Werk voor allen! (W> Arb6;je,?orrimissie uit de Ho9e l il -j f het vraagstuk van de hiu 'iS en middelt eerste on+|eent zijn be- v«n de aan de autoriteit en "O1*!. vJa?enstellers- De mannen, of. dr. ir. Th. van der OWirV: K Cobbenhagen, ir. W. Ml l prof- "ir. P- Lieftinck, "^•ris k , meT mr. ir. A. W. e'rv •S°hikken +ezamen over K. te'9enwoorjarin9 en verantwoordelijkj 1»! v° v°'uit, da'tgen ons volk in al zijn geif«'() an collo tegen een eensgezinde ♦Wraakt. 9e m°eilijk bezwaren kunfc »"jpunt uH rapP°rt. van een scherp ' a|9em'o°P onderdelen critiek ver•*dar! e . I«is+heïd van het rapt "rden. Do ngen ka" niet in twijfel y«n de Comrnlssie bevatte vertere en v/e?6rln9 en de industrie, V. we+enschap; de ver«Jd>^ou el,lke groepen zowel als ld, •■ 9en waren vertegen,',' "ihoud v H.id dVedrnhe+ rappor+ merkt men de 9evo|g y nauwelijks - !Kj*6 men , e wetenschappelijke Kw ' d*t ter °" i r''nge samenwerking jker eerd. °Plossing was gegeven, 14 6en die ",it«iePJfdande sfudie nodig was, Bü PsVchiscKla' +oen zii zlch bezlg" 'Cu,n«!n ph/sieke +oes'and °nderï f rade glng bii he+ K d 6 3 j van de gemeente \ jatierapDr,r4°6 n 5 der werklozen en ' iS-D-AP he+ Wetenschappe"de 'n °nsY' j het omvangrijkste 11 vo.CornfniSs;e a?d genoemd wordt en \.r de too.i , resultaten als reproer Cv nd kaardt. *Tt h*t U. jd der werk. K 6 °rnvan deel van he+ onder- aeL9er'ng zou ziin' zouden 1 cverde teLfWege kunnen bl'iven- V 6e" WI ' angst-aanjagende 'tL onderzJUiale werkloosheid van '•O Ck t6uidar 1937) kwam me" >;>eken[n os>id van 155-000 M %.> hoOQ9' dle men opstelde voor % l,*s°-000 9Co,nl«nctuur zou heersen, *C|V6nd wo!u 'ozen- van wie 30.000 'o '°P6nde Tl,05- HeT grote verschil **!d >lgriikT L,en van berekening. Plf' een fr- ivende werkloosheid, TCI y°ldoo j'ë'e commissie, moest tw,r,r°p, dat •"!?en van de commissie l9id,»9ele^nho;!jr,derdaad d;e verminde- T »(,> do J Van bevende aard zal ï de ,ename der productivilï,ia^odl'ctiv,; kken en vond een stijft 'V! Hetq"'te'i Van nlet ml"der dan Tin ,!lid»ri n j.betekenT- dat er Thans *rden929 non !9ziin voor hetzelfde m>rl' Dus ho lo° r"3O gedaan #«n Qand lal ,men he+ ook draait of iSm Qrr|en' er geen bijzondere ™t'«l a* den' al+iid blijven zi+- Ki>if Harbe!dskrachtt\i hts rad' tegen zulk een hardftlle J!'* d 6 n aie maatregelen helpen. °ge Raad, ernstige man- Kr 6ctVoor',W?ndde Zlch naar de re t.61 v°or j k, nd ogende oplos- S !6k°rnst «i Nederlandse gemeeni V6fk geroL S me+ een bepaalde S« nl,«ftiid e.nd magworde".dan do m'nder gewerkt worden. AT «n 6n. ob mens OD la+ere leeftijd ]J" J? de t, 66n bePaalde leeftijd er lS?>tal|enÜSS6ntiid minder uren per >• Dat f 3" he+.Productieproces r«nd'6 66" simPele oplossing *, « Ze oplossing weten- |e6n.Voor rekening ge- ICS i |arige I 'rar' 40-"renweek, pen- f+i'd- wij mogen zon- " "iet V6n constateren, dat * s°ciaau'eUW ziïn' d°ch bijna IN"'1 voirrra+ie-Er is ech+er iK v^t6 in l ven schokte, voor ï^\>^hl6e, k-g a's de f» NnsL 6rn0c,a - ', d°en erkennen, K i sCnst bl! ',Sche wensen een hotS ts «g». ikenden dan die -" g-en striid voor ~hef he* beschikbare werk •i6»N 1 " n'6Uwe werkgelegen!^frCge^ erd-gaa"d-n- XN' da dTef re- Wer" \ % /an ODenk e f,nanciermg S»ü Ö°or m;^bare werken zou kun K*K uivaart e,tallng uiT de be- d6P61l,20u drukken en ' 0CS Weer l Werkgelegenheid op V dit deo,n9edaan zo" worden t Critiek !L Van het raPP°rt is %%-^kker?