DE HELDENKLOK VAN ROVERETO. Sedert 1925 wordt iederen avond ter nagedachtenis van de gesneuvelden uit den wereldoorlog dc hcldenklok van Rovereto geluid, die voor ieder land 100 slagen doet weerklinken. Deze klok zal echter binnenkort worden opgesmolten en opnieuw worden gegoten: in totaal zal de klok 15.000 K.G. wegen. Tevens wordt er een groot blok marmer geplaatst die bij godsdienstige plechtigheden als altaar gebruikt kan worden. --- DE RAZENDE MUZE. Kunstenaars' aardsche loopbaan in tempo duizend. — De jaarlijksche reis om de wereld! — In het orkest de bommen, in de slaapkamer de slangen. Wanneer de zomer afscheid neemt en de menschheid naar ontspanning snakt, zich niet meer in de open lucht vermaakt, maar rond den gezelligen haard bijeenkomt, dan verdwijnen gewoonlijk cle slappe gestalten van bruingebrande sportgrootheden in het rijk der kunst. Wie echter denkt eraan, dat ook deze mannen en vrouwen lichamelijke prestaties volbrengen, waarvoor de daden der veel geprezen krachtmenschen verbleeken moeten! Verschillende van die sensible kunstenaars, die in de concertzaal door het spel van hun slanke handen ons oor verrukken of door de lichtvoetige danseressen, die zich schijnbaar volledig van hun lichamelijkheid ontdaan hebben, moeten op hun uitgestrekte reizen ieder jaar vaak meer dan eens den globe overtrekken. Kunstenaarsleven dat ons eens Moritz von Schwind en Ludwig Richter in prettige stemmingsbeelden schilderden, is als zooveel meer in het razende tempo van den tijd in het vergeetboek geraakt. De grootste danseres der wereld. Anna Pawlowa, die in een hotelkamer te Den Haag overleed, heeft in zeven jaar even zoo dikwijls onze planeet rondgereisd. De kapelmeester, die haar op haar laatste rondreis vergezelde, bezweek tengevolge der bovenmensrhelijke inspanningen. Van den Poolschen pianist Jan Smeterlin vertelt Gordon Beckles, dat de kunstenaar na een concert te Rome vierentwintig uur later te Warschau optrad, dat hij op een Maandag te Sevilla en den Donderdag d.a.v. te Helsing'fors spelen moest en dat hem een gastspelreis naar Finland tot den Noordpoolcirkél voerde, juist op een van die dagen dat de. zon heelemaal niet uit haar wolkenbed te voorschijn komt. Geen wonder, dat de geplaagde virtuoos er geen notie meer van had wanneer hij de dag begon en wanneer hij moest optreden. En zoo onschuldig als in den ouden tijd, toen de kunstenaars nog per pedes apostolorum het land doortrokken, zijn de kastspelreizen van tegenwoordig al lang niet meer. Zoo vertelt de zangeres Amelita Galli Curci, dat zij op een keer doodsangsten uitgestaan had toen bleek, dat een misdadiger in de orkestzaal „Dinorch" te Chicago een bom gelegd had. Wel ontplofte het moordfuig niet, maar er schoot een hooge vlam omhoog, waarvan de muzikanten van schrik verstomden en in cle zaal een paniek losbrak. Canpanini, de kapelmeester, redde toen de situatie. Hij tikte op zijn lessenaar en liet het Amerikaansche volkslied spelen, waarmee ook de zangeres instemde. Ook te Santiago (Chili) kwam de kunstenares er met dén schrik af. Wel liep het publiek weg, omdat een profeet een aardbeving voorspelde, maar de god der onderwereld was toch nog zoo galant zijn woede op een afstand van ongeveer tien kilometer bot te vieren. Drie vreeselijke dagen beleefde de zangeres nog op de zee, dicht bij Yokohama, toen een zandstorm iedere ademhaling haast onmogelijk maakte. En