BOEKELO's aldjd goedvloeiend! Pet • wBËKtZL ƒJf bus a 340 gram : 1 5 et. ma *r****Z£i_(_ÊË Bussen van 200 gram: Xx 10 et. Mooie, gevulde 4 glazen strooiets: 10 ct-_j^_% --- RAAD GROOTEBROEK. DE BEGROOTING LIEP ER VLUG DOOR. De gemeenteraad van Grootebroek vergaderde gisteravond te 7 uur onder leiding van Burgemeester SCHRIJNDER ; secretaris is de heer NOORDELOOS. Alle leden zijn aanwezig. VOORZITTER opent de vergadering met een woord van welkom. Ingekomen is o.m. een besluit van Ged. Staten tot verwerping van het beroep van D. Koster tegen de onbewoonbaarverklaring van de woningen G nrs. 157 en 159. Kasgeldleening Broekerhaven. Voorstel tot het aangaan van een kasgeldleening van ten hoogste ƒ 10.000.— rentende ten hoogste 1 pet. boven het promesse-disconto van de Nederlandsche Bank. Conform besloten. Verzoek van L. Brink om tegemoetkoming in de kosten van Mulo-bezoek van zijn zoon. B. en W. stellen voor ƒ 4.— per maand toe te staan, zoolang het kind leerplichtig is. Z. h. st. goedgekeurd. --- Ontwikkeling en ontspanning. Ned. Bond van arbeiders in het landbouw-, tuinbouw en zuivelbedrijf, afdeeling Grootebroek verzoekt om subsidie ten behoeve van lokaal voor ontwikkel ir g en ontspanning. B. en W. stellen voor evenals het vorig jaar ƒ 25.— toe te slaan. Als voren. --- Aanleg weg en vaart Andijk—Grootebroek. B. en W. deelen mede, dat de taxatie-commissie haar rapport heeft ingediend. Op vier perceelen na is zij met de betrokken eigenaren tot overeenstemming gekomen. De totale raming is ƒ 85.689.98. Hierbij komen nog de kosten van taxatie en transport. Het bedrag ligt weliswaar boven het oorspronkelijk geraamde bedrag van ƒ 70.490.—, maar bij besluit van 8 November 1939 nr. 175 hebben Ged. Staten zich bereid verklaard om hun aanvankelijk gedane toezegging van ƒ 55.000.— met nog ƒ 22.000.— te verhoogen, zoodat hiermede dit verhoogde taxatie en aankoop bedrag is gedekt. Het aandeel dezer gemeente, geraamd op ƒ27.426.50, wordt alzoo niet overschreden. B. en W. stellen mitsdien voor in gemeenschap met de gemeente Andijk over te gaan tot den aankoop c.g. onteigening van de voor aanleg van weg en vaart Andijk—Grootebroek benoodigde gronden en voor aankoop en aanleg benoodigde gelden op de begrooting' voor 1940 uit te trekken bij aanvullings-begrooting. De heer SLACHTER informeert voor wie de kosten van eventueele onteigening komen. VOORZITTER gelooft, dat het geheel niet zoo veel van de taxatie kan afwijken. De heer KENTER meent, dat de weg mede in hoofd- Zaak wordt aangelegd uit een oogpunt van werkverruiming en nu blijkt, dat het werk in centrale werkverschaffing zal worden uitgevoerd. Hoe zal het nu met de werkloozen uit Grootebroek gaan ? VOORZITTER antwoordt, dat deze in voldoende mate geplaatst zullen kunnen worden. Grootebroek en Andijk kunnen toch niet voldoende menschen leveren om het werk geheel uit te voeren. Na verstrekking van eenige inlichtingen wordt het voorstel z. h. st. aangenomen. Eenige suppl. begrootingen 1939 worden goedgekeurd. --- Gemeentebegrooting dienst 1940. Deze begrooting wordt hoofdstuksgewijze behandeld VOORZITTER brengt den secretaris met diens staf een compliment voor de samenstelling der begrooting. De heer KENTER stelt voor een post uit te trekken voor de verstrekking van groenten in blik. Besloten wordt deze pro memorie uit te trekken. De heer NEUVEL bespreekt den post t.b.c.