Plenkertstraat C Uw Café-Restaurant voor g $ Diner - Lunch g| ■g Diverse belegde Broodjes 2 e Bier of Borrel g I „WALRAM" | £ Geen verhoogde prijzen! ■ &. Koninginneweg 8 I On Parle Francais C A F E - REST AUR ANT | start pspr~h [„WALRAM" Telefoon 76 --- VALKENBURG ©DINSDAG 6 SEPT. RANJE-BAL IN DANCING „BERG EN DAL" VERDER ELKEN ZONDAG GEOPEND! (XtSB SLECHTS 25 CENTS ENTREE! tan --- De Nederlanders Zoo zijn wij gekomen aan de Hollandsohe mannen, de kerels die in hun eijjen huis een groote concurrentie krijgen le verwerken. Alvorens wij onze jongens onder de loupe ner/en moet ons een spijtig feit van het hart, n.l. de steeds aangroeiende ruzie tusschen Middelkamp en Braspenninx. Deze 'tweespalt betreuren wy ten zeerste, niet alleen voor de betrokkenen individueel, maar nog het meest, omdat zy beiden een groote taak le vervullen hebben voor de eer van het lahd. Wij hebben de nadeelige gevolgen van deze ruzie van nabij meegemaakt en het sterkste typeerde dit zich te Hoensbroek, waar deze twee renners elkaar dwars zaten met gevolg dat een derde met de overwinning ging strijken die anders heelemaal niet is opgewassen tegen deze twee. Ongeveer hetzelfde moet zich afgespeeld hebben te Rotterdam Woensdag j.l. alwaar Gommers profijt heeft getrokken van de tweedracht tusschen Middelkamp en Bras. Zoo iets is hinderlijk, de gedachte dat daardoor de eer van Nederland teloor kan gaan, is weinig bemoedigend. Laten wij hopen, dat beide renners, die door samenwerking in dezen wedstrijd zeer veel kunnen bereiken, elkaar de verzoenende hand zullen reiken, want anders zien wij de resultaten donker in. --- Middelkamp als kopman. Theo Middelkamp is voor vele Nederlanders, maar ook voor tallooze buitenlanders de meest gevreesde man van de Hollandsche ploeg, fteéds jaren is Middelkamp den meest op den voorgrond tredenden wegrenner, die overal respect afdwingt. In 1936 won Theo de zwaarste bergetappe in de „Tour de France", daarmede bewijzende, dat hij in het kliihnien voor niemand behoeft onder te doen. Hij bezit een groote do- Sis tart en routine, geschoeid op de Belgische leest. In het Belgenland heeft hij veel ervaring opgedaan ett aldaar in de koersen werd hij — buiten de „Tour de France" — een groot man. M. Kint verklaarde dezer dagen, dat Middelkamp als de gevaarlijkste" tegenstander kon worden beschouwd in Valkenburg, gevaarlijker nog dan Barlali en hij motiveerde dat met het feit, dal de Cauberg ligt naar de Hand van hein, hetgeen hij bewees in dc nationale kampioenschappen. Wij zijn het voor een groot deel met Kint eens, omdat wij weten (jat Middelkamp den 20sten keer den Cauberg beter beklimt dan de 10de maal. De geweldige demarrage die hij uithaalde op den Cauberg in de laatste ronde voor het nationale kampioenschap, versterkt onze overtuiging, dat Bartali dit niet kan verbeteren. Wij hebben loen gezien hoe of Theo den IVa K.M. lange eindspurt met den Cauberg incluis volbracht. Die kracht die hij daar ontplooide na bijna 200 K.M. gereden te hebben doet ons alle hoop en vertrouwen hebben in hem om zijn tegenstanders achter zich te laten. In de Tour de France en in tal van „ronden", kortom in alle wedstrijden speelde Theo steeds mee de hoofdrol en dat bewijst dat in hem een ernstige wil schuilt, een wilskracht met doorzettingsvermogen die alle vertrouwen schenkt om Zondag een der meest in aanmerking komende renners te zijn voor een overwinning. Hij is goed in vorm, goed getraind en kent het circuit op zijn duimpje. Voor ons is hij de beste van dc Nederlandsche ploeg. Sehulte Middelkamp --- Schulte. Wanneer wij achter Bartali een vraagteeken plaatsten, dan doen wij ditzelfde thans achter Schulte. Schulte is voor ons de raadselachtige man. Vooral zijn rijden van de laatste weken doet ons denken aan een Moskoptactiek. Vóór de wereldkampioenschappen verloor Moesköps steeds alle wedstrijden om dan op den grooten dag al zijn