Ons brood | brood speelt van oudsher een belang- P rol in onze voedselvoorziening. Reeds [' dat men, wanneer men wil aandui- C, iemand in zijn levensonderhoud weet j?l6n, pleegt te zeggen, dat hij in staat jyood te verdienen, getuigt er van van 1 9ewicht het brood voor ons menselijk I, ls- Invoering van een broodrantsoe- ls dan ook een maatregel, die voor yer Volk diepe betekenis heeft. Twee fac! 'dienen daarbij in het bijzonder de aan'•v. de beschikbare hoeveelheid brood lS,rrienstelling daarvan. |de beschikbaar gestelde hoeveelheid (°'d der bevolking betreft, een rantsoen ,6 duizend gram per week is ongeveer [instemming met het normale verbruik. lal . ' ene gezin zal het wat aan de ruime, ? andere wat aan de krappe kant zijn, "ofeengenomen kan men er zeer wel yfitkomen, temeer daar aanvuilen, ngsmiddelen in ruime hoeveelheid aan'ln Een uitzondering hierop vormt de 'die bijzonder zwaar werk verricht, JJeel op het voetspoor van ter zake in i geldende sociale voorzieningen, wordt I het verstrekken van extra rant-9emoet gekomen. 6"jks minder belangrijk dan de hoeveel°°d, die men nuttigt, is de samenstelnet product. Hier raken wij een onder- reeds lang vinnig wordt gestreeld door de oude opvatting, dat de toch onverteerbaar waren, is men er " meer toe overgegaan brood te bc"'t zo fijn mogelijk meel. Sindsdien is dat men, met het verwijdeide |r;em en de zemelen, waardevolle als eiwit, mineralen en 5* over boord zet. De hier bedoelde eij "ij voorbeeld, kunnen voor drie kwart menselijk lichaam worden opgenomen. i de propaganda voor volkorenbrood en jNd, welke broodsoorten bovendien ook «en oogpunt van de bestrijding van het 6rf, de voorkeur verdienen. renbrood was eigenlijk het beste, omdat 'JJöast de zemelen, ook de kiem is ver- zulk brood echter te grof achtte, „ Vrucht gewoon bruin brood eten, dat, i 9ehalte aan eiwit, mineralen en vita-6*reft, het nog verre won van het witte '„ ii*h W'J nu ne+ beschikbare oorlogsbrood lp! dsze grondregelen ener goede volksie j|' dan zien wij in de eerste plaats, dat 1 *,* brood een wat grauwe kleur heeft ver€ ' Dit komt hieruit voort, dat het is jj{i JSsteld uit een mengsel van tarwe- en pi wjf'i dat wat minder fijn gebuild is dan sïj'i't ten aanzien van het meel voor het '$fj d geschiedt. Voor bruinbrood worden roggemeel van dezelfde hoedanign 6ïigd, doch in een andere mengverhou'TL'i kan dus zeggen, dat wij met dit oor- de goede kant uitgaan. Het grootste ' k de bevolking geeft nog steeds de voori)ö(! 11 wittebrood, maar nu worden deze ,r met zachte hand gedwon- te nemen met meel, dat wat min'e«t» l'in voedende bestanddelen is ontdaan 'g{ i *sr het geval placht te zijn. "lijft er, bij een volledige waardering van D C y'6' enige reden voor overdenking. ,yfl ij omdat het niet voor betwisting vatfL' dat, uit een oogpunt van voedings*' (' e©n oorlogsbrood, waarin de zemelen ,st'n, \°uden zijn opgenomen, stellig de voor-1 k 'ent. Hetgeen in een tijd van schaarste A van waarlijk niet geringe draag- *9 heten. Nu worden de zemelen aan*" | v°or veevoeder en het is mogelijk, dat landbouwkundig belang in het genlissen mag niet uit het oog worden l'J Vjj' dat, zuiver economisch beschouwd, op 'l j\|?6 een verspilling van eiwit plaats heeft. H\*' die het tarwe-eiwit nuttigt, neemt *i|, °"geveer drie kwart in zijn lichaam op. df* wij de zemelen echter als dierlijk z;en wij, dat in het daardoor voor ?jl I consumptie beschikbaar komend "d Ct s' e'it tarwe-eiwit slechts voor een fi\ * lijn recht komt. Naast deze eiwityerflrC dan nog het verlies aan minep I, ,vitamines in aanmerking worden gen(j at met de uitbanning van de kiem en re verwerking der zemelen gepaard j dere schaduwzijde ligt in de omstan- I' dat het bruinbrood, dat thans in de ?*°fdt gebracht, wat voedingswaarde l'S achter staat bij het product, dat te usver gewend waren te eten, omdat, V het gebezigde meel fijner is DL°Tnale grondstof, waaruit deze brood-69t te worden samengesteld. L*rde factor moet dan nog iets worden fc9d °ver het feit, dat in het zogenaam- K brood" — beter zou men van grauw Cn6n sPrel