lIKKIJGHtZEE^ m iMxt een Ka£i>e eeiuv- ■ I MET BON VOOR GESCHENKEN --- SoTiir» Kaa ■ a seh k A ISSS3 n Nedérl. bewerking: Prof. MART. HARING, Pr. „Het Schild" noemt „De Hemel" een „troostboek" „Pax": Dat is het voornaamste van dit boek, dat soms iets doet voelen van het duizelingwekkend geluk door God aan den mensch beloofd. „De Nw. Eeuw': Dit boek leert u verlangen, althans naar eeuwige schoonheid, naar de hemelsche muziek m en de misère van de reis daarheen. ess&eaê**. . mmmm**. ~ >jtm jsw Venl. Courant": Elke dag opnieuw een teug AETERNA-REEKS uit deze kostelijke beker: dat maakt sterk, vroom en vroed. P. Hyacinth Hermans in „De Maasbode": Een leerzaam boek, een troostend boek, een vreugde en geluk brengend boek, een waarlijk gulden boek. „Dagbl. v. N.-Brabant": Ja, mochten duizenden dit bemoedigende, dit geloofversterkende boek lezen. Henri de Greeve Pr., in zijn voorwoord over „De Hemel": Neem van tijd tot tijd een oogenblik; roof het, steel het, verduister het, pleeg er desnoods geweld voor, maar neem een oogenblik. Verberg U in een hoek en lees over den hemel. Geen betere methode om het op aarde uit te houden, dan te lezen over den hemel. Zonder de hemel is de aarde onbewoonbaar; mèt de hemel is de aarde een paradijs. U hebt recht te weten in welk huis U na Uw dood zult wonen. A.l de belangrijke, nieuwsgierige, geinteresseerde vragen, die U zoudt willen stellen met betrekking tot de hemel, komen hier aan de orde: het herkennen in de hemel net weerzien van de dierbaren, de vréugde der oogen, gezang en muziek in den hemel, Gods heerlijkheid, enz. enz. Verkrügb. bü „De Residentiebode" N.V. te 's-Gravenhage en in den Boekhandel Prijs: ingebonden f 4.90; ingenaaid ƒ 3.90 --- Studie-dagen Jonge Werkman IN HET RETRAITEHUIS TE SPAUBEEK art f. i Hei, °P den derden dag van de laatstgehouden aüLj Studieweek te Rolduc het plan geopperd I liisH' °0k en soortgeli.jke bijeenkomst voor de jjj *j S° arbeiders te organiseeren, kreeg het plan ij 1 L ac'eUik een vasteren vorm, doordat de zeer!oslag. „ ll',(''1 eerste voorwaarde voor het welslagen van iq )ft dagen is een bchoorlyke opkomst. Daar£ r zorgden de ruim 80 bestuurders en leiders 'ü«an„rlen Limburgschen Bond „De Jonge Werk-. ij, | die tusschen 4 en 5 uur in het gastvrije . binnenkwamen. Hun groene hemden rrfl'vf'1 het zeer goed in de schilderachtige omjl lng, waar een moderne aankleeding van de vi lic vergadergelegenheden uitstekend harmo,ei ?rt met de ernstige stemming, welke een re- B«g nius ais vanzelf brengt. •Ijü 5"n als de jeugdige deelnemers bü de sluiting yy), van lof toegezwaaid kregen over de i (ski eeldige wüze, waarop zü de studiedagen :U lr, en doorgebracht dan zal daarvan een niet k lng deel toekomen aan de plaats waar die ïeri gehouden werden. --- GROOTE BELANGSTELLING — OOK DE BISSCHOP PRESENT. iy0, „j0* de belangstelling, die hun vanwege de I eren gewerd, zal daartoe wel het hare hebben Reeds aanstonds by de opening kon i, °°ndsvoorzitter, aalmoezenier Eyssen, een bijriJir Wool'd van welkom richten tot Dr. Poels, V, Jos- Maenen, Rector Colsen, Pater Jacobs, Mommcrsteeg als afgevaardigde van den ii'Jfhen Bond uit Nümegen, dhr. Kaanen, de a Beel en Mart. Poels en dhr. Rottier, jjvijl hy gedurende de volgende twee dagen de kreeg de aalmoezeniers Roumen en (nnen, de jeugd-directeuren enheskens en Reijfj en verschillende directeuren van plaatselijke Mingen en de heeren Jos. Pelzer en Jan &h?en welkom te heeten. In de vroegte van den ( tfen dag kwam ook Z. H. Exc. Mgr. Dr. Lemi| s tot aller vreugde een bly'k van zyn groote jl geven. Na hei. opdragen van de ik ' waaronder uitreiking der H. Communie, J de Bisschop voor bü de hernieuwing van de ai 0" belofte, waarvan hy' in een echt-vaderlijk de groote beteekenis