Diploma-uitreiking M.T.S. DE GESLAAGDEN. Maandagmiddag heeft in een van de lokalen van de M.T.S. de uitreiking van de eind-diploma's plaats gehad, waarbij dit zoo zeer begeerde certificaat bleek te zijn verworven door de volgende leerlingen: Afdeeling Bouwkunde: Segers J. P., Heerlen; Claessens J. H. A., iel.; de Jonge C. L., Maastricht; van Leeuwen J. J. H., Heerlen; Clevis C. H. A., Blerick; Alsma J. W„ Venlo; Slothouber G. J., Heerlen; Lendfers J., Schaesberg; Duykers C. M. M., Roosendaal en van Neer G., Sittard. Afdeeling Werktuigbouwkunde: Bange P. R„ Maastricht; Dogge C. A„ Heerlen; van Spankeren R- G„ Maastricht; Zeekaf J. H. M. IL, Heerlen; Mathijsen N. E., Maastricht; Bingen F. L., id.; van de Berg M. J. M., id. en Leek H. D. F., Heerlen. Afdeeling Electrotechniek: Maassen E. J„ Maastricht; van der Lubbe L. M„ Treebeek-Heerlen; Rijven J. A. C. C, Venlo; Sanders G. L. J„ id.; v.d. Wal S., Treebeek-Heerlen en Schipholt P. P„ Sittard. Afdeeling Chemische Techniek: Kaasenbrood P. J. C, Maastricht; Kelleter P. J., Lutterade-Geleen; Harmsen H. B„ Maastricht; König A. A. R., id.; de Zeeuw P. C., Heerlen en Pieters F. A. C, 's Gravenhage. Afdeeling Werkmeestersopleiding: Debye .1. IL, Oirsbeek; Schreurs H. W. G„ Heerlen; Tholen .1. H„ Geleen; van de Laar J. H. A., Voerendaal; Cremers J. W. A., Eijgelshoven; v.d. Weghe J. W., Kerkrade; v. Engelenburg J. M., Treebeek-Heerlen; Zweers W. G„ Heerlen; de Gooyer W., Beek; van Sambeek A. M., Rumpen-Brunssum en Wenmacher J. H., Kerkrade. --- PLECHTIGE UITREIKING. De plechtige zitting van het Schoolbestuur, tijdens welke deze diploma-uitreiking plaats vond, werd gepresideerd door den vice-voorzitter, den heer L. Hennen, zulks bij ontstentenis van Prof. van ïterson, den voorzitter. De heer L. Hennen opende om drie uur de plechtige zitting en sprak een woord van welkom tot de aanwezigen, waarna hij het woord verleende aan den directeur van de M.T.S., Ir. G. H. M. de Groot, die een korte toespraak hield. Nadat de directeur allen had dank gebracht voor de aanwezigheid, wees spr. er op, dat de omstandigheden voor de afgestudeerden minder slecht zijn, dan eenigen tijd geleden. Hoewel wij nog steeds leven in een tijd van groote werkloosheid, toch is het een feit, dat zij, die over een goede dosis technische bekwaamheid beschikken, tegenwoordig niet meer zoo heel lang werkloos behoeven te blijven en den strijd om het bestaan met vertrouwen kunnen tegemoet gaan. Zij, die hun jeugdjaren goed hebben besteed, zich vlijtig hebben bekwaamd in een of ander technisch vak en daarbij tevens blijken geven, naast hun technische vakbekwaamheid, over heel veel wilskracht vooruitstrevendheid en karaktervastheid te beschikken, vinden thans heel wat gemakkelijker een werkkring, want er is momenteel meer vraag naar middelbare technici dan in de laatste jaren. De industrie heeft steeds behoefte aan middelbaar technisch goed geschoolde, karaktervolle degelijke jongemannen. Voor het eerst sedert de voorbije laatste vijf a zes jaren legt men weer beslag op zulke jonge middelbaar geschoolde technici, nog vóórdat zij zijn afgestudeerd. Dit is hoopvol voor de toekomst! Spr. wees voorts op de plaats welke de M.T.S. in Heerlen en in geheel Limburg inneemt en drukte de afgestudeerden op het hart, om toch vooral ook de ontwikkeling van den eigen persoon niet te vergeten. Men sla toch het verworven diploma niet hooger aan dan het is, aldus spr. De waarde van een persoon zit immers niet in een door hem behaald diploma, een graad of een titel, doch deze waarde zit kennelijk in zijn prestaties, nadat deze voor een ieder duidelijk in het licht zijn getreden. En als ik hier spreek van prestaties van een persoon, dan bedoel ik niet alleen zijn technisch kennen en kunnen, maar dan bedoel ik daarmede het geheele complex van zijn eigenschappen, zooals b.v. zijn