Pleidooi van mr. Pauwels in het „Godslasterings”-proces „De wet is niet gemaakt om geklets in een treincoupé te bestrijde” Den Haag, — Maandag. Voor de Hoge Raad der Nederlanden heeft mr. Francois Pauwels vanmorgen gepleit in de zaak van den boekverkoper H. K., die door de rechtbank en het Hof te Amsterdam is ontslagen van de rechtsvervolging, tegen hem ingesteld terzake van overtreding der wet op de godslastering. Het betreft hier het bekende geval van den treinreiziger, die tegen een medepassagier had gezegd: „Er staat in de bijbel: Mozes gooit een stok op de grond en het wordt een slang. Hoe is het mogelijk, dat mensen, twintig eeuwen na Christus geboorte, daaraan nog kunnen geloven. Het is gewoon belachelijk. Als ik een stok op de grond gooi, komt er een gat in de grond, doch er komt geen slang te voorschijn. Jezus Christus heeft doden levend gemaakt. Het is belachelijk. Er is nog nooit een dode opgestaan. Het zou belachelijk zijn indien het niet zo treurig ware". Toen het. Hof te Amsterdam het vonnis van de rechtbank bevestigde, is de procureur-generaal in cassatie gegaan bij de Hoge Raad, stellende, dat in het onderhavige geval wel degelijk artikel 147 was overtreden. Vanmorgen werd, na. voordracht van de zaak, het woord gegeven aan mr. Francois Pauwels. Bij de invoering reeds, is strijd gevoerd tegen deze wet, aldus pleiter. Men zag er vrijheidsbeperking in. Ten onrechte evenwel, want het is een goede democratische wet, gericht op de bescherming van heilige gevoelens. Aanleiding tot de wet was het schunnig geschrijf in De Tribune, die in een artikel „Weg met het Kerstfeest" allerlei laagheden over God en godsdienst schreef. De toepassing der wet is, bij ontstentenis ener behoorlijke jurisprudentie, niet eenvoudig. Een vonnis is er, van de Amsterdamse rechtbank (20 December 1934), waarin wordt gezegd: „Het antwoord op de vraag, of van strafbare godslastering sprake is, moet gezocht worden in de inhoud van godsdienstige gevoelens omtrent den goddelijken persoon". Als men dit leest ziet men al dadelijk dat de wet niet gemaakt is om het kwasie gewichtige geklets van een boekenkoopman in een treincoupé te bestrijden. Zelfs als men het aanneemt, dan nog kan niet gezegd worden, dat de man artikel 147 overtreden heeft. Heeft verdachte zich schuldig gemaakt aan „smalende godslasteringen waardoor godsdienstige gevoelens opzettelijk zijn gekwetst?" Hij heeft gezegd niet aan wonderen te geloven en daarbij twee feiten genoemd, een uit het Oude Testament en een uit het Nieuwe. lemand, die deze wonderen gelooft, noemde hij „belachelijk". Dit alles tast niet de persoon van de Godheid aan en dat is nodig, wil het een strafbare godslastS-ing zijn. De minister zeide in de memorie van toelichting betreffende de wet op de godslastering „Er moet zijn in de uiting een smalen van de persoon Gods" en in de memorie van antwoord heet het „de in het ontwerp gewraakte uitingen moeten immers in hare uitwendige verschijning betrekking hebben, niet op mensen, maar op God. Alleen dus wanneer de betrekking die vorm zou aannemen, kan van toepassing der strafbepaling sprake zijn". De minister is daarin volkomen consequent. Zo valt bijvoorbeeld belediging van de moeder Gods z.i. niet onder de wet. Pleiter haalde nog een uitspraak aan van mr. Baelde, die in zijn werk over „Godsdienstige conflicten" zegt: „Er moet een rechtstreekse persoonsaanduiding" zijn. „Het is noodzakelijk, dat aan God een persoonlijk karakter wordt toegekend". De verdachte heeft zich smalend en lasterlijk uitgelaten over Mozes en Jezus, maar God heeft hij' er buiten gelaten. Nu kan men zeggen, dat Jezus deel van de goddelijke drie-eenheid is, maar daarover zijn