uiteenzette. Vermeld '~h t als blijk .van belangstelling ook heel zeker, " ~ {tiet alleen Pater Superior de studiedagen van ff' | °egin tot het einde meemaakte, maar dat ook e baters van het retraitehuis zulks deden en j s overal te vinden waren, waar een beroep hulpvaardigheid gedaan werd. '\ 6n- uitvoerig relaas van de ty'dens deze studie■ gehouden zeven inleidingen, kunnen wy k geven, omdat zulks de grenzen van een kran-8. firslag al te zeer zou overschrijden. Wij khn',(.' dat te eerder nalaten, omdat wij de stille t,v& koesteren, dat het bondsbestuur gevolg zal f aan de herhaaldelijk tot uiting gekomen rfk;,Sch, die inleidingen in druk te doen ver» e 1 "Jöen. --- DE INLEIDINGEN. t tjd 'J vermelden er hier alleen van. dat de in> 6|"s er zeer veel werk van hadden gemaakt en t t(?*er veel moeite aan hadden besteed, hun niet '\ gemakkelüke stof geheel in te stellen Op \ \ gehoor en daarbij vooral de practijk van het leven niet uit het oog verloren. Dat t!|iV]t' Minderop S.J. het eerste onderwerp: „de van het arbeidsrnidden op de geestesgei W van c*en ion§en arbeider" in te leiden u\J" was niet alleen een bly'k van hoffelükheid 'etriS en Sasiheer. Dat hing ook nauw samen V,\ zeer Broote belangstelling, door hem sinds \\ n dag voor dat zeer gewichtige onderwerp 'l dag gelegd. j/i's., 0r Colsen aan de lezers van het bonds- KSpU "De Jonge Werkman" zoo goed en zoo ■m tlg bekend, behandelde het thema „de J.W.'er 'JU et godsdienstig leven" en ontvouwde daarbü neergelegd in het woord van vht an: "-^'s net Katholicisme iels beteekent, I hbeteekent het alles", cVeV ler Jac°bs kreeg te spreken over „de J.W.-er et ontspanningsleven". Duidelijk is- den J?(,.^rs vooral kunnen worden, dat Pater ;l'ls hoezeer ook gekant tegen alle overdrij«*' ce sport en met name het turnen een goed lX gedraagt. ii«f, , deze drie inleiders kwam een huisvader 'ISd 1 woo^a• Ir> Wijffels van Rumpen be«t ede op even ernstige als principiëele wijze i, ' ui hun handen laten? Ik denk er niet Lftii ' Sdon sloop snel verder tot aan den rand >'e Dn-°pen plek' l'n cl? ancleren volgdr'.i hem. H 0n)! de laatste boomen bereikte draaide hü v,'iJij ,en deelde fluisterend zün instructies uit. A rf s,uipl heelemaal naar het andere einde >1 V"6" p!ek' Harhorough, en jü Jules, bluft t^Vr]-680' A's we lien overvallen, trachten ze jpn Ik een goed heenkomen te zoeken, hetkoU(} je hun in ieder geval moeten beletten. *«H.» gereed als je mij te voorschijn ziet kolf* Vachtte tot de twee anderen verdwenen 'Sec'n6'u,!oerde dan voorzichtig naar het kamp. hy te zien kreeg, was waarlijk niet géschikt, hem kalm te doen blüven. Een groot vuur brandde in het midden van de open plek, den gansehen omtrek helder verlichtend. Een klein eindje daar vandaan zat Sandy Muir tegen een kist geleund, stevig vast gebonden. Hü scheen half buiten kennis. Le Coq zat in een kampstoel, met drie leege flesschen naast zich en een tinnen beker in z;yn hand. Hy was volslagen dronken. De andere drie stonden dicht bij hem, terwül Adèle een klein eindje van hen af stond haar gezicht doodsbleek, maar haar zwarte oogen brandend als vuur. „Dat zul ja» nooit doen, Le Cocq," zei ze wild. „O neen?" Le Coq lachte verachtelijk. „Dat kippetje probeert te kraaien of het een echte haan is! Maar we zullen zien wie er hier de baas is! Hy wendde zich met een dronkenmansslem tot Philibert. „Het schijnt me toe, myn vriend, dat je het blyde nieuws aan je uitverkorene zelf zult moeten meedcelen." Philibert, die . eveneens onder invloed van geestrijk vocht bleek te verkeeren, liet een ruwen lach hooren, en deed eenige schreden in de richting van de hut. Maar met de snelheid van den bliksem greep de vrouw een der geweren, die tegen de andere hut stonden, en plaatste zich daarmee dreigend tusschen