I VAN SMAAK-PRUS7O et..» --- wÊp$P zoo'n> nare verveïende pijn, HL die bij elke beweging hindert, neem daarvoor AKKERTJES. Sneller dan Ge dacht en met welbehagen merkt Ge dat de Sp pijn goendeweg verdwijnt. Laat Uw leven niet vergallen WÊÊ door rheumatische pijnen. Wi "AKKERTJES"verwijderenuit «I het lichaam de stoffen, die de EP pijnen veroorzaken. Voorts I /*V\\wer'een ze ïweet-bevorde- II 4|* rend, kouverdrijvend, koorts- BÈWy/ werend en direct pijn-sfillend. \_W Ongeëvenaard bij griep, kou, zenuwpijnen, spit in den rug. mmsis tegen hoofdpijn, pijnen, „nare dagen". Doosi 13 stuks - 12 stuivers; 2 stuks - 2 stuivers. --- !rmr. Ül nirtl --- RADIO van de CENTRALE is en blijft het IDEALE. --- Het Dagelijksch Verhaal. WAAR IS BURKS? Door H. WOUTERS. 'n Beetje schuw, zn hoed diep in de oogen, dan kraag van zn jas hoog op, stak Burks 't pleintje over naar 't kleine theater, dat hij noodgedwongen een poos bespeelde. Ja, noodgedwongen! Waar waren de tijden, dat hij zn triomfen vierde in de groote schouwburgen van een uitverkocht huis? Toen deed zijn naam op de affiches de menschen naar de komedie stroomen. Tegenwoordig echter bleven ze weg. Dat lag niet aan hem. Zn spel kon nog altijd meesleepand, in elk geval amusant en origineel zijn. Nee, de algemeene wereldtoestand was er de schuld van. En als hij bij dezen neergang van de kunst nog maar met opgeheven hoofd, energiek, met weidsch gebaar, jovialen groet en zn veroverenden lach dat sof-theatertjo mocht betreden! Maar nee, als een misdadiger moest hij er heen sluipen. Overal immers loerden lui met rekeningen. En met dm dag kwamen er van die volgeschreven vellen bij. 't Werd een obsessie. Hij leek wel bij iedereen in de schuld te staan. Bij drommen maanden ze 'm: particulieren, biljetten-drukkers, caféhouders, tooneelschrijvers, kleermakers, wie al niet. Aan dien stroom kwam geen einde. Dikwijls wist hij niet, hoe hij het schouwburgje veilig binnen zou komen. De ellendelingen hielden hem gewoon aan op straat! Maar vanavond viel 't gelukkig mee. Nergens dreigde bepaald gevaar. Ofschoon die maneer, die met zn rug naar 'm toe de affiche bestudeerde, was dat niet de garagehouder, wien hij, de hemel wist hoeveel kilometer betalen moest? Liet-ie voortmaken, gauw, voor het te laat was! Als een visch schoof Burks de artisten-ingang in het zijstraatje binnen. Prachtig, dat was tenminste gelukt! En hoog voegde hij den portier toe: „Je laat niemand bij me, hoor! Goed verstaan?" Laconiek schudde de portier het hoofd. Ze hoefden hem niet te vertellen, waar de schoen 'm wrong. Die toestandjes had-ie al zoo dikwijls meegemaakt! „Zelfs geen dame?" informeerde hij toch nog. „Zelfs gean dame," ordonneerde Burks kort. „Je weet nooit!" * Buiten had de persoon voor de affiche zich juist op het laatste oogenblik omgekeerd. „Verduiveld!" bromde hij verrast. „Daar gaat Burks! Is-ie me dan toch nog ontsnapt? Dat zal me niet gebeuren!" Hij snelde hem achterna, maar de portier was onverbiddelijk. „Meneer Burks kan tijdens zijn optreden niet gestoord worden," was 't eenige, wat-ie al op de beweringen van den ander bij herhaling en met groote koppigheid te antwoorden had. „Jawel, jawel," mompelde de autoverhuurder nijdig. „Dat kennen we. Als ik maar geld kwam brengen, hè? Dan zou ik wel