(Ingezonden mededeling.) De *e*te-sWü7lo^WarT aan wol. maar de zu- ( bQQX ZOETEtt ) n,ge huisvrouw weet, V EM.. ( ÈL^Ït'orbtkLVOOQDEEUGE^ sparing op de suiker- \ *. I rekening. Onmisbaar *_ Voorcorpulenten, d\a-e^^^l~~)yKflu»K en maaglijders. Suiker maakt dik, Su- V> Jo^ kristol niet. 500 x zoe- S-b_H_rW iet dan suiker. Handi- fl_l^^_r^_^_L 'ge, platte draaidoosjes \-/ J^_^_k Csct. Z.g. goedkoopere /* '? / -? ______ B-_» (merken hebben een bijsmaak, / ƒ[ j** 1 iSukrisfol niet. y* (Bij apothekers 1? FftP B' \ (en drogisten. j PER W.^T'/'ï^rrfF^^M \ DOOS ,\ d 11É rf il ( I é \_____ --- (ln_re2onflefl________. . j ' ' yhk_^fl:l?_K_V_rJK>nK _^__S_É_^__J^^^'^M --- Tweejaarlijks congres van de „Algemene” begonnen De bond groeit, tegenwerking ten spijt Zelfstandig optreden, waar samenwerking faalt Amsterdam, — Zaterdag. De Algemene Nederlandse Bond van Handels en Kantoorbedienden is vandaag in „Krasnapolsky" zijn tweejaarlijkse algemene vergadering begonnen. De voorzitter, W. Brouwer Jr., constateerde in zijn openingswoord, dat in tegenstelling met 1937 van uitbundigheid in de bedrijfsresultaten over 1938 geen sprake meer is. Er waren bedrijfstakken, waarvoor het jaar 1938 nog vrij behoorlijk was, maar toch lang niet, wat 1937 heeft opgeleverd. De reden hiervan zal voor een groot deel gezocht moeten worden in de internationale verhoudingen en spanningen, die een normaal zakenleven wel sterk benadelen. Zeker, er is hoogconjunctuur, maar dan in de oorlogs- en wapenindustrie. Wat de mensheid in de twee jaren, die sedert ons vorige congres zijn verlopen, heeft zien gebeuren, heeft ons allen vaak de adem benomen. Denk aan Tsjechoslowakije, aan Spanje, aan het lot der Joden. Dat door de internationale toestand ook ons optreden ten bate der vakgenoten gehandicapt wordt, is begrijpelijk. De werkloosheid nam in ons land in de beide achter ons liggende jaren onvoldoende af, om ten opzichte van het optreden van de vakbeweging geen remmende invloed meer uit te oefenen. En onze acties voor loonsverhoging bieden te minder kansen op succes, naarmate de bedrijven met geringer resultaten werken. Vandaar dat de arbeidersbeweging, onder de voortvarende leiding van het N.V.V., grote activiteit moest blijven ontwikkelen ten bate ener positieve welvaartspolitiek, uitgedrukt in onze leuze: „Werk en Welvaart". Natuurlijk heeft onze bond bij acties, die het N.V.V. ter hand nam, op elk gebied, ten volle zijn medewerking verleend, ten volle begrepen, dat strijd voor het geheel alle delen ten goede moet komen, zoals wij ook onze plicht volledig hebben verstaan, waar het ging om gelden bijeen te brengen tot leniging van de nood, waaronder slachtoffers gemikt gingen. Wat het eigen bondswerk betreft memoreerde spr. de oprichting in Januari 1938 van de arbeidsgemeenschap Holland-België, als manifestatie van practische internationale arbeid. Spr. hekelde het wegblijven van de bankdirecties op een vergadering met den Directeur-Generaal van de arbeid, belegd in verband met de afkondiging van de Arbeidswet voor de bank- en effectenkantoren. Dat de regeringsvertegenwoordiger dit wegblijven „nam", heeft ons, zacht gezegd, wel heel erg verbaasd. Ook een uitnodiging van de regering om deel te nemen aan het werk ener commissie, die maatregelen tegen de werkloosheid zou hebben te bestuderen, werd door hen afgewezen. Zij nemen geen plaats aan één tafel met bediendevertegenwoordigers, zelfs niet als het