vtttttttt>Xvttrv:v.v.v.v.v.v.v.v.v.v.v.v.v.v.v.\ v.v.v. v.v.v.v.w.v.v.v, Aan de Spits der 3 cents sigaren staat onze „MONACO", een pracht bolknak, verkrijgbaar in kistjes a 50 stuks voor 150 cent. Ongeëvenaard is onze „Nauta's Corona", voor slechts V/z cent. Buitengewoon lekker is onze „Delicaat" voor 4 cent. Verkrijgbaar in kistjes en in doozen van 10 stuks. Nog steeds verkrijgbaar „Willem II", 2e sorteering, van 10 voor 6, van 8 voor 5 en van 6 voor ƒ 4.— per 100 stuks. Alles met kistband, verkrijgbaar in de 5 meest gesorteerde Sigarenmagazijnen der FIRMA NAUTA PAKHUISSTRAAT 10 GOUW 23 VEE MARKT 30 — HOORN. NOORDERSTRAAT 34 LET OP WAAR DE KLOK UITHANGT! GERRITSLAND 21—23 . ........................................ «..%«■■■■■ ........■■■■..■■■■■■« ■ . ....................................... ■■■■■■■■■ ... ................. ._■ . . . ■■>■■■■■...........■................... ... ■ ........ ...................... ... ................■...............■...........>.......................■, --- niet te stout geweest is en dat de Raad alsnog zijn goedkeuring hieraan hecht. Z. h. st. wordt tot goedkeuring besloten. Van Ged. Staten is bericht ingekomen, dat de gemeenterekening 1937 door hen is gesloten. Voorgesteld wordt in dit verband te besluiten tot opheffing van de zekerheidsstelling van den vorigen gemeente-ontvanger, den heer J. Th. Kunnen. Z. h. st. wordt hiertoe besloten. --- De kostwinnersvergoeding. Van het gemeentebestuur te Zuidwolde is het bekende adres over de kostwinnersvergoeding ingekomen met verzoek adhaesie te willen betuigen. B. en W. onderschrijven dit adres volkomen. Hier in de gemeente is b.v. een kleine zefstandige slager opgeroepen en een feit is, dat de zaak daardoor verloopt Verschillende gemeenten meenden dit adres te moeten verwijzen naar de Ver. van Ned. gemeenten, maar dit lijkt VOORZITTER doofpotpolitiek. Laten we ons gerust uitspreken. Z. h. st wordt besloten adhaesie te betuigen. Van de gemeente Nibbixwoud is bericht ingekomen, dat voor de vergoeding van het bijzonder onderwijs aldaar door deze gemeente ƒ504.23 schuldig is. Z. h. st. wordt besloten dit bedrag te voldoen. Voorstel van B. en W. om 't bedrag van de kosten per leerling aan de r.k. school aan de Weere te brengen van ƒ 10.— op ƒ 12.—. VOORZITTER zegt, dat er geen bijzondere dingen aangeschaft mogen worden, maar er is altijd wel eenige speling. De heer- VAN LEVEN vraagt of, als er b.v. een landkaart is, die de raad nog wel goed zou achten maar het personeel niet, er dan een opmerking over gemaakt kan worden. VOORZITTER zegt, dat zulks niet aan de competentie van den Raad is. Z. h. st aceoord. --- De dure destructor. Ingekomen is de rekening 1938 van het destructordistrict met een nadeelig slot van ƒ5800.—. De gemeente zal over 1940 ƒ 170.— moeten bijpassen. Ook op de begrooting 1040 komt dit bedrag voor. B. en W. zouden wel graag willen dat het anders kon, maar de destructor is nu eenmaal voorgeschreven en er is niets aan te verandoren. De prijzen van diermeel en technisch vet zijn beneden de helft van den kostprijs en men behoeft geen lid van den Raad te zijn om te kunnen begrijpen, dat er zoo geld bij moet. --- Een andere kijk op het geval. VOORZITTER merkt hierbij op, dat er b.v. met mond- en klauwzeer anders toch ook voor de gemeente behoorlijke kosten zouden zijn om de kadavers te laten begraven. De heer STAPEL weet wel geen raad voor een sluitende begrooting, maar merkt op, dat de prijzen, die voorgespiegeld worden, gebaseerd zijn op oorlogstoestanden. Spr. maakt evenwel zijn compliment voor het feit, dat hier in tegenstelling tot elders, de kadavers direct opgehaald worden. Misschien werkt men elders wel rendabeler, maar spr. heeft liever een tekort dan de kadavers in een grooter gebied eenige dagen aan den weg liggen. VOORZITTER zegt, dat het bestuur tracht zoo rendabel mogelijk te werken, maar ten slotte moet men het tekort maar beschouwen als