenheer Alfred Lefebvre des Vallées enz. enz. Onder deze berekeningen waren er eenige, die zeer gegrond schenen. Zoo moest de heer de Rumbrye, die zich een groot bewonderaar van de Creoolsche toonde, naar alle waarschijnlijkheid zijn genegenheid sterk zien toenemen. Van een anderen kant had de ondervinding menigmaal aan de geslepen weduwe geleerd, dat een man, hoe eigenzinnig hij ook was, niet lang aan haar betooverende overheersching weerstand bieden kon. Maar wie kan voor de toekomst borg spreken? Aanvankelijk scheen alles naar de wenschen van Florence-Angèle te gaan. De heer de Rumbrye, die oprecht zijn beminnelijke en deugdzame overleden gade betreurde, waande de Creoolsche waardig de gezeHin, die hi| verloren had, te vervangen. Hij bood zijn hand aan 'en werd aangenomen. Na het huwelijk (het was het vierde) was het gedrag van Florence onberispelijk: zij speelde voortreffelijk de roi van -goede huismoeder en wilde zich met de opvoeding van de jonge Helena belasten. De markies was gelukkig; hij verheugde zich eiken dag meer en meer over de keuze, die hij gedaan had. Maar weldra kwam een wolk dat geluk verduisteren. Bij toeval kwam den markies de Rumbrye iets ter.oore van het leven van Florence, die, naar men hem zei~de, eertijds haar hotel in Piccadilly geleend had aan een van al te behendige speler*. Van den anderen "*ant Higt SintrSomfngo niet aan het einde der wereld, %), er waren destijds in Londen een heirleger van voorma-[ lige kolonisten, alten zeer praatziek van aard en op hun I duimpje de „chromque scandateuse" van de Kaap kennende. De heer de Rumbrye was een hooghartig man, die zijn verdrret in zijn binnenste besloot en geen openbare breuk maakte. Hij verwijderde zich echter van zijn vrouw tot aan het uiterste einde van zijn keten en Florence zag op den vertrouwelijken omgang van de eerste dagen een hoffelijke koelheid volgen; zij bemerkte dat er een scheidsmuur tussehen haar en freule de Rumbrye opgericht was. Daar zij voor een klein gerucht «iet vervaard was, lokte zij een verklaring uit, waarbij zij vruchteloos al de kunstgrepen van haar overredingskracht ten toon spreidde. De tijd was lang voorbij dat zij aan kapitein Lefebvre den door de „natuur" ingegeven brief geschreven had. Zij was markiezin; de revolutionnaire dwaasheden waren niet meer iri de mode; heden moest zij hare positie behouden, zij hield zich in. Maar het was nog wel altijd dezelfde vrouw, want hoewel overwonnen, zwoer zij dat niemand anders dan haar zoon het vermogen va« Helena. zou bezitten. Wij weten, dat zij aan het volvoeren harer plannen werkzaam was. Zoolang de uitgewekenen te Londen Weven, poogde zij, zonder gevolg, maar zonder den moed te verliezen, het voor altijd verloren terrein te herwinnen. Toen de herstelling van den oudsten tak der Bourbons kwam en de familie de Rumbrye in Frankrijk terugkeerde, mengde zij zich huichelachtig in de strooming van innige godsvrucht en vurige naastenliefde, waaraan Parijs z4eh toen tot de uitboeting van zoovele misdaden toewijdde. De heer de Rumbrye bleef hoffelijk, maar koud. Carral bevond zich eveneens te Parijs. iïïj ££Ü niet verzuimd zich deze gelegenheid ten te maken, om toegang te verkrijgen tot de aanzienlijkste gezelschappen. De Qngekt&kige was er gekomen, gelijk hij z-ich overal \fegn.jaflatëf (waar gewoel en drukte was: Pa*»a was ooknog altijd het brandpunt van aHerlei feesten en vecmakefl?