optreden, zijn omgang met anderen, zijn prestige, zijn karakter, kortom zijn heele Persoonlijkheid. Met verworven diploma's in de zak kan men zelfs nog buiten de poorten van werkplaats, of kantoor, of bureau worden gehouden. Een diploma zal daarom dan slechts blijvende waarde hebben, als de bezitter ervan naast zijn kennis en kunde tevens toont een degelijk, een karaktervol persoon te zijn. Met het verdienen van eerbied voor uw persoon kunt ge al direct een begin maken, door vandaag nog uw geachte ouders dank te zeggen voor alles, wat ze voor jullie hebben gedaan en opgeofferd om jullie zoover te brengen als ge heden zijt gekomen. Spr. besloot zijn treffende toespraak met een beroep te doen op dé industrieelen en werkgevers en met den wensch uit te spreken, dat Nederland van rampen gespaard moge blijven tot heil van allen en in het bijzonder van de nieuw gediplomeerden. Vervolgens werden de diploma's aan de gelukkigen overhandigd door den voorzitter der Rijksgecommitteerden, de heer Ir. H. A. H. de Ronde, Hoofdingenieur der Prov. Waterstaat. Nadat de heer L. Hennen een kort dankwoord had gesproken en de afgestudeerden en hun ouders had gelukgewenscht, werd het woord gevoerd door dhr. H. den Doop, vice-voorzitter van de M.T.S. vereeniging „Woord en Daad", die de afgestudeerden op 't hart drukte om, nadat zy op school zooveel hartelijke samenwerking hadden ondervonden, in hun werkkring ook altijd mensch te blijven tegenover hun ondergeschikten. Namens de geslaagden sprak dhr. J. Debye, die dank bracht voor de altijd ondervonden medewerking, welke , naar hij verzekerde, ongetwijfeld altijd in de dankbare herinnering van de afgestudeerden zal blijven, en ten slotte voerde het woord dhr. R. C. van Ree, hoofdbestuurslid van de Vereeniging voor Vakopleiding, die o.a. de geweldige uitgroei van de Heerlensche M.T.S. onder leiding van Ir. de Groot memoreerde. Het slotwoord was aan den voorzitter, dhr. Hennen, die de plechtige zitting met een passend woord deed beëindigen. --- FEUILLETON. DE VORST REIST INCOGNITO door FRITZ METZNER. Geautoriseerde vertaling. (Nadruk verboden). 21 „Wat zal ik zeggen, vader? Ik houd van hem zooals hy is. Ja " „Wy krijgen er een besten zoon aan, vader. Hij was ook bü mü- Hy is zoo goed en zoo vroolyk." „Hm, dat is weer iets voor jullie vrouwen. Daarnaar beoordeelen jullie een mensch. Maar ik zeg je...." De smid liet zich voorzichtig op een stoel bü het venster neer, vanwaar hü de benzinepomp in het oog kon .houden. „Zoo móet men niet oordcelen. Hm. Ik heb hem duchtig de les gelezen. Het is toch een merkwaardige kerel. Ook den kastelein bevalt hy goed, en dat legt nogal gewicht in de schaal, want een kastelein heeft kük op de menschen. — Je zult hem hebben, Maria! Hoor je? Maar ik zeg je, als hij my met die vüfduizend mark voor den gek houdt, dan zal hy met myn voorhamer kennis maken. Want dat zou de grootste gemeenheid zijn." „Vader!" Met tranen in dé oogen van blijdschap, sloeg Maria haar armen om zün hals. Doch de smid weerde haar af. „Nou niet grienen. Wat ben je toch voor een dwaas vrouwmensch! Vlug aan je werk! Ik zal den jongen wel wat opvoeden. Hm. Wat zeg jü, moeder? Het gaat jou toch ook aan, niet? — Ja, de Richters willen hem hebben, maar zij kunnen naar hem fluiten. Van nu af wil hij met Richter die schuldkwestie regelen. Goed, hè? En dien Michel heeft hü' als een zak door elkaar geschud. Het is een flinke jongen, en dien heb ik noodig. Ik heb er ook met Peter Schmiedel al over gesproken." „Maria, kom, mijn kind!" Gelukkig legde de moeder haar hand op het hoofd. „Ben je nu tevreden, meisje? Ik mag hem ook graag lijden, hoor. En wie zou dat niet? Als hij zich later maar niet anders gaat ontpoppen, want hij blijft toch een landlooper." „Och, wat! Landlooper hier, landlooper daar! Wij zijn allemaal wel eens op pad geweest. Het