de meningen in godsdienstige kringen verdeeld. Nog andere uitspraken van minister Donner en prof. Hugo Visscher werden door pleiter geciteerd. Het O.M. zal nu zeggen — zo vervolgde hij — dat verdachte heeft gelachen en gehoond. Maar als hij geen godslastering heeft gepleegd, doet dit weinig terzake. Bovendien: mensen van het kaliber van verdachte, beginnen reeds te lachen, als ze de naam Mozes horen. Het opzet om te lasteren, dat geëist wordt door artikel 147, achtte pleiter afwezig. De zaak van verdachte moet vooral niet buiten zijn proporties getrokken worden. Deze man gebruikte de gewraakte woorden uit domheid. Aan godslasteren in de zin van artikel 147 maakte hij zich niet schuldig. Hij dient dan ook andermaal te worden ontslagen van rechtsvervolging. Mocht de Hoge Raad hiertoe niet kunnen besluiten, dan houde hij rekening met het onberispelijk verleden van K., de betrekkelijke onbekendheid van de wet en de bedoeling van de wet, die vooral pers en vergaderingen wil breidelen, maar niet een soort spionnage in café's of treinen in de hand wil werken. Men legge in dit geval een kleine geldboete, en stellig niet de in beide instanties gevraagde gevangenisstraf van een maand op. Op 25 April a.s. zal de advocaat-generaal conclusie nemen. --- Beperking verlofsvrijheid voor dienstplichtigen Den Haag, — Maandag. Bij legerorder is bepaald, dat van heden af tot nader order, de dienstplichtigen telkens slechts in ploegen, de helft van het aantal bedragende, met klein-verlof mogen vertrekken. Dit betreft dus het verlof op de Zaterdagen en de Zondagen. Deze maatregel vloeit mede voort uit de internationale toestand. In deze legerorder is voorts een bepaling opgenomen, volgens welke het vrij vervoer van den dienstplichtige wordt verdubbeld. De dienstplichtige, die 5i maand onder de wapenen was, had tot nu toe recht op één vrij vervoer. In de toekomst zal hij gedurende die tijd recht op tweemaal vrij vervoer hebben. Bij een diensttijd van elf maanden krijgt de dienstplichtige dus viermaal een vrij vervoer. --- De pas van Friedrich Adler Tot een geldboete veroordeeld Den Haag, — Maandag. Wegens het gebruik maken van een valse reispas, was de secretaris van de 5.A.1., dr. F. W. Adler. door de Rotterdamse rechtbank veroordeeld tot een gevangenisstraf van vier maanden. Dr. Adler gebruikte deze valse pas, wanneer hij in fascistische landen zijn identiteit niet wilde bekend maken. Hij was evenwel ook in het bezit van een geldige pas. Per ongeluk heeft hij bij aankomst op Waalhaven de valse pas getoond, waarvoor hij later te Roosendaal werd aangehouden. De procureur-generaal bij het Haagse Gerechtshof vond de door de Rotterdamse rechtbank opgelegde gevangenisstraf te zwaar in verband met de omstandigheden, waaronder het misdrijf was gepleegd en heeft een geldboete van ƒ250,— subs. 50 dagen hechtenis gevorderd. Het gerechtshof wees heden conform deze eis arrest. --- Staking in rietmeubelindustrie Twee patroons bleven ten slotte onwillig Noordwolde — Maandag. Vanochtend is een staking uitgebroken bij twee ondernemers in de rietmeubelindustrie, die volharden bij hun weigering, de nieuwe toonregeling in te voeren, die de Meubelmakersbond verlangt. Van de vier werkgevers, die zich nog niet bereid verklaard hadden, deze nieuwe toonregeling ■te aanvaarden, hebben in de afgelopen week twee alsnog toegegeven, waardoor van de twaalf werkgevers nu tien aan de verlangens der arbeiders zijn tegemoet gekomen. Over bleven nog slechts de firma's Jacob Groen en H. Evers, die weigerachtig bleven, en bij wie thans de staking is ingegaan. Bij dit conflict zijn 45 arbeiders betrokken. --- Wisselkoersen Amsterdam, — Maandag. Officieel. • 11/4 9/4 Londen 8.961 8.961 Berlijn 72.43 72.48 Parijs 5.59* 5.56 Brussel 30.39* 30.40* Zwitserland 41.39 i 41.41* Kopenhagen 40.