(Ingezonden mededeling.) Sfe AmW Wkm\. l tam Ë_ wh. a ÈmmW I -mm AW Sm mm- % &e e° % \ m^Tv^%t*£l*?,r:* ':: Wég*/ ' JJMAILLE --- (J| --- Soortgelijke methoden Deze groepering is direct geen nieuwtje in het tactiekvraagstuk. Ook bij andere buitenlandse ploegen heeft men haar in grote lijnen kunnen waarnemen, o.a. bij Tsjechen en Italianen, zij het ook wat de vleugelhalfs betreft, misschien niet zo ver doorgevoerd en met dit verschil, dat de opbouw van het spel behalve aan den spil, thans aan een of meer andere spelers is toevertrouwd. In wezen huldigen alle elftallen met een aanvallenden spil — waarvan het logische gevolg is, dat de backs het binnenveld bespelen en de vleugelhalfs de buitenspelers bewaken — in meerdere of mindere mate dit systeem. Het uitgesproken verdedigende karakter van het spel van de vleugelhalfs hangt daarbij veel af van de sterkte van de tegenpartij. Ook in het Nederlandse voetbal kan men het hier en daar in meer primitieve vorm en met niet zulk geciviliseerd spel, wegens het ontbreken van bouwende en schakelende spelers van formaat, als bij de Zwitsers, terugvinden. Deze verdedigingsvorm is wel een van de sterksten, die men zich kan indenken en toepassen. Sterker dan b.v. het stoppersysteem, van verdedigend standpunt bezien. Hierbij is nog altijd wel een open ruimte te vinden voor vlotte en zuivere passes en kunnen dominerende aanvalscapaciteiten individueel nog wel iets tot stand brengen. Vooral wanneer de stopper niet van bijzondere klasse is, zoals b.v. een Stijnen, dan openen zich voor een snel sprintenden en startenden middenvoor nog tal van perspectreven, waarbij Van de weeromstuit de achterspelers, doordat zij zich ver op de vleugel bevinden, herhaaldelijk in moeilijkheden komen. Bij het systeem van de Zwitsers is de situatie heel anders. Hier is een speler meer bij de verdediging betrokken, waardoor de open ruimte in het verdedigingsveld ook meer opgevuld is en de individuele dekking van een tegenstander vergemakkelijkt wordt. En afgezien van de meer moeilijke rol, welke aan Vernati en Abegglen was toebedacht, zal men ook eerder het spelersmateriaal voor dit systeem vinden. --- Minder „feeling” vereist Verdedigen is nog altijd gemakkelijker dan aanvallen en in tegenstelline tot het stoppersysteem, waardoor dit juist zo moeilijk is, wordt er een mindere „feeling" voor het spel gevraagd. Daarnaast voelt het merendeel der achtersoelers zich in het binnenveld beter thuis dan aan de buitenkant, vooral wanneer de vijandelijke vleugelspelers snel zijn. Beschikt men dan bovendien over vleugelhalfs van het terrier-type, dan zün, wanneer zij zich er speciaal op toeleggen, vrijwel alle vleugelspelers schaakmat te zetten. Hoe het ook zij, de Zwitsers hebben in de practijk aangetoond, dat hun systeem heel sterk is. Wanneer men de vraag verder gaat ontleden, waarom onze ploegen in het bijzonder onze aanval deze puzzle niet vermocht op te lossen, dan behoeft men slechts te zoeken naar oorzaak en gevolg, welke men weer in het spelbeeld kan terugvinden. Zoals men weet was ons team in de eerste periode voor de rust het meest in de aanval. Het was ook in deze periode, dat Smit het enige doelpunt scoorde, de voorhoede zich enkele scoringskansen schepte en de Zwitserse verdediging het meest in de knel kwam. Dat w«st erop, dat zolang onze ploeg fris was, zij zich in haar geheel tot een aanvallend spel omhoog kon werken en daardoor aan Smit en Van der Veen tevens de gelegenheid gaf om zich meer met de aanval te bemoeien. Doordat enerzijds vermoedelijk de Zwitsers op zeker moment het tempo gingen verhogen, het spel meer gingen doordrukken, van hun meerdere technische scholing de vruchten begonnen te