gaat onder leiding van de regering. Hooghartig in de hoogste mate. Als zelfcritiek ook in die kringen voorkomt, dan kan het illustere optreden van de directie van een der grootste banken in de beruchte zwendelaffaire, die dezer dagen voor de Amsterdamse rechtbank diende, de heren wellicht tot wat ootmoed stemmen! (Bijval). Het wordt tijd, dat de bedienden zullen leren verstaan, dat alleen machtsvorming in staat is deze hooggezeten heren wat toegankelijker te maken voor de opvattingen van deze tijd Zowel terzake der examens, als terzake der opleiding in verband met de Vestigingswet Kleinbedrijf, heeft de bond een taak te vervullen. In het algemeen kan echter ook de middenstand er nog niet toe komen, ook al dwingt de wetgever er niet toe, als bij de Ziektewet, met de bediendenbonden tezamen iets tot stand te brengen. Welnu, de bond is zelf groot genoeg en maakt deel uit van een machtige arbeidersbeweging, die op elk gebied haar krachten ontplooit. De bond zal daarom met betrekking tot het onderwijs voor het examen middenstandsdiploma in die plaatsen, waar men hem weigert te erkennen, zelf tot het oprichten van cursussen overgaan. Het Instituut voor Arbeidersontwikkeling zal met de medewerking van de bond deze zaak ter hand nemen en zulks tegen tarieven, die wat minder of geen overschot laten en dus de bestaande cursussen kunnen beconcurreren. Wij boden samenwerking aan, zij werd afgewezen, welnu, dan doen wij het zelf. (Applaus.) Wat betreft de actie, die de bond sedert September-1937 heeft ingezet voor de 6-uur-sluiting der winkels op Zaterdag, mag met voldoening geconstateerd worden, dat het gelukt is om deze voor de winkelbedienden èn voor de winkeliers zo belangrijke aangelegenheid in het brandpunt der publieke belangstelling te plaatsen. Vast staat, dat bij voortgezette actie bij vele grootbedrijven geen principiële tegenstand zal worden ontmoet. Ook hier zal de bond den kleinen middenstander het juiste begrip van zijn eigen toestand hebben bij te brengen. --- In opgaande lijn Ons jeugdverblijf in Lunteren is al weer volmaakter geworden door de bouw van het openluchttheater, voor Jacobsen en Ru Mulder een mooi symbool van hun toewijding. In de verslagperiode is de bond weer in opgaande lijn gekomen en in ledental gegroeid. Rond 5000 nieuwe leden werden in twee jaar tijds ingeschreven. De groei zet in 1939 verder door. Dat geeft moed en vertrouwen. Met meer dan 200.000 gulden nam het totaal bondsvermogen in deze twee jaren toe. Zo mag gezegd worden, dat de bond over het geheel genomen twee jaren van grote activiteit en voorspoed achter de rug heeft. Een donkere plek vormen de gebeurtenissen van Maart 1938, rond het plotseling aftreden van den penningmeester, waarover duidelijke mededelingen zijn gedaan, zodat spr. thans van deze treurige zaak meent te kunnen afstappen. Spr. herdacht vervolgens degenen, die de bond ontvallen zijn, daaronder Heigmans, Tas en Warmolds en bracht hulde aan de nagedachtenis van het lid der Tweede Kamer, W. Drop, in wien de bond een vriend als weinigen verloren heeft. Het congres nam hierop enige ogenblikken stilte in acht. De voorzitter begroette voorts de gasten, in het bijzonder den heer Spiekman, secretaris der Internationale, wien hij warme dank bracht voor zijn onvermoeide arbeid ten bate der politieke slachtoffers, alsmede de afgevaardigden der Belgische zusterorgannsaties Van de Plas en Thon, mevr. Alida de