— 40.02* Stockholm 46.20 46.20 Oslo 45.05 45.05 New Vork 1.80,% 1.801 Praag 6.30 6.30 Oostenrijks bankpapier .. 20.25 —.— Lire bankpapier 8.20 8.30 Prolongatie *%; part, disc. *%; daggeld i%. Registermarken et.; Crediet Sperrmarken 12J et.; Effectensperrmarken 10 et.; Reismarken 49* et.; Bankpapier 34* et. --- Het programma met truxa Een variété-roman van Heinrich Seidler 32 „Je hoeft geen programma's te verkopen, maar ik begrijp niet, dat je, om wat je me verteld hebt, cognac hebt gedronken. Bi.j Alvater behoef je ook niet te blijven, je laat hem in Januari gewoon vertrekken, pas in de trein zal Alvater merken, dat je er niet bent, zonder dat hij je terug kan toveren. O, ik ben zo gelukkig!" „Je hebt ook reden gelukkig te zijn, de leeuw had je bijna opgevreten." „Maar ik heb den leeuw toen op mijn beurt opgevreten", schreeuwde Petersen en trok het contract uit zijn zak." Je weet nog niet, dat ik de nieuwe grote attractie waar iedereen van houdt en jij wilt niet van me houden". Toen Hilde Schelm het contract 'doorlas, werd de hemel opeens blauw, de bomen stonden in bloei, de zon schudde goud naar beneden, één ogenblik zomer, midden in de winter. „Nu zul je zien, hoe ik van je hou", riep zo en wierp zich aan zijn borst. 17. De zelfde avond, toen Petersen met den ouden Meismer van het toneel kwam, het witte gezicht doornat van zweet, greep Hilde Schelm zijn hand en trok hem opzij Ze was nog niet aangekleed, stond nog m haar witte tricot, dat haar lichaam omspande „Ik moet je dadelijk spreken", zei ze hevig opgewonden, „Wat is er? Wat heb je? Je trilt op je benen", zei Petersen verbaasd. „Ik geloof heel zeker, dat Alvater een moordaanslag op Truxa wil plegen", stiet ze snel uit. „Ze zijn vijanden. Een week geleden kwam Alvater met Truxa bij ons in het hotel en ik hoorde hen ruzie maken. Het ging om Yester. Ik was op mijn kamer, opeens werd de deur opengedaan en de beide mannen kwamen even binnen. Ik kreeg de indruk, dat Alvater mij aan Truxa versjacheren wou, in ruil voor Yester, maar Truxa sloeg dit voorstel af." Petersen werd opgewonden. „Waarom vertel je mij dat nu pas? Ik had Alvater ter verantwoording geroepen, als ik dat geweten had." „Als je dat gedaan had, had ik er voor moeten boeten, daarom zweeg ik. Maar nu moet jij het weten. Er wordt een dodelijke strijd gestreden door Alvater en Truxa; toen ik vanmidag om vijf uur in het hotel kwam, was ik getuige van een afspraak, die Alvater had." „Was Truxa er weer tfij? Truxa is mijn beste vriend, zeg me daarom alles!" „Neen, Truxa niet, maar een van de electriciens, Hagen". „Verder", drong Petersen aan. „Wat besprak die electricien met Alvater?" „Ik luisterde aan de deur, maar Alvater sprak fluisterend, daardoor ving ik maar enkele woorden op. Maar ik hoorde het woord kortsluiting en dat ene woord deed me al beven van angst. Ze spraken steeds over de schijnwerper en Alvater zei: denk er om, precies twintig minuten over tien. Ik keek door het sleutelgat en zag, dat Alvater den electricien een pak bankbiljetten in de hand drukte en hem vertrouwelijk op de schouder klopte " „Vervloekt", siste Petersen en als verstard keek hij in de door rode lampen flauw verlichte duisternis tussen de coulissen. Het dressuurnummer was nog aan de gang en het gebrul .der leeuwen klonk door de muziek heen. „Als er kortsluiting komt, weten we tenminste zeker, dat Alvater er schuld aan heeft". „Er komt kortsluiting, om twintig minuten over tien, onder Truxa's nummer, de electricien Hagen zal er wol voor zorgen". Hilde beefde over haar hele lichaam. „Je