plukken en anderzijds de energiebron van onze ploeg, waarvan wii het voor een groot deel nog altijd moeten hebben, begon op te drogen, kreeg men het tegenbeeld van een meer dominerende Zwitserse ploeg. Het gevolg hiervan was, dat op de taak van Smit en Van der Veen meer en meer een verdedigend accent werd gelegd, waaruit automatisch volgde, dat Drager, Vente en De Harder alleen tegenover de Zwitserse muur Bichsel-Minelli-Steltzer-Springer kwamen te staan. Haalt een dergelijke situatie even voor de geest om te begrijpen hoe moeilijk de taak van Vente c.s. werd, temeer nog als men weet, dat het Hollandse spel op Dasses in de diepte is ingesteld en deze nogal eens aan zuiverheid te wensen overlaten. --- Mijn moordenaar, Dr.Z. Roman van Lucien Corosi Copyright LP.C-Amsterdam 1939. 20). „Op voorwaarde, dat de gebeurtenissen ons niet hebben ingehaald en dat deze onthullingen dan nog actueel zijn." Zonder ogenschijnlijk deze gedachte over te nemen, riep Breuil: „Mij schijnt dit de hoofdzaak te zijn, dat men het verhaal zo maakt, dat de verantwoordelijkheid van de gehele tragedie op de „Vijf Uur" valt!" Dit keer gaf Maria haar volledige goedkeuring: „U bent in de juiste vorm, Breuil, als u naar mij luistert, dan gaat u direct aan het werk en komt u in een uur weer met het artikel hier." Ook Bertrand keurde dit goed. „Morgen vroeg zullen we een paar millioen biljetten laten drukken, die de nagelaten reportage van Kirkegard tegen 's avonds zullen aankondigen." Breuil zei: „Als titel zal ik nemen: „Ernstige aanklacht tegen een groot dagblad". „Prachtig" „Dat wordt een pracht schandaal!" „Je triomf heeft niet lang geduurd, Roux!" „Nu begint de match pas!" „Ik hoor de gongslag al die het einde van de eerste ronde aankondigt!" „Vooruit aan het werk!" „En hals over kop!'! „Bonjour, dan!" „Tot zometeen!"- De deur viel achter Breuil dicht. „Breuil is enorm! Wanneer deze zaak morgen goed slaagt, zullen wij hem tonen, dat wij hem dankbaar zijn!" „Ja... als ze slaagt!" „Je hebt me zelf op een dag gezegd, dat hij alleen wint in ons beroep, die doorzet." Daarop stond Maria op om het licht in het bureau naast het hare uit te draaien. Bertrand ging op haar toe en kuste haar teder de hand. Tussen half tien en tien uur gelukte het aan een paar radio-amateurs het volgende bericht op te vangen: „5.0.5., OPGESLOTEN, HEEL ALLEEN TEGEN TWEE, VERWACHT DE DOOD. VIJF UUR VERWITTIGEN, 5.0.5..,." De drie amateurs hadden direct de „Vijf Uur" opgebeld. De ene zat in Brest, de andere in Nlce en de derde in Genève. Jammer was het geen van drieën mogelijk ook maar bij benadering de geografische ligging van de zender vast te stellen. Zekere aanwijzingen leidden er toe te denken dat hij in Zuid-Frankrijk was; andere daarentegen deden vermoeden, dat hij in Bretagne zou zijn. En toch was het van groot belang geweest de juiste plaats te kunnen vaststellen: want men moest nog vijf of zes uur op de aankomst van de morgenpost wachten! Als men tenminste de provincie gekend had, dan was het, misschien nog mogelijk geweest, de brief onmiddellijk in handen te krijgen, daar deze beslist reeds aan het hoofdpostkantoor te Parijs lag. Om 23.05 gaf het station van de Eiffeltoren het bericht, dat het van de „Vijf Uur" gekregen had, aan millioenen en nogmaals millioenen ongeduldige Franse en buitenlandse luisteraars door. Om 23.10 vroeg elk Europees station in zijn eigen taal aan zijn luisteraars of zij misschien dergelijke berichten ontvangen hadden en verzocht het hun zo lang mogelijk bij hun toestel te blijven om zo aan de opsporing mede te kunnen werken. Om 23.15 deed zelfs de Russische zender mee aan de opsporing. Om 23.19 deelde een Kaukasische boerderij mede, dat