een subsidie aan de volksgezondheid. Z. h. st. aceoord. Van de commissie tot huishoudelijke voorlichting ten plattelande ib. een verzoek ingekomen om subsidie. B. en W. staan eenigszins sceptisch tegenover dergelijk soort cursussen. VOORZITTER meent bovendien, dat een bedrag op de begrootinug niet zou worden goedgekeurd. De heer VAN LEVEN vindt iets dergelijks --- een bespotting. VOORZITTER: Ik ook. De heer VAN LEVEN: Als een arbeider een veertien guldentjes verdient, dan is er niet één, die een vrouw kan leeren, hoe ze daar mee uit moet komen. Spr. heeft thuis in de mobilisatie, toen zijn vader een dubbeltje per uur verdiende --- 6 weken bruine boonen 's morgens, 's middags en 's avonds gegeten. Laat men nu niet aankomen om de menschen rekenen te leeren. VOORZITTER vindt ook, dat er andere maatregelen genomen moeten worden, wil men den nood opheffen. Het verzoek wordt z. h. st. afgewezen. Verder is een verzoek ingekomen van de Volkshoogeschool voor Noord-Holland om subsidie. Dit zal bij de begrooting 1940 worden behandeld. Een verzoek om subsidie van de commissie voor malariabestrijding in Noord-Holland komt eveneens bij de begrooting aan de orde. Aan een verzoek om subsidie aan den veldwachterscursus ad ƒ25.—, wordt z. h. st. voldaan, opdat de gemeenteveldwachter den cursus kan volgen en op de hoogte blijft met de wetswijzigingen. Van Ged. Staten is een afrekening ingekomen van de bijzondere kosten der werkverschaffing over 1937, welke in suppletoire begrooting 1938 moet worden geregeld. Koewei dit, volgens VOORZITTER in flagranten strijd met de voorschriften voor de gemeentebegrooting is. Z. h. st. aceoord. --- RAAD SIJBEKARSPEL. Wethouder Van Wijk gaat heen na 30 jaren. Bij luchtgevaar in de ierkelders! De Raad van Sijbekarspel vergaderde gisteravond te half negen onder leiding van burgemeester J. Th. KUNNEN, tevens secretaris. VOORZITTER opent deze laatste vergadering van het college in zijn huidige samenstelling met een bijzonder woord van welkom. Zooals men aan de belangstelling op de publieke tribune wel kan zien, is er hedenavond iets bijzonders aan de orde, aldus spr., daar een drietal leden niet meer in den Raad zullen terugkeeren, iets, waar spr. nog aan het einde der vergadering nader op terug zal komen. Na vaststelling der notulen, deelt VOORZITTER mee, naar aanleiding van de vraag van den heer van Leyen te bevorderen, dat werklieden uit deze gemeente bij den viaductbouw tewerk gesteld zullen worden, dat bericht van den aannemer is ingekomen, dat de uitvoerder zich met den burgemeester in verding zal stellen. Ingekomen is een telegram van de geboorte van Prinses Irene, waarop het gemeentebestuur een gelukwenschtelegram heeft verzonden, waarop een dankbetuiging is ontvangen. Voor de bgn. geboorte was reeds bericht ingekomen dat per kind een kwartje en voor feesten voor volwassenen ƒ50.— mocht worden uitgetrokken. Inmiddels is het feest reeds op bescheiden wijze gevierd en hebben B. en W. de gelden al zoo half om half toegezegd. VOORZITTER hoopt, dat men --- Voor da luchtbescherming had men ƒ 50.— uitgetrokken, maar nu is er een vergadering geweest in Medemblik, waar o.a. een generaal was, waar werd medegedeeld, wat er aangeschaft moet worden, hetgeen rond een bedrag van ƒ 250.— beloopt. Onder de noodige hilariteit en opmerkingen leest VOORZITTER dan voor hetgeen aangeschaft moet worden. De heer VAN LEVEN: Die gabbers hebben een aardig winkeltje. De heer HELDER: En schuilkelders? VOORZITTER: We kruipen hier --- in de ierkelders. Het is anders droevig genoeg, dat we er in dezen tijd over moeten praten. Spr. hoopt, dat de Raad het maar goedkeurt. Hij heeft inmiddels de diverse artikelen al aangeschaft. Z. h. st. aceoord. --- Voor de derde maal komt daarop het voorstel van B. en W. aan de orde tot benoeming van een gemeente-opzichter. Aanbevolen worden: 1. de heer V. Bobeldijk, gemeente-opzichter te Abbekerk; 2. de heer Molenaar, gemeente-opzichter te Nibbixwoud. Ook nu bespreekt de Raad de zaak opnieuw in comité. Na heropening der zitting wordt tot stemming overgegaan. De heer Bobeldijk wordt met algemeene stemmen benoemd. De jaarwedde wordt bepaald op ƒ 75.