Jong, vertegenwoordigster der Tweede Kamerfractie der S.D.A.P. Duisterhof voor de 8.T.0. en andere gasten. De voorzitter sprak er voorts zijn voldoening over uit, dat zovele jongeren op dit congres aanwezig zijn, bewijs van de aantrekkingskracht van de „Algemene" op de jongeren. (Applaus.) --- Spiekman spreekt Nadat B. Ram, als voorzitter van de afdeling Amsterdam, het congres een welkom had toegeroepen (waarbij hij kon mededelen dat de afdeling sinds Januari met 150 leden is gegroeid), sprak W. Spiekman, secretaris der Internationale, het congres toe. Spiekman memoreerde het verlies, dat de Internationale heeft geleden in Spanje en Tsjechoslowakije. In tal van andere landen hebben onze organisaties met grote moeilijkheden te kampen, aitvloslsel grotendeels van de internationale omstandigheden. Daartegenover staat, dat millioenen collega's in alle werelddelen steeds meer bewust worden van de moderne vakbewegingsgedachte en zich nauwer aan ons verwant gevoelen. De arbeidersklasse zal een hechte solidariteit moeten bezitten om het bloedige fascisme tegen te houden, zowel aan deze als aan de overzijde van de oceaan. De eenheid van alle hoofd- en handarbeiders in de hele wereld is noodzakelijk In dit licht moet ook de wens van de Britse organisatie worden beschouwd, contact met de Russische vakbond te verkrijgen. Spr. hoopte, dat de „Algemene" zal voortgaan de grote medewerking aan de Internationale te verlenen, in het verleden steeds bewezen. Namens de internationale organisatie dankte Spiekman de „Algemene" voor alle hulp, bewezen aan de makkers, die in Spanje en Tsjechoslowakije slachtoffers der gebeurtenissen zijn geworden. Namens de sociaal-democratische Tweede Kamerfractie sprak mevr. Alida de Jong, die aanving met het werk, door wijlen W. Drop verricht, alle hulde te brengen, waarop het aanspraak mag maken. De Kamerfractie zal ook in de toekomst volle belangstelling voor de positie der handels- en kantoorbedienden blijven bezitten. Het verlangen naar een winkelsluitinp "O Zaterdagavond om zes uur wordt in de fractie ten volle begrepen. Zij zal aan de vervulling van deze wens graag ten volle medewerken, terwijl ook overigens de fractie hoopt, aan de verheffing der positie van hen, die in de kantoren en in de handel werkzaam zijn, haar krachten te kunnen wijden. Alb. Duisterhof wees op de gemeenschappelijkheid van belangen tussen de BTO en de „Algemene". De BTO gaat het goed; hij groeide in de afgelopen propaganda-periode met meer dan 10 %! De weigering der bankdirecties, met de „Algemene" samen te werken, vindt de BTO terug in de houding der metaalwerkgevers. Voor de democratisering van het bedrijfsleven hebben beide organisaties een taak te vervullen, in Roede samenwerking tussen hoofd- en handarbeiders. Na deze toespraken werd overgegaan tot afhandeling van de agenda. Bij de algemene besprekingen gaven alle afgevaardigden, die in de ochtendzitting aan het woord kwamen, hun grote ingenomenheid met het werk van het bondsbestuur te kennen. Er is veel gedaan, vaak met goed succes, zowel voor de kantoorbedienden als de reizigers en de magazijnbedienden. Gevraagd werd, om deze resultaten in concrete vorm veel meer onder de belanghebbenden bekend te maken; nog te velen hebben onvoldoende idee van wat de „Algemene" voor deze groepen in werkelijkheid betekent. Het werktijdenbesluit voor de kantoren dient ook van kracht te worden voor al die groepen, waarvoor het nog