|V.erwachten - een \S l" Verschnu j|n gebaseerd dan "d 6n b 6 Ude" i" ver*\ mxethode is toeiVj rd «tastrophale ge- SS'J Wil nog wijden aan ïV' e9t de.. M\V dienea Uit het rapport vK'Nr>PromVeer duidelijke ken' a-SternladMrbeidsdienstzou -t Jl'cht vnaast- Zij ;s veeleer een ' * TJ strak^^onderwijs. > SCd den V°l+allige ver>uNel De uDe aanvaarding k^?Crn»tcon Hoge Raad h In Co9- °P het 9l- met het hoog- XVSi eerL-9jbed va" arbeids- v°lgen raadgevingen --- De geschiedenis De tractaten van 1839 zouden bij het verdrag van Versailles worden herzien. De onderhandelingen van 1919—'20 te Parijs in de grote raad van mogendheden, die een nieuwe statenorde voorbereidde, beoogden de Maas in Limburg van Eysden tot Wessem als scheepvaartweg buiten effect te laten. Daartegen rees in Nederland verzet en dat had tot gevolg, dat Nederland het Julianakanaal bouwde en de Maas langs Maastricht kanaliseerde; alles voor de schepen van de grote riviervaart. Een schutsluis bij het fort St. Pieter zou deze diep en krachtig in West-Europa insnijdende Nederlandse waterweg verbinden met het te Parijs gecontracteerde laterale kanaal aan de westzijde van de Maas. Verwacht werden: een belangrijke doorgaande scheepvaart tussen de Belgische Maas bij Luik en de Rijn met zijn belangrijke takken en havens en een belangrijk steenkolen- en cokestransport uit de Limburgse en Akense bekkens enerzijds naar het zuiden (België-Frankrijk) en anderzijds naar het noorden. De kolenoverladingen zouden in hoofdzaak moeten geschieden: voor de naar het noorden varende schepen te Bom, aan de benedenzijde der schutsluis en voor de naar het zuiden varende schepen te Borgharen of te Wijk-Maastricht boven de schutsluis. Aldus zou het Julianakanaal zelf kunnen worden gereserveerd voor de doorgaande vaart. Evenwel, die gehele opzet, hoe logisch ook, viel in duigen. Het te Parijs ontworpen tractaat werd eerst door België slepende gehouden en vervolgens door Nederland verworpen (1926). De verbetering van het laterale kanaal van Luik tot het fort St. Pieter werd door België voorlopig geannuleerd. De verwachte grote scheepvaart van Borgharen naar het Zuiden kon zich niet ontwikkelen en derhalve evenmin de kolenvaart. De staatsmijnen trekken de kolenverschepingen samen op de aanvankelijk alleen voor de mijn Maurits bedoelde kolenhaven te Stem. België besloot om over de belangen van een grote scheepvaartverbinding tussen Luik en de Rijn via de Limburgse Maas heen te stappen, uit overweging dat die scheepvaartverbinding dan ook Rotterdam en Amsterdam dichter bij Luik zou brengen en het besloot vérder om het Albert-kanaal te graven ter verbinding van Luik met Antwerpen, zodanig, dat dit kanaal geen contact zou verkrijgen met de Limburgse Maas. Het gekanaliseerde Maasvak voor Maastricht is op die wijze kunstmatig verlaagd tot een eindpunt voor uit het noorden komende grote schepen, een eindpunt, dat omsingeld is door de Belgische en Duitse grenzen, in stede van de bij de opzet der grote waterwerken aan dat Maasvak toegedachte taak van een belangrijke schakel te worden in het grote doorgaande scheepvaartverkeer in West- Europa, van de Maasvaart. --- Antwerpen—Rotterdam In offciële Nederlandse kringen wordt de stelling vooropgezet, dat het aan de doortrekking van de grote riviervaart tussen Luik en Maastricht verbonden belang groter is voor België dan voor Nederland. Niet alleen wordt daarop dan een politiek van afwachten gegrondvest, maar zelfs bij de onlangs te Brussel op de Franse ambassade afgesloten overeenkomst in het belang van de vreedzame samenwerking tussen Antwerpen en Rotterdam werden de belangen van de Maasvaart met opzet niet in het geding gebracht. De belangen van de verbinding van Nederlands Limburg met het Walenland, gezien als grote gewestelijke wederzijdse belangen, het belang van een waterverbinding tussen het Limburgse kolenbekken, benevens het aansluitende Duitse Wormbekken en de gekanaliseerde rivieren en kanalen in België en Frankrijk worden daarbij in de hoek der vergetelheid gedrongen. Hier komen nog twee omstandigheden bij, n.l. de vervoerpolitiek van de Nederlandse Spoorwegen en van de Nederlandse mijnen. De Nederlandse spoorwegen