is in orde met dien jongen, moeder. En jij, Maria, zorg maar dat je goed met hem opschiet. Ik hoorde trouwens nog van Michel, dat vandaag Warmsteen's vroegere patroon — de naam wil mij niet meer te binnen schieten — bij Richter komt. Dat moet een echte graaf zijn, zooals Michel vertelt." „Zouden zij mij mijn geluk afhandig willen maken?" ontsnapte het angstig aan Maria's lippen. „Zeur nou niet, meisje! Dat ligt toch aan Warmsteen zelf. Hü mag zich trouwens wel laten overdoopen, anders lachen later zelfs de musschen hem nog uit, als hü de smederij overneemt, en op het uithangbord komt te staan: Warmsteen. Meester Smid. Want meester moet hü worden, dat staat vast. Anders gaat het niet door." O, wat lachte haar nu de toekomst tegen. Van de zoetste hoop vervuld ging Maria aan haar werk. Zü hoorde, hoe haar vader met büna jongensachtige geestdrift over Sigmar sprak. Hü scheen geen woorden genoeg te kunnen vinden, om te laten hooren hoe hü nu met den jongen was ingenomen. Van alles voerde hy tot Sigmar's verdediging aan. „En van nu af komt hü iederen avond hier naar toe. Maar bü ons in huis, Maria. Zü zullen in het dorp niets te kletsen hebben." „En de Richters, Albert?" „Hm. Daar zal hü het wel mee klaar spelen. Het is een flinke jongen, dat heb ik toch al gezegd. Hij is vanmorgen op het erf op den bruine gesprongen, terwül dat wilde beest in galop was. Zoo maar, zonder teugels! Ja, kinderen, zoekt er maar eens één, die hem dat nadoet. — Maar nu wil ik ontbüten." Tegen den middag klonk buiten een luid autosignaal, dat vader Disselhoff uit zün middagdutje wekte. „Tanken, Maria. — Maar lieve hemel, dat is.. dat is Warmsteen. Wat een wagen! Alle menschen nog toe, natuurhjk met zün baas, die graaf. Vlug, Maria, ik kom je wel na. Vlug dan toch! Zulke mensehen mag men niet laten wachten." Haastig deed Maria in de smederij nog even haar witte huishoudschort af en liep dan met een hoogrood hoofd de poort uit. Op de sofa voor het venster richtte de zieke zich zooveel mogelyk op en keek naar buiten. De goede vrouw kon een gevoel van trots niet onderdrukken, nu ze daar den toekomstigen schoonzoon als chauffeur — zooals zü meende — naast een echten graaf zag staan. „Onze jongen nüjn jongen " lachte zü gelukkig en sloeg het groepje met belangstelling gade. Vlug was Sigmar von Wernstein naar de poort van de smederü gestapt en fluisterde zün verraste Maria toe: „MÜn vroegere patroon, graaf Hughen en zün vrouw, Maria. Zü willen benzine innemen. Stel je voor, zeg, heel toevallig trof ik hen buiten het dorp. Zü zün hü de Richters uitgenoodigd." Maria groette met een bescheiden lachje. Maar wat was dat? Boog de graaf? En waarom? — Ook de gravin vergat voor een oogenblik geheel en al haar rol en groette de eenvoudige smidsdochter meer dan vriendeiyk. — Voor een oogenblik stond Maria werkelijk verlegen, maar gelukkig was zü weer gauw zichzelf. Zü maakte een en ander aan de benzinepomp gereed en vroeg: „Hoeveel wenscht münheer?" Gravin Hughen, die in de hooge Berlynschc kringen voor „de schoonheid" gold, kon haar verbazing slechts met moeite verbergen. Zü zag naar het weelderige, als goud glanzende haar, dat, wellicht nog nooit door een kapper aangeraakt, toch als een zeldzame tooi het füne, smalle gezichtje omlüstte. De zooeven hoogrood gekleurde wangen, waren nu nog maar met een zacht blosje bedekt; een blosje, dat het teere en bekoorlyke van het smalle gezichtje nog meer deed uitkomen. En dan dat hooge, gladde voorhoofd en die 00gen.... Ja, wat was het eigenlük, dat aan die groote, grijsblauwe oogenzoon wonderen gloed gaf? En dan de mond, en de handen! Niets was er, dat.Edlar ontging. Zoon wezentje trof men in een dorpssmederü! Dat was onbegrijpelük. In de feestzalen der hoogste kringen zou men deze schoonheid moeten bewonderen. — En het meisje wist zich ook met smaak te kleeden. Zeker, die