een verschrikkelijk oogenblik was het, toen Amelita Galli Curci te Bio de Janeiro, van een concert teruggekeerd, een slang in haar bed vond. Zelfs de kunstenaars die geen gastspelreizen behoefden te maken zijn door het tempo van den tijd aangegrepen. Of is het nu beslist noodig, dat b.v. de Berlijnscheweg te Neubabelsberg, die naar het paradijs der filmspelers voert, iederen morgen door cle razende auto's der spelers tot een „doodenweg" gemaakt wordt. Dit feit werd kortgeleden zelfs nog voor de rechtbank behandeld, toen Maria Paudier, de filmster, met haar auto een bejaard postbeambte van de fiets geworpen had. Voor het al te snel 'ijden moest zij weliswaar een geldboete betalen, maar overigens was de rechter zoo galant de beschuldiging wegens lichamelijk letsel te doen vervallen. Want Maria Paudier had zich buitengewoon lief gedragen. Zij was, zoodra het ongeluk gebeurd was, uit haar wagen gesprongen om den man dien niets ernsfies overkomen was. gelukkig in haar armen te sluiten. Zoon beminnelijke en tegelijkertijd ook schoone vrouw kan men natuurlijk niet veroordeelen. --- Productie van sensatie De „Nieuwe Koerier” schrijft o.m.: In dat paleis verbeidt een jonge Prinses de weelde van hel moederschap. Zij wacht op het kindje, waarmee Haar huwelijk zal gezegend worden. Een Moeder waakt over haar en de pas van een zware ongesteldheid genezen Echtgenoot verwacht in Haar nabijheid de vervulling van een dierbaren wensch. Wie zelf een eersteling tegemoet zag in eigen jong gezin, kent die zorg der laatste dagen, de intimiteit van die uren, de bedeesdheid, waarmee men de aandacht poogt te ontgaan. Wanneer gij of ik in ons huis zulk een gebeurtenis tegemoet zagen, hoc zou het ons te moede zijn, wanneer tientallen menschen voor onze woning stonden te gapen en fotografen er hun lenzen heen richtten om op te vangen wat zij bescheiden of onbescheiden machtig konden worden. Wat wij niet zouden verdragen wordt hier aan hen, die ons naast onze eigen dierbaren het meest geliefd zijn, te doorstaan gegeven. Zeker, zij zullen er in hun genegenheid voor het volk een bewijs van belangstelling in zien, dat vergoelijken als een naïveteit, maar moeten wij ons niet afvracen of daar nog sprake is van belangstelling en liefde en niet veeleer van ongezonde en onbescheiden nieuwsgierigheid? En wat daar de illustreerende en schrijvende pers aangaat, strijdt concurrentiegeest hier menigmaal om den voorrang met werkelijke belangstelling voor de lezers. De commercieele leiding van die pers is het in vele dingen eens geworden tot eigen voordeel, laat men ook hef geestelijke nog meer in cle samenwerking betrekken, ten voordcele van de lezer.*, wier geest en cultuur door al dat sensationeelc in velerlei vorm grondig wordt bedorven. --- KERK EN SCHOOL RETRAITEHUIS MOLENBERG, HEERLEN. •Cursus lot inleiding voor het volle leven, van 19—21 Jan., van 5—7 Febr. K.J.V. retraite van I—4 Februari. Retraite voor dames (gehuwde) van den Middenstand. Leider Z.E.P. L'Ortije S.M.M. Retraite voor jonge dames van den middenstand. Leider Z.E.P. L'Ortije S.M.M., de eerste van 22—25 Maart e.k., de tweede van 9—12 April. --- RECHTSZAKEN Poging tot doodslag op haar kind Tien jaar geëischt. De officier van justitie bij de Roermondsche Rechtbank eischte Dinsdag tegen de 24-jarige mejuffrouw K. H. L., huisvrouw J., Duitsche van geboorte, wonende te Venlo, de maximum straf van tien