Stads-NIEUWS ontessori-onderwijs stelt materiaal ten toon expositie geopend f. dr. Julius schetst de invloed van de volksgezondheid op het onderwijs hoogste: een denkende geest v Van Oncw11 mr' H' B' J" Waslander, t " de Cl? VMI Utrecht> de ho°g" L*Prof dr tv univ«'siteit prol. dr. van hJ ' den neer Joran- verft' Glas mr teniationaal Montessori, ecftt. tevpn' A' E' B- Meijer, raads-1W "het NelV,00rZitter Van het hoofd- Iv^fdagavnT dse Montessori-onderb atl de Wew mdc school aan de Mon- Van het gstraat een tentoonstelte«land ontessori-°nderwijs uit bin- 'hr v°orzitt„. 'few"e m het l Van de afdeüng Utrechtis uitepn l het doel van «et Monfn^ 1 van »£', waarbii WJ vooral wees :i,nviis ;iwerkzaamheid, dat aan het Jfc ""'«ik a^,n grondslaS ligt. Spreker •1» 'ge gehoor cr°P attent, J» f? eeb en„ ,8, d!e geruime tijd het 'ie ccng koursliif gehouden heeft, treedt c\~? massale vernieuwing op É' «at er verwarring dreigt lstellinß- k * ounP^°0it Volgens sPreker ertoe ljsProbwT' e vaak niet voldoende n inziet K-Wegwijs ziin' een verban e*1 b« brengen, opdat zij „, " nemen °pPervlakkige kennis een **> vertrok toch steeds n°g beter 'n kindZ n. °P iets °nbekends in Wh„ oe te vertrouwen aan „ C>»ijs fZer- de nadruk op, dat het Vn di „", dan succes kan heb-I(l*.Vedachte L Uders en de kinderen aa T iUll«* R»f oPvatting heerst. ftyl, ltlvloed mteressante beschoute en oiW„ de volksgezondheid op de "X e'"d: de lnvloed van het :i 2«h cam Z°ndheid' SPreke"- had 'ana in "ne gek°zen de klassieke iinhiPOre sano" (een gezonde > bjgfe^^^sieke CSV °°k öe™, 6n Vrijwel afse" ""1 door Professor het zag, gaf hij 'te onLn verschiHe.nde elementen P*ia» ie in Z, en meer speciaal door te maker, „ Z'? Vervat z'Jn' geheel ? in ns den h P, het Montessori-onder- NnStaat als geen ander !? Ou °P te JOnge mens tot een \ t lichaebben geweid over de ge- IV aan pPam' onderwierp hij ook een . Übtiew" cntlsche beschouwing. De T!» I 1 hchter kwetsbaar dan P* n» al'en on'v, de geest toegebracht, 'VerkinK tllers.telbaar- Of zij hebben ISr de gezond Jl de oorzaken van de feV2'te- Dat angeeSt veelal voor B°ed ïirh es brengt een dishar- N. raak\ !am en geest, het nor- S»tt Gloren, men mist zelf/ l' diPiod Wol'dt. Behalve leuzen 'fc> >agd2Vie opgeld doe*- & IS *pagt met dmkt in diploma's en V ? elbrar,ri lng van 6en perceel: voor- I W^drtP>,uilen vane" pomp voor een *• v„Cht tot h. de dienst van het "4? asfa;t?°r HoiJi? b«chikbaarstellen "VIS; vpi'ngswer^gs-- ophogings-, be•°t Vp van >draCrirtketn nabij de Adriaan II i>Bi^e St- Jar,?K °vememing van "«t >e vip Va* het nShovenstraat: voor"ef*itet ve LUgel vanC[edict voor de bouw h*. > Sr?nea van ** stadhuis; voor- JV**l hp„ de oppnheervol ontslag aan r%,2et>en? H- R a"e sch°ol aan de feöCi,eming van SCholten en als lum. Van een conrector aan --- EEN KLEERMAKER ten kennis had me het adres gegeven. Hij zei: „'t is een rare kerel, maar een pracht-kleermaker en goedkoper dan confectie!" M'n hemel, daar rèn je heen, nietwaar? Ik ging op een middag, toen ik mij mentaal krachtig voelde, want ik ken die kerels — ze halen je tot allerlei dure dingen uver, als ze merken dat je geen fut genoeg hebt om neen te zeggen. Voor zijn deur kwam je. na een trap. Twee knapen waren, op het portiek, in enigerlei spel verzonken en ik moest ze verwijderen, om tot de belknop te kunnen aoorarinyen. „Tingeling", deed ik toen en de deur week, door toedoen van een bleek kind met vlechten en iets wrokkigs. dat me aankeek of Ik Japans sprak, maar tenslotte van haar voornemen dan maar te gaan huilen, afzag. „Pa is boven" zei ze en toen steeg ik al, want met zulke dinaen ben ik bij 't brutale af. Op het