Jardin treft de roos Detective-roman van Andreas Pelzer 19) Eindelijk stond ik voor de bezoekkamer. Ik aarzelde naar binnen te gaan. „Entrez donc", riep de bewaarder en ik deed de deur open. Het naar binnen stromende zonlicht verblindde mij even. Ik zag alleen de omtrekken van een slanke vrouwengestalte. Toen hoorde ik een mij vertrouwde stem zeggen: „Eduard." „Marianne", riep ik, zo gelukkig als ik sinds lang niet geweest was. Wij vlogen elkaar in de armen. Eerst later kwam het in mij op, dat wij elkaar voor het eerst kusten. Ik had dat heerlijke gevoel van een kind. dat zijn moeder heeft teruggevonden. We overstelpten elkaar met vragen en gunden ons bijna geen tijd er antwoord op te geven. De „chef" draaide zijn snor op en bleef discreet bij de deur. Langer dan een kwartier mocht het bezoek niet duren. En we hadden elkaar nog zoveel te vertellen. Het voornaamste wist ik al. Marianne had mijn arrestatie en de tegen mij ingebrachte beschuldiging al vier weken geleden in de krant gelezen. Ze had dadelijk een telegram gestuurd en mij nog twee maal geschreven! -k had telegram noch brieven ontvangen. De rechter-commissaris had, ik hoorde dat later, alles achtergehouden. Dat was zijn recht. Zelfs wilde hij Marianne weigeren mij te bezoeken. Eerst toen zij hem vertelde, dat zij alleen voor dit bezoek naar Bairoet was gekomen en dus een reis van enige duizenden kilometers ervoor had gemaakt, liet de rechter-commissaris lich vermurwen. Marianne vroeg met geen enkel woord, of ik onschuldig was. Voor haar sprak het vanzelf, dat men mij vals beschuldigde. Zij was er rotsvast van overtuigd, dat ik, als ik Lawrence in een aanval van uiterste woede neergeschoten had, zeker voor die daad was uitgekomen. Marianne schrok, toen zij hoorde, dat ik niet eens een verdediger had. Ze beloofde mij, nog dezelfde dag den besten advocaat in Bairoet te zullen opaoeken, om hem te vragen, mij bij te staan. Ik maakte alleen een onverschillige beweging. In de eerste week van mijn gevangenschap had ik al bezoek van een heer gehad. Hij was nog jong en stelde zich voor als een advocaat — de naam ben ik vergeten — die zich met mijn verdediging wilde belasten. Ik vernam niet, of hij als toegevoegde verdediger bij mij kwam, of dat het mijn vriendelijke „chef" was geweest, die den jongen, naar cliënten verlangenden advocaat de tip gegeven had het voor mij op te nemen. Ik had immers nog geld en mijn kostbaar gouden horloge. De jonge meneer ried mij, voor den rechter-commissaris een bekentenis af te leggen, hij zou dan noodweer pleiten en mij vrij krijgen. Toen ik antwoordde, dat ik niets te bekennen had, kwam er een zo sceptische uitdrukking op zijn gezicht, dat ik hem gewoon de rug toedraaide. Hij ging beledigd weg en ik had hem niet terug gezien. Of hij had mijn verdediging ter zijde gelegd, of hij wachtte op de resultaten van het vooronderzoek. Het kwartier, dat Marianne's bezoek mocht duren, was, voor wij het merkten, om. Ik hield haar hand in de mijne, als wilde ik hem nooit weer loslaten. Toch moest het ten slotte gebeuren. „Ik kom iedere dag, de rechter-commissaris moet het mij toestaan", riep ze nog. Toen ik haar lieve gezicht niet meer zag, was het mij, of alles om mij heen duisternis werd, hoewel de zon nog hoog aan de hemel stond. De weinige woorden, die wij in de loop van het toegemeten kwartiertje gesproken