- Wie toch zou hem herkend hebben onder zijn mom van Spaansch hidalgo? Maar eensklaps veranderde zijn blijdschap in vertwijfeling: Florence-Angèle had aan iemand den oorlog verklaard, zij moest haar Wind werktuig hebben. Florence-Angèle sprak een woord en Cartal vo#kte zwaarder dan ooit zijn keten om zijn wil kneflen.. Hij boog het hoofd en gehoorzaamde. VI. --- Kunst en Kennis Onweder op een hooggelegen sterrewacht. Dr. W. Trabert, die zitli een tijdlang ophield op dien „Sonneblick", een weerkundigen waariemiiiEigÊpofït op 'een hoogen berg in Duitachlajud, beschrijft .zijn indrukken v|an een onweder in. die hooge luch'tt/treken in „Daie Meteoroiïigkicihe Zeiitsc'hrift". Volgens zijn mededeeliingen .ontbreekt Kde Indruk, dien anders (een onweder op ons nvaakt in die hooge regionen bijna geheel, of lieven, hij is geheel anders. iMen ziet geem dorik'ere samenpakken en jna'deren; men hoort niet, lang „vooffidat de bui lcpforeek't" den donder in de verte .romimdlen; mett;.ngs. 7 J. Habets. 9 17 J. Vrancken. 12 F. Rings 1 14 21 22 H. Oberndorff. lfi M, Mbimtmers. 1 19 J. Reinders. 20 van GuMk. Uitslag: der duivenwedvlucht Heerlen. — Afstand Erqueline. De uitslag is als volgt: Hoefferman K. 1 11 12' 32 42 43 62. Ritzen W. 2 31 88 40. Kessels M. 3 39. Gorissen H. 4 7 19 25 64. Baren 5 9 17 26 28 35. Savelberg J. 6. Scbiffelers J. 8. Bijsmans J. 10 24. , Kleikers Oh. 13 50 63. Spiekers W. 14 21 i 27 30. Bijsmans M. 15 16 18 19 41. Pelt W. . 20. Smeet? 22 37 59, Doutzenberg J 23. Veld. [ 20. Smeets 22 37 59. Dautzenberg J. 23. Veld ' Kril 44 46. Lemmens J. 45 52. Heulen 47 So. Gerards J . 49. Albertz H. 51 56 61. Dnrlinger L. 54 55. Jaeger 57. Geurtzen H 58. Cloos M. 60. Wedvlucht Spaubeek. — Bij dhr. Hub. Crombags werd Zondag j.l. een concours gehouden voor duiven vanuit Eist (117 K.M.) 1 Keukens, Pnth. 2 L. Riedel Spaubeek. 3 Meijers Spaubeek. 4 Crbtobags Spaubeek. 5 L. Ruiters Putb. 6 Ren'kens Puth. 7, C. Ruiters Putb. 8 Stevens Naorelbeek. Daniëls Sweijkhuizen. 10 Crombags Spaubeek. 11 Giesen • Schimmert. 12 Hensen, Genbout. 13 Meens Thulle. 14 Ummels Spaubeek. 15 L. Riedel Spaubeek. 16 Kosters Sweijkhuizen. 17 Renkens Putb. 18 Meega Thulle. 19 Soons Spaubeek. 20 TJmmels 'Sparbee1-21 Ponders Schinnen. 22 Crombags Spaubeek 23 L. Ruiters Putb. der duivenwedvlucht van de vereeniging „De Zwaluw" op Zondag 31 Augustus. 1 en 2 W. Riedel. 3, 4 en 5 Stijnen. 6 Op den Camp. 7, 8 en 9 Halmans. 10, 11 en 12 Crombae'. 13 en 14 Voraere. 15, 16 en 17 Hensen. 18 en 19 L. Riedel. 20 Bruis. 21, 22 en 23 Soons. 24 en 26 Daniëls. "26 en 27 Kicken. 28 en 29 Ummels. 30 Reuland. 31 en 32 Landen. 33 Waehelder. Wedvlucht Hulsberg. ! Zondag 31 Augustus 1.1. hield de postduivenvereeniging „Eendracht" een wedvlucht vanaf Noyon. De afstand is 147 KM. De eerste duif arriveerde 11.12.3, de laatste 11.38.50. De prijzen -werden behaald ais volgt: 1 H. Knubben, Hulsberg. 2 H. Habets, te Hulsberg. 3 J. Habets, Arensgenhout. 4 J. Hulsberg. SG. limpens, idem. 6 E. Vliegen, Arensgenhout. 7 H. Schoffelen, Kleingenhiout. 8 W. Moonen, Hulsberg. 9 G. Lampens, idem. 10 H. Habets, idem. 11 Wagemans, Hulsberg. Oude duiven: De eerste duif arriveerde te 11.17.9, de eerste prijs J. Habets, Arensgenhout. --- Be bekoring. Maar laat ons ftaar de baieaal van mevrouw de markiezin de Rumbrye terugkeeren. Op het oogenblik, dat deze laatste, na de ottdwwe*p»g van den mutet, van hem scheidde, bood de heer de twye Helena dïn arm aan en verheten beiden Xavier. In den donkersten hoek van het salon zittende, beschouwde deze met lusteloosheid de langs hem heen ïwevende schitterende paren. Zijn voorkomen was even droevig als zrjn hart. - Want zoodra Xavter niet meer opgewekt werd door den klank eener vriendelijke stem, werd zijn ziel door kweHende gedachten bestormd. vergeleek **»«. andere jongelieden van zijn leeftijd en die vergen*«ng maakte hem ongelukkig. ...• . Anderen hadden een familie, een va*w waarop *"*}■ konden verhoovaardigen, een moeder, een derJ3f'\ aan wie zij hun droefentescn en hun vreugden konden toevertrouwen! ... .. ..- Hij stond alleen, alleen op de wijde wereW, waar «iemand hem steun of hulp schuldig w-as. Zün gedachten vereenigden zich ten laatete m 'eeg; -J» Helena! Ande*wi zochten haat gunst en daar 'Tm Sh niet met S=! « •"«P *&s»*& % .°fcJ# htwiner hare keuze yes*%!-, WfMliin'ittmViiin ---