-best rijding, waarvoor ƒ 5000.— is uitgetrokken voor zes patiënten, waarbij geen speling is voor het geval er meerdere bij komen. . . VOORZITTER merkt op, dat van de zes patiënten, welke thans worden verpleegd er ook weer eenige naar huis komen. Er wordt nooit iemand genadeloos teruggestooten en volgens de practijk moet dit voldoende zijn. De heer APPEL uit een klacht over de controle op de motorspuit; na den laatsten brand is er blijkbaar ook geen beproeving van de spuit meer gehouden. VOORZITTER geeft op dit punt eenige toelichting, waaruit blijkt, dat de spuit van tijd tot tijd wordt gecontroleerd. De heer BROERSEN bepleit, dat de omliggende gemeenten ook zullen bijdragen in de kosten van het consultatiebureau voor zuigelingen. Na eenige bespreking wordt besloten in deze richting werkzaam te zijn. De heer NEUVEL wijst op een nood woning, waarin een groot gezin is ondergebracht en welke dringend eenige voorziening behoeft. VOORZITTER merkt op, dat zich in de gemeente krotten bevinden, welke er erger aan toe zijn. Besloten wordt aan te dringen op bespoediging van den woningbouw. Nadat de heer APPEL dank heeft gebracht voor de uitvoerige toelichting op de begrooting, wordt deze z.h.st. vastgesteld. Vaststelling van het bedrag per leerling ingevolge artikel 55bis der lageronderwijswet 1920. Zooals de begrooting is opgemaakt bedragen de kosten totaal ƒ978.73 en dus bij een leerlingental van 53 1/3 ƒ 18.31 per leerling. Conform besloten. De rondvraag levert niets op. Sluiting volgt. --- Uit West-Friesland. ENKHUIZEN. R.H.B.S. Met ingang van 1 Maart 1940 is aan H. A. Vermeer op zijn verzoek eervol ontslag verleend als leeraar aan de R. H. B. S. te Enkhuizen. Aan F. H. Maschhaupt is op zijn verzoek eervol ontslag verleend als leeraar aan de R. H. B. S. te Enkhuizen. --- FEUILLETON. EEN GEHEIMZINNIGE VERDWIJNING Door FRANK D. WESBURN 42. „Ik veronderstel," zei ik, „dat je uitkijkt naar de sporen van de auto. Maar is dat niet vrijwel hopeloos, nu het al zes maanden geleden moet zijn ongeveer dat Penrose dezen weg afkwam — als hij er ooit afgekomen is?" Natuurlijk," antwoordde hij, „zou het dwaasheid zijn te zoeken naar sporen op den weg of zelfs maar op den berm. Maar wat ik zoek, al verwacht ik het hier nog niet te vinden — is een teeken van een auto, die van den weg afgereden is of is geduwd het bosch in en zulks bij een van de voetpaden. De indrukken van een auto, die het bosch inrijdt over d->n weeken grond, rnpeten diep zijn en jaren zichtbaar blijven. Bovendien zou er maar één zoon spoor zijn. Niet verborgen onder andere sporen, zooals op een weg het geval is." Je hebt dus redenen, aan te nemen, dat Penrose Zijn auto hier ergens in het bosch heeft neergezet? Wij hebben redenen, Jervis," antwoordde hij. „Je hebt de auto gezien en de afgevallen bladeren en den grond aan de wielen; en je zult je herinneren, dat de grond van hetzelfde type was als de grond hier- een leem van het type van de Thanet banken. Bovendien hebben wij het feit, dat als Penrose een had gedaan in het heuvelgraf, hij toch ergens zijn auto gPU+eo hebben Bij het onderzoek bleek echter, dat niemand de auto gezien had voordat deze door Sole Street kwam." „Daar hebben we niet veel aan," zei ik, „wij schijnen deze landstreek heelemaal voor ons alleen te hebben. Een auto zou uren langs dezen weg kunnen staan, zonder dat iemand hem zag." Dat gaf Thorndyke