hadden, hielden mij de hele dag bezig. Ze zouden me misschien nog maanden lang beziggehouden hebben, zonder het heerlijke vooruitzicht, Marianne de volgende dag al terug te zullen zien. Ik sliep 's nachts onrustig. Eindelijk hoorde ik het openen en toeslaan van celdeuren, het eerste teken van de beginnende dag. Ongeduldig liep ik mijn cel op en neer. ledere keer, als ik naderende schreden hoorde, schrikte ik en voelde me teleurgesteld, als de stappen zich weer verwijderden. Eindelijk. Het rinkelen van de sleutelbos leek mij hemelse muziek. Ik snelde de trappen af, de bewaarder kon mij bijna niet bijhouden. In de deur van de spreekkamer bleef ik beteuterd staan. In de plaats van Marianne, wachtte een grote, zwaar gebaarde man op mij; Hij merkte mijn teleurstelling, want zijn eerste woorden waren: „Zij komt ook. Een beetje geduld, beste vriend." Toen stelde hij zich voor als: Maitre Buonavoli. Hij was een landgenoot van Napoleon en net als alle Corsicaanse advocaten begaafd met grote welsprekendheid. Hij twijfelde, in tegenstelling met den jongen collega van enige weken geleden, geen ogenblik aan mijn onschuld. Was het Marianne, die hem van die onschuld overtuigd had of hoorde Buonavoli tot die verdedigers, die hun cliënten altijd voor onschuldig houden? „Ik weet alles van uw geval, meneer Jardin", zei hij. „Maar u moet me de hele zaak nog eens oververtellen. Ik heb al met den rechter-commissaris gesproken. De hele geschiedenis- zou allang afgelopen zijn, waren er niet internationale bezwaren. Het gehele geval speelde zich af in internationale wateren op een Amerikaans schip. Deze omstandigheid houdt de zaak lang slepend. Maar stel u gerust: binnen twee of drie weken zal de rechter-commissaris u, onder talrijke verontschuldigingen, vrijlaten. Buonavoli had de tact, mijn geval als een bagatel te behandelen. Toen ik naar hem luisterde, kreeg ik het gevoel, dat ik in de gevangenis van Bairoet zat opgesloten, omdat ik een opstandige bediende een paar klappen had gegeven — en niet als verdachte, die den Amerikaansen mitlionnair J. B. Lawrence had vermoord. Maar de advocaat bereikte, wat hij bereiken wilde. Ik bekeek mijn zaak nu veel optimistischer. Later kon ik mij overtuigen, dat Buonavoli meer kon dan alleen zijn cliënten moed inspreken. Hij vertelde mij, dat het jacht „Milica" nog in de haven van Bairoet lag. Het schip was aan de ketting gelegd. Milica's lot interesseerde me veel meer. De vraag naar haar lag mij steeds op de lippen. Doch ik sprak haar niet uit. Toen de advocaat mij met de toezegging, dat hij gauw terug zou komen, alleen had gelaten, speet het mij, dat ik niets gevraagd had. Marianne kwam 's middags. Ze had verlof gekregen, mij dagelijks te spreken. Het scheen, dat Buonavoli bij haar dezelfde stemming had opgewekt als bij mij, want zij sprak van spoedige invrijheidstelling als van iets, dat vanzelf sprak. Het kwartiertje was al bijna ten einde, toen mij iets inviel, dat mij allang bezig hield. Ik vroeg haar: „Marianne, waarom heb je mij telegrafisch voor den Amerikaansen detective gewaarschuwd?" Ze keek mij verrast aan! „Heb je dan mijn brief niet ontvangen?" Ik schudde het hoofd. Toen zei ze: „Ik heb je dadelijk na de ontvangst van je telegram, waarin je me verzocht, poste restante te schrijven, een luchtpostbrief gestuurd." „Ik heb die niet gekregen." „Ik zal je de volgende