jaar, wegens poging tot doodslag op haar twee weken oud kindje. De vrouw had het kind met een deken en kussen in bed toegedekt, met het oogmerk het kind den verstikkingsdood te doen sterven. Een half uur later is het kind overleden. Daar de getuige deskundige dr. Hulst, de theoretische mogelijkheid van een andere doodsoorzaak niet uitgesloten achtte, liet de officier van justitie het primair te laste gelegde, den doodslag, vallen en hield zich aan het subsidiair ten laste gelegde, poging tot doodslag. Over veertien dagen zal de rechtbank uitspraak doen. Om een goed begrip van het verhandelde te hebben dienen vooraf in het kort eenige aan de ontdekking van deze misdaad voorafgaande feiten te worden vermeld. Het was in den morgen van 4 Februari van verleden jaar, dat de 23-jarige Kathe L., Duitsche van afkomst, gehuwd met den Nederlander J„ wonende aan de Schutroedestraat te Venlo, huilend en schreeuwend haar woning kwam uitgeloopen en riep: „Mijn kind is dood, mijn kind is dood!" Buren liepen de woning binnen, de trap op en vonden in een bedje, onder een deken en daarop nog een kussen het zestien dagen oud zijnde dochtertje van verdachte. Het kindje transpireerde en reutelde. Buurvrouw Burhenne nam het op, gaf het aan een andere buurvrouw over en kort daarna was het dood. Er werd direct geneeskundige hulp gehaald. Dr. Póulissen verscheen en constateerde de dood. Niets vermoedende gaf hij een verklaring af met de vermelding „plotselinge dood". De ambtenaar van den Burgerlijken Stand accepteerde deze verklaring en zoo werd het wichtje zonder verder onderzoek begraven. Wel werd er onder de buren nog al over het geval gepraat, vooral toen een paar dagen later, het was toen Carnaval, het echtpaar J. de verzekeringsnremie, die zij voor het overlijden van het kind hadden ontvangen, in Carnavalpret opmaakten, maar tóch durfde niemand ziin vermoeden uiten en zoo duurde het tof 28 Sepember van verleden jaar alvorens de politie er van hoorde, dat men in de Schutroedestraat van zoon gruwelijk misdrijf praatte. Direct werd een diepgaand onderzoek ingesteld en de officier van justitie, mr. dr. P. J. W. Bieter, en de Rechtercommissaris mr. J. Jurgens werden in de zaak gemengd. Man en vrouw J. werden gearresteerd, zij ontkenden, maar werden ingesloten. Tenslotte bekende de vrouw met de bedoeling om haar kind van het leven te berooven het onder de deken met een kussen er op te hebben gelegd. De groote moeilijkheid bleef echter in deze "aak de doodsoorzaak onomstootelijk vast te stellen. Er was na het begraven te veel tijd heen gegaan om nog met succes sectie te kunnen laten verrichten, vandaar dat de dagvaarding ook ten laste legde poging tot moord ca. doodslag. De Rechtbank was samengesteld uit de heeren mrs. C. E. A. van Hövell tot Westcrflier, voorzitter; M. .1. A. M. van der Grinten; rechter mr. Edm. Delhougne; pl.v. rechter mr. P. Geradts, griffier, terwijl het O.M. werd waargenomen door mr. dr. P. J. W. Bieter, officier van justitie. Onder het publiek bevond zich ook verdachte's echtgenoot. Verdachte, een klein tenger vrouwtje, wordt direct door den president omtrent haar daad ondervraagd. Zij is zeer kalm in haar antwoorden, doch praat wat moeilijk. Zij is kenljjk zenuwachtig. President: Je bad het plan opgevat het kind te dooden; hoe lang had je met die gedachte rondgelooDen? Verd.: Van den vorigen dag. Pres.: Vertel me eens precies hoe