— voorloopig tot 1 Jan. 1940, in verband met de mogelijke combinatie van gemeenten op dit gebied. Vervolgens wordt voorgesteld het kohier hondenbelasting aan te vullen en te wijzigen. Er zijn weer verschillende hondjes opgedoken. VOORZITTER zegt, dat dit hem begint te vervelen, daar de Raad niet uit --- hondenjagers bestaat Spr. merkt op, dat de menschen zelf hun hond moeten aangeven. Worden er nu nog meer opgespoord, dan volgt onherroepelijk proces-verbaal. Van de reclames, die zijn ingekomen, maakt VOORZITTER bekend, dat er een hondenhouder is, die gratis bij de Raadsleden wil komen rattsnvangen, als bewijs, dat Fokkie een rattenvanger is. (Hilariteit.) --- Het afscheid. VOORZITTER dankt dan den Raad in zijn huidigen samenstelling voor hetgeen hij in het belang der gemeente heeft gedaan. Misschien is deze zittingsperiode eenigszins teeurstellend geweest, want ook deze gemeente is reeds met zilveren banden gebonden en verschillende vereenigingen zou spr. bijv. graag subsidieeren. Spr. dankt voor de goede verstandhouding en de aangename samenwerking. De Raad hield nooit hatelijke beschouwingen en heeft zich niet verdiept in pietepeuterigheden. De Raad heeft zich nooit bezondigd te treden in dingen, die aan B. en W. zijn. Spr. dankt allen voor hun werk en uit zijn spijt, dat de heer Poland niet aanwezig is. Hij had 2 jaar zitting en zal zeker onderschrijven, dat ook de Weere niet vergeten wordt. Langer had de heer Van Leijcn zitting, die zelfstandig bedankte voor het ambt, omdat hij zich --- niet meer thuis voelde in de partij, welke hij vertegenwoordigt. (S.D.A.P. — verslagg.) De partij, die spr. vertegenwoordigde, had groote idealen, maar heeft door de tijdsomstandigheden water in den wijn moeten doen. Spr. wil hier niet veel van zeggen, want hij beweegt zich niet graag in de politiek. Mocht de heer Van Leyen teleurgesteld zijn op vele punten, spr. wil er toch nog op wijzen, dat, voor de kastrekkcrs een hoogere klasse werd bereikt. Spr. dankt den heer Van Leyen voor hetgeen hij voor de arbeiders heeft gedaan en hoopt, dat als hij heengegaan zal zijn, hij toch zal vertrouwen, dat B. en W. voor de menschen willen doen, wat zij kunnen. Dan richt spr. zich tot den scheidenden wethouder, den heer Van Wijk. Wanneer ik aan uw heengaan meerdere woorden wijd, aldus spr., dan aan de andere scheidende leden, dan is dat geenszins een bewijs van mindere waardeering voor hun werk, maar het spreekt van zelf, waar er bovendien een zoo groot verschil bestaat tusschen hun heengaan en uw bedanken. Wanneer men, zooals u, omstreeks --- 30 jaar de gemeente heeft gediend als raadslid en wethouder en daarna is gekomen in den herfst van het leven en wellicht even tot een droefgeestige gedachte komt, bij eenig nadenken zal deze echter onmiddellijk plaats moeten maken voor een gevoel van groote dankbaarheid dat het u gegeven was zoo lang te hebben mogen medewerken aan het behartigen der gemeentebelangen. Het getuigt van ruim en verstandig inzicht, dat u uit eigen meening heeft ingezien dat het gezegde „er is een tijd van komen, er is een tijd van gaan", ook daadwerkelijk in toepassing moet worden gebracht voor bestuurderen eener gemeente. Tot het laatste oogenblik heeft u interesse gehad voor alle voorkomende zaken — prettige en ook wel eens onprettige — en getoond, ook in die zaken, welke velen van uw leeftijd niet meer zouden interesseeren als zijnde „te nieuwerwetsch". Wij allen hebben de overtuiging gekregen, dat u zich bij het nemen van beslissingen — met uitsluiting van alle persoonlijke factoren — steeds en uitsluitend hebt laten leidon door de vraag of het belang der gemeente en der gemeenschap er mee was gediend, hoe