moet dadelijk Truxa spreken." „Dat zou hem zenuwachtig maken!" „Altijd nog beter, dan dat onder zijn nummer de schijnwerpers uitgaan en het volkomen donker wordt, het voetlicht is uitgeschakeld." Petersen, die beefde als een riet, kwam eindelijk tot zichzelf. „Ik zal het Truxa zeggen", riep hij en zag in hetzelfde ogenblik, dat het dressuurnummer afgelopen was. Een fanfare klonk uit het orkest en Linda boog voor het voordoek; op het toneel werd de kooi al afgebroken. „Loop jij zo gauw als je kunt naar de cabine en zeg tegen den chef-electricien Wendel, dat hij de kabel van de schijnwerper nauwkeurig moet nakijken." Petersen rende weg en het meisje in witte tricot holde de ijzeren deur door, de corridor in, vanwaar een trap naar de cabine voerde. Petersen had de groene pruik afgerukt en holde hijgend tussen de coulissen, waar hij de brandweer bijna onderstboven liep. Maar hij kwam te laat. Kapelmeester Brunotte was al begonnen met de langzame wals, het voordoek ging open, de schijnwerpers wierpen hun hel licht op Truxa, die het toneel was opgesprongen. „Terug, het scherm is al op", siste de inspicient en trok petersen de coulissen in. Toen Truxa de eerste toer had uitgevoerd, bemerkte hij Petersen, die hem met de hand tekens gaf, Petersen opende zijn mond en fluisterde woorden, die een onhoorbare schreeuw waren, zijn hele gezicht met de doorlopen schmink, drukte ontzetting uit. Dat gezicht, dit wanhopige gesticuleren, werkte op Truxa als een alarmsignaal. Alvater had iets nieuws bedacht en Petersen waarschuwde hem. Zoeven in de kleedkamer, was het hem opgevallen, dat Alvater buitengewoon vriendelijk was. „Veel geluk vanavond", had Alvater hem op eigenaardige toon nageroepen, toen hij de kleedkamer uitging. Op de draad zwaaiend, kwam het bij hem op, dat Alvater misschien geknoeid had aan de strikken of de spandraden en daarbij door Petersen verrast was, de draad leek echter helemaal in orde te zijn, hij zou het dadelijk gemerkt hebben, als er iets haperde. Pas op, draad doen opzwaaien, pas markeren, nieuwe toer. „Voorzichtig", schreeuwde Petersen door de zachte dansmuziek en wenkte met de hand. Over de dikke zalmrode tapijten stoof Hilde als een razende de trap op tot naar de derde rang. Hier liet zij zich door een vestiaire-juffrouw de weg naar de schakelcabine wijzen, zij moest een steile ladder op, een koude wind blies haar in het gezicht. Over een plankenbruggetje, dat onder haar voeten kraakte, kwam ze in de nok van het gebouw, ze was ijskoud geworden, alleen haar gezicht gloeide als in koorts en haar hart klopte zo hevig, dat het haar pijn deed! Aarzelend bleef ze staan voor een deur met het opschrift: „VerbodenToegang". Met de vuisten sloeg ze er tegen aan, ze sprong tegen de deur, die openvtoog en stond in de smalle ruimte van de schakelcabine, hoog boven de zaal. Ze dacht er niet aan, dat ze, nog in wit tricot hier was binnengedrongen, waar de mannen in blauwe overalls aan de grote schakelaars.stonden. Niemand merkte haar op. Ze kwam dichterbij en trok een van de mannen aan zijn mouw. De man, verdiept in zijn arbeid, draaide niet eens het hoofd om. „Meneer Wendel", riep ze. Haar stem ging verloren, als had ze niet geroepen, men had geen tijd zich om haar te bekommeren. Toen zag ze aan een der schijnwerpers den man, dien ze 's middags bij Alvater had gezien, een man met een spits gezicht en toegeknepen mond. Door de contröleruitjes in de muur zag ze, dat het staaldraadnummer al lang aan de gang was. De glinsterende stralen der schijnwerpers stonden als massieve zuilen in de lucht. Ver van haar af stond Truxa, op wien al het licht zich concentreerde, op de draad. In de cabine brandden alleen