&tavto. Ï.\ Ti a m a n i ij o , den 31 Januarü ] 839- [eden 7.iin in Ondertrouw opgenomen: S4LOMON Junior e.» &>EU4 BAREND EZEOHIEL, beide er erbarm ert woonachtig. De Ambtenaar van den Bürgerljkcn Stand, T. M. SCÏÏOTBORGII. --- Mengelingen. MARCUS TULLIUS CICERO IN DE KERKERS DER INQUISITIE. (Vervolg en Slolt van ons vorig No.) T>eie woorden maakten b!i|kbaar indruk op Pater Olivieri, Hij iweeg eenigen tüd , en] paf toorts bevel , om mij naar mijne t»e»an-| ger.is terug te voeren; hij wilde, n«melirk,> aangaande mij inzenden en verder be-j »«itu afwachtea. Ik »eide::»AU .men mi; dan toch gevangen houdt, zoo verlang ik ten minste eene betere gevang»!»» en mijne kleederen; want m het gewaad van Rorneinschen Consul lian ik m den kerker njet blijven." Ook gaf ik nog to kennen , dat ik zeer bekend was met dc Kardinalen Fonlana en _„.._ , die toen Voorz Iters van dc Kegtbank der Inquisitie waren. Ik rei-zocht , dat, zoo men mijn verzoek niet inwilligde, men mij rnogt verdunnen mij tot hen te wenden, daar ik wel wist, dat (lan terstond aan mijn vei langen voldaan z-u worden. Deze wen. maakte den Inquisiteur iets zachter, en hij liet mij door iie twee Monniken iv dc gevaugenis brengen, waar dc gewone beschuldigden bewaard worde.. Pater Otivieri beloofde ooh, mij mijne kleedden le doen geworden. | Mijn pieuw_ kerker was een ruim onder-' aardsch gewelf, juist onder dc binnenplaats :van hel klooster. Door verscheidene getraliede openingen ontvingdexeive licht. Tegen een' dei- v anilen 'iond cc* zeer breed veldbed, waarop tien of twaalf personen ruimte genoeg zouden gehad hebben; aan dc andeire xijde' iliing een.«-art cntleifix , en verscheidene zeer t'Hid. g.hpden boeken vyave. met kleine ijzeren l_eittn___ vailgernaakt ___ dc houten stoelen, Mie r_ «Ie» kerker .tonden. Aan dc muren z-.g üi duizenden van namen, door dc ongelukkige ©lïe.s der Inquisitie, welke voor mij m «iizon kerker als levend begraven werden, geschreven, of veeleer met puntige werktuigen ■ gesneden. Ik las dc namen van Guido Reni, Salralor liosa, Vincenzo , Danuani, Cagliostro ; ook den naam »»n den _._oe_i_._ l)o-----minikaner, Fontana liosa ; onder den laat*t«n; stond» bene ext, quia\Mon*chos odi (het is omdat ili dc Monniken haat) ; verder eene menigte namen van Duitsche en Engelsche kunstenaars en andere ketters. Nadat ik alle hoeken v»n mijn nieuw verblijf doorzocht hal, wierp ik mij op het bed neder, en «liep, daar ik zeer vermoeid was , spoedig m. Tegeo vier ure weid ik gewekt door eenen Monnik, <üe iets te eten en mijne kleederen iur.gt. Ik dankte Item en vei.oeht om licht, want m mijne kamer was het reeds geheel «luister. Ik at een weinig en legde het Ciceroniaanache gewaad af, dat mij m dezen roesland gebragt bad. Tegen twee ure des morgens vernam ik een klagend gekerm, en hoorde eenen ong_!ukkigen, die zich buiten I twijfel m handen vanden beul der Inquisitie bevond, jammeren: 3. Heb medelijden met mij! Ik kan iets, dat ik niet bedreven heb, niei bekennen. Heb mededoogen.... ik sterf!" Dit was eene verschrikkelijke herinnering voor mij Oe akelige beelden zweefden mij voor den geest. Weldra stond mij misschien hel lot von dien ongelukkigen te wachten. Des morgens seer vroeg kwamen dc beide Monniken, en brsgten mij weder voor Pater Olwieti. Naauwelijks s:ond ik voor hem, of; h. verk'aarde mij, naar ingewonnen berigten' ich overtuigd ie houden . dat ik geen Hongaar wa°. „Bovendien," roegde hij er bij,1 jis den Gouverneur j Monsignore l'ooca, door Iden Markies dc Ftiscaldo, (.«.zint van iVapels jbij den Heiligen Stoel, gemeld geworden, da» [gij ren onderdaan van Z. M. den Koning def' beide &.