alles in zijn werk is gegaan. Verd.: 's Morgens kussen en deken er op gegooid en toen koffie gaan zetten, toen niet meer naar boven gegaan. Pres.: Waarom riep je toen na eenigen tijd: raün kind is dood! Verd.: Omdat ik bang was. Mr. Bieter: Waarom wilde ie het kindje dood; hef schaaD.ie had je toch niets misdaan? Verdachte mompelde iets van mijn man doch is verder niet verstaanbaar. Pres.: Wist je man ervan af? Verd.: Nca. dat niet, maar hij sloeg de kinderen wel eens. Mr. Bieter: Ik begrijp niet hoe een vrouw zoo is kunnen blijven doorleven, blijven ontkennen, zelfs nog in dc gevangenis. Het woord beestachtig is hiervoor nog te zwak. Verdachte blijft voor zich kijken, zij verroert geen vin. Pres.: Hoe heb je het precies gedaan? Verd.: Eerst deken er opgelegd en toen het kussen, toen naar onder gegaan. Vervolgens herkent verdachte de ter zitting aanwezige roode gewatteerde deken en wit kussen als hare moordtuigen. Dan volgt het getuigenverhoor. De doktoren A. Poulussen uit Venlo en ,1. P. L. Hulst uit Leiden worden gelüktjjdig beëedigd. Dr. P. wordt het eerst gehoord en verhaalt hoe hij ter plaatse kwam en het kindje vond; hij sprak alleen met de moeder. Hij heeft van niemand verder eenige inlichting gekregen, kon de doodsoorzaak niet vaststellen en schreef daarom een attest met „plotselinge dood". Mr. Bieter: Heeft U aan omstaanders niet eens iets gevraagd? Dr. P.: Neen. Mr. Bieter: Is er niet over verstikking gesproken? Dr. P.: Neen. bieraan is ook niet gedacht en er werd ook niets verdachts gevonden. Mr; Rieter: Aan welke doodsoorzaken had IJ dan wel gedacht? Als het opgaat een bewijs af te geven met „onbekende doodsoorzaak" zal de justitie vaak achter het net kunnen visschen hij dergelijke misdrijven. Dr. P.: Aan verstikking door opzet of toeval heb ik niet gedacht, wel aan andere doodsoorzaken. Mr. Rieler: Ja maar plotselinge dood is geen doodsoorzaak. Dr. P.: Had wellicht „onbekende doodsoorzaak" kunnen vermelden. Mr. Bieter: Ja, als dergelijke redeneering f gaat, zou men dood door verstikking of verg tiging straffeloos kunnen plegen. De minste v denking laten hooren is voor dc politie en justi voldoende om een onderzoek te laten instellen was de zaak dan direct tot klaarheid gekorn Dat dit thans nog het geval zal worden, is lou toeval. Spr. wil niemand een verwijt maken, spreekt in het algemeen, doch hoopt, dat heeren doktoren uit deze zaak leering zullen tn ken en een beetje meer met de justitie meew kend zullen worden. Verder vraagt Mr. Bieter nog aan dr. Poul sen: Als U een kindje had gevonden, zooals I tuigen hier zeggen, liggend onder een deJ waarop een kussen en transpircerend, had V o aan verstikking gedacht? De dokter meent van wel. Mr. Biefer herhaalt, dat hij hoopt, dat de d< toren in het algemeen uit deze zaak iets gelet hebben. Dan wordt het oordeel gevraagd van dr. Hu Deze vindt geen aanleiding om te veronderstel! dat het kind een hartkwaal heeft gehad. Ook a stuipen behoeft z. i. niet gedacht te worden, moet getuige er aan toevoegen, dat theoretii deze mogelijkheid open blijft. De ter zitting a 1 wezige deken en kussen zijn volgens dr. Hulst I opzichte van een klein kindje als in kwestie z goed verstikkingsmateriaal. Nadat de andere getuigen gehoord wai stelde mr. Bieter zijn eisch en vroeg de ver diger. de vrouwelijke advocate mr. E. Adriaer. een clement oordeel. --- Het familiedrama te Thorn. Ontslag