Koersen Nederlands Cleari... per Koersen voor storting. r#F verplichtingen luidende Lires 9,90; Turkse pondei --- (Ingezonden mededeling.) NleiJßië ALLEEN IN MEI y/ , --- (Ingezonden mededeling.) I I Een spiering uitgooien om / een kabeljauw te vangen | IS NOG ZO DOM NIET! I \ Hoeveel verstandiger is het dan nog \ wel om, als abonné op ons blad, te \ profiteren van onze premie-aanbie- N. ding en voor f 3.40 U franco thuis >w te doen bezorgen alle boeken van \ De 'nieuwe /> SVSO SElft >yr NAAM ■ M XI Br ÜÜB \WM I WOONPL .._..._ ■ jfr I geabonneerd op een der periodieke" I Arbeiderspers wenst te ontvangen: —fy I • 1 STEL ROMANS NIEUWE MEISERIE • • {betaalbaar in 4 termijnen van f 0.8 S) , - I of alleen de volgende losse " . ' i' ■' • 1 EX. SÜSS DE JOOD • L-'iö'l* >' . ' 1 EX. KEES DE JONGEN EN HET GRtlï' . • 1 EX. PELLE DE VEROVERAAR . ■ ' «*» j' • 1 EX. JACK LONDON-SERIE (3 boeke" ' bend) ■ • ' (betaalbaar per ooekl /A •I DOORHALEN WAT ' ƒ ' /M I NIET VERLANGD '" d"' b",r"" «"" ■'!• •"•■« •Wf" WORDT I -—~~ï^^^r --- Ook de kleinste wond moet verbonden worden! 7 wee der nieuwe veiligheidsplaten hebben tot onderwerp het verbinden van kleine verwondingen en beogen een aansporing te zijn voor de arbeiders om ook kleine verwondingen volgens voorschriften der hygiëne te laten verbinden. Het onverzorgd laten van deze verwondingen kan, mede in verband met het door den arbeider te verrichten werk, aanleiding geven tot infectie, met als ernstigste gevolg blij: ende invaliditeit. Ook het verbinden van kleine verwondingen met een vuile lap kan schadelijke gevolgen hebben, die even ernstig kunnen zijn als die van een onverzorgde wond. De meeste infecties komen voort uit onverzorgde kleine verwondingen. Ernstige verwondingen geven meestal minder aanleiding tot infectie, aangezien daaraan meestal onmiddellijk goede zorg wordt besteed. --- Eigendom De oude plaggenhutten en holen in de grond zijn de laatste jaren opgeruimd; de werkversci?affingsarbeid van de crisisjaren heeft hier buitendien systematisch grote heidevelden in ontginning gebracht, rond de eenzame brokjes die door arme Drentse landbouwers met eigen kracht zijn ontgonnen en bebouwd. Een deel der oude, verstrooide bewoners, leeft daardoor iets minder eenzaam, wat minder verloren dan toen rondom hen nog niets dan barre heide was. Maar nóg leven zij in hun oude, kleine, vervallen heidehuisjes op hun eigen brokje land. zoals zij altijd hebben geleefd. Hun eigen huisje op hun eigen stukje land. Ziedaar de grote moeilijkheid voor wie er prijs op stelt, verbetering te brengen. Want iedere onbewoonbaar-verklaring treft een armen zwoeger in een voornaam deel van zijn schamel bezit, zijn huisje, hoe klein, hoe onaanzienlijk, hoe vervallen dit dan ook moge wezen. Een gemeente als Roden, welks bestuur open oog heeft voor de waarlijk treurige huisvesting van een deel der bevolking, heeft kans gezien voor 24 gezinnen die het meest vereenzaamd in zeer slechte heidehuisjes leefden, nieuwe woningen te bouwen nabij de kom van het dorp, waardoor deze mensen in het dorpsverkeer konden worden opgenomen, dekinderen regelmatig de school konden gaan bezoeken. Voor de meeste bewoners dezer heidehuisjes is deze oplossing echter bezwaarlijk, omdat hun woning moet blijven op het eigen stukje grond, dat zij bewerken. De dubbele verbetering, die voor hen tot stand zou moeten komen, te leven in een betere woning én meer in de bewoonde wereld, opdat zij uit hun staat van vereenzaming kunnen worden verlost, is dus nauwelijks te bereiken. Zeker tachtig procent dezer mensen leeft in dit soort van eigen huisjes, tientallen jaren geleden opgetrokken, toen een arm Drents boertje of een landarbeider zich hier