gangetje waren heel wat deuren en het rook er naar uien en poezen. Het kind keek naar me óp, of ik de Westertoren was en liet daarbij na. haar neus te vegen, wat niet fris stond. „Waar is pa?" vroeg ik. als speelden we verstoppertje. Ze wees en ik klopte. „Jaaaa", sprak een stem. Toen ik binnenkwam was alles anders dan je verwacht, bij zon kleermaker, 't Bleek een huiskamer, met een bed en daar lag hij in. „Pardon" zei ik. „Ik moet den kleermaker hebben" en ik wou alweer naar buiten om dat kind rekenschap te vragen, maar hij deed een witte hand boven dek en wuifde er mee. „U is terecht" sprak hij klagelijk. „Ga maar ergens zitten". Ik schoof een stoel aan zijn sponde en nam plaats. „Ziek?" vroeg ik. „Neen", zei hij. „Moe, verdraaid moe". Daar helpt geen drankje aan. Ik knikte maar zon beetje, als had ik het zelf bij de hand gehad, en keek bescheiden toe hoe hij met overgave geeuwde. „Verdikkie", zei ik toen. „U maakt mij óók aan de gang". Want zo. was het. „Hoor eens", sprak hij. „Wil je even een glaasje water voor me halen in de keuken? Ik ben vannacht aan 't pierewieren geweest". „Oei" riep ik, met iets vrijgezellerigs in mijn stem. Toen veerde ik op en verliet de kamer weer. Zon keuken vin-je gauw en een kopje zonder oor was er ook wel. Ik goot er water in en keerde vr mee terug, tevreden toeziend hoe hij dronk met de gulzigheid van een paard „Dank je" zei hij, toen het op was en hij kroop er weer lekker ondei. ..Kom ie zó maar eens kijken of heeft het de een of andere betekenis?" „Nou, eigenlijk wou ik wel een pakje kopen", antwoordde ik. Hij keek me zorgelijk aan „Héb je een kleermaker?" vroeg hij. „Ja" zei ik. „Maar verandering doet eten". „Dat slaat nergens op" sprak hij. „Maar enfin: weet je dat het een reuze waag is? Aan elk figuur moet je wennen. En JW °ent zon raar propje". Ik lachte maar eens schadelijk en zei aarzelend: „Dus u doet het liever niet?" Hij geeuwde weer. „Ach neen", zei hij toen. ,jk hou er tóch vandaag of morgen mee op. Een snertvak hoor. Ik denk dat ik ga bouwen." „Huizen?" vroeg Ik. „Huizen", zei hij. „Wat dacht je finders?" Toen draaide hij zich kreunend om. zodat ik de indruk kreeg, dat hij op verdere conversatie geen prijs stelde. „'t Beste", sprak ik nog, bij de deur. Maar hij snorkte al. --- uit de Provincie SCHERPENZEEL Geslaagden lagere landbouwschool Een veertiental cursisten verwierf het diploma Woensdag werd in de lagere landbouwschool aan een veertiental cursisten het einddiploma uitgereikt door ir. v. Daalen, rijkslandbouwconsulent te Utrecht. Van het schoolbestuur waren aanwezig de heren W. H. Beaufort en Douma. Het hoofd der school, de heer K. v. Laar, stelde een groot aantal vragen aan de leerlingen, welke biina zonder uitzondering juist werden beantwoord. Het diploma met zeer veel vrucht werd uitgereikt aan J. v. Ravenhorst te Woudenberg, H. v. Vulpen te Overberg, B. Donselaar te Woudenberg en H. v. Ginkel te Leersurn; met veel vrucht aan J. Schimmel te Scherpenzeel. W Veldhuizen te Maarsbergen, G. Druijff te Achterveld, W. Brandsen te Terschuur; met vrucht aan H. de Bor te Hoogland, W. v. Woudenberg te Stoutenburg, G. Moesbergen te Woudenberg, B. Verbeek te Maarsbergen, C. v. Ginkel te Woudenberg on J. Blauwendraad te Maarsbergen. Aan de eerste vier werd een boekwerk aangeboden. Namens de cursisten bracht H. v. Vulpen dank aan bestuur en leraar, die een fraaie bijenkast ten geschenke kreeg. De heer v. Laar verklaarde zich bereid, ook in het vervolg aan de gediplomeerden hulp te verlenen en van advies te dienen. --- Ledenvergadering van de winkeliersveren. „Eendracht maakt macht” Deze zomer zal een winkelweek worden gehouden