van rechtsvervolging geëischt. Voor de Bechtbank te Roermond is Dinsdi middag de zaak behandeld tegen den 33-jarij chauffeur W. .1. B. uit Thorn, die in den na( van 19 op 20 November van het vorige jaar, een hevige gemoedsaandoening, zijn schoonva< C, die hij des nachts in zijn huis aantrof, B een schop den schedel insloeg. Het slachtof overleed enkele uren later in het ziekenhuis Boermond. B. meldde zich terstond na het I beurde bij de politie. Hij werd naar het huis * bewaring te Boermond overgebracht. Slechts ' kele dagen heeft B. in voorarrest moeten do1 brengen, waarna hij in vrijheid werd gesteld, zaak werd met gesloten deuren behandeld. Nadat dr. Hulst uit Leiden, de gemeente-ve wachter uit Thorn en de vrouw van verdacl als getuigen waren gehoord, heeft de officier i justitie tegen verdachte R„ die het ten laste i legde bekende, ontslag van rechtsvervolging ! eischt. De Rechtbank zal op 1 Februari uitsprs doen. --- RECHTBANK MAASTRICHT Uitspraken van Maandag 17 Januari. C. J„ 's-Gravenhage, aanrijding op onbewa ten overweg, 14 d. gev.str. voorwaardelijk; H- Vaals, overtr. Gemeenteverordening, in boo beroep f 20 boete subs. 20 d. h.; J. 8., Be Landbouwcrisiswet, in hooger beroep 1 maï tuchtschool (vijfmaal); H. J., Vaals, overtr. ' meenteverordening. in hooger beroep f 20 bo subs. 20 d. h.; M. C, Maastricht, Landbouwcrii wet, in hooger beroep f 500 boete subs. 2 ma den h.; E. W., Maastricht, Landbouwcrisisv in hooger beroep f 10 boete subs. 2 w. tuch L. H„ Vaals, gebruiken van reeds gebruikte rer zegels, 1 week gev.str.; J. 8., gedetineerd, di stal, 6 mnd. gev.str. met korting voorarrc J. S„ Roosteren, valschheid in geschrift, 1 m gev.str.; J. H„ 's-Gravenhage, aanrijding, f boete subs. 1 m. h.; J. v. D., Sittard, aanrijdi 14 d. gev.str. en f 130,82 schadevergoeding; F- Vaals, oplichting, 1 wk. gev.str.; J. B„ Gele oplichting, 14 d. gev.str. voorwaardelijk; H- Geleen, oplichting, f 5 boete subs. 5 d .h.; M- Vaals, oplichting, 14 d. gev.str. voorwaardeli A. W„ gedetineerd, art. 249 Strafrecht, lVs J; gev.str. met korting voorarrest. --- Geïllustreerde feuilleton voor de Jeug HET BETOOVERDE BOSCH 1. In een aardig klein huisje, niet ver van het bosch, woonde kleine Anneke met haar Vader en Moeder. Het was toch zoon grappig klein huisje, met een écht stroodak. En er was een tuintje bij met heel groote zonnebloemen. Die leken net van goud als de zon er op scheen. 2. Vader was houthakker en ■il5 de heele dag in het bosch. E» ' het tegen de avond liep, en yl°eA\ de tafel ging dekken, dan ging **.. er al aan kwam. Vandaag had >J 0 der heerlijke boschbessenjam maakt. Anneke mocht alvast uit een boterham proeven me' heerlijke jam er op. --- GEMENGD NIEUWS EEN VERTOORND PINDA-MANNETJE. Hij ging een Ossenaar met een steen te lijf. Zondagmiddag is een opvliegend pinda-mannetje, dat blijkbaar een wrok koesterde tegen het gezin v. E. te Oss in zijn woning in de Korenstraat binnengedrongen, waar hij den heer des huizes met een steen te lijf ging. De huisgenooten slaagden er in v. E. te ontzetten en den indringer buiten de deur te werken. Van E. was aan den arm gewond en moest zich onder geneeskundige behandeling stellen. De marechaussee heeft tegen den Chinees procesverbaal opgemaakt. Daar niemand den man kan verstaan weet men de reden van zijn zonderling gedrag nog niet. --- EEN PAK SLAAG OP VERZOEK. De Chineesche hoffelijkheid is