nederzette. Roden's gemeentebestuur, dat in ieder geval iets wil doen, om althans in de toekomst verbetering te bewerkstelligen, besluit dan ook nog wel eens tot eer, onbewoonbaar-verklaring met de bepaling, dat het huisje bewoond mag blijven, totdat de oude bewoner sterft. Kinderen, die eventueel mochten inwonen, kunnen daarmede dus tijdig rekening houden. --- Verlos ons van de krotten (VIII) Het oude heidehuisjearmoedig, klein en vervallen Van Drente’s bevolking leeft bijna een derde deel in slechte woningen Troebel, bruin veenwater voor de consumptie Een groot deel van de bevolking van Drente is arm, al van oudsher. Een man trok met gezin het land op, kocht een paar bunders hei, zette daarop een goedkoop huisje en ging de hei ontginnen. Een huisje met een halfsteensmuurtje, opgetrokken zonder fundamenten en zonder vloer, wat leem uitgestreken over de kale bodem; vaste kozijntjes, die weinig licht en in het geheel geen lucht toelaten, een kamer van 1.85 m. hoog, twee bedsteden tegen onbeschoten wanden, zo was de woning van tienduizenden Drentse plattelandsbewoners, en zo is die woning nog. Alleen nu niet alleen meer te klein en bedompt, maar ook vervallen. Zo leeft 22 pet. van de hele Drentse bevolking in éénkamerwoningen, van bedsteden voorzien, zo leeft 30 pet. van Drente's plattelandsbevolking in ware krotten. Verlaten aan eindeloze vaarten of aan zandweggetjes, die ver van de grote weg en ver van de kom van het dorp afvoeren; ver van het verkeer, ver van wat zo in het algemeen genomen voor beschaving doorgaat, leven de bewoners; verstoken van de gemakken van het moderne leven, hard werkende op hun stukje land, wonend in het armelijke huisje, dat zij bouwden toen zij zich vestigden, achtergebleven in ontwikkeling, vereenzaamd en soms afgestompt. Een kamer, die benauwd is en half duister, twee passen breed en nog geen vier passen lang. Het hoofd van den enen bezoeker raakt de zoldering, want het verblijf is slechts 1.70 m. hoog; over de kale grond liggen wat planken. Twee smalle raampjes laten wat licht door, — maar niet veel, en lucht kan hier niet binnen komen. In een donkere wand van de kamer twee donkere openingen, twee bedsteden. In de ene slaapt de vrouw, een weduwe van een jaar of 45 ,met haar zoon van over de 20, in de andere de twee oudere zoons. Een achterhuisje, een houten schuurtje, sinds zeventien jaar bewoond. In het voorhuis: de schoonvader met een paar zoons. Halfduister als het achterhuis en niet minder benauwd, maar met stenen muurtjes. Twee bedsteden van 1.60 m., zodat een volwassene er niet languit in kan liggen; de lengte van een normale bedstede is 1.90 m. Water ontbreekt en ook waterafvoer. Alle benodigde water wordt geput uit de vaart, die langs het huis loopt. Het vaarwater is tegelijkertijd drinkwater, het afvalwater doordrenkt het erf. Er is veel t.b.c. in de familie. Een tweede bezoek in zon Drents huisje: een pannendakje met voldoende gaten om het buitenlicht toe te laten, bedsteden met 80 centimeter ruimte tussen bed en dak. Alles hangt tegen elkaar, of het zo ineen zal zakken en toch blijft het staan. Achter het huisje is een put in de veengrond, waaruit het water wordt opgehaald, veenwater, bruin vocht gelijk troebele thee. De aardappels, die in een wit emmertje staan, zijn alleen te zien voorzover ze boven het water uitkomen; de andere zijn onzichtbaar, omdat het water ondoorzichtbaar is, — het veenwater, drinkwater. De bewoners, twee jonge mensen, broer en zuster, zitten aan tafel, reageren nauwelijks op h?t binnenkomen der bezoekers, laten zwijgend deze hun weg gaan, door de kamer lopen, kasten openen. Geven met een enkel woord stamelend antwoord op een gestelde