keer alles haarfijn vertellen", zei Marianne zacht. Doch er verliep nog een tijd, voor ik achter Bolton's geheim kwam. Tot mijn verbazing, zocht advocaat Buonavoli me de volgende dag weer op. Hij was in gezelschap van een onaanzienlijk mannetje, dat hij mij voorstelde als meneer Petitjean. Petitjean was particulier detective. In weerwil van het loflied van den advocaat over zijn metgezel, — meneer Petitjean hoorde, zonder een spier te vertrekken, die lof aan — voelde ik mij enigszins sceptisch tegenover de bekwaamheden van den Bairoeter particulieren detective. Alleen om den advocaat niet te kleineren, gaf ik antwoord op de vragen van het onaanzienlijke mannetje. Ik moest hem precies vertellen hoe ik Milica en Lawrence had leren kennen. Het was mij onmogelijk niet van de geroofde juwelen te spreken» die ik mee zou opsporen. Toen Het Petitjean mij het voorgevallene aan boord van de „Milica" vertellen. „Een knappe kerel", zei Buonavoli bewonderend, toen de detective weg was. voor Petitjean te hebben. jgül, J De advocaat stond al in <*e zijn jas trok. Hij bleef staa • „Verlangt u nog iets van m >• .f hij voorkomend. „ai <& „Maitre, kunt u mij ook Ze» frouw Borgholm, de nicht v > Het leek mij, dat de &b*f%\i e verwondering aankeek. „W*' gi»*l JJa* beurd zijn?" vroeg hij. Het * dere woonte een vraag met een ai woorden. „, pof£, „Ik bedoel, waar is „Hier in Bairoet. Wist u dat „Neen". En hoewel het »>« $o& verder: „Waarom is juffr°u $ Bairoet?" *'e^ei" „Ze ligt in het ziekenhuis. opkomst van het jacht zenuwz> .„, (f ik heb gehoord, dat ze al vee» „Dank u, maitre", zei ik. Hu jjfiP 4 aan en begreep niet, waarvoor n wilde gaan, maar bleef nog s gi u mij eens, beste vriend, hebt fjp wie eigenlijk de werkelijke n* rence kan zijn?" .. . jj „Neen, dat heb ik niet .tftfKJf „En weet u ook niet, dat J" Lawrence's dochter zijn gene ,j«( moeten delen?" ,: Zonder nog een woord te ze»* vef' caat en liet mij in de grootst6 14. v- Ik had den advocaat niet de teld; ik had in de laatste tijd «e moordenaar van Lawrence f <$$a*. struisvogelpolitiek zijn geweest- P vermoord? Milica? Neen, fTf wist. dat zij Lawrence's erfgen* minder aan haar schuld gelovende moordenaar? --- Sperwer wint met hoge cijfers van U.M.M. Bondskampioen eindelijk naar de hoofdstad? Amsterdam, — Maandag. De wedstrijd U.M.M.—De Sperwers om het voetbalkampioenschap van de Sportbond, heeft een teleurstelling gebracht. Niet alleen verscheen de Utrechtse ploeg onvoltallig, maar aan de goede verhoudingen ontbrak nog al wat. Scheidsrechter Clement wist echter onheilen te voorkomen. Sperwers won met 4—o en stevent nu op het bondskampioenschap af. Het was voor U.M.M, vrijwel onbegonnen werk, met tien man (waarbij zich nog een invaller bevond) tegen de met overwinningslust bezielde Amsterdammers de strijd aan te binden. Niettemin waren de partijen goed tegen elkander opgewassen; het spel van U.M.M.' was technisch zelfs veel beter, maar het gemis van een speler in de voorhoede deed zich bij de Utrechtenaren geducht gelden. Beurtelings waren beide doelen in gevaar, maar aan weerszijden stonden betrouwbare doelverdedigers, zodat doelpunten uitbleven. Even voor de rust kon De Sperwers de leiding nemen. Een misverstand in de U.M.M.