niet geldt, zo werd opgemerkt: vooral op de binnenbeurtvaart-kantoren is het met de werktijden allerdroevigst gesteld. Het ontslagrecht dient te worden geregeld: thans is het nog zo. dat mensen met tientallen dienstjaren op allerslechtste voorwaarden kunnen worden ontslagen. Een Automatenwet en verbetering der vacantierechten werden zeer nodig geacht. De strijd tegen het alleen-provisie-stelsel en voor een wettelijk geregeld minimumloon heeft nog niet tot resultaat geleid; hij zal dus in de toekomst krachtig moeten worden voortgezet. De salarissen der kantoorbedienden zijn vaak droevig laag. Een belangrijke groep kantoorbedienden, die in het scheepvaart-expeditie- en veembedrijf werken, moet nog onder de bepalingen van de Arbeidswet gebracht worden. In Den Haag is een proef genomen met een vljfdagenweek op een groot kantoor, een proef, die onze belangstelling verdient. De actie, om Zaterdagavond vóór zes uur te kopen, moet krachtig worden voortgezet. Nog te weinigen trekken zich iets aan van de leus: „Moeder, zuster, tante, buur, Koopt Zaterdagsavonds voor zes uur!" Een vertegenwoordiger uit Limburg sprak over de dwang, die op in Limburg wonende Duitsers, Oostenrijkers en Tsjechoslowaken wordt uitgeoefend door het Duitse consulaat, om te bedanken van de moderne organisaties en zich aan te sluiten bij het Arbeidsfront. Onder applaus van. de congressisten, protesteerde deze spreker ook tegen de geestelijke dwang, van rooms-katholieke züde, die, naar hij zeide, in terreur ontaardt. In de middagzitting antwoordde het bondsbestuur op al deze opmerkingen. (De zitting duurt voort.) --- Mijn moordenaar, Dr.Z. Roman van Lucien Corost Copyright 1.P.C.-Amsterdam 1939. 27). De hoofdcommissaris van politie legde zorvuldig zijn handschoenen en zijn stok op de tafel. Maria bood hem een sigaret en Bertrand reikte hem een brandende lucifer aan. Door het venster drong gedempt het lawaai der menigte en men kon duidelijk het hese roepen der krantenverkopers onderscheiden. „Voor ik tot het hoofddoel van mijn bezoek kom, wilt u mij wel toestaan u te vragen of de „Zes Uur" nog met een éxtra-editie komt?" „Wij hebben daarvoor geen reden, mijnheer de hoofdcommissaris. Ons blad is .Jammer genoeg" een ernstig orgaan, dat nooit het pad van het fatsoen en van de waarheid verlaat Op dit ogenblik kunnen wij slechts een ding doen:-n.l. afwachten.'' „Voorlopig tenminste!" voegde de jonge vrouw met een gedwongen lachje daaraan toe. „Ik begrijp u. mijnheer Ik begrijp u heel goed. Inderdaad schijnt het toeval uw collega's en tegenstanders merkwaardigerwijze te begunstigen." „Ja, als u het opjagen van drie ongelukkige mensen en de commerciële uitbuiting van ZQ'n gruwelijke tragedie ten minste toeval wilt noemen." „In ieder geval kan ik u mededelen, dat de zaak van nu af door de politie in handen is genomen en dat sinds een uur op formeel bevel van de ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie een officieel onderzoek begonnen is." „Dat is zeer interessant wat u daar zegt, mijnheer dc hoofdcommissaris." „Nu wordt dc formulering van dc aanklacht zeer bemoeilijkt door het feit, dat men noch dc naam der slachtoffers noch die van den moordenaar kent, evenmin als dc plaats waar dc misdaad Is gebeurd. Wij hebben in ieder geval onmiddellijk waarschuwingen per radio uitgezonden en momenteel zoekt dc politie in zeventien departementen naarde geheimzinnige doodkist. Maar u kunt zich