toe, „maar," voegde hij er aan toe, „vergeet niet hoe de auto er uit zag, of het feit, dat Penrose iets deed, wat niet mocht." „En heb je eenig idee," vroeg ik, „waar de auto waarschijnlijk is achtergelaten." „Ik heb een plek in mijn hoofd, die mij nogal waarschijnlijk lijkt," antwoordde hij. „Maar het is niet meer dan een gissing, en als wij op het verkeerde spoor zijn zullen wij het onderzoek moeten opgeven. Wij kunnen niet het heele bosch gaan afzoeken." Ongeveer acht honderd meter verder kwamen wij aan een kruising; de weg splitste zich in tweeen en de linkervork was niet meer dan een karrespoor. Dat sloeg Thorndyke zonder aarzelen in; en uit de zorg, waarmee hij de bermen bekeek, maakte ik op, dat wij het punt naderden, dat hij in gedachten had. De zaak werd er echter niet gemakkelijker op gemaakt door het feit, dat de ruwe onverharde weg vol diepe sporen zat, klaarblijkelijk afkomstig van allerlei soorten wagens. De weg sloeg echter, nadat wij eerst een groot open veld over gegaan waren, plotseling links af naar een paar huizen, maar in zijn oorspronkelijke richting bleef een breed voetpad loopen. Thorndyke sloeg eerst den weg naar de huizen in en lette scherp op de sporen; spoedig echter kwam hij terug en bezichtigde het voetpad. Daar stuitten wij voor het.eerst op iets, dat op een autospoor geleek. Het voetpad liep voor de huizen langs, nog altijd over open terrein, toen liep het verder langs den rand van het bosch. Het was een oud pad, nooit door den ploeg omgewoeld, en de oppervlakte was hard geworden door jarenlang gebruik. Bovendien toonden de bermen flauwe indrukken van wielen, bijna uitgewischt door de voeten van de wandelaars, die over het pad waren gekomen. „Die sporen lijken mij toch niet van een auto te zijn," merkte ik op, toen wij ons er overheen bogen. „Neen," gaf hij toe, terwijl hij den afstand tusschen beide sporen mat met zijn stok. „Ze zijn te ver uit elkaar. Vermoedelijk zijn het de sporen van een houthakkerswagen. Maar een hard pad als dit zou alleen autosporen toonen na hevige regens." Wij gingen langzaam nog een paar honderd meter verder, waarbij wij nauwlettend de sporen naast het pad bleven bekijken. Toen stonden we plotseling alle drie stil. Want hier konden wij het flauwe, maar duidelijk te onderscheiden spoor zien van een voertuig, dat van het pad afgedraaid was naar het ongelijke gras van het open terrein. „Dit ziet er meer naar uit," merkte ik op, en Polton viel mij bij met de opmerking: „De dokter heeft hem te pakken. Dat wist ik ook wel vooruit." Thorndyke zei niets hierop, maar haalde een stalen centimeter uit zijn zak en mat zorgvuldig de ruimte tusschen de sporen. „De maat is juist," zei hij, „maar dat is maar één punt van overeenkomst. Die maat geldt natuurlijk voor duizenden wagens. We zullen eens kijken waar het spoor ons naar toebrengt." Wij volgden het spoor niet zonder moeite over de groote weide totdat wij weer aan een gordel van het bosch kwamen. Daar gingen de sporen langs een voetpad het bosch in en waren op den zachten grond gemakkelijk te volgen. Het pad liep dwars door de boschstreck heen en kwam toen weer uit op een open ruimte, bedekt met gras, waar wij nog altijd het spoor konden volgen. Bij den boschrand aan den overkant draaide het voetpad rechts af en bleef buiten het bosch, maar hier verliet het spoor het pad en liep recht het bosch in, dat weinig