moeilijk die beslissingen voor u als mensch vaak zijn geweest. Ik ben zoo nog al eens langs den weg en spreek dus deze en gene wel eens, ik hoor alom dat iedereen — met volkomen respecteering van uwe motieven — uw heengaan betreurt, de laatste uitspraak welke ik daaromtrent hoorde was: Hij heeft zijn sporen rijkelijk verdiend, bij welke uitspraak wij ons allen aansluiten onder 't uitspreken van onzen hoogstcn dank voor alles wat u voor de gemeente Sijbekarspel en hare ingezetenen heeft gedaan, voor de prettige samenwerking in dit college en in dat van B. en W., voor de vele bewijzen van vriendschap en steun, welke ik persoonlijk van u heb mogen genieten. Blijve dit alles gewaardeerd en moge uw werk in het belang der gemeenschap gezegend zijn! (Instemming.) Alllereerst wil de heer VAN WIJK dank zeggen voor de waardeerende woorden tot hem gesproken. Spr. heeft zich steeds op 't standpunt gesteld, dat, wanneer men lid van den raad is, men dat moet zijn met alle gaven en krachten, die zijn gegeven en steeds enkel en alleen voor oogen moet houden datgene, wat is in het belang van de gemeente en hare inwoners. Het is spr. een genoegen en een voorrecht geweest aan de vele en soms belangrijke besluiten, die in de afgeloopen dertig jaren zijn genomen, zijn medewerking te mogen verleenen. Het was hem vooral daarom een genoegen omdat de verstandhouding hier in den Raad steeds een buitengewone aangename is geweest, wat zeker bevorderlijk was voor een goeden gang van zaken. Ofschoon hem meerdere malen is gevraagd zich nogmaals beschikbaar te stellen voor een raadszctel, heeft hij gemeend, dat niet meer te moeten doen en dat aan jongere krachten te moeten overlaten. Gaarne zegt spr. den voorzitter dank voor de buitengewoon prettige wijze waarop zij steeds hebben mogen samenwerken: de eerste twee jaren als secretaris en bijna twee jaren als burgemeester. Spr. had steeds de overtuiging, dat alleen de gedachte, wat is in het belang van de gemeente Sijbekarspel en hare ingezetenen zijn richtsnoer was. Spr. hoopt dat de vriendschap, die zich in deze jaren tusschen hen heeft gevormd, steeds mag blijven bestaan. Ook den heer Sneek dankt spr. gaarne voor de prettige wijze waarop zij in het college van B. en W. en in den Raad de belangen van de gemeente hebben mogen behartigen. Ook wil spr. gaarne een woord van hulde brengen aan de pers voor de juiste opvattingen van haar taak als verslaggever van de vergaderingen. Spr. wil eindigen met de hoop uit te spreken, dat de verstandhouding en de samenwerking in den nieuwen raad even aangenaam mag zijn als dat met den tegenwoordigen Raad steeds het geval is geweest. Spr. zal de besprekingen steeds met groote belangstelling blijven volgen en het is zijn vurige wensch dat het Sijbekarspel en hare ingezetenen steeds wel mag gaan. (Applaus.) --- Nog meer waardeering. Bij de rondvraag richt de heer HELDER als een der oudste raadsleden het woord tot den heer Van Wijk. Van hem kan gezegd worden, dat hij het gemeentebelang als het eigen behartigd heeft. --- Waarom de heer Van Leijen heengaat. De heer VAN LEIJEN brengt aan het einde van zijn zittingsperiode dank aan B. en W. en den Raad voor de prettige samenwerking, in de acht jaren, dat hij hier zitting had. Het is niet daarom, dat hij den Raad verlaat. Het zijn partijzaken, die spr. noodzaken zich uit deze vergadering te verwijderen. Water bij den wijn is naar spr.'s inzicht --- niet mogelijk bij een ideaal, evenmin als bij het geloof. Spr. meent te kunnen zeggen, dat hij in de afgeloopen acht jaren op de bres gestaan heeft voor de gemeenschap in het geheel, al was meer in het bijzonder te arbeiderspartij spr.'s genre. Hij heeft zijn best gedaan, ervan te maken, wat ervan te maken was. Dat dit niet altijd gelukte, lag meestentijds aan hoogerhand. Spr. dankt tenslotte voor de medewerking en de samenwerking, die werd betracht. VOORZITTER antwoordt den heer Van Leijen, dat