gemakkelijk denken, niet waar, dat mijn bezoek een ander doel had dan u dlt nieuws mede te delen." „Wijzijn een en al oor. mijnheer dc hoofdcommissaris." „Hoewel u ze reeds negatief beantwoord hebt zou, ik mijn eerste vraag willen herhalen: dc „Zes Uur" heeft dus niet het geringste plan vandaag een extra-editie uit te geven?" Maria en Bertrand keken elkaar aan. Dc jonge vrouw antwoordde ten slotte: „Om u dc waarheid te zeggen, hebben wij daar eerst wel aan gedacht. Sinds gisteren bezitten wij een document, dat werkelijk dc moeite waard zou zijn om aan dc grote massa bekend te maken. Maar op het laatste ogenblik zijnwij van mening veranderd. Wij zullen daarmee wachten ..." „En als ik u in het belang van het politieonderzoek zou vragen mij dit document ter hand te stellen?" „Dat zouden wij graag doen, maar dat zou al onze plannen dwarsbomen." „Ik behoef u niet speciaal te zeggen, dat het onder dc zegel van het diepste geheim zou gebeuren. Of liever nog, ik geef u __J_n w00rd..." Bertrand viel hem onmiddellijk in dc rede: „Zelfs dan is het ons onmogelijk aan uw verzoek te voldoen. Om dc eenvoudige reden, dat wij niet van dc echtheid van dit document overtuigd zijn." „Dat kan uitkomen. Op het moment heb ik ook geen recht mij daartegen te verzetten. Maar ten minste... als ik u mag vragen, wat voor soort document is dit?" Nog voor Bertrand zijn mond had kunnen open doen, antwoordde Maria: „Het gaat hier om dc laatste brief die Kirkegard voor zijn dood aan ons gericht heeft, mijnheer dc hoofdcommissaris." Dc hoofdcommissaris lachte. „Dat heb ik al gedacht. Ik had het geraden." „Ons heeft het zeer verwonderd", ging Maria voort. „Wij twijfelden zelfs aan dc echtheid, omdat het niet met dc hand geschreven is en niet ondertekend is." Bertrand liet er plechtig op volgen: „TJ moet weten, mijnheer dc hoofdcommissaris, dat het niet tot onze gewoonten behoort onze lezers sensationeel nieuws uit twijfelachtige bron voor te zetten." „Dat weet ik. Uw scrupules sieren u maar veroorloof mij dc vraag, hoe lang wilt u met dc publicatie wachten?" „Tot het onderzoek wat verder is. Dc brief van Kirkegard bevat geen enkele nieuwe aanwijzing, maar alleen ernstige aanklachten tegen een avondblad." „Dat begrijp ik. U hoopt dus nog nieuwe sensationele documenten te verkrijgen?" „Wij niet, mijnheer dc hoofdcommissaris. Vanaf vandaag kan alleen dc politie nieuweonthullingen doen." „Hm. Ik zie dat u niet van plan bent, geheel tegen mij in te gaan. En daar komt bij, dat dit veel eenvoudiger is. En om u daar nog meer van te overtuigen, kan ik u verraden, dat dc politie een kwartier geleden een geheimzinnig telegram uit Engeland heeft ontvangen." „Uit Engeland?" „Ja. Want u weet toch zeker, dat het lijk van den detective Kirkegard op verzoek van zijn familie per vliegtuig naar Londen vervoerd moest worden?" „Ja dat weten we." „Bovendien werd er op verzoek van dc familie een lijkschouwing gehouden, die tot haar verrassing " „Wat? Hebben ze soms arsenicum gevonden? Is hij ook al vergiftigd?" Dc hoofdcommissaris lachte beleefd. „U hebt niet juist geraden, mevrouw. Nog vóór dc lijkschouwing plaats vond, stelde dc dokter van Kirkegard vast, dat het lijk niet dat van den detective was." „Wat zegt u?" „Wat zei u, mijnheer dc hoofdcommissaris?" „Het gezicht van den dode vertoonde weliswaar grote gelijkenis, maar niettegenstaande dc zware brandwonden, die hem gedeeltelijk onherkenbaar maakten, konden