anders ontvangen worden!" De portier ging er niet op in. De veronderstelling, 'dat iemand aan de artisten-ingang van het theater geld kwam afdragen, was dan ook te absurd, dat men daar zijn hoofd over zou vermoeien. „Hoe laat is de voorstelling afgeloopen?" vischte de ander, nu wat vriendelijker. „Dat zal tegen elf uur zijn," deelde, na een korte aarzeling, de portier 'm mee. Hij meende, dat hij hiermee althans niet buiten zijn boekje ging. „En is meneer Burks tot aan het eind van het stuk hier?" wou de ander nog graag weten. De portier, op zn qui-vive, beschouwde dit als een strikvraag. Hij haalde zn wenkbrauwen op, dacht diep na, de garagehouder greep in zn vestzak. „Ja," besloot de Cerberus nu snel. „Ik ban ook maar een mensch! En als ik het niet zeg, vertellen ze 't 'm misschien vóór, aan 't loket." Zoo kwam de man. die de macht van 't fooitje kende, te weten, dat Burks tot aan 't slot van de voorstelling op 't tooneel stond. „Ik kon eigenlijk wel eens gaan kijken!" vond de autoverhuurder. „Ik zie dien Burks graag, al bezorgt-ie me kopzorgen. En op die manier kom ik straks niet te laat!" Hij kocht een kaartje, 't Was anders wel idioot. Als iemand een vrijbiljet had verdiend! Enfin, zoo gaat het op de wereld. Het stuk was nog geen vijf minuten aan den gang of hij amuseerde zich kostelijk. Een reuze-komiek, die Burks, hij had van die gekke stemuithalingen, waar je je een ongeluk om lachte. En hij had niets aan zn gezicht of zoo hoeven te doen. Burks kwam op zooals hij was. En dat was al genoeg om het publiek in de stemming te brengen. Ja, Burks leek bijzonder op dreef. Toch werd hij even afgeleid door al te bekende gezichten in de zaal. Was de kerel hem dus gevolgd, liet hij niet los? Dat kon straks wat worden! Om het er benauwd van te krijgen! Maar nu zou hij hem laten lachen, zoo erg ais hij nog nooit gedaan had. Wie wist, vermurwde hij hem op die manier. Een geamuseerd mensch was de kwaadste niet. De voorstelling was afgeloopen, de garagehouder posteerde zich bij de artisten-ingang. Het ging hem haast aan het hart. Die Burks had 'm zoon lollige avond bezorgd. Maar die rekaning was te hoog opgeloopon. En als hij bedacht, met welke uitvluchtjes Burks hem al maanden had afgescheept, werd hij weer nijdig, het moest nu dus maar! Hij wachtte al een kwartier. Een acteur ging hem voorbij, die hem een beetje verbaasd bekeek. Dan een actrice, voor wie hij den hoed even lichtte; ook een tooneelspeelster was een dame. Weer een acteur. Maar de persoon, om wien het hem te doen was, waar bleef die? De brandweer passeerde hem. „Is meneer Burks er nog?" vroeg de schuldeischer ongeduldig. „Ja, ik geloof het wel," antwoordde de geuniformde onverschillig en hij stapte het straatje in. „Drommels!" schoot het den ander plots te binnen, „als hij me nu maar niet weer ontglipt! Die artisten hebben van die foefjes!" Op een holletje liep hij den hoek om naar den ingang van den schouwburg. Daar was alles al donker en de deuren waren gesloten. Nee, hij moest gauw terug! Weer een acteur, nog een acteur en een actrice. Die vroeg hij maar niets. Dat was toch boter aan de galg gesmeerd. Nu kwam er iemand naar buiten, die bepaald van de administratie was of zooiets. Een acteur had geen baard en zag er in het geheel niet zoo keurig