onderhout had. De betrekkelijk diepe voren, welke de wielen in de zachte bladaarde hadden gemaakt, waren gemakkelijk te volgen en zoo kwamen wij langs een tamelijk slingerenden weg ongeveer een paar honderd meter het bosch in. Toen stonden wij weer stil; wij waren klaarblijkelijk bij het eind van de sporen aangeland. Het scheen aan geen twijfel onderhevig; maar daar hier meer oud blad lag en het onderhout plotseling dichter was geworden, ging ik nog een paar meter verder om mij ervan te overtuigen, dat de sporen niet meer verschenen na de plaats waar zij schenen te eindigen. Met moeite baande ik mij een weg door het kreupelhout, telkens vastgebonden door braamstruiken of door boomwortels; en ik was nog maar een paar meter ver toen mijn voet stuitte op een hard hoekig voorwerp, duidelijk geen wortei of braamrank — zoodat ik na een paar struikelende passen midden in het groen viel. Bij het geluid van den val en den daarmee gepaard gaanden uitroep haastte Thorndyke zich naar mij toe om te zien wat er gebeurd was. Ik heesch mij overeind en nadat ik mijn handen had afgeveegd, zocht ik naar het voorwerp, waarover ik was gestruikeld. Toen ik voorzichtig mijn voeten in een hoop brandnetels stak, bracht ik iets aan het licht, dat veel weg had van het heft van een bijl, maar toen ik het opnam, bleek het een loopgraafhouweel te zijn. Op dat oogenblik, toen ik het houweel in mijn hand had en het in verband trachtte te brengen met iets wat in mijn herinnering opdoemde, maar zich niet duidelijk afteekende, verscheen Thorndyke in het kreupelhout. „Ik hoop, dat je je niet bezeerd hebt, Jervis," zei hij bezorgd. „Dat zou een leelijk ding zijn als het je overkwam." Ik verzekerde hem, dat het met een paar schrammen losliep. „Maar," voegde ik er aan toe, „dit voorwerp is mij niet heelemaal duidelijk. Ik heb een vage herinnering, dat iemand iets gezegd heeft nopens een loopgraafhouweel, maar ik kan mij niet herinneren wie of wat het precies was." „Die iemand," antwoordde hij, „was Kickweed. Herinner je je niet ons gesprek in de garage, toen hij ons o.a. vertelde, dat hij zich vaag herinnerde daar een loopgraafhouweel te hebben gezien?" „Och, natuurlijk, nu herinner ik het mij. Dan 's het heel waarschijnlijk, dat dit hot voorwerp, is waar hij het over had." (Wordt vervolgd.) --- DE BOTERHEFFING. 's GRAVENHAGE, 21 December. Het bedrag van de heffing en steunuitkeering op boter is, behoudens tusschentijdsche wijziging, voor de week van 21 tot 28 December vastgesteld op 80 cent per kg. (onveranderd). --- OOSTERLEEK. Plattelandsvrouwen. De afdeeling van den Bond van Boerinnen en andere Plattelandsvrouwen hield Woensdagavond onder leiding van mw. Mol—Roggeveen haar vergadering in het lokaal van den heer .T. Leegwater te Oosterleek; 50 leden waren present. De zaal was geheel in kersttooi gebracht en toen de eerste bezoeksters binnen kwamen, prijkte de kerstboom in volle verlichting. Nadat de vergadering door de voorzitster is geopend, wordt met het zingen van „Stille Nacht" uiting gegeven aan de stemming, die zich ook van de aanwezigen heeft meester gemaakt. Mw. Bakker—Haringhuizen draagt dan een gevoelvolle schets „De zes beeldjes" voor. Na het zingen van het bondslied volgt mw. A. Visser—Ham met „Pelerke". In de pauze worden de notulen gelezen „en de huishoudelijke zaken behandeld en deelt de voorzitster mede, dat in de het einde