De winkeliersvereniging „Eendracht maakt macht" heeft een ledenvergadering gehouden in de Sociëteit. Besproken werd het organiseren van een winkelweek. Verschillende personen voerden hierover het woord. Besloten werd. de winkelweek te houden omstreeks 5 Juli. de dag. waarop in Scherpenzeel een zangconcours wordt gehouden. Allen verenigden zich met het voorstel van den voorzitter, den heer J. Overeem, om door middel van het uitgeven van bonnen, ouden van dagen gelegenheid te geven tot een uitstapje. Het bestuur nam op zich, de plannen nader uit te werken. Naar de verkoop van rookartikelen in een kiosk aan de Potbrug, die zonder tabaksvergunning zou geschieden, zal het bestuur een onderzoek instellen. Gevolg gevende aan de wens van een der aanwezigen, zal het bestuur er tevens nog eens bij het gemeentebestuur op aandringen, het venten in de gemeente zoveel mogelijk te willen beperken. --- Meisje door luxe auto aangereden Door zonder uit te kijken de Rijksstraatweg over te steken bij de openbare school, werd het zevenjarig dochtertje van den heer W. v. Leuveren alhier aangereden door een luxe-auto, bestuurd door den heer G. V. uit Randwijk. Door het krachtig remmen was de stoot niet hevig en liep het meisje slechts lichte verwondingen op. --- ZEIST Een kwart eeuw bij de N.B.M. R.van Beek jubileert De heer R. van Beek, wegwerker bij de Nederlandse Buurtspoorweg-Maatschappij in Zeist, herdenkt Vrijdag 28 April de dag, waarop hij vijf en twintig 'jaar geiteden bij deze maatschappij in dienst trad. Aan belangstelling — ook van de zijde van zijn organisatie, de Nederlandse Vereniging van Spooren Tramwegpersoneel — zal het hem die dag zeker niet ontbreken. --- Veilig in Biarritz! De 11-jarige Lorenzo Murias, die in de Spaanse burgeroorlog zijn beide ouders verloor, krijgt nu als aangenomen kind van mevrouw Roosevelt, een uitstekende opvoeding op een kostschool in Biarritz. --- „München” President Roosevelt stelde toen een onmiddellijke wapenstilstand voor en daarna de bijeenkomst van een conferentie in een neutrale stad, waaraan alle belanghebbende staten zouden deelnemen. Toen zijn aanbod echter bekend werd. hadden de besprekingen, die in de nacht van Dinsdag op Woensdag tussen Londen. Parijs en Rome waren aangeknoopt, reeds een wending ln andere richting genomen: alles wees op een conferentie, welke tot vier deelnemers zou zijn beperkt en welke in een Duitse stad, namelijk München zou plaatsvinden. Aldus geschiedde. Thans is de boodschap van den Amerikaansen president in omstandigheden gepubliceerd, die bijna even gevaarlijk voor de wereldvrede zijn als eertijds. Het gevaar nadert. Men voelt hoe het boven Europa zweeft als een roofvogel, zonder dat men nauwkeurig de plek bepalen kan, waarop hij zal neerstorten. Men heeft in de laatste weken, tot in de laatste dagen, nu eens een aanslag van de „as" op Polen, dan weer op Nederland, dan op Griekenland, dan opnieuw op Polen of Roemenie, verder op Zuidslavië, Litauen en Gibraltar gevreesd. De bedreiging is overal aanwezig, de angst heerst overal. En toch heb ik thans het vaste vertrouwen dat Roosevelt's verschijning op het toneel ditmaal niet te laat komt. Waarvan ik in elk geval zeker ben, dat is de goedkeuring en de dankbaarheid, die Roosevelt s initiatief eenstemmig bij het Franse volk zal oogsten. Er is geen enkel punt, waarin de Franse openbare mening zal kunnen afwijken van die van den president der grote Amerikaanse republiek. Frankrijk is vastbesloten, tot het alleruiterste van zijn krachten te strijden ter verdediging van zijn onafhankelijkheid en zijn vrijheid en ook ter verdediging van de onafhankelijkheid en de