vraag. Verlaten, vereenzaamde, versufte mensen. Een half uur, een uur van de kom van het dorp. Elders in het dorp: een soortgelijk huisje, onbewoonbaar verklaard. Ér woont een vrouw met een zoon, die t.b.c. heeft. Zij mag er blijven wonen, zolang zij leeft, daarna moet het hutje ontruimd worden. Weer elders: net zon huisje, met ingezakt achterhuis, een ingevallen dakrand, als een schip, dat bij een zware aanvaring een ingedeukte steven heeft opgelopen. Flarden stro en plaggen hangen er bij neer. De muurtjes zijn met leem opgemetseld. Alles waargenomen op één enkele tocht door een gedeelte van één enkel dorp, een van die uitgestrekte Drentse dorpen, welker grondgebied tot uren in de omtrek reikt en welker bewoners verstrooid leven over de onafzienoare velden. Het huisje van den Drentsen plattelandsbewoner, zoals er duizenden op de zelfontgonnen stukjes land staan. --- Hulp is nodig Waar de moeilijkheden reeds zo groot zijn voor wie de bedroevende huisvesting zien en streven naar verbetering, hoe ver zal de verbetering dan niet nog weg zijn in die gemeenten, waar de bestuurders de achterlijke toestand der volkshuisvesting in deze streek niet meer zien, omdat die hun leven lang nu eenmaal zo geweest is, of die ze niet willen zien, omdat zij nu eenmaal conservatief van aard zijn. De gemeenten zijn niet- In staat, zelf iets van betekenis te doen, de arme bewoners nog minder. Voor verruiming van de woningvoorraad zouden middelen beschikbaar moeten komen. Ruimer toepassing van de Landarbeiderswet, waarbij de eisen aan de adspiranteigenaars lager worden gesteld dan deze thans zijn, zou mede een stap naar de oplossing kunnen zijn. Aanleg van drinkwaterleiding in die grote en uitgestrekte gebieden van Drente, welker bewoners gebruik moeten maken van regenwater, neergestroomd van een vervuild dak, of van het bruine drabbige veenwater, dat uit vaarten en putten wordt opgehaald, is eis van dringende noodzaak. Indien ergens, dan is hier de medewerking der landsregering nodig, om verbetering te verkrijgen in woningtoestanden, die ieder waarnemer met ontzetting slaan. --- Twee jongens op de buffers naar Parijs En daar gearresteerd Twee jongens uit de Haarlemmermeer hadden het plan opgevat een reisje naar Parijs te maken. Tegen andere jongens hadden zij uitgelaten, dat zij zich wilden melden bij het Franse Vreemdelingenlegioen, ten einde zodoende wat meer van de wereld te zien. De daad bij het woord voegende verlieten de twee jongemannen zonder toestemming van de ouders en zonder geld Zaterdag de ouderlijke woning. Hun reis begon al avontuurlijk. Zij verschaften zich toegang tot het perron en wachtten daar de trein Amsterdam—Parijs af. Ongemerkt zochten de avonturiers een plaatsje op een buffer en de reis begon. Toen beide jongens Zaterdagavond niet thuis kwamen en de Zondagmorgen daarop nog niets van hen bekend was, volgde een verzoek tot opsporing bij de politie. Zondagmiddag echter werd door den Hollandsen consul te Parijs aan de politie te Hoofddorp telefonisch medegedeeld, dat daar twee jeugdige personen, niet name de 17-jarige H. S. en de evenoude P. J- de M„ die de vermiste jongens uit Haarlemmermeer bleken te zijn, waren aangehouden en door den hogen commissaris van politie in arrest waren gesteld. De jongens waren op de buffers van de D-trein vrijwel bewusteloos aangekomen, vermoedelijk ten gevolge van de uitgestane angst, honger en koude. Aangezien geen van beide geldige papieren bij zich had en dit feit in Frankrijk nogal als ernstig wordt beschouwd, zijn zij in arrest gesteld. Zij zullen vermoedelijk wei vervolgd worden. Van het aanmelden bij het Vreemdelingenlegioen zal wel niets komen, althans voorlopig niet! --- Het ontdekte schilderij Den