-achterhoede stelde den linksbinnen in staat, de bal in het doel te deponeren. Na de hervatting werd het spel ontsierd door incidenten, maar steeds greep de scheidsrechter op het goede ogenblik in. Bij een Sperwers-aanval werd de rechtsbuiten ten val gebracht. De hiervoor toegewezen strafschop werd hard tegen de paal geschoten en vervolgens hoog over het doel getrapt. Beter deed het de linksbuiten van Sperwers, die een soloren besloot met een fraai, onhoudbaar schot, zodat Sperwers met 2—o voor stond. In de U.M.M.-achterhoede begon het te rammelen. Het was duidelijk te zien, dat de verdediging de moed verloor, zodat het de Sperwers niet moeilijk viel door zijn middenvoor en rechtsbuiten de eindstand op 4—o te brengen. U.M.M, heeft wei met grote cijfers verloren, maar de uitslag drukt de kracht van dit elftal niet uit. Met een volledige ploeg zou de stand anders hebben moeten luiden, wellicht dat van een Utrechtse zege sprake had kunnen zijn. Intussen is U.M.M, nu zo goed als kansloos en gaat het er op lijken, dat de bondskampioen zich in de hoofdstad zal vestigen. --- Ronde van Vlaanderen voor onafhankelijken Bronger de eerste Hollander (Van onzen sportcorrespondent). Gent. — Zondag. Vandaag is de Ronde van Vlaanderen verreden voor onafhankelijken, een wedstrijd, waaraan naast de beste Belgische onafhankelijken ook een aantal Hollanders hebben deelgenomen. En deze Hollandse renners hebben in de koers een zeer belangrijke rol gespeeld. Vooral Kuiper en Bronger hebben steeds in de voorste gelederen gestreden en alleen op het laatst raakten zij enigszins in de achterhoede. Maar niettemin heeft Holland in deze Ronde van Vlaanderen een uitstekend figuur geslagen. De uitslag luidt: 1. Tors, 200 km. in 5 uur 30 min.; 2. Armand; 3. Pol Verschueren; 4. M. Verschueren; 5. Depessel; 10. Bronger; 12. Van der Voorde; 20. Theuns; 21. Kuiper; 23. Van Hove. --- Weinig belangrijks De enkele competitiewedstrijden welke nog moeten worden gespeeld, dragen een gemoedelijk karakter. Er valt zo weinig meer te winnen of te verliezen, dat de elftallen zich niet bijster inspannen. In het begin der competitie zou b.v. een ontmoeting Achilles—A.V.C, niet weinig beroering hebben gewekt. Thans deed A.V.C, het kalmpjes aan; het won met de oneven goal (2—l) van zijn tegenpartij. In de derde klasse werd nog Achilles 4—Fides 2 voor de competitie gespeeld, welke wedstrijd door de bezoekende club met 4—l werd gewonnen. Betere belangstelling bestaat voor het bekertournooi, dat een flink aantal elftallen bezig houdt. De wedstrijden leveren verrassende resultaten op. Wij noemen hiervoor in de eerste plaats de kampioen van de tweede klasse. Eendracht, die het wist te bestaan van Oostzaan met 4—2 te winnen. Deze ploeg zal zich in de eerste klasse zeker doen gelden. Ook Samenwerking hield zich kranig. Het verloor van Voorwaarts met slechts 2—l. In de tweede klasse behaalde Eendracht 2 een fraai resultaat. Zijn tegenpartij was De Sperwers 2, maar dit weerhield de thuisclub niet, met s—l te winnen. In de derde klasse deden de jongens van Samenwerking het beter. Het reserve-elftal zegevierde met 4—2 over Voorwaarts 3. In deze klasse was het voor De Sperwers eveneens een slechte dag, want zijn vierde liet het met 2—o tegen Hou Stand 2 liggen. --- Wereldkampioenschappen 1939 Parcours te Varese gekeurd Amsterdam, — Zondag. Dezer dagen hebben de heren Stol (Nederland), Rosseels (België) en Ossray (Frankrijk), voor de Union Cyclistè Internationale