zij om 0.34 uur (Russische tijd) een zeer zwak Frans bericht opgevangen had. Maar ook zij kon geen verdere aanwijzingen geven. Om 23.13 gaf de minister van P.T.T., die de avond in.de Comédie Francaise doorgebracht had en nu pas de gebeurtenissen der laatste uren had vernomen, onmiddellijk de order, dat de brieven voor de „Vijf Uur" moesten worden uitgezocht en per speciale koeriers op motorfietsen aan de redactie van het blad moesten worden afgeleverd. Te middernacht waren alle vensters der redactie op de zesde verdieping nog verlicht. Juist op dit ogenblik kwam de eerste zending van ongeveer 15» brieven binnen. Rambeau en Roux in eigen persoon begonnen ze te openen, want er was haast bij, de dubbele envelop met de naam en het adres van den man eindelijk in handen te krijgen. Een paar honderd meter verder leek het donkere gebouw van de „Zes Uur" leeg en verlaten. In de nachtdienst werkten nog slechts een paar journalisten en een paar telefonisten, die bijna elke vijf minuten op de vragen, die Maria en Bertrand vanuit hun villa in Auteuil stelden, antwoordden. „Altijd nog niets?" „Nee mevrouw!" „Geen nieuws?" „Geen enkel, mijnheer de directeur!" In de villa zaten Breuil, Maria en Bertrand diep over een manuscript gebogen. „Dit artikel is een beetje sterk, maar uitstekend, Breuil. De onthullingen van het slachtoffer, dat het nooit zijn doel is geweest het vraagstuk van zijn leven voor het grote publiek te brengen en dat dit op aanraden, en onder ons gezegd, onder de druk van de „Vijf Uur" gebeurd is, zal sensatie verwekken. Wij moeten natuurlijk vooral doen uitkomen, dat deze stap beslissend was voor zijn dood. Dit hoofdstuk zouden wij misschien kunnen noemen: „De gangsters der journalistiek". Ongetwijfeld zal ons dat een schadevergoedingsproces van ten minste 2 millioen francs op de hals halen, maar dat zal slechts reclame voor ons zijn en Roux en Rambeau zullen het verliezen. Wij zullen de brief op een oud Remington-model, zoals men dat slechts in de provincie kan vinden, schrijven. Nu houdt me alleen nog maar de handtekening bezig. Maar Breuil kan alle handtekeningen uitstekend copiëren en die arme duivel Kirkegard zal toch niet meer tegen de vervalsing kunnen protesteren. En als men dit op een goede dag aan het licht zou brengen, kunnen wij ons zonder moeite er uit redden. Wij hebben de brief dan eenvoudig in een van onze brievenbussen gevonden, waar een bode hem moet hebben ingestopt. De liftjongen en een paar loopjongens zullen getuigen, dat wij te goeder trouw waren. De handtekening zal ons op het eerste gezicht volkomen echt geschenen hebben en wij zullen geen tijd gehad hebben vast te stellen of hier sprake was van een misplaatste grap of niet. Aan zo iets zullen we zelfs nooit gedacht hebben. Roux zal het zelfs niet wagen ons een proces aan te doen. Hij zal denken, dat Kirkegard werkelijk deze bijzonderheden van den onbekende heeft ontvangen." De jonge vrouw vatte ten slotte de mening der drie samen: „De hoofdzaak is dus, dat de ongelukkige vóór morgenvroeg sterft." „Dat zal hij ook, liefste. Hij zal dood of waanzinnig zijn, wat ons ten slotte in de grond hetzelfde is. Volgens mij zal de brief niet voor vijf of zes uur bij Roux aankomen. Dan duurt het nog een tijdje tot de reporters en de fotografen zich ter plaatse bevinden, zodat de extra-edities van de „Vijf Uur" niet voor twaalf of één uur 's middags verschijnen kunnen. Dus zal onze eerste editie, die wij nog kunnen bespoedigen, juist op tijd uitkomen om de uitwerking van een bom te hebben." Niettegenstaande de talrijke kopjes koffie en glaasjes cognac begonnen zij de uitwerking van de hevige opwinding van deze zware dag te bespeuren. Maria.stond op: „Waarde vrienden, wij gaan slapen. We moeten denken aan het werk, dat ons morgen wacht en waarvoor wij fris en uitgerust moeten zijn. Als er vannacht iets gewichtigs zou gebeuren, zal de inspectie ons wekken. Zo niet dan tot morgenvroeg om acht uur in mijn bureau." Voor de laatste keer schakelde zij de radio in. Enkele zenders brachten nc* ! station van de Eiffeltoren * Na een nacht, die e° J openen der brieven, aten R 0 vermoeid, hun ontbijt. 