gebloemde voile kon niet duur zün, doch zü was werkelyk apart verwerkt. De hooge taille deed het slanke figuur van Maria opvallend goed uitkomen en Edlar bekende zichzelf, zonder eenige afgunst, dat haar zoo gevierde schoonheid naast de schoonheid van deze smidsdochter ver op den achtergrond zou raken. Zü verheugde zich in stilte en zond den vorst nog eens met een blik haar gelukwenschen toe. Eindelük was ook graaf Hughen van zyn verbazing bekomen en vond woorden om Maria's vraag te beantwoorden. „Het reservoir vol, alstublieft, juffrouw. Ik zal dadelyk wel even nazien, hoeveel er in gaat." Maar gunst, was dat nu niet het werk van den chauffeur, die er toch bü stond? Zün rol goed te spelen, viel den graaf toch nog niet mee. „Honderdtachtig liter kan er in, mynheer. Als u van Berlyn tot hier bént gereden, is het reservoir büna leeg, veronderstel ik." antwoordde Maria ernstig. „Wat weet jü daar nu van?" wilde Sigmar vragen', doch hü slikte die woorden in. „Kunt u dat zoo snel berekenen, juffrouw? Ik sta werkelük verwonderd," lachte de graaf. „Zeker kryg ik niet iederen dag zoon wagen te zien, münheer. En deze hier is al zeldzaam mooi." Maria sprak geheel vrü en onbevangen en zette zelfs Sigmar aan het werk. „Help toch eens, Sigmar!" De vorst stond een oogenblik verbluft en Edlar kon haar lachen onmogelyk bedwingen. „Houd hem maar bezig, Juffrouw. Heel goed zoo. Bü ons moest Sigmar — wy noemen hem altyd zoo — ook -werken." „Ik wil toch ook werken, mevrouw. Maar nu...." „Ja, zeg het maar eerlyk, nu heb je niet veel durf, omdat je vader ziet komen. Vader is echter allang gekalmeerd, hoor. En kük, hü gaat alweer terug," zei Maria zonder de minste verlegenheid. Het tanken was nu afgeloopen, maar graaf Hughen wilde nog niet wegrijden. Wat nu te doen? „Ik geloof, dat er voorin een veer niet geheel in orde is. Kunnen wü dat hier meteen laten maken, juffrouw?" „Zeker, münheer. Een oogenblik als 't u blieft." En terwyl Sigmar vroolük met zijn vrienden beraadslaagde, waarby hü voor den vorm nog wat aan de benzinepomp deed, kwam Maria al met den wagen-rijzel terug. Onwillekeurig liep graaf Hughen op haar toe, en wilde helpen, het werktuig onder den wagen le schuiven, doch Maria weerde hem af. „O nee, mynheer. Sigmar zal zün kracht wel toonen." En nu pas keek Maria de gravin eens oplettender aan. — Voornaam, doch vooral elegant. Een klein rond gezicht, eenigszins bruin getint en zuiver blauw-zwart haar. De gravin moest ontegenzeggelük van zuidelijke afkomst zy'n. De kleine, grijze sportmuts met de autosjaal stond haar uitstekend, net als het steenroode reiscostume. --- Colorado-kever De Plantenziektekundige Dinest vestigt er die aandacht van alle landbouwers in de provinciën Zeeland. Noord Brabant en Limburg en op de Zuidhollandsche eilanden op, dat op eenige plaatsen larven van den coloradökever ook gevonden zijn in aardappelopslag, in buiten- en graanvelden. Daar er dit jaar heel veel van dit opslag in allerlei gewassen voorkomt, is het zeer noodzakelijk ook dit nauwkeurig op de aanwezigheid van de roode larven en van vreterjj te onderzoeken. Dit opslag levert voor de coloradokeverbestrijding ongetwijfeld! een gevaar op, omdat, als een aangetaste plek niet opgemerkt wordt, zich later van daaruit de kevers, die aldaar tot ontwikkeling gekomen zijn, naar alle karaten zullen verspreiden. Laat men dus op dit oogenblik zeer nauwkeurig toezien of de roode coloradokeverlarven ook in opslaigplanten voorkomen en als men ze vindt moet daarvan onmidöellijk aangifte worden gedaan, opdat de haard nog volledig kan worden uitgeroeid. Laat men ook aangifte doen van elk geval van, vreiterij in opslag, ook als men geen larven meer vindt, bijvoorbeeld als men deze vreterij eerst bij den oogst bemerkt. Het is dan zeer waarschijnlijk dat de larven ter verpopping reeds in den