Haag, — Dinsdag. In onze vorige editie hebben wij een schilderij afgebeeld, dat de heer Meys, exploitant van een Haagse cafetaria, tegelijk met enige oude meubelen heeft gekocht. Het wordt aan Meindert Hobbema toegeschreven en vertegenwoordigt, indien het inderdaad van dezen beroemden zeventiende-eeuwsen schilder is, een grote waarde. De heer Meys heeft ons vanmorgen verklaringen getoond van verschillende deskundigen, waaronder een certificaat van professor dr. Vogelsang. --- Pinksterfeest der A.J.C Aan de voet van de Paasheuvel Opnieuw treft de A.J.C, voorbereidingen voor het Pinksterfeest, dat wederom aan de voet van de Paasheuvel zal worden gevierd. In de winter is een intensieve propaganda gevoerd met behulp van een smalfilm. De hoofdbestuursleden van de A.J.C, hebben het land doorkruist en bij de Pinksterfeestfilm de A.J.C.-leden opgewekt, ook in 1939 trouw te zijn aan het A.J.C.-hoogtij. Het is moeilijk om in dezp oreigende tijd aan feestvieren te denken. Het Pinksterfeest is evenwel meer dan een feest. Het is bovenal een getuigenis. Te ervaren, dat de jongeren de A.J.C, trouw zijn gebleven, heeft voor ieder van de deelnemers grote waarde. Zij allen zullen opnieuw ondergaan de saambindende kracht van het grote bijeenzijn en andermaal zullen zij zich overgeven aan de ernst en de vrolijkheid, die beide ook nu weer het Pinksterfeest onvergetelijk zullen maken. Op de Zaterdagavond zal een openingsbijeenkomst in het openluchttheater plaats vinden, waar onder meer het spel „Slaat op de trommel" van Richard Flink zal worden opgevoerd. Op de Zondagavond zullen de honderden A.J.C.-ers andermaal in gespannen aandacht luisteren naar het mooie spel „Goudvreugdes ontwaken". Opnieuw zullen zij worden opgenomen in de prachtige fakkelstoet. De zanglessen van Piet Tiggers zullen deze keer o.m. gelegenheid bieden tot het instuderen van een nieuw lied: „Het lied van de Paasheuvel", waarvan de woorden van A. B. Kleerekoper op muziek zijn gezet door Jaap Verburg. Dit lied zal door de Wielewaal op Zaterdag 20 Mei in de uitzending „Uit de Rode Jeugdbeweging" worden gezongen. Er valt voor de A.J.C.-leden in Vierhouten weer veel te bekijken. Daar is allereerst het grote kamp van de Moderne Centrale voor Werklozenzorg „De Vosseberg", een prachtig dorp, waarvan velen zullen staan te kijken, terwijl in de Zonnehal een vloer is aangelegd en een eenvoudig toneel is ingericht. Wij hopen, dat het Pinksterfeest zal worden tot een lichtend symbool in deze donkere tijd. --- J.C. Sarucco overleden Nestor der Suinaam... arbeidersklasse Op 74-jarige lceftnd * urV*1. de heer J. C. Sarucco. aai Verbond van VakverenW"* naamse arbeidersklasse. fferdFj Julien Christiaan Saruc <(,<» tember 1865 in het voorm» , • Zijn moeder was een sla* n, ■ van een kleine noutVÊli1 bijna 30 jaar in Gouve!ieS o allerlei ambtelijke iunC' r'etB van het Gouvernement»* w9s * Nadat hij gepensionnee heel gewijd aan de bewi »v arbeiders. Hij was meo^aar&e,»rf blad „De Banier voor vv blad echter de strijd om houden. . et ■ | Hierna stichtte hij. g. arbeiderskringen, de « -ef welk blad spoedig „De ° KnnisL Intussen had Sarucco l Nederlandse moderne ar i aal de vakbeweging had c, Sarucco werd prt>Pa!? 0p , der moderne tijd. Zijn werk heeft werd' de „Surinaamse v zich op de basis van o svtf&%jMl vakbeweging stelde. "Ij~anS verscheen weer, maar tn gU derne vakbeweging- DeNre{ierian'tj zocht contact met de N De dersbeweging en had van het N.V.V. umVegin,v.- «T De Surinaamse vakbew een dapper strijder, dieheeft^^H denkbeelden vele offers » I landgenoten grote dienwerk is niet te vergeefs ï Suriname is bezig een maken. f.-imil'' ' Het N.V.V. zond de i» en > een condoleatie-telegram ---