een paar rode contrólelampen, die een mat licht op de reusachtige schakelaars en transformatoren wierpen. De zware hefbomen, het net van draden en enige opschriften waren zichtbaar. Avant-scène, bovenlicht, horizon, voetlicht, en instinctmatig greep ze naar de hefboom van het voetlicht, een pijl wees aan, hoe de hefboom neergedrukt moest worden. Een klok tikte, het was 15 minuten over tien, ze wilde schreeuwen, om de mannen op haar attent te maken, schreeuwde echter niet, maar hield de hefboom stevig vast. Het horloge in de hand, leunde Petersen met rood bezweet gelaat tegen de eerste coulisse en hield niet op met gesticuleren, zn witte wenkbrauwen samengetrokken. Het was twintig minuten over tien. Alle trucs had Truxa met groot gemak uitgevoerd, nu stond hij voor de salto klaar, tromgeroffel vulde de lucht als met een zachte donder, in de zaal heerste een spannende stilte. Petersen zag nog, hoe Truxa's lichaam met panterachtige behendigheid van de draad sprong, in hetzelfde onderdeel van een second6 knalharde stoot, een J£°rt'ef en'bliksemsnel lag het toiy net was nacht, maar ter* lampen van voetlicht en-keI] was nauwelijks te bemer* zoals hij later vertelde, en het oplichten van het merkt. Als iemand, die &0 had Hilde op het ogenblik kracht de hefboom omlaag vlam en de vonkenregen u den nog niet opgehouden, % Door het contröleruitje heid op de draad stond, ( dicht en flauw drongen "■ g chingen in de cabine doo"- j. woeste schreeuw Hilde v" was de electricien Hagen. brug overgaan en toen de Hij had de vlucht genome1 -^ Geschreeuw en gevloek „Die zwijnerij is me in beurd", vloekte de en onderzocht de kabel, felde hem, de anderen in gen om hem heen staan. is gewoonweg gesmolten- uit. Dat lijkt op sabotagegevolge kunnen hebben, a , licht ingeschakeld had. W^ „Wij niet", zeiden de dend. *#, „Dan moet iemand a' j-i mando keken ze naar d $ de hefboom was nog naa die het gedaan had, was e was ongemerkt de cabine „Ik zeg, het is niet. De zekeringen en j keken." De chef-electricie» y vuisten. „Waar is HaëetSggc Ik haal de politie", scn7» zich niet dadelijk laat ztfi* --- Officier in cassatie in „Arnoud”-zaak Haarlem, — Maandag. De officier van Justitie, mr. Paardekoper Overman, deelt ons mede, dat hij cassatie zal aantekenen tegen het vonnis van de rechtbank alhier, waarbij baron A. H. van Hardenbroek van Ammerstol, directeur van de Kalkzandsteenfabriek „Arnoud" ter zake van de hem ten laste gelegde overtreding van de Arbeidswet van alle rechtsvervolging werd ontslagen. --- Bekende Nijmeegse medicus, dr. Wiardi Beekman, overleden Nijmegen, — Maandag Te dezer stede is op 69-jarige leeftijd overleden dr. J. Wiardi Beekman. Dr. Beekman stichtte in 1904 te Nijmegen het bekende sanatorium „Berkenoord" voor zenuwzieken. Sinds dat jaar bleef hij daaraan verbonden als geneesheer. Bovendien was hij als specialist verbonden aan het St. Canisius ziekenhuis en psychiater aan de Rijkstuchtschool te Nijmegen. Voorts was hij enige jaren voorzitter van de Geneeskundige kring te Nijmegen en voorzitter van de specialistenvereniging. --- BUITENLAND Miklas en Karl Seitz naar de stembus Men riep „Heil Hitler”, maar zij brachten geen Hitler-groet Twee bekende Oostenrijkers hebben gisteren in Wenen hun stem uitgebracht, meldt de Weense correspondent van de „Daily Telegraph", n.l. Miklas, de afgezette Oostenrijkse president, en dr. Karl Seitz, de voormalige sociaal-democratische burgemeester van Wenen. Miklas verliet zijn woning om half acht en wandelde naar een schoolgebouw in de buurt. Hij werd op de voet gevolgd door twee nazi-agenten. De voormalige president klom de trappen op en wilde zijn identiteitspapieren tonen, maar de