concorrenten neer te vellen, omdat hij dan onderschat werd. Of dit met Schulte ook het geval zal zijn is weer een vraagteeken. Het kan de stilte zijn die den storm voorafgaat. Schulle heeft in tal van koersen bewezen dat hij een bijzondere renner is, van bijzondere kwaliteit, een renner die vlug achter elkaar groote vorderingen maakte, zoo groot, dat zelfs een Karel van Wijnendaele lof op lof uit zijn pen liet vloeien over dit plotseling wereldwonder. Hij rijd soepel, is rap, heeft een goede sprint over zich, demarreert gemakkelijk, klimt in den aanvang zeer goed, möar.., en nu komt de groote m&ar, klimt-hij na 2ü maal 10 K.M. nog zoo goed? Volgens zijn eigen uitlating in de nationale kampioenschappen, vond hij 27 Caubergjes boven zijn krachten gaan, let wel hij zeide dat zelf openlijk. Dit kan alweer politiek zijn, maar, gezien het feit, dat hij in de Tour de France ook een hekel had aan de bergen, mogen wij aan zijn woorden toch wel wat waarde hechten. Voor Schulte ligt volgens onze meening het zwaartepunt in de geweldige zwaarte van het parcours. Wij zagen Schultc ook meerdere malen spelen met -zijn krachten, zulks is in dezen natuurlijk af te keuren, vooral de reservekrachten winnen de koers. Zoo blijft over Schiilte zeer veel in het duister gehuld. Hij is een phenomeen, hij is een klas op zichzelf, maar bij deze wereldconcurrentie komt veel meer kijken dan op een gewone ronde en Guus Schilling zal goed doen, Schulte flink onder de loupe te nemen, want er is veel met hem uit te halen als er maar een goede wil is. Komt hij in de eindspurt, dan krijgen we een kwaaie aan hem, maar afwachten of hij de vele raadsels tot een goede oplossing weet té brengen. --- Profs Het wereldkampioenschap op den weg werd ingesteld in 1921, maar was tot en met 1926 alleen open voor amateurs. In 1927 deden de profs voor de eerste maal mee in een gemengden wedstrijd. 1927. 1. Binda 184 K.M. in 6 uur 37 min. 28.8 sec. 2. Girardengo in 6.44.44. 3. Piemontesi in 6.48.20. (Niirburgring). 1928. 1, Ronsse 192 K.M. in 6 uur 20 min. 10 sec. 2. Nébe in 6.39.53. 3. Wolke op 1 lengte (Boedapest). 1929. 1. Ronsse 200 K.M. in 6 uur 48 min. 1.6 sec. 2. Frantz op handbreedte. 3. Binda op één lengte. (Zürich). 1930. 1. Binda 210 K.M. In 7 uur 30 min. 45 sec. 2. Guerra in 7.30.45. 3. Ronsse in 7.30.45.6 (Luik). 1931. 1. Guerra 190 K.M. in 4 uur 53 min. 43 sec. 2. Le Droge in 4.58.20. 3. Buchi in 4.59.31. (Kopenhagen). 1932. 1. Binda 206 K-M. in 7 uur 2 min. 10 sec. 2. Berioni in 7.2.25. 3. Frantz in 7.6.30. (Rome). 1933. 1. Speicher 250 K.M. in 7 uur 8 min. 58.4 Bec.j 2. Magne in 7.14.1.3. 3. Valenttfn op 5 lengten (Monthlery). 1934. 1. Kaers 225.6 K.M. In 5 uur 56 min. 15.6 s. 2. Guerra. 3. Darmeels. 4. Huschke. 5. v.d. Ruit, allen in dezelfde tijd. (Leipzig). 1935. 1. Aerts 216 K.M. in 6 uur 5 min. 19 sec. 2. Montero op 2 min. 55 sec. 3. Darmeels op 9 min. 8 sec. (Floriffe). 1936. 1. Magne 220 K.M. in 5 uur 53 min. 32 sec. 2. Bini in 6.2.59. 3. Middelkamp-. (ZUrich). 1937. 1. Meulenberg 300 K.M. in 7 uur 59. min. 48 sec. 2. Kyewski. 3. Egli. 6. van Amsterdam op 8 min. 6.2 sec. (Kopenhagen). --- Johnnie Braspennlngx. Een ronderijder hij uitnemendheid. Hij heeft dit jaar wel de meeste overwinningen op zijn naam staan, althans van de Nederlandsche renners. Hij is een renner, die niet opvalt omdat hij steeds goed uitkijkt en daardoor bijna allijd in het Voorplan ligt. Als 't op het einde aan gaat wordt hij zenuwachtig met gevolg, dat hij in iedere poging van zijn concurrenten om te demarreeren venijn ziet en dan begint bij hem de gal te werken. Dit is geen slecht teeken voor éen renner, wanneer hij dan maar sportief bly'fl', maar hij denkt dan maar alleen aan zichzelf Waardoor de onmisbare samenwerking te loor gaat. Hij is egoïstisch aangelegd en daarom zal het aan te bevelen zijn, dat Guus Schilling hem eens terdege onderhanden neemt, want het zou