gekleed uit. „Is meneer Burks er nog?" vroeg de ander weer popelend. „Ja, hij is in zijn kleedkamer," sprak de meneer kalm. „Hij zal wel dadelijk klaar zijn. Maar waarom gaat u niet naar binnen?" Dat liet de man zich geen tweemaal zeggen! Snel ging hij dan ook op de uitnoodiging in. Hij trof het dat hij de portier niet meer zag. Hij liep een gammel gangetje door, stond dan — wat een bof! — voor een deur, waarop met krijt geschreven stond „Burks". Ha, de kleedkamer waar hij wezen moest! Hij klopte. Er kwam geen antwoord. Hij herhaalde die vergeefsche poging. Daarop deed hij de deur open — er brandde nog licht in de kamer -.- maar.. er was niemand. „Waar is meneer Burks?" schreeuwde de garagehouder al half de kamer uit. De portier kwam aangestapt. „Die is al weg," zei hij en zijn gezicht stond ondoorgrondelijk. „Weg? Dat kan niet!" riep de ander buiten zich zelf. „Aan den schouwburg kan alles, meneer," verzuchtte de Cerberus min of meer wijsgeerig. De ander keek verwilderd, stond nog in aarzeling. „Ja, ik moet nu sluiten," maakte de portier er een eind aan. „Of wilt u hier misschien overnachten?" Met eon vloek stormde de autoverhuurder het straatje in. In het café „De Metropole", waar nog wel eens artisten kwamen, trad een keurig gekleed heer binnen met eon zeer verzorgdan baard en keek rustig rond. „Ik begrijp niet waar Burks blijft," zei de acteur Van Stappelen tot een collega. „Ik had toch met hem afgesproken." „Bonsoir," zei de meneer met den baard, doch nu niet op den gemanierden toon, waarop hij zooeven tot den garagehouder gesproken had. Van Stappelen keek verwonderd op. „Burks," stelde de meneer zich dan voor en hij lachte geheimzinnig. „Nee, maar," riep Van Stappelen uit, hem nog nauwelijks herkennend. „Wat heb je nu in 's hemelsnaam uitgehaald?" „Och, ik zocht een nieuwe creatie," maakte Burks er zich vanaf, „en die schijnt me wel gelukt te zijn! Het leven eens kunstenaars wordt anders met den dag moeilijker. Je moet tegenwoordig in het zakelijke leven ook al komedie spelen." --- Gemengd nieuws. MEVROUW KRöLLER—MULLER OVERLEDEN. HOENDERLOO, 14 December. Op het jachtslot Sint Hubertus in het nationale park „De Hooge Veluwe" is hedenmorgen vroeg overleden de bekende kunstkenster mevrouw H. E. Kröller—Muller, die vooral bekendheid heeft verworven door het aanleggen van een der grootste verzamelingen van moderne kunst in ons land, die thans is ondergebracht in het Kröller—Müller-museum, dat gelegen is in het nationale park „De Hooge Veluwe", waarvoor zij den grondslag heeft gelegd. --- GIFTEN VOOR HET ALGEMEEN STEUNCOMITé 1939. 's GRAVENHAGE, 14 December. Het Algemeen Steuncomité deelt ons mede, dat de Nederlandsche Koloniale Petroleum Mij. en de Standard Amerikaansche Petroleum Comp. ieder een bedrag van ƒ10.000.— hebben geschonken ten bate van genoemd comité. --- FEUILLETON. EEN GEHEIMZINNIGE VERDWIJNING Door FRANK D. WESBURN 36. „Heel goed. mijnheer Kickweed," zei Thorndyke. „Ik zal den brief voor het oogenblik bewaren, op voorwaarde, dat hij alleen te voorschijn 'zal worden gehaald als er zich omstandigheden voordoen, die zulks in het belang van de justitie noodzakelijk ma ken. Stemt u daarmee in?" „O, stellig, mijnheer," antwoordde Kickweed. „U kunt er natuurlijk elk gebruik van maken, dat u