voorzitter van het stembureau zei: „Dat is niet nodig, wij kennen u wel". Toen Miklas gestemd had, kreeg hij een speldje met het beeld van Hitler erop en de woorden: „Eén volk, één rijk, één Führer". Langzaam wandelde hij naar huis terug, door een aantal mensen gegroet, die met uitgestrekte hand „Heil Hitler" riepen. Miklas hield zijn wandelstok in zijn rechterhand en groette met een knik terug. De zeventigjarige Seitz, die twaalf jaar burgemeester van Wenen is geweest, werd bij het stembureau door verscheidene kiezers gegroet. Hij geniet in Wenen nog een grote populariteit. Hij beantwoordde de groet met het traditionele „Grüsz 3 U 44 «~v. I*l Gott". Evenals Miklas had hij een wandelstok in zijn rechterhand; hij bracht geen Hitler-groet. Of Schuschnigg heeft gestemd, is niet bekend. Dr. Ender, evenals Schuschnigg gewezen bondskanselier en een vooraanstaand lid van de vroegere katholieke partij, is in Voralberg gearresteerd. KARL SEITZ } y-,_ij.„ TT, T„ Ttir;i~Tn,* \,„A --- Kmrtspel Correspondentie, deze rubriek betreffende, te zenden aan den Kaartspelmedewerker van de N.V. De Arbeiderspers: A. C. Butselaar (huisadres: Holl. Rading 66, Maartensdijk). No. 15. --- Bridge Onderstaand spel werd ons toegezonden, met verzoek om het te bespreken. Het is niet ingewikkeld, zelfs niet eens erg interessant, maar toch geeft het ons goed aanleiding weer eens te wijzen op fouten, die door vele spelers nog worden gemaakt. Hier eerst het spel: 'Beide partijen stonden kwetsbaar en het is volkomen verantwoord, dat Zuid opende met 2 in S.A. Hierop bood West 4 in Klaveren, N. paste, O. paste en Z. doubleerde,-waarop allen pasten. --- U.S.R. schendt de Volksfrontdiscipline (Van onzen Parijsen correspondent) Parijs, — Maandag „Het was de bedoeling van Daladier, aldus de socialistische „Populaire" van hedenmorgen, een stabiele en sterke regering te vormen. Men kan niet zeggen, dat zijn ministerie aan die twee voorwaarden voldoet." Eigenlijk voldoet, dat is onze indruk, het derde ministerie-Daladier aan geen enkele voorwaarde. Het kabinet is in hoofdzaak uit reactionnaire ministers samengesteld. Van de twaalf radicalen behoren zes tot de rechtervleugel. En dan zitten nog drie vertegenwoordigers van het Centrum in het kabinet, benevens één man van rechts, namelijk de volksdemocraat Champetier de Ribes. De Socialistische Republikeinse Unie, die drie vertegenwoordigers in de regering heeft, is de laatste tijd allerminst Volksfropt-zuiver op de graat. Dank zij het verraad van deze Unie, de U.S.R., is bijvoorbeeld gisteren bij een tussentijdse senatoriale verkiezing in het Seine-district een reactionnair gekozen, in plaats van den communist, die bij de eerste stemming de meeste stemmen had. De heer Victor Constant van de rechtse Rep. Dem. Unie kreeg bij de derde stemming 627 stemmen tegen 590 op den communist Marrane. Dat was alleen mogelijk, doordat gedelegeerden van de U.S.R., aan welke partij de zetel voorheen behoorde, bij de derde stemming, toen het tot vrij heftige incidenten kwam de Volksfront-discipline heeft geschonden. Vandaag heeft deze verkiezing een naspel gehad. De Senatoren Maurice Violette en oudminister Paul Boncour zijn, evenals de afgevaardigde Brandon, uit de Soc. Rep. Unie getreden, omdat, zoals Violette in een schrijven meedeelde, het bij de senatoriale verkiezing gepleegde verraad de toestand onhoudbaar maakte. Men leidt overigens uit het feit, dat de socialisten, zij het dan ook voorwaardelijke, steun aan het reactionnaire-georiënteerde nieuwe kabinet hebben toegezegd, af, dat volgens hun mening het met het Volksfront in de Kamer gedaan is. Het kabinet- Daladier heeft aan Financiën denzelfden Marchandeau, aan