van het linnen venster Elephant Boy Naast den roman van Rudyard Kipling „Toomai of the Elephants" heeft Alexander Korda een film gemaakt, waarvoor hij Robert Flaherty als regisseur aanwees. Naast zich kreeg Flaherty evenwel Alexander's 'broeder Zoltan Korda. Waarsclüjnljjk uit vrees, dat Flaherty's werk te veel kracht had gezocht in hét documentaire, waartoe dit Indisch verhaal ruimschoots gelegenheid biedt. Zoo heeft Korda niet het risico geloopen, dat een film ontstond, welke te weinig amusement bood om als film aan haar noodzakelüke recettes te komen. Hoe het zü, uit deze samenwerking is in elk geval iets goeds ontstaan, een semi-documentaire speelfilm, welke den maker van de „Man of Aran" geen oneer aandoet. leder bezoeker zal bij het zien van de film tot de conclusie komen, dat de kracht van de film schuilt in de prachtige, zeer expressieve opnamen van den reusachtigen olifant Kala Nag en den kleinen, schranderen kornak Toomai. Het verhaal plaatst deze twee hoofdspelers voortdurend op den voorgrond en schept de gelegenheid om ze telkens in nieuwe belichting te bezien van uit een anderen gezichtshoek te bewonderen, zonder dat deze cultuurfotografie begint te vervelen. De groote nadrukkelükheid, waarmede deze twee hoofdfiguren uit deze scnu-documentaire speelfilm telkens worden naar voren gebracht, kan de story van den anderen kant verdragen, omdat deze beide hoofdfiguren hun rol inderdaad voortreffelijk spelen. Zoodra het monumentale dier in zijn oerkracht op het witte doek verschünt en het kleine, vliegensvlugge, schrandere Indische knaapje tegen den donkeren kolos opklautert om triomfantclük en stralend van trots op den breeden zwaren kop van het dier plaats te nemen, voelt men de verbondenheid van mensch en dier als de hoofdgedachte van de-ze film. Deze gedachte is de geheele film door voortdurend sterk benadrukt en vormt ook de eigenhjke kern van het verhaal. Het Indische jongetje Toomai, gespeeld door. een zekeren Sabu, stamt uit een familie, welke van vader op zoon uitstekende „mahouts heeft opgeleverd. . De reusachtige olifant Kala Nag, werkelijk In alles een prachtdier, gehoorzaamt 't ventje op zün wenken. Als wij beiden eenige oogenblikken hebben zien samenspelen, begint het verhaal. Toomai's vader laat Kala Nag deelnemen aan den olifantenjacht, georganiseerd door Sahib Petersen. De kleine jongen gaat natuurlijk mee op de jacht, waarbij de 'knaap de trouwe gids is van zijn kolossalen vriend. Wanneer in het oerwoud de expeditie haar tenten heeft opgeslagen, komt tic vader van den knaap te vallen als slachtoffer van een tijgeraanval. Zoo diep bedroefd de kleine Toomai is om den dood van zijn vader, zoo treurend is ook het dier om het verlies van zijn meester. Een zekere Ram Lahe wordt nu als mahoul van Kala Nag aangewezen, doch deze behandelt het dier niet goed. Dol van smart om het verlies van zijn ouden mahout, valt het dier op een dag, als het geslagen wordt", zijn nieuwen meester aan, werpt hem tegen den grond en maakt amok in het kamp. Een welgericht schot van den sahib dreigt het einde te worden van Kala Nag's levensloop. Doch de kleine Toomai weet het dier te kalmeeren en weer onder discipline te brengen. Er is echter onder de Indiërs een adat, dat een olifant, welke een mens'ch heeft aangevallen, moet worden afgemaakt. * Wanneer Toomai hoort, dat zün vriend toch zal moeten sterven, trekt hü 's nachts met Kala Nag het oerwoud in om aldus het leven van den olifant te redden. Tü'densdeze omzwerving door de jungle ontmoet de kleine Toomai de lang gezochte kudde wilde