behoorlijk en gewenscht acht, mits maar niet op de manier, die ik aangaf." „U moogt aannemen," zei Thorndyke, „dat er door mij, of met mijn medewerking geen poging zal worden gedaan om mijnheer Penrose lastig te vallen, en dat u gerust den brief onder mijn hoede kunt laten. En ik moet zeggen, dat ik u hoogst verplicht ben, dat u mij den brief wilt geven en dat u de moeite hebt genomen mij hiervan ,n kennis te stellen." Kickweed wees deze erkentelijkheid vriendelijk van de hand, en Thorndyke ging voort: „Bij het lezen van dezen brief ben ik getroffen door enkele eigenaardigheden, waaromtrent ik gaarne uw oordeel zou vernemen. Het is een vreemde br'.ef." „Dat is zoo," gaf Kickweed toe. „Maar u weet ook wel, mijnheer, dat mijnheer Penrose nogal een zonderling iemand is, als ik wagen mag dat te zeggen.' Hierop overhandigde Thorndyke mij den brief, dien ik snel doorlas. Het was zeker een heel vreemde brief. Ik vond het den brief van een gek, maar ik zei daar niets van. De kostelijke inhoud luidde als volgt: 26 Maart 1935. Cerastium vulgatum Esq. „Hooggeachte Cer, Deze geschenken dienen om u mee te deelen, dat ik, eenigen tijd na mijn vertrek van wijlen harer overleden majesteits onsymetrischen rechthoek ontdekte, dat de sleutel van de kleine kamer niet in mijn zak zat. Hierop heb ik nagedacht en na diepen inkeer besloten, dat hij zich elders moest bevinden. Bij geval, toen ik mij in de woestijn begaf bij die onzalige gelegenheid, kan ik hem in de deur hebben gelaten,, waar hij zich wellicht heeft opge drongen.en toen door dringenden blik en in beschermende bewaring kan zijn genomen. Zulks is mijn veronderstelling; en ik heb reden te vermoe den, dat u thans bezeten of bezet zijt van dezen sleutel, zoodat ik u wil verzoeken de zelve te ge leiden tot mijn bank en af te leveren in handen van den directeur, uit mijn naam, ter bezitting en bewaring tot te gelegener tijd ik dezelve zal behoeven. Maar om te beginnen, sluit het raam en doe de deur op slot. De kamer bevat niets aan enkele onbenullige kleinigheden van louter gevoelswaarde, maar ik wensch dat deze ongestoord zullen blij ven, totdat ik zal terugkeeren met mijn schoven in den arm en gereed om het gemeste kalf eer te be wijzen. „Hopende, dat gij in uw gebruikelijken opgewek ten gemoedsstaat verkeert. Tot in lengte van dagen, DANIEL PENROSE." „Je zult me toegeven, Jervis," zei Thorndyke, toen ik hem den brief weergaf, „dat dit een heel vreem de brief is." Dat gaf ik hem nadrukkelijk toe. „Wij zijn nu allemaal wel gewend," vervolgde hij „aan mijnheer Penrose's vreemde uitdrukkingen. Maar dit schijnt zijn gewone eigenaardigheden te boven te gaan. Wat dunkt u ervan, mijnheer Kickweed?" „Ik ben geneigd te gelooven, dat u gelijk hebt, mijnheer," antwoordde Kickweed eonigszins tot mijn verbazinsf, want de brief bevatte juist het soort geklots, dat ik van Penrose zou hebben verwacht." „Ik meen mij te herinneren," zei Thorndyke, „dat u bij onze vorige ontmoeting te kennen hebt gegeven, dat u een geleidelijke verandering in mijnheer Penrose had opgemerkt, een groeiende neiging tot vreemdheid en duisterheid van spreken." „Ik meen, dat ik gezegd heb," antwoordde Kickweed, „dat de gewoonte grapjes te maken steeds gegroeid was en een vasteren vorm was gaan aannemen. Maar