Januari te Wijdenes te houden vergadering een spreker het probleem van de opvoeding zal behandelen. Mw. E. Rempt—Speets draagt dan voor „Op de schaats", een Westfriesche schets, mw. D. Ruiter—Schuurman „Het Handschoentje", zang en mw. C. Beemsterboer—v. d. Oord „Voor 't eerst met de bus door de Streek". Bij de rondvraag brengt mw. C. Beemsterboer—v. d. Oord hulde a,an het bestuur voor het vele werk aan de vereeniging besteed, waarna de voorzitster allen, die hebben medegewerkt tot het welslagen van dezen mooien avond, hartelijk dank zegt, waarna sluiting volgt --- Het Dagelijksch Verhaal. MOED, door W.L.H. RICHARDS. Notaris van' den Berge had weer het hoogste woord in den vriendenkring van „Het Witte Paard", het café waar de dorpsgenooten van Stellendam steeds samen kwamen. „Moed," aldus de notaris, „een klein mannetje met een dik buikje en een kaal hoofd, moed! Wat is moed?" Toen kwamen de tongen los. „Moed, dat is als je op je eentje een gevaarlijken boef te pakken krijgt," was de meening van den nog jongen burgervader Voorthuys. „Moed is noodig om 'tegenover een overmachtigen vijand stand te houden," oordeelde 'de gepensionneerde kolonel Vos. Enfin, allerlei definities van moed werden gegeven. Nu was de notaris een man, die graag zich zelf hoorde praten en daarbij wel eens dingen verkondigde, die er vér naast waren. Men vergaf hem dat graag, want hij vertelde altijd zoo smakelijk, dat zijn vrienden het herhaaldelijk uitproestten. Maar als hij een tikje te veel dronk, begon hij op te snijden. Dat was ook nu het geval. Weer begon hij over moed te praten. Moed is niets, iedereen heeft moed. Hij zelf was klein, maar hij ging voor geen mensch opzij. Hij, notaris Van den Berge. Veronderstel! Hij kon boksen als de beste en zwemmen, neen maar, er was beslist een groot kampioen aan hem verloren gegaan! De vrienden knipoogden telkens tegen elkaar. Het was ook al te dol. Dat kleine manneke bokser of zwemmer. Eindelijk was het uur van scheiden gekomen en de notaris pikte er nog eentje „om den smaak te onthouden," zooals hij placht te beweren, doch meer nog om zich moed (de hoog ongekende moed!) te geven voor den zwaren tocht naar huis, waar aan het einde moeder de vrouw zeker zou wachten met een voorwerp, dat gewoonlijk in het huishouden nuttige diensten bewijst, doch op een middernachtelijk uur zeker een ander doel had. Zonder ongelukken kwam de notaris voor zijn woning. Het „sleutelgat" beefde wel erg, maar hij kreeg toch het slot geopend. En na deze topprestatie wist onze vriend zelfs ongemerkt zijn bed te bereiken. Na Van den Berge's vertrek zaten de vrienden nog even bij elkaar in „Het Witte Paard". Zij brachten nogmaals de kwestie „moed" ter sprake en waren het er over eens, dat de notaris blijkbaar de kranigste kerel van Stellendam was. „Nou, nou, dat zal wel losloopen," merkte de postdirecteur Karsten op. „Ik geloof, dat hij maar wat zat door te slaan!" Nu ontstond een fel dispuut over Van den Berge s dapperheid, maar men werd het niet eens. „Hè! Wat is dat?! Hoorde hij daar wat?" Met een ruk zat notaris Van den Berge rechtop in bed met oogen groot van schrik. „Hoor. Vrouw, word eens wakker! Luister eens!" fluisterde hij. „Daar is het weer!" Zijn vrouw sliep echter den slaap der rechtvaardigen en hoorde niets. Haar man duwde haar eindelijk wakker. Slaperig keek ze haar heer gemaal aan: „Wat is er?" „Hoor je