zien gaarne elke waterverbinding achterwege blijven, omdat zij dan meer vervoer per spoor verwachten, vooral hier ook kolenvervoer over langere afstand. Om verschepingen over Maastricht tegen te houden, wordt zelfs een hoger tarief toegepast voor de kolenvracht dan van Heerlen naar Bom, ofschoon het aantal kilometers ongeveer gelijk is. Het kolenvervoer uit het Akense kolenrivier naar Bom wordt geweigerd, teneinde die kolen niet op de waterweg te brengen, doch dat massavervoer langer op de wagon te houden. En de Limburgse mijnen „wrijven zich in de handen", aldus ir. Bongaerts, dat er geen kolenvervoer uit Aken naar een overslaghaven te Maastricht kan plaats hebben — bij gemis aan die haven en aan de grote waterweg — omdat aldus minder concurrentie voor de leveringen naar het zuiden behoeft te worden gevreesd. --- Critiek op de behandeling der Ned.-Belgische kwestie inzake de scheepvaartwegen Limburgse belangen in een hoek gedrongen Oud-minister Bongaerts: Regeringsbeleid beïnvloed in de richting van een kleine conservatieve vervoerspolitiek Roermond, — Donderdag. Ook de tweede dag van het Schuttevaer-congres mocht zich in een goede belangstelling verheugen. Naar aanleiding van een afdelingsvoorstel Bom om aan te dringen op de bouw van een overlaadhaven aan het Julianakanaal bij Maastricht heeft ir. M. C. E. Bongaerts, oud-minister van Waterstaat, een rede gehouden waarin de Nederlands- Belgische kwestie inzake de scheepvaartwegen en de rivaliteit tussen railvervoer en vervoer te water ter sprake kwamen. Ir. Bongaerts zeide onder meer dat de reden waarom Maastricht niet een haven rijk is geworden die gekoppeld zit aan de grote werken van de Maaskanalisatie en de aanleg van het Julianakanaal ligt verwikkeld in de Nederlands-Belgische waterwegenvraagstukken die in het lopende jaar precies 100 jaar oud zijn. Een eeuw lang houden deze vraagstukken de gemoederen bezig en zij naderen slechts stap voor stap tot hun oplossing. --- Vervoerspolitiek Aldus wordt door ten dele semi-officiële instanties het regeringsbeleid beïnvloed in de richting van een kleine, conservatieve vervoerspolitiek. De belangen der scheepvaart daarentegen komen overeen met een streven, dat elke mogelijkheid van verruiming van goederenruil en goederenvervoer, zowel nationaal als internationaal tot richtsnoer heeft. De verschuivingen in de wereldeconomie, welke zich voltrekken, maken het niet raadzaam die gedragslijn zonder meer te volgen, doch tussen de mogelijkheden od dit gebied en de gezindheid om dat streven ondergeschikt te maken aan nauwere spoorwegbelangen of mijnbelangen ligt nog een hemelsbrede baan. De belangen van öTe scheepvaart eisen een ruim opgevatte sfeer voor de ontwikkeling van handel en nijverheid. Beide belangen gaan hand aan hand. En ten aanzien van andere takken van vervoer is het niet anders gesteld. Een gezonde ontplooiing in een gezonde en geordende onderlinge mededinging. Daarmede verdraagt zich niet een kunstmatige machtspositie van bet railvervoer ten nadele van het scheepvaartverkeer, evenmin als zich daarmede het kunstmatige onttrekken van een rivier aan haar natuurlijke internationale functie verdraagt. Sedert het midden der vorige eeuw streeft Limburg onafgebroken naar een grote waterwee; van Mook tot Eysden, in hoofdzaak om de aanhechting van geheel Limburg aan het net van waterwegen in overig Nederland en om de doorgaande internationale vaart op de Maas en de kolenafvoer naar Zuid en Noord. Thans is het eerste deel bereikt, althans nagenoeg. Het tweede doel is ongeveer voor de helft verwezenlijkt. --- Belemmeringenwet privaatrecht Verval len verklaring van overeenkomsten met de staat Den Haag, — Donderdag. Het wetsontwerp tot wijziging van de Belemmeringenwet Privaatrecht beoogt geheel of gedeeltelijk