spreekwoordelijk. Zij gaat zelfs zoo ver, dat een intellectueel Chinees het nooit waagt zijn dienaar wegens een vergrijp te slaan zonder daar te voren in allen vorm verlof voor gevraagd te hebben. Wanneer het noodig blijkt een straf te voltrekken, dan speelt zich zoon gebeurtenis op de volgende manier af: „Verheven nakomeling van roemrijke voorvaderen, wilt gij uwen zondigen, slecht geboren heer toestaan, uw waardig lichaam door slagen te beleedigen?" Waarop de dienaar antwoorden moet: „Verheven heer, grootmoedig gebieder, het vuile lichaam van uw onwaardige knecht zal zich hoog vereerd gevoelen door uw kostbaren stok aangeraakt te worden." Het is mogelijk, dat de slagen toegediend onder zoon plechtig ceremonieel, minder pijnlijk zijn — was dat echter met alles eens? --- VIRGINTATABAK UIT CANADA. De menschen die tot nu toe het klimaat van Canada ongeschikt achtten voor den tabaksbouw, zijn door de tabakstentoonstelling in de zalen der Canada-Pacificbaan te Londen zeker tot andere gedachten gekomen. Men zag daar collecties van alle mengsels en variaties in tabakssoorten, die in den staat Ontario verbouwd werden, waar de planters aan de bewerking van verschillende jaren op den uitstekenden bodem een tabak gewonnen hebben die in de kwaliteit niet onderdoet voor de Virginia-tabak. Hoe schitterend bun dat gelukt is, blijkt wel hieruit, dat slechts een beproefd expert verschil proeft tusschen een sigaar uit Virginia-tabak en een die uit Canadeesche tabak vervaardigd is. --- DAAR MOET JE ME OPEREEREN. De oude Dr. Jacob Schwinn in West-Virginia vierde enkele dagen geleden zijn 82e verjaardag. Juist op dezen dag liet hij zich opereeren. Het betrof hier een uiterst zware operatie, die wel onder zeer zeldzame omstandigheden voltrokken werd. De oude dokter liet zich eerst plaatselijk verdoovcn. Met behulp van twee groote spiegels gaf hü aan twee jongere geneesheeren zeer nauwkeurige aanwijzingen hoe zij te werk moesten gaan. Hij gaf ben zelfs zijn instructies hoe de wonde dichtgenaaid moest worden. ledere dag vernieuwt dr. Schwinn zelf het verband en hij is zelfs van plan om zelf de hechtingen uit de wonde weg te nemen. Hij wil juist het liefst alles zelf doen om niet voor niets heel zijn leven dokter te zijn geweest. --- DE CULTUUR DER KACHEL. De oud-Duitsche kamer. — De „centrale” verwarming van Frederik de Groote. De winter met zijn gure en koude dagen is een tijd dat iedereen naar een „gezellige warme kamer" verlangt, wanneer hij absoluut niet buiten moet zijn. Ook de kinderen blijven veel meer thuis, waar zij zich vermaken met speelgoed: poppen, bouwdoozen, prenteboeken. Wij menseben van het Noorden worden weer „huishennen". Daarin ligt meer zin en beteekenis dan men op het eerste oogenblik meenen zou, want in de intimiteit en de ingetogenheid der kamer is wellicht reeds meer groots uitgevonden en begonnen als in vroolijke zwerftochten in de zomersche cultuur. Zeker is b.v.. dat de kamer, cle oud-Duitsche kamer zelf, een uitvinding, een schepping van den winter is. Want. „Stouba" (kamer) beteekent niets anders dan de kamer die de groote gesloten kachel bevat. In dit vertrek wordt gedurende de herfst- en wintermaanden heel wat werk ten uitvoer gebracht en de oud-Duitsche kamer heeft zich door haar kachels langzamerhand alle landstreken der gematigde streken en koude zonen der aarde veroverd. Wij zijn zoozeer gewend aan het vuur der