het circuit gekeurd, waarop in 1939 de wereldkampioenschappen op de weg zullen worden gehouden, n.l. het ruim 36 km lange parcours van Varese in Italië' Dit circuit ligt 50 km. ten noorden van Milaan in de nabijheid van Como. De sterkste hellingen bedragen 6 pet., terwijl er een klim is ter lengte van 4 km. Verscheidene stijgingen en dalingen zijn in dit circuit gelegen. De weg bestaat voor een belangrijk deel uit biturnen, terwijl over enkele gedeelten grint ligt. Het is de bedoeling van de organisatoren, dat verschillende verbeteringen zullen worden aangebracht, in het bijzonder wat betreft het stofvrij maken der wegen. --- Buysse-Billiet winnen te Londen Op de tweede plaats: Slaats—Pellenaars Londen, — Zondag Zaterdagavond is de zesdaagse te Londen geëindigd. Winnaars werden de Belgen Buysse—Billiet met 1348 punten. Op de tweede plaats eindigden Slaats—Pellenaars. Wals—Piet van Kempen werden derde met één ronde achterstand en 1379 punten. In het laatste uur namen de Belgen een ronde, welke hun de overwinning bracht. --- Voetbal Duitse elftal geko Voor de wedstrijd te Engeland Op 14 Mei a.s. zal Stadion te Berlijn een voe\ftai * l land spelen. Het Duitse ei gesteld: h,ir«); cd 1 Doel: Jakob (Regensburg ~ e achter: Janes (Düsseia (Aken); rech^' midden: Kupfer (München) en Kitzinger > c voor: Lehner (Augsburg'-(gcli»' Gauchel (Koblenz), SzeP»1 y (Wenen). eVen"| mark, Wenen) en Skouma , ■ voor: Hahnemann (Ad***, «& mark, Wenen), Binder liiaLt (Ostmark, Wenen) en New --- Paardensport Abdullah Scott wint heerrijdersprijs Draverijen te Sappeme r uoPL I* Vandaag zijn te Sappen** 1 79» over een afstand van ma* De uitslagen luiden: d (fNV Draverij a: l. Windekn* Kramer, tijd 1 min. 6 sec, tf. eigenaar stal Gruno. e9n <;V Draverij b: 1. Rosé M°r| #. Wijk, tijd 1 min. 8.2 sec.; jjceigenaar Torringa; 3. A"1 eigenaar Meywes. hdullall ' * Heerrijderskoers: 1. • A°~ g,6 eigenaar stal Gruno, 1 n""', Fs. (770 m.), eigenaar Kramer. * (IV eigenaar Torringa; 4. Zun Bolt. --- (Ingezonden mededeling). "'ïÉjM j ¥ a^ ° ril /^ --- Huidonzuiverheden, vetwormpjes, vlekjes, pukkels en uitslaö verdwijnen door de huidzuiverende, huidvoedende en huidvetfraaiende kracht die Purol in hooge mate bezit. Doos 30, 60 et. Tube 45 et. Bij Apoth. en DrofP^^^? --- Nederlandse Davis Cup-illusie in rook vervlogen Van Swol en Hughan in drie sets verslagen De Fransen waren een klasse sterker Scheveningen, — Maandag. De Nederlandse Davis Cup-illusie is In rook vervlogen. Vanmiddag heeft eerst Petra Van Swol verslagen en Destremeau stelde zijn zenuwachtigen captain Brugnon al gauw gerust, toen hij in een minimum van tijd tegen Hughan twee sets voorsprong, had. Geen van de beide Hollanders heeft ook maar één set kunnen winnen, ja het zelfs niet tot een long set kunnen brengen. Alle vreugde over de onverwachte 2—l voorsprong tegen het gevreesde Franse Davis-Cupteam werd in twee uur tij ds gesmoord. Het sensationele geval, dat de Hollanders een voorsprong hadden, trok uiteraard een groot aantal toeschouwers naar de M.E.T.S. De mogelijke overwinning wilde men zich natuurlijk niet laten ontgaan. Prinses Juliana en prins Bernhard waren onder de aanwezigen en lieten zich door den heer Leembruggah inlichten over de stand van het spel. Zo goed als Petra vanmiddag heeft gespeeld, hadden wij hem hier nog niet zien spelen. Van Swol was niet