hem en de schuilplaats van het bedreigde meisje. „Pas op Philibert," zei ze, en in haar stem klonk 'n vastberadenheid, die den naderenden man gewaarschuwd zou hebben, indien hü volkomen nuchter geweest was. Philibert sloeg echter geen acht op haar woorden maar lachte minachtend, en deed een sprong voorwaarts. Op hetzelfde oogenblik, voor Langdon kans gezien bad, tusschenbeide te komen, weerklonk een schot, en een seconde lang stond Philibert met een weerzinwekkende, verbaasde uitdrukking op zijn gemeen gezicht, roerloos, dan zakte hij in zijn knieën door, en viel met een harden slag tegen den grond. , „Vervloekt," brulde Le Coq, plotseling geheel ontnuchterd, uit zijn stoel springend. „Ze heeft Philibert gedood. Vlug, idioten." Op hetzelfde oogenblik, dat de mannen naar hun geweren snelden, trad Langdon vanuit de schaduw der boomen te voorschijn, zijn geweer gericht op Le Coq. „Halt," beval hij met snydende stem. Le Coq bleef als een standbeeld staan, stom verbaasd naar de onverwachte verschijning starend. Dan schreeuwde hy: „De Engelschman." Pedro hield op dit geroep zijn vaart in en keek over zijn schouder wat er aan de hand was. Op het zien van het gereedgehouden geweer bleef ook hy roerloos staan. Anclré toonde echter meer moed. Zonder aarzelen snelde hij verder, greep een geweer en rende vervolgens zoo hard hy kon naar het bescherming biedend woud. „Schiet, monsieur!" schreeuwde Adèle waarschuwend. „Hij is gevaarlijk." Langdon schoot evenwel niet, wetend wat er volgen zou. „En nu, "mijnheer de tuchthuisboef, is het uw beurt uw handen omhoog te steken." Er lag een triomfantelüke klank in de stem van André, en op het geluid hiervan was Le Coq oogenblikkelijk weer zichzelf. Hij lachte alsof de situatie hem buitengewoon veel genoegen verschafte. „De bordjes zijn snel weer verhangen, Langdon." Langdon gaf geen antwoord, en vanuit het duister klonk het klikken van een haan, die overgehaald werd. „Dwaas, ik tel tot vijf, en dan.,.." André begon hardop te tellen.... „Een, twee, drie...." Verder kwam hij niet; achter hem maakte zich een schaduw los uit de duisternis van de boomen. Slechts Langdon en Pcdro bemerkten de nieuwe verschijning, en waarschuwend schreeuwde Pedro: ,',Pas op, André " Op hetzelfde oogenblik schoot de schaduw !oe, een bevige slag met de kolf van een geweer, en met een gekreun als van een wild dier ging André tegen den grond. Het geweer viel hem uit de hand. Met opgeheven buks kwam Jules te voorschün. Dudley Langdon uitte een kort lachje. „Zooals u opmerkte, Le Coq, de bordjes zün weer snel verhangen. Kyk eens achter u." Le Coq draaide zich haastig om en zag hoe Harborough hem van de derde zijde naderde. Hij liet een verwensching hooren. „U heeft alle troeven in handen, monsieur. Ik ben geheel in uw macht. U heeft het spel gewonnen. ..." „Juist," onderbrak Langdon hem koud. „Ik heb de hoogste kaarten. Houd je handen hooger, Le Coq, dat is veiliger." • „Vervloekt," schreeuwde Le Coq woedend. „Op een goeden dag zal ik je levend het vél van het lichaam laten ranselen. Hiervoor zul je teruggaan naar die hel in Cayenne, jü en dat zwijn daar." „Je deed verstandiger, een beetje meer op je woorden te letten, mannetje", sprak Jules, Ik ben niet zoo toegeeflijk als monsieur Langdon, in Parijs zou ik je voor dat kennis hebben laten maken met mijn mes." „Snij Sandy eerst los,' John," onderbrak Langdon de twistenden. „En jij, Jules, zorg ervoor, dat die twee kerels stevig gebonden worden." Hy wendde zich naar de hut en riep bezorgd: „Mimi, Mimi." Snel kwam het meisje naar buiten, en de glans in haar oogen openbaarde haar gevoelens duidelijker dan woorden doen konden. Le Coq merkte dat op, en lachte kwaadaardig. „Kijk," riep hij uit. „Daar is Mimi weer. Wel, wel, liefde is een