gewoonten plegen in den regel te groeien, en ik geloof niet. dat hij in eenig ander opzicht was veranderd. Wat dezen brief betreft, moeten wij de omstandigheden in aanmerking nemen. Hij is waar schijnlijk erg ontdaan en kan daarom wellicht nog wat grappiger hebban willen zijn dan gewoonlijk, om den moed erin te houden." „Ja," zei Thorndyke. „Dat moeten wij in het oog houden. Maar een neiging tot toenemende zonderlingheid is een veelzeggend iets. vooral in een geval van iemand, die vrijwel met de noorderzon is ver dwenen. Elke verandering in mijnheer Penrose's geestestoestand van den laatsten tijd kan van groo ten invloed zijn geweest op zijn huidige gedrag, en ik ben geneigd te gelooven, dat er een belangrijke verandering was ingetreden. Neem bijvoorbeeld de zen brief. Is dit het soort brief, dat u gewoonlijk van hem placht te ontvangen?" „Nu, neon, mijnheer,' gaf Kickweed toe. „Hij had niet vaak gelegenheid mij te schrijven en als hij het deed waren zijn brieven meestal heel kort en recht op den man af. Zij waren niet geschreven in een stemming van jokkernij." „In dezen brief," ging Thorndyke voort, „richt hij zich tot u met den titel van f erastium Vulgatum Esq: Heeft hij dat vroeger ook al eens gedaan?" „Neen, mijnheer, en het zegt mij ook niet veel." j „Cerastium vulgatum," zei Thorndyke, „is de f>\ tanische naam van het plantje, dat in het EngelsC chiekweed wordt genoemd (murik)." ~K „Ach, inderdaad," zei Kickweed, met een tameW■> mistroostigen glimlach. „Ik veronderstelde wel, °8t het een of ander grapje was, maar ik had het nie i,n verband gebracht met mijn ietwat ongelukkig1 naam." „Heeft mijnheer Penrose vroeger wel eens zich «e _ grapje op uw naam veroorloofd?" vroeg ThorP' dyke. ... „Neen, mijnheer." antwoordde Kickweed dadell)' met nadruk. .Mijnheer Penrose heeft zijn diggheden. maar hij is een heer en in zijn heelen oiö' gang met mij is hij altijd nauwlettend vormelijk e° hoffelijk geweest. Ik ben bijna geneigd te denfceP' dat u gelijk kunt hebben, mijnheer, met te gelobveflj dat zijn moeilijkheden zijn geest van streek hebb3P gebracht." Klaarblijkelijk had dit botanische grapje ee|j hoogst ongunstigen indruk op den heer Kickwee° gemaakt. „A propos," zei Thorndyke, „hebt u den sleutel &1' den bankdirecteur gebracht?" . „Nog niet," antwoordde Kickweed. „Natuurlijk moet ik mijnheer Penrose's opdracht uitvoeren, ma ik ben niet erg gesteld op het idee van een afges}0' ten kamer — waarschijnlijk met kostbare bezittiO' gen — waar ik in geval van nood heelemaal Hie bij kan." „Neen," zei Thorndyke', „dat is een slechte en oïï' veilige regeling. Ik veronderstel, dat u den sleute' zelf bij u hebt gehouden?" „Altijd," was het antwoord, .behalve bij één ge'e' aenheid, toen ik den heer Horridge den sleutel v°°t een paar minuten in handen heb gegeven om he raam in de kamer te bekijken. ïk moest juist «>e'J brief naar de post brengen toen hij er om vroeg efl hij gaf hem terug toen ik weer thuis kwam." (Wordt vervolgd --- DE ZAAK TEGEN DEN HELDERSCHEN REINIGINGSDIRECTEUR. ALKMAAR, 14 December. Vandaag is voor de raadkamer van de rechtbank het request tot invrijheidstelling behandeld, dat ingediend is door mr. J. A. Buiskool voor zijn cliënt M., directeur van de gemeente-reiniging te Den Helder, die eenigan tijd