0f c „Ik weet waarachtig niet rO'Slfl de théatre ons eigenlijk plezde » ergeren. Niettegenstaande npg . 1 den onbekende is de brief gekomen." je K |/JI „Hij kan toch nog komen, o »ri wat de postbeambte zojuist die in sommige provincies on p p«» de post worden gedaan, ko ,^1 dag in Parijs aan." .. toCji o j „Ja, maar dat moet hij dc zou hij niet gezegd hebben, in onze handen zou zijn-' &^\s'jh „Dat is werkelijk een "eew ,et s 1 ons gezegd, is het helemaal fA de zaak een beetje geheirnt op%rj ten slotte weten we toch. Aa de P de politie zich er in mengt; .„ d* deze zaak wegvalt, en dat de gewone rubriek gemengd «ifljl handeld." ief r' „Dat is zo. Maar als de o» , komt? Bertrand en zijn benbt)eP ' jt*/ schuldigen, dat wij hem »* v: Dat ligt zo helemaal in de «J n#-. Niettegenstaande de vroeg „jU een grote menigte voor het i*/A duldige telefoontjes kwam** vraag of het bericht er al * ' de luidsprekers het steeds n ji „Tot op dit ogenblik zijn o ( den geheimzinnigen derheden over de gebeurten nacht bekend." dr --- De Zwitserse „muur van vier” Sterke binnenspelers zijn een allereerste vereiste Techniek moet bovendien de basis zijn Anders is het nóg moeilijker te bestrijden dan de stopperspil Het heeft in verschillende verslagen van de wedstrijd te Bern de aandacht getrokken, dat de voorhoede van het Nederlandse elftal, speciaal na de rust, niet tegen de Zwitserse verdediging op kon. Dit moet zelfs van die aard geweest zijn, dat het meer dan normaal frappeerde en verwonderde. Hieruit kan men concluderen, dat de Zwitserse verdediging niet alleen buitengewoon sterk was, doch ook, dat zij aan het toegepaste verdedigingssysteem voor een groot gedeelte haar kracht ontleende. Een puzzle, welke ons nationale team vergeefs gepoogd heeft op te lossen. Ik heb de wedstrijd niet gezien, maar het spel van beide elftallen kennende, kan ik mij, mede aan de hand van de verslagen, toch een helder beeld van het verloop van de strijd vormen, zowel wat de onproductieve Zwitserse meerderheid in bepaalde perioden aangaat, als wat betreft de vruchteloze pogingen van onze aanval om de Zwitserse verdediging uiteen te rukken. Over die onproductieve meerderheid wil ik het niet hebben. Dat is een verschijnsel, dat uit tal van interlandwedstrijden voldoende bekend is en waarin men ook de kracht van het Hollandse verdediglngsspel mag verdisconteren. Van meer interessante betekenis ls de bijzondere Zwitserse verdedigingstactiek, die onze voorhoede zovele hoofdbrekens heeft gekost. Men heeft kunnen lezen' dat de Zwitsers vrijwel doorlopend met vier backs speelden, wat zeggen wil, dat de rolverdeling als volgt was: de backs Minelli en Steltzer bewaakten het binnenveld, de vleugelhalfs Springer en Bichsel namen speciaal en voortdurend De Harder en Drager onder hun hoede, terwijl aan spil Vernati de opbouw van het spel en stuwing van de Zwitserse voorhoede werd toevertrouwd, waarin hij geflankeerd en gesteund werd door den in teruggetrokken positie opererenden Trello Abegglen. En dat is lang geen gekke opvatting van de Zwitsers. Het getuigt van zeer juiste gebruikmaking van het Zwitserse spelersmateriaal. In het eerste viertal vonden zij sterke en geroutineerde verdedigers en in Abegglen en Vernati twee bizondere technische spelers van de bouwende extra-klasse, geknipt om op het grote middenveld de ruimte tussen aanval en verdediging te overbruggen. Dat laatste was nodig, wilde de verdedigingstactiek zich door al te grote eenzijdigheid niet tegen zichzelf keren. --- „RATJE” VERLEGH, Wij prijzen ons gelukkig onze enquête over de bestrijding van de „Zwitserse muur van vier" te kunnen aanvangen met het antwoord van oud-internationaal en N.A.C.