«_<,_„_„, tm dat gij uwe staarkunilige denkwijze allezins verdacht zijt. Dc Markies dc Fuscaldo eischt u derhalve als zijnen gevange op , en binnen weinige dagen, ïult gij met verscheidene personen m het vérhoor komen, opdat men ten opzigte van uwen persoon niet misleid worde." Deze woorden sloegen mijnen moed geheel neder. Mijn gelaat verried échter geenszins, wat er m mijn binnenste omging. Ik inct intusschen nog hopen, d.t mijne vrienden te Rome alles beproeven zouden , om mijne be» vrijding te bewerken. En m dez. verwachting werd ik niet te.eurge_t._ld'. Mijne Tulliola, welke kort voor mijne govar>gneming het gezelschap verlaten had , werd den volgenden 'dag. daar ik mij niet vertoonde", ongerustere, vreesde, dat mij iets ware overgekomen. Toen zij met zekerheid vernomen had , dat ik niet tehuis g'-komon was, dacht _ij ter.tond, datik m dc klaauwe» der Inquisitie zou Vervallen zijn. Zonder verwijl begaf zij zich naar hev paleis vau den Oostenrijkschen Gezant, di<-, zoo als zij wist, een goed vriend van mij was, en hield ham voor, m welk gevaar ik verkeerde. Terstond liet "Vorst Kaunitz zijn rijtuig voor komen, eu reed naar .Monsignore Pacca, om te onderzoeken , wat er van mij geworden was. Dtt/.e antwoordde, dar hij niets van mij wiet, en cjul ik welligt Rome ver» laten zou hebben. Mijn vriend hield zich me: dat zeggen niet tevreden, maar gaf te kennen, dat hij, als Gezant van Z M. den Keii.r var. Oostenrijk, zich verpligt rekende daarvoor te waken, dat ik niet mishandeld wierd, en dat mij geen leed wedervoer. .Monsignore Pacca herhaalde, dat hij volstrekt niets van mij wisr. Vorst Kaunitz ging nu naar den Kardinaal Staatssecretaris; en daar hij hoorde, dat Zijne Eminentie m het paleis van Ghigi was, on» den avond op eene spcelpartij niet dc bemin, uelijke Vorstin , die zijne favorite was, door te brengen, b-gaf hij _ich rcgtsfeelis derwaarts. Dc Staatssecretaris was werkelijk reeds daar; Kaunitz «leed aan hem de_et.de vragen als aan Pacca, en ontving letterlijk hetzelfde antwoord. Mijn vrieed verklaarde nu, zich tot dan Paus /.elven te zullen wenden, zoo hij den volgenden morgen niets van mij hoorde, en men bij voortduring voor hem verborgen hield , wat er vaa mij geworden was. Gonzalci volhardde bij zijne vroegere verzekering, en Kaunitz ging heen. Des anderen morgens ten elf ure begaf dc Gezant zich m staatsie «aar Pias VII, en, na dc plegtij-heid van den voetkus volbragt te hebbea, gaf hij den Heiligen Vader terstond dc reden van zijne buitengewone komst te kennen. Dc Paus hoorde hem mi___am aan, ca riep toen uit, »Wat! hebbin zij den Wort» gaarschen Edelman gevangen genomen?" Die arme man ! En waarom toch wel !" Dc Vorst antwoordde, dat hij het niet wist. „Nu,"' jnprak dc Paus, dat zal ik wel spoedig weten." Hij schelde, beval Monsignore Rira-io, den dienstdoenden Kamerheer, terstond den Kardinaal Gonzalvi, te laten halen, en noodigdt den Heer Kaunits, tegen alle etiquette aao het hoornsche Hof, eenen stoel te nemen. Terwijl tij op den Staatssecretaris ziten te wachten sprak Pats VII m z er gumttige bewoordingen van mij, ier_,.-nii_. hoe hii gt-ilu.ende zijwe .gevangenschap te Fontaine» bleau ecu' waar' viiend m mij gevonden — ja, dat ik meermalen mijne persoonlijke vei» liglieid gewaagd bad, om lijnen toestand te veisachten. Dc goede Pau» zeide, dat hij mij van mijne jeugd af kende — dat ik een braaf manwas, doch dat ik mij wel eens aeer orivnorziglig gedroeg. _*a verloop van weinig tijds diende men den Kardinaal (ionzalci aan, en nood ra deze bij het binnentreden Vorst Kaunitz nevens den Pau» zag zitten, begreep h'j wel, waarom men hem had laten komen Had Pias VII eenmaal het besluit geno toen, om iets le veranderen, dat hem niet behaagde, 200 was