geleden is gearresteerd, verdacht van verduistering in dienstbetrekking van benzine en een oliereiniger. Na een uitvoerige behandeling in raadkamer beval de rechtbank de invrijheidstelling van verdachte. Toch werd deze in arrest gehouden in verband met een nieuwe tegen hem ingebrachte beschuldiging, namelijk van het aannemen van steekpenningen. Over de al of niet definitieve invrijheidstelling zal door den rechter-commissaris opnieuw beslist moeten worden. --- BETERE EXPLOITATIE-UITKOMSTEN DER SPOORWEGEN. 's-GRAVENHAGE, 14 December. In een nota van wijziging in het gewijzigd wetsontwerp tot vaststelling van de verkeersfondsbegrooting 1940, deelt de minister mede, dat voor zoover thans ten aanzien van het verloop der exploitatieuitkomsten der N.V. Nederlandsche Spoorwegen over 1939 gegevens beschikbaar zijn gekomen, deze grond geven voor de verwachtingen, dat met een geringer exploitatietekort, dan aanvankelijk was geraamd, mag worden rekening gehouden. De desbetreffende post ware in verband hiermede met een bedrag van ƒ2.000.000.— te verminderen en derhalve te verlagen van ƒ 19.500.000.— tot ƒ 17.500.000.—. . --- DE ONTPLOFFINGSRAMP IN ROEMENIë. Zestig dooden geëischt. BOEKAREST, 14 Dec. (Havas). In een communiqué van het ministerie van binnenlandsche zaken over de ontploffing te Zarnosti, waar een reservoir met 14000 liter chloor ontploft is, tengevolge waarvan twee andere reservoirs van dezelfde capaciteit exploideerden, wordt medegedeeld, dat 61 personen om het leven zijn gekomen en dat 90 personen met chloorgasvergiftiging in een ziekenhuis moesten worden opgenomen. De door de ontploffing veroorzaakte schade bedraagt verscheidene millioenen lei. Bovendien werd de geheele veestapel van Zarnesti door gassen, welke zich over het dorp hadden verspreid, vernietigd. --- DE MOP VAN DEN DAG. Jansen moest toch eens komen kijken hoe ,j vriend — pas getrouwd — was geïnstalleerd. (J bleef nogal wat praten en onderwijl begon het regenen. De gastvrouw inviteerde hem daarom : blijven eten, waarop Jansen antwoordde: „O, ik vi uw aanbod erg vriendelijk, maar daarvoor is weer nog niet slecht genoeg." --- De Radio-omroep. ZATERDAG 16 DECEMBER 1939. Hilversum I, 1875 en 414,4 M. K.R.O.-uitzending. — 8.00 berichten A.N.P., $% 9.15 en 10.00 gr.pl., 11.30 godsdienstig halfuur, l'j, berichten, 12.15 Musiquette, 12.45 berichten A>\j gr.pl., 1.10 K.R.O.-orkest, 2.00 voor de rijpere jeu» ' 2.30 gr.pl., 2.45 kinderuurtje. 4.00 K.R.O.-MelocliS1* en solist, 4.45 gr.pl., 4.55 't Rococo-octet, 5.15 in', nationale sportrevue, 5.'") gr.pl., 5.45 K.R.O.-NawjL gaaltjes, 6.15 gr.pl., 6.20 journalistiek weekoverzic'; 6.45 gr.pl., 7.00 berichten, 7.15 logopaedische eau» rie, 7.35 actueele aetherflitsen, 8.00 berichten. A-,jL mededeelingen, 8.15 meditatie met muzikale orn'jJ ting, 8.35 gr.pl., 8.45 gevarieerd programma, 10.30 " richten A.N.P., 10.40 religieuze voordracht met & zikale omlijsting. 11.10—12.00 gr.pl. --- Hilversum II, 301.5 M. V.A.R.A.-uitzending, 10.00—10.20 v.m. 'in 7.30—8 V.P.R.O. yni, 8.00 berichten A.N.P., gr.pl., 10.00 morgenwijd1 10.20 voor arbeiders in de continubedrijven, **: gr.pl. (orn 12.45 berichten A.N.P.), 2.00 uitzending, 2.20 gr.pl., 2.30—3.00 muzikale causer' met illustraties door het V.A.R.A.