hij zich overtuigd kan houden, dat de nieuwe Raad de belangen van de minderbedeelden voor oogen zal houden. De heer SNEEK richt zich tenslotte tot zijn scheidende collega, den heer Van Wijk en wijst er op, hoe men spoedig vrienden werd. Spr. uit zijn groote waardeering voor het helder en rechtvaardig oordeel van zijn collega <#i wenscht hem en zijn echtgenoote toe, dat het hun verdere dagen hen wel moge gaan. VOORZITTER sluit zich in zijn slotwoord aan bij de waardeering over de objectiviteit van de pers en dankt het publiek voor zijn aanwezigheid en belangstelling. --- Italië en de spanning. De Italiaansche minister van buitenlandsche zaken, graaf Ciano, en de onder-staatssecretaris voor Albanië, Benini, zijn gistermiddag om kwart voor vier met een vliegtuig uit Durazzo naar Rome vertrokken. Graaf Ciano heeft in tegenstelling tot de verwachtingen daaromtrent gisteren geen enkelen ambassadeur ontvangen en men vermoedt, dat hij zijn tijd ten volle heeft gebruikt voor besprekingen over de Duitsche bedoelingen ten aanzien van Dantzig. De Italiaansche minister van handel, Guarnicri, die einde dezer maand te Zürich werd verwacht om de tentoonstelling te zien, heeft zich door onvoorziene omstandigheden genoodzaakt gezien zijn rus tot de tweede helft van September uit te stellen. Naar vernomen wordt heeft de Italiaansche ambassadeur te Berlijn, Attolico, die zich naar Rome heeft begeven, kort na zijn aankomst aldaar een onderhoud gehad met Mussolini. De Duitsche minister van financiën, Scherm von Krosig, zou gisteren te Rome aankomen. In Roineinsche kringen wordt medegedeeld, dat hij een tegenbezoek komt brengen voor het bezoek van den Italiaanschen minister Thaon di Revel aan Duitschland. De Spaansche militaire missie onder leiding van Queipo de Llano is te Rome aangekomen. --- DE STAFBESPREKINGEN TE MOSKOU HERVAT. MOSKOU, 21 Aug. (Havas-A.N.P.). Na een onderbreking van drie dagen zijn de Engelsch-Fransch-Russische militaire besprekingen vanochtend om half elf in het Spiridonovka hervat --- GEEN BEMIDDELING VAN HET VATICAAN. VATICAAN, 21 Aug. (Havas). In religieuze kringen in het Vaticaan wordt ontkend, dat het gerucht, volgens hetwelk Z.H. de Paus gisteren een langdurig onderhoud zou hebben gehad met een hoog prelaat, die daarna naar Warschau zou zijn vertrokken, juist zou zijn. Dergelijke geruchten zijn geheel ongegrond. Het Vaticaan heeft een diplomatieken vertegenwoordiger te Warschau en kan naar welgevallen mededeelingen doen aan de regee ring te Warschau, zonder gebruik te maken van een specialen gezant --- TROUWPARTIJ UITGESTELD! Secretariepersoneel met vacantie! Op het raadhuis van het Brabantsche dorpje Heesch heeft zich Zaterdag volgens het Rott. Nbld. een pijnlijk voorval afgespeeld. Een jongeman uit Oss zou met een schoone uit Heesch in het huwelijk treden en vroolijk en welgemoed besteeg de trouwstoet de trappen van het gemeentehuis, waar de plechtigheid zou worden voltrokken. Al spoedig bleek daar echter, dat er dien dag van bruiloft vieren geen sprake zou kunnen zijn, omdat wegens vacantie van het secretariepersoneel de benoodigde papieren niet in orde waren gemaakt. Het bruidje geraakte zoo van streek, dat zij in tranen uitbarstte. Tranen noch smeekbeden hielpen; de trouwpartij moest voor onbepaalden tijd worden uitgesteld. De bruiloftsgasten werden naar huis gestuurd en de pastoor, die reeds gereed stond om het huwelijk in te zegenen, keerde onverrichterzake naar de pastorie terug. ■ --- MOEDER SLIEP.... En de kinderen dreven zeewaarts. Een Amsterdamsche moeder had Zondag besloten haar spruiten eens een prettigen dag te bezorgen en was de groote stad ontvlucht om verkoeling en rust aan het groote water te zoeken. Het Egmondsche strand was een ideale verblijfplaats en nadat ver weg op het vrije gedeelte twee kleine meisjes in badcostuum waren gestoken en twee autobinnenbanden met moeders hulp waren opgeblazen, werden dé