vrijheid van de naties, waarmee het zich solidair heeft verklaard. Maar er is geen sterveling in Frankrijk, die de oorlog wenst; er is geen klein deeltje van de Franse openbare mening, dat, tegen wie dan ook, enige aanvals- of veroveringsneiging bezit. Het Franse volk weet, en het Amerikaanse volk weet dat eveneens, dat indien alle staten ter wereld door dezelfde gevoelens werden bezield en door dezelfde beginselen werden geleid, er geen oorlog zou kunnen voorkomen. Zoals president Roosevelt zegt: indien Duitsland en Italië de oorlog niet willen, komt er geen oorlog. Indien zij geen oorlog willen, zal niet alleen on dit ogenblik een ramp worden bezworen, maar za' een gemeenschappelijke poging kunnen worden ondernomen om een duurzame, een ongewapende vrede te grondvesten. De geschillen van allerlei aard, die de volken scheiden, zullen oplosbaar worden de weg zal worden ontsloten voor alle mogelijke onderhandelingen, voor alle mogelijke overeenkomsten, voor alle mogelijke vormen van samenwerking, zowel in het politieke als in het economische leven, dit alles onder slechts een voorwaarde: dat de mensen een nieuwe vredesatmosfeer ademen, dat zij niet langer op zich voelen drukken „de vrees voor de oorlog en de bedreiging van het geweld". De instemming van Frankrijk houdt geen enkele twijfel, geen enkele reserve in. Maar het is niet van Frankrijk, dat de vraag van oorlog of vrede afhangt, aangezien er niemand is, die van Frankrijk het gebruik van of de bedreiging met geweld vreest. Het is overigens ook niet tot Frankrijk, dat president Roosevelt zijn boodschap richt. Duitsland en Italië zijn degenen, die worden aangesproken. Alles hangt af van hun antwoord; wat zullen zij antwoorden? Daarmee raakt men aan de kern van het vreselijkste drama en mysterie van onze tijd. Want president Roosevelt heeft zich tot het Duitse volk en het Italiaanse volk gericht, maar het zijn slechts twee mannen, die zullen antwoorden, of liever slechts één man, want (en aanzien van den „Führer" beschikt de „Duce" niet meer over zijn volledige bewegingsvrijheid. Leon Blum, oud-minister-president van Frankrijk, gaai in dit artikel na, welke uitwerking de oproep van Roosevelt kan hebben op het behoud van de vrede. --- LOENEN Gevonden voorwerpen Autowiel met band, maat 32x6, en rijwielbelastingmerk. Inlichtingen bij den rijksveldwachter J. W. Inlichtingen bij G. Klein. Oud-Over. Dop van een benzinereservoir. Inlichtingen ten ge- Aangevlogen een postduif, gemerkt W.8.N./38-32740. Inlichtingen bij D. Houtman. Loenen. --- ZUILEN Gevonden voorwerpen Grijze portemonnaie met inhoud, kinderbril, portemonnaie, Inhoudende een rozenkrans, spade, zwartwitte hond, étui met sleutel en mesje, koperen kraan, vulpotlood, rozenkrans in zwart étui, njwlelbelastingplaatje. Inlichtingen aan het politiebureau Daalseweg, niet per telefoon. --- LEON BLUM ZEGT: De „as” kan niet meer opereren zonder grote risico's Toen ik Zaterdagmorgen aan mijn bureau ging zitten met het voornemen, mij een beeld te vormen van de totale internationale toestand, zoals deze na het debat in het Lagerhuis en de verklaring van de Franse regering was geworden, zeide ik tot mijzelf: „Wat zal er weer opnieuw gebeurd zijn, alvorens dit artikel verschijnt; ja, voordat ik het zelfs klaar heb! Zal een onverwachte gebeurtenis niet alle gegevens van het vraagstuk onderste boven gooien? Het tafereel, dat Europa biedt, is veranderlijk als een zomerse hemel: in een oogwenk kunnen wolken komen opzetten en zich opstapelen. Niemand kan voorzien, of een onweer zal uitbarsten en waar de bliksem zal inslaan ..." --- Roosevelt greep op tijd in Mijn voorgevoel heeft