-orkest, 3.05 rep0. tage, 3.30 V.A.R.A.-orkest, 4.30 vragenbus, 4.50 Be"t dentie-orkest (opn.), 5.30 filmland, 5.50 orgelspel\ zang, 6.15 Drentsche uitzending, 6.45 kinderleescK> 7.00 V.A.R.A.-kaiender, 7.05 felicitaties, 7.10 radiojournaal, 7.30 cyclus „Hoe werkt de kerk?". °Vj herhaling S.O.S.-berichten, 8.03 berichten A.N.P-, puzzle-uitzending, 8.30 de Ramblers, 9.10 toespi'88,- 9.15 radiotooneel. 9.30 bont programma (opn.), »•„ V.A.R.A.-varia, 10.00 En nu.... Oké!, 11.00 bericW- A.N.P., 11.10 gr.pl., 11.30—12.00 orgelspel. --- Engeland, 391 en 449 M. 11.45 piano en zang, 12.20 radiotooneel of geVn() rieero* programma, 12.50 variété, 1.20 berichten, het Lewisham Hippodrome-orkest, 2.20 cause' „Backyard", 2.35 orgelspel, 3.00 het Concertante v}' 3.35 reportages, 4.20 berichten, 4.35 variété, 5.20 K>" derhalfuur, 5.50 Peter Yorke's band, 6.20 6.35 reportage, 7.05 causerie „Can I help you?", '■" B.B.C.-orkest, 8.05 optreden van amateurs, 8.20 r. diotooneel, 9.20 berichten, 9.35 nieuws uit de DoH* nions, 9.50 populair programma, 10.35 kerkdie1?5' 10.50 radiotooneel, 11.30 dansmuziek, 12.20—12.35 »» richten. --- Keulen, 456 M. 5.50 gr.pl., 7.40 de „Drei Musikanten", 9.05 Otto V" brindt's orkest (opn.), 9.30—10.00 kamermuziek, gr.pl., 11.20 omroepkleinorkest, 12.20 omroepkoor ? -orkest, 1.35 gr.pl., 3.20 omroepkleinorkest en soB, ten, 5.20 folkloristisch programma, 6.20 S.A.-orkeS" 7.35 militair programma, 9.50 nachtconcert. --- Brussel, 322 en 484 M. 322 M.: 12.20 gr.pl.. 12.51 sn 1.30 omroeporkest, }* populair solistenconcert, 2.25 gr.pl. met toelichti°5 2.55 vervolg populair solistenconcert, 3.20 zang B1 toelichting, 4.20 programma, gewijd aan de 6.05 omroeporkest, soliste en gr.pl., 7.45 gr.pl., °-" cabaretprogramma, 9.30 folkloristisch program!?,' 9.50 koorzang. 10.30 het Pro Arte-kwartet en solisl" 11.20-12,20 gr.pl. „„ 484 M.: 12.20 gr.pl., 12.50 radio-orkest en solist, 1*J radio-orkest, 1.50—2.15 gr.pl., 2.55 Marceau Burton musette—ensemble, 3.50 gr.pl., 4.35 jazz-pianoso»' 5.35 dansmuziek (gr.pl.), 6.35 viool en piano, 700 ®> etten, 8.20 uitzending voor soldaten, 8.50 ratlioto0 neel, 9.50 het Pro Arte-kwartet, 10.10 gr.pl., 10.30 >*8, dio-orkest en soliste, 11.20—12.20 dansmuziek (gr-P1''' --- KORTE BERICHTEN. — Te Aarle Rixtel is gisteravond op dan Kanaaldijk een twintigjarige wielrijder door een auto uit Helmond aangereden en op slag gedood. —Te Wassenaar heeft de politie een inval gedaan in een speelhol, waar 13 personen, waaronder eenige dames, om de roulette werden aangetroffen. Allen werdon opgebracht naar het politiebureau, waar proces-verbaal werd opgemaakt. — Gisteren kreeg op de terreinen van de Ned. Scheepsbouw Mij. te Amsterdam een 25-jarige arbeider een aantal ijzeren balkjes op het hoofd, waardoor hij zoodanig werd verwond, dat hij kort daarop overleed. —Te Capelle a. d. IJssel is gisteren de 46-jarige scheepsklinker S. D. van Genderen op de scheepswerf der firma Vuyk en Zonen van een zeven meter hooge stelling gevallen. De man is op slag gedood. Het slachtoffer laat een vrouw en vijf kinderen achter. --- Deutschlandsender, 1571 M. 7.35 militair programma, 9.20 berichten, 9.50 W1! fried Krüger's orkest (om 10.20 politiek overzic&ïïj hierna omroeporkest, 11.20 berichten, hierna tot i*.* gr.pl. ---