we met absolute zekerheid vaststellen, dat het lijk niet dat van Kirkegard was. Hier is geen vergissing mogelijk. Men vond b.v. noch dc littekens van zijn oorlogswonden noch die van een operatic, die dc Schot een Jaar geleden heeft ondergaan." Maria keek Bertrand aan en barstte toen in lachen uit: „U denkt dus, mijnheer dc hoofdcommissaris, dat wij van dit alles al op dc hoogte waren? Ditmaal bent u het echter, die zich vergist!" „Maar hoe staat het dan met dat document, dat dc aanklacht van Kirkegard zou bevatten?" vroeg dc prefect „Dat is een paar uur voorde catastrophe geschreven." , „Lieve mevrouw, ik ben zelf een klem beetje op dc hoogte van dc journalistiek en ook dc methodes en dc knepen en dc streken van een detective zijn mij niet onbekend. U wilt me toch niet doen geloven, dat Kirkegard, die tegen een salaris van een millioen, dc opdracht van uw blad ontving om het onderzoek te leiden, uw blad 48 uur lang zonder nieuws heeft gelaten?" Er werd geklopt. „Een expres-brief voor juffrouw Bomine. Persoonlijk." Een beetje verstoord over deze onderbreking nam Maria dc envelop in ontvangst. Zij wilde ze juist ongeopend op haar schrijftafel werpen, toen ze bijna mechanisch het schrift bekeek en haar gezicht plotseling bleek werd, zodat dc beide mannen, bang dat zij flauw zou vallen, op haar toesprongen. „Nee, er is niets", weerde zij ze af,„ik heb alleen maar het handschrift herkend. Het is dat van Kirkegard!" Dc tweede extra-editie van dc „Vijf Uur" werd de verkopers uit de handen 8* de eerste bestond er alleen ' drlll£t« pet i op de voorpagina een vet-s Jp v9n , roep had geplaatst om de ;.• het onderzoek te vragen. . er Jty „Het spreekt vanzelf"; stoi Q&tJJfy roep, „dat de hele politie fl & pjj ten strengste toe te zien bij pW.» fö in de loop van de dag zU'' <>',j|s hebben er ook voor gezorg'o. op een of andere wijze met j nen hebben, voorlopig in "ergetel,[I_el»_*J den. Men mag echter niet v zinnige onbekende, volgens Vdf*m de bijzonderheden omtrent _,eeP »J woonten in zijn berichten t dd* _._.< derd. Hij heeft b.v. niet Bez*oo* >I*%T Z. ook inderdaad dokter is. v grafenis morgen zal Pla*tsn £$%* ervan overtuigd, dat het den t staande deze moeilijkheden, eP J onze waakzaamheid te °n ._jn. »lj_J spoedig op het spoor zullen *- _ot &a Tegelijkertijd richten wlL^.e<*. t>*2_ tens of onwetens den kram» de uitvoering van zijn du've ** £Ê pen. Wij zullen alles doen on n, begrafenisonderneming te vi ger hulp verleende tegen d ffledcv_llj,_3 wet in, en die door deze * jfy blootstelt aan zware straffen' 7] vijf jaren tuchthuis. Als n" v.n W middellijke bekentenis het * r_cP ~, begravenen zou redden, zal _jfj_| ongetwijfeld rekening houdei • Ten slotte delen wij de ,* ft i* p' recherche een beloning jne ~' aan hem, die het gerecht z» -,_/ schuldigen te vinden. --- ESPERANTO-KOLONO In „The British Esperantist" vertolkt E. D. Durrant, de propagandist van de Engelse Esperantobond, de mening der Engelse Esperantisten ten aanzien van de internationale spanning. Hi] schrijft: „Hoe de omstandigheden zullen zijn, wanneer dit nummer u bereikt? Dat weet niemand met enige zekerheid te zeggen, doch laten wij vooral niet de hoop en de moed verliezen en niet bevreesd zijn, dat zelfs de slechtst mogelijke situatie onze arbeid tot de grond zou kunnen vernietigen. Integendeel, laten wij ons herinneren, dat het na elke winter weer lente wordt en zomer. Als wij de vooruitgang van