-speler, oud-lid van de Keuze Commissie van de K.N.V.8., thans nog technisch leider van N.A.C. Zijn deskundige beschouwingen in het orgaan zijner vereniging, de „N.A.C.-klok" trekken allerwegen de aandacht. Hiernevens laten wij zijn visie op het probleem volgen. --- Nog erger gevolgen Zouden Smit en Van der Veen echter, ondanks de Zwitserse druk, zich toch hoofdzakelijk op de aanval hebben toegelegd, dan zou de situatie voor onze ploeg nóg erger geweest zün, omdat dan de brug tussen aanval en verdediging ontbroken zou hebben en er wellicht helemaal Keen passes de voorhoede meer zouden hebben bereikt. Theoretisch moge het juist zijn, dat tegenover elk systeem een ander systeem is te stellen, in de practijk komt daarvoor nog wat anders kijken. Om te beginnen kan men een elftal op een enkele avond een bepaald systeem niet bijbrengen, misschien beter gezegd, men kan het wel proberen, maar practisch komt hiervan tijdens de wedstrijd toch weinig terecht. Men heeft zich nu eenmaal te houden aan het karakter van het spel, zoals dat algemeen in den lande gespeeld wordt. Hoogstens kan men«in details daarvan afwijken en enkele speciale opdrachten geven. Daarnaast speelt de technische basis in elk systeem een grote rol. Het valt of staat ermee! Nu moge ons spel een behoorlijke technische inslag bezitten, meesters op dit gebied zijn wij niet en onze tcehniek is zeker niet zodanig, dat wij er onze tegenstanders onze wil mee kunnen opleggen. Daarin zit m.i. de kneep! Wil men een systeem als dat der Zwitsers met succes bestrijden, dan is het nodig, dat voortdurend getracht wordt de verdediging uit elkander te halen. Daarvoor is bijna een complete voorhoede nodig, met binnenspelers, die openingen weten voor te bereiden en te maken. Wij bereiken dat niet, omdat ons spel vrijwel uitsluitend op de diepte is ingesteld en nog teveel energie van het merendeel der spelers vergt, anderen bereiken dat wel, omdat de betere technische scholing een geraffineerder en minder energie-slopend teamwerk mogelijk maakt. --- Zwemmen Katholieke zwemclubs bij de K.N.Z.B. Eenheid in Nederlandse zwembeweging Amsterdam, — Donderdag. De onderhandelingen tussen de Koninklijke Nederlandse Zwembond en de nationale commissie voor Katholieke sportbeoefening hebben tot overeenstemming geleid inzake de aansluiting van Rooms-Katholieke zwemclubs bij de K.N.Z.B. Er is een overeenkomst gesloten, die tot 1 April J.l. teruggrijpt, waarbij bepaald is, dat alle bij genoemde commissie aangesloten katholieke zwemclubs of aan te sluiten zwemverenigingen als lid tot de K.N.Z.B. zullen toetreden, terwijl de K.N.Z.B. zich verplicht heeft slechts via deze commissie met R.K. zwemclubs in relatie te treden. Het ligt voorts in de bedoeling, dat de katholieke zwemclubs op de eerstvolgende algemene vergadering van de K.N.Z.B. een vertegenwoordiger in het bondsbestuur zullen benoemen. In verband met het feit, dat de katholieke clubs dus als gewoon lid van de K.N.Z.B. zullen toetreden, zullen vertegenwoordigers der eerstgenoemde organisaties eventueel in vertegenwoordigende ploegen kunnen worden gekozen. --- Sportbond-programma VOETBAL: District Noord-Holland: Eerste klasse: Achilles—Zeist, Eendracht—Pionier (12), A.V.C.—Sperwer. Tweede klasse: S.D.O.