grond' zijn gekropen. Dat is, zooals gezegd, voor onze cultuur een heel gevaarlijke itoestand, maar ook dan kunnen door een Plantewziektekundigen Dienst nog krachtige en zelfs afdoende bestrijdingsmaatregelen genomen worden. Laat niemand ook maar, iets verzuimen, dat voor een volledige uitroeiing van den Coloradökever noodig is. Men heeft nu wel algemeen ingezien, hoe ernstig de toestand is en hoe moeilijk het is een insect, dat zoo onverwacht uit het buiitenland komt aanvliegen, overal op te sporen. Toch moeten wij dit doen en de Plantenziektekundige Dienst doet alles wat mogelijk is, om volledige uitroeiing te bereiken. Maar daarvoor moet iedereen zijn volledige medewerking verleenen. Op dit oogenblik moet iedereen in velden en tuinen voortdurend rekening houden met de mogelijkheid, dat daarin de Coloradökever of zijn larven kunnen voorkomen of aanwezig geweest zijn en als dat het geval blijkt, moet daarvan onmiddellijk aangifte gedaan worden. Daarom: Let op den Coloradökever. --- De Colorado-kever te St. Geertruid Vrüdagmiddag j.l. werd eloor de Jonge Boeren der afd. St. Geertruid, die geregeld de aardappelvelden onderzoeken tot opsporing van den coloradökever, een groot aantal larven gevonden van den zoo gevreesde aardappelvyand in een aardappelveld van den landbouwer v. d. B. gelegen in het Herkenraderveld. Onmiddellük werd de Plantenziektekundige dienst te Wageningen hiervan in kennis gesteld, waarvan Zaterdag reeds eenige heeren aanwezig waren, welke constateerden dat er een groote massa larven van de coloradökever aanwezig was, die reeds groote schade aan de aardappelplanten hadden aangericht. Het veld werd onmiddellijk bespoten met loodarsynaat, waarna nog andere maatregelen om uitbreiding te voorkomen, werden genomen. Maandag j.l. werd het vernietigingswerk voortgezet. In ieders belang zy waakzaamheid geboden. --- R.K. Zuid-Limburgsche Schuttersbond HET 18e BONDSSCHUTTERSFEEST TE STRUCHT. Onder zeer begunstigend zomerweer vond Zondag bovengenoemd feest plaats, en wij mogen gerust zeggen, dat dit in alle opzichten goed, zelfs schitterend geslaagd is, waarvoor in hoofdzaak dank mag uitgesproken worden aan het adres van de aangesloten vereenigingen van den bond, die allen samengewerkt hebben om dit feest te doen slagen. Allen hadden hun beste beentje voorgezet om zoo goed mogelijk voor den dag te komen en zelden ook was een bondsfeest zoo talrijk bezocht als dit. De organiseerende schutterij „St. Mauritius" van Strucht heeft dan ook alle eer en voldoening van haar feest gehad. Van 2 tot 3 uur had de ontvangst plaats deideelnemende vereenigingen in het schutterslokaal, alwaar aan koningen, koninginnen, voorzitters en secretarissen de eerewijn werd aangeboden, en allen door dhr, Willms als bondsvoorzitter hartelijk werden welkom geheeten. Vooral richtte de voorzitter zich met een extra woord tot de vereenigingen Margraten, Vaals en Spekholzerheide en feliciteerde deze met het groote succes, dat zij behaald hadden in de diverse wedstrijden op het oud-Limburgsch schuttersfeest te Neeritter op 10 Juli jl. Hij dankte hen vooral, daar zij de eer van den Z. L. Schuttersbond hadden weten hoog te houden. Omstreeks 3 uur formeerde zich een optocht van kleurrijke uniformen en zelden hebben wij een optocht aanschouwd die zoo folklorisch en imposant was als deze. Na een rondgang dopr het dorp en nadat gedefileerd was voor koningen, koninginnen, Bondsbestuur en eere-ce-*ité, 'werd naar de feestweide getrokken, alwaar allen zich om het kiosk verzamelden, waarop de eere-voorzitter, dhr. Laval, de feestrede uitsprak. In de eerste plaats heette spr. den burgemeester, alsook de wethouders en gem.