jammer zijn wanneer door onderlinge rivaliteit onze kansen werden kapot gemaakt. Braspennjngx is ontegenzeggelijk een goede kracht, kan goed klimmen, heeft uithoudingsvermogen en is tactisch, ja zelfs pienter in het rijden tusschen groote kopstukken. Als er gevochten moet worden, als er gedemarreerd moet worden kan men er zeker van zijn, dat Bras er bij is, hij laat zich niet zoo gauw verschalken. De eenigste moeilijkheid kan zijn, de 270 K.M. omdat de criteriums zelden of nooit de 200 K.M. le boven gaan. Door het vele koersrijden is hij goed getraind en dat brengt vertrouwen. Alles draait echter op een goede verstandhouding. Met een goede ploeggeest is de halve wedstrijd gewonnen. --- Piet van Nek. De veel besproken P. van Nek, de man uit de rennersfamilie. De van Neks hebben een ouden roem. Sedert 1910 is de naar van Nek steeds aan de wielersport verbonden geweest. Hun naam klonk over de geheele wereld. De ccnigste van Nek, de thans aan den start verschijnende Piet, is van 't zelfde kaliber als zijn voorgangers, n.l. sterke rijders met uithoudingsvermogen. De van Neks hebben echter altijd zeer veel pech. gehad, vooral met valpartijen. Plets is de laatste 2 jaren snel vooruit gekomen. Zijn successen brachten den naam v. Nek, die sedert het verdwijnen van Klaas uit de rennerswereld was verdwenen, weer op het tooneel. Met eere haalt hij den ouden roem weer óp. v. Nek is een flink gespierde jongen, die vooral ook op lange afstanden zijn maatje goed staat. Dat is ook juist rie groote hope die wij in hem stellen. Dat v. Nek een groot vertrouwen als renner geniét, blijkt wel uit het feit, dat een Fransche fabriek hem engageerde om voor hun uit te komen. In dc groote koersen aldaar heeft hij veel ervaring en routine opgedaan, maar ook heeft hij aldaar da goede vorm gekregen. In den laatsten wedstryd, rie Omloop van 't Westen, heeft bij zelfs uitmuntend gereden, wanneer men weel dat hij alleen moest oproeien tegen sterke Fransche en Belgische ploegen. Toch eindigde hij nog 21ste. Na zulke wedstrijden zijn rie renners goed op dreef, zoodat van Nek ongetwijfeld een goede ploegmaat zal 2ijn. In den Cauberg zagen wij van Nek tijdens de nationale kampioenschappen rap klimmen, zelfs detnarreeren en vele concurrenten passeeren. Het blijft ook bij hem een open vraag of hij zulks ook nog kan na 20 maal geklommen te hebben. Daar is en blijft voor de meeste renners het zwaartepunt liggen. --- Uit de hoofdstad van wielerland Indrukken uit Valkenburg Het groote oogenblik nadert. (Van onzen redacteur). Valkenburg, 1 September. De hoofdstad van wielerland is op dit oogenblik ongetwijfeld Valkenburg, waar zich het heele wegrenleven concentreert op de wereldkampioenschappen, die hier Zaterdag en Zondag verreden zullen worden. En het is goed te merken, dat wij hier aan den vooravond staan van een groote gebeurtenis op wielergebied, want waar men ook gaat of staat, overal stuit men op de teekenen, die wijzen naar den grooten strijd, die hier gestreden staat te worden. Hel nieuwtje, dal vandaag voor de Nederlanders wel het belangrijkste is, bleek Guus Schillings, de trainer van de Nederlandsche renners, en in de wandeling. Oome Guus genaamd, in. petto le hebben. Telefonisch had hij namelijk uit Amsterdam vernomen, dat Engel, die deel uitmaakte van de Nederlandsche amateurploeg, voor dé wereldkampioenschappen zal mogen starten. Men weet, dat deze renner in België een kleine affaire, heeft gehad. Hij had lijdens een course kwestie niet een Belg en, naar de eersle geruchlen wisten te Vértellen, had hij zijn Zuidelijken collega zoo ongeveer den neus afgebeten. Enfin, zoo bont maken zelfs onze beroemde Sittardschc leeuwen het nog niet eens en dus mag men zeker iets dergelijks van Engel niet verwachten. Maar in ieder geval hing hem een schorsing van dc N.W.U. boven zijn hoofd, waardoor hij van de wereldkampioenschappen zou zijn uitgesloten. Gelukkig