op te heffen die overeenkomsten, welke de publiekrechtelijke lichamen belemmeren hun onroerende goederen te gebruiken op de wijze, die het openbaar belang vordert. De overheid kan dus bezwaren, die zij als zodanig bij de vervulling van haar overheidstaak ontmoet, opheffen De regering heeft hierbij gedacht aan de nieuwe Pachtwet, maar ook heeft zij willen voorzien in opheffing van belemmeringen, die uit andere dan de pachtovereenkomsten voortvloeien. Mr. Bri ë t (a.r.) merkt op, dat een door de staat aangegane overeenkomst kan worden verbroken bij koninklijk besluit, gehoord de Raad van State, indien dit ontwerp wet wordt. Zekerheid ontbreekt, dat de Raad van State voldoende van de bezwaren der wederpartij zal kennis nemen. Bij onteigening wordt althans vooraf de schadeloosstelling vastgesteld. Volgens dit wetsontwerp moet een wederpartij, nadat het contract vooraf vervallen is verklaard, zich tot den rechter wenden om schadeloosstelling te verkrijgen. Vóórdat de Pachtwet reeds voldoende In het openbare leven is ingewerkt, komt de overheid reeds met een wetsontwerp om zich van de dwingende bepalingen te ontdoen. De regeling der materie had beter in de Pachtwet zelf kunnen worden ondergebracht. De mogelijkheid daartoe is in die wet opengelaten. Spr. is voorstander van tijdelijke vervalleaverklaring, waar defensiebelangen zulks zouden nodig maken. Definitieve vervallenverklaring, zoals voorgesteld, gaat hem te ver. Te ver gaat ook, dat de wederpartij met een gedeeltelijk vervallen verklaard contract blijft zitten zonder dat zulks door hem is gewenst. Spr. zal tegen het wetsontwerp stemmen, omdat hij van oordeel is. dat dergelijke arbitraire bevoegdheden niet aan de regering dienen te worden gegeven. Jhr. Sasse van Ysselt (r.k.) sluit zich bij dit betoog aan. Ook bij is tegen het wetsontwerp. De vergadering wordt vervolgens verdaagd tot Vrijdagochtend elf uur. --- Langzaamaan werd het vuur ingesloten Te half tien was het gevaar voor uitbreiding geweken (Vervolg van de voorpagina.) Steeds meer slangen werden uitgelegd. Zij werden o.a. aangesloten op een in de Stoeldraalersstraat geplaatste motorspuit. Met een batterij van ongeveer acht stralen, werd het vuur aan de achterzijde bestreden. Naarmate de duisternis inviel, werd het werk van de brandweer moeilijker. Bij het licht van schijnwerpers moest de blussing worden voortgezet. Het brandende complex gebouwen leverde nu een fantastische aanblik op. Zwarte rookwolken, door de vlammen rossig verlicht, met daarboven enorme vonkenmassa's, dreven over de stad. Het was omstreeks kwart voor acht, toen de brand het hevigst was. Blussen was, 'althans in het bazargebouw, niet meer dan een druppel op een gloeiende plaat. Ook al doordat men het perceel niet dan van een flinke afstand kon bespuiten. Vijf, zes stralen werden op de felle gloed gericht, doch langzaam maar zeker breidde de brand zich verder uit. Het was aan de voorkant dan ook vrij spoedig te zien, dat van dit gebouw niets zou zijn te redden. Met donderend geraas hoorde men op gezette tijden gedeelten van het gebouw instorten, terwijl het geknetter der vlammen tot in een verre omgeving hoorbaar was. Onder deze omstandigheden was het werk van degenen, die aan de blussing deelnamen, allesbehalve benijdenswaardig, temeer daar de rookontwikkeling van minuut tot minuut sterker werd. Even over halfacht stond vast, dat alleen een wonder de belendende percelen voor overslaan van de brand zou kunnen vrijwaren. Op alle plaatsen in T.A.N.T.E. immers woedde het vuur even erg, ook op die plaatsen, die uitbreiding naar andere gebouwen onafwendbaar maakten, en de vrees, die zich van velen meester maakte, werd bewaarheid. Het duurde niet lang of uit het dak van de eerste aangrenzende percelen begonnen rookwolken