olifanten. Wanneer hij na eenige dagen door de expeditie wordt gevonden, redt deze ontdekking welke den leider de gelegenheid biedt om de lang verwachte vangst te doen, het leven van den olifant Kala Nag, terwyl Toomai er zü'n aanstelling tot jager door verkrijgt. Mensch en dier deelen in de voldoening over dezen samenloop en blüder en trotscher dan ooit, stappen Toomai en Kala Nag als onafscheidelijke vrienden het nieuwe leven in. Het opnemen van deze film, waarin het documentaire deel een belangryke rol speelt, was mogelijk dank zij (ie medewerking van den—Maharadja van Mysore, wiens olifanten — een prachtcollectie dieren — inderdaad uitnemende spelers zyn gebleken. In hoeverre naast deze tamme dieren ook nog wilde olifanten als figuranten hebben meegegaan, zal alleen Flaherty ons weten te zeggen. In elk geval hebben de dieren hun rol voortreffelijk gespeeld. Zoo biedt de film behalve een spannend verhaal, dat nochtans — en zeer gelukkig — zoo weinig mogelijk gecompliceerd is gehouden, bü'na aan één stuk door een serie van prachtige natuuropnamen en uitnemende fotografieën van de meest majestueuze olifanten. B.zoniïer indrukwekkend en uit cultureel oogpunt belangwekkend, zün de opnamen van de zich in den stroom badende dieren, waarbij een jong olifantje een bijzonder geslaagd komisch rolletje vervult in zün groteske speelsche bewegingen en de grappige geluiden, welke hü daarbü voortbrengt. Büzonder intelligent is ook het spel van den kleinen kornak Toomai. Van zün spel voor de lens en van zijn met groote duidelükheid gesproken taal gaat een zeer eigenaardige bekoring uit. De camaraman Osmond Borrodaille heeft voortref felüke opnamen weten te maken, welke stuk voor stuk kunstfotografieën zün geworden. Wij kunnen deze film, welke deze week loopt in het Hollandia-Theater te Heerlen, jong en oud als een boeiend en ontwikkelend amusement aanbevelen. W. H. Hans Moser is als partner van Heinz Rühmann gekozen in de film „13 Stuhle", welke in Weenen wordt opgenomen. Lida Baarova zal de hoofdrol vertolken in de Terra-film „Die goldene Stimme". --- Hollywood engageert de autoradio „Calling all cars! Calling all carsü" ledere bioscoopbezoeker kent deze uitroep. In elke film van „gangsters" en „gunmen", het befaamde corps der Amerikaanscfae politie, komt hü meermalen voor en heeft daarin zelfs ter heeft Oliver Hardy in een interview verklaard: ..Ofschoon ik het afbreken van een samenwerking van elf jaar met Laurel betreur, ben ik zeer verheugd te kunnen samenwerken met Langdon. Ik heb Langdon steeds beschcuwTd als een der grootste komieken, die het witte doek ooit heeft gekend". Intusschen mogen wij bedenken, dut dit niet de eerste maal is. dat de twee uiteengaan. Misschien loopt het zoon vaart niet en doet 'n berichtje als boven de reclame geen kwaad. Merkwaardig overigens dat de heer Roaeh juist de helft van het duo met den meesten geest heeft ontslagen. Oliver zonder Stan: een radio zonder lampen! In Hollywood is de eerste cowboy-film gemaakt, waarin alleen negers optreden. Ze heet „Harlem on the prairie". Het is de bedoeling, een heele reeks van deze films te vervaardigen. Als nieuwste nieuwigheid is men er thans bezig met een cowboy-film, waarin alleen lilliputters optreden. Ze heet „Terror of Tiny Town". De producer Sol Lesser is een der geldschieters. Onder de lilliputters is ook een neger. Men heeft tevergeefs getracht, een echten Ihdiaan-lilliputter te vinden. De acteurs zijn gemiddeld een meter groot, maar de decors zijn normaal. Voor paarden worden de kleinste ponies gebruikt. ---