minder goed op dreef dan in zijn partij tegen Destremeau en toch was hij een klasse minder dan de Fransman. De Hollander heeft gepoogd met een gaaf spel van baseline tot baseline de overhand te krijgen en toen dit niét gelukte, zijn tactiek veranderd, precies zoals de theorieën het voorschrijven. Maar voor Petra was geen kruid gewassen. Zijn lange vlakke en diepe drive oefende een onafgebroken druk uit op Van Swol's slagen en steeds wachtte hij het ogenblik af, waarop hij naar het net zou kunnen gaan. Eén korte, in nood geslagen bal van Van Swol was voldoende om de torenhoge figuur van den Fransman naar het net te zien verhuizen, waar hij, of met een vlijmscherpe volley, of, als Van Swol poogde te lobben, met een nooit falende smash het punt op zijn naam bracht. De ralleys waren maar kort. Van Swol moest het hoge tempo van den Fransman accepteren en daarin bleek hij belangrijk minder vast dan Petra. De eerste set was een debacle. Binnen een kwartier had Petra de set met 6—o gewonnen. In de tweede set werden de ralleys langer en bij 2—l voor Petra kreeg Van Swol zelfs eengoe- de kans om de stand op 2—2 te brengen. Hij had al 40—30 op zijn service, toen hij een ondiepe lob van den Fransman kreeg. Het zal vermoedelijk aan nervositeit te wijten zijn geweest, dat hij die gemakkelijke smashkans miste. Het werd toen 3—l, inplaats van 2—2 en dat bedierf uiteraard ook wat van het wedstrijdmoreel. Van Swol heeft zich in de rest van de partij met hand en tand verzet tegen het systematisch en uiterst sterke spel van zijn tegenstander, maar met 6—o, 6—3 en 6—2 kwam het einde. Dat Van Swol deze partij zou verliezen, lag wel in de verwachting, maar dat het zo gemakkelijk ging, zette een domper op de vreugde van de tennis-enthousiasten. VAN SWOL --- Ook Hughan verslagen Alle hoop was nu nog op Hughan gevestigd, die tegen Destremeau in het strijdperk moest treden. Het spel van den Fransman tegen Van Swol gedemonstreerd, wettigde de verwachting, dat Hughan kon winnen en als hij verloor, dat er dan toch een spannende partij aan vooraf zou gaan. Doch ook dit kwam anders uit. Destremeau heeft rich zijn nederlaag van Zaterdag blijkbaar sterk aangetrokken en was vastbesloten, de beslissing zo snel mogelijk te laten vallen. Hoe zenuwachtig beide spelers waren, bleek wel, toen Hughan zijn service-game met twee doublé faults begon en Destremeau eveneens begon met ee;i doublé fault. Hughan liep, zodra hij zijn eerste twee fouten hersteld had, hard van stapel. Hij forceerde ogenblikkelijk, liep naar het net op en scheen voornemens, dezelfde tactiek toe te passen, waarmee Van Swol Zaterdag zon succes had gehad, namelijk met steeds doorgevoerde variatie. Hij wisselde lange met vertraagde korte drives af, schoot telkens snel naar voren en inderdaad zag het er even naar uit, dat Destremeau tegen die tactiek opnieuw zou sneuvelen. Ever} scheen dat zo. Maar al spoedig bepaalde Destremeau zijn eigen spel. Hij ranselde de boogballetjes van Hughan ver in de hoeken en koos de netpbsitie, waar hij prachtige volleys loste doorgaans op de plaatsen waar- Hughan ze niet verwachtte. Deze bleef nog tot 3—2 in de meerderheid, maar toen verloor hij Destremeau's en zijn eigen service achter elkaar. Zich nogmaals tot het einde inspannend, met brutale uitvallen naar het net, waar inderdaad punten uitkwamen, won Hughan de service-game