op te stijgen. Aan de linkerzijde van de bazar werd de zaak der firma Wigboldus aangetast, naar rechts lekten de vlammen weldra door het bovenste gedeelte van een fotobureau. Deze uitbreiding. stelde de brandweer voor nieuwe problemen. Men beschikte nauwelijks over voldoende personeel, om voor het gebouw T.A.N.T.E. enigermate de opgave te vervullen en nu werd plotseling het gevaar niet onaanzienlijk vergroot. Want waar zou het einde zijn als op dit punt drie of vier grote gebouwen een prooi der vlammen zouden worden? Zou er in dat geval een mogelijkheid zijn om de stad voor een catastrofe te behoeden? Hoe dan ook, er werd slang na slang uitgelegd en ontzaglijke watermassa's werden zonder ophouden in het vuur geworpen. Men deed wat kon worden gedaan en desondanks werd de omvang van de vlammenzee nog gestadig groter, zonder dat de rookontwikkeling noemenswaard verminderde, zodat de toppen der gevels aan de zuidzijde van de Vismarkt bijwijlen nauwelijks waren te onderscheiden. Vooral toen de schemering begon in te vallen leverde dit een fantastisch schouwspel op, een zo fantastisch en indrukwekkend schouwspel, als men maar zelden in de gelegenheid is te zien. Toch was het geen onverdeeld genoegen het van nabij gade te slaan, want de rook voerde zo veel vonken en soms zelfs brokken vuur mede, dat menigmaal werd gevreesd voor een in brand raken van kramen op het marktplein of van gebouwen aan de overzijde, terwijl gemakkelijk omstanders konden worden getroffen. Omstreeks kwart over acht was de situatie aldus: het bazargebouw brandde als een fakkel. Aan de linkerzijde was over de zaak van de firma Wigboldus heen, de regenkledingfabriek door het vuur aangetast. Het derde perceel aan deze kant, de winkel van de firma De Gruyter, werd voortdurend nat gehouden. Rechts van het gebouw T.A.N.T.E. waren dc étages van het Ciné-Fotobureau, van dc boekhandel Noording, van dc meuoelzaak Martinus goeddeels uitgebrand. Bovendien sloegen dc vlammen over naar het eerste van dc twee percelen van dc firma Ferwerda. In totaal werd op dit ogenblik met een tiental stralen aan dc zijde van dc Vismarkt gewerkt. Men stond echter voorde grote moeilijkheid, dat dc vlammen zich aan dc bovenzijde van dc gebouwen voortplantten, terwijl die gedeelten, die het gemakkelijkst bereikbaar waren, in deze periode, althans voor zover van buiten af was te constateren, weinig of geen gevaar liepen. Uitkomst kon alleen dc ladderwagen brengen. Dc burgemeester, mr. Cort van der Linden, gaf dan ook omstreeks halfnegen last tot het i»oen aanrukken van dc nieuwste ladderwagen, waarover dc Groningse brandweer beschikt. Binnen enige minuten zwenkte deze het marktplein op, om voor dc percelen der firma Ferwerda te worden opgesteld. Tot een hoogte van vijftien tot twintig meter werd dc volautomatische ladder in een minimum van tijd opgeschoven en om kwart voor negen kon een der brandwachts van deze hoge standplaats uit water geven. Aanvankelijk lukte dit niet al te best. Dc druk op dc waterleiding was namelijk niet voldoende voor deze werkmethode. Nadat men zich met het pompstation in verbinding had gesteld, was het euvel echter weldra verholpen. --- Vuur wordt ingesloten Langzamerhand werd nu het vuur van alle zijden ingesloten en kreeg men de indruk, dat de brandweer de situatie beheerste, maar niettemin zag het er nog angstwekkend uit, daar het hoge, boven alle andere gebouwen uitstekende warenhuis een loeiende vuurzee was, terwijl ook de naastgelegen percelen aan de Vismarkt in lichterlaaie stonden. In het pand der firma Wigtooldus wist de brandweer het vuur tot de achterzijde te beperken, doch niet dan met zeer grote inspanning en wanneer een ogenblik de aandacht op een ander punt was gevestigd, laaiden de vlammen met nieuwe hevigheid op. Te