der teederste gevoelens, maar ik geloof dat er dingen zijn, die hier wel een eind aan zullen maken. Die vrouw daar, -- je zult tiet waarschijnlyk nog niet weten — is de .moeder van je liefste." „Dat weet ik heel goed. Houd je smerigen mond dicht." Le Coq grinnikte genoeglijk. „Dus dat weet u reeds. En maakt het werkelijk geen verschil? U is wel een edele mina ar. Maar ik kan u nog iets anders mededeelen. U heeft 'n doodsvyand, de man die u door middel van een valschen eed naar Cayenne deed transporteeren voor een misdaad, die hijzelf bedreven had...." Langdon deed een stap naar hem toe. „Houd je mond, of ik schiet je als een hond neer, schurk." „O neen, dat zul je heusch niet doen, zoo vlak voor de oogen van je lieve Mimi, zelfs al is ze dan de dochter van Henri de Faramond.'\ Hij lachte gemeen bij zyn onthulling, en het meisje liet een smartelüken kreet hooren, terwül ze haar gezicht in haar handen verborg. Een Seconde bewoog Langdon zich niet, en overtuigd dat hy doel getroffen had met zyn openbaring, sprak Le Coq weer met giftige stem: „Dat wist je nog niet, hé? Je kleine meisje is werkelük de dochter van,..." „Je vergist je alweer, Le Coq," onderbrak Langdon hem met kalme stem. „Ik wist het reeds langer." „Vervloekt," riep Le Coq spijtig uit. „Je schynt werkelijk alwetend te zyn." Mimi liet haar handen zinken èn hief een doodsbleek, betraand gezichtje op. Aarzelend deed zij eenige schreden naar Dudley. „Je wist du 5...." begon ze met trillende stem„lk wist het al een poosje voor die idioot daar het vertelde, lieveling," antwoordde hy met een geruststellenden glimlach. „Wist je het al toen je me beloofde dat " ..Neen, Mimi. Ik deed die belofte omdat ik je liefhad, en om die reden zal ik ze ook houden." „O, myn liefste." „Ga terug in je hut, Mimi," onderbrak Lang-, don haar, ziende dat de heftige inspanning, die ze de laatste uren door had moeten maken, haar dreigde te overweldigen. „Madame, als u op haar wilde passen. ..." Adèle leidde het meisje liefdevol weg, en nadat Jules klaar was met Pedro, wendde hü zich tot Le Coq. „Het is uw beurt, mijnheer," grijnsde hy'. „Houdt uw handen alsjeblieft een oogenblik achter uw rug." (Wordt vervolgd.) --- Studiedag Jonge Boeren in den Kring Sittard EEN ZEER GESLAAGDE BIJEENKOMST. Een groot aantal jonge boeren uit den kring waren gisteren op hun studiedag te Sittard aanwezig. Doch niet alleen het getal, ook de wil en den ernst, waarmede zij zich verdiepten in de groote vraagstukken van onzen tyd, waren kenmerkend voor deze studiebijeenkomst, die daardoor ook een groote propagandistische waarde kreeg voor den jongen boerenstand. Daarnaast gaven tal van autoriteiten een blük van medeleven met deze prachtige beweging en zoo zagen wy naast talrijke geestelüke adviseurs van de 'af deelingen, o.m. öök nog burgemeester Coenders, dhr. G. Corten (Beek) en mr. Nic. Beckers (Sittard), leden van Ged. Staten, dhr. P. 11. Diederen (Graetheide), kringvoorzitter en hoofdbestuurslid van den L.L.T.B. en talrijke burgemeesters uit den kring, alsmede vertegenwoordigers der. afd. van den L.L.T.B. De dag werd ingezet met een plechtige Hoogmis die door den geestelijken adviseur der afd. Sittard, kapelaan Boyens, in de hoofdparochiale kerk van St. Petrus' Stoel werd opgedragen. Na de Hoogmis trokken de jonge boeren, met muziek van de Philharmonie voorop, naar de zaal Ober-Bayern. Hier werd de studiedag geopend door dhr. Jeurissen, die als voorzitter van de afd. Sittard de aanwezigen welkom heette. De Kringvoorzitter, dhr. E. a Campo (Merkelbeek), die de leiding van den studiedag overnam, sloot zich hierby aan met een speciaal woord tot den nieuwen consulent, Ir. van Keulen, die voor het eerst in den kring Sittard was. Na het zingen van het Limburgsch