kinderen in een groote strandplas te water gelaten, waarna moeder een schaduwrijk plekje bij het duin zocht. Zij was blijkbaar moe van het sjouwen en sloven in een groot Amsterdamsen huishouden. Ook zij genoot van een vrijen dag in de heerlijke natuur, zon en zeelucht lieten zich duchtig gelden en zij zonk met welbehagen in de armen van Morpheus, die — het zij hier nog eens nadrukkelijk medegedeeld — geen Amsterdammer of Egmonder is, maar de God van den slaap, die zich reeds zoo vaak over moe-gewerkte en moe-gedachte menschen ontfermd heeft. De kleine meisjes dobberden in haar autobanden gezeten, in het zilte nat en wierpen elkaar met handjes water. Zij vermaakten zich een kwartiertje met pootjesbaden en kwamen toen tot de ontdekking, dat er een eindje verder veel mooier water was, veel grooter en veel breeder. Daarin ploeterden allerlei menschen in badcostuum, daar waren echte golfjes en het zou gezellig zijn daarop schuitje te varen. Dus trok het tweetal naar zee en kwam daar al spoedig tot de ontdekking, dat het er veel gezelliger was. De autobanden dobberden niet meer, zij gingen heerlijk op en neer en je moest je met beide handen vasthouden orn er niet uitgespoeld te worden. Als de kleine meisjes in hun gummi-bootjes vlak bij elkaar kwamen, gaf de een de ander een zetje en dan schoot het tweetal schaterlachend weer een eindje vooruit en steeds werden de golfjes dartelder en het spelletje gezelliger. Totdat totdat de vrij sterke Oostenwind de Amsterdammertjes zoover in zee had gedreven, dat zij geen kans zagen naar het strand te komen. Zij dreven hoe langer hoe verder af en een badgast uit de hoofdstad, die met een vriend aan zee vertoefde, zag het gevaar waarin de kleintjes verkeerden en begaf zich te water. De vriend, een uitstekend zwemmer, volgde zijn voorbeeld, maar de kinderen waren zoo ver afgedreven dat het groote moeite kostte het tweetal te bereiken en de angstige meisjes, die zich aan de autobanden hadden vastgeklemd, weer landwaarts te sturen. Na een half uur van groote krachtsinspanning had men de kleinen ongedeerd aan land en met de schreiende meisjes aan de hand togen de redders op zoek naar de moeder. Naar de moeder, die ongetwijfeld ergens radeloos zou rondloopen op zoek naar haar verdwenen spruiten. Maar er bleek, noch op het stille strand, noch op het tent- of stoelcnbad, een radelooze vrouw te vinden, totdat men de moeder eindelijk ontdekte. Zij lag op hetzelfde plekje waar zij zich in het begin van den middag had neergevlijd en zij sliep den diepen slaap der zorgeloozen en onschuldigen. Zij verwijlde nog altijd in het land der droomen en zij glimlachte in haar slaap. Zij zag daarin allerlei prettige dingen, zij droomde misschien wel, dat zij een boschfee was en met de vlinders over weilanden vol bloemen dartelde en zij opende verschrikt de oogen, toen een der redders aan het nimfenleven ruw een eind maakte door baar wakker te schudden en op hoogen toon te verwijten dat zij haar kinderen zonder eenig toezicht in zee had gelaten. Niet alleen die kinderen, zoo zei de boos geworden redder, hadden in levensgevaar verkeerd, maar zij had tegelijkertijd het leven van de redders in de waagschaal gesteld. Dat was onverantwoordelijk en hij begreep niet hoe een moeder.... Maar toen hij zoover met zijn predicatie was gekomen, was de moeder klaar wakker. Zij rees overeind met de handen in de zij en zij was nu geen boschnimf meer, maar een vrouwmensch van respectabelen omvang. En met een stem, die allesbehalve aan het gefluister uit een sprookje deed denken, stelde zij den redder van haar nageslacht slechts één vraag: „Ben 't jou kinders?" „Nee," zei de man, eenigszins onthutst. „Nou, blijf er dan met je pooten af", zei de moeder. Zij gleed weer in het zand, draaide zich op haar zij, sloot de oogen en trachtte den wonderschoonen droom te hervinden, waaruit zij zoo plotseling en zoo ruw gewekt was geworden. (Alkm. Crt.) ---