-secretaris hartelijk welkom en dankte hen voor hun tegenwoordigheid, alsook voor den steun welke zij verleend hadden om dit feest te doen plaats hebben; dank bracht spr. aan allen die hadden medegewerkt en aan alle aangesloten bondsvereenigingen voor de groote deelname hunnerzijdsch aan dit feest; dank bracht hij ook aan dhr. Willms als bondsvoorzitter en alle bestuursleden voor de prettige samenwerking in de zes jaren dat de bond bestaat. Spr. herinnerde eraan, dat onder deze leiding de bond de Kon. erkenning mocht ontvangen, die geen enkele bond in Limburg nog heeft. Dit alleen is verkregen door innige samenwerking. Als blijk van waardeering meende spr. een prachtigen zilveren wisselbeker voor de excercitie aan den bondsvoorzitter te moeten «p-bieden. Dhr. Willms dankte zichtbaar bewogen. Ook hij heette burgemeester en wethouders hartelijk welkom en dankte hen voor wat zij voor den bond hebben gedaan. Ook heette spr. de aanwezige vereenigingen hartelijk welkom. Spr. dankte de jury voor haar medewerking. Na een „hoog" op ons geëerbiedigd Vorstenhuis weerklonk het „Wilhelmus", de geweren werden gepresenteerd, waarmede dit feest was geopend. Nadat de koningen, koninginnen en generaals aan het onderzoekend oog der jury waren onderworpen, werd na een kleine pauze en nadat allen zich eens terdege gesterkt hadden, te kwart voor zes aangevangen met de diverse wedstrijden. Tot circa 10 uur duurden deze wedstrijden, waarna door den bondssecretaris de volgende prijswinnaars werden bekend gemaakt, nadat de jury eerst nog voor haar correct en zeer zwaar werk door den voorzitter was bedankt. De jury was samengesteld uit dhrn. S. M. I. van Aalst en sergeant lste klasse Onstenk, beide van het garnizoen Maastricht. De volgende prijzen werden uitgereikt: Mooiste binnenkomen: Margraten. Meest gewapende leden: Wijlré. Beste houding optocht: lste Bocholtz; 2e Margraten; 3e Voerendaal. Defileeren: Bocholtz. Beste vaandeldrager: Margraten. Mooiste koning: Spekholzerheide. Mooiste koningin: Nieuwenhagen. Mooiste generaal: Wn'lré. Beste tamboer: Wijlré. Beste tamboer-majoor: Margraten. Beste hoornblazer: Voerendaal. Oudste officier: Wijlré, 67 jaar. Exerceeren: 1. Bocholtz, 88.6 pnt.; 1. Margraten, 87.3 pnt.; 1. Nieuwenhagen, 83.8 pnt.; 2. Voerendaal, 71.2 pnt.; 3. Klimmen, 69.6 pnt. Beste commandant: 1. Bocholtz; 2. Margraten. Linker guide: 1. Bocholtz. Rechter guide: 1. Bocholtz. Schieten onderling concours: lste prijs Margraten; 2e prijs Klimmen; 3e prijs Terwinselen; 4e prijs Eijs. Eerekruis beste schutter: Siebers, Vaals. Idem Bocholtz: Siebers, Vaals. Tot laat in den avond heerschte er een opgewekte stemming. We hopen, dat het laatste bondsfeest op 31 Juli a.s. te Gulpen eveneens goed moge slagen. --- Een schuttersfestijn vol kleur en praal te Brunssum Bij alles wat de nieuwe tijd aan moderniseering heeft gebracht en bij alle streven van hoog en laag om met het nieuwe mee te gaan, blijft er in de verschillende streken van ons land gelukkig toch een gehechtheid bestaan aan oude en mooie gebruiken, tradities en feestelijkheden uit de lang voorbije dagen onzer voorvaderen. En hieronder mogen we zeker ook rekenen de oude schuttersfeesten, die zich steeds kenmerkten door een bijzondere jovialiteit, een echte gemoedelijkheid eenerzijds, een vertoon van fleur en kleur en statie anderzijds. Van zoon schuttersfestijn heeft Brunssum Zondag mogen genieten en ook hier is 't geworden een massaal feest, dat de sympathie van hoog en laag genoot en een buitengewone belangstelling uit eigen plaats en omgeving trok. Zooals steeds wanneer er een bijzonder feest is, daverden naar Limburgschen trant de kanonschoten door de lucht en trokken tamboers en trompetters in den vooravond en den vroegen Zondagmorgen door de plaats. Een complimentje hier voor het flinke troramelcorps van den Jonge Werkman en zijn kranigen tamböur-maïtre Hans Spiljart, die dit onderdeel van 't feestvertoon steeds gaarne voor hun rekening nemen. Zondagmiddag tegen twee uur begon van alle kanten de