—Hou Stand, Zaandam— Vanko. Reserve eerste klasse: Sport Vereent 2—Hilversum 2, Eides 2—A.V.C. 2 (12). Reserve tweede klasse A: Zaandam 2—Vanko 2 (12). Reserve derde klasse: Eendracht 3—Hou Stand 4 (10). Adspiranten: Oostzaan a—Vanko (1), Oostzaan b—Achilles. District Zuid-Holland: Eerste klasse: M.S.C.—Voorwaarts (11.30), Z.V.C. —A.O.V. (11.30), Triumph—Fortuna. Tweede klasse: S.N.A.—Branding. Promotie-degradatie: Eendracht—D.V.V. Reserve eerste klasse: Volharding 2—M.S.C. 2. Reserve derde klasse: D.R.Z. 3—Volharding 3 (12), D.R.D. 3—D.R.Z. 3. --- Schaken Szabo en Euwe geven afgebroken partij remise Internationale zeskamp Amsterdam, — Donderdag. Szabo en dr. Euwe zijn overeengekomen om hun afgebroken partij uit de eerste ronde van de zeskamp, die Vrijdagavond zou worden uitgespeeld, zonder hervatting in remise te laten eindigen. In de stand brengt deze uitslag geen verandering. Zij delen samen de tweede en derde plaats met 2i punt. --- Skisport Slowakije meldt zich aan bij de F.I.S. Bratislava, — Donderdag. Naar aanleiding van de reorganisatie van de sport in Slowakije heeft de Slowaakse Ski Bond besloten zich als lid van de Internationale Ski Federatie aan te melden. De bond heeft een desbetreffend verzoek aan het bestuur van de F.I.S. gezonden. --- Tweede belangrijke factor In het systeem van vier of vijf aanvallers-opéén-lijn, hetgeen door teamwork en stuwing van het achterveld uit in elk systeem mogelijk is, spelen de binnenspelers de eerste viool. Dat is een tweede factor waaraan het bij ons mangelt. Van Van der Veen mag men dat niet eisen, al blijft hij tot heden beneden de verwachting. En Smit? Over hoe grote kwaliteiten Smit-in-vorm — hetgeen hij in Bern blijkbaar ook al niet was — ook beschikt, van hoeveel waarde hij in een team ook is, hij is toch niet de binnenspeler zoals ik mij die voor dat werk van uit elkander halen van een verdediging, van opening voorbereiden, maken, forceren, voorstel. Daarbij denk ik aan een James, een Abegglen, een Braine en anderen. Vanzelfsprekend spelen nog tal van andere factoren een rol, spreken de capaciteiten van de andere spelers ook een woordje mee. Maar een nog niet voldoende ontwikkelde technische basis van de gehele ploeg en het ontbreken van binnenspelers van extra klasse zijn de hoofdoorzaken, waardoor we in de meeste gevallen tegen een specifiek systeem als deze Zwitserse „muur van vier" niet onkiinnen --- Wielrennen Geen ltaliaan ploeg in Rond van Duitsland Merkwaardig beslu nse sP°O Volgens het bekende &tv> zouden de organisatoren ontvai»f, 11 Duitsland bericht hebben g jS Italiaanse ploeg. In *eSe"fL Ronde dane belofte, niet aan denemen! TtaH»»o^!», Deze weigering van J-w juist -i te merkwaardiger omdat de j met het niet-deelnemen ddenw"L Frankrijk, uitdrukkelijk een zeer sterke ploeg te z nVer*s è Als redenen voor deze " sing worden opgegeven hei , Italië zelf en het feit dat ners zich bijzonder zorgV„|oenSc!,Jo:< reiden op de wereldkamP» zoals men weet, dit jaar houden. n zijll'* (j Of dit de werkelijke rede»e„et oj» d niet te onderzoeken. HoeDU staat dat de Ronde van voor een niet gering gede held heeft ingeboet. I --- Veertiende ètappe door Co gewonne Bartali bijna tweede in het algemeen klassement Triëst, — D Cottur is er in geslaagd v . y i etappe van de Ronde van * ffare> 4 den Belg Claeys. De resuita ciae. , 1. Cottur 173 km. 4.50, 'lpp»i -,« Benenti 4.51.23; 4. Codio; 5. dt tP*j,t< Het algemeen klassement ' gar*" 61.44.34; 2. Canavezi Vicini 61.47.45; 5. Grippa "i- --- Tennis Engeland—Nieuw-Zeeland Brighton, — D He <&% A De uitslag van het op °c enkelspel luidt: vatf j Shayes (Engeland) ven- b y* M Zeeland) 6—4, 2—6, 2—6, ' .j^J ---