mij niet bedrogen. De onverwachte gebeurtenis is gekomen. De boodschap, die president Roosevelt aan den „Führer"-rijkskanselier en aan den „Duce" van Italië heeft gericht, plaatst de hele Europese situatie in een volkomen nieuw daglicht. Maar: van onweer en bliksem is geen sprake; veeleer van een opklaring en — wie weet? — van een regenboog! Men kan deze boodschap, in zulk een ernstige en waardige toon geschreven, niet lezen zonder in zijn herinnering terug te keren tot de dramatische uren van de vorige herfst. In de morgen van Woensdag de 28ste September publiceerde de pers de tweede boodschap van Roosevelt. Men verkeerde toen in een acuut stadium van de Tsjechoslowaakse crisis. De vorige avond was de mobilisatie van het Duitse leger aangekondigd en de mobilisatie van de Britse vloot gelast: men kon elk ogenblik het binnenrukken van de Duitse troepen in Bohemen verwachten. --- Een kans Het ligt dus niet in mijn macht, en het ligt in niemands vermogen, te voorspellen, wat het Duits— Italiaanse antwoord zal zijn. Maar er bestaat, naar ik meen. een kans, dat de leiders van de „as" hun aansluiting bij de „niet-aanvalseed", waarom president Roosevelt hen verzoekt, niet zullen weigeren. Ik hecht er waarde aan, duidelijk uiteen te zetten, waarop die hoop is gebaseerd. Zij berust geheel en al op de ommekeer in de Brits-Franse politiek en de ontwikkeling van de Amerikaanse openbare mening. Tot dusver hebhen de leiders van de „as" zonder risico's, zeker van hun succes, kunnen opereren. Zij wisten, dat de kleine staten geen weerstand zouden durven bieden en dat de grote staten dat niet wilden. Een lange reeks ongestrafte successen heeft hen voortdurend in hun gevoel van zekerheid versterkt. Maar wat gisteren nog waar was. is het thans niet meer. De verplichtingen, die Groot-Brittannië en Frankrijk op zien hebben genomen tegenover de bedreigde mogendheden, is geen ijdele vertoning: het front van vreedzame volkeren, dat door de beide grote westerse democratieën wordt in elkaar gezet, is geen broze facade. Vandaag de dag zou een algemene aanval der dictatoren verzet oproepen; hij zou een algemene oorlog teweeg brengen. De partij zou niet meer zonder risico en zeker van het succes kunnen worden ondernomen en teneinde gebracht. Men zou een zeer hoge inzet moeten wagen: het bestaan der totalitaire staten en regimes zelf! --- Het juiste ogenblik De ommekeer in de Brits—Franse politiek heeft de dictatoren voor de eerste maal genoopt, het risico af te wegen. Daarom schijnt mij de stap van president Roosevelt op een ogenbük te zijn gekomen, dat even geschikt gekozen als indrukwekkend is. Wanneer deze stap op een ander tijdstip was gedaan, zou hij door de dictatoren als een teken van zwakheid kunnen worden uitgelegd, als een voorteken voor en als een middel tot nieuwe capitulaties tegenover hun aanslagen. De huidige omstandigheden staan niet toe, dat hij zo kan worden opgevat. In het feit alleen, dat deze stap niet het voorkomen heeft, integendeel, van een gebaar van zwakheid en angst, geeft het recht de hoop te koesteren, dat hij een gunstige ontvangst zal hebben. Een nabije toekomst zal ons oordeel toetsen. Maar wat ook moge gebeuren, de boodschap van president Roosevelt zal in elk geval de atmosfeer hebben gezuiverd en opgehelderd. Hij zaï vreugde en warme gevoelens hebben gewekt in het hart van allen, die de liefde voor de vrede onscheidbaar verenigen met de liefde voor de vrijheid en de rechtvaardigheid. Hij heeft in elk geval over onze sombere wereld een adem van moed, van adel en van grootheid doen varen. LÉON BLUM. Copyright Coöperation — ..Arbeiderspers". Nadruk verboden. ---