dat? Hoor! Daar is het weer! Kijk de deur beweegt!" Klappertandend poogde de notaris een veilig heenkomen te vinden, maar de deur was de eenige uitweg. De deur ging verder open Van den Berge brak het angstzweet uit! „Je revolver!" fluisterde zijn vrouw hem toe. O ja, die lag naast hem op het nachtkastje. Daar ging de deur geheel open en een hoofd verscheen om den hoek van de kamer. Allemachtig, wat had de notaris het warm. Hij sprong het bed uit en richtte de revolver op de binnen komende gestalte. S t s .... t .... a o f o f i k sch ;...i e t ! De inbreker trok er zich niets van aan, het licht floepte aan en een tweede gedaante kwam binnon. Van den Berge kromp ineen en liet van schrik het wapen vallen. De kerels kwamen op hem af, een stapte op hem toe, terwijl de ander den revolver opraapte. „Nou opschieten, geen lawaai, want dan krijgen jullie er een. Waar is het geld? Vlug een beetje!" En het onverwachte gebeurde: de moedige notaris — in wien een bokskampioen verloren was gegaan! — zonk op de knieën en sidderde: „Spaar me alsjeblieft, je kan alles van me krijgen, maar doe me niets !" Vreemd genoeg hadden de indringers, die beiden zwarte maskers voor hun gezicht droegen, zich niet bekommerd om mevrouw Van den Berge. Terwijl de heer des huizes zich reeds vermoord zag, sprong zij uit het bed, greep het eerste het beste, wat zij in handen kon krijgen en stormde op de beide kerels af. „Maak', dat je weg komt, of "en ze zwaaide verwoed met haar wapen. Het wonder geschiedde: De kerels wisten niet, hoe gauw zij de kamer konden uitkomen om aan de furie te ontkomen. Zij liepen eenige flinke tikken op, maar belandden toch buiten het huis „Nu, ik heb de kerels een paar klappen verkocht, die ze lang zullen beugen," zei de notaris den volgenden dag, toen hij het gebeurde in kleuren 'en geuren in den vriendenkring vertelde. „Je weet, ik heb vroeger aan boksen gedaan " „Vandaar, dat j ij op je knieën lag en wij tweeën bont en blauw geslagen zijn," zei Karsten. „Dat wilde ik ook juist zeggen," yiel Van Helderen hem bij. Notaris van den Berge sprak nooit meer over moed Zijn vrienden hadden hem van zijn opschepperij genezen, al hadden ze bij hun inbraak]e niet op de vrouw des huizes gerekend, zoodat ook hun moed er leelijk afkwam! --- De Radio-omroep. ZATERDAG 23 DECEMBER 1939. Hilversum I, 1875 en 414.4 M. K.R.O.-uitzending. „n 8.00 berichten A.N.P., 8.05—9.15 en 10.00 gr.pl., l^u godsdienstig halfuur, 12.00 berichten, 12.15 K,RU-' Melodisten en solist (12.45—1.10 berichten A.N.P. «5 gr.pl.), 2.00 voor de rijpere jeugd, 2.30 gr.pl., f*i kinderuurtje, 4.00 gr.pl., 4.15 Rococo-octet (4.45—o.w gr.pl.), 5.15 filmpraatje, 5.30 gr.pl., 5.45 K.R.O.-NacO' tegaaltjes, 6.15 gr.pl., 6.20 journalistiek weekoverzicht, 6.45 gr.pl., 7.00 berichten, 7.15 logopaediscC» lezing, 7.35 actueele aetherflitsen, 8.00 berichte'' A.N.P., mededeelingen, 8.15 meditatie met muzikai" omlijsting, 8.35 gr.pl., 8.45 gevarieerd programs* 10.30 berichten A.N.P., 10.40 religieuze voordraCfl" met muzikale omlijsting, 11.10—12.00 gr.pl. --- Hilversum II, 301.5 M. V.A.RA.-uitzending. 10.00—10.20 v.m. en 7.30—$W V.P.R.O. 8.00 berichten A.N.P., gr.pl., 10.00 morgenwijding' 10.20 voor arbeiders in de continubedrijven, 12.00 ff1 pi. (om 12.45 berichten A.N.P.), 2.00 filmkwartiertje-2.15 De Stem des Volks (afdeeling Leiden), he» Utrechtsch Stedelijk Orkest en solisten (opn.), 2.