intocht der aan het Bondsfeest deelnemende schutterijen en de lucht was vol van trommelslag en trompetgeschal. De keurig versierde feestweide, waar tal van vaandels en wimpels wapperden aan hooge masten en kleurige guirlandes slingerden van boom tot boom, was de verzamelplaatst, waar de eerste ontvangst plaats had en de optocht werd opgesteld. Vandaar uit vertrok tegen half vier de lange stoet, geopend door marechaussee te paard, waarachter de organiseerende vereeniging St. Peter en Paulus, de fanfare „Kunst en Vriendschap", de gymnastiekvereenigingen Olympia, Fidelitas en Don Bosco en verder een onafzienbare rij van schutterijen, stram marcheerend achter hun kleurige vaandels, met in hun midden de statige koninginnen en de rijk met zilver beladen koningen, geflankeerd door generaals, oversten en kolonels. En over die statie en praal van costumes en uniformen en vaandels hing de schittering van den zomerzonnigen dag en maakte het geheel tot een aantrekkelijk kijkspel voor de duizenden toeschouwers langs den langen weg. Voor de trappen van het gemeentehuis verlieten de koningen en koninginnen den stoet om met de voorzitters en secretarissen op het raadhuis officieel door den burgemeester en 't eerecomité ontvangen te worden. Burgemeester Schmier hield daarbij een korte toespraak, waarin hij zeide er bijzonder prijs op te stellen dit echt Limburgsch festijn in Brunssum te mogen openen. Hij wees op de moeilijkheden waarin vele schutterijen verkeeren, niet op financieel gebied, doch met betrekking tot hun schietinrichting. En ondanks deze moeilijkheden wordt gestreefd om de folklore in Limburg in stand te houden. Spreker gaf de besturen in overweging in een eendrachtige samenwerking in den Bond te trachten deze moeilijkheden tot oplossing te brengen, drukte den wensch uit om elkaar ook in dit jaar met Limburgsche jovialiteit de eer en de prijzen te bekampen en wenschte ten slotte alle deelnemers enkele aangename uren in zijne gemeente. Hierna werd de eerewijn aangeboden. De stoet, die inmiddels verder getrokken was, keerde thans weer terug en terwijl voor 't raadhuis de fanfare Kunst en Vriendschap opgesteld was en pittige marschen speelde, defileerden de schutterijen voor de autoriteiten en koningen en koninginnen om vervolgens terug te keeren naa>het feestterrein, waar na een korte toespraak van dhr. Offermans, voorzitter van het feestcomité de fanfare het Wilhelmus speelde en de wedstrijden een aanvang namen. De uitslag hiervan was als volgt: Mooiste binnenkomst: schutterij Nuth; Beste houding optocht: schutterij Nuth. Beste houding défilé: schutterij Nuth. Beste vaandeldrager: schutterij Amstenrade. Beste commandant: schutterij Waubach. Mooiste generaal: schutterij Merkelbeek. Beste tamboer-majoor: schutterij Waubach. Beste tamboer: schutterij Heerlerheide le prijs; schutterij Douvergenhout 2e prijs. Mooiste uniform: schutterij Douvergenhout; Beste hoornblazer: schutterij Waubach; Beste trommelcorps: schutterij Krawinkel; Mooiste koning: schutterij Schinvcld na loting met schutterij Obbicht; Mooiste koningin: le prijs schutterij Nuth; 2e prijs schutterij Schinveld na loting met schutterij Amstenrade, Heerlerheide, Schimmert en Spaubeek; Eerekruis beste schutter: Kusters Oirsbeek. Exercities: le prijs Waubach met 108 pt.; 2e prijs Nuth met 105% pt.; 3e prijs Sweykhuizen met 78 pt. Schieten: algemeen concours: le, 2e en 3e prijs Peters en Zonen Etzenrade; 4e prijs Heunen Bingelrade. Onderling concours: le prijs schutterij Schimmert 12 pt.; 2e prijs schutterijen van Nuth, Schaesberg, Sweykhuizen en Steyn met 11 pt. Extra prijs beste tamboer-maitrc: Hans Spiljart Brunssum. De prijzen van het dames-vogelschieten zijn nog bekend. En terwijl aan den eenen kant de wedstrijden en de keurige gymnastiekdemonstraties groote belangstelling trokken, verdrongen aan den