Volkslied, hield Rector Steegmans een rede over --- „Broederzin en Gemeenschapszin”. Aan de hand van voorbeelden uit de huidige maatschappü wees spr. op de Kaïns-gezindheid, die de wereld beheerscht. Vele menschen gaan in hun eigenbelang op. Zy zijn koud en onverschillig voor het wel en wee der evenmenschen. Maar het zijn niet de feiten alleen, het is vooral de geest van het egoïsme, die menschen en volken bezielt. Het voorbeeld in de geheele schepping wyst echter, dat de menschen op elkaar zyn aangewezen. Het geloof en het verstand gebiedt een innige samenwerking van alle individuen. De middeleeuwsche gemeenschapszin werd verwoest door de Renaissance, waarop de Reformatie als reactie kwam. Deze was weer de grondlegster van het individualisme, dat in het liberalisme zijn hoogtepunt vond. Én als reactie op dit individualisme kwamen de stelsels der collectivisten: het socialisme, het communisme en het nationaal-socialisme, waar een gemeenschap met totale uitschakeling van het individu op den troon werd gezet. In beide extreme stelsels is er voor de gezonde gemeenschapsgedachte geen plaats: óf zy vallen in een uiterste verheerlüking van het individu, of ontkennen de elementairste rechten van het individu. Het katholiek solidarisme streeft de verwerkeling na van de gezonde gemeenschapsgedachte. Om dit solidarisme in pfactijk te brengen zullen wy bij ons zelf moeten beginnen: in ons gezin, in onze gemeente, in onze organisatie, in onze stand, in ons land, in onze Katholieke Kerk, in heel de menschheid, hetgeen spr. uitvoerig met practische voorbeelden toelichtte. Indien men het katholiek solidarisme verwezenlükt, dan zal het uil zijn met alle persoons-egoïsme, dorps-, stands- klasse-, nationaal- en rasegoïsme, dan krijgen we een schoone maatschappü, een echte broederlijke samenleving zonder strijd, zonder oorlog en met levensgeluk, levensvreugde en welvaart voor allen! Na een daverend applaus riep burgemeester Coenders de autoriteiten en Jonge Boeren een hartelijk welkomstwoord toe in Sittard. Vervolgens hield de consulent van de Jonge Boeren, Ir. van Keulen een rede over --- „Bedrijfsorganisatie”. Tot in de middeleeuwen was ordening en regel in de gemeenschap, maar sindsdien is door vele oorzaken, welke spr. opsomde, de gezonde gemeenschapsgeest op den achtergrond geraakt. Door het liberalisme werd de middeleeuwsche ordening stukgeslagen. Het eigenbelang werd tot beginsel verheven; het algemeen welzün werd uit het oog verloren. Daar tegenover willen wij een geheel anderen vorm van ordening: wü willen een geordende en natuurlüke maatschappü, gebaseerd op bedrijfsschappen, met als doel het algemeen belang. De landbouw is het natuurlijke fundament van een doelmatige ordening: een gezonde landbouw is primair. Voor ons land zal de bedrijfsorganisatie van den landbouw vele moeilijkheden met zich meebrengen. Spr. noemde 0.m.: het overheerschen van kleine bedrijven, die in ons land veelvuldig voorkomen; het rekening houden met bijzondere omstandigheden niet alleen van economischen aard; de arbeidsbelooning voor de boeren. Om te komen tot een gezonde ordening zal noodig zijn dat overheid en de overige groepen het primair belang van den landbouw inzien. Indien dit het geval is, zal een oedrijfsschap mogelijk zijn op den basis van: een loonende productie; een cultureel hoogstaande boerenstand; het veiligstellen van de binnenland,sche markt; de huidige organisaties., Vervolgens ontwierp spr. een schema voor de practische verwezenlijking van de ordening in de bedrijfsschappen. In deze maatschappy' zal het eigenbelang moeten meewerken aan het algemeen welzün; dit zal moeten stoelen op de sociale rechtvaardigheid en de sociale liefde. * * * In den namiddagbüeenkomst, welke o.m. ook nog werd bügewoond door