kachels van onze woon- en werkkamer, dat we er niet meer buiten kunnen. De lange maanden van koude vinden wij even gewoon als het feit, dat wij ons in onze huizen, in onze verkeersmiddelen, zoo goed als het gaat tegen de koude beschutten. Een zuiderling b.v., zooals de groote Napoleon, was dat lang niet hetzelfde. Wanneer hij eens van Oost-Pruisen gezegd heeft: „Negen maanden winter — en dat roemen die menschen hun vaderland", dan zien wij daaruit, hoe cle Corsicanen absoluut onbekend zijn met de beteekenis van ons gezellig leven in de warme kamer. Niet eens de schoorsteenhaard, het open knappend haardvuur is in staat de warme kachel te vervangen. Frederik de Groote bootste in zijn woningcultuur dc „lichtere" Fransche levensvorm na, maar hij heeft dit niet ongestraft gedaan. Zoowel Sanssouci, alsook het Neue Palais te Potsdam zijn sloten, die eigenlijk in den zomer ontworpen, voor den zomer gebonwd zijn. En zelfs dan nog waren zij door het ontbreken van een kelderverdieping en een sterk fundament zoo „koud aan de voeten", dat de philosoof van Sanssouci zich daar en nergens anders zijn rheumatiek op den hals gehaald heeft. Later moest de koning in Sanssouci door den toevoer van verhitte lucht in zijn werkkamer een primitieve verwarming laten aanleggen, om het daar in den herfst en den winter, soms ook op koele dagen in den zomer, te kunnen uithouden. Het open haardvuur, hoe mooi het ook is, heeft zich bij ons niet kunnen handhaven. De uit Zuid- Duitschland stammende kamer met haar groote kachel, heeft reeds vroegtijdig het open haardvuur van het Neder-Saksisch boerenhuis verdrongen en daarmede tegelijkertijd de nieuwe soort woning gevestigd. Later heeft zn zelfs in het vaderland van den schoorsteenhaard, in Frankrijk, de huizen veroverd. In de grootsteden echter, waar voortdurend menschen in een huis bijeen gingen wonen, heeft de moderne techniek ook de kamerkachels opgeruimd. De centrale verwarming heeft zich tegenwoordig al zeer ver ontwikkeld. --- PIJNLOOS TANDEN TREKKEN. Dierenmishandeling terwille van bijgeloof. Door een gelukkig toeval is de politie van Dreumcl een ernstig geval van dierenmishandeling op het spoor gekomen. Het zonderlinge van de gebeele geschiedenis is, dat de mishandeling geschiedde terwille van een oud bijgeloof, dat een paar afgesneden klauwen van een mol een bepaald pijnstillende kracht toeschrijft. Deze kracht, die alleen aanwezig zou zijn in cle klauwen van mollen, die na deze wreede behandeling op de resteerende stompjes poot een goed heenkomen zoeken, bespaart kinderen de onaangenaamheden van het doorbreken van het melkgebil. In het gezin van de familie H. te Dreumel was ook een baby, die last van tanden kreeg. Een huisvriend, een zekere G„ die blijkbaar nog wel eenige waarde aan dit oude volksgeloof hechtte, besloot het kind zoon paar klauwen te bezorgen. Hij slaagde ér in een mol te vangen en handelde met hét dier overeenkomstig de voorschriften van het bijgeloof. Om onbegrijpelijke redenen hebben de personen, die met het bedrijven der mishandeling bekend waren, tot voor enkele dagen over het geval gezwegen. Zij kregen toen ruzie met G. en door deze oneenigheid kwam het gebeurde ter kennis van de politie. Deze heeft G. thans tweemaal geverbaliseerd: eenmaal wegens de mishandeling en verder wegens het vervoeren van een mol zonder de daarvoor vereischtc vergunning. --- DE HANDEL TUSSCHEN DE