onze beweging gedurende de laatste paar jaren objectief bekijken, dan kunnen we trots zijn en vol vertrouwen in de toekomst. Verhoudingsgewijze is op een groot deel der wereld de vrije actie voor internationale denkbeelden verboden, doch niettegenstaande dat maakt onze Esperanto-beweging vorderingen en worden haar aanspraken meer en meer erkend. Ten opzichte van de tegenwoordige dreigingen hebben wij twee belangrijke verplichtingen. In alle mogelijke omstandigheden en met onwankelbaar geloof moeten wij onze arbeid voor Esperanto voortzetten. En als er oorlog komt?... Toch zoveel mogelijk ons werk blijven vervullen en vooral, Ja in de eerste plaats onze beweging trachten gaande te houden opdat we onmiddellijk weer kunnen voortgaan, als de oorlog is geëindigd. Altijd moeten wij het doel, waarvoor wij strijden, in het oog houden en het vaste vertrouwen hebben, dat doel uiteindelijk te bereiken. Uit de vele brieven, welke wij van geestverwanten ontvingen, weten wij, dat dit vertrouwen op een goede basis rust, want ondanks alles, werken zij allen met groot optimisme voor onze beweging. De moeilijkheden waaronder onze geestverwanten in meerdere landen werken, noch de verbreking van het contact met hen, nam de hoop der Engelse Esperantisten weg. En laten wij niet vergeten, dat men ook in andere landen met de zelfde geestdrift arbeidt. Na de wereldoorlog gingen enkele kostbare jaren voorbij, voordat de beweging weer op gang kon komen. Dat tijdverlies moeten wij vermijden. In Frankrijk handelde men tijdens de crisis van München zeer verstandig. Men zorgde er voor, dat in elke federatie en in elke club een plaatsvervanger was aangewezen voor de bestuursleden, die eventueel in militaire dienst zouden moeten. Het doel hiervan was, het organisatieleven, ondanks alles voortgang te doen vinden, opdat men na de oorlog direct met de propaganda zou kunnen beginnen. Het zou zeer goed zijn, als de groepen en de federatie in Engeland het zelfde deden. Zouden er onverhoopt moeilijke dagen komen, dan kunnen de vervangers zorgen, dat de band tussen de geestverwanten zoveel mogelijk behouden blijft. Terwijl de naties mobiliseren, kunnen wij hetzelfde doen. Zoals In de naties een geest leeft, die men „patriotisme" noemt, zo zou er bij ons een geest kunnen heersen, die ik „espiotisme" zou willen noemen. Voor velen zal het zijn de „interna ideo", voor anderen het gevoel van Esperantistisch solidarisme, geformuleerd onder verschillende, doch verwante gedachten, maar hoe men het zich ook denkt, er is een stevige band tussen de Esperantisten en misschien zou het woord „espiotisme" kunnen dienen om deze band te bepalen. Steeds meer behoeft de wereld de dienst van een gemeenschappelijke taal. Eens, hopelijk vroeger dan wij kunnen bevroeden, zal de wereld schonere dagen zien en dan zal onze beweging weer langs natuurlijke weg groeien." --- Finland De twee arbeiders Esperanto-clubs in Helsinki organiseerden op 2 Februari J.l. een feestelijke bijeenkomst, waar de bekende Finse sociaal-democraat en parlementslid Gay Sundstrón de feestrede uitsprak. Verder sprak een Finse Esperantist, die de strijd in Spanje had meegestreden in de Internationale brigade. Ongeveer 800 personen woonden deze feestavond bij. --- Nederland In de met Esperanto, Nederlandse en Engelse vlaggen versierde zaal van het restaurant „Den Hout" te Den Haag, hield de Nederlandse Christelijke Esperanto Vereniging op Zaterdag 