is het nog al losgeloopen. Wat ei- na den strijd om het wereldkampioenschap met hem gebeuren zal, weet nog niemand, maar in Valkenburg zal hij in ieder ge- Val kunnen starten. Italianen als slachtoffers van autogrammenjagers --- NERVEUSITEIT. De stemming, welke op het Oogenblik in Valkenburg hangt, zü vol van een zekere nervositeit, die zich Op allerlei manieren kenmerkt. Daar Is op de eerste plaats rie min of meer koortsachtige haast, waarmede gewerkt wordt anti het gereedmaken van het parcours. Overal is men reeds druk bezig met rie wegen af le zetten met ijzerdraad; op dc gevaarlijke bochten zelfs met zware bossen stroo, teneinde de renners, die van het rechte pad mochten afdwalen, op le vangen. Haar wordt tevens ook gewerkt aan dc luidsprekerinstallatie, welke door den heer Dntimcn uit Valkenburg wordt aangelegd en die niet minder dan vijftien luidsprekers omvat benevens nog verschillende andere ingewikkelde machines, die daar bij te pas plegen te komen. Die nerveuse stemming blijkt ook uit de verschillende groepjes renners, uit alle deelen van de wereld naar Valkenburg gekomen om hun kans te wagen, renners, die per fiets, per auto of per pedes apostolornm het parcours bekijken en daarbij over het algemeen zorgelijke gezichten trekken. Het schijnt de heeren over het algemeen niet mee te vallen, die zeven en twintig Cnubergjes, die zij voor den boeg hebben. Alleen rie Belgen srhijnen het niet zoo erg te vinden en de meening te zijn toegedaan, dat Meulenberg er niet veel moeite mee zal hebben. En tenslotte wordt de algemeene nervositeit niet weinig verhoogd door heele drommen van knaapjes, die van het eene hotel naar het andere draven op jacht naar hanriteekeningen, waarvoor zij iedereen aanklampen, die er hun inziens een --- Algemeen. Resumeerende aan het voorafgaande lijkt het ons toe, dat de Belgische en de Italiaansche ploegen, direct gevolgd door onze mannen, de op den voot-jgrond tredende ploegen zullen zijn. Voor ons zijn de Belgen net zoo gevaarlijk als de Italianen, terwijl onze jongens met Middelkamp als kopman, in een adem kunnen worden genoemd. Wij mogen met een gerust hart den komenden strijd tegemoet zien. Geen vrees 'vóór een Bartali, Bini, Meulenberg, Vissers of wie ook. Onze renners zijn ingesteld op 250 K.M. en meer, terwijl dit parcours naar hun hand zit. Wij laten hieronder nog de resultaten volgen van alle profs-werelrikampioenschappen, sedert het begin, ' dnt dit kampioenschap verreden Werd. tikje buiténlandsch uitziet. Dat er aldus ook brave Valkenburgers zijn, die de eer genieten „Jansen" of „Pieterse" in de halfvol gekrabbelde boekjes te mogen schrijven, doet daarbij weinig ter zake. Overigens dreigt het zoon beetje een plaag te worden. Ze dringen voor alle hotels en ze hollen achter iederen man op een race-fiets. En soms staan er opeens een kleine twintig kereltjes ergens in de hall van een hotel, schuchter, maar elkaar vooruitduwend, met het gevolg, dat de gérant de meest krasse middelen te baat moet nemen, om zijn gebied weer schoon te vegen. Dat van deze autogrammen-belangstelling dc Nederlanders niet in de minste mate profiteeren, spreekt wel vanzelf. --- IN HET NEDERLANDSCHE KAMP Ze zijn anders lang de kwaadste niet, die Nederlandsche jongens en doorgaans onderwerpen zij zich maar gelaten aan deze cijns der populariteit: het krabbelen van namen in de meest onoogelijke boekjes en op de meest verfomfaaide papiertjes, die hun voor den neus worden gehouden. In Hotel Berg en Dal, waar het Nederlandsche kamp is opgeslagen, zijn nog bijna alleen de amateurs aanwezig. Onder dc vaderlijke zorgen van Oomc Guus draaien ze in den morgen een stuk of veertig kilometcrtjes en doen 't verder kalmpjes aan. Oomc (huis wil dat zoo. Hij weet wel, dat ook hier zoo zoetjes aan de nervositeit een rol begint le spelen, nu de groote dag zoo snel nader!, maar hij houdt zyn jongens er van terug