U.S.S.R. EN HET ROODE SPANJE NEEMT TOE. Hel centraal beheer der douanen van de U.S.S.R. heeft een statistiek van den buitenlandschen handel gepubliceerd die loopt over de acht eerste maanden van 1937. In die tijdspanne werd het uitvoercijfer naar het roode Spanje opgedreven tot 82.900.000 roebels. In ditzelfde tijdperk van 1936, dat is vóór de Spaansche revolutie, beliep dit cijfer niet meer dan 3.100.000 roebels. --- Wat anderen zeggen Sensatie-journalistiek „De Tijd" schrijft: Verscheidene onzer lezers hebben óns in deze laatste weken geschreven, om hun ontstichting uit te spreken over wat een van hen nóèmt de „ergerlijke" wijze waarop de blijde verwachting in het Oranje-huis tot een voorwerp van weinig fijnvoelende sensatie gemaakt wordt. Is discretie — zoo vragen zü — dan geen nationale deugd van ons volk meer? Wij hopen van wel, De blijde gebeurtenis, die het Nederlandsche volk verwacht, neemt in ons volksleven een zóó bijzonder groote plaats in en belooft daarvoor zooveel verheugends, dat wij het begrijpelijk vinden, zoo deze gebeurtenis ook in het volk met een buitengewone belangstelling wordt tegemoet gezien, die zich ook in nieuwsgierigheid uit. Nochtans meenen wij, dat de vloed van publiciteit, die het paleis van Soestdijk de laatste weken omgolfde. de grenzen der discretie overschreden heeft. Wanneer men las over met kijkers gewapende verslaggevers, en batterijen van met fele-obicctieven voorziene foto-apparaten, die Soestdijk in letterlijken zin omlegerden, kon men niet anders dan constateeren, dat hier de natuurlijke reserve onder den voet geloopen werd door een weinig delicate nieuwsgierigheid. Maar wij meenen nok, dat het grootste deel van ons volk deze opvatting deelt en van dc sensatie-journalistiek rondom de wachtende Oranje-wieg weinig gediend is. --- De Nationale Feestdag „De Besidentiebode'' schreef in het nummer van Zaterdag: Er is in het begin van deze week in zekeren kring de vraag gerezen of het nu wel gewenscht is terstond na de a.s. blijde gebeurtenis den nationalen feestdag te vieren. En of dit niet beter werd uitgesteld, tot b.v. tien dagen later, zooals ook in 1909 is geschied. Hij, die dit idee heeft opgeworpen ziet van steeds meer kanten instemming komen. Dat Nederland zal juichen op dien grooten dag, dat de kanonnen, der traditie getrouw, met klokken en sirenen de blijde mare zullen verkondigen, het is vanzelfsprekend. Maar het nationale feest dir-nde later gevierd. Als de rust is teruggekeerd en er zekerheid is. Het kan nog veranderd worden ! _ m --- POLITIERECHTER MAASTRICH Uitspraken van Zaterdag 15 Januari. __ L. P., Kerkrade, beleediging, f 8 of 8 d. b 4 N., Kerkrade, beleediging, vrijspraak; A. Hoensbroek, f 3 of 3 cl. h.; J. C, Sittard, dief» 14 d. gév.; W. J., Hoensbroek art. 432 Str., cl. h.; C. N., zwervend, art. 432 Str., 8 d. .1. H., Hulsberg, art. 196 Str., f 30 of 20 d. W. S., Eijgelshoven, beleediging, 14 d. gev.; T., Kerkrade, mishandeling, 14 d. gev.; B. zwervend, art. 432 Str., 12 tl. h.; W. A., Kerkr* art. 416 Str.. f 20 of 14 d. h.; J. C, Kerkra diefstal, 14 d. gev.; F. S., Kerkrade, diefstal, d. gev. voorwaardelijk; L. H„ Kerkrade, dief* 14 d. gev. voorwaardelijk: A. K„ Schimmert, a stal, 14 cl. gev. voorwaardelijk; J. V., Schim»1, diefstal, 14 d. gev.; H. G., Kerkrade, mishandel' 4 weken gev.; J. V., Heerlen, art. 432 Str., 6 d. J. D., Hoensbroek, mishandeling, 1 week gev. ---