van zijn tegenstander, 4—4. maar daarna raakte hij, onder de aanhoudende druk van het keurig uitgebalanceerde Franse spel, zijn concentratie kwijt. Toen kregen we eindelijk het sterkste spel van Destremeau te zien, de gevaarlijke, uitschietende forehand, de gemaskeerde volley, de snele service en zelfs enige keren, de opzij weggesneden dropshot. Destremeau vreesde niet meer en uit zijn weergekeerde moed putte hij het vertrouwen voor het eigen spel, zoals hij het thuis met zijn oefenmeesters speelt. Captain Brugnon, die naast de scheidreehtersstoel zijn pijpje rookte, was het aan te zien, dat ook bij hem de vrees geweken was. Met 6—4 won Destremeau de set en toen kon Hughan doen wat hij wilde. Noch zijn driftige uitvallen naar het net, die met precieze passings, of lobs werden afgestraft, noch zijn op half court geslagen hoge drives, noch zijn felle service, konden Destremeau meer uit het evenwicht brengen en met tweemaal 6—2 kwam het einde van deze partij en het einde van de illusie, dat het zwakke Holland het sterke Franse team een onverwachte nederlaag zou toebrengen. --- Het SAS.I.-congres te Amsterdam Interessante punten op de agenda Amsterdam, — Maandag Voor het, van 26 tot en met 29 Mei a.s. te houden internationaal congres van de Socialistische Arbeiders Sport Internationale te Amsterdam, hebben vijf landen een groot aantal voorstellen ingediend, welke deels vraagstukken van. technische aard behelzen, deels op de Arbeiders Olympiade betrekking hebben. De Finse bond doet het voorstel, hem de organisatie van de eerstvolgende. Olympiade ,toe te vertrouwen en daarvoor als punt van samenkomst Helsingfors of Lahti aan te wijzen. Dit voorstel wordt door Amerika, België, Nederland en Zwitserland ondersteund. In sommige van deze landen houdt men zich reeds met de voorbereiding bezig! Aangezien de Arbeiders Olympiades tot nog toe iedere zes jaar werden gehouden, is het voorstel-Nederland, waarbij zich België heeft aangesloten, wel van belang, dat zich voor het organiseren van de Spelen om de vier jaar uitspreekt. Ook in ander opzicht laten zich Nederland en België niet onbetuigd. Zij hebben, voorzien van een uitvoerige toelichting, het voorstel gedaan, de zetel van de executieve naar West-Europa te verplaatsen, waarbij Nederland zich uitspreekt voor het vestigen van het internationaal secretariaat in ons land. In technisch opzicht zijn de voorstellen van Zwitserland en België van gewicht. Beide landen verlangen een gehele vernieuwing van het internationale technische hoofd-comité, terwijl Zwitserland wijziging in de internationale technische commissies voor turnen, athletiek, handbal, zwemmen en wintersport noodzakelijk acht. Zwitserland is vooral bedacht op de komende Olympiades, weshalve het een groot aantal voorstellen heeft ingediend, die het gebied van het turnen, zwemmen en de wintersport omvatten. --- Wielrennen De Ronde van Italië Cimatti wint de eerste etappe Turijn, — Zaterdag. Zaterdag is de ronde van Italië begonnen. Vierennegentig renners vertrokken uit Milaan voor het afleggen van de eerste etappe naar Turijn over een afstand van 147 km. Winnaar werd de Italiaan Cimatti in precies vijf uur. Zijn landgenoten Di Paco en Bailo bezetten de tweede en derde plaats. Van de vierennegentig deelnemers, waaronder Belgen, Zwitsers, Duitsers en Fransen, gaf er een de strijd op. ---