al le veel te fietsen. „Als ze hel nou nog moeten leeren, leeren ze het toch niet meer," zegt hij terecht en verder hecht hij meer waarde aan een goed uitgeruste renner dan aan een overtrainde. En dus zorgt hij voor wat afleiding en laat ze verder maar zoon beetje dollen. Ze rijden wat en ze eten goed en verder kunnen ze het best met elkaar vinden. Ken van de wcreldkampiocnscnpdidaten -- zijn naam dool natuurlijk niets ter zake — vertelde mij dal hij bijna was doodgeschoten. .la, zonder overdrijving, paf, dood! Hij had een eindje gereden en was op een zeker oogenblik zoo geïmponeerd geraakt door een boomgaard) met appels dat hij van zh'n fiets was gestapt en er eens eentje bad geprobeerd. Enfin, opeens kwam dc boer er met een geweer aan en hij schoot ook. De renner aan het rennen, om thuis le gaan peinzen over de mogelijkheid, dat hij vol niet hagel had gezeten in dat deel van zijn lichraam wa,armee hy geacht wordt op het zadel van zijn fiets te zullen zitten a.s. Zaterdag. Wij hebben hem verteld, dat die boer alleen maar geschoten had. omdat hij bang was dat een Nederlandsche renner zijn vorm zou verliezen door te veel appels te eten. --- EN ELDERS. Niet overal is hét overigens zoo gemoedelijk als bl| de Nederlanders. De Italianen bijvoorbeeld zijn wel een bedje anders geaard. Die zijn wel j?rg druk onder elkaar, maar aan vertellen hebben ze een broertje dood. Hier is natuurlijk Bartali de groote man. Dat hij ook inderdaad 'n groot reinier is, hebben rie Nederlanders vanmorgen wel ervaren, toen zij juist tegelijk met den grooten Italiaan den Cauberg namen. De Italiaan ging namelijk naar boven alsof hij met dc lift ging, terwijl rie Nederlanders zoogezegd de trap moesten nemen. En Inch zeggen die dingen niet zoo heel veel. Het zal er In den strijd namelijk niet 0111 gaan, hoe men den Cauberg neemt, maar hoe men voor den twintigsten maal en voor de daarop volgende keeren den Cauberg neemt. En dat zal waarlijk voor een niet gering gedeelte van hel moreel van den renner afhangen. Eén Cauberg is geen kleinigheid, maar zevenentwintig Caubergcn konden wel eens een obsessie blijken te zyn. Overigens wordt er zoo op het eerste gezicht door geen van de buitenlanders „hard" getraind. Hustlgjes, rustigjes, en probeer de zenuwen le vergeten! Dat schijnt wel zoo ongeveer overal 't parool te zijn. --- DE FAKIR. Hustigjcs doet ook de fakir het. Deze naam heeft de heer Malcom, afkomstig uit Bombay en Br.- Indië vertegenwoordigend, te danken aan de Nederlanders, met wie hy in hetzelfde hotel woont. De heer Malcom is de wonderlijkste renner, die zich ooit bij de wereldkampioenschappen heeft vertoond. Hij doet alles geheel op eigen kosten. Hy is eigenlijk wegrenner, maar werd by vergissing alleen ingeschreven voor de sprints en moet nu nog afwachten, of hij wel mee zal mogen, doen; hij trekt een vieze neus, als je hem vraagt of hij al eens tegen den Cauberg is opgefietst en amuseert zich verder kostelijk. Uit wraak dat hij fakir gedoopt is, schrijft hij nu en dan in een autogrammenboekje „Demmenie, fakir" en vertelt legen iedereen dat de Nederlanders allemaal wereldkampioen zulen worden. Hij heeft een heel uitzonderlijke racefiets met 'n versnellingsnaaf van een centimeter of tien dik en deelt grif foto's uit van dc Nederlanders. Zelf heeft by namelijk geen foto's want. zegt hij, die zijn toch „zoof". Waarmede hü „sof" bedoelt welk Nederlandsche woordje zijn Nederlandsche vrienden hem geleerd hebben. Wat hij op de wereldkampioenschappen komt zoeken weet eigenlijk niemand, maar hij is een goede kameraad, die zich best met zijn collega's verstaat. Ook al verstaan zij elkaar niet. En zoo gaat het in Valkenburg recht op de wedstrijden arm. De spanning stijgt en de belangslelling stijgt en als het weer nu maar een handje Helpt, dan kan het Zaterdag en Zondag een mooi feest worden. Een feest, waarop U allemaal geïnviteerd bentl ---