ruim negen uur stortten zowel delen van de voor-, zowel als van de achtergevel met groot geraas ineen en men kon nu wel zeggen, dat het grootste gevaar was geweken, daar de brandweer nu nog meer haar krachten kon concentreren op de omliggende panden. Te half tien was het gevaar voor uitbreiding zowel aan de voor- als aan de achterzijde geweken, wat niet wegnam, dat de spuiten op volle kracht bleven werken. --- Ook de babyspuiten Al het beschikbare brandweermateriaal was in actie. Ook de drie babyspuiten, welke gistermorgen in dienst waren gesteld, ten behoeve van de luchtbescherming, konden meteen haar goede kwaliteiten bewijzen. Een gelukkige omstandigheid was nog, dat enkele vaten buta-gas, welke in een der pakhuizen waren opgeslagen, nog tijdig in veiligheid konden worden gebracht. Na tien uur verminderde het vuur zienderogen, doch nog te middernacht bleef de brandweer van alle kanten grote watermassa's in de rokende puinhopen werpen en had zij handen vol werk met de nablussing van al de percelen, waarin het vuur had gewoed. --- Ministers Colijn en Van Dijk bij De Muinck Keizer te Zuilen Zuilen, — Donderdag. Hedenmiddag bracht de minister-president, dr. H. Colijn, vergezeld van den minister van Defensie, dr. J. C. van Dijk, een kort bezoek aan de staalfabrieken v.h. J. M. de Muinck Keizer te Zuilen. Het doel van het bezoek was speciaal de nieuwe gepantserde koepel, waarin een mitrailleur staat opgesteld. Gehuld in overalls namen de ministers in een van de koepels plaats, waarna enige schietproeven werden genomen. Vervolgens werd een rondgang gemaakt over het fabrieksterrein, waarbij enige details aan een nader onderzoek werden onderworpen. --- OPROERIGE KRABBELS Cornelis had een glas ... door A.B.K. Ja, U weet, hoe dat gaat: dagen achtereen mikken de ondeugende jongens met kleine steentjes op de brede ruit van den winkelier aan de overzijde, waar ze de pik op hebben. Telkens hebben ze een hartklopping van dr eigen moed, als er wat schijnt te kraken, en innerlijk herademen zij, als alles zonder scherven afloopt. Tot op een goede dag ineens één zon steentje verkeerd wil en klets dwars door de ruit gaat. Dan druipt de heldenschare beteuterd af en tast instinctmatig naar de plaats des gerechts, waar de voor de schade aansprakelijke vader het harde vonnis tot uitvoering brengen zal. Zo ongeveer staat het nu met Suring en zijn ondeugende kameraadjes (maar het brave Loerakkertje heeft heus niet meegedaan), die een amendementje gekeild hebben dwars door het ontwerp van meneer Slotemaker, die nog wel pas jarig was geweest en de hele buurt zo gul onthaald had Lang gewacht en (weet U nog wel?) stilgezwegen, nooit gedurfd en toch gekregen. „De Maasbode" is er dan ook een beetje geschrokken van. Geeft de schuld aan de eenzijdigheid, waarmee de regering alleen uitmaakt, dat er voor sociale of culturele uitgaven nu eenmaal geen geld is. 'Op die manier blijft er voor het gemeen overleg nauwelijks plaats meer Merkwaardig, hoe scherp men de dingen toch zien gaat, als men maar tijd van leven heeft. Het blad zegt er in zijn schrik nog wat bij: is hier niet een regiefout? Is er „bij gevallen als deze geen voorafgaand intenser contact tussen Kabinet en rechterzijde wenselijk"? Welja, schep vreugde in 't leven. Afzonderlijke repetities tussen regering en coalitie, alvorens het doek rijst voor de openbare voorstelling. De argeloze oppositie, met deze vooroefeningen onbekend, hoeft dan alleen als onschuldige figuratie op te treden. Van gemeen overleg gesproken! Zelfs moet men zich afvragen, of het niet overvoldoende is, als men in 's lands belang de beschikking heeft over een kabinet en een rechterzijde, die alles regelmatig tezamen instuderen, en of dan als ganselijk overbodige instelling de loyale oppositie niet