Deken Haenraets, den krindadviseur, pastoor Riken (Nuth), bestond er een nog grootere belangstelling van autoriteiten uit den kring. De leider der soldatenactie in België, dhr. Dupont sprak over --- De jonge boer in de kazerne. Spr. begon met er op te wyzen, dat de feiten, die hü zou mededeelen, betrekking hadden op België en Belgische toestanden. De reden waarom men in België een soldatenactie is begonnen, zyn tweeërlei: 1. omdat zy noodig is voor de soldaten zelf (de gevaren van godsdienstigen, zedejijken en lichamelijken aard), 2. omdat zü ook noodig is voor de organisatie wier hoofddoel het is om katholieke actie jongens op te voeden in den geest van een christelijke maatschappij. Deze soldatenactie wordt voorafgegaan door de „militairen actie", welke een onderdeel is van het Diocesane Jeugdverbond voor Katholieke Actie, waarin alle jeugdvereenigingen zy'n vertegenwoordigd. Deze voorbereiding omvat een groote provinciale vergadering en drie gewestelijke bijeenkomsten waarop de aanstaande militair de gevaren van het kazerneleven wordt bygebrachf. Dit werk wordt beëindigd met een gesloten retraite. Het eigenlyk soldatenwerk kan gesplitst worden in het kern-vyerk in de kazerne zelf en in het bieden van ontspanning buiten de kazerne. Uitvoerig zette spreker de nadere details van dit werk uiteen en gaf verschillende practische puntjes, wier verwezenlijking hy in ons land mogelijk achtte. Zoo wees hij in het verloop van zijn rede o.m. op het belangrijke werk der R. K. militaire vereenigingen. Met een aansporing om vooral door het goede voorbeeld tot steun te zün, gesloot spr. zyn geestdriftige rede. Vervolgens sprak rector Steegmans een dankwoord, waarin hij enkele lijnen aanstipte waardoor de J. B. hun leekenapostolaat nog meer kunnen beoefenen. Vooral drukte hy op 't retraitebezoek. Tenminste eens in de drie jaar moet elke J. B. 'n gesloten retraite meemaken. Verder spoorde hü aan 'n krachtige actie in te zetten om leden te winnen voor de organisatie. Spr. wees erop,, dat 't lidmaatschap van de Militairen vereeniging noodzakelyk is voor iedere kath. soldaat, dus ook voor de J. 8.-soldaat. Op de leestafel in deze vereeniging zullen steeds 't J. 8.-blad en de R. K. Boerenstand zich bevinden. Hy toonde verder 't groote nut van 't goede voorbeeld aan.beter als discuteeden of preeken. Hierna werd gezamenlük 't lied gezongen „Werk en Stryd". De afdeeling Bom der Jonge Boeren declameerde vervolgens 'n bekend gedicht op Dr. Schaeupman „St. Christophoor". Pater Caenen S.J. van 't Retraitehuis Spaubeek toonede hierna de groote voordcelen aan van 'n gesloten retraite en wees op de uitsjraken van Pausen en Bisschoppen betreffende deze 3-daagsche afzondering. Hü spoorde de toekomstige militairen onder de J. B. aan, vooral door gebed" en 't goede voorbeeld propagandisten te zyn voor dit mooie werk. De technische adviseur der afdeeling Bom leidde daarna de J. 8.-declamatie van deze afdeeling in, die op verdienstelijke wy'ze de bekende Forum-scène uit Julius Caesar van Shakespeare vertolkten. De kringvoorzitter dankte de J. B. van Bom voor hun medewerking en hoopte dat dit voorbeeld door meerdere afdeelingen zal gevolgd worden. Hierna sprak Deken Haenraets nog enkele woorden tot de vergadering. Hij onderstreepte de woordenvan den heer Dupont, vooral betreffende 't lidmaatschap der militaire vereenging. Want hij kende zeer goed de groote voordcelen uit zijn 121-jarig directeurschap van de Militaire vereeniging te Venlo. Met 't lied „Aan U o Koning der Eeuwen" werd deze goedgeslaagde studiedag gesloten. --- Over het al of niet dempen van de Oude Lange Dijk te Delft bestaat verschil van meening tusschen het gemeentebestuur en vele inwoners der stad. — Inmiddels zün de werkzaamheden begonnen. ---