wien de socialisten in het laatste kabinet- Chautemps de financiële volmachten weigerden. --- Liquidatie van Abessijnse kwestie in Genève Genève, — Maandag. De Britse regering heeft de Volkenbond een nota gezonden, waarin zij verzoekt, in de eerstvolgende zitting van de Volkenbondsraad, die op 1 Mei zal worden geopend, de Abessijnse kwestie te regelen. Met andere woorden: de Britse regering zal, na de ondertekening van het aceoord met Italië, de Volkenbond verzoeken de leden te ontslaan van hun verplichtingen het Italiaanse keizerrijk niet te erkennen. --- Heden voor de Kamers De regering zal, naar Havas nader meldt, hedenmiddag om vier uur voor de beide Kamers verschijnen. Eerst zal in het begin van de middag nog een kabinetsraad worden gehouden. Noord kwam uit met....- werd gemaakt en W.-O. de punten voor robberwi»st n Een goed spelende Noora . Klaveren zijn uitgekomen $} ding te weten, dat Z. kort e» Uitkomst in een andere » , bij de tegenpartij iets goey, uitkomst aangewezen, °n weinig mee te bederven va»* Er schijnt bij vele kaa"?J wustzijn iets te werken, &~ komst in de troefkleur. w«« . ring aan andere deze spelers nog eens voor uitkomst met de troeflue wezen is. . m Noord is dus slecht uiö! heeft wel zeer slecht het clubje spelers niet % Want West had na bet S.A moeten passen! vv^ aan het risico van een vero kan en behoort als v°lg'a«|j kan onmogelijk veel in W. het beste weten!) 2e, 1 kleur heeft in H. of Sch..J| aan een uitbod van 4 H. *J 3 in S.A. het manche-bod 0e niet verlangen! . ( West behoort dus' na &ƒ* eerst het bod van Noord af daad 3 in S.A. bieden, "* bleerd dezen 800 punt*" En hier komt dan de t« is en blijft een puntenspet vaardt geen risico, uitgedij hij met het down-gaan van verdienen. Wat dat betreft, zijn er' Wij kennen er zelfs, die het i doubleren unfair durven n* niet netjes om een ander » Een tweede categorie spe* (dus zelf spelen!) steeds' Dat stellen zij zich zelf alsj verplicht te zijn, aan hetijj zij de kracht daarvoor in S De goede speler vraagt *l aantal winstpunten kan opig risico van 4 klaveren-ge*™ passen méér kan verdienen j Slechts als de tegenpartij winnen en hij ziet kans, *J terug te brengen tot 300 <*1 keert hij liever 2 down... *! Romantisch aangelegde 3 mogen dit afkeuren... bij ** meeste punten. I --- Voor onze Pand Een onzer lezers merkt <9j| zoals dat door ons in ook wel Boksen wordt geP\j standig kaartspel wordt g^ Wij wisten dit wel, maal , de opmerking. Indien dit j| als zelfstandig kaartspel W°£ met 32 kaarten en zijn erJJi het spel. Wie het eerst I*l liezer en betaalt aan de 10 punten, die deze onderJl punten worden hierbij afg^ Het spel Slagweren, indeijl vriend A. Schreyer te AntëW dat men zeer goed als zei spelen, maar ook nuttige! bij het pandoeren na rondl Het gaat er in dit gevall eerste plaats om, het „*l spelers op achterhand tegel Huldigt men de regel, datj wordt gegeven, dan zal nfl al is het maar 130 punten,] het doel is bereikt. Maar ook als men een al dat voor alle deelnemers pot kan opleveren, is het j vangen. Niemand zal dit r(A spelletje er tussendoor allj opnieuw geven. En dan nu stellig weren. --- OPLOSSING PANDOER (Inzender: A. Ren") Ie slag: A. 5.7. B. S. b. ' 2e „ B. K. 10. O. K. li- Se „ D. R. 8. A. R. 7. ] 4e „ B. K. b. C. H. a- | 5e „ D. K. a. A. K.l--6e „ D. H.B. A. H.6- : 7e „ B. R. b. C. R.n-8e „ C. H.7. D. K.B- --- PANDOER-PROBLE (Inzender: A. Schrei B. heeft gegeven. Kijkk»^ A.: Harten 6, 9, 10, Scb'»' Klaveren 7, 10. „ B.: Harten aas, heer en Klaveren vrouw, &™ C: Harten 7, Schoppen '• Klaveren 8, 9, boer. rf D.: Harten 8, boer, vroU"1 en Ruiten 10, boer, vrou*- A. speelt een praatje, , maakt Schoppen troef, sPe ---