13 Mei haar jaarvergadering. Aanwezig was o.a. mejuffrouw Mac. Auslan uit Londen en de heer R. Dupuls uit Rouaan. De belangrijkste besluiten betroffen: le. de wijziging in de statuten, bedoelende een nadere omschrijving van de Zamenhof-idee in verband met de Christelijke internationale gedachte en de samenvoeging der twee Christelijke Esperanto-bladen tot één blad van dezelfde grootte geheel In het Esperanto gedrukt, waardoor de buitenlandse leden van K.E.L.I. (Kristana Esperanta Ligo Internacia) zich ook op de hoogte kunnen stellen van de actie in Nederland. Mejuffrouw Mac. Auslan hield vervolgens een rede, wijzende op de noodzakelijkheid van internationaal contact mede in betrekking tot het internationale principe van het Christendom. Na afloop van de vergadering maakten de deelnemers een autotocht door Den Haag en Scheveningen. W. SL. --- Zeilboot door boot van de „Alkmaar Packet” overvaren Amsterdam, — Zondag. Op het Noordzeekanaal ter hoogte van het stoomgemaal van de Grote Upolder, nog op Amsterdams gebied, is vanmiddag om ongeveer vijf uur een vergrote 16 m 2. 8.M.-zeilboot door tot nu toe onbekende oorzaak overvaren door een salonboot van de Alkmaar Packet van de dienst Amsterdam— IJmuiden. De drie opvarenden van de zeilboot, de heren J. de W. Jr. en J. de W. Sr. en de verloofde van den heer De W. Jr., mej.-De R., allen afkomstig uit IJmuiden, geraakten te water, doch konden spoedig op het droge worden gebracht. De zeilers hadden een pleziertochtje gemaakt naar Amsterdam en om ongeveer vier uur begaven ze zich weer op weg naar hun woonstede. Ter hoogte van het stoomgemaal werd de zeilboot ingehaald door de drle-deks-salonboot „Alkmaar". Plotseling zwenkte deze opzij, waardoor de zeilboot aan bakboordzijde geramd werd. Het vaartuig kapseisde, zodat de drie Inzittenden, waarvan alleen de heren de zwemkunst machtig waren, te water geraakten. Onmiddellijk schoot van alle kanten hulp toe. De familie Blauw uit Zaandam, die met een zeilboot ter plaatse was, wist de drenkelingen op te pikken. De dame heeft vermoedelijk nog even bekneld gezeten tussen de wrakstukken van de totaal versplinterde zeilboot. Zij klaagde over pijn in de benen en in de zij en heeft zich onder doktersbehandeling moeten stellen. De Amsterdamse politie stelt een onderzoek in naar de oorzaak van de aanvaring. --- Godsdienstig leva Deze zomer te Bentveld, Barchem en Kortehemmen Een geregeld wéérkerende de *>J het Zomerprogrammaboekje ( v&yA meenschap der Woodbrooke-re ._ cursussen worden deze »> ge» Barchem en te Korteheffl» f boekje geeft daar antwoord „es^ In een woord voorin spree* zijn lezers aldus toe: He g&r&J „Dikwijls beklemt ons" u *e*J Waarde lezer, ook mLvex\p" deze tijd en kennen d|t VRmingen; wij weten mei ff.-_ gewond zijn om het men*" om,. V» gaire en krenkende, voor*. *ft lijk leed dat geleden wor^dz»aV3 diep overtuigd van ™ctfigeJ&>2 bronnen van het blijven stromen, dat E, f* tigheidsdrang juist in <* instrumenten, maar de »= ntere» _,jf<> der volkeren om ze te ha" tmy waartoe wordt iea $ bodem, maar het feloÓLreidlie daarom moet er andere t* tege»>i>r heid, en een ander gelo?1 wt f«AI geplaatst: de bereidheio Saamhorigheid, het geloof jft den. ü hebt misschien xt\d-<.tK wordt zeldzamer in de_ „i Wij lezen ook van vacantie jj Werelddag te Kortehemmen religieuze leergang en van e Bij de administratie van „vf»*» schap te Bentveld zijn op boekjes verkrijgbaar. , ---