hij m dc hoogste mate ■Uandvas'ig, en liet sich geenszins fan zijp •oornemen afbrengen, Oek thans handelde hij altoo. Hij gebruikte geene omwegen, iiiaar vroeg .len Staatssecretaris registreeks, wat er vau den Hongaarschen Edelman was geworden , die voor twee dag.:-n zich als Cicero had vertoond en ssdert verdwenen was. Gonzalvi bemerkte, dat dc Pau» van dc gevangneming van Cicero dc lucht had, en antwoordde du»: »Uwer Heiligheid is bekend, dat dc ver.rl.ers van dc Godsdienst, wt'l.e Smaadredene-i .tegen ons heilig Geloof uitbraken , iv handen vn het Heilig Ojficie overgeleverd worden , en dat hunne gevangenneming zon jaag een geheim blijft, tot dat zij verhoord en gevonnis'l zint. Om «l»>_e reden kun ik r.,,1, den Heere Gezant van Oostenrijk geV-n vol doend antwoo.d geven. Duar eelüer TJwe Heiligheid mij beveelt, dc geheimen «I. r Heilige Inquisitie te ontdekken, z»o zal ili met weinige woorden ve-ln.len, w»t er •mot den Hongaarschen of liever SiciUaanseh-'ii Edel man is voorgevallen" He Kardinaal yen«*bie nu. wat den lit uit het vorige ree_s bekendi is, eu bij scheen bijzonder veel gewigts tel hechten aan hetgeen dc Markies dc Fuscaldol te mijnen o| liad g* ««£_ Zo-xlra .„n„ „_/.. had geëindigd, S|>rali da Pao*: 5; Kar-di Diva'l bet. i* ome wil, dat dc gevangene oitverv.iiid m vrijheid g.-.teld worde; en daar Mijn-j beer dc Ambassadeur welde goe-beid l»_eft. I eich a.n le bieden , om 7..11' den onderdaan Tan z'jneu S'Hl'erein m vrijheid t. sle'len. zoo zuil gij Zijne Excellentie begeleiden. en zorg dragen , dat mime bevelen met den meest m«gelijl»en spoed ten uitvoer gebragt worden. Het was onntieeks drie uren na middag, toen ik m den gang,fdie naar mime gevangenis leidde, treden van verscheidene menschen hoorde. Eene rilling overviel mij; doch mijn angst duurde niet lang Weldra ging dc deur open, en mijn voortreffelijke vriend trad binnen, om. m<"t dc vreugde op het gelaat, mi) mijne verlo»sing aan te kondigen. Binnen weinige oogenb'iltkeu was.jk uit dit hol «ler dwingelandij, der foltering en der .ranhoop. Spoedig bevond ik mij m het paleis van deu! grootmoedigen Vorst, eu aig mij uit dc klaa'iwen der Inquisitie m dc ai mm van gelrouwe vrienden overgebragi. Weinige dagen daarna nam ik af.eheid van alle mijne bekenden , en verliet Rome en Italië , zoo ik hoop vo«r alfoos --- (famwevnmmtp 0srcr*trtrii Paramaribo, den 31 Januari} {839. $777) Al/oo II. KUNT, J. ZAAL. J. F. liOüX én 11. G. ROUX. in quaüteit als Administrateuren der Plantaadje rf« Alyda, en 'Ie daaraan bebo-»reude Gronden 's Gra venhage en -v xich bij requeste aan dan Gouverneur Generaal «/ interim hebben geadresseerd, niet varioek oa de SUvenfnatiteti der Piantaadjen 's Graven» har' en 's Hagenhosch af- «n over te schrijven op den naam van do Piautaadj • de '.tyda voornoemd- Zoo is bet, (Jat Zijn Hoog Bedel Ge strenge goedgevonden heeft, alvorens hierop te disponeren , op te roepen alle degenen, welke vernteeoen mógten eenige redenen !» hebben, tïcb hiertegen te verletten II Om binnen den tijd van veertien dagen, na '3e dagteekening«ie/op, win hun vermeetui r«a:t of pretentie ter Goiivernemeuts Se-j Cretarij aantekening to doen; rullende na tKïi dien tijd ; door d«.m Gouv^r-j rteür Gewraal ad interim, zaada-.ugèn werden gedisponeerd, ais bevonden zal worden te Ecbooren. He liouvernertiPiiU Secretaria , C. S. ub VEER. --- iRÜitotr 0uriau Den 3/ Januari] dSS9. Door den Heer Gouverneur Generaal ad interim, is bij Gouvernement*-Oder van heden, Wo. 33 | 3, aan den Heer' de JAGER Evertszooic op dcsteifs ■verzoek, eervol ontslag ver'eeud uit zijne betrekkin;» van Kapitein Lij uc Schutterij tan Paramaribo. De Kapitein Adjudant, R. 11. E S S E R. ---