*> —2.55 gr.pl., 3.00 reportage, 3.30 gr.pl., 4.15 zang 'f piano, 4.30 vragenbus, 4.50 Residentie-orkest, o.ou filmland, 5.50 orgelspel, 6.15 uit de roode jeugdbeweging, 6.45 kinderleesclub', 7.00 V.A.R.A.-kalender, 7.05 felicitaties, 7.10 politiek radiojournaal, ?•* cyclus „Hoe werkt de kerk?", 8.00 herhaling S.O.S-- berichten, berichten A.N.P., 8.15 puzzle-uitzending» 8.30 V.A.R.A.-harmonie-orkest, 9.00 toespraak, 9.0» radiotooneel, 9.25 V.A.R.A.-varia,. 9.30 B.B.C.-kinderkoor en het meisjeskoor „De Krekels" (opn.), 10.W En nu.... Oké!, 11.00 berichten A.N.P., 11.10 de Ramblers, 11.40—12.00 viool en orgel. --- Engeland, 391 en 449 M. 12.00 concert, 12.45 gevarieerd programma, 1.2" berichten, 1.30 Van Dam en zijn State-orkest, 2.2" causerie, 2.35 zang, 3.05 het orkest van het Victoriahotel, 3.35 reportage, 4.20 berichten, 4.35 kinderuur, 5.50 het Grinke-trio, 6.20 berichten, 6.35 causerie „Somewhere in England", 7.05 sportpraatje, 7."u B.B.C.-orkest en soliste, 8.05 optreden van amotours, 8.20 vroolijke voordracht, 8.30 radiotooneel, 9.20 berichten, 9.35 causerie „American Commentary", 9.3" radiotooneel, 10.35 avondwijding, 10.50 Jack PayneS band, 11.50 pianovoordracht, 12.20—12.35 berichten- --- Radio-Paris, 1648 M. 12.05 gr.pl., 12.15 R. Legrand's orkest, 1.05 het ElliS' orkest, 2.00 gr.pl., 2.05 altvioolvoordracht, 2.15 he' Ellis-orkest, 3.20 kamermuziek, 4.50 pianovoordracht, 5.45 het Parijsche instrumentale kwintet en soliste, 6.35 viool, harp en'piano, 7.20 zang, 7.50 Opera-uitzending (om 9.00 gr.pl.), 10.20 soli stenvoordracht, 11.00 gr.pl., 11.20—11.50 radiotooneel. --- Keulen, 456 M. 5.50 gr.pl., 7.40 de „Drei Musikantcn", 9.05 gr.pl-> 9.30 solistenconcert, 10.50 gr.pl., 11.20 orhroepkleinorkest, 1.35 gr.pl., 3.20 bont programma, 5.20 zang eo piano, 5.45 gewijd programma, 6.20 Otto Dobrindt'S orkest, 7.35 tot sluiting zie Deutschlandsender. , --- Brussel, 322 en 484 M. 322 M.: 12.20 en 1.30 gr.pl., 2.25 muzikale causerie (met gr.pl.), 3.25 zang en accordeon, 4.05 spreekkoor „Golvende Galmen", 4.20 gr.pl., 4.35 spreekkoor „Golvende Galmen", 4.50 het Pro Arte-kwartet, 6.05 omroeporkest en solist, 7.35 gr.pl., 8.20 voor de soldaten, 850 omroep-symphonie-orkest en solisten, 10.30 zangplaten, 11.00—12.20 gr.pl. 484 M.: 12.20 gr.pl., 12.50 radio-orkest en soliste, 1.50 gr.pl., 2.55 Oscardy's Musette-orkest, 5.35 het Pro Arte-kwartet, 6.00 gr.pl., 6.35 pianovoordracht (met toelichting), 7.10 gr.pl., 8.20 voor de soldaten, 8.50 cabaret-programma, 9.35 radio-orkest en soliste, 10.30 omroepdansorkest, 11.20—12.20 gr.pl. --- Deutschlandsender, 1571 M. 7.35 bont programma, 9.20 berichten, 9.50 omroeporkest (om 10.20 politiek overzicht), 11.20 berichten, hierna tot 12.20 nachtconcert. --- RADIO van de CENTRALE is en blijft het IDEALE. --- Kosten bijzonder onderwijs. Vaststelling afrekening vergoeding ingevolge art. 101 der Lageronderwijswet 1930 over 1934 t.m. 1937. B. en W. stellen voor de uitgaven van de a. R.K. Meisjesschool te Grootebroek vast te stellen op ƒ 8188.20, ontvangen werd ƒ 7901.49, nog te vergoeden ƒ 286.71 ; b. R.K. Jongensschool te Grootebroek vast te stellen op ƒ 8097.50, ontvangen is aan voorschot ƒ 8328.50, alzoo terug te ontvangen ƒ231.— ; c. R.K. Bijzondere school te Lutjebroek vast te stellen op ƒ 9580.28, ontvangen is ƒ 12.165.—, alzoo terug te ontvangen ƒ2584.72. Als voren. ---