geheel verdwijnen kan. Enfin, wacht en kijk toe. De toekomst bergt nog ongekende mooglijkheden in haar schoot. --- (Ingezonden mededeling.) Haar handen stijf van rheumatische pijn. Zijn nu echter weer normaal. Hoe lang U ook reeds aan rheumatische pijnen lijdt, er is altijd hoop voor U als U regelmatig Kruschen gebruikt: „Ongeveer 2 jaar geleden ging ik bijna nooit uit, want loopen was mij te pijnlijk. Ik probeerde van alles, maar werd niet beter. Toen las ik zooveel over Kruschen, dat ik het nog één keer wilde probeeren. Het duurde drie maanden, voordat ik mij wat beter voelde, maar ik hield vol en sindsdien voel ik mij uitstekend en gebruik nooit meer een stok. Mijn handen waren stijf, maar zij zijn nu weer normaal." Mej. A. L, Rheumatische pijnen ontstaan, doordat opgehoopte afvalstoffen, waaronder urinezuur een der gevaarlijkste is, Uw organisme ernstig verontreinigen. De zes zouten in Kruschen verwijderen deze afvalstoffen volkomen langs de natuurlijke kanalen door aansporende werking op lever, nieren en ingewanden, waardoor Uw bloed wordt gezuiverd en de pijnen langzamerhand zullen verminderen, om tenslotte geheel te verdwijnen. Kruschen Salts is uitsluitend verkrijgbaar bij alle apothekers en drogisten. --- Verzoeken om naturalisatie Tweede-Kamerleden hebben vooralsnog tegen twee voorstellen bezwaar Tegen het voorstel, het Nederlanderschap te verlenen aan den heer W. F. Aulich te Heemstede hebben sommige Tweede-Kamerleden bezwaar gemaakt. Uit de stukken hadden zij niet de indruk gekregen, dat deze verzoeker zich voldoende heeft losgemaakt van zijn vaderland om hem met gerustheid in het Nederlandse staatsverband te kunnen opnemen. Uit die stukken blijkt, dat hij zeer waarschijnlijk nog in 1938 heeft deelgenomen aan de verkiezingen in het land van zijn herkomst, waarheen hij zich te dien einde opzettelijk moet hebben begeven. Het is beter, aldus deze leden, personen als deze, die nog zozeer aan hun oude nationaliteit hechten, en van wie men dus niet kan verwachten, dat zij zich dadelijk als loyale Nederlanders zullen gedragen, alsnog geruime tijd te laten wachten alvorens hun het Nederlanderschap te verlenen. Overigens meenden zij, dat ten aanzien van een feit van zodanig belang als het deelnemen aan een verkiezing in het buitenland, eerst volstrekte zekerheid dient te bestaan, voordat tot naturalisatie besloten mag worden. Een nader onderzoek achtt enzij dus nodig. Tot zulk een onderzoek bestaat naar hun mening temeer reden, omdat deze verzoeker, volgens door hen verkregen inlichtingen, nog in de laatste tijd in ernstige mate zou hebben blijk gegeven van anti-semietische en nationaalsocialistische gezindheid. Voorts vestigden enige leden er de aandacht op, dat de hoofdcommissaris van politie te Den Haag afwijzend heeft geadviseerd omtrent het verzoek van den heer A. C. Stoker te Den Haag, welk advies zowel de officier van justitie als procureurgeneraal bij het gerechtshof tot het hunne hebben gemaakt. Ook hier is het de politieke gezindheid van den verzoeker, ó\e het twijfelachtig doet zijn of men het „Nederlanderschap behoort te worden verleend. Een nadere motivering van zijn opneming onder de personen, die de minister waardig keurt om het Nederlanderschap te verwerven, zou men op prijs stellen. --- In een sloot geraakt en verdronken Rijpwetering, — Donderdag. Het tweejarig zoontje van den veehouder Rotteveel is vanmorgen bij de boerderij in een sloot geraakt en verdronken. --- Prof. T. J. Bezemer gaat heen Den Haag, — Donderdag. Bij K.B. van 3 Mei 1939 is met ingang van 19 September 1939, op zijn verzoek eervol ontslag verleend aan den hoogleraar aan de Landbouwhogeschool te Wageningen, T. J. Bezemer, aldaar, onder dankbetuiging voor de belangrijke in die betrekking bewezen diensten. ---