anderen kant de danslustigen zich op den dansvloer en hadden evenmin de overige vermakelijkheden en de attracties over gebrek aan bezoek te klagen. Tot laat in den avond was er een geweldige drukte en 't geheele feest verliep zonder een enkelen wanklank in de beste orde. St. Peter en Paulus en de diverse commissies, die met de organisaties belast waren, mogen met voldoening op hun werk terugzien. En naast de velen, die hiervoor een woord van lof toekomt, mag zeker ook niet de plaatselijke politie vergeten worden, die met veel tact en hulpvaardigheid het goede verloop van optocht en feestelijkheden bevorderde. Zoo zal in Brunssum en in verren omtrek aan dit Limburgsche schuttersfestijn de prettigste herinnering bewaard blijven. --- Het verraad van Maastricht in 1638 Actueel onderwerp beoordeeld door Dr. B. Viekke. Zaterdagavond organiseerde de R. K. Werkgemeenschap „De Brug" de eerste van haar wetenschappelijke avonden in het Dinghuis pan Kleine Staat te Maastricht. Het was wel een zeer actiueel onderwerp dat op dien avond ter sprake werd gebracht n.l. „Het verraad van Maastricht in 1638" en niemand minder den Dr. B. Vlekke, Secretaris van het Instituut der Nederl. Historie te Rome was bereid gevonden dit onderwerp te behandelen. De Ridderzaal was dan ook tot in alle hoeken bezet met een zeer uitgelezen gezelschap toen Drs. Fouraschen met een kort woord deze eerste wetenschappelijke avond opende en Dr. B. Vlekke inleidde. Het is een dezer dagen, aldus Dr. Vlekke, juist 300 jaren geleden dat zich deze tragedie hier in de stad afspeelde en aanleiding is geweest tot diverse artikelen en dieper onderzoek van dit gbeuren. Hoe zien we dan dit drama of beter hoc willen wrij dit geval zien. Men kan dit drama zien als een stuk traditie der stad, gevormd door legenden met eigen bcteekenis en eigen recht, maar men heeft ook de historie en de legenden samen te bezien. Wij willen tot de zaak zelf terugkeeren en r.llc legende hieromtrent op zijde zetten en zien hoe dit vonnis 300 jaren geleden geveld is. Dr. Vlekke doorloopt dan in het kort de geschiedenis uit die dagen. Het verraad zou bestaan uit het feit dat de Spanjaarden door een bres in de muur de stad zouden binnenvallen, hetgeen ontdekt werd en leidde tot de arrestatie van het complot Landsman en diens medehelpers, alsmede Pater Vink en 3 Paters Jezuilen. Hoe staan we nu hiertegenover, vraagt Dr. Vlekke zich af. Kunnen we hier spreken, als deze paters onschuldig aan het verraad waren. van martelaren. ...Na een zeer uitvoerig betoog concludeer! spreker als volgt: De slachtoffers van 1638 zijn niet als martelaars, ook niet in algemeenen zin te beschouwen, doch zij zijn gevallen in den politieken strijd van die dagen. Ook het doodenboek van de Paters Franciscanen uit die dagen vermeld niets lofwaardigs bij de ter cloodbrenging van Pater Vink en indien dit anders zou geweest zijn had men hiervan wel werk gemaakt. Het beste is, zoo besluit Dr. Vlekke zijn voordracht,, het geval te laten zooals het is, n.l. een episode van wreedheid uit het verleden van Maastricht, waarin beide partijen te beklacen zijn en als het niet voor wetenschappelijk onderzoek dient, kan men het beter laten rusten. Een objectieve beoordeeling geeft aan, dat het is ontstaan uit een verwarring van politiek en religieuse activiteit. Vanzelfsprekend volgde hierna een zeer geanimeerd debat waaraan o.a. deelnamen Prof. Tesscr S.J. die het martelaarschap in nog meer uitgebreiden zin beschouwde en dit wel van toepassing meende op de ter dood gebrachte Paters als strijders voor hun overtuiging. --- Scheepvaartverkeer Gedurende de maand Juni 1938 zyn door sluis I van het Julianakanaal te Maasbracht de